9 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അവൻ ശിഷ്യൻമാരോടൊപ്പം ജനക്കൂട്ടത്തെയും തന്റെ അടുത്തേക്കു വിളിച്ചുവരുത്തി അവരോടു പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ.” മർക്കോസ് 8:34
ഇന്നലെ അബ്രാഹവും ഇസഹാക്കും ഒരുമിച്ചു മല കയറുന്നിടത്താണു നാം നിർത്തിയത്. ഇന്നു കഥ അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തുന്നു. അബ്രാഹം അവിടെ ഒരു ബലിപീഠം പണിതു. വിറക് അടുക്കിവച്ചിട്ട് ഇസഹാക്കിനെ ബന്ധിച്ചു വിറകിനു മീതേ കിടത്തി. അവസാന നിമിഷത്തിൽ ദൂതൻ വിളിക്കുന്നു: കുട്ടിയുടെമേൽ കൈവയ്ക്കരുത്. അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ ഉറപ്പായി; നിന്റെ ഏകപുത്രനെ എനിക്കു തരാൻ നീ മടി കാണിച്ചില്ല. മുൾച്ചെടിയിൽ കൊമ്പുടക്കിക്കിടക്കുന്ന ഒരു മുട്ടാടിനെ അബ്രാഹം കാണുന്നു; മകനുപകരം അതിനെ അർപ്പിക്കുന്നു; ആ സ്ഥലത്തിനു യാഹ്‌വെയിരെ, കർത്താവു പ്രദാനം ചെയ്യും, എന്നു പേരിടുന്നു. അപ്പോൾ ദൈവം തന്നെക്കൊണ്ടുതന്നെ ശപഥം ചെയ്യുന്നു: നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചതുകൊണ്ടു നിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ലോകത്തിലെ ജനതകളെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും. ഈ അധ്യായത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി പൗലോസ് കേൾക്കുന്നു: സ്വപുത്രനെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അവനെ ഏൽപിച്ചുതന്നവൻ അവനോടുകൂടെ സമസ്തവും നമുക്കു ദാനമായി നൽകാതിരിക്കുമോ? ഇസഹാക്ക് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു; ദൈവപുത്രൻ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടില്ല. പിന്നീടു ദേവാലയം നിന്ന സ്ഥലത്ത്, ക്രിസ്തു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട കുന്നിനടുത്താണു മോറിയാ എന്നു പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. അങ്ങനെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ മല ദാനത്തിന്റെ മലയായി.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ആ ദാനത്തെക്കുറിച്ചു തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നു: മനുഷ്യപുത്രൻ വളരെയേറെ സഹിക്കുകയും തിരസ്കരിക്കപ്പെടുകയും വധിക്കപ്പെടുകയും മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അവനെ ക്രിസ്തു എന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞ പത്രോസ് തന്നെ അവനെ മാറ്റിനിർത്തി തടസ്സം പറയുന്നു. യേശു മറുപടി പറയുന്നു: സാത്താനേ, നീ എന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു പോകൂ. നിന്റെ ചിന്ത ദൈവികമല്ല, മാനുഷികമാണ്. തുടർന്ന് എല്ലാവരോടുമായി: ആരെങ്കിലും എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ. അതുതന്നെ ചെയ്ത നാല്പതു പടയാളികളെ ഇന്നു സഭ ഓർക്കുന്നു. ഏകദേശം 320-ൽ, ലിസീനിയസ് ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്ത്, അർമേനിയയിലെ സെബസ്തിയിൽ നാല്പതു ക്രൈസ്തവ പടയാളികൾ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കു ബലിയർപ്പിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഒരു ശൈത്യരാത്രി മുഴുവൻ അവരെ നഗ്നരായി തണുത്തുറഞ്ഞ ഒരു തടാകത്തിൽ നിർത്തി; ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്നവർക്കായി കരയിൽ ചൂടുള്ള ഒരു കുളിപ്പുര ഒരുക്കിവച്ചിരുന്നു. ഒരാൾ പിന്മാറി കുളിപ്പുരയിലേക്ക് ഓടി; മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസം കണ്ട ഒരു കാവൽക്കാരൻ സ്വന്തം വസ്ത്രം ഊരി അവരോടു ചേർന്നു; അങ്ങനെ ഐസിനു മുകളിൽ നാല്പതുപേർ തന്നെ നിന്നു. അവരുടെ തിരുനാളിൽ പ്രസംഗിച്ച മഹാനായ വി. ബേസിൽ അവരുടെ പ്രാർഥന ഇങ്ങനെ സങ്കല്പിച്ചു: ശൈത്യം കഠിനമാണ്, പറുദീസ മധുരമാണ്; മഞ്ഞു വേദനിപ്പിക്കുന്നു, പിന്നാലെ വരുന്ന വിശ്രമം അനുഗൃഹീതമാണ് (ആശയം). അത്തരം സഹനത്തിന്റെ അർഥം പൗലോസ് നൽകുന്നു: നിങ്ങളെപ്രതിയുള്ള പീഡകളിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു. സഭയാകുന്ന തന്റെ ശരീരത്തെപ്രതി ക്രിസ്തുവിനു സഹിക്കേണ്ടിവന്ന പീഡകളുടെ കുറവ് എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഞാൻ നികത്തുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല; അവിടുത്തെ സ്നേഹം എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും കാലങ്ങളിലും എത്താൻ അവിടുത്തെ അവയവങ്ങൾ അതിൽ പങ്കുചേരുക എന്നതാണു ബാക്കിയുള്ളത്.
വിഷയം: “ആരെങ്കിലും എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ.”
ഇസഹാക്കിനുപകരം മുട്ടാട്, പിതാവ് ഒഴിവാക്കാത്ത പുത്രൻ, പിന്തിരിയാത്ത നാല്പതു സഹദേന്മാർ.
“ബലികളും കാഴ്ചകളുംഅവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ, അവിടുന്ന്എന്റെ കാതുകൾ തുറന്നുതന്നു. ദഹനബലിയും പാപപരിഹാരബലിയുംഅവിടുന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല.” സങ്കീർത്തനം 40:6
“സ്വപുത്രനെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ, നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അവനെ ഏൽപിച്ചുതന്നവൻ അവനോടുകൂടെ സമസ്തവും നമുക്കു ദാനമായി നൽകാതിരിക്കുമോ?” റോമാ 8:32
ജീവിതത്തിൽ: കുരിശിലൂടെ നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച ഒരു ദാനത്തിന് ഇന്നു രാത്രി പിതാവിനു നന്ദി പറയുക.
“സമുദ്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും. നദികൾ കടക്കുമ്പോൾ അതു നിന്നെ മുക്കിക്കളയുകയില്ല. അഗ്നിയിലൂടെ നടന്നാലും നിനക്കു പൊള്ളലേൽക്കുകയില്ല; ജ്വാല നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കുകയുമില്ല.” ഏശയ്യാ 43:2
“ഞങ്ങളുടെ ക്ലേശങ്ങൾ നിസ്സാരവും ക്ഷണിക വുമാണ്; അവയുടെ ഫലമോ അനുപമമായ മഹത്വവും.” 2 കോറിന്തോസ് 4:17
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദിവസേനയുള്ള ഒരു അസൗകര്യം ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി പരാതിയില്ലാതെ സ്വീകരിക്കുക.
“തന്റെ വിശുദ്ധരുടെ മരണം കർത്താവിന് അമൂല്യമാണ്.” സങ്കീർത്തനം 116:15
“മരണംവരെ വിശ്വസ്ത നായിരിക്കുക; ജീവന്റെ കീരിടം നിനക്കു ഞാൻ നൽകും.” വെളിപാട് 2:10
ജീവിതത്തിൽ: വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്ന ഒരു ക്രൈസ്തവസമൂഹത്തിനുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥിക്കുക.
മലമുകളിൽ ദൈവം കുഞ്ഞാടിനെ നൽകി; തന്റെ കുരിശിൽ പങ്കുചേരാൻ ക്രിസ്തു നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള വിശ്വസ്തതയെക്കാൾ വിലയുള്ള ഒരു സുഖവുമില്ലെന്നു സഹദേന്മാർ കാണിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: നോമ്പിന്റെ ബാക്കി ദിവസങ്ങളിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ദിവസവും മറഞ്ഞ ഒരു കുരിശു ചുമക്കുക.
പ്രിയരേ, മലമുകളിൽ അബ്രാഹം ഇസഹാക്കിനെ ബന്ധിച്ചു വിറകിന്മേൽ കിടത്തി. അപ്പോൾ ദൂതൻ വിളിച്ചു: കുട്ടിയുടെമേൽ കൈവയ്ക്കരുത്; നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ ഉറപ്പായി; നിന്റെ ഏകപുത്രനെ എനിക്കു തരാൻ നീ മടി കാണിച്ചില്ല (ഉൽപ 22:12). അവനുപകരം ഒരു മുട്ടാട് അർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ആ സ്ഥലത്തിനു പേരിട്ടു: കർത്താവു പ്രദാനം ചെയ്യും.
ദൈവം എന്താണു നൽകിയതെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു: സ്വപുത്രനെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അവനെ ഏൽപിച്ചുതന്നവൻ (റോമാ 8:32). ഇസഹാക്ക് ജീവനോടെ മലയിറങ്ങി; യേശു കാൽവരി കയറി ജീവൻ നൽകി, മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.
യേശു തന്റെ പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ പത്രോസ് അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. യേശു പറഞ്ഞു: നിന്റെ ചിന്ത ദൈവികമല്ല, മാനുഷികമാണ്. ആരെങ്കിലും എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ (മർക്കോ 8:33–34).
ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയുന്നതിനെക്കാൾ ഒരു ശൈത്യരാത്രി മുഴുവൻ തണുത്തുറഞ്ഞ തടാകത്തിൽ നിൽക്കാൻ തയ്യാറായ സെബസ്തിയിലെ നാല്പതു സഹദേന്മാരെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ഒരാൾ പിന്മാറിയപ്പോൾ ഒരു കാവൽക്കാരൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: നിങ്ങളെപ്രതിയുള്ള പീഡകളിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു (കൊളോ 1:24). ഈ നോമ്പിന്റെ അവസാനംവരെ നമ്മുടെ കുരിശു ചുമക്കാൻ അവരുടെ പ്രാർഥന നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദൈവം അബ്രാഹത്തെ തടഞ്ഞ് ഇസഹാക്കിനുപകരം ഒരു മുട്ടാടിനെ നൽകി. എന്നാൽ നമ്മെ അത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പിതാവായ ദൈവം തന്റെ സ്വന്തം പുത്രനായ യേശുവിനെ നമുക്കു തന്നു. യേശുവിനെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് രാത്രി മുഴുവൻ ഐസിൽ നിന്ന നാല്പതു ധീരരായ പടയാളികളെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. ഈ ആഴ്ച എന്തെങ്കിലും പ്രയാസമുണ്ടാകുമ്പോൾ പറയൂ: യേശുവേ, ഞാൻ ഇത് അങ്ങയോടൊപ്പം ചുമക്കുന്നു.
കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, പിതാവ് അങ്ങയെ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കാതെ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി ഏൽപിച്ചുതന്നു; കർത്താവിന്റെ മലയിൽ അവിടുന്നു കുഞ്ഞാടിനെ നൽകി. തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് കുരിശുമെടുത്ത് അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ അങ്ങു ഞങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു. തണുത്തുറഞ്ഞ രാത്രിയിൽ ഉറച്ചുനിന്ന സെബസ്തിയിലെ നാല്പതു സഹദേന്മാരുടെ പ്രാർഥനയാൽ, എളുപ്പമുള്ള സുഖങ്ങളിലേക്കു പിന്തിരിയാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു ധൈര്യം നൽകണമേ; ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ സഹനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ ശരീരമായ സഭയ്ക്ക് ഉപകരിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
മോറിയാക്കഥ അതിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തുന്നു. കത്തി ഉയരുന്നു, ദൂതൻ വിളിക്കുന്നു, ഇസഹാക്കിനു പകരം ഒരു മുട്ടാട് മരിക്കുന്നു. പീഡകളിൽ സന്തോഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും “സഭയാകുന്ന തന്റെ ശരീരത്തെപ്രതി ക്രിസ്തുവിനു സഹിക്കേണ്ടിവന്ന പീഡകളുടെ കുറവ്” നികത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ലേഖനം (കൊളോസോസ് 1:24–29) പറയുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. അവിടുത്തെ ശരീരമായ സഭയ്ക്ക് അവിടുത്തോടൊപ്പം സഹിക്കാനുള്ള പങ്ക് ഇനിയുമുണ്ട്. താൻ സഹിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന് സുവിശേഷത്തിൽ യേശു തുറന്നുപറയുന്നു; കുരിശെടുക്കാൻ തന്റെ അനുയായികളെ വിളിക്കുന്നു. അതുതന്നെ ചെയ്ത സെബസ്തിയിലെ നാൽപതു സഹദേന്മാരെ നമ്മുടെ സഭ ഇന്ന് ഓർമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ആഖ്യാതാവ് വേഗം കുറയ്ക്കുന്നു. ഓരോ പ്രവൃത്തിയും വെവ്വേറെ പറയുന്നു: പണിയുന്നു, അടുക്കുന്നു, ബന്ധിക്കുന്നു, കിടത്തുന്നു, കത്തി എടുക്കുന്നു. ഇസഹാക്കിന്റെ ഒരു എതിർവാക്കും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. വിറകു ചുമക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒരു കുട്ടിക്ക് ഒരുപക്ഷേ എതിർക്കാമായിരുന്നു; അവൻ സമ്മതിച്ചതായി പിൽക്കാല യഹൂദ, ക്രൈസ്തവ എഴുത്തുകാർ പലപ്പോഴും സങ്കല്പിച്ചു. വചനം അതേപ്പറ്റി മൗനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം ആ പ്രവൃത്തി തടയുന്നു; പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ തുടങ്ങിയ വാഗ്ദാനം ഒരു ശപഥത്താൽ മുദ്രവയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ ഉറപ്പായി. കാരണം, നിന്റെ ഏക പുത്രനെ എനിക്കു തരാൻ നീ മടി കാണിച്ചില്ല.” (22:12)
അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം ദൈവം പഠിക്കുകയല്ല. പ്രവൃത്തിയിൽ തെളിഞ്ഞ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് മാനുഷികമായ രീതിയിൽ കഥ പറയുന്നതാണ്. ഇതേ ആശയം പൗലോസിൽ തിരിച്ചുവരുന്നു: “സ്വപുത്രനെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ, നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അവനെ ഏൽപിച്ചുതന്നവൻ” (റോമാ 8:32). അബ്രാഹത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കിയതു ദൈവം സ്വയം നൽകി.
“അവൻ അതിനെ മകനുപകരം” (22:13)
“പകരം” ആണ് ഈ വാക്യത്തിന്റെ താക്കോൽ. ഇസഹാക്ക് ജീവനോടെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്നു; മറ്റൊന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു മരിക്കുന്നു. കുരിശിലെ കുഞ്ഞാടിനെ പിതാക്കന്മാർ ഇതിൽ കണ്ടു.
“നീ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചതുകൊണ്ടു നിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ലോകത്തിലെ ജനതകളെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.” (22:18)
അനുഗ്രഹം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമാണ്. ദേവാലയത്തിൽവച്ച് വി. പത്രോസ് തന്റെ സഹഇസ്രായേല്യരോട് ഈ വാഗ്ദാനം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 3:25). അബ്രാഹത്തെ നേരത്തേ അറിയിച്ച സദ്വാർത്ത എന്നു പൗലോസ് ഇതിനെ വിളിക്കുന്നു (ഗലാത്തിയാ 3:8). അബ്രാഹം ഇസ്രായേലിന്റെ പിതാവായി തുടരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ജനതകൾ ചേർക്കപ്പെടുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അബ്രാഹത്തിന്റെ സന്തതിയിൽ എല്ലാ ജനതകളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുമെന്നും ആ സന്തതി ക്രിസ്തുവാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 706). ഹെബ്രായർ 11:17–19 മോറിയായെ ഉയിർപ്പിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പാഠമാക്കുന്നു. അബ്രാഹത്തിന്റെ സന്തതികൾക്കെല്ലാംവേണ്ടി തന്റെ ഏകപുത്രനെ നൽകാൻ ദൈവം പ്രസാദിക്കേണ്ടതിന്, അബ്രാഹം സന്നദ്ധതയോടെ തന്റെ ഏകമകനെ ദൈവത്തിനു നൽകി എന്ന് വി. ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു (ആശയം). ഒരു കൈയും പിതാവിന്റെ ദാനത്തെ തടയാത്ത, പുത്രൻ തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്ന കാൽവരിയിലേക്കാണ് സഭ ഈ അധ്യായം വായിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
കേസറിയാ ഫിലിപ്പിക്കടുത്തുവച്ച്, നീ ക്രിസ്തുവാണ് എന്ന് പത്രോസ് പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (8:29). ഏതുതരം ക്രിസ്തുവാണ് താൻ എന്ന് ഇപ്പോൾ യേശു പറയുന്നു. ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവിടുന്നു നൽകുന്ന മൂന്നു പ്രബോധനങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണിത് (8:31; 9:31; 10:33–34). ഇവിടെ പറയുന്ന ജനപ്രമാണികളും പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും നിയമജ്ഞരും അക്കാലത്തെ ജറുസലെമിലെ നേതാക്കളായിരുന്നു. പീഡാനുഭവം സഭ യഹൂദജനത്തിന്മേൽ ചുമത്തുന്നില്ല (CCC 597).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സാത്താനേ, നീ എന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു പോകൂ. നിന്റെ ചിന്ത ദൈവികമല്ല, മാനുഷികമാണ്.” (8:33)
പത്രോസ് യേശുവിനെ ശാസിച്ചു; അതേ ഗ്രീക്കുക്രിയകൊണ്ട് യേശു പത്രോസിനെ ശാസിക്കുന്നു. ഗ്രീക്കിൽ അക്ഷരാർഥം “എന്റെ പിന്നിലേക്കു പോകുക” എന്നാണ്; അതു ശിഷ്യന്റെ സ്ഥാനമാണ്, ആദ്യവിളിയിലെ “എന്നെ അനുഗമിക്കുക” (1:17) എന്നതിലെ അതേ പ്രയോഗം. യേശു പത്രോസിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്കു തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു ദൗത്യം നൽകിയ കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടെടുക്കും.
“അവൻ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച് തന്റെ കുരിശുമെടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ.” (8:34)
ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ജനക്കൂട്ടത്തോടുമാണ് ഇതു പറയുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ഇത് എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണ്. അക്കാലത്ത് കുരിശ് വെറുമൊരു അലങ്കാരപ്രയോഗമായിരുന്നില്ല. മരണത്തിനു വിധിക്കപ്പെട്ടവൻ തന്റെ കുരിശുതടി വഹിച്ചു തെരുവിലൂടെ നടക്കുന്നത് കേൾവിക്കാർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
“ഒരുവൻ ലോകം മുഴുവൻ നേടിയാലും തന്റെ ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അതുകൊണ്ട് അവന് എന്തു പ്രയോജനം?” (8:36)
കച്ചവടം തൂക്കിനോക്കുന്ന വ്യാപാരിയെപ്പോലെ യേശു ചിന്തിക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വത്വത്തെ തിരികെ വാങ്ങാൻ ഒരു നേട്ടത്തിനും കഴിയില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പത്രോസ് ഈ പ്രവചനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞെന്നും മറ്റുള്ളവർ അതു ഗ്രഹിച്ചില്ലെന്നും (CCC 554), ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി സഹിച്ചതിനാൽ കുരിശെടുക്കാൻ അവിടുന്നു ശിഷ്യരെ വിളിക്കുന്നു എന്നും (CCC 618), പൂർണതയുടെ വഴി കുരിശിലൂടെയാണ്, പരിത്യാഗവും ആത്മീയസമരവും ഇല്ലാതെ വിശുദ്ധിയില്ല എന്നും (CCC 2015) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. രക്ഷിക്കുന്ന ഏകകുരിശിൽ കൃപയാൽ പങ്കുചേരുന്നതാണ് ശിഷ്യന്റെ കുരിശ്.
ഏകദേശം 320-ൽ ലിസിനിയൂസിന്റെ കാലത്ത് ക്രിസ്തുവിനെ തള്ളിപ്പറയാൻ വിസമ്മതിച്ച പടയാളികളായാണ് ചെറിയ അർമേനിയായിലെ സെബസ്തിയിലെ നാൽപതു സഹദേന്മാരെ പാരമ്പര്യം ഓർമിക്കുന്നത്. മഹാനായ വി. ബാസിൽ അവരെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിവരണമനുസരിച്ച്, മരിക്കാനായി അവരെ നഗ്നരായി ഉറഞ്ഞ തടാകത്തിൽ നിർത്തി. ഒരാൾ പിൻവാങ്ങി; കണ്ടതിൽ മനസ്സലിഞ്ഞ ഒരു കാവൽഭടൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്തു ചേർന്നു; അങ്ങനെ എണ്ണം നാൽപതുതന്നെയായി നിലനിന്നു. വാക്കുകളില്ലാത്ത ഒരു നോമ്പുപ്രസംഗമാണ് അവർ: ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നവൻ അതിനെ രക്ഷിക്കും.