8 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്. നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും. അനന്തരം വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” ലൂക്കാ 18:22
വലിയ നോമ്പിലെ അഞ്ചാം ആഴ്ച തുടങ്ങുന്നത്, ആദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ നോമ്പിനുതന്നെ എതിരാണെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പോടെയാണ്. കൊളോസോസിലെ ചില ഉപദേഷ്ടാക്കൾ മതത്തെ ഭക്ഷണക്രമത്തിന്റെയും പഞ്ചാംഗത്തിന്റെയും ദർശനങ്ങളുടെയും ദൂതാരാധനയുടെയും കാര്യമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു; തങ്ങളുടെ ചട്ടങ്ങൾ പാലിക്കാത്ത വിശ്വാസികളെ അവർ വിധിച്ചു. പൗലോസ് എഴുതുന്നു: “ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ആരും നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കട്ടെ; അതുപോലെതന്നെ ഉത്സവങ്ങളുടെയും അമാവാസിയുടെയും സാബത്തിന്റെയും ആചരണത്തിലും.” “ഇവയെല്ലാം വരാനിരുന്നവന്റെ വെറും പ്രതിച്ഛായകൾ മാത്രം;യാഥാർഥ്യമാകട്ടെ ക്രിസ്തുവും.” പൗലോസ് നോമ്പിനെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല. ആരംഭംമുതലേ സഭ ഉപവസിച്ചിട്ടുണ്ട്; മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അമ്പതു നോമ്പ് വലിയ ഗൗരവത്തോടെ ആചരിച്ചുപോരുന്നു: മത്സ്യമാംസാദികൾ ഉപേക്ഷിച്ചും, പലപ്പോഴും ഒരുനേരം മാത്രം ഭക്ഷിച്ചും, ചിലപ്പോൾ നിലത്തു പായ വിരിച്ചുറങ്ങിയും. എന്നാൽ ഓരോ ആചാരവും ഒരു നിഴലാണ്; നിഴൽ വീഴ്ത്തുന്നത് ഉറപ്പുള്ള ഒരു വസ്തുവാണ്. ആ വസ്തു മിശിഹായാണ്. എന്നെ അഹങ്കാരിയാക്കുന്ന, അയൽക്കാരൻ എന്തു കഴിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കിയിരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നോമ്പ് നിഴൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും യാഥാർഥ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പ്രശ്നത്തിന്റെ വേര് പൗലോസ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: “അവർ ശിരസ്സിനോടു ഗാഢബന്ധം പുലർത്തുന്നില്ല. ശരീരം മുഴുവൻ സന്ധിബന്ധങ്ങളാലും സിരകളാലും പരിപുഷ്ടമാക്കപ്പെട്ടും കൂട്ടിയിണക്കപ്പെട്ടും ദൈവഹിതാനുസരണം പൂർണവളർച്ച പ്രാപിക്കുന്നത് ഈ ശിര സ്സിൽ നിന്നാണല്ലോ.” ശിരസ്സിനോടും പരസ്പരവും നമ്മെ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാനാണ് വലിയ നോമ്പ്; കർക്കശക്കാരെന്നും അലസരെന്നും ശരീരത്തെ രണ്ടായി പിളർക്കാനല്ല.
സുവിശേഷത്തിൽ ഒരു അധികാരി ഒരു മനുഷ്യനു ചോദിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും ആഴമുള്ള ചോദ്യവുമായി ഈശോയുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു: “നല്ലവനായ ഗുരോ, നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” ഈശോ അവനെ പ്രമാണങ്ങളിലേക്കു ചൂണ്ടുന്നു; അവൻ സത്യസന്ധമായി മറുപടി പറയുന്നു: “ചെറുപ്പംമുതലേ ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പാലിച്ചിട്ടുണ്ട്.” അവൻ ഒരു കപടനാട്യക്കാരനല്ല. നിയമമെന്ന നിഴൽ അവൻ വിശ്വസ്തതയോടെ പാലിച്ചു. അപ്പോൾ ഈശോ അവനെ നോക്കി പറയുന്നു: “ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്. നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും. അനന്തരം വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” കുറവുള്ള ആ ഒന്ന് മറ്റൊരു നിയമമല്ല; ഒരു വ്യക്തിയാണ്: വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക. “ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവൻ വളരെ വ്യസനിച്ചു. കാരണം, അവൻ വലിയ ധനികനായിരുന്നു.” വില കുറച്ചുകൊടുക്കാൻ ഈശോ അവന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്നില്ല. ദുഃഖത്തോടെ അവിടുന്നു പറയുന്നു: “സമ്പത്തുള്ളവർ ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് എത്ര ദുഷ്കരം!” ശ്ലീഹന്മാരെയും സമർപ്പിതരെയുംപോലെ എല്ലാം വിൽക്കാൻ എല്ലാവരും വിളിക്കപ്പെടുന്നില്ല; എന്നാൽ ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന ചോദ്യം എല്ലാവരോടുമുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനെ ഇന്ന് ലത്തീൻ സഭ ഓർക്കുന്നു: പോർച്ചുഗീസുകാരനായ ഒരു പട്ടാളക്കാരനും പുസ്തകവ്യാപാരിയുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം ഗ്രനാഡയിൽ ഒരു പ്രസംഗം കേട്ടശേഷം തന്റെ പുസ്തകങ്ങളെല്ലാം വിട്ടുകൊടുത്തു; പിന്നീടുള്ള ജീവിതം മുഴുവൻ രോഗികളായ ദരിദ്രരെ ചുമലിലേറ്റി, അവർക്കുവേണ്ടി താൻ തുറന്ന ഒരു ഭവനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. നമ്മുടെ പല ഇടവകകളിലും നോമ്പുകൊണ്ടു മിച്ചംവരുന്ന പണം ദരിദ്രർക്കായുള്ള നോമ്പുപെട്ടിയിൽ ഇടുന്നു. അതേ വചനം കേൾക്കാനുള്ള ഒരു ചെറിയ വഴിയാണത്: വിൽക്കുക, കൊടുക്കുക, വരിക, അനുഗമിക്കുക.
വിഷയം: “ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്. നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും. അനന്തരം വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.”
നിഴലും യാഥാർഥ്യവും, ഒരു ചുവടകലെ നിന്നുപോയ നല്ല മനുഷ്യൻ, വിഭജിക്കപ്പെടാത്ത ഹൃദയത്തോടെ ഈശോയെ അനുഗമിക്കാനുള്ള വിളി.
“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?” ഏശയ്യാ 58:6
“ഇവയെല്ലാം വരാനിരുന്നവന്റെ വെറും പ്രതിച്ഛായകൾ മാത്രം;യാഥാർഥ്യമാകട്ടെ ക്രിസ്തുവും.” കൊളോസോസ് 2:17
ജീവിതത്തിൽ: ഭാരപ്പെടുന്ന ഒരാളോടുള്ള നീതിയുടെയോ ദയയുടെയോ ഒരു പ്രവൃത്തിയിൽ ഇന്നത്തെ നോമ്പ് അവസാനിക്കട്ടെ.
“ചൂഷണത്തിൽ ആശ്രയിക്കരുത്, കവർച്ചയിൽ വ്യർഥമായി ആശവയ്ക്കരുത്. സമ്പത്തു വർധിച്ചാൽ അതിൽമനസ്സു വയ്ക്കരുത്.” സങ്കീർത്തനം 62:10
“ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്. നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും. അനന്തരം വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” ലൂക്കാ 18:22
ജീവിതത്തിൽ: എന്നിൽ ഇനിയും കുറവുള്ള ആ ഒന്ന് എന്താണെന്ന് ഇന്നു മൗനത്തിൽ കർത്താവിനോടു ചോദിക്കുക; ഉത്തരം എഴുതിവയ്ക്കുക.
“ദരിദ്രരോടു ദയ കാണിക്കുന്നവൻകർത്താവിനാണ് കടം കൊടുക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് ആ കടം വീട്ടും.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 19:17
“നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം എവിടെയോ അവിടെയായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവും.” മത്തായി 6:21
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പുകൊണ്ടു മിച്ചംവന്നത് ഈ ആഴ്ച നോമ്പുപെട്ടിയിലോ ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്കോ കൊടുക്കുക.
ഓരോ നോമ്പും ഒരു നിഴലാണ്; യാഥാർഥ്യം മിശിഹായാണ്. അവിടുന്നു ചോദിക്കുന്നത് പാത്രം മാത്രമല്ല, ഹൃദയമാണ്.
അധികാരി കൽപനകൾ പാലിച്ചിട്ടും ദുഃഖിതനായി പോയി; നമുക്കു കൊടുക്കാം, വരാം, അനുഗമിക്കാം.
തീരുമാനം: നോമ്പു മിച്ചംവച്ചത് ഈ ആഴ്ച ദാനം ചെയ്യുക; മറ്റാരുടെയും നോമ്പിനെ വിധിക്കാതിരിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് കൊളോസോസുകാർക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളുടെയോ ഉത്സവങ്ങളുടെയോ കാര്യത്തിൽ ആരും നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കട്ടെ; ഇവയെല്ലാം നിഴലുകൾ മാത്രം, യാഥാർഥ്യമാകട്ടെ മിശിഹായും (കൊളോ 2:16–17).
നമ്മുടെ പൂർവികരെപ്പോലെ ഈ വലിയ നോമ്പ് നാം ഗൗരവത്തോടെ ആചരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മിശിഹാ വീഴ്ത്തുന്ന ഒരു നിഴലാണ് നോമ്പ്. അതു നമ്മെ അഹങ്കാരികളാക്കുന്നെങ്കിൽ, അയൽക്കാരന്റെ പാത്രം വിധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നെങ്കിൽ, നിഴൽ കാത്ത് യാഥാർഥ്യം നാം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ നോമ്പ് ശിരസ്സായ മിശിഹായോടും പരസ്പരവും നമ്മെ ചേർക്കട്ടെ.
ധനികനായ ഒരു അധികാരി ചെറുപ്പംമുതലേ എല്ലാ കൽപനകളും പാലിച്ചിരുന്നു. ഈശോ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്; നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക; വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക (ലൂക്കാ 18:22). അവൻ വലിയ ധനികനായിരുന്നതിനാൽ ദുഃഖിതനായി തിരിച്ചുപോയി.
കുറവുള്ള ആ ഒന്ന് മറ്റൊരു നിയമമല്ല; ഈശോതന്നെയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ തന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ വിട്ടുകൊടുത്ത്, രോഗികളായ ദരിദ്രരെ ചുമന്നു ജീവിതം ചെലവഴിച്ചു. എന്റെ ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത് എന്താണ്? ഈ ആഴ്ച നമ്മുടെ നോമ്പു മിച്ചംവച്ചതു നമുക്കു കൊടുക്കാം; അവിടുത്തെ കൂടുതൽ അടുത്ത് അനുഗമിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സ്വർഗത്തിൽ പോകാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു ധനികൻ ഈശോയോടു ചോദിച്ചു. ഈശോ പറഞ്ഞു: നിനക്കുള്ളതു ദരിദ്രരുമായി പങ്കുവച്ച് എന്റെകൂടെ വരിക. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ സാധനങ്ങളെ അധികം സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് ദുഃഖിതനായി പോയി. ഈ ആഴ്ച നിങ്ങളുടെ ഒരു സാധനം മറ്റൊരാളുമായി പങ്കുവച്ച് ഈശോയുടെ അടുത്തുനിൽക്കാമോ?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, എല്ലാ നിഴലുകളുടെയും യാഥാർഥ്യവും എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളുടെയും നിക്ഷേപവും അങ്ങാണ്. ഞങ്ങളുടെ നോമ്പ് ഞങ്ങളെ അഹങ്കാരികളോ വിധിക്കാൻ തിടുക്കമുള്ളവരോ ആക്കാതെ, ശിരസ്സായ അങ്ങയോടും പരസ്പരവും ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുനിർത്തട്ടെ. ഞങ്ങളിൽ ഇനിയും കുറവുള്ള ആ ഒന്ന് ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരണമേ; ദുഃഖിതരായി തിരിച്ചുപോകാതെ, കൊടുക്കാനും വരാനും അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാനുമുള്ള ധൈര്യം നൽകണമേ. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാന്റെ പ്രാർഥനയാൽ രോഗികളുടെയും ദരിദ്രരുടെയും ശുശ്രൂഷകരായി ഞങ്ങളെ മാറ്റണമേ. ആമേൻ.
നാം യഥാർഥത്തിൽ എന്തിലാണു മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നത് എന്ന് ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും ചോദിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തെയും തിരുനാളുകളെയും ദർശനങ്ങളെയും വിശ്വാസിയുടെ അളവുകോലാക്കുന്നവർക്കെതിരേ കൊളോസോസ് ലേഖനം മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: അവയെല്ലാം നിഴലാണ്, യാഥാർഥ്യം മിശിഹായാണ്. ലൂക്കായിൽ, ചെറുപ്പംമുതൽ കൽപനകൾ പാലിച്ച ഒരു നല്ല മനുഷ്യന് ഇനിയും ഒരു കുറവുണ്ട്; അവന്റെ സമ്പത്ത് അവനെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നു. വലിയ നോമ്പിനുള്ള പാഠം നമ്മുടെ അടുത്തുതന്നെയുണ്ട്: നോമ്പല്ല ലക്ഷ്യം. മിശിഹായെ മുറുകെപ്പിടിക്കാൻ കൈകളെ ഒഴിവുള്ളതാക്കുകയാണ് നോമ്പ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഏഷ്യാമൈനറിലെ ലൈക്കസ് താഴ്വരയിൽ ലവൊദീക്യായ്ക്കും ഹിയറാപോളീസിനും അടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ പട്ടണമായിരുന്നു കൊളോസോസ് (4:13). എപ്പഫ്രാസിൽനിന്നാണ് അവിടത്തെ സമൂഹം സുവിശേഷം കേട്ടത് (1:7); പൗലോസ് അവരെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് ലേഖനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു (2:1). ഭക്ഷണത്തെയും വിശുദ്ധദിവസങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള നിയമങ്ങളും ദർശനങ്ങളെയും ദൂതന്മാരെയും പറ്റിയുള്ള സംസാരവുമായി ചില ഉപദേഷ്ടാക്കൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു (2:8, 16–23). അവർ കൃത്യമായി എന്താണു പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് ഇന്നും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു; ഈ ലേഖനത്തിൽനിന്നു മാത്രമാണ് നാം അത് അറിയുന്നത്. ലേഖനം പൗലോസിന്റെ പേരു വഹിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു അടുത്ത ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൗലോസ്തന്നെ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും സഭ ഇതിനെ ദൈവനിവേശിതമായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ആരും നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കട്ടെ;” (2:16)
ഈ വാക്യം നോമ്പിനെയോ തിരുനാളുകളെയോ വിലക്കുന്നില്ല; സഭതന്നെ അവ ആചരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒരാൾ മിശിഹായുടേതാണോ എന്നതിന്റെ പരീക്ഷയായി ഇവയെ ആരും മാറ്റരുത് എന്നാണ് അതു പറയുന്നത്.
“യാഥാർഥ്യമാകട്ടെ ക്രിസ്തുവും.” (2:17)
ഇസ്രായേലിന്റെ തിരുനാളുകൾ ദൈവത്തിന്റെ ദാനമായിരുന്നു; വരാനിരുന്നതിനുവേണ്ടി അവ ഒരുക്കി. മിശിഹായിൽ യാഥാർഥ്യം വന്നുചേർന്നു. നമ്മുടെ നോമ്പും അതുപോലെതന്നെ: അവിടുത്തെ സേവിക്കുന്ന, നല്ലതും ആവശ്യവുമായ ഒരു ശീലം.
“അവർ ശിരസ്സിനോടു ഗാഢബന്ധം പുലർത്തുന്നില്ല.” (2:19)
മനുഷ്യശരീരത്തിൽനിന്നുള്ള ചിത്രമാണിത്. വിശുദ്ധിയിലെ വളർച്ച സ്വകാര്യദർശനങ്ങളിൽനിന്നു വരുന്നതല്ല. അവിടുത്തെ ശരീരമായ സഭയോടൊപ്പം മിശിഹായോടു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതിൽനിന്നാണ് അതു വരുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹാ സഭയുടെ ശിരസ്സാണെന്നും തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കു വേണ്ടതു നൽകുന്നത് അവനാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 792–794). യഹൂദരുടെ സാബത്തിന്റെ ആത്മീയസത്യം ഞായറാഴ്ച പൂർത്തിയാക്കുന്നു എന്നും അതു പറയുന്നു (CCC 2175). ഈ വായന കാരണം സഭ നോമ്പ് നിർത്തിയിട്ടില്ല: ഉപവാസം, പ്രാർഥന, ദാനധർമം എന്നിവ ആന്തരികമാനസാന്തരത്തിന്റെ രൂപങ്ങളായി വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും പിതാക്കന്മാരും ഊന്നിപ്പറയുന്നു (CCC 1434). അവയുടെ വില ഹൃദയത്തിന്റെ തിരിച്ചുവരവിലാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോ ജറുസലെമിലേക്കുള്ള യാത്രയിലാണ് (9:51). ദൈവരാജ്യത്തെ ശിശുവിനെപ്പോലെ സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അവിടുന്ന് അൽപംമുമ്പു പറഞ്ഞു (18:15–17). ഇപ്പോൾ നല്ലൊരു ചോദ്യവുമായി സ്ഥാനമുള്ള ഒരാൾ വരുന്നു. മൂന്നു സുവിശേഷകരും ഈ കഥ പറയുന്നു: മത്തായി അവനെ യുവാവ് എന്നു വിളിക്കുന്നു (മത്തായി 19:20); ഈശോ അവനെ സ്നേഹപൂർവം നോക്കി എന്നു മർക്കോസ് ചേർക്കുന്നു (മർക്കോസ് 10:21); ലൂക്കാ മാത്രമാണ് അവനെ അധികാരി എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ, പിന്നെ ആർക്കാണു രക്ഷ കിട്ടുക എന്നു കേൾവിക്കാർ ചോദിക്കുന്നു; മനുഷ്യർക്ക് അസാധ്യമായത് ദൈവത്തിനു സാധ്യമാണെന്ന് ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നു (18:27).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നല്ലവനായ ഗുരോ, നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” (18:18)
വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ പാപ്പാ വെരിത്താത്തിസ് സ്പ്ലെൻദോർ എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായം ഈ കഥയുടെ മത്തായിയിലെ രൂപത്തിൽ പണിതുയർത്തുന്നു; ജീവിതത്തിന്റെ അർഥത്തെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യനെയും അദ്ദേഹം ഈ മനുഷ്യനിൽ കാണുന്നു (നമ്പർ 7, ആശയം).
“ദൈവം അല്ലാതെ നല്ലവനായി മറ്റാരുമില്ല.” (18:19)
ഈശോ സ്വന്തം നന്മയെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല. എല്ലാ നന്മയുടെയും ഉറവിടത്തിലേക്ക് അവിടുന്ന് ആ മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളെ തിരിക്കുന്നു. നന്മയെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുന്നത് ഒടുവിൽ ദൈവത്തിലേക്കു തിരിയുന്നതാണ് (വെരിത്താത്തിസ് സ്പ്ലെൻദോർ 9, ആശയം). ഈശോ ആരെന്ന് അറിയുന്ന വായനക്കാരൻ ഈ വാക്യത്തിൽ ആ മനുഷ്യൻ കണ്ടതിലധികം കാണുന്നു.
“ഇനിയും നിനക്ക് ഒരു കുറവുണ്ട്. നിനക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റു ദരിദ്രർക്കു കൊടുക്കുക, അപ്പോൾ സ്വർഗത്തിൽ നിനക്കു നിക്ഷേപം ഉണ്ടാകും. അനന്തരം വന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” (18:22)
“എല്ലാം” എന്നു ലൂക്കാ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദരിദ്രർക്ക് ഇതുകൊണ്ടു ഗുണമുണ്ട്; എന്നാൽ വാക്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രം അവസാനത്തെ വാക്കാണ്: അനുഗമിക്കുക. കൊടുക്കൽ അനുഗമനത്തിനു വഴിയൊരുക്കുന്നു.
“ധനികൻ ദൈവരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കാൾ എളുപ്പം ഒട്ടകം സൂചിക്കുഴയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നതാണ്.” (18:25)
മനഃപൂർവമുള്ള അതിശയോക്തിയാണിത്: ആ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ മൃഗവും ഏറ്റവും ചെറിയ ദ്വാരങ്ങളിലൊന്നും. ജറുസലെമിൽ “സൂചിക്കുഴ” എന്നു പേരുള്ള ഒരു ചെറിയ വാതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന കഥ പലപ്പോഴും കേൾക്കാറുണ്ട്; പുരാതനരേഖകളിൽ അതിനു തെളിവില്ല. ഈ വാക്ക് അസാധ്യമെന്നു തോന്നാൻ വേണ്ടിത്തന്നെയാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങൾ ദൈവത്തിനു കഴിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ രണ്ടാം വിളി ആദ്യത്തേതിനെ റദ്ദാക്കുന്നില്ലെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: മിശിഹായെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽ കൽപനകൾ പാലിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു (CCC 2053). എല്ലാറ്റിനും എല്ലാവർക്കും ഉപരിയായി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഈശോ ശിഷ്യരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCC 2544). മത്തായിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഇതേ വിളി കേട്ട ഈജിപ്തിലെ വിശുദ്ധ അന്തോണീസ് തന്റെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്തു മരുഭൂമിയിലേക്കു പോയി (വിശുദ്ധ അത്തനാസിയൂസ്, അന്തോണീസിന്റെ ജീവചരിത്രം 2). ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് അലക്സാണ്ട്രിയായിലെ ക്ലെമന്റ് ഒരു കൃതിതന്നെ എഴുതി: രക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ധനികൻ ആര്? ആത്മാവിന്മേലുള്ള സമ്പത്തിന്റെ പിടിയാണ് എല്ലാറ്റിനും മുമ്പേ പോകേണ്ടത് എന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു (ആശയം).
എല്ലാ ക്രൈസ്തവരും എല്ലാം വിൽക്കണമോ?
എല്ലാവരും ഒരേ ബാഹ്യരീതിയിൽ വേണ്ട. ചിലർ അക്ഷരാർഥത്തിൽ ജീവിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സുവിശേഷോപദേശങ്ങളുടെ വേര് ഈ വിളിയിൽ സഭ കാണുന്നു (CCC 915). ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ജീവിതാവസ്ഥയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്കു വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2013). എന്നാൽ ഈ ചോദ്യത്തിൽനിന്ന് ആരും ഒഴിവല്ല. സമ്പത്തിനോടുള്ള ആസക്തി സ്നേഹത്തിനു തടസ്സമാകാത്തവിധം എല്ലാവരും ഹൃദയത്തെ ക്രമപ്പെടുത്തണം (CCC 2545); ദരിദ്രരോടുള്ള സ്നേഹം എല്ലാവരുടെയും കടമയാണ് (CCC 2443–2447).