11 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ നിങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ, അവയിൽ നിത്യജീവൻ ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു. അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾക്കു ജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് എന്റെ അടുത്തേക്കുവരാൻ നിങ്ങൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 5:39–40
ഉടമ്പടി കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ, സീനായ്മലയുടെ അടിവാരത്ത്, മോശയ്ക്കായി കാത്തിരുന്നു മടുത്ത ജനം ഒരു സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ദൈവം മോശയോടു പറയുന്നു: വേഗം ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക; നിന്റെ ജനം വഷളായിരിക്കുന്നു. അവർ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ വാർത്തുണ്ടാക്കി; ഇസ്രായേലേ, ഈജിപ്തിൽനിന്നു നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ദൈവങ്ങൾ ഇതാ എന്നു പറഞ്ഞു. സങ്കീർത്തനം അതു മൂർച്ചയോടെ പറയുന്നു: ദൈവത്തിനു നൽകേണ്ട മഹത്വം അവർ പുല്ലുതിന്നുന്ന കാളയുടെ ബിംബത്തിനു നൽകി. അപ്പോൾ ദൈവം മോശയെ പരീക്ഷിക്കുന്നു: എന്നെ തടയരുത്; എന്റെ ക്രോധം അവർക്കെതിരേ ജ്വലിക്കട്ടെ; നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ ഒരു വലിയ ജനതയെ ഉളവാക്കും. മോശ ആ വാഗ്ദാനം നിരസിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം പറയുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിനും ജനത്തിനുമിടയിൽ ഒരു മറയായി അവൻ നിൽക്കുന്നു; യാചിക്കുന്നു: ഈജിപ്തിൽനിന്ന് അങ്ങു കൊണ്ടുവന്ന അങ്ങയുടെ ജനമാണവർ; ജനതകൾ എന്തു പറയും? അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരായ അബ്രാഹത്തെയും ഇസഹാക്കിനെയും ഇസ്രായേലിനെയും ഓർക്കണമേ. തന്റെ ജനത്തിനു വരുത്തുമെന്നു പറഞ്ഞ അനർഥത്തെക്കുറിച്ചു കർത്താവ് മനസ്സുമാറ്റി. ചഞ്ചലനായ ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ ദൈവം മാറുന്നില്ല; തന്റെ സ്നേഹിതരുടെ പ്രാർഥന ചരിത്രത്തെ രൂപപ്പെടുത്താൻ അവിടുന്നു തിരുമനസ്സായി എന്നു കാണിക്കാനാണ് തിരുവെഴുത്ത് മാനുഷികഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുന്നത്. മോശ മഹാനായ മധ്യസ്ഥനാണ്; നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപവും.
സുവിശേഷത്തിൽ, ഒരു കോടതിയിലെന്നപോലെ, യേശു സാക്ഷികളെ വിളിക്കുന്നു. സ്നാപകയോഹന്നാൻ സാക്ഷ്യം നൽകി: അവൻ കത്തിജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ദീപമായിരുന്നു. പിതാവ് യേശുവിനു ചെയ്യാൻ നൽകിയ പ്രവൃത്തികൾ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. പിതാവുതന്നെ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകളും സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു: വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളിൽ നിത്യജീവനുണ്ടെന്നു കരുതി നിങ്ങൾ അവ പഠിക്കുന്നു; അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്; എന്നിട്ടും ജീവൻ ലഭിക്കാൻ എന്റെ അടുക്കലേക്കു വരാൻ നിങ്ങൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ബൈബിൾ നന്നായി അറിഞ്ഞിട്ടും അതു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ കാണാതെപോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. പിന്നെ ഒരദ്ഭുതം: നിങ്ങൾ പ്രത്യാശ വച്ചിരിക്കുന്ന മോശയാണ് നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്; അവൻ എന്നെക്കുറിച്ചാണ് എഴുതിയത്. ഒരിക്കൽ പാപികളായ ജനത്തിനുവേണ്ടി യാചിച്ച അതേ മോശ ഇപ്പോൾ യേശുവിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. തന്നെ എതിർത്ത മതനേതാക്കളോടാണ് യേശു സംസാരിക്കുന്നത്; യഹൂദജനത്തെ കുറ്റം വിധിക്കുകയല്ല. തിരുവെഴുത്തുകളും ഉടമ്പടികളും വാഗ്ദാനങ്ങളും സഭ ഇസ്രായേലിൽനിന്നാണു സ്വീകരിച്ചത്; അഗാധമായ ആദരവോടെയാണ് അവൾ മോശയെ വായിക്കുന്നത്. ചോദ്യം നമ്മോടുമുണ്ട്: ക്രിസ്തുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരാനാണോ നാം തിരുവെഴുത്തുകൾ വായിക്കുന്നത്? നമ്മുടെ സ്വന്തം സ്വർണക്കാളക്കുട്ടികളെ, ദൈവത്തിനു പകരം നാം ആരാധിക്കുന്നവയെ, ഉപേക്ഷിച്ച് തിരുവെഴുത്തു മുഴുവൻ ആരെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നുവോ അവന്റെ അടുക്കലേക്കു വരാൻ നോമ്പുകാലം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
വിഷയം: “അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്.”
സ്വർണക്കാളക്കുട്ടി, വിടവിൽ നിൽക്കുന്ന മോശ, ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തുകൾ.
“അങ്ങനെ അവർ ദൈവത്തിനു നൽകേണ്ട മഹത്വം പുല്ലുതിന്നുന്ന കാളയുടെ ബിംബത്തിനു നൽകി.” സങ്കീർത്തനം 106:20
“കുഞ്ഞുമക്കളേ, വിഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുവിൻ.” 1 യോഹന്നാൻ 5:21
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ദിവസത്തിൽ മിക്കപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൈയടക്കുന്ന കാര്യത്തിൽനിന്ന് ഈ ആഴ്ച ഉപവസിക്കുക.
“മോശ ദൈവമായ കർത്താവിനോടു കാരുണ്യംയാചിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, വലിയ ശക്തിയോടും കരബലത്തോടുംകൂടെ അങ്ങുതന്നെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറത്തു കൊണ്ടുവന്ന അങ്ങയുടെ ജനത്തിനെതിരേ അവിടുത്തെ ക്രോധം ജ്വലിക്കുന്നതെന്ത്?” പുറപ്പാട് 32:11
“തന്നിലൂടെ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നവരെ പൂർണമായി രക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിവുണ്ട്. എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനായ അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.” ഹെബ്രായർ 7:25
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്ന മൂന്നുപേരുടെ പേരുകൾ എഴുതി ഈസ്റ്റർവരെ എല്ലാ ദിവസവും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു നിന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പ്രവാചകനെ നിനക്കു വേണ്ടി അയയ്ക്കും. അവന്റെ വാക്കാണു നീ ശ്രവിക്കേണ്ടത്.” നിയമാവർത്തനം 18:15
“വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ നിങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ, അവയിൽ നിത്യജീവൻ ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു. അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾക്കു ജീവൻ ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് എന്റെ അടുത്തേക്കുവരാൻ നിങ്ങൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 5:39–40
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അന്നത്തെ സുവിശേഷം വായിച്ച് യേശുവിനോടുള്ള ഒരു ചെറിയ പ്രാർഥനയോടെ അവസാനിപ്പിക്കുക.
ദൈവജനം വിഗ്രഹാരാധനയിൽ വീണു; മോശയുടെ പ്രാർഥന അവരെ രക്ഷിച്ചു.
ക്രിസ്തുവാണ് നിത്യമധ്യസ്ഥൻ; തിരുവെഴുത്തുകൾ മുഴുവൻ അവനിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്ന മൂന്നുപേർക്കുവേണ്ടി ഈസ്റ്റർവരെ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, സീനായ്മലയുടെ അടിവാരത്ത് ജനം അക്ഷമരായി ഒരു സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കി. സങ്കീർത്തനം പറയുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിനു നൽകേണ്ട മഹത്വം അവർ പുല്ലുതിന്നുന്ന കാളയുടെ ബിംബത്തിനു നൽകി. നാം അവരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാമും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു: പണം, വിജയം, ഫോൺ, അഹങ്കാരം എന്നിവയെ നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു വയ്ക്കുന്നു.
ദൈവം മോശയോടു പറയുന്നു: എന്നെ തടയരുത്… നിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ ഒരു വലിയ ജനതയെ ഉളവാക്കും. എന്നാൽ മോശ തന്റെ ജനത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല. അവൻ യാചിക്കുന്നു: കർത്താവേ, വലിയ ശക്തിയോടെ ഈജിപ്തിൽനിന്ന് അങ്ങു കൊണ്ടുവന്ന അങ്ങയുടെ ജനത്തിനെതിരേ അവിടുത്തെ ക്രോധം ജ്വലിക്കുന്നതെന്ത്? (പുറ 32:11). അബ്രാഹത്തെയും ഇസഹാക്കിനെയും ഇസ്രായേലിനെയും ഓർക്കണമേ. ദൈവം അവരെ രക്ഷിക്കുന്നു. അതാണ് മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനയുടെ ശക്തി.
ദൈവത്തിനും നമുക്കുമിടയിൽ നിൽക്കുന്ന, നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന യേശുവിലേക്കാണ് മോശ വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു: വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ നിങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു… അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്; എന്നിട്ടും ജീവൻ ലഭിക്കാൻ എന്റെ അടുക്കലേക്കു വരാൻ നിങ്ങൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു (യോഹ 5:39–40). ബൈബിൾ പഠിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ഒരു പുസ്തകമല്ല; ഒരു വ്യക്തിയിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്.
ഈ നോമ്പുകാലത്ത് നമ്മുടെ സ്വർണക്കാളക്കുട്ടികളെ നമുക്കു തകർക്കാം. മോശ പ്രാർഥിച്ചതുപോലെ, അനേകം അമ്മമാർ പ്രാർഥിക്കുന്നതുപോലെ, വഴിതെറ്റിയ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. യേശുവിനെ കണ്ടുമുട്ടാൻ എല്ലാ ദിവസവും നമുക്കു തിരുവെഴുത്തുകൾ തുറക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദൈവജനം ഒരു കാളക്കുട്ടിയുടെ സ്വർണപ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി ദൈവത്തിനു പകരം അതിനോടു പ്രാർഥിച്ചു. മോശ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു; ദൈവം അവരോടു ക്ഷമിച്ചു. മോശയെപ്പോലെ, നാം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഇന്നു നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.
കർത്താവായ ദൈവമേ, മോശയുടെ പ്രാർഥന കേട്ട് അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ജനത്തെ രക്ഷിച്ചു. എല്ലാ സ്വർണക്കാളക്കുട്ടികളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ; മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് ജീവൻ പ്രാപിക്കാൻ തിരുവെഴുത്തുകൾ ഗ്രഹിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ തുറക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളുടെയും നടുവിൽ മോശയുണ്ട്, രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വേഷങ്ങളിൽ. പുറപ്പാടിൽ സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിക്കു ശേഷം തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി അദ്ദേഹം യാചിക്കുന്നു, ഫലമുണ്ടാകുന്നു. യോഹന്നാനിൽ യേശു അദ്ദേഹത്തെ സാക്ഷിയായി വിളിക്കുന്നു: തിരുവെഴുത്തുകൾതന്നെ എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു; മോശ എന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അതേ രംഗം ഓർമിക്കുന്ന നൂറ്റിയാറാം സങ്കീർത്തനം, മോശ ജനത്തിനു മറയായി എന്നു പാടുന്നു. പഴയനിയമത്തിലെ മഹാമധ്യസ്ഥൻ, നോമ്പിന്റെ ഈ അവസാന ആഴ്ചകളിൽ എല്ലാവർക്കുമായി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ കുരിശിലേക്കു കയറുന്നവനിലേക്ക് നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേൽ കൽപനകൾ കേട്ട് സീനായിൽ ഉടമ്പടി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 19–24). നാൽപതു ദിവസമായി മോശ മലയിലാണ് (24:18). കാത്തിരുന്നു മടുത്ത ജനം കണ്ണിനു കാണാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാൻ അഹറോനെ നിർബന്ധിക്കുന്നു. സ്വർണക്കാളക്കുട്ടി അന്യദേവനിലേക്കുള്ള തിരിയൽ മാത്രമല്ല: തങ്ങളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിമയോ സിംഹാസനമോ ആയാണ് ജനം അതിനെ എടുത്തതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; കാരണം, കർത്താവിന്റെ ഉത്സവദിനമാണ് അഹറോൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് (32:5). പക്ഷേ പ്രതിമയ്ക്കെതിരായ കൽപന നൽകപ്പെട്ടതേയുള്ളൂ. ഉണ്ടാക്കിയ ഉടനെ ഉടമ്പടി തകരുന്നു.
ബഥേലിലും ദാനിലും ജറോബോവാം രാജാവു സ്ഥാപിച്ച കാളക്കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് 1 രാജാക്കന്മാർ 12:28-ൽ ഏതാണ്ട് ഇതേ വാക്കുകൾ പറയുന്നുണ്ട്. ഇവ രണ്ടും പരസ്പരം മുന്നിൽക്കണ്ട് പറഞ്ഞ കഥകളാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ജനം തങ്ങളെത്തന്നെ ദുഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” (32:7)
“നിന്റെ ജനം” എന്നു ദൈവം പറയുന്നു; “അങ്ങയുടെ ജനം” എന്നു മോശ മറുപടി പറയും (വാക്യം 11). ഓരോരുത്തരും അവരെ മറ്റേയാൾക്കു കൈമാറുന്നു. മോശയുടെ മറുപടിയാണ് മൂർച്ചയുള്ളത്: കർത്താവേ, അങ്ങു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നതുകൊണ്ട് അവർ അങ്ങയുടേതാണ്.
“എന്റെ ക്രോധം ആളിക്കത്തി അവരെ വിഴുങ്ങിക്കളയട്ടെ. എന്നാൽ, നിന്നിൽനിന്ന് ഒരു വലിയ ജനതയെ ഞാൻ പുറപ്പെടുവിക്കും.” (32:10)
അബ്രാഹത്തിനു നൽകിയ വാഗ്ദാനം (ഉൽപത്തി 12:2) ഇപ്പോൾ മോശയ്ക്കു മാത്രമായി. ഇതൊരു യഥാർഥ പ്രലോഭനമാണ്: അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് സ്വന്തം പേര്. അതു പരാമർശിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ അദ്ദേഹം തള്ളിക്കളയുന്നു; അവർക്കുവേണ്ടി മാത്രം വാദിക്കുന്നു.
“അവിടുത്തെ ദാസൻമാരായ അബ്രാഹത്തെയും ഇസഹാക്കിനെയും ഇസ്രായേലിനെയും ഓർക്കണമേ!” (32:13)
ജനത്തിന്റെ നന്മ മോശയ്ക്ക് വാദമല്ല. ദൈവം ചെയ്തതും (വാക്യം 11), ജനതകൾക്കിടയിലെ അവിടുത്തെ നാമവും (വാക്യം 12), അവിടുത്തെ ശപഥവും (വാക്യം 13) ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആധാരം. എല്ലാ മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനയുടെയും മാതൃക ഇതാണ്: ദൈവം ആരാണെന്നതിൽ ഊന്നി നാം യാചിക്കുന്നു.
“തന്റെ ജനത്തിനെതിരായുള്ള തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് അവിടുന്നു പിൻമാറി.” (32:14)
മോശയുടെ പ്രാർഥന കേട്ടു. അധ്യായത്തിന്റെ ബാക്കി കാണിക്കുന്നതുപോലെ പാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല; പക്ഷേ ജനം ജീവിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മോശയുടെ പ്രാർഥനയുടെ വലിയ മാതൃകയായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ നിമിഷത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു: അദ്ദേഹം തനിക്കുവേണ്ടിയല്ല പ്രാർഥിക്കുന്നത്; ജനത്തിന്റെ വിശ്വാസത്യാഗത്തിനു ശേഷം അവരെ രക്ഷിക്കാൻ ദൈവമുൻപിൽ മറയായി നിൽക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 106:23; CCC 2577). അദ്ദേഹത്തിന്റെ ന്യായങ്ങൾ യഹൂദജനത്തിലെയും സഭയിലെയും മഹാമധ്യസ്ഥരുടെ ധൈര്യത്തിനു പ്രചോദനമാകും. ഇവ നമുക്ക് ഒരു പാഠമാണെന്ന് വിശുദ്ധ പൗലോസ് ക്രൈസ്തവരോടു പറയുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 10:6). അതിനാൽ ഈ താൾ മറ്റുള്ളവരുടെ പാപത്തിന്റെ കഥയായല്ല നാം വായിക്കുന്നത്. സത്യദൈവം വൈകുന്നുവെന്നു തോന്നുമ്പോൾ നാം ഉണ്ടാക്കുന്ന ദൈവമായ കാളക്കുട്ടിയെ ഓരോ ക്രൈസ്തവനും തിരിച്ചറിയാം; ഓരോ ക്രൈസ്തവനും മോശയെക്കാൾ വലിയ മധ്യസ്ഥനുണ്ട് (1 യോഹന്നാൻ 2:1).
പശ്ചാത്തലം.
യോഹന്നാൻ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ പ്രഭാഷണം അവസാന ഭാഗത്ത് എത്തുന്നു. യഹൂദനിയമം രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (നിയമാവർത്തനം 19:15). അതിനാൽ യേശു തന്റെ സാക്ഷികളെ വിളിക്കുന്നു: സ്നാപകയോഹന്നാൻ, താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾ, പിതാവുതന്നെ, തിരുവെഴുത്തുകൾ. “സാക്ഷ്യം” ആണ് പ്രധാന വാക്ക്, കോടതിയിലെന്നപോലെ. വായനക്കാരന്റെ കൺമുൻപിൽ കുറ്റാരോപിതൻ തെളിവു വിളിക്കുന്നവനാകുന്നു.
കടുത്ത വാക്കുകൾ യേശു പറയുന്നത് ആ തർക്കത്തിൽ തന്നെ എതിർക്കുന്നവരോടാണ്. അധികാരികളിൽ ചിലർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചുവെന്ന് മറ്റൊരിടത്ത് യോഹന്നാൻ പറയുന്നു (12:42). ഈ വാക്കുകൾ യഹൂദജനത്തിനെതിരായ കുറ്റമാക്കി മാറ്റരുത് (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597–598).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലികൾതന്നെ പിതാവാണ് എന്നെ അയച്ചതെന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.” (5:36)
കുളക്കരയിലെ സൗഖ്യം അത്തരമൊരു പ്രവൃത്തിയാണ്. യോഹന്നാനിൽ അടയാളങ്ങൾ ഒരുതരം സംസാരമാണ്: യേശു ആരാണെന്ന് ദൈവം പറയുന്നു (CCC 548).
“വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങൾ നിങ്ങൾ പഠിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ, അവയിൽ നിത്യജീവൻ ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു. അവതന്നെയാണ് എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നത്.” (5:39)
ബൈബിൾ ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്നവർ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഒരു മുന്നറിയിപ്പ്. വാക്കുകൾ പഠിക്കുകയും ആ വ്യക്തിയെ കാണാതെ പോകുകയും ചെയ്യാം. തിരുവെഴുത്തുകൾ നല്ലതും ദൈവവചനവുമാണ്; അവിടുത്തെ കണ്ടുമുട്ടാൻ നമ്മെ നയിക്കുകയാണ് അവയുടെ ലക്ഷ്യം.
“പരസ്പരം മഹത്വം സ്വീകരിക്കുകയും ഏകദൈവത്തിൽനിന്നു വരുന്ന മഹത്വം അന്വേഷിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയും?” (5:44)
“ഏകദൈവം” എന്നത് ഇസ്രായേലിന്റെ മഹാപ്രാർഥനയെ (നിയമാവർത്തനം 6:4) ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്കിടയിലെ സ്ഥാനം സൂക്ഷിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസം പ്രയാസമാണ്.
“നിങ്ങൾ മോശയെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെയും വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. കാരണം, എന്നെക്കുറിച്ച് അവൻ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.” (5:46)
മോശയെപ്പോലെയുള്ള പ്രവാചകനെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമാവർത്തനം 18:15-ഉം, ക്രിസ്തുവിനായി ഒരുക്കുന്ന നിയമം മുഴുവനും ക്രൈസ്തവർ പ്രത്യേകം ഓർത്തിട്ടുണ്ട്. എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് മോശയിൽനിന്നും പ്രവാചകന്മാരിൽനിന്നും തുടങ്ങും (ലൂക്കാ 24:27).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുതിയനിയമം പഴയതിൽ മറഞ്ഞിരിക്കാനും പഴയത് പുതിയതിൽ വെളിപ്പെടാനും ദൈവം ജ്ഞാനപൂർവം ക്രമീകരിച്ചുവെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ വാക്കുകളിൽ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ദേയി വെർബും 16; CCC 129). വിശുദ്ധ ജെറോമിന്റെ വാക്ക് ഈ സുവിശേഷത്തോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്നു: തിരുവെഴുത്തുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞത ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയാണ് (ദേയി വെർബും 25; CCC 133). യഹൂദരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 121). ബൈബിളിന്റെ യഹൂദവായനയും സാധ്യമായ ഒന്നാണെന്ന് പൊന്തിഫിക്കൽ ബൈബിൾ കമ്മീഷൻ (2001) പറയുന്നു; അതേ താളുകൾ ക്രൈസ്തവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു. അതിനാൽ “മോശ നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തും” എന്നത് ഒരു ജനത്തിനെതിരായ വിധിയല്ല. ക്രൈസ്തവർക്കും ഇതു മുന്നറിയിപ്പാണ്: കേട്ടിട്ടും പിന്തുടരുന്നില്ലെങ്കിൽ അതേ തിരുവെഴുത്തുകൾ നമ്മെയും കുറ്റപ്പെടുത്തും.
ദൈവത്തിനു മനസ്സു മാറുമോ?
നമ്മെപ്പോലെ ദൈവം മാറുന്നില്ല (സംഖ്യ 23:19 കാണുക). ഒരു സത്യം പറയാൻ തിരുവെഴുത്ത് പലപ്പോഴും ചെയ്യുന്നതുപോലെ പുറപ്പാട് മാനുഷികമായി സംസാരിക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ കരുണ യഥാർഥമാണ്; പ്രാർഥനയ്ക്ക് യഥാർഥ വിലയുണ്ട്. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിക്കുന്നു: അങ്ങ് അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തികൾ മാറ്റുന്നു, പദ്ധതി മാറ്റുന്നില്ല (ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ 1,4). യാചിക്കുന്നവരുടെ പ്രാർഥനയിലൂടെ രക്ഷിക്കാൻ നിത്യതയിൽനിന്ന് ദൈവം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. മോശയുടെ പ്രാർഥന ദൈവഹിതത്തിനു തടസ്സമല്ല; അവിടുത്തെ കരുണ വരുന്ന വഴിയുടെ ഭാഗമാണ്.