11 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്നുപാർക്കുന്ന ഒരു വിദേശിയാണ്. മരിച്ചവളെ സംസ്കരിക്കാൻ എനിക്കൊരു ശ്മശാനസ്ഥലം തരുക.” ഉൽപത്തി 23:4
സാറായുടെ ജീവിതകാലം നൂറ്റിയിരുപത്തേഴു വർഷമായിരുന്നു. കാനാനിലുള്ള ഹെബ്രോൺ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കിരിയാത്ത് അർബായിൽവച്ച് അവൾ മരിച്ചു. അബ്രാഹം സാറായെപ്പറ്റി വിലപിച്ചു. മോറിയാമലയിൽ കരയാതിരുന്ന മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ ഭാര്യയുടെ അരികിൽ കരയുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് അവന്റെ കണ്ണീർ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല; വിശ്വാസം ദുഃഖം വിലക്കുന്നില്ല, ദുഃഖത്തിന് ഒരു ദിശ നൽകുന്നു. പിന്നെ മരിച്ചവളുടെ അടുക്കൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റുചെന്ന് അബ്രാഹം ഹിത്യരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്നുപാർക്കുന്ന ഒരു വിദേശിയാണ്. മരിച്ചവളെ സംസ്കരിക്കാൻ എനിക്കൊരു ശ്മശാനസ്ഥലം തരുക. ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നാട്ടിൽ അറുപതിലേറെ വർഷം ജീവിച്ചിട്ടും അബ്രാഹത്തിന് ഒരു വയൽപോലും സ്വന്തമായില്ല. വാഗ്ദാനം യഥാർഥമാണ്; പക്ഷേ അത് ഇപ്പോഴും മുമ്പിലാണ്. ഹിത്യർ ആദരത്തോടെ മറുപടി പറയുന്നു: അങ്ങു ഞങ്ങളുടെയിടയിലെ ശക്തനായ പ്രഭുവാണ്. അബ്രാഹം എഴുന്നേറ്റ് നാട്ടുകാരെ വണങ്ങുന്നു. വിശ്വാസികളുടെ പിതാവ് മറ്റൊരു ജനതയിലും മറ്റൊരു വിശ്വാസത്തിലുംപെട്ടവരോടു മര്യാദയോടും നീതിയോടുംകൂടെ ഇടപെടുന്നു; പല മതങ്ങളുള്ള നമ്മുടെ നാടിന് നന്നായി അറിയാവുന്ന ഒരു പാഠം. ഹെബ്രായലേഖനം അവന്റെ ക്ഷമ വിശദീകരിക്കുന്നു: ഇവരെല്ലാം വിശ്വാസത്തോടെയാണു മരിച്ചത്; വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു പ്രാപിച്ചില്ല; എങ്കിലും തങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അന്യരും പരദേശികളുമാണെന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞു. ക്രൈസ്തവരെക്കുറിച്ച് ദിയോഗ്നേത്തൂസിനുള്ള ലേഖനത്തിന്റെ ആദിമ കർത്താവും ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞു: അവർ സ്വന്തം നാടുകളിൽ ജീവിക്കുന്നു, എന്നാൽ പരദേശികളെപ്പോലെ; ഓരോ അന്യദേശവും അവർക്കു സ്വദേശം, ഓരോ സ്വദേശവും അന്യദേശം (ആശയം).
ക്രൈസ്തവന്റെ സ്വദേശം എവിടെയെന്നു പൗലോസ് കൊളോസോസുകാരോടു പറയുന്നു: സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന പ്രത്യാശമൂലം, യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങൾക്കുള്ള വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചും എല്ലാ വിശുദ്ധരോടുമുള്ള സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചും കേട്ട് ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു. വിശ്വാസം, സ്നേഹം, പ്രത്യാശ: മുമ്പിൽ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന നിധിയാണു പ്രത്യാശ; അത് ഇന്നത്തെ വിശ്വാസത്തിനും സ്നേഹത്തിനും ബലം നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്, പൗലോസ് മറ്റൊരിടത്തു പറയുന്നതുപോലെ, പ്രത്യാശയില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ദുഃഖിക്കാതെ നമുക്കു ദുഃഖിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഓരോ വി. കുർബാനയിലും നമ്മുടെ സഭ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു; വലിയ നോമ്പിൽ പ്രത്യേക സ്നേഹത്തോടെ നാം അവരെ ഓർക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ ഫരിസേയരും സദുക്കായരും യേശുവിനോടു സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരടയാളം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവിടുന്നു മറുപടി പറയുന്നു: ആകാശത്തിന്റെ ഭാവഭേദങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നു; എന്നാൽ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ലേ? ഒരേയൊരടയാളമേ അവിടുന്നു നൽകുന്നുള്ളൂ: ദുഷിച്ചതും അവിശ്വസ്തവുമായ തലമുറ അടയാളം അന്വേഷിക്കുന്നു. യോനായുടെ അടയാളമല്ലാതെ മറ്റൊരടയാളവും അതിനു നൽകപ്പെടുകയില്ല. മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം യോനാ മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു; മൂന്നാം ദിവസം യേശു കല്ലറയിൽനിന്നു പുറത്തുവരും. അബ്രാഹത്തിന്റെ ശ്മശാനത്തിനും സാറായുടെ മരണത്തിനും ഓരോ ക്രൈസ്തവ മൃതസംസ്കാരത്തിനുമുള്ള ഉത്തരമായ അടയാളം ഉയിർപ്പാണ്. മൂന്ന് ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ നാം അതു പാടും.
വിഷയം: “ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്നുപാർക്കുന്ന ഒരു വിദേശിയാണ്.”
സാറായെപ്പറ്റി അബ്രാഹത്തിന്റെ കണ്ണീർ, വാഗ്ദത്തദേശത്ത് തീർഥാടകനായുള്ള അവന്റെ ജീവിതം, ഓരോ കല്ലറയ്ക്കും ഉത്തരം നൽകുന്ന യോനായുടെ അടയാളം.
“കരയാൻ ഒരു കാലം, ചിരിക്കാൻ ഒരു കാലം, വിലപിക്കാൻ ഒരു കാലം, നൃത്തംചെയ്യാൻ ഒരു കാലം.” സഭാപ്രസംഗകൻ 3:4
“സഹോദരരേ, പ്രത്യാശയില്ലാത്ത മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കാതിരിക്കാൻ, നിദ്രപ്രാപിച്ചവരെപ്പറ്റി നിങ്ങൾക്ക് അറിവുണ്ടായിരിക്കണമെന്നു ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” 1 തെസലോനിക്കാ 4:13
ജീവിതത്തിൽ: മരിച്ചുപോയ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കൾക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കുംവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച പേരെടുത്തു പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവേ, എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ! എന്റെ നിലവിളി ചെവിക്കൊള്ളണമേ! ഞാൻ കണ്ണീരൊഴുക്കുമ്പോൾ അങ്ങ്അടങ്ങിയിരിക്കരുതേ! ഞാൻ അങ്ങേക്ക് അൽപനേരത്തേക്കുമാത്രമുള്ള അതിഥിയാണ്; എന്റെ പിതാക്കൻമാരെപ്പോലെഞാനും ഒരു പരദേശിയാണ്.” സങ്കീർത്തനം 39:12
“ഇവരെല്ലാം വിശ്വാസത്തോടെയാണ് മരിച്ചത്. അവർ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു പ്രാപിച്ചില്ല; എങ്കിലും, ദൂരെനിന്ന് അവയെക്കണ്ട് അഭിവാദനം ചെയ്യുകയും തങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അന്യരും പരദേശികളുമാണെന്ന് ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്തു.” ഹെബ്രായർ 11:13
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ലോകത്തോടു നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ അമിതമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ഈ ആഴ്ച ഉപേക്ഷിക്കുക.
“രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം അവിടുന്ന് നമുക്കു ജീവൻ തിരിച്ചുതരും. മൂന്നാം ദിവസം അവിടുന്ന് നമ്മെ ഉയിർപ്പിക്കും. നാം അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ ജീവിക്കേണ്ടതിനു തന്നെ.” ഹോസിയാ 6:2
“യോനാപ്രവാചകന്റെ അടയാളമല്ലാതെ, മറ്റൊരടയാളവും അതിനു നൽകപ്പെടുകയില്ല. യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു രാവും മൂന്നുപകലും ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും.” മത്തായി 12:40
ജീവിതത്തിൽ: ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഉയിർപ്പ് ആഘോഷിക്കാൻ ഒരു മൂർത്തമായ വഴി ഒരുക്കുക.
ആ നാട്ടിൽ ഒരു കല്ലറയല്ലാതെ അബ്രാഹത്തിനു മറ്റൊന്നും സ്വന്തമായില്ല; എങ്കിലും പ്രത്യാശയിൽ സമ്പന്നനായി അവൻ മരിച്ചു.
ഓരോ മരണത്തിനും ഓരോ കണ്ണീരിനും ഉത്തരം നൽകുന്ന അടയാളമാണ് ഉയിർത്ത ക്രിസ്തു.
തീരുമാനം: നോമ്പിന്റെ ബാക്കി ദിവസങ്ങൾ തീർഥാടകനായി ജീവിക്കുക; ദിവസവും മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു സാറാ മരിക്കുന്നു; അബ്രാഹം സാറായെപ്പറ്റി വിലപിച്ചു (ഉൽപ 23:2). വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹാനായ മനുഷ്യൻ കരയാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. വിശ്വാസം നമ്മുടെ കണ്ണീർ എടുത്തുകളയുന്നില്ല; അതിനു പ്രത്യാശ നൽകുന്നു.
അബ്രാഹം ഹിത്യരോടു പറയുന്നു: ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്നുപാർക്കുന്ന ഒരു വിദേശിയാണ്; എനിക്കൊരു ശ്മശാനസ്ഥലം തരുക (ഉൽപ 23:4). പതിറ്റാണ്ടുകളായി വാഗ്ദത്തദേശത്തു ജീവിച്ചിട്ടും ഒരു കല്ലറപോലും അവനു സ്വന്തമായില്ല. തങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അന്യരും പരദേശികളുമാണെന്നു പൂർവപിതാക്കന്മാർ ഏറ്റുപറഞ്ഞു (ഹെബ്രാ 11:13).
സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന പ്രത്യാശമൂലം കൊളോസോസുകാരുടെ വിശ്വാസത്തിനും സ്നേഹത്തിനും പൗലോസ് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു (കൊളോ 1:4–5). ഇന്നു നമ്മെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന, മുമ്പിലുള്ള നിധിയാണു പ്രത്യാശ.
ഫരിസേയരും സദുക്കായരും അടയാളം ചോദിക്കുമ്പോൾ യേശു പറയുന്നു: യോനായുടെ അടയാളമല്ലാതെ മറ്റൊരടയാളവും അതിനു നൽകപ്പെടുകയില്ല (മത്താ 16:4). മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം യോനാ പുറത്തുവന്നു; മൂന്നാം ദിവസം ക്രിസ്തു ഉയിർത്തു. ഇന്നു നമ്മുടെ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം; പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞ തീർഥാടകരായി ഉയിർപ്പിലേക്കു നടക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സാറാ മരിച്ചപ്പോൾ അബ്രാഹം കരഞ്ഞു; കാരണം അവൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ സങ്കടപ്പെടുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. എന്നാൽ യേശു മൂന്നാം ദിവസം മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തു; അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ ദൈവസന്നിധിയിൽ വീണ്ടും കാണുമെന്ന പ്രത്യാശ നമുക്കുണ്ട്. ഇന്നു രാത്രി ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തേക്കു പോയ നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കൂ.
കർത്താവായ ദൈവമേ, അബ്രാഹം സാറായെപ്പറ്റി വിലപിച്ചു; അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നാട്ടിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു ദേശത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് അവൻ പരദേശിയായി ജീവിച്ചു. വിലപിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ മരിച്ചവർക്കു നിത്യവിശ്രമം നൽകണമേ; സ്വർഗത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രത്യാശയിൽ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഉറപ്പിക്കണമേ. മതിയായ ഒരേയൊരടയാളം, യോനായുടെ അടയാളം, കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത അങ്ങയുടെ പുത്രനെ, ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
സാറാ മരിക്കുന്നു. വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മനുഷ്യനായ അബ്രാഹം അവരെ അടക്കാൻ ഒരിടത്തിനായി അന്യരോടു ചോദിക്കണം. ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ദേശത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്നും സ്വന്തമല്ല. സ്വർഗത്തിൽ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്ന പ്രത്യാശയ്ക്ക് ലേഖനം (കൊളോസോസ് 1:3–6) നന്ദി പറയുന്നു; ആ പ്രത്യാശയിലാണ് അബ്രാഹം ജീവിച്ചത്. സുവിശേഷത്തിൽ, സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരടയാളം ചോദിക്കുന്നവർക്ക് യേശു യോനായുടെ അടയാളം മാത്രമേ നൽകുന്നുള്ളൂ. മരണം മുമ്പിൽ കണ്ടുകൊണ്ടുതന്നെ, ദൈവം പറഞ്ഞതിൽ ചുവടുവച്ചു നടക്കാനാണ് വിശ്വാസത്തോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ഉൽപത്തിയുടെ ഒരു അധ്യായം മുഴുവൻ ഒരേയൊരു മൃതസംസ്കാരത്തിനു നൽകിയിരിക്കുന്നു. മരണസമയത്തെ പ്രായം പറയപ്പെടുന്ന, ഉൽപത്തിയിലെ ഏക സ്ത്രീയാണ് സാറാ. കാനാനിലെ ഹെബ്രോണിൽ അവർ മരിക്കുന്നു. ബേർഷെബയിൽ പാർത്തിരുന്ന (22:19) അബ്രാഹം വിലപിക്കുന്നു. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു കച്ചവടം നടത്തണം. ഇവിടത്തെ ഹിത്യർ ഹേത്തിന്റെ മക്കളാണ് (ബെനേ ഹേത്, 10:15). അനത്തോലിയയിലെ വലിയ ഹിത്യരാജ്യവുമായി അവർക്കു ബന്ധമുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പില്ല; കാനാനിലെ ഒരു തദ്ദേശീയജനമായാണ് അനേകം പണ്ഡിതന്മാർ അവരെ കാണുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അബ്രാഹം സാറായെപ്പറ്റി വിലപിച്ചു.” (23:2)
മോറിയായിൽ മകനെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാത്ത മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ ഭാര്യയ്ക്കുവേണ്ടി വിലപിക്കുന്നു. ഹീബ്രുവിൽ അദ്ദേഹം കരഞ്ഞു എന്നും ഉണ്ട്. വിശ്വാസം കണ്ണീർ വിലക്കുന്നില്ല. ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ “യേശു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു” (യോഹന്നാൻ 11:35).
“ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്നുപാർക്കുന്ന ഒരു വിദേശിയാണ്.” (23:4)
“ഈ നാടു നിന്റെ സന്തതികൾക്കു ഞാൻ കൊടുക്കും” (12:7) എന്നു ദൈവം വാഗ്ദാനം നൽകിയ മനുഷ്യന്റെ സ്വരമാണിത്. ആ വാഗ്ദാനത്തിനു ദശകങ്ങൾക്കുശേഷവും അദ്ദേഹം ഒരു കല്ലറ ചോദിക്കണം.
“അതിന്റെ മുഴുവൻ വിലയ്ക്ക് എനിക്കു തരട്ടെ.” (23:9)
അദ്ദേഹം പരസ്യമായി ചോദിക്കുന്നു; വില കൊടുക്കാമെന്നും പറയുന്നു. മരിച്ചവരുടെ സംസ്കാരം ശരിയായി നടത്തേണ്ടതാണ്; വാഗ്ദാനത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ ചുവട് പരസ്യമാകേണ്ടതുമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തീർഥാടകവിശ്വാസത്തിന്റെ മാതൃകയായി ഹെബ്രായലേഖനം ഇതിനെ കാണുന്നു: “ഇവരെല്ലാം വിശ്വാസത്തോടെയാണ് മരിച്ചത്. അവർ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു പ്രാപിച്ചില്ല” (11:13). ക്രൈസ്തവരെ വി. പത്രോസ് പരദേശികളും വിപ്രവാസികളും എന്നു വിളിക്കുന്നു (1 പത്രോസ് 2:11). വിശ്വാസത്താൽ അബ്രാഹം വാഗ്ദത്തദേശത്ത് പരദേശിയും തീർഥാടകനുമായി ജീവിച്ചു എന്നും (CCC 145), ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രത്യാശയോടും ആദരത്തോടുംകൂടി മരിച്ചവരെ സംസ്കരിക്കുന്നത് ശാരീരികമായ കാരുണ്യപ്രവൃത്തിയാണെന്നും (CCC 2300) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഫരിസേയരും സദുക്കായരും സാധാരണ എതിർപക്ഷങ്ങളിലായിരുന്നു; ഉദാഹരണത്തിന്, ഉയിർപ്പിന്റെ കാര്യത്തിൽ (അപ്പ. പ്രവ. 23:6–8). ഇവിടെ അവരിൽ ചിലർ ഒന്നിച്ച് യേശുവിനെ പരീക്ഷിക്കാൻ വരുന്നു. അവിടുന്ന് നാലായിരംപേരെ പോഷിപ്പിക്കുകയും അനേകരെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതേയുള്ളൂ; എന്നിട്ടും അവർ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരടയാളം ചോദിക്കുന്നു. “പരീക്ഷിക്കുക” എന്നത് മരുഭൂമിയിൽ പിശാചിനെക്കുറിച്ച് ഉപയോഗിച്ച ക്രിയയാണ് (4:1). ഇതിനുമുമ്പും സമാനമായ ഒരാവശ്യം ഉയർന്നു (12:38–40). ദൈവത്തെ സ്വന്തം വ്യവസ്ഥകളിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ തലമുറകൾക്കുമുള്ള, നമ്മുടെ തലമുറയ്ക്കും ഉള്ള, മുന്നറിയിപ്പാണിത്; ഒരു ജനത്തിന്മേലുള്ള വിധിയല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആകാശത്തിന്റെ ഭാവഭേദങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നു. എന്നാൽ, കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ലേ?” (16:3)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. “വൈകുന്നേരം” എന്ന വാക്കുമുതൽ വാക്യം 3-ന്റെ അവസാനംവരെയുള്ള ഭാഗം ചില പ്രധാന പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇല്ല; ഇത് ആദ്യകാലത്തുതന്നെ കൂട്ടിച്ചേർത്തതാണെന്ന് അനേകം പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നു. സഭ അതിനെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി വായിക്കുന്നു. ആശയം വ്യക്തമാണ്: കാലാവസ്ഥയിൽ സമർഥരായവർ ദൈവകാര്യത്തിൽ മന്ദരായിരിക്കാം.
“യോനായുടെ അടയാളമല്ലാതെ മറ്റൊരടയാളവും അതിനു നൽകപ്പെടുകയില്ല.” (16:4)
മത്തായി ഇത് നേരത്തേ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്: “യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും” (12:40). ലൂക്കായിൽ, യോനാ നിനെവേക്കാർക്ക് അടയാളമാണ് (11:30); അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗം കേട്ട് അവർ അനുതപിച്ചു.
“അനന്തരം അവൻ അവരെ വിട്ടുപോയി.” (16:4)
ഈ ഭാഗത്തെ ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ വാക്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ഈ ചെറിയ വാചകം. അവിടുന്ന് ആരുടെമേലും തന്നെ അടിച്ചേല്പിക്കുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തന്റെ ഉയിർപ്പിനെത്തന്നെയാണ് യോനായുടെ അടയാളം എന്ന് യേശു വിളിച്ചത് എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 994). വാക്യം 3-ലെ പ്രയോഗം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പരിശോധിച്ച് സുവിശേഷത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ട കടമ സഭയ്ക്കുണ്ടെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിച്ചു (ഗൗദിയും എത് സ്പേസ് 4). സുറിയാനി സഭകൾ വലിയ നോമ്പിനുമുമ്പ് മൂന്നു ദിവസത്തെ നിനെവേ നോമ്പ് ആചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ അടയാളം നമ്മുടെ പ്രാർഥനയോട് അടുത്തു നിൽക്കുന്നു.