11 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ശാരിരികമായ പരിശീലനംകൊണ്ടു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്, എന്നാൽ ആത്മീയത എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അത് ഈ ജീവിതത്തെയും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെയും സംബന്ധിക്കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നു.” 1 തിമോത്തേയോസ് 4:8
ഒരു പരിശീലകൻ കായികതാരത്തിന് എഴുതുന്നതുപോലെയാണ് എഫേസോസിലെ തന്റെ യുവസഹപ്രവർത്തകനായ തിമോത്തേയോസിന് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. ഗ്രീക്കുലോകം തങ്ങളുടെ വ്യായാമശാലയെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു; പൗലോസ് അതിന്റെ ഭാഷ കടമെടുക്കുന്നു: “ദൈവഭക്തിയിൽ പരിശിലനം നേടുക.” “ശാരിരികമായ പരിശീലനംകൊണ്ടു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്, എന്നാൽ ആത്മീയത എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അത് ഈ ജീവിതത്തെയും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെയും സംബന്ധിക്കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നു.” ശരീരത്തിന്റെ പരിശീലനത്തെ അവൻ നിന്ദിക്കുന്നില്ല; അതിനെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തു നിർത്തുന്നുവെന്നു മാത്രം. ശരീരത്തിന്റെ ആരോഗ്യം ഈ ജീവിതത്തിനു പ്രയോജനപ്പെടുന്നു; ദൈവത്തിലേക്കു ഭക്തിയോടെ തിരിഞ്ഞ ജീവിതമായ ദൈവഭക്തി ഈ ജീവിതത്തിനും വരാനിരിക്കുന്നതിനും. ഏതു പരിശീലനത്തെയുംപോലെ അതിനും ദിവസേനയുള്ള അഭ്യാസവും ഒരു ഗുരുവും ക്ഷീണിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയും വേണം. കേരളത്തിലെ പല ഗ്രാമങ്ങളിലും പുലർച്ചയ്ക്കുമുൻപ് കളരിയിലെ യുവാക്കൾ മെയ്യഭ്യാസം ചെയ്യുന്നു; ഒരേ ചുവടുകൾ രണ്ടാം പ്രകൃതമാകുന്നതുവരെ ആവർത്തിക്കുന്നു; കളരിപ്പയറ്റിനെക്കുറിച്ചു വായിച്ച് ആരും അതിൽ ഗുരുക്കളാകുന്നില്ല. സഭയുടെ പരിശീലനകാലമാണ് വലിയ നോമ്പ്: എല്ലാ രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഒരേ പ്രാർഥനകൾ; ഭക്ഷണമേശയിൽ ഒരേ ചെറിയ ഉപേക്ഷകൾ; എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒരേ കുരിശിന്റെ വഴി; ആത്മാവ് പുതിയ ശീലങ്ങൾ പഠിക്കുംവരെ. “ലൗകികവും അർത്ഥശൂന്യവുമായ കെട്ടുകഥകൾ നീ തീർത്തും അവഗണിക്കുക.” എന്നും പൗലോസ് തിമോത്തേയോസിനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: മനസ്സു നിറയ്ക്കുകയും ആത്മാവിനെ പട്ടിണിക്കിടുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യർഥകഥകൾ; ഇന്ന് അവ മൊബൈൽഫോണിലെ അവസാനിക്കാത്ത സ്ക്രോളിങ്ങിലൂടെയാണ് നമ്മിലേക്കെത്തുന്നത്. എല്ലാ അധ്വാനത്തിന്റെയും കാരണവും അവൻ പറയുന്നു: “ഈ ലക്ഷ്യത്തെ മുൻനിർത്തിയാണ് നാം അധ്വാനിക്കുന്നതും പോരാടുന്നതെന്നും. എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും, വിശിഷ്യ വിശ്വാസികളുടെയും രക്ഷകനായ ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിലാണു നാം പ്രത്യാശയർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്” ആരെയും മതിപ്പിക്കാനല്ല നാം പരിശീലിക്കുന്നത്; പ്രത്യാശിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെയും മാറ്റിനിർത്തി, ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തിൽ മൂന്നാം പ്രാവശ്യം, വഴിയുടെ അറ്റത്ത് എന്താണു കാത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് അവരോടു പറയുന്നു: “ഇതാ, നമ്മൾ ജറുസലെ മിലേക്കു പോകുന്നു. മനുഷ്യപുത്രനെപ്പറ്റി പ്രവാചകൻമാർ വഴി എഴുതപ്പെട്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയാകും. അവൻ വിജാതീയർക്ക് ഏൽപിക്കപ്പെടും. അവർ അവനെ പരിഹ സിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും അവന്റെ മേൽ തുപ്പുകയും ചെയ്യും. അവർ അവനെ പ്രഹരിക്കുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ, മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും.” ഓരോ വാക്കും വ്യക്തമാണ്. എന്നിട്ടും അവർക്ക് അതു മനസ്സിലായില്ലെന്ന് ലൂക്കാ മൂന്നു വിധത്തിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു: “ഇക്കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല. ഈ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവരിൽനിന്നു മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അവൻ സംസാരിച്ചവ അവർ മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല.” വർഷങ്ങളോളം അവർ അവിടുത്തോടൊപ്പം നടന്നു; അദ്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടു; ഉപമകൾ കേട്ടു; എന്നിട്ടും കുരിശ് അവർക്കു പൊരുളില്ലാത്തതായിരുന്നു. ലൂക്കായിലെ തൊട്ടടുത്ത രംഗത്തിൽ ജറീക്കോയിലെ ഒരു അന്ധയാചകൻ, ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ഈശോയേ, എന്നിൽ കനിയണമേ എന്നു നിലവിളിക്കുന്നു; അവനു കാഴ്ച ലഭിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 18:38). ഈശോയോടൊപ്പം നടന്നവർക്കു കാണാനായില്ല; വഴിയരികിലെ അന്ധനു കഴിഞ്ഞു. ഉയിർപ്പിനുശേഷം മാത്രമാണ് ഉയിർത്ത കർത്താവ് വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ അവരുടെ മനസ്സു തുറന്നത്. പത്തു ദിവസത്തിനകം നാം വലിയ ആഴ്ചയിലേക്കു പ്രവേശിക്കും. പീഡാനുഭവകഥയിലെ ഓരോ വാക്കും അറിഞ്ഞിട്ടും നമുക്കും അതു മനസ്സിലാകാതിരിക്കാം. ജറുസലെമിലേക്കുള്ള കയറ്റം മഹത്വത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണെന്നു കാണാനുള്ള കണ്ണുകൾക്കായി ജറീക്കോയിലെ യാചകനെപ്പോലെ നമുക്കും യാചിക്കാം.
വിഷയം: “ശാരിരികമായ പരിശീലനംകൊണ്ടു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്, എന്നാൽ ആത്മീയത എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അത് ഈ ജീവിതത്തെയും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെയും സംബന്ധിക്കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നു.”
ദൈവഭക്തിയിലുള്ള പരിശീലനം, ജറുസലെമിലേക്കുള്ള കയറ്റം, കുരിശിന്റെ പൊരുൾ ഇനിയും കാണാനാകാത്ത കണ്ണുകൾ.
“അവിടുന്നു നിങ്ങളെ എളിമപ്പെടുത്തുകയും വിശപ്പറിയാൻ വിടുകയും നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കൻമാർക്കും അപരിചിതമായിരുന്ന മന്നാകൊണ്ട് നിങ്ങളെ സംതൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്തത്, അപ്പംകൊണ്ടുമാത്രമല്ല, കർത്താവിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണ് മനുഷ്യൻ ജീവിക്കുന്നതെന്നു നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാക്കിത്തരാൻ വേണ്ടിയാണ്.” നിയമാവർത്തനം 8:3
“ശാരിരികമായ പരിശീലനംകൊണ്ടു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്, എന്നാൽ ആത്മീയത എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അത് ഈ ജീവിതത്തെയും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തെയും സംബന്ധിക്കുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നു.” 1 തിമോത്തേയോസ് 4:8
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ആത്മീയ അഭ്യാസം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഉയിർപ്പുതിരുനാൾവരെ എല്ലാ ദിവസവും മുടങ്ങാതെ പാലിക്കുക.
“അടിച്ചവർക്ക് പുറവും താടിമീശ പറിച്ചവർക്കു കവിളുകളും ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. നിന്ദയിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല.” ഏശയ്യാ 50:6
“അവൻ പന്ത്രണ്ടു പേരെയും അടുത്തുവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നമ്മൾ ജറുസലെ മിലേക്കു പോകുന്നു. മനുഷ്യപുത്രനെപ്പറ്റി പ്രവാചകൻമാർ വഴി എഴുതപ്പെട്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയാകും. അവൻ വിജാതീയർക്ക് ഏൽപിക്കപ്പെടും.” ലൂക്കാ 18:31
ജീവിതത്തിൽ: വലിയ ആഴ്ചയിലെ എല്ലാ തിരുക്കർമങ്ങളിലും നിന്റെ കുടുംബം എങ്ങനെ പങ്കെടുക്കുമെന്ന് ഇപ്പോഴേ തീരുമാനിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടേതുപോലെയല്ല; നിങ്ങളുടെ വഴികൾ എൻേറതുപോലെയുമല്ല.” ഏശയ്യാ 55:8
“വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാൻ തക്കവിധം അവരുടെ മനസ്സ് അവൻ തുറന്നു.” ലൂക്കാ 24:45
ജീവിതത്തിൽ: ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് സുവിശേഷങ്ങളിലെ ഒരു പീഡാനുഭവവിവരണം വെളിച്ചത്തിനായി പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ട് സാവധാനം വായിക്കുക.
വലിയ നോമ്പ് ആത്മാവിന്റെ പരിശീലനമാണ്; ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിലുള്ള പ്രത്യാശയാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
പീഡയനുഭവിക്കാനും ഉയിർക്കാനുമായി ഈശോ ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നു; മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കണ്ണുകൾക്കായി നമുക്കു യാചിക്കാം.
തീരുമാനം: ഉയിർപ്പുതിരുനാൾവരെ ദിവസേന ഒരു പ്രാർഥനാഭ്യാസം പാലിക്കുക; ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് പീഡാനുഭവവിവരണം വായിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് തിമോത്തേയോസിനോടു പറയുന്നു: ദൈവഭക്തിയിൽ പരിശീലനം നേടുക; ശാരീരികപരിശീലനംകൊണ്ടു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്; എന്നാൽ ആത്മീയത ഈ ജീവിതത്തിനും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിനും വാഗ്ദാനങ്ങളുള്ളതിനാൽ എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ് (1 തിമോ 4:7–8).
വലിയ നോമ്പ് ഒരു പരിശീലനകാലമാണ്. എല്ലാ ദിവസവും ഒരേ പ്രാർഥനകൾ, ഭക്ഷണമേശയിൽ ഒരേ ചെറിയ ത്യാഗങ്ങൾ, എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും ഒരേ കുരിശിന്റെ വഴി: സാവധാനം അവ ആത്മാവിനു പുതിയ ശീലങ്ങൾ നൽകുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ മതിപ്പിക്കാനല്ല, ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ നമ്മുടെ പ്രത്യാശ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നാം പരിശീലിക്കുന്നത്.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരോടും പറയുന്നു: നമ്മൾ ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നു; മനുഷ്യപുത്രൻ പരിഹസിക്കപ്പെടും, അപമാനിക്കപ്പെടും, തുപ്പലേൽക്കും, പ്രഹരിക്കപ്പെടും, വധിക്കപ്പെടും; മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും (ലൂക്കാ 18:31–33). എന്നാൽ അവർ ഒന്നും ഗ്രഹിച്ചില്ല (ലൂക്കാ 18:34).
പീഡാനുഭവകഥ മനഃപാഠമായിട്ടും നമുക്കും അതു മനസ്സിലാകാതിരിക്കാം. പത്തു ദിവസത്തിനകം നാം വലിയ ആഴ്ചയിലേക്കു പ്രവേശിക്കും. കുരിശിന്റെ വഴി മഹത്വത്തിന്റെ വഴിയാണെന്നു കാണാനുള്ള കണ്ണുകൾക്കായി ജറീക്കോയിലെ അന്ധനെപ്പോലെ നമുക്കു യാചിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കായികതാരങ്ങൾ ശക്തരാകാൻ എല്ലാ ദിവസവും പരിശീലിക്കുന്നു. ഈശോയുടെ കൂട്ടുകാരും പരിശീലിക്കണം: എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക, എല്ലാ ദിവസവും നന്മ ചെയ്യുക. ഉയിർപ്പുതിരുനാൾവരെ എല്ലാ ദിവസവും നിങ്ങൾ ഏതു നല്ല കാര്യമാണു പരിശീലിക്കുക?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, പരിഹസിക്കപ്പെടുമെന്നും അപമാനിക്കപ്പെടുമെന്നും പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടു വധിക്കപ്പെടുമെന്നും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർക്കുമെന്നും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അങ്ങ് ജറുസലെമിലേക്കു പോകാൻ മുഖം തിരിച്ചു. ഈ വലിയ നോമ്പിന്റെ ശിക്ഷണത്തിലൂടെ ദൈവഭക്തിയിൽ ഞങ്ങളെ പരിശീലിപ്പിക്കണമേ; ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ ഉറപ്പിക്കണമേ. ജറീക്കോയിലെ അന്ധന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയനയനങ്ങൾ തുറക്കണമേ; അങ്ങനെ അങ്ങയുടെ കുരിശു മനസ്സിലാക്കി അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിലേക്ക് അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയട്ടെ. ആമേൻ.
പരിശീലനത്തെയും വഴിയെയും കുറിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ. ദൈവഭക്തിയിലുള്ള പരിശീലനം ഏതു കായികാഭ്യാസത്തെക്കാളും വിലയുള്ളതാണെന്നും, ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽ പ്രത്യാശ വച്ചിരിക്കുന്നതിനാലാണ് നാം അധ്വാനിക്കുന്നതെന്നും 1 തിമോത്തേയോസ് ഒരു യുവ ഇടയനോടു പറയുന്നു. ലൂക്കായിൽ, ഈശോ പന്ത്രണ്ടു പേരെ മാറ്റിനിർത്തി ജറുസലെമിൽ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്തെന്നു തുറന്നുപറയുന്നു; അവർക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ആ വഴിക്കുള്ള പരിശീലനമാണ് വലിയ നോമ്പ്. ഓശാന ഞായറിന് അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്ന നാം ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും കേട്ട്, നമുക്കു മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ എന്നു ചോദിക്കണം.
പശ്ചാത്തലം.
മൂന്ന് ഇടയലേഖനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 1 തിമോത്തേയോസ്. എഫേസോസിലെ സമൂഹത്തെ നയിക്കുന്ന പൗലോസിന്റെ സഹപ്രവർത്തകനുള്ളതാണിത് (1:3). ലേഖനം പൗലോസിന്റെ പേരു വഹിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഒരു ശിഷ്യൻ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൗലോസ്തന്നെയോ ഒരു എഴുത്തുകാരനിലൂടെ പൗലോസോ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും ഇതു ദൈവനിവേശിതമായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമാണ്.
ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്, വിവാഹം വിലക്കുകയും ചില ഭക്ഷണങ്ങൾ വർജിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്കെതിരേ ഗ്രന്ഥകാരൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (4:3); ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചവയെല്ലാം നല്ലതാണ് എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി (4:4). ഇവിടത്തെ സന്തുലനത്തിന്റെ കാരണം അതാണ്. അദ്ദേഹം പുകഴ്ത്തുന്ന ക്രൈസ്തവശിക്ഷണം ശരീരത്തോടോ ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയോടോ ഉള്ള അവജ്ഞയല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കെട്ടുകഥകൾ നീ തീർത്തും അവഗണിക്കുക.” (4:7)
എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇവിടെ “കിഴവികളുടെ കഥകൾ” എന്ന, അക്കാലത്തു പതിവുള്ള ഗ്രീക്കു പ്രയോഗം നിലനിർത്തുന്നു; വിഡ്ഢിക്കഥകൾക്കുള്ള പ്രയോഗമായിരുന്നു അത്. പൊള്ളയായ ഊഹാപോഹങ്ങളാണ് ഗ്രന്ഥകാരൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്; പ്രായമായ സ്ത്രീകളെയല്ല, അവരെ അദ്ദേഹം ബഹുമാനിക്കുന്നു (5:2). സമൂഹത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവർ എന്താണു കൊടുക്കുന്നതെന്ന് അറിയണം.
“എന്നാൽ ആത്മീയത എല്ലാവിധത്തിലും വിലയുള്ളതാണ്.” (4:8)
ശരീരത്തിന്റെ പരിശീലനത്തെ അദ്ദേഹം നിന്ദിക്കുന്നില്ല; അതിനു കുറച്ചു പ്രയോജനമുണ്ട്. നമ്മുടെ നോമ്പും ശരീരത്തെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു; അത് അതിനപ്പുറമുള്ള ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയാണ്. ദൈവഭക്തി കല്ലറയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് എത്തുന്നു.
“എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും, വിശിഷ്യ വിശ്വാസികളുടെയും രക്ഷകനായ ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിലാണു നാം പ്രത്യാശയർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്” (4:10)
എല്ലാ അധ്വാനവും പ്രത്യാശയിൽ നിൽക്കുന്നു; ആ പ്രത്യാശ ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിലാണ്. “എല്ലാമനുഷ്യരുടെയും” എന്നത് 2:4-നോടു യോജിക്കുന്നു: എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ ഇത് അറിയുകയും പ്രത്യേകരീതിയിൽ ഇതിനകം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. മാനസാന്തരം കൂടാതെ എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഈ വാക്യം പറയുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പൂർണതയുടെ വഴി കുരിശിലൂടെയാണെന്നും ആത്മീയവളർച്ചയ്ക്ക് താപസചര്യയും പരിത്യാഗവും ആവശ്യമാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2015). സഭയുടെ പ്രേഷിതദൗത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി 1 തിമോത്തേയോസ് 2:4 അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 851). സുവിശേഷപ്രഘോഷണമാണ് വൈദികരുടെ പ്രഥമകടമയെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (പ്രെസ്ബിത്തെറോരും ഓർദിനിസ് 4): വിശ്വാസത്തിന്റെ വചനങ്ങളാലുള്ള പോഷണം എന്ന് ഈ വായന പറയുന്നത് ഇതുതന്നെ.
പശ്ചാത്തലം.
ലൂക്കായിലെ നീണ്ട ജറുസലെം യാത്ര 9:51-ൽ ആരംഭിച്ചു. പീഡാസഹനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രധാന അറിയിപ്പുകളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണിത് (9:22; 9:44 നോക്കുക); മത്തായിയും മർക്കോസും ഇതു നൽകുന്നുണ്ട് (മത്തായി 20:17–19; മർക്കോസ് 10:32–34). ലൂക്കാ സ്വന്തമായി രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു: പ്രവാചകന്മാർ എഴുതിയതെല്ലാം പൂർത്തിയാകും; പന്ത്രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. തുടർന്നുവരുന്നത് ജറീക്കോയ്ക്കടുത്തു കാഴ്ച കിട്ടുന്ന അന്ധനാണ് (18:35–43). ഈ ക്രമീകരണം മനഃപൂർവമാണെന്നു തോന്നുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മനുഷ്യപുത്രനെപ്പറ്റി പ്രവാചകൻമാർ വഴി എഴുതപ്പെട്ടതെല്ലാം പൂർത്തിയാകും.” (18:31)
“നിന്ദയിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല” (ഏശയ്യാ 50:6) എന്നു പറഞ്ഞ ദാസനെ ഇവിടെ ഓർക്കാം. ഉയിർപ്പുദിവസവും ഇതുതന്നെ പറയുന്നു: “ക്രിസ്തു ഇതെല്ലാം സഹിച്ചു മഹത്വത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലേ?” (ലൂക്കാ 24:26).
“എന്നാൽ, മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും.” (18:33)
ഓരോ അറിയിപ്പും ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പിൽനിന്നു വേർപെടുത്തി പീഡാസഹനം ഒരിക്കലും പറയുന്നില്ല; വലിയ നോമ്പും അങ്ങനെതന്നെ ആകണം.
“ഈ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവരിൽനിന്നു മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു;” (18:34)
ലൂക്കാ ഇതു മൂന്നു വിധത്തിൽ പറയുന്നു. പത്രോസ് അവിടുത്തെ മിശിഹായായി ഏറ്റുപറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു (9:20); എന്നിട്ടും സഹിക്കുന്ന മിശിഹാ അവർക്ക് അർഥമില്ലാത്തതാണ്. എങ്കിലും അവർ അവിടുത്തോടൊപ്പം നടക്കുന്നു. എല്ലാം മനസ്സിലാക്കാതെ അനുഗമിക്കുന്ന ആർക്കും ഇത് ഒരു പ്രോത്സാഹനമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അവിടെ മരിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈശോ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ജറുസലെമിലേക്കു പുറപ്പെട്ടുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 557). തന്റെ പെസഹായ്ക്കു മുമ്പും പിമ്പും “എല്ലാ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും” ഈശോതന്നെ നൽകിയ വ്യാഖ്യാനത്തോടു സഭ വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നു (CCC 572). പഴയനിയമത്തിന്റെയും ഈശോയുടെതന്നെയും വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉയിർപ്പ് പൂർത്തിയാക്കുന്നു (CCC 652). പീഡാസഹനം യഹൂദജനത്തിന്റെ മുഴുവൻ മേൽ ചുമത്തുന്നതിനെയും മതബോധനഗ്രന്ഥം വിലക്കുന്നു: എല്ലാ പാപികളുമാണ് അതിനു കാരണക്കാർ (CCC 597–598).