12 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.” യോഹന്നാൻ 8:58
“മാമ്രേയുടെ ഓക്കുമരത്തോപ്പിനു സമീപം കർത്താവ് അബ്രാഹത്തിനു പ്രത്യക്ഷനായി. വെയിൽ മൂത്ത സമയത്ത് അബ്രാഹം തന്റെ കൂടാരത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.” ഉച്ചവെയിലിൽ മൂന്നു യാത്രക്കാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; തണലിൽത്തന്നെ ഇരിക്കാമായിരുന്ന ആ വൃദ്ധൻ അവരെ എതിരേൽക്കാൻ ഓടിച്ചെന്ന് നിലംപറ്റെ വണങ്ങുന്നു: “യജമാനനേ, അങ്ങ് എന്നിൽ സംപ്രീതനെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ദാസനെ കടന്നുപോകരുതേ!” കാലുകഴുകാൻ കുറച്ചു വെള്ളവും കുറേ അപ്പവും അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; പിന്നെ ഒരു വിരുന്നുതന്നെ ഒരുക്കുന്നു: നേർത്ത മാവുകൊണ്ടുള്ള അപ്പം, ഇളം കാളക്കുട്ടി, വെണ്ണയും പാലും. “അവർ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ അവൻ മരത്തണലിൽ അവരെ പരിചരിച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു.” ആരെയാണു താൻ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതെന്ന് അബ്രാഹം ആദ്യം അറിയുന്നില്ല; ഹെബ്രായലേഖനം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: “അതുവഴി, ദൈവദൂതൻമാരെ അറിയാതെ സത്കരിച്ചവരുണ്ട്.” അതിഥികൾ ഒരു വാഗ്ദാനവുമായാണു വരുന്നത്: ഗർഭധാരണപ്രായം കഴിഞ്ഞ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടാകും. കൂടാരവാതിലിനു പിന്നിൽനിന്നു കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന സാറാ ഉള്ളിൽ ചിരിക്കുന്നു. ബൈബിളിലുടനീളം മുഴങ്ങുന്ന ചോദ്യത്തോടെ കർത്താവു മറുപടി പറയുന്നു: “കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?” ഒരേ കർത്താവായി സംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്ന മൂന്ന് അതിഥികളിൽ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വരഹസ്യത്തിന്റെ ആദ്യസൂചന പല സഭാപിതാക്കന്മാരും കണ്ടു; ത്രിത്വത്തിന്റെ ആതിഥ്യത്തിന്റെ ഐക്കണായി പൗരസ്ത്യസഭകൾ ഈ രംഗം വരച്ചിട്ടുണ്ട്. തണലിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടാത്ത മറ്റൊരു വൃദ്ധനെ രണ്ടാം വായന കാണിച്ചുതരുന്നു. നാൽപത്തഞ്ചു വർഷം മുൻപ് ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ച രണ്ടു ചാരന്മാരിൽ ഒരാളായ കാലെബ് എൺപത്തഞ്ചാം വയസ്സിൽ ജോഷ്വയുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു: “മോശ എന്നെ അയച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ ശക്തി ഇന്നും എനിക്കുണ്ട്.” ശാന്തമായ ഒരു വയലല്ല, ഏറ്റവും ശക്തരായ ശത്രുക്കൾ വസിച്ചിരുന്ന മലമ്പ്രദേശമാണ് അവൻ ചോദിക്കുന്നത്; കാരണം: “എന്നിട്ടും ഞാൻ എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പൂർണമായി പിൻചെന്നു.” വാർധക്യം വിശ്വാസത്തിൽനിന്നുള്ള വിരമിക്കലല്ല. വലിയ നോമ്പിലെ എല്ലാ ദിവസവും പുലരുംമുൻപേ ആദ്യത്തെ കുർബാനയ്ക്കു നടന്നുപോകുന്ന, കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ പ്രാർഥനയിൽ ചുമക്കുന്ന വല്യപ്പച്ചന്മാരും വല്യമ്മച്ചിമാരും നമ്മുടെയിടയിലുണ്ട്. അവരാണ് നമ്മുടെ കാലെബുമാർ.
ഒരിക്കലും വീട്ടിത്തീർക്കാനാവാത്ത ഒരു കടം പൗലോസ് റോമാക്കാർക്കു നൽകുന്നു: “പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയെന്നതൊഴികെ നിങ്ങൾക്ക് ആരോടും ഒരു കടപ്പാടുമുണ്ടാകരുത്. എന്തെന്നാൽ, അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ നിയമം പൂർത്തീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു.” പിന്നെ അവൻ ഒരു പ്രഭാതമണി മുഴക്കുന്നു: “രാത്രി കഴിയാറായി; പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, നമുക്ക് അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ പരിത്യജിച്ച് പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധങ്ങൾ ധരിക്കാം.” 386-ലെ വേനലിൽ മിലാനിലെ ഒരു തോട്ടത്തിൽ, സ്വന്തം ആസക്തികളുടെ അടിമത്തമോർത്തു കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അഗസ്റ്റിൻ എന്ന പ്രതിഭാശാലിയായ ഒരു യുവ വാഗ്മിതാധ്യാപകൻ, എടുത്തു വായിക്കുക എന്ന് ഒരു കുട്ടി പാടുന്ന സ്വരം കേട്ടു. അവൻ പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ തുറന്നു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത് ഈ വാക്കുകളിലാണ്: “പകലിനു യോജിച്ചവിധം നമുക്കു പെരുമാറാം. സുഖലോലുപതയിലോ മദ്യലഹരിയിലോ അവിഹിതവേഴ്ചകളിലോ വിഷയാസക്തിയിലോകലഹങ്ങളിലോ അ സൂയയിലോ വ്യാപരിക്കരുത്. പ്രത്യുത, കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ. ദുർമോഹങ്ങളിലേക്കു നയിക്കത്തക്കവിധം ശരീരത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാതിരിക്കുവിൻ.” ആ നിമിഷം ഉറപ്പിന്റെ വെളിച്ചം തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞുവെന്ന് പിന്നീട് തന്റെ ആത്മകഥയായ ഏറ്റുപറച്ചിലുകളിൽ അദ്ദേഹം എഴുതി. സുവിശേഷത്തിൽ, തന്റെ അവകാശവാദങ്ങളിൽ ഇടറിയ ശ്രോതാക്കളോട് ഈശോ ദേവാലയത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. ആരെങ്കിലും എന്റെ വചനം പാലിച്ചാൽ അവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല.” അബ്രാഹവും പ്രവാചകന്മാരും മരിച്ചുവല്ലോ എന്ന് അവർ മറുപടി പറയുന്നു. ഈശോ പ്രതിവചിക്കുന്നു: “എന്റെ ദിവസം കാണാം എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നിങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹം ആനന്ദിച്ചു. അവൻ അതു കാണുകയും സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു.” പിന്നെ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തെ മുഴുവൻ സംഗ്രഹിക്കുന്ന വാക്കുകൾ: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.” കത്തുന്ന മുൾപ്പടർപ്പിൽവച്ച് ദൈവം മോശയ്ക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയ നാമമാണ് ഞാൻ ആകുന്നു എന്നത് (പുറപ്പാട് 3:14). ശ്രോതാക്കളിൽ ചിലർ കല്ലുകളെടുത്തു; ഈശോ ദേവാലയത്തിൽനിന്നു പുറത്തുപോയി. ഇത്തരം വാഗ്വാദങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ യഹൂദർ എന്ന് എഴുതുമ്പോൾ ആ സമയത്ത് ഈശോയെ എതിർത്ത ചിലരെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്; ഈശോയും മറിയവും ശ്ലീഹന്മാരും ഉൾപ്പെട്ട യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചല്ല. മിശിഹായുടെ തിരസ്കരണത്തിനോ മരണത്തിനോ യഹൂദജനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ ചിന്തയെയും സഭ ദൃഢമായി തള്ളിക്കളയുന്നു. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരോടുമുള്ള ചോദ്യം ഇതാണ്: അവിടുന്ന് ആരാണെന്നാണു ഞാൻ പറയുന്നത്? അബ്രാഹത്തിന്റെ മേശയിലിരുന്നവൻതന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ നമ്മെ തന്റെ മേശയിലേക്കു വിളിക്കുന്നത്; നോമ്പിലെ എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചയും കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നാം മുട്ടുകുത്തുന്നത് അവിടുത്തെ മുൻപിലാണ്.
വിഷയം: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.”
മാമ്രേയിലെ അബ്രാഹത്തിന്റെ ആതിഥ്യം, കാലെബിന്റെ പൂർണഹൃദയമുള്ള വാർധക്യം, പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധങ്ങൾ, ഞാൻ ആകുന്നവനായ നിത്യപുത്രൻ.
“കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? നിശ്ചിത സമ യത്ത് വസന്തത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തു തിരിച്ചുവരും. അപ്പോൾ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകനുണ്ടായിരിക്കും.” ഉൽപത്തി 18:14
“ആതിഥ്യമര്യാദമറക്കരുത്. അതുവഴി, ദൈവദൂതൻമാരെ അറിയാതെ സത്കരിച്ചവരുണ്ട്.” ഹെബ്രായർ 13:2
ജീവിതത്തിൽ: ഉയിർപ്പുതിരുനാളിനുമുൻപ് ഏകാകിയായ ഒരാളെ നിന്റെ ഭക്ഷണമേശയിലേക്കു ക്ഷണിക്കുക.
“ഞാൻ കർത്താവിൽ അത്യധികം ആനന്ദിക്കും; എന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദംകൊള്ളും; വരൻ പുഷ്പമാല്യമണിയുന്നതുപോലെയും വധു ആഭരണഭൂഷിതയാകുന്നതുപോലെയും അവിടുന്ന് എന്നെ രക്ഷയുടെ ഉടയാടകൾ ധരിപ്പിക്കുകയും നീതിയുടെ മേലങ്കി അണിയിക്കുകയും ചെയ്തു.” ഏശയ്യാ 61:10
“പ്രത്യുത, കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ. ദുർമോഹങ്ങളിലേക്കു നയിക്കത്തക്കവിധം ശരീരത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാതിരിക്കുവിൻ.” റോമാ 13:14
ജീവിതത്തിൽ: അന്ധകാരത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തി ഈ ആഴ്ച ഉപേക്ഷിച്ച് അതിനുപകരം ഒരു സ്നേഹപ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
“ദൈവം മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ. ഇസ്രായേൽ മക്കളോടു നീ പറയുക: ഞാനാകുന്നവൻ എന്നെ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു.” പുറപ്പാട് 3:14
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു. അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.” യോഹന്നാൻ 8:58
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി പ്രാർഥിക്കുക; ഓരോ സ്ഥലത്തും സത്യദൈവമായ ഈശോയെ ആരാധിക്കുക.
അബ്രാഹത്തെ സന്ദർശിച്ച ദൈവംതന്നെയാണ് അബ്രാഹത്തിനുമുൻപേ ഉള്ളവനും നമ്മുടെ മേശയിലേക്കു വരുന്നവനുമായ പുത്രൻ.
ഓരോ അതിഥിയിലും അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുക; പൂർണഹൃദയത്തോടെ പിൻചെല്ലുക; പ്രകാശത്തിന്റെ വസ്ത്രംപോലെ അവിടുത്തെ ധരിക്കുക.
തീരുമാനം: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി പ്രാർഥിക്കുക; ഉയിർപ്പുതിരുനാളിനുമുൻപ് ഏകാകിയായ ഒരാളെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഉച്ചവെയിലിൽ മൂന്ന് അപരിചിതരെ കണ്ട് അബ്രാഹം അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ഓടിച്ചെല്ലുന്നു: യജമാനനേ, അങ്ങയുടെ ദാസനെ കടന്നുപോകരുതേ (ഉൽപ 18:3). അവൻ അവർക്കു വിരുന്നൊരുക്കുന്നു; ഒരു മകനെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നു. സാറാ ചിരിക്കുമ്പോൾ കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? (ഉൽപ 18:14).
എൺപത്തഞ്ചാം വയസ്സിൽ കാലെബ് പറയുന്നു: മോശ എന്നെ അയച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ ശക്തി ഇന്നും എനിക്കുണ്ട്. കർത്താവിനെ പൂർണമായി പിൻചെന്നതുകൊണ്ട് ഏറ്റവും കഠിനമായ മലമ്പ്രദേശം അവൻ ചോദിക്കുന്നു (ജോഷ്വ 14:8–12). വിശ്വാസം വിരമിക്കുന്നില്ല.
പൗലോസ് നമ്മോടു പറയുന്നു: പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയെന്നതൊഴികെ ആരോടും ഒരു കടപ്പാടുമുണ്ടാകരുത്; രാത്രി കഴിയാറായി, പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായെ ധരിക്കുവിൻ (റോമാ 13:8, 12, 14). മിലാനിലെ ഒരു തോട്ടത്തിൽവച്ച് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനെ മാനസാന്തരപ്പെടുത്തിയത് ഈ വാക്കുകളാണ്.
ഈശോ പറയുന്നു: സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട് (യോഹ 8:58). മുൾപ്പടർപ്പിൽനിന്നു മോശയോടു സംസാരിച്ച ദൈവംതന്നെയാണ് അവിടുന്ന്. നോമ്പിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച കുരിശിന്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അവിടുത്തെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി നമുക്കു പറയാം: എന്റെ കർത്താവേ, എന്റെ ദൈവമേ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മൂന്ന് അതിഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ അബ്രാഹം ഓടിച്ചെന്ന് അവർക്കു ഭക്ഷണം കൊടുത്തു; അവർ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരായിരുന്നു! നാം ആളുകളെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവത്തെയാണു സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്. ഈശോ ദൈവമായതുകൊണ്ട് അബ്രാഹത്തിനുമുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അവിടുന്നു നമ്മോടു പറയുന്നു!
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അബ്രാഹത്തിനുമുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്നവനും മാമ്രേയുടെ ഓക്കുമരത്തോപ്പിൽ അവന്റെ മേശയിലിരുന്നവനുമായ ഞാൻ ആകുന്നവൻ അങ്ങാണ്. അങ്ങയുടെ ദാസരെ കടന്നുപോകരുതേ. ഓരോ അതിഥിയിലും അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കാനും, വാർധക്യത്തിലും കാലെബിനെപ്പോലെ അങ്ങയെ പൂർണമായി പിൻചെല്ലാനും, സ്നേഹത്തിന്റെ കടം എല്ലാ ദിവസവും വീട്ടാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. പ്രകാശത്തിന്റെ ആയുധമായ അങ്ങയെത്തന്നെ ഞങ്ങളെ ധരിപ്പിക്കണമേ; നോമ്പിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച അങ്ങയുടെ കുരിശിനോടു ചേർത്തു ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ; അങ്ങനെ അങ്ങയുടെ ദിവസം കണ്ടു ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
നോമ്പിലെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നാലു വായനകൾ; ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനവും അതനുസരിച്ചു ജീവിക്കുന്നവരുമാണ് അവയെ കോർക്കുന്ന ചരട്. മാമ്രേയിൽ കർത്താവ് അതിഥിയായി വന്ന് വൃദ്ധരായ അബ്രാഹത്തിനും സാറായ്ക്കും ഒരു മകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. നാൽപത്തഞ്ചു വർഷംമുമ്പ് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത മലമ്പ്രദേശം എൺപത്തഞ്ചാം വയസ്സിൽ കാലെബ് ചോദിക്കുന്നു. രാത്രി കഴിയാറായെന്നും മിശിഹായെ ധരിക്കണമെന്നും പൗലോസ് പറയുന്നു. ദേവാലയത്തിൽ ഈശോ പറയുന്നു: അബ്രാഹം എന്റെ ദിവസം കണ്ട് ആനന്ദിച്ചു; “അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.” വാഗ്ദാനം ചെയ്തവനും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടവനും ആ വാക്യത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ദൈവം അബ്രാഹത്തിനു സന്തതികളെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ട് (ഉൽപത്തി 12; 15; 17) വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അബ്രാഹം വൃദ്ധനാണ്; സാറായ്ക്കു പ്രസവിക്കാനുള്ള പ്രായം കഴിഞ്ഞു. ഹെബ്രോനടുത്തുള്ള മാമ്രേയിലെ ഓക്കുമരങ്ങൾക്കരികെ അബ്രാഹം പാർക്കുന്നു (13:18). മരുഭൂമിയിലെ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ, കടന്നുപോകുന്ന അപരിചിതനെ സത്കരിക്കുന്നത് വിശുദ്ധമായ കടമയായിരുന്നു; ഇന്നും അവിടെ അത് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. കർത്താവാണു പ്രത്യക്ഷനാകുന്നതെന്ന് ആഖ്യാതാവ് ആദ്യമേ പറയുന്നു; അബ്രാഹം കാണുന്നതു മൂന്നു മനുഷ്യരെ മാത്രം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവരെക്കണ്ട് അവൻ കൂടാരവാതിൽക്കൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് അവരെ എതിരേൽക്കാൻ ഓടിച്ചെന്ന്,” (18:2)
പകലിന്റെ ചൂടിൽ ഒരു വൃദ്ധൻ ഓടുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും അദ്ദേഹം ഓടുകയോ തിടുക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു (18:2, 6, 7). കുറച്ച് അപ്പം കൊണ്ടുവരാം (18:5) എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു; കൊടുക്കുന്നതാകട്ടെ മൂന്നിടങ്ങഴി മാവും ഇളംകാളക്കുട്ടിയും വെണ്ണയും പാലും. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിലും വളരെയധികം അതിഥികൾക്കു ലഭിക്കുന്നു.
“അതിനാൽ, സാറാ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ടുപറഞ്ഞു:” (18:12)
കർത്താവ് ഇതെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ചിരിയുടെ പേരിൽ അവർ കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അവരുടെ ദീർഘമായ നിരാശയെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. പ്രത്യാശിക്കുന്നതു നിർത്തിയ ആർക്കും അവരെ മനസ്സിലാകും.
“കർത്താവിനു കഴിയാത്തത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?” (18:14)
മറിയത്തോടു ദൂതൻ ഇതേ ഉത്തരം പറയുന്നു: “ദൈവത്തിന് ഒന്നും അസാധ്യമല്ല” (ലൂക്കാ 1:37). ബൈബിളിലെ വൃദ്ധയായ അമ്മയുടെ കഥ അതിലെ യുവതിയായ അമ്മയുടെ കഥയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാമ്രേയിലെ അബ്രാഹത്തിന്റെ അസാധാരണമായ ആതിഥ്യം, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ യഥാർഥ പുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ള മംഗളവാർത്തയുടെ മുന്നോടിയാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2571). ഹെബ്രായലേഖനം ഈ രംഗം മനസ്സിൽ വയ്ക്കുന്നു: “ദൈവദൂതൻമാരെ അറിയാതെ സത്കരിച്ചവരുണ്ട്” (ഹെബ്രായർ 13:2). മൂന്ന് അതിഥികളെ പിതാക്കന്മാർ പല വിധത്തിൽ വായിച്ചു. അവരിലൊരാളിൽ ദൈവവചനത്തെ വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ കണ്ടു (ത്രിഫോയുമായുള്ള സംവാദം 56, ആശയം). അബ്രാഹം മൂന്നുപേരെ ഒരാളെപ്പോലെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതിൽ ത്രിത്വത്തിന്റെ സമത്വത്തിന്റെ സൂചന വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കണ്ടു (ത്രിത്വത്തെക്കുറിച്ച് 2, ആശയം). വിശുദ്ധ ആന്ദ്രേ റുബ്ല്യോവിന്റെ ഐക്കണിലൂടെയാണ് ഈ വായന ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ദേശം ഗോത്രങ്ങൾക്കു വിഭജിച്ചുകൊടുക്കുകയാണ് (ജോഷ്വ 13–21). നാൽപത്തഞ്ചു വർഷംമുമ്പ് കാദെഷ് ബർണിയായിൽനിന്ന് പന്ത്രണ്ടു പേർ ദേശം ഒറ്റുനോക്കാൻ പോയി. പത്തുപേർ ജനത്തെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി; കാലെബും ജോഷ്വയും മാത്രം അവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തി (സംഖ്യ 13–14). അന്നു ദൈവം പറഞ്ഞു: കാലെബിനെ നയിക്കുന്ന ആത്മാവ് വ്യത്യസ്തമാണ്; അദ്ദേഹം ദേശത്തു പ്രവേശിക്കും (സംഖ്യ 14:24). എദോമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കുലത്തിലെ (ഉൽപത്തി 36:11) കെനീസ്യൻ എന്നാണ് കാലെബിനെ വിളിക്കുന്നത് (14:6); എങ്കിലും അദ്ദേഹം യൂദായുടെ നേതാക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. സംഭവങ്ങൾക്കു വളരെ പിന്നീടാണ് ഈ പുസ്തകം രൂപപ്പെട്ടതെന്നും അതിനു മതപരമായ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടെന്നും പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ഇക്കാര്യങ്ങൾ ഇന്നും ചർച്ചയിലാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നിട്ടും ഞാൻ എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പൂർണമായി പിൻചെന്നു.” (14:8)
പൊങ്ങച്ചമില്ലാതെയാണ് അദ്ദേഹം ഇതു പറയുന്നത്; ദൈവം നേരത്തേ നൽകിയ വാക്കാണ് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെടുന്നത്. മറ്റെല്ലാവരുടെയും ഭയം അദ്ദേഹത്തിന്റേതായില്ല.
“മോശ എന്നെ അയച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന അതേ ശക്തി ഇന്നും എനിക്കുണ്ട്.” (14:11)
വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഇതിനെ കർത്താവിന്റെ ദാനമായി കാണുന്നു: “കർത്താവ് കാലെബിന് ശക്തികൊടുക്കുകയും അതു വാർധക്യംവരെ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു” (പ്രഭാഷകൻ 46:9). നമ്മുടെ ഇടവകകളിലെ പ്രായമായവർക്കുള്ള വാക്കാണിത്; അവരുടെ വിശ്വാസമാണ് പലപ്പോഴും മറ്റെല്ലാവരെയും താങ്ങുന്നത്.
“കർത്താവ് എന്നോടുകൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ” (14:12)
എൺപത്തഞ്ചാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം എളുപ്പമുള്ള താഴ്വര ചോദിക്കുന്നില്ല. നാൽപത്തഞ്ചു വർഷംമുമ്പ് മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്തിയ ഇടമാണ് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നത്. സഭയുടെ വായനയിൽ ഇതു വിശ്വാസത്തിന്റെ ധൈര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ദേശം പിടിച്ചടക്കൽ അക്രമം നിറഞ്ഞ ഒരു കാലത്തിന്റേതാണ്; മിശിഹായുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് നാം അതു വായിക്കുന്നത് (ദേയി വെർബും 15 നോക്കുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കർത്താവിനെ പിൻചെല്ലുന്നത് എത്ര നല്ലതാണെന്ന് ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ കാണേണ്ടതിനാണ് പ്രഭാഷകൻ കാലെബിനെ പുകഴ്ത്തുന്നത് (പ്രഭാഷകൻ 46:10). സമൂഹത്തിൽ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് അവകാശം ലഭിച്ചതെന്ന് 1 മക്കബായർ 2:56 ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന്റെ പുണ്യം സഭ അദ്ദേഹത്തിൽ കാണുന്നു: കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലത്ത് പ്രത്യാശ നമ്മെ താങ്ങുകയും നിരുത്സാഹത്തിൽനിന്നു കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1818).
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം എ.ഡി. 57-ൽ, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തോസിൽനിന്നാണ്, പൗലോസ് റോമിലേക്ക് എഴുതുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം അനുദിനജീവിതത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായംമുതൽ അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു. നികുതി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും കൊടുക്കാനുള്ളതു കൊടുക്കുക എന്ന് തൊട്ടുമുമ്പ് പറഞ്ഞു (13:7). അതാണ് അടുത്ത വാക്യത്തിലെ വാക്കു നൽകുന്നത്: സ്നേഹമൊഴികെ ആരോടും ഒരു കടവും വേണ്ട. പിന്നെ കടത്തിൽനിന്നു ഘടികാരത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം കണ്ണുയർത്തുന്നു: ഇപ്പോൾ സമയം എത്രയായി?
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയെന്നതൊഴികെ നിങ്ങൾക്ക് ആരോടും ഒരു കടപ്പാടുമുണ്ടാകരുത്.” (13:8)
മറ്റു കടങ്ങൾ വീട്ടാം. ഇതാകട്ടെ, കൊടുക്കുന്തോറും വളരുന്നു. പൗലോസിന്റെ ചിന്ത നിയമത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല: അദ്ദേഹം പറയുന്ന കൽപനകൾ പുറപ്പാട് 20-ൽനിന്നും നിയമാവർത്തനം 5-ൽനിന്നും, അവയുടെ സംഗ്രഹം ലേവ്യർ 19:18-ൽനിന്നുമാണ്.
“രാത്രി കഴിയാറായി; പകൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.” (13:12)
ആകാശം മാറിത്തുടങ്ങുന്ന, പുലരുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള നാഴികയുടെ ചിത്രം. ആ നാഴികയാണ് ക്രൈസ്തവരുടെ സ്വന്തം വീട്: ഇതിനകം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു; പക്ഷേ പകൽ പൂർണമായിട്ടില്ല.
“പ്രത്യുത, കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ.” (13:14)
“എടുത്തു വായിക്കുക” എന്ന് ഒരു കുട്ടിയുടെ സ്വരം കേട്ടശേഷം, 386-ൽ മിലാനിലെ തോട്ടത്തിൽവച്ച് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വായിച്ചത് ഈ വാക്കുകളാണ്. തുടർന്നു വായിക്കേണ്ടിവന്നില്ലെന്ന് ഏറ്റുപറച്ചിലുകളിൽ (8.12) അദ്ദേഹം പറയുന്നു. പൗലോസിൽ “മാംസം” എന്നാൽ ദൈവത്തിനെതിരേ അടഞ്ഞ സ്വത്വമാണ്; ശരീരമല്ല. പി.ഒ.സി. ഈ വാക്യത്തിൽ “ശരീരം” എന്നു തർജമ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇത് ഓർക്കേണ്ടതാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിയമത്തിന്റെ പൂർണതയായ ഇരട്ട സ്നേഹകൽപനയുടെ വെളിച്ചത്തിലാണ് പത്തുകൽപനകളെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതെന്നു പറയാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം 9–10 വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 2055). ഇതു കൽപനകളെ ഐച്ഛികമാക്കുന്നില്ല: സ്നേഹം അയൽക്കാരന് ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യുന്നില്ല; അതിനാൽ സ്നേഹത്തിന്റെ രൂപം എന്തെന്ന് കൽപനകൾ കാണിക്കുന്നു. നാം മാറ്റിവച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഇന്നുതന്നെ ചെയ്യാനുള്ള ക്ഷണമാണ് വലിയ നോമ്പിൽ ഈ വാക്യങ്ങൾ.
പശ്ചാത്തലം.
കൂടാരത്തിരുനാളിനോടനുബന്ധിച്ച് ഈശോ ദേവാലയത്തിലാണ് (7:2, 14). തന്നിൽ വിശ്വസിച്ചവരോടു സംസാരിച്ച 8:31 മുതൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ തർക്കം മൂർച്ച കൂടിവരികയാണ്. ഇത്തരം രംഗങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ പറയുന്ന “യഹൂദർ” ഈ തർക്കത്തിൽ അവിടുത്തെ എതിർക്കുന്നവരാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അധികാരികൾ. ഒരു ജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല അത് അർഥമാക്കുന്നത്: ഈശോയും അവിടുത്തെ അമ്മയും ശിഷ്യരും എല്ലാവരും യഹൂദരാണ്. ഒരേ വിശ്വാസകുടുംബത്തിലെ തർക്കങ്ങളിൽ അക്കാലത്തു പരിചിതമായിരുന്നു ഇരുഭാഗത്തെയും കഠിനഭാഷ; യഹൂദജനത്തിന്മേൽ കുറ്റം ചുമത്തരുതെന്നു സഭ ദൃഢമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ 4). ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായന ഇതിനു പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നു: അബ്രാഹത്തിനു വാഗ്ദാനം ലഭിച്ചു; അദ്ദേഹം ആനന്ദിച്ചു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആരെങ്കിലും എന്റെ വചനം പാലിച്ചാൽ അവൻ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല.” (8:51)
കേൾവിക്കാർ ഇതു ശാരീരികമരണമായി എടുക്കുന്നു; അബ്രാഹം മരിച്ചു എന്നതു ശരിയുമാണ്. ദൈവത്തിൽനിന്നു വേർപെടുത്തുന്ന മരണത്തെയാണ് അവിടുന്ന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിനു മാത്രം നൽകാൻ കഴിയുന്നതു തന്റെ വചനം നൽകുന്നു എന്നാണ് അവിടുത്തെ അവകാശവാദം.
“എന്റെ ദിവസം കാണാം എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നിങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹം ആനന്ദിച്ചു.” (8:56)
എപ്പോൾ എന്നു യോഹന്നാൻ പറയുന്നില്ല. ഇസഹാക്കിന്റെ ജനനം, വാഗ്ദാനംതന്നെ, ദൈവം നൽകിയ ഒരു ദർശനം എന്നിങ്ങനെ വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പല അഭിപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉറപ്പുള്ളത് ഈ അവകാശവാദമാണ്: ഇസ്രായേലിന്റെ മുഴുവൻ പ്രത്യാശയും ഈ ദിവസത്തിലേക്കാണു നീങ്ങിയിരുന്നത്.
“അബ്രാഹം ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ ഉണ്ട്.” (8:58)
“ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്നല്ല. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ആ വ്യത്യാസം എടുത്തുകാട്ടുന്നു: അബ്രാഹം സൃഷ്ടിയെന്ന നിലയിൽ ഉണ്ടായി; കർത്താവ് ദൈവമെന്ന നിലയിൽ “ഞാൻ ഉണ്ട്” എന്നു പറയുന്നു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 43, ആശയം). കേൾവിക്കാർക്ക് ഈ അവകാശവാദം മനസ്സിലാകുന്നു; ദൈവദൂഷണമായി കരുതിയാണ് അവർ കല്ലെടുക്കുന്നത് (ലേവ്യർ 24:16 നോക്കുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോയുടെ ദൈവികതയ്ക്കു മാത്രം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന വാക്കുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യത്തെ പെടുത്തുന്നു (CCC 590). അവിടുത്തെ മരണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം യഹൂദജനത്തിനു മുഴുവനായി ചുമത്തരുതെന്നും (CCC 597), ക്രൈസ്തവർ ആദ്യം സ്വന്തം പാപങ്ങളിലേക്കു നോക്കണമെന്നും (CCC 598) അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഓശാന ഞായർ അടുക്കുമ്പോൾ ഈ വായനയുടെ ചോദ്യം നമ്മുടേതുമാണ്: “ആരാണെന്നാണ് നീ അവകാശപ്പെടുന്നത്?”
അബ്രാഹം യഥാർഥത്തിൽ ഈശോയെ കണ്ടോ?
എങ്ങനെ എന്നു സുവിശേഷം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. പഴയനിയമം മുഴുവൻ മിശിഹായിലേക്കു നീങ്ങുന്നതായി സഭ വായിക്കുന്നു (CCC 128–130). ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തതിലേക്ക് അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം മുന്നോട്ടുനോക്കി. പൂർവപിതാക്കന്മാർ വാഗ്ദാനങ്ങളെ ദൂരെനിന്നു കണ്ട് അഭിവാദ്യം ചെയ്തുവെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 11:13). അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രത്യാശയുടെ ലക്ഷ്യം താനാണെന്നും, അബ്രാഹത്തിന്റെ പരമ്പരയിലെ ഒരാൾ മാത്രമല്ല താനെന്നുമാണ് ഈശോ പറയുന്നത്.