10 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” യോഹന്നാൻ 8:11
വെളിപാടിന്റെ പുസ്തകത്തിനു തൊട്ടുമുൻപുള്ള യൂദായുടെ ചെറിയ ലേഖനം പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും കർക്കശമായ താളുകളിലൊന്നാണ്. സമൂഹത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെയുള്ള ചിലർക്കെതിരേയാണ് അത് എഴുതപ്പെട്ടത്: “ശരീരത്തെ അശുദ്ധമാക്കുകയും അധികാരത്തെ തള്ളിപ്പറയുകയും മഹിമയണിഞ്ഞവരെ നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” എന്നാൽ ശാസനയുടെ മധ്യത്തിൽ അവൻ വിചിത്രമായ ഒരു മാതൃക വയ്ക്കുന്നു: “പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽ മോശയുടെ ശരീരത്തെച്ചൊല്ലി, പിശാചിനോടു തർക്കിച്ചപ്പോൾ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി ഒരു നിന്ദാവചനംപോലും ഉച്ചരിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല; പിന്നെയോ, കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞു.” ദൂതന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻപോലും വിധി ദൈവത്തിനു വിട്ടുകൊടുത്തെങ്കിൽ നാം എത്രയധികം! പിന്നെ, ഏറെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും ഒന്നും നൽകാത്ത ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ യൂദാ നിരത്തുന്നു: “തങ്ങളുടെ കാര്യംമാത്രം നോക്കി നിർഭയം തിന്നുകുടിച്ചു മദിക്കുന്ന അവർ നിങ്ങളുടെ സ്നേഹവിരുന്നുകൾക്കു കളങ്ക മാണ്; അവർ കാറ്റിനാൽ തുരത്തപ്പെടുന്ന ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങളാണ്; ഉണങ്ങി കട പുഴകിയ ഫലശൂന്യമായ ശരത്കാലവൃക്ഷം പോലെയാണ്.” കേരളത്തിൽ ചൂട് കനത്തുകിടക്കുന്ന മാർച്ചുമാസത്തിൽ, മലകൾക്കു മുകളിൽ കൂടുന്ന ഓരോ മേഘത്തെയും കർഷകർ ആദ്യത്തെ വേനൽമഴ പ്രതീക്ഷിച്ചു നോക്കിനിൽക്കും; ഒരു തുള്ളിപോലും പെയ്യാതെ കടന്നുപോകുന്ന മേഘം കയ്പുള്ള ഒരനുഭവമാണ്. ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകലുന്ന വഴിയുടെ മൂന്നു പഴയ പ്രതീകങ്ങളെ യൂദാ പേരെടുത്തു പറയുന്നു: അസൂയമൂലം സഹോദരനെ കൊന്ന കായേൻ; ലാഭത്തിനുവേണ്ടി തന്റെ വരം വിറ്റ ബാലാം; ദൈവം നൽകിയ ക്രമത്തിനെതിരേ കലഹിച്ച കോറാ. അസൂയയും അത്യാഗ്രഹവും അഹങ്കാരവുമാണ് ഇന്നും ഒരു വിശ്വാസിയെ ജലശൂന്യമായ മേഘമാക്കുന്ന വഴികൾ. വലിയ നോമ്പ് ചോദിക്കുന്നു: ആളുകൾ എന്റെ അടുക്കൽ വരുമ്പോൾ അവർ കണ്ടെത്തുന്നതു മഴയാണോ, അതോ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു നിഴൽ മാത്രമോ? യൂദായുടെ ലേഖനംതന്നെ ശിക്ഷാവിധിയിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല; ഏതാനും വാക്യങ്ങൾക്കുശേഷം, സംശയിക്കുന്നവരോടു കരുണ കാണിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ തീയിൽനിന്നു വലിച്ചെടുക്കാനും അവൻ വിശ്വാസികളോടു പറയുന്നു.
ഈശോ എങ്ങനെയാണു വിധിക്കുന്നതെന്ന് സുവിശേഷം കാണിച്ചുതരുന്നു. അതിരാവിലെ ദേവാലയത്തിൽ ഇരുന്ന് അവിടുന്നു പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ചില നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും ഒരു സ്ത്രീയെ കൊണ്ടുവരുന്നു: “വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെ നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരുംകൂടെ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന് നടുവിൽ നിർത്തി.” അവർ പറയുന്നു: “ഗുരോ, ഈ സ്ത്രീ വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവളാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കല്ലെറിയണമെന്നാണ് മോശ നിയമത്തിൽ കൽപിച്ചിരിക്കുന്നത്. നീ എന്തു പറയുന്നു?” അവർക്ക് അവൾ ഒരു വ്യക്തിയല്ല, ഒരു കെണിയാണ്; കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പുരുഷനെ എവിടെയും കാണുന്നില്ല. “യേശുവാകട്ടെ, കുനിഞ്ഞ് വിരൽകൊണ്ടു നിലത്ത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” അവിടുന്ന് എന്താണ് എഴുതിയതെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല; ഒരിക്കൽ ദൈവത്തിന്റെ വിരൽ കൽപലകകളിൽ നിയമം എഴുതിയത് സഭാപിതാക്കന്മാർ ഓർത്തു. അവർ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്നു നിവർന്നുനിന്നു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ.” വീണ്ടും കുനിഞ്ഞു. “എന്നാൽ, ഇതുകേട്ടപ്പോൾ മുതിർന്നവർ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തരായി സ്ഥലം വിട്ടു. ഒടുവിൽ യേശുവും നടുവിൽ നിന്നിരുന്ന ആ സ്ത്രീയും മാത്രം ശേഷിച്ചു.” ഒടുവിൽ രണ്ടുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു, ദുരിതവും കരുണയും എന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറഞ്ഞു (ആശയം). അപ്പോൾ ഈശോ നിവർന്ന് ആദ്യമായി അവളോടു സംസാരിക്കുന്നു: “സ്ത്രീയേ, അവർ എവിടെ? ആരും നിന്നെ വിധിച്ചില്ലേ?” “അവൾ പറഞ്ഞു: ഇല്ല, കർത്താവേ! യേശു പറഞ്ഞു: ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” കരുണ പാപത്തെ നിസ്സാരമാക്കുന്നില്ല; അതു പാപിയെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു, എഴുന്നേൽപിക്കുന്നു, ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. വലിയ നോമ്പിലെ ഓരോ കുമ്പസാരത്തിലും സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്. മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ എറിയാൻ കരുതിയ കല്ലുകളുമായി നാം വരുന്നു; അവിടുത്തെ വചനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കൈയിലില്ലാതെ മടങ്ങുന്നു: പൊയ്ക്കൊള്ളുക, ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.
വിഷയം: “ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.”
യൂദായുടെ ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങൾ, വിധി ദൈവത്തിനു വിട്ട പ്രധാനദൂതൻ, ദേവാലയത്തിൽ ദുരിതവും കരുണയും കണ്ടുമുട്ടിയത്.
“നീർച്ചാലിനരികേ നട്ടതും യഥാകാലം ഫലം തരുന്നതും ഇലകൊഴിയാത്തതുമായ വൃക്ഷംപോലെയാണ് അവൻ ; അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ സഫലമാകുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 1:3
“അവർ കാറ്റിനാൽ തുരത്തപ്പെടുന്ന ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങളാണ്; ഉണങ്ങി കട പുഴകിയ ഫലശൂന്യമായ ശരത്കാലവൃക്ഷം പോലെയാണ്.” യൂദാ 1:12
ജീവിതത്തിൽ: ഈ നോമ്പിൽ ദൈവത്തിനോ മറ്റൊരാൾക്കോ നീ നൽകിയ ഒരു വാക്ക് ഓർക്കുക; ഇന്ന് അതു പാലിക്കുക.
“കർത്താവ് സാത്താനോടു പറഞ്ഞു: സാത്താനേ, കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കുന്നു; ജറുസലെമിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്ന കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കുന്നു. തീയിൽനിന്നു വലിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു കൊള്ളിയല്ലേ ഇവൻ?” സഖറിയാ 3:2
“അവർ ആവർത്തിച്ചു ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ അവൻ നിവർന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ.” യോഹന്നാൻ 8:7
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ദിവസത്തേക്ക്, സന്നിഹിതരല്ലാത്ത ആരെക്കുറിച്ചും ദോഷമായി ഒന്നും പറയാതിരിക്കുക.
“ദുഷ്ടൻമരിക്കുന്നതിലല്ല, അവൻ ദുഷ്ടമാർഗത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നതിലാണ് എനിക്കു സന്തോഷം.” എസെക്കിയേൽ 33:11
“ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” യോഹന്നാൻ 8:11
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നോമ്പുകാല കുമ്പസാരം നടത്തുക; ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവർത്തിക്കുന്ന പാപത്തിൽനിന്ന് അകലാൻ വ്യക്തമായ ഒരു ചുവട് തിരഞ്ഞെടുക്കുക.
വിധി ദൈവത്തിന്റേതാണ്; പാപിയുടെ മരണമല്ല, അവന്റെ ജീവനാണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
നമുക്കു കല്ലുകൾ താഴെവയ്ക്കാം, അവിടുത്തെ കരുണ സ്വീകരിക്കാം, ഇനി പാപം ചെയ്യാതിരിക്കാൻ പുറപ്പെടാം.
തീരുമാനം: ഓശാന ഞായറിനുമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക; ഈ ആഴ്ച ഓരോ ദിവസവും നീ വിധിച്ച ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽപോലും പിശാചിനെ കുറ്റം വിധിക്കാൻ തുനിയാതെ, കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞുവെന്ന് യൂദാ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (യൂദാ 9). വിധി ദൈവത്തിന്റേതാണ്. ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങളും ഫലശൂന്യമായ ശരത്കാലവൃക്ഷങ്ങളും (യൂദാ 12) ആകരുതെന്നും അവൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും ഒന്നും നൽകാത്ത ജീവിതങ്ങൾ.
ദേവാലയത്തിൽ ചില നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെ ഈശോയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. അവർക്ക് അവളെക്കുറിച്ചു കരുതലില്ല; അവിടുത്തെ കുടുക്കാനാണ് അവരുടെ ശ്രമം. ഈശോ കുനിഞ്ഞ് നിലത്ത് എഴുതുന്നു.
പിന്നെ അവിടുന്നു പറയുന്നു: നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ (യോഹ 8:7). മുതിർന്നവർ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തരായി അവർ പോകുന്നു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നതുപോലെ രണ്ടുപേർ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു: ദുരിതവും കരുണയും.
ഈശോ അവളോടു പറയുന്നു: ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത് (യോഹ 8:11). കുമ്പസാരത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്. ഈ ആഴ്ച നമുക്കു കല്ലുകൾ താഴെവയ്ക്കാം, കുമ്പസാരിക്കാം, വീണ്ടും തുടങ്ങാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, തെറ്റുചെയ്ത ഒരു സ്ത്രീയെ കല്ലെറിയാൻ ചിലർ ആഗ്രഹിച്ചു. ഈശോ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കലും തെറ്റു ചെയ്യാത്തവൻ മാത്രം കല്ലെറിയട്ടെ. എല്ലാവരും പോയി! ഈശോ അവളോടു ക്ഷമിച്ചു പറഞ്ഞു: പോവുക, ഇനി തെറ്റു ചെയ്യരുത്. നാം സോറി പറയുമ്പോൾ ഈശോ നമ്മോടും ക്ഷമിക്കുന്നു.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു കുനിഞ്ഞ് നിലത്ത് എഴുതി; കുറ്റം ആരോപിച്ചവരുടെ കൈകളിൽനിന്നു കല്ലുകൾ വീണു. മറ്റുള്ളവർക്കെതിരേ ഞങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ കല്ലുകളും എടുത്തുമാറ്റണമേ; ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങളും ഫലശൂന്യമായ വൃക്ഷങ്ങളുമാകാതെ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. ഞങ്ങളുടെ ദുരിതത്തെ അങ്ങയുടെ കരുണയോടെ നോക്കണമേ; ഞങ്ങളെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ച്, ഒരിക്കലും പാപത്തിലേക്കു മടങ്ങാതെ വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ ഞങ്ങളെ അയയ്ക്കണമേ. ആമേൻ.
കടുപ്പമുള്ള ഒരു കരവും ആർദ്രമായ ഒരു കരവുംപോലെ ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകൾ അടുത്തടുത്തു നിൽക്കുന്നു; അവ ഒരിടത്തു കൂട്ടിമുട്ടുന്നു: വിധി ദൈവത്തിനുള്ളതാണ്. വ്യാജോപദേഷ്ടാക്കൾക്കെതിരേ യൂദാ കഠിനമായ ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു; എങ്കിലും പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽപോലും വിധി പ്രസ്താവിക്കാതെ, “കർത്താവ് നിന്നെ ശാസിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞുവെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, ഒരു കൂട്ടം കുറ്റാരോപകർ കല്ലുമായി നിൽക്കുന്നു; വിധിക്കാൻ അവകാശമുള്ള ഏക വ്യക്തിയായ ഈശോ വിധിക്കുന്നില്ല, ഇനി പാപം ചെയ്യരുതെന്നു പറഞ്ഞ് ആ സ്ത്രീയെ അയയ്ക്കുന്നു. രണ്ടു വായനകളും പാപത്തെ ചെറുതാക്കുന്നില്ല. രണ്ടും വിധിയെ നമ്മുടെ കൈയിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോമിശിഹായുടെ ദാസനും യാക്കോബിന്റെ സഹോദരനുമായ യൂദാ എന്നാണ് ഈ ചെറിയ ലേഖനം അതിന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്താവിനെ വിളിക്കുന്നത് (1:1). കർത്താവിന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പേരു പറയുന്ന യൂദാതന്നെയാണ് (മർക്കോസ് 6:3) ഇതെന്നു പലരും കരുതുന്നു; പിൽക്കാലത്ത് ഒരു ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചില പണ്ഡിതരും. കാലം തീർച്ചയില്ല. ദൈവകൃപയെ വിഷയാസക്തിക്കുള്ള അവസരമാക്കുന്ന നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാർക്കെതിരേയാണ് മുന്നറിയിപ്പ് (1:4). വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലും യഹൂദപാരമ്പര്യത്തിലും മുഴുകിയ ഒരു യഹൂദക്രൈസ്തവനാണ് എഴുതുന്നത്; ഹെനോക്കിന്റെ പുസ്തകംപോലും അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (1:14–15). 2 പത്രോസ് 2 ഈ ഭാഗത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പ്രധാനദൂതനായ മിഖായേൽ മോശയുടെ ശരീരത്തെച്ചൊല്ലി, പിശാചിനോടു തർക്കിച്ചപ്പോൾ അവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി ഒരു നിന്ദാവചനംപോലും ഉച്ചരിക്കാൻ തുനിഞ്ഞില്ല;” (1:9)
ഈ തർക്കം പഴയനിയമത്തിൽ വിവരിക്കുന്നില്ല. മോശയുടെ അന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള, ആ ഭാഗം ഇന്നു നഷ്ടപ്പെട്ട, ഒരു യഹൂദകൃതിയിൽനിന്നാണ് ഇതെന്ന് ഒരിജനെപ്പോലുള്ള ആദിമ ക്രൈസ്തവ എഴുത്തുകാർ പറയുന്നു. മിഖായേലിന്റെ വാക്കുകൾ സഖറിയാ 3:2-ൽനിന്നുള്ളവയാണ്. ദൂതന്മാരുടെ തലവൻപോലും വിധി ദൈവത്തിനു വിടുന്നു.
“അവർ കായേന്റെ മാർഗത്തിലൂടെ നടക്കുകയും ലാഭേച്ഛകൊണ്ട് ബാലാമിന്റെ തെറ്റിൽ ചെന്നു വീഴുകയും” (1:11)
മൂന്നു പഴയ മുന്നറിയിപ്പുകൾ: കൊലപാതകിയായ കായേൻ (ഉൽപത്തി 4); യഹൂദപാരമ്പര്യത്തിൽ ലാഭത്താൽ നയിക്കപ്പെട്ട ബാലാം (സംഖ്യ 22; 31:16 നോക്കുക); ദൈവം അധികാരത്തിലാക്കിയവർക്കെതിരേ ഉയർന്ന കോറാ (സംഖ്യ 16).
“അവർ കാറ്റിനാൽ തുരത്തപ്പെടുന്ന ജലശൂന്യമായ മേഘങ്ങളാണ്;” (1:12)
മഴ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു വരാതിരിക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ; വിളവുകാലത്ത് ഒന്നുമില്ലാത്ത മരങ്ങൾ. ഫലമില്ലാത്ത ജീവന്റെ പുറംകാഴ്ചയാണ് അപകടം. നമ്മുടെ മതജീവിതം അതു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതു നൽകുന്നുണ്ടോ എന്ന് വലിയ നോമ്പ് ചോദിക്കുന്നു. എൻ.ആർ.എസ്.വി.യിലെ “രണ്ടുവട്ടം മരിച്ച” എന്ന ഭാഗം പി.ഒ.സി.യിൽ കാണുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അപകടത്തിലായ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു ഇടയന്റെ കോപമാണ് യൂദായുടേത്. സംശയിച്ചു നിൽക്കുന്നവരോടു കരുണ കാണിക്കാനും ഇതേ ലേഖനം പറയുന്നു (1:22). അവിവേകവിധിയും പരദൂഷണവും അപവാദവും സത്യത്തിനെതിരായ പാപങ്ങളാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2477); അയൽക്കാരന്റെ വാക്കും പ്രവൃത്തിയും കഴിയുന്നിടത്തോളം നല്ല അർഥത്തിൽ കാണാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCC 2478). കർത്താവിന്റെ അത്താഴത്തിലെ ദുരുപയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു പൗലോസും പറയുന്നുണ്ട് (1 കോറിന്തോസ് 11:17–22): സ്നേഹത്തിന്റെ മേശയ്ക്ക് ഉള്ളിൽനിന്നുതന്നെ ക്ഷതം സംഭവിക്കാം.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോ ദേവാലയത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. ആ സ്ത്രീയെ കൊണ്ടുവരുന്നത് “നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും” ആണ് (8:3): ഒരു പ്രഭാതത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക സംഘം; യഹൂദജനമല്ല. അവിടുത്തെ കുടുക്കാനുള്ള ഉപകരണമായി അവർ അവരെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവരെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ മോശയുടെ നിയമം അവിടുന്ന് മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു. കല്ലെറിയാൻ പറഞ്ഞാൽ അവിടുത്തെ കാരുണ്യം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ഒരുപക്ഷേ, വധശിക്ഷ സ്വന്തം കൈയിൽ വച്ചിരുന്നുവെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്ന റോമൻ അധികാരത്തോട് (യോഹന്നാൻ 18:31 നോക്കുക) ഇടയുകയും ചെയ്യും. അവർ ഉദ്ധരിക്കുന്ന നിയമം പുരുഷനെയും സ്ത്രീയെയും ഒരുപോലെ പറയുന്നു (നിയമാവർത്തനം 22:22). പുരുഷൻ അവിടെയില്ല.
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. യോഹന്നാന്റെ ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രീക്കു കയ്യെഴുത്തുപ്രതികളിലും ആദ്യകാല സുറിയാനി വിവർത്തനങ്ങളിലും ഈ ഭാഗമില്ല; പിൽക്കാലത്തെ ചില പ്രതികൾ മറ്റിടങ്ങളിൽ ഇതു ചേർക്കുന്നു, ഒരു കൂട്ടം പ്രതികൾ ലൂക്കാ 21:38-നു ശേഷം. അതിനാൽ വളരെ പഴക്കമുള്ള ഒരു കഥ പിന്നീടു സുവിശേഷത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. കത്തോലിക്കാസഭ ഇതിനെ ദൈവനിവേശിതമായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നു: വിശുദ്ധ ജെറോം വുൾഗാത്തയിൽ ഇതു നിലനിർത്തി; വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളെ “അവയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടുംകൂടെ” ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ സ്വീകരിച്ചു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യേശുവാകട്ടെ, കുനിഞ്ഞ് വിരൽകൊണ്ടു നിലത്ത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” (8:6)
അവിടുന്ന് എന്താണ് എഴുതിയതെന്നു സുവിശേഷം പറയുന്നില്ല; നമുക്ക് അറിയാമെന്ന് അവകാശപ്പെടരുത്. കുറ്റാരോപകരുടെ പാപങ്ങളാണ് എഴുതിയതെന്ന അഭിപ്രായം വിശുദ്ധ ജെറോം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (പെലാജിയൻമാർക്കെതിരേ 2.17, ആശയം). കർത്താവിൽനിന്നു പിന്തിരിയുന്നവർ മണ്ണിൽ എഴുതപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഹീബ്രുവിൽ പറയുന്ന ജറെമിയാ 17:13-ഓ, നിയമം എഴുതുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വിരലോ (പുറപ്പാട് 31:18) മറ്റു ചിലർ ഓർക്കുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തിതന്നെ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ കണ്ണുകളെ സ്ത്രീയിൽനിന്നു മാറ്റുന്നു.
“നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ.” (8:7)
നിയമമനുസരിച്ച് സാക്ഷികളാണ് ആദ്യം കല്ലെറിയേണ്ടിയിരുന്നത് (നിയമാവർത്തനം 17:7). ഈ വാക്യം കുറ്റാരോപകരുടെ ശ്രദ്ധയെ അവരുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്കു തിരിക്കുന്നു. വ്യഭിചാരം ചെറിയ കാര്യമാണെന്ന് ഈശോ പറയുന്നില്ല. മറ്റൊരാളുടെ പാപം സ്വന്തം പാപത്തിൽനിന്ന് ഒളിക്കാനുള്ള ഇടമാക്കാൻ അവിടുന്ന് ആരെയും അനുവദിക്കുന്നുമില്ല.
“ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” (8:11)
രണ്ടു പകുതികളും ഒന്നിച്ചാണ്. കാരുണ്യം ആദ്യം വരുന്നു; മാറ്റത്തിനുള്ള വിളി അതിന്റെ ഫലമാണ്. അവർ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലെന്ന് ഈശോ പറയുന്നില്ല. അവർക്ക് ഒരു ഭാവിയുണ്ടെന്നാണ് അവിടുന്ന് പറയുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ രംഗത്തെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കുന്നു: മറ്റുള്ളവർ പോയപ്പോൾ രണ്ടുപേർ ശേഷിച്ചു: ദയനീയയായ സ്ത്രീയും കാരുണ്യവും (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണങ്ങൾ 33, ആശയം). ഈ രംഗത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന തന്റെ ലേഖനത്തിന് ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ ആ വാക്കുകൾ ശീർഷകമാക്കി: മിസെരിക്കോർദിയ എത്ത് മിസേര (2016). ഈശോമിശിഹായിൽ പാപികളോടുള്ള ദൈവകാരുണ്യത്തിന്റെ വെളിപാടാണ് സുവിശേഷമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1846). വ്യഭിചാരം വിവാഹ ഉടമ്പടിക്കെതിരായ ഗൗരവമേറിയ തെറ്റാണെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2380–2381). ഇവ രണ്ടും ഈ ഭാഗത്തു സത്യമാണ്; അനുരഞ്ജനകൂദാശയിലും സത്യമാണ്.
ഏറ്റവും പഴയ പ്രതികളിൽ ഈ ഭാഗം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതു യഥാർഥത്തിൽ ദൈവവചനമാണോ?
അതെ. ഒരു ഭാഗം കാനോനിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്, നമ്മുടെ കൈയിലുള്ള ഏറ്റവും പഴയ പ്രതികളിൽ അത് ഉണ്ടോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചല്ല; ഈ കഥയെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സഭ പണ്ടേ സ്വീകരിച്ചു. പാഠം നമ്മിൽ എത്തിയ വഴിയെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതികളെപ്പറ്റിയുള്ള കുറിപ്പു പറയുന്നത്; ഈശോയുടെ കാരുണ്യത്തിന്റെ എല്ലാ അടയാളങ്ങളും ഈ കഥയിലുണ്ട്. അതിനാലാണ് എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതിനെ ഇരട്ട ബ്രാക്കറ്റിൽ അച്ചടിക്കുന്നതും സഭ ഇത് ഇന്നും പ്രഘോഷിക്കുന്നതും.