15 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” യോഹന്നാൻ 8:11
നോമ്പുകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ രണ്ടാഴ്ച തുടങ്ങുന്നത് വിചാരണയ്ക്കു നിർത്തപ്പെട്ട രണ്ടു സ്ത്രീകളോടെയാണ്. ആദ്യത്തേത് ദാനിയേലിന്റെ ഗ്രീക്ക് അധ്യായങ്ങളിലെ സൂസന്ന. അവൾ നിരപരാധിയാണ്. ജനത്തിന്റെ ന്യായാധിപന്മാരായ രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവളെ കാമിച്ച്, ഭർത്താവിന്റെ ഉദ്യാനത്തിൽ അവളെ ഒറ്റയ്ക്കു കുടുക്കുന്നു: വഴങ്ങുക, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു യുവാവിനോടൊപ്പം നിന്നെ കണ്ടുവെന്നു ഞങ്ങൾ സാക്ഷ്യം പറയും. അവളുടെ മറുപടി ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ധീരമായ വാക്യങ്ങളിലൊന്നാണ്: കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ പാപം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നിങ്ങൾക്കു വഴങ്ങാതെ നിങ്ങളുടെ പിടിയിൽപ്പെടുന്നതാണു ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഭീഷണി നടപ്പാക്കുന്നു; അവർ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായതിനാൽ സമൂഹം അവരെ വിശ്വസിക്കുന്നു; അവൾ മരണത്തിനു വിധിക്കപ്പെടുന്നു. കണ്ണീരോടെ അവൾ സ്വർഗത്തിലേക്കു നോക്കി പ്രാർഥിക്കുന്നു: നിത്യനായ ദൈവമേ, രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, എല്ലാം സംഭവിക്കുംമുൻപേ അറിയുന്നവനേ. കർത്താവ് അവളുടെ നിലവിളി കേൾക്കുന്നു. ദാനിയേൽ എന്ന ഒരു ബാലന്റെ ആത്മാവിനെ അവിടുന്ന് ഉണർത്തുന്നു; അവൻ വിളിച്ചുപറയുന്നു: ഈ സ്ത്രീയുടെ രക്തം ചൊരിയുന്നതിൽ എനിക്കു പങ്കില്ല! രണ്ടു സാക്ഷികളെയും വേർതിരിച്ച് അവൻ ഓരോരുത്തരോടും ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ഏതു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ? ഒരുവൻ ഒരു മരത്തിന്റെ പേരു പറയുന്നു, മറ്റവൻ വേറൊന്നിന്റെ; നുണ തകർന്നുവീഴുന്നു. തന്നിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തെ സമൂഹം മുഴുവൻ വാഴ്ത്തുന്നു. സങ്കീർത്തനം സൂസന്നയുടെയും നമ്മുടെയും പ്രാർഥനയാണ്: കൂരിരുൾത്താഴ്‌വരയിലൂടെ നടന്നാലും ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല; അവിടുന്ന് എന്റെ കൂടെയുണ്ടല്ലോ.
രണ്ടാമത്തെ സ്ത്രീ കുറ്റക്കാരിയാണ്. അതിരാവിലെ ദേവാലയത്തിൽ, വ്യഭിചാരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീയെ നിയമജ്ഞരും ഫരിസേയരും യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ നിർത്തുന്നു: ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കല്ലെറിയണമെന്നു മോശ കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ എന്തു പറയുന്നു? അവളുടെ വിചാരണയെക്കാൾ അവനെതിരായ ഒരു കെണിയാണത്. യേശു കുനിഞ്ഞ് വിരൽകൊണ്ടു നിലത്തെഴുതുന്നു. അവർ നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ അവൻ നിവർന്നു പറയുന്നു: നിങ്ങളിൽ പാപമില്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ. വീണ്ടും അവൻ എഴുതുന്നു. മുതിർന്നവർ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തരായി അവർ സ്ഥലംവിടുന്നു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ വാക്കുകൾ ആ രംഗം സംഗ്രഹിക്കുന്നു: രണ്ടുപേർ ശേഷിച്ചു, ദുരിതവും കരുണയും. പാപം നിസ്സാരമാണെന്ന് യേശു നടിക്കുന്നില്ല. അവൻ രണ്ടു കാര്യവും പറയുന്നു: ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക; ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്. രണ്ടു വായനകളും ചേർത്തുവയ്ക്കുമ്പോൾ നോമ്പുകാലം തെളിഞ്ഞുവരുന്നു. തന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന നിരപരാധിയെ ദൈവം സംരക്ഷിക്കുന്നു; തന്റെ മുൻപിൽ വരുന്ന കുറ്റക്കാരനെ അവിടുന്ന് എഴുന്നേൽപിക്കുന്നു. അവിടുന്നു സഹിക്കാത്തത് കല്ലുമായി കാത്തുനിൽക്കുന്ന കഠിനഹൃദയമാണ്. കുരിശുകൾ മൂടപ്പെടുകയും പീഡാനുഭവം അടുത്തുവരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കല്ലുകൾ താഴെയിടാനും വിധിക്കുന്നതു നിർത്താനും മാപ്പിന്റെയും പുതുജീവന്റെയും വാക്ക് യേശു നമ്മോടു പറയാൻ അനുവദിക്കാനും നാം ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു.
വിഷയം: “ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.”
സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന നിരപരാധി, ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്ന കുറ്റക്കാരി, താഴെയിടുന്ന കല്ലുകൾ.
“കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ പാപം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നിങ്ങൾക്കു വഴങ്ങാതെ നിങ്ങളുടെ പിടിയിൽപ്പെടുന്നതാണു ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.” ദാനിയേൽ 13:23
“ശരീരത്തെ കൊല്ലുകയും ആത്മാവിനെ കൊല്ലാൻ കഴിവില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ടാ, മറിച്ച്, ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും നരകത്തിനിരയാക്കാൻ കഴിയുന്നവനെ ഭയപ്പെടുവിൻ.” മത്തായി 10:28
ജീവിതത്തിൽ: തെറ്റു ചെയ്യാൻ സമ്മർദമുള്ളിടത്ത് ഇന്ന് ഇല്ല എന്നു പറയുക; അതിന്റെ വില ദൈവത്തെ ഏൽപിക്കുന്നുവെന്ന് അവിടുത്തോടു പറയുക.
“അപ്പോൾ സൂസന്ന അത്യുച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: നിത്യനായ ദൈവമേ, രഹസ്യങ്ങളെ വിവേചിക്കുന്നവനേ, വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ അവയെ അറിയുന്നവനേ,” ദാനിയേൽ 13:42
“അവന്റെ മുൻപിൽ ഒരു സൃഷ്ടിയും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. അവിടുത്തെ കൺമുൻപിൽ സകലതും അനാവൃതവും വ്യക്തവുമാണ്. നാം കണക്കു ബോധിപ്പിക്കേണ്ടതും അവിടുത്തെ സന്നിധിയിലാണ്.” ഹെബ്രായർ 4:13
ജീവിതത്തിൽ: നീ നേരിട്ടു കാണാത്ത, മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കഥയും പറഞ്ഞുപരത്താതിരിക്കുക.
“അവരോടു പറയുക, ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാനാണേ, ദുഷ്ടൻമരിക്കുന്നതിലല്ല, അവൻ ദുഷ്ടമാർഗത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നതിലാണ് എനിക്കു സന്തോഷം. പിന്തിരിയുവിൻ; തിൻമയിൽനിന്നു നിങ്ങൾ പിന്തിരിയുവിൻ. ഇസ്രായേൽഭവനമേ, നിങ്ങൾ എന്തിനു മരിക്കണം?” എസെക്കിയേൽ 33:11
“യേശു നിവർന്ന് അവളോടു ചോദിച്ചു: സ്ത്രീയേ, അവർ എവിടെ? ആരും നിന്നെ വിധിച്ചില്ലേ? അവൾ പറഞ്ഞു: ഇല്ല, കർത്താവേ! യേശു പറഞ്ഞു: ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” യോഹന്നാൻ 8:10–11
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധവാരത്തിനു മുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക; നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ യേശു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന പാപം ഉപേക്ഷിക്കുക.
തന്നിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കുന്നവരെ ദൈവം സംരക്ഷിക്കുന്നു; തന്നിലേക്കു വരുന്നവരോട് അവിടുന്നു ക്ഷമിക്കുന്നു.
കൈയിൽ കല്ലുമായി നിൽക്കുന്ന കഠിനഹൃദയം മാത്രമാണ് കരുണയിൽനിന്നു സ്വയം അകന്നുനിൽക്കുന്നത്.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ആരെക്കുറിച്ചും ദയയില്ലാത്ത ഒരു വാക്കും പറയാതിരിക്കുക; ഈസ്റ്ററിനു മുൻപുള്ള കുമ്പസാരം നടത്തുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു നാം വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകളെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. സൂസന്ന നിരപരാധിയാണ്. ജനത്തിന്റെ ന്യായാധിപന്മാരായ രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവളെ പാപത്തിനു നിർബന്ധിക്കുന്നു; വഴങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ കള്ളക്കുറ്റം ചുമത്തുമെന്നു ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു. അവൾ മറുപടി പറയുന്നു: കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ പാപം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നിങ്ങളുടെ പിടിയിൽപ്പെടുന്നതാണു ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് (ദാനി 13:23). ദൈവത്തെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കാൾ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ അവൾ തയ്യാറാണ്.
ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ വിശ്വസിച്ച സമൂഹം അവളെ വിധിക്കുമ്പോൾ അവൾ പ്രാർഥിക്കുന്നു: നിത്യനായ ദൈവമേ, രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ (ദാനി 13:42). ദൈവം ബാലനായ ദാനിയേലിനെ ഉയർത്തുന്നു; ഏതു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ എന്ന ഒരൊറ്റ ചോദ്യംകൊണ്ട് അവൻ നുണ പൊളിക്കുന്നു. തന്നിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തെ സമൂഹം വാഴ്ത്തുന്നു. ദൈവം കാണുന്നു; ദൈവം സംരക്ഷിക്കുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ സ്ത്രീ കുറ്റക്കാരിയാണ്. യേശുവിനെ കുടുക്കാൻ അവളെ ഉപയോഗിക്കാനാണ് കുറ്റാരോപകരുടെ ശ്രമം. അവൻ നിലത്തെഴുതിക്കൊണ്ടു പറയുന്നു: നിങ്ങളിൽ പാപമില്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ (യോഹ 8:7). മുതിർന്നവർ തുടങ്ങി ഓരോരുത്തരായി അവർ പോകുന്നു. യേശുവും ആ സ്ത്രീയും മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു: വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നതുപോലെ, ദുരിതവും കരുണയും.
യേശു പറയുന്നു: ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക; ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത് (യോഹ 8:11). പാപം നിസ്സാരമാണെന്ന് അവൻ പറയുന്നില്ല; അവൾക്ക് ഒരു പുതിയ തുടക്കം നൽകുന്നു. കുരിശിനോട് അടുക്കുന്ന ഈ ആഴ്ച നമുക്കു കല്ലുകൾ താഴെയിടാം, കുമ്പസാരിക്കാം, ആ വാക്കുകൾ നമ്മോടും പറയപ്പെടുന്നതു കേൾക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, തെറ്റുചെയ്ത ഒരു സ്ത്രീയെ കല്ലെറിയാൻ ചിലർ ആഗ്രഹിച്ചു. യേശു പറഞ്ഞു: ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യാത്തവനു മാത്രമേ ആദ്യത്തെ കല്ലെറിയാൻ പറ്റൂ. ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല! യേശു അവളോടു ക്ഷമിച്ചു. ഇന്ന് ആരെക്കുറിച്ചെങ്കിലും ദയയില്ലാത്ത വാക്കു പറയുന്നതിനു പകരം നമുക്ക് ഒരു നല്ല വാക്കു പറയാം, അല്ലെങ്കിൽ അവർക്കുവേണ്ടി ഒരു പ്രാർഥന ചൊല്ലാം.
ദൈവമേ, അങ്ങയിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കുന്ന നിരപരാധിയെ അങ്ങു സംരക്ഷിക്കുന്നു; അങ്ങിലേക്കു തിരിയുന്ന പാപിയോട് അങ്ങു ക്ഷമിക്കുന്നു. പാപത്തെക്കാൾ മരണം തിരഞ്ഞെടുത്ത സൂസന്നയുടെ ധൈര്യവും മറ്റുള്ളവർക്കെതിരേ ഞങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കല്ലുകൾ താഴെയിടാനുള്ള എളിമയും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ കരുണയുടെ വാക്ക് ഞങ്ങളോടു പറയണമേ; ഇനി പാപം ചെയ്യാതെ ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പറഞ്ഞയയ്ക്കണമേ. ആമേൻ.
കുറ്റാരോപിതരായ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ഇന്നു ജനമധ്യേ നിൽക്കുന്നു; ഇരുവരുടെയും മുൻപിൽ മരണമാണ്. സൂസന്ന ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല; അവർക്കെതിരായ നുണ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ ദൈവം ഒരു ബാലനെ ഉണർത്തുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ സ്ത്രീ പാപത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടവളാണ്; യേശു ചോദ്യം അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവരിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുവിടുന്നു. നിഷ്കളങ്കയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തെ ഒന്നാമത്തെ കഥയും പാപിനിയെ ഉയർത്തുന്ന ദൈവത്തെ രണ്ടാമത്തെ കഥയും കാണിക്കുന്നു. നോമ്പുകാലം പീഡാനുഭവത്തോട് അടുക്കുമ്പോൾ ഇരുകഥകളും ചോദിക്കുന്നു: വിധിക്കാൻ ആർക്കാണ് അവകാശം? താക്കോൽവാക്കുകൾ: സാക്ഷി, വിധിക്കുക, പാപം.
പശ്ചാത്തലം.
സൂസന്നയുടെ കഥ ദാനിയേലിന്റെ ഹീബ്രു-അരമായ പുസ്തകത്തിൽ ഇല്ല. ഗ്രീക്കിൽ, രണ്ടു രൂപങ്ങളിലാണ് അതു നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദാനിയേലിന്റെ മറ്റു ദ്വിതീയകാനോനിക ഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം ഇതിനെയും ദൈവനിവേശിത ഗ്രന്ഥമായി കത്തോലിക്കാസഭ സ്വീകരിക്കുന്നു. ലത്തീൻ വുൾഗാത്ത ദർശനങ്ങൾക്കു ശേഷം പതിമൂന്നാം അധ്യായമായി ഇതു ചേർക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ഇവിടെ ബാലനായതുകൊണ്ട് ചില ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇതിനെ പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ വയ്ക്കുന്നു.
ആദരണീയരായ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ന്യായാധിപന്മാരായി സേവനം ചെയ്യുന്ന, ബാബിലോണിലെ പ്രവാസത്തിലുള്ള യഹൂദസമൂഹമാണ് രംഗം. ഒരു പാഠമായാണ് കഥ പറയുന്നത്: ദൈവഭയം മരണഭയത്തെക്കാൾ ശക്തമാണ്; സാക്ഷി എത്ര ആദരണീയനായാലും അയാളെ പരിശോധിക്കണം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ പാപം ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ നിങ്ങൾക്കു വഴങ്ങാതെ നിങ്ങളുടെ പിടിയിൽപ്പെടുന്നതാണു ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.” (13:23)
രണ്ടു വഴികളും അവർ വ്യക്തമായി കാണുന്നു; രണ്ടും സുരക്ഷിതമല്ല. അവർ തീരുമാനിക്കുന്നത് അപകടം നോക്കിയല്ല, ദൈവസാന്നിധ്യം നോക്കിയാണ്: “കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ”. ദൈവവിചാരം കൈവെടിഞ്ഞ ന്യായാധിപന്മാർക്കു നേരേ വിപരീതമാണിത് (13:9).
“അപ്പോൾ സൂസന്ന അത്യുച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു: നിത്യനായ ദൈവമേ, രഹസ്യങ്ങളെ വിവേചിക്കുന്നവനേ, വസ്തുക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ അവയെ അറിയുന്നവനേ,” (13:42)
സമൂഹത്തിൽ ആരും അവരെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട്, എല്ലാം കണ്ട ഏക ന്യായാധിപനോട് അവർ സംസാരിക്കുന്നു. പ്രാർഥന ചെറുതാണ്; സത്യമല്ലാതെ തനിക്കുവേണ്ടി അവർ ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല.
“കർത്താവ് അവളുടെ നിലവിളി കേട്ടു.” (13:44)
വളരെ ചെറിയ ഒരു വാചകം; എന്നാൽ കഥ തിരിയുന്നത് ഇവിടെയാണ്. നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്ത ഒരു ബാലന്റെ സ്വരത്തിലാണ് ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി വരുന്നത്.
“ഇസ്രായേൽമക്കളേ, നിങ്ങൾ ഇത്ര ഭോഷൻമാരാണോ? വിചാരണ നടത്താതെയും വസ്തുതകൾ ഗ്രഹിക്കാതെയും ഒരു ഇസ്രായേൽ പുത്രിയെ നിങ്ങൾ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കുന്നുവോ?” (13:48)
ദാനിയേൽ മോശയുടെ നിയമത്തെ ആക്രമിക്കുന്നില്ല; അതു പാലിക്കണമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. സാക്ഷികളെക്കുറിച്ച് ന്യായാധിപന്മാർ സൂക്ഷ്മമായി അന്വേഷിക്കണമെന്ന് നിയമംതന്നെ പറയുന്നു (നിയമാവർത്തനം 19:18).
“അങ്ങനെ നിഷ്കളങ്കയായ ഒരുവൾ അന്നു രക്ഷപെട്ടു.” (13:62)
കള്ളസാക്ഷിക്കു നിയമാവർത്തനം 19:19 നിശ്ചയിക്കുന്നതുപോലെ, അവൾക്കായി ഒരുക്കിയതുതന്നെ ന്യായാധിപന്മാർക്കു ലഭിക്കുന്നു. കഥ അന്നത്തെ നിയമത്തെയാണു കാണിക്കുന്നത്. സുവിശേഷത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വധശിക്ഷ അസ്വീകാര്യമാണെന്ന് സഭ ഇന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2267).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദാനിയേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ റോമിലെ വിശുദ്ധ ഹിപ്പോളിറ്റസ്, അപവാദം സഹിക്കുന്നെങ്കിലും ദൈവം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സഭയുടെ പ്രതീകമായി സൂസന്നയെ കാണുന്നു (ആശയം). റോമിലെ ഭൂഗർഭക്കല്ലറകളിൽ അവരുടെ കഥ വരച്ചിട്ടുണ്ട്. മരണാസന്നർക്കുവേണ്ടിയുള്ള സഭയുടെ പഴയ പ്രാർഥനകൾ, കള്ളക്കുറ്റത്തിൽനിന്നു സൂസന്നയെ മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ ആത്മാവിനെ മോചിപ്പിക്കണമേ എന്നു ദൈവത്തോടു യാചിക്കുന്നു. നിഷ്കളങ്കരുടെ ശിക്ഷയ്ക്കു കാരണമാകുന്നതിനാൽ കള്ളസാക്ഷ്യം ഗുരുതരമായ തെറ്റാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2476). എല്ലാ കോടതിയിലേക്കും ഒരാളുടെ സത്പേര് അപകടത്തിലാകുന്ന എല്ലാ സംഭാഷണത്തിലേക്കും ഈ പ്രബോധനം എത്തുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
കൂടാരത്തിരുനാൾ കഴിഞ്ഞ ഉടനെ (7:2), അതിരാവിലെ, യേശു ദേവാലയത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു; ജനം അവനു ചുറ്റും കൂടിയിരിക്കുന്നു.
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. യോഹന്നാന്റെ ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഈ ഭാഗം ഇല്ല; പിൽക്കാലത്തെ ചില പ്രതികൾ ഇതിനെ മറ്റിടങ്ങളിൽ, ലൂക്കായിൽപോലും, ചേർക്കുന്നു. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുരാതനമായ ഒരു ഓർമ പിന്നീട് സുവിശേഷപാഠത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. വിശുദ്ധ ജെറോം ഇതിനെ വുൾഗാത്തയിൽ നിലനിർത്തി. വ്യഭിചാരത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നതായി തോന്നുമോ എന്ന ഭയത്താൽ ചിലർ ഇതു നീക്കിയിരിക്കാമെന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ സംശയിച്ചു (ആശയം). ദൈവനിവേശിത വചനമായും സുവിശേഷത്തിന്റെ യഥാർഥ ഭാഗമായും സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇങ്ങനെയുള്ളവരെ കല്ലെറിയണമെന്നാണ് മോശ നിയമത്തിൽ കൽപിച്ചിരിക്കുന്നത്.” (8:5)
അവർ പറയുന്ന നിയമം ഇരുവരെയും പരാമർശിക്കുന്നു: “അവനും അവളും മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം” (ലേവ്യർ 20:10; നിയമാവർത്തനം 22:22 നോക്കുക). പുരുഷൻ എവിടെപ്പോയി എന്നു പാഠം പറയുന്നില്ല. റോമൻ ഭരണത്തിൻകീഴിൽ മരണശിക്ഷ നൽകാനുള്ള അധികാരം അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്ന് പല പണ്ഡിതരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു (18:31 നോക്കുക). കെണി അതാകാം: “കല്ലെറിയുക” എന്നു പറഞ്ഞാൽ റോമിന് എതിര്; “വിട്ടയയ്ക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞാൽ മോശയ്ക്ക് എതിര്.
“യേശുവാകട്ടെ, കുനിഞ്ഞ് വിരൽകൊണ്ടു നിലത്ത് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.” (8:6)
അവിടുന്ന് എന്താണ് എഴുതിയതെന്നു സുവിശേഷം പറയുന്നില്ല; അറിയാമെന്നു നാം അവകാശപ്പെടുകയുമരുത്. കുറ്റാരോപകരുടെ പാപങ്ങളാണ് അവിടുന്ന് എഴുതിയതെന്ന് വിശുദ്ധ ജെറോം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു (ആശയം). ദൈവത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയുന്നവരെക്കുറിച്ച് “പൂഴിയിൽ എഴുതിയ പേരുപോലെ” എന്നു പറയുന്ന ജറെമിയാ 17:13-നോട് ചിലർ ഇതിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
“നിങ്ങളിൽ പാപം ഇല്ലാത്തവൻ ആദ്യം അവളെ കല്ലെറിയട്ടെ.” (8:7)
ആദ്യം എറിയേണ്ടതു സാക്ഷികളാണെന്ന് നിയമം പറയുന്നു (നിയമാവർത്തനം 17:7). യേശു നിയമം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നില്ല; സ്ത്രീ നിഷ്കളങ്കയാണെന്നു പറയുന്നുമില്ല. കുറ്റാരോപിതയെ നോക്കുന്ന അതേ വെളിച്ചത്തിൽ ന്യായാധിപന്മാരെയും അവിടുന്ന് നിർത്തുന്നു.
“ഞാനും നിന്നെ വിധിക്കുന്നില്ല; പൊയ്ക്കൊള്ളുക. ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്.” (8:11)
ഈ രണ്ടു ഭാഗവും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു. കരുണ ആദ്യം വന്ന് വഴി തുറക്കുന്നു; പുതിയ ജീവിതത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ആ കരുണ. അവിടെ പാപമില്ലാത്ത ഏക വ്യക്തിയാണ് കല്ലെറിയാത്തത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ രംഗത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: രണ്ടുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു, മിസേര എത്ത് മിസെരികോർദിയ, ദുരിതവും കരുണയും. 2016-ൽ കരുണയുടെ വർഷത്തിന്റെ സമാപനത്തിൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ നൽകിയ അപ്പസ്തോലിക ലേഖനത്തിന്റെ പേര് ഈ വാക്കുകളിൽനിന്നാണ്. പാപികളോടുള്ള ദൈവകരുണയുടെ യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള വെളിപാടാണ് സുവിശേഷമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1846). കുമ്പസാരത്തിനു മുൻപു പ്രാർഥിക്കാൻ പറ്റിയ ഭാഗമാണിത്.
യേശു വ്യഭിചാരത്തെ നിസ്സാരമാക്കുകയാണോ?
അല്ല. അവിടുന്ന് അതിനെ പാപം എന്നു വിളിക്കുന്നു (“ഇനിമേൽ പാപം ചെയ്യരുത്”). അതു വിവാഹബന്ധത്തിനും നീതിക്കും ഗുരുതരമായ മുറിവേൽപിക്കുന്നു എന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2380–2381). സ്വന്തം പാപങ്ങൾ മറക്കുന്നവർ ഒരു പാപത്തെ ആയുധമാക്കുന്നതിനെയാണ് യേശു തടയുന്നത്.