15 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നിങ്ങൾ അപേക്ഷകളോടുംയാചനകളോടും കൂടെ എല്ലാസമയവും ആത്മാവിൽ പ്രാർഥനാനിരതരായിരിക്കുവിൻ. അവിശ്രാന്തം ഉണർന്നിരുന്ന് എല്ലാ വിശുദ്ധർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുവിൻ.” എഫേസോസ് 6:18
ഈ ആഴ്ച ഉൽപത്തിയിലെ വായനകൾ ദീർഘവും മനോഹരവുമായ ഒരു കഥ പിന്തുടരുന്നു: ഇസഹാക്കിന് ഒരു വധുവിനെ കണ്ടെത്താൻ അബ്രാഹത്തിന്റെ ദാസൻ പോയ കഥ. തന്റെ കാര്യങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വൃദ്ധനിൽനിന്ന് ഇന്ന് അതാരംഭിക്കുന്നു. അബ്രാഹത്തിനു പ്രായമേറെയായി. കർത്താവ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. തന്റെ ഭവനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായംചെന്ന ദാസനെ വിളിച്ച്, ചുറ്റുമുള്ള കാനാന്യരിൽനിന്നല്ല, സ്വന്തം ചാർച്ചക്കാരിൽനിന്നു മാത്രമേ ഇസഹാക്കിനു ഭാര്യയെ എടുക്കാവൂ എന്ന് അബ്രാഹം അവനെക്കൊണ്ടു സത്യംചെയ്യിക്കുന്നു. ദാസൻ സത്യസന്ധമായ ഒരു സംശയം ഉന്നയിക്കുന്നു: ആ സ്ത്രീ വരാൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലോ? ജീവിതം മുഴുവൻ ദൈവത്തോടൊപ്പം നടന്ന ഒരാളുടെ ഉത്തരമാണ് അബ്രാഹത്തിന്റേത്: എന്നെ പിതാവിന്റെ വീട്ടിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നവനും എന്നോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തവനുമായ ആകാശത്തിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് തന്റെ ദൂതനെ നിനക്കു മുമ്പേ അയയ്ക്കും. കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ നടക്കുമെന്ന് അബ്രാഹത്തിനു കാണാനാവില്ല; തന്നോടു വിശ്വസ്തനായിരുന്നത് ആരാണെന്നു മാത്രം അവനറിയാം. നക്ഷത്രങ്ങൾപോലെ എണ്ണമറ്റ സന്തതികളെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനം ഈ ഒരു വിവാഹത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; അബ്രാഹം അതു ദൈവത്തെ ഭരമേൽപിക്കുന്നു. ഇസഹാക്ക് തിരിച്ചുപോകരുത്: വാഗ്ദാനത്തിന്റെ കുടുംബം മുന്നോട്ടാണു നോക്കുന്നത്, പിന്നോട്ടല്ല.
തടവറയിൽനിന്ന് എഴുതുന്ന പൗലോസ് ഇതേ ആശ്രയം പ്രാർഥനയായി എഫേസോസുകാരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: നിങ്ങൾ അപേക്ഷകളോടുംയാചനകളോടും കൂടെ എല്ലാസമയവും ആത്മാവിൽ പ്രാർഥനാനിരതരായിരിക്കുവിൻ. അവിശ്രാന്തം ഉണർന്നിരുന്ന് എല്ലാ വിശുദ്ധർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുവിൻ. സുവിശേഷത്തിന്റെ ബന്ധനസ്ഥനായ സ്ഥാനപതി എന്നാണ് അവൻ തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നത്; സുവിശേഷരഹസ്യം ധീരതയോടെ പ്രസംഗിക്കാൻ തനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് അവൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഏവൻഗേലിയോനിൽ, പീഡാസഹനത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, യേശു ദേവാലയത്തിൽ നിൽക്കുന്നു; അധികാരികൾ ചോദിക്കുന്നു: അവർ അവനോടു ചോദിച്ചു: എന്തധികാരത്താലാണ് നീ ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് ആരാണ് നിനക്ക് അധികാരം നൽകിയത്? സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചോദ്യംകൊണ്ട് യേശു മറുപടി നൽകുന്നു. അവർ ഉത്തരം പറയുന്നില്ല; അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ല, ജനത്തെ ഭയന്നതുകൊണ്ട്. സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നവരിൽനിന്നു കർത്താവ് അതു മറയ്ക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ കെണിവയ്ക്കാൻമാത്രം ചോദിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ അവിടുന്ന് അത് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നില്ല എന്നു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം നിരീക്ഷിച്ചു (ആശയം). നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കാറാകുമ്പോൾ സഭ നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നു: നാം യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു തർക്കിക്കാനോ അനുസരിക്കാനോ? അവിടുത്തെ അധികാരം പുത്രന്റെ അധികാരമാണ്; ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കുരിശിൽ അത് ഏറ്റവും വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടും.
വിഷയം: “എല്ലാസമയവും ആത്മാവിൽ പ്രാർഥനാനിരതരായിരിക്കുവിൻ”
നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കാറാകുമ്പോൾ: നമുക്കു മുമ്പേ പോകുന്ന ദൈവം, ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കാത്ത പ്രാർഥന, പുത്രന്റെ അധികാരം.
“ഇതാ, ഒരു ദൂതനെ നിനക്കുമുൻപേ ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നു. അവൻ നിന്റെ വഴിയിൽ നിന്നെ കാത്തുകൊള്ളും; ഞാൻ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു നിന്നെ കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യും.” പുറപ്പാട് 23:20
“വിശ്വാസംമൂലം അബ്രാഹം തനിക്ക് അവകാശമായി ലഭിക്കാനുള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോകാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അനുസരിച്ചു. എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെതന്നെയാണ് അവൻ പുറപ്പെട്ടത്.” ഹെബ്രായർ 11:8
ജീവിതത്തിൽ: ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു തീരുമാനം ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക.
“എന്റെ പ്രാർഥന അങ്ങയുടെസന്നിധിയിലെ ധൂപാർച്ചനയായും ഞാൻ കൈകൾ ഉയർത്തുന്നതുസായാഹ്നബലിയായും സ്വീകരിക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 141:2
“എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുവിൻ. ഇട വിടാതെ പ്രാർഥിക്കുവിൻ. എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും നന്ദി പ്രകാശിപ്പിക്കുവിൻ. ഇതാണ് യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ദൈവഹിതം.” 1 തെസലോനിക്കാ 5:16–18
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു വൈദികനുവേണ്ടിയോ മിഷനറിക്കുവേണ്ടിയോ പേരെടുത്ത് എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക.
“എന്തെന്നാൽ, നമുക്ക് ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആധിപത്യം അവന്റെ ചുമലിലായിരിക്കും; വിസ്മയനീയനായ ഉപദേഷ്ടാവ്, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യനായ പിതാവ്, സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന് അവൻ വിളിക്കപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 9:6
“യേശു അവരെ സമീപിച്ച്, അരുളിച്ചെയ്തു: സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ അധികാരവും എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 28:18
ജീവിതത്തിൽ: നിനക്കു കഠിനമായി തോന്നുന്ന യേശുവിന്റെ ഒരു പ്രബോധനം, തർക്കിക്കാനല്ല, അനുസരിക്കാനായി ഈ ആഴ്ച അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരുക.
കാണാൻ കഴിയാത്ത ദൈവത്തിൽ അബ്രാഹം ആശ്രയിച്ചു; ചങ്ങലയിൽ കിടന്നു പൗലോസ് പ്രാർഥിച്ചു.
അധികാരം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ട പുത്രൻ കുരിശിൽ അതു വെളിപ്പെടുത്തും.
തീരുമാനം: നോമ്പിന്റെ ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാസമയവും പ്രാർഥിക്കുക; നമുക്കു മുമ്പേ പോകുന്ന കർത്താവിനെ അനുസരിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഈ ആഴ്ച ഉൽപത്തിയിലെ മനോഹരമായ ഒരു കഥ നാം പിന്തുടരുന്നു. അബ്രാഹം വൃദ്ധനാണ്; മകൻ ഇസഹാക്കിന് ഒരു ഭാര്യയെ കണ്ടെത്താൻ അവൻ വിശ്വസ്തനായ ദാസനെ അയയ്ക്കുന്നു. ദാസനു വിഷമമുണ്ട്: ആ സ്ത്രീ വരാൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലോ? അബ്രാഹം പറയുന്നു: ആകാശത്തിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് തന്റെ ദൂതനെ നിനക്കു മുമ്പേ അയയ്ക്കും (ഉൽപ 24:7).
കാര്യം എങ്ങനെ നടക്കുമെന്ന് അബ്രാഹത്തിന് അറിയില്ല. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ദൈവം തന്നോടു വിശ്വസ്തനായിരുന്നു എന്നു മാത്രം അവനറിയാം. നമുക്കും വേണ്ടത് ആ വിശ്വാസമാണ്. ഭാവി നാം കാണുന്നില്ല; എന്നാൽ അതിനെ കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ നാം അറിയുന്നു.
തടവറയിൽനിന്നു പൗലോസ് എഴുതുന്നു: നിങ്ങൾ അപേക്ഷകളോടും യാചനകളോടുംകൂടെ എല്ലാസമയവും ആത്മാവിൽ പ്രാർഥനാനിരതരായിരിക്കുവിൻ (എഫേ 6:18). ബന്ധനസ്ഥനായ സ്ഥാനപതി എന്നാണ് അവൻ തന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നത്. വഴി കഠിനമാകുമ്പോഴും ആശ്രയം നിലനിർത്തുന്നതു പ്രാർഥനയിലൂടെയാണ്.
ഏവൻഗേലിയോനിൽ നേതാക്കൾ യേശുവിനോടു ചോദിക്കുന്നു: എന്തധികാരത്താലാണ് നീ ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? (മർക്കോ 11:28). അവർ സത്യം അന്വേഷിക്കുകയല്ല; ജനത്തെ ഭയപ്പെടുകയാണ്. നോമ്പിന്റെ ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ, തർക്കിക്കാനല്ല, അനുസരിക്കാൻ നമുക്കു യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരാം; കാരണം അവിടുത്തെ അധികാരം അവിടുത്തെ കുരിശിലേക്കു നയിക്കുന്ന സ്നേഹമാണ്. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, അബ്രാഹം തന്റെ ദാസനെ ഒരു നീണ്ട യാത്രയ്ക്ക് അയച്ചു; അവനോടു പറഞ്ഞു: ദൈവം തന്റെ ദൂതനെ നിനക്കു മുമ്പേ അയയ്ക്കും. പുതിയ ക്ലാസിലേക്കോ പുതിയ സ്ഥലത്തേക്കോ പോകുമ്പോൾ ഓർക്കുക: ദൈവം നിനക്കു മുമ്പേ പോകുന്നു. ഇങ്ങനെ പറയാം: യേശുവേ, ഇന്ന് എനിക്കു മുമ്പേ പോകണമേ.
ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ദൈവമായ കർത്താവേ, അബ്രാഹത്തെ അവന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് അങ്ങു നയിച്ചു; അവന്റെ ദാസനു മുമ്പേ അങ്ങയുടെ ദൂതനെ അയച്ചു. ഞങ്ങൾ എടുക്കേണ്ട തീരുമാനങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കു മുമ്പേ പോകണമേ; കാണാൻ കഴിയാത്തിടത്ത് അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ എല്ലാ വിശുദ്ധർക്കുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയിൽ ഞങ്ങളെ ഉണർവുള്ളവരും സ്ഥിരതയുള്ളവരുമാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധനത്തിലായിരിക്കുന്നവർക്ക്, ധൈര്യം നൽകണമേ. ജറുസലെമിലേക്ക് അങ്ങയുടെ പുത്രനെ അനുഗമിക്കുമ്പോൾ, തർക്കിക്കാനല്ല, അനുസരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വരട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പിന്റെ ആറാം ആഴ്ച അയയ്ക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്നു രംഗങ്ങളോടെ തുടങ്ങുന്നു. ഉൽപത്തിയിൽ വൃദ്ധനായ അബ്രാഹം ദാസനെക്കൊണ്ടു സത്യംചെയ്യിച്ച് ഒരു നീണ്ട യാത്രയ്ക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; ദൈവദൂതൻ മുമ്പേ പോകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. എഫേസോസ് 6:18–20-ൽ ലേഖകൻ ബന്ധനസ്ഥനായ സ്ഥാനപതിയായി തനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥന യാചിക്കുന്നു. മർക്കോസിൽ, ദേവാലയത്തിലെ നേതാക്കൾ യേശുവിനോട് അധികാരം എവിടെനിന്ന് എന്നു ചോദിക്കുന്നു; സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചോദ്യംകൊണ്ട് അവിടുന്നു മറുപടി നൽകുന്നു. സത്യം, അയയ്ക്കൽ, അധികാരം എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ വാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഉൽപത്തിയിലെ ഏറ്റവും നീണ്ട അധ്യായമാണ് ഇരുപത്തിനാലാമത്തേത്; ഈ ആഴ്ചയിലെ പഴയനിയമവായനകൾ പല ഭാഗങ്ങളായി അതിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. സാറാ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വാഗ്ദത്തദേശത്ത് അബ്രാഹത്തിനു സ്വന്തമായുള്ള ഏക സ്ഥലം അദ്ദേഹം വിലകൊടുത്തു വാങ്ങിയ മക്പേലായിലെ ശ്മശാനഭൂമിയാണ് (ഉൽപത്തി 23). സന്തതികളെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനം ഇപ്പോൾ ഇസഹാക്കിലാണ്; അദ്ദേഹത്തിന് ഇനിയും ഭാര്യയില്ല.
അബ്രാഹത്തിന്റെ കരുതലിനു രണ്ടു വശങ്ങളുണ്ട്. ഇസഹാക്ക് കാനാന്യരിൽനിന്നു വിവാഹം കഴിക്കരുത്; പഴയ നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകയുമരുത്. അതുകൊണ്ട് പണ്ട് അബ്രാഹം ഒരു ദിശയിൽ നടത്തിയ യാത്ര മറ്റൊരാൾ എതിർദിശയിൽ നടത്തണം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിന്റെ കൈ എന്റെ തുടയുടെ കീഴെ വയ്ക്കുക.” (24:2)
സത്യംചെയ്യുമ്പോഴുള്ള ഒരു പുരാതന ആചാരം; ഉൽപത്തി 47:29-ലും ഇതു കാണാം. തുട എന്നതു പ്രത്യുത്പാദന അവയവങ്ങളെ ആദരവോടെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ സത്യം ജീവനെയും സന്തതികളെയും സ്പർശിക്കുന്നു; അതുതന്നെയാണ് ഈ അധ്യായത്തിന്റെ വിഷയവും. ആചാരത്തിന്റെ കൃത്യമായ അർഥം ഉറപ്പില്ല.
“അബ്രാഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ മകനെ അങ്ങോട്ടു” (24:6)
അബ്രാഹം ഇതു രണ്ടുപ്രാവശ്യം പറയുന്നു (24:6, 8). മടങ്ങിപ്പോയാൽ ഉൽപത്തി 12:1-ലെ വിളി അസാധുവാകും. കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമെന്നു തോന്നുന്നതിനുവേണ്ടി ലഭിച്ച അനുഗ്രഹം കൈമാറരുത്.
“ആകാശത്തിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് തന്റെ ദൂതനെ നിനക്കു മുമ്പേ അയയ്ക്കും” (24:7)
ഉൽപത്തി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന അബ്രാഹത്തിന്റെ അവസാനവാക്കുകളാണ് ഈ വാക്യങ്ങൾ. അവ വിശ്വാസത്തിന്റെ വാക്കുകളാണ്: തന്നെ വിളിച്ച ദൈവം, താൻ കാണാതായാലും, തുടങ്ങിയതു പൂർത്തിയാക്കും.
“അബ്രാഹത്തിന്റെ തുടയ്ക്കു കീഴെ കൈവച്ചു ഭൃത്യൻ സത്യംചെയ്തു.” (24:9)
ഈ അധ്യായത്തിൽ ദാസന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല. ഉൽപത്തി 15:2-ലെ എലിയേസർ ആയിരിക്കാമെന്നു പാരമ്പര്യം പലപ്പോഴും കരുതിയിട്ടുണ്ട്; വചനം അവനെ പേരില്ലാത്തവനായി വിടുന്നു. ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അയച്ചവനിലാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എവിടേക്കാണു പോകേണ്ടതെന്നറിയാതെ പുറപ്പെട്ട അബ്രാഹത്തെ ഹെബ്രായലേഖനം പ്രശംസിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 11:8); മതബോധനഗ്രന്ഥം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം സംഗ്രഹിക്കുന്നു (CCC 145–146). ഇവിടെ ആ വിശ്വാസം വാർധക്യത്തിലും മുന്നോട്ടു നോക്കുന്നു. ഒരിജൻ ഉൽപത്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ വധുവിനെ തേടുന്ന ഈ കഥയ്ക്ക് ആത്മീയമായ അർഥം നൽകുന്നു (ആശയം). ക്രിസ്തുവിനായി ഒരു ജനത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ ദൈവം അയയ്ക്കുന്നവരെ ഈ ദാസനിൽ പല പിതാക്കന്മാരും കണ്ടു. ഒരു വൃദ്ധന്റെ വിശ്വാസവും വിശ്വസ്തനായ ഒരു ദാസന്റെ അനുസരണവും എന്ന ലളിതമായ കഥയും സഭ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യേശു ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ച്, ദേവാലയത്തിൽനിന്നു വ്യാപാരികളെ പുറത്താക്കിക്കഴിഞ്ഞു (11:15–19). മർക്കോസിന്റെ ക്രമത്തിൽ, ഇവയൊക്കെ എന്നതു സ്വാഭാവികമായും ആ പ്രവൃത്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രധാന പുരോഹിതന്മാരും നിയമജ്ഞരും ജനപ്രമാണികളുമാണ് തന്റെ പീഡാസഹനം പ്രവചിച്ചപ്പോൾ യേശു എടുത്തുപറഞ്ഞ കൂട്ടർ (8:31). ദേവാലയത്തിന്റെ ചുമതല അവർക്കാണ്; അതിനാൽ അവരുടെ ചോദ്യം അതിൽത്തന്നെ വിചിത്രമല്ല. അവരുടെ അനുമതി കൂടാതെ ഒരാൾ അവിടെ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്തധികാരത്താലാണ് നീ ഇവയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്? ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് ആരാണ് നിനക്ക് അധികാരം നൽകിയത്?” (11:28)
രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്: ഏതുതരം അധികാരം, ആരിൽനിന്ന്? ജോർദാനിലെ സ്വരത്തിൽനിന്ന് (1:11) മർക്കോസിന്റെ വായനക്കാർക്ക് ഉത്തരം നേരത്തേ അറിയാം.
“യോഹന്നാന്റെ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വർഗത്തിൽനിന്നോ മനുഷ്യരിൽ നിന്നോ?” (11:30)
മറുചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത് അക്കാലത്തെ ഗുരുക്കന്മാർക്കിടയിൽ സാധാരണമായിരുന്നു. എന്നാൽ അതുതന്നെയാണ് യഥാർഥ ഉത്തരവും. യോഹന്നാൻ യേശുവിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടി; യേശു അവനിൽനിന്നു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചു. യോഹന്നാനെ സ്വീകരിക്കുന്നവന് സ്വന്തം ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം കിട്ടുന്നു.
“അവർക്കു ജനങ്ങളെ ഭയമായിരുന്നു.” (11:32)
ഇവിടെ അവർ തൂക്കിനോക്കുന്നതു സത്യമല്ല, ഓരോ ഉത്തരത്തിന്റെയും വിലയാണ്. അവരുടെ ചിന്തകൾ നാം ഒളിഞ്ഞുകേൾക്കുന്നതുപോലെ ഗ്രീക്കിൽ വാചകം മുറിഞ്ഞുപോകുന്നു.
“ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ.” (11:33)
യേശു നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല. യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു സത്യസന്ധമായി മറുപടി പറയാത്തവൻ പുത്രനെക്കുറിച്ചു കേൾക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിട്ടില്ല. തുടർന്നുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ ഒരു ഉപമയിലൂടെ അവിടുന്നു വീണ്ടും സംസാരിക്കും (12:1–12).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ജനങ്ങളും അവരുടെ നേതാക്കളും യേശുവിനെ ഒരു ഗുരുവായി കണ്ടുവെന്നും എന്നാൽ നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ല, അധികാരമുള്ളവനെപ്പോലെയാണ് അവിടുന്നു പഠിപ്പിച്ചതെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 581). ഒരു പ്രത്യേക സമയത്തെ ചില നേതാക്കളെക്കുറിച്ചാണ് ഈ രംഗം; അത് ഒരു ജനത്തെ മുഴുവൻ വിവരിക്കുന്നില്ല (CCC 597). വലിയ നോമ്പിൽ ഇതു നമ്മോടുതന്നെയുള്ള ചോദ്യമാണ്: സത്യത്തിനു വില കൊടുക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ നാമും ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്നു പറയുന്നുണ്ടോ?
യേശു ചോദ്യം ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നോ?
ഇല്ല. അവിടുത്തെ ചോദ്യത്തിൽത്തന്നെ ഉത്തരമുണ്ട്. യോഹന്നാന്റെ മാമ്മോദീസാ ദൈവത്തിൽനിന്നായിരുന്നു; യോഹന്നാൻ യേശുവിനു സാക്ഷ്യം നൽകി; ആ മാമ്മോദീസാസമയത്ത് പിതാവു തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു. കൈവശമുള്ള സത്യത്തെക്കുറിച്ചു സത്യസന്ധമായി തീരുമാനിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞവരെ മാത്രമാണ് യേശു കൂടുതൽ വിശദീകരണത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നത്.