19 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” മത്തായി 1:24
നോമ്പുകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ രണ്ടാഴ്ചയുടെ നടുവിൽ, തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിധികൾ ദൈവം ഏൽപിച്ചുകൊടുത്ത മനുഷ്യനുവേണ്ടി സഭ വെള്ളവസ്ത്രമണിയുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ ജോസഫ് ഒരു വാക്കുപോലും ഉച്ചരിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രവണത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം വായന അദ്ദേഹത്തിന് ആയിരം വർഷം മുൻപിലേക്കു നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ദൈവത്തിന് ഒരു ആലയം പണിയാൻ ദാവീദ് രാജാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാഥാൻ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം മറുപടി പറയുന്നു: ഞാനാണ് നിനക്ക് ഒരു ഭവനം പണിയുക. നിനക്കുശേഷം നിന്റെ സന്തതിയെ ഞാൻ ഉയർത്തും… അവന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സിംഹാസനം ഞാൻ എന്നേക്കും ഉറപ്പിക്കും. ഞാൻ അവനു പിതാവും അവൻ എനിക്കു പുത്രനുമായിരിക്കും… നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. യേശുവിന്റെ കാലമായപ്പോഴേക്കും ദാവീദിന്റെ രാജവംശം വിസ്മൃതിയിലാണ്ടിരുന്നു; അതിന്റെ അവകാശി നസറത്തിലെ ഒരു തച്ചനായിരുന്നു. മത്തായിയുടെ വംശാവലി അവസാനിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: യാക്കോബ് മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ ജോസഫിന്റെ പിതാവായിരുന്നു; അവളിൽനിന്നു ക്രിസ്തു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന യേശു ജനിച്ചു. ആ ശ്രദ്ധ കാണുക: യേശുവിനെ ജനിപ്പിച്ച പിതാവ് എന്നല്ല, മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവ് എന്നാണ് ജോസഫിനെ വിളിക്കുന്നത്. എങ്കിലും ജോസഫിന്റെ നിയമപരമായ പിതൃത്വത്തിലൂടെ, ശിശുവിനു പേരിടുന്നതിലൂടെ, യേശു ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒട്ടിച്ചുചേർക്കപ്പെടുന്നു. ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ് എന്നാണ് ദൂതൻ അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നത്. ദാവീദിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം നിശ്ശബ്ദനും വിശ്വസ്തനുമായ ഈ മനുഷ്യന്റെ കൈകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.
ജോസഫ് നേരിട്ടത് എന്താണെന്ന് മത്തായി പറയുന്നു. അദ്ദേഹവുമായി വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിരുന്ന മറിയം പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഗർഭിണിയായി കാണപ്പെട്ടു. നീതിമാനായ ജോസഫ് അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നീതി തണുത്ത നിയമമല്ല; ഇനിയും മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു രഹസ്യത്തിനു മുൻപിലുള്ള കരുണയും ആദരവുമാണ്. അപ്പോൾ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു: മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ; അവൾ ഗർഭംധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നാണ്. അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും; നീ അവന് യേശു എന്നു പേരിടണം; എന്തെന്നാൽ അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കും. ജോസഫിന്റെ മറുപടി മുഴുവൻ പ്രവൃത്തിയാണ്: ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കല്പിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു. അബ്രാഹത്തെക്കുറിച്ച് രണ്ടാം വായനയിൽ പൗലോസ് പറയുന്ന വാക്കുകൾ ജോസഫിനു തികച്ചും ചേരുന്നു: പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വകയില്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു; അവന്റെ വിശ്വാസം അവനു നീതിയായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. പകരമുള്ള സുവിശേഷം വായിക്കുന്നിടത്ത്, പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ള യേശുവിനെ മൂന്നു ദിവസം അന്വേഷിച്ച് ദേവാലയത്തിൽ കണ്ടെത്തുന്ന ജോസഫിനെയും മറിയത്തെയും ലൂക്കാ കാണിക്കുന്നു. മറിയം പറയുന്നു: നിന്റെ പിതാവും ഞാനും ഉത്കണ്ഠയോടെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു. യേശു മറുപടി പറയുന്നു: ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ? താൻ വളർത്തുന്ന ബാലൻ ആദ്യം മറ്റൊരു പിതാവിനുള്ളവനാണെന്ന് ജോസഫ് അംഗീകരിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും യേശു അവരോടൊപ്പം നസറത്തിൽ വന്ന് അവർക്കു വിധേയനായി ജീവിച്ചു. ജോസഫിന്റെ അരികിലിരുന്നാണ് ദൈവപുത്രൻ പണിയെടുക്കാനും സങ്കീർത്തനങ്ങൾ പ്രാർഥിക്കാനും നിയമം പാലിക്കാനും പഠിച്ചത്.
മറഞ്ഞിരുന്ന ഈ മനുഷ്യൻ എത്ര വലിയവനാണെന്ന് സഭ ക്രമേണ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1870-ൽ വാഴ്ത്തപ്പെട്ട ഒൻപതാം പീയൂസ് പാപ്പാ വിശുദ്ധ ജോസഫിനെ സാർവത്രികസഭയുടെ മധ്യസ്ഥനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു; ലെയോ പതിമൂന്നാമൻ ക്വാംക്വാം പ്ലൂരിയെസ് (1889) എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതി; വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷകന്റെ സംരക്ഷകൻ എന്നു വിളിച്ചു (റെദെംപ്തോറിസ് കുസ്തോസ്, 1989); ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ പാത്രിസ് കോർദെ (2020) എന്ന അപ്പസ്തോലിക ലേഖനത്തിൽ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ട, ആർദ്രതയുള്ള, അനുസരണമുള്ള, സ്വീകരിക്കുന്ന, സർഗാത്മകധൈര്യമുള്ള, അധ്വാനിക്കുന്ന, നിഴലിൽ നിൽക്കുന്ന പിതാവായി അദ്ദേഹത്തെ വിവരിച്ചു. കുടുംബങ്ങളുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും പിതാക്കന്മാരുടെയും, രാത്രിയിൽ കഠിനമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കേണ്ടിവരുന്നവരുടെയും മധ്യസ്ഥനാണ് ജോസഫ്; പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് യേശുവിന്റെയും മറിയത്തിന്റെയും കരങ്ങളിൽ മരിച്ചതിനാൽ നല്ല മരണത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥനും. കേരളത്തിലെ പല ഇടവകകളിലും ഈ ദിവസം ദരിദ്രർക്കും വരുന്ന എല്ലാവർക്കുമായി ജോസഫ് പിതാവിന്റെ ഊട്ട് ഒരുക്കുന്നു; സ്വന്തം കൈകളുടെ അധ്വാനംകൊണ്ട് തിരുക്കുടുംബത്തെ പോറ്റിയ മനുഷ്യന്റെ ഓർമയ്ക്കായി. നോമ്പുകാലത്താണെങ്കിലും ഇന്ന് ആനന്ദത്തിന്റെ ദിവസമാണ്. ശിശുവിനെയും അവന്റെ അമ്മയെയും കാത്തുസൂക്ഷിച്ചതുപോലെ സഭയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും, ശ്രവിക്കാനും എഴുന്നേൽക്കാനും വാക്കുകൾ ഏറെയില്ലാതെ ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ചെയ്യാനുമുള്ള തന്റെ വഴി ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനും നാം വിശുദ്ധ ജോസഫിനോടു യാചിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.”
ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ, നീതിമാനായ മനുഷ്യൻ, അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം, രക്ഷകന്റെ സംരക്ഷകൻ.
“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” 2 സാമുവൽ 7:16
“അവൻ ഇതേക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അവനോടു പറഞ്ഞു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ. അവൾ ഗർഭംധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നാണ്.” മത്തായി 1:20
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിന്നിലെത്തിച്ച മനുഷ്യർക്കായി ഈ ആഴ്ച ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക: മാതാപിതാക്കൾ, ജ്ഞാനസ്നാനമാതാപിതാക്കൾ, അധ്യാപകർ.
“സത്യസന്ധതയിൽ ചരിക്കുന്നനീതിമാന്റെ പിൻതലമുറകൾഅനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതാണ്.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 20:7
“അവളുടെ ഭർത്താവായ ജോസഫ് നീതിമാനാകയാലും അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്കയാലും അവളെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.” മത്തായി 1:19
ജീവിതത്തിൽ: ആരെങ്കിലും നിന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തുകയോ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്തിടത്ത് ജോസഫിന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കുക: അവരുടെ മാന്യത സംരക്ഷിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചം തേടുക.
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” ഉൽപത്തി 15:6
“നിന്റെ സന്തതി ഇപ്രകാരമായിരിക്കും എന്നു പറയപ്പെട്ടിരുന്നതനുസരിച്ച് താൻ അനേകം ജനതകളുടെ പിതാവാകും എന്ന്, പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു.” റോമാ 4:18
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും നിന്റെ ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷയറ്റ സാഹചര്യം പ്രാർഥനയിൽ വിശുദ്ധ ജോസഫിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.
“ഈജിപ്തിലെല്ലാം ക്ഷാമമായപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഫറവോയുടെയടുക്കൽ ആഹാരത്തിന് അപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ഈജിപ്തുകാരോടു പറഞ്ഞു: ജോസഫിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെല്ലുക, അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.” ഉൽപത്തി 41:55
“പിന്നെ അവൻ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട് നസറത്തിൽ വന്ന്, അവർക്ക് വിധേയനായി ജീവിച്ചു.” ലൂക്കാ 2:51
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി നിന്റെ കുടുംബത്തെ വിശുദ്ധ ജോസഫിനു പ്രതിഷ്ഠിക്കുക; മരണാസന്നർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
ജോസഫിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ വിശ്വസ്തതയിലൂടെ ദാവീദിനോടുള്ള തന്റെ വാഗ്ദാനം ദൈവം നിറവേറ്റി.
ജോസഫ് ശ്രവിച്ചു, എഴുന്നേറ്റു, അനുസരിച്ചു; യേശുവിനെയും മറിയത്തെയും കാത്തതുപോലെ അദ്ദേഹം ഇന്നും സഭയെ കാക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ദൈവം നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ഒരു കാര്യം ഉടനെ ചെയ്യുക; നിന്റെ കുടുംബത്തെ വിശുദ്ധ ജോസഫിനെ ഏൽപിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നോമ്പുകാലത്തിന്റെ നടുവിൽ വിശുദ്ധ ജോസഫിനെ ആദരിക്കാൻ നാം വെള്ളവസ്ത്രമണിയുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ മുഴുവൻ അദ്ദേഹം ഒരു വാക്കുപോലും പറയുന്നില്ല. എങ്കിലും ദൈവം തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ടു നിധികൾ അദ്ദേഹത്തെ ഏൽപിച്ചു: തന്റെ ഏകപുത്രനെയും കന്യകാമറിയത്തെയും.
ദൈവം ദാവീദിനോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: നിനക്കുശേഷം നിന്റെ സന്തതിയെ ഞാൻ ഉയർത്തും… അവന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സിംഹാസനം ഞാൻ എന്നേക്കും ഉറപ്പിക്കും (2 സാമു 7:12–13). ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ദാവീദിന്റെ അവകാശി നസറത്തിലെ ഒരു തച്ചനാണ്. ശിശുവിനു പേരിടുന്ന ജോസഫിലൂടെ യേശു ദാവീദിന്റെ പുത്രനാകുന്നു. എളിയവരിലൂടെ ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കുന്നു.
ജോസഫിന്റെ ലോകം തകിടംമറിയുന്നു: മറിയം ഗർഭിണിയാണ്. നീതിമാനായ അവൻ അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു (മത്താ 1:19). അദ്ദേഹത്തിന്റെ നന്മ കരുണ നിറഞ്ഞതാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിനു വലിയൊരു പദ്ധതിയുണ്ട്; ഒരു ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ അദ്ദേഹത്തോടു പറയുന്നു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ (മത്താ 1:20).
പിന്നെ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ വാക്കുകൾ: ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കല്പിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു (മത്താ 1:24). തർക്കമില്ല, താമസമില്ല. അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ, പ്രതീക്ഷയ്ക്കു വകയില്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു (റോമാ 4:18). വിശ്വാസം അനേകം വാക്കുകളല്ല, നിശ്ശബ്ദമായ അനുസരണമാണെന്ന് ജോസഫ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
നസറത്തിൽ യേശു മറിയത്തോടും ജോസഫിനോടുമൊപ്പം പോയി അവർക്കു വിധേയനായി ജീവിച്ചു. ജോസഫിന്റെ അരികിലിരുന്നാണ് ദൈവപുത്രൻ മരപ്പണി ചെയ്യാനും പ്രാർഥിക്കാനും നിയമം പാലിക്കാനും പഠിച്ചത്. ഓരോ പിതാവിനും ഓരോ തൊഴിലാളിക്കും നിശ്ശബ്ദമായി മറ്റുള്ളവരെ പരിപാലിക്കുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ജോസഫിലേക്കു നോക്കി തങ്ങളുടെ വിളി ആദരിക്കപ്പെടുന്നതു കാണാം.
നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെയും ജോലിയെയും സഭയെയും നമ്മുടെ അന്ത്യനിമിഷത്തെയും ഇന്നു നമുക്കു വിശുദ്ധ ജോസഫിനെ ഏൽപിക്കാം. രാത്രിയിൽ ദൈവത്തെ ശ്രവിക്കാനും എഴുന്നേൽക്കാനും ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ചെയ്യാനും അദ്ദേഹം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കട്ടെ. വിശുദ്ധ ജോസഫേ, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമേ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, വിശുദ്ധ ജോസഫ് ഒരു തച്ചനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം യേശുവിനെയും മറിയത്തെയും നോക്കി, അവരെ സുരക്ഷിതരാക്കി, അവർക്കു ഭക്ഷണം നൽകാൻ കഠിനമായി അധ്വാനിച്ചു, മരംകൊണ്ടു സാധനങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ യേശുവിനെ പഠിപ്പിച്ചു.
ദൈവം ജോസഫിനോടു സംസാരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഉടനെ അനുസരിച്ചു. ഇന്ന് അമ്മയോ അപ്പനോ ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യാൻ പറയുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോസഫിനെപ്പോലെ ഉടനെ ചെയ്യുക!
സർവശക്തനായ ദൈവമേ, മനുഷ്യരക്ഷയുടെ രഹസ്യങ്ങളുടെ ആരംഭം അങ്ങു വിശുദ്ധ ജോസഫിന്റെ വിശ്വസ്തപരിപാലനയിൽ ഏൽപിച്ചുവല്ലോ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ, ആ രഹസ്യങ്ങളുടെ പൂർത്തീകരണം അങ്ങയുടെ സഭ നിരന്തരം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഇടയാക്കണമേ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അങ്ങയുടെ പുത്രനും ഞങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: ദാവീദിന്റെ പുത്രനും മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവും രക്ഷകന്റെ സംരക്ഷകനുമായ വിശുദ്ധ ജോസഫേ, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെയും തൊഴിലാളികളെയും സഭയെയും സംരക്ഷിക്കണമേ. രാത്രിയിൽ ദൈവത്തെ ശ്രവിക്കാനും എഴുന്നേറ്റ് അനുസരിക്കാനും അങ്ങു സ്നേഹിച്ചതുപോലെ യേശുവിനെയും മറിയത്തെയും സ്നേഹിക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ മരണസമയത്ത് ഞങ്ങളോടും എല്ലാ മരണാസന്നരോടുംകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പുകാലത്തിന്റെ ഊതനിറം മാറ്റിവച്ച് വെള്ളനിറത്തോടെ, മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ വിശുദ്ധ ജോസഫിന്റെ മഹോത്സവം സഭ ഇന്ന് ആഘോഷിക്കുന്നു. ഒരു വാഗ്ദാനത്തിന്റെ യാത്രയാണ് എല്ലാ വായനകളും പിന്തുടരുന്നത്. ദാവീദിന്റെ അവകാശിക്ക് എന്നേക്കും സിംഹാസനം ഉണ്ടാകുമെന്ന് നാഥാനിലൂടെ ദൈവം ദാവീദിനോടു പറയുന്നു. കാഴ്ചകളെല്ലാം എതിരായിരുന്നപ്പോൾ വാഗ്ദാനത്തിൽ വിശ്വസിച്ച അബ്രാഹത്തെ വിശുദ്ധ പൗലോസ് അനുസ്മരിക്കുന്നു. ഒരു വാക്കും പറയാതെ കൽപിച്ചതു ചെയ്യുന്ന, ദാവീദിന്റെ വംശജനായ ഒരു മനുഷ്യനിലൂടെ ഈ രണ്ടു വാഗ്ദാനങ്ങളും ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നത് മത്തായി കാണിക്കുന്നു. ദാവീദിനോടുള്ള ഇതേ വാഗ്ദാനമാണ് ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനവും പാടുന്നത്.
സുവിശേഷം മത്തായിയിൽനിന്നോ ലൂക്കാ 2:41–51a-ൽനിന്നോ ആകാം; ലൂക്കായെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പ് ചോദ്യങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. താക്കോൽവാക്കുകൾ: ഭവനം, പ്രതീക്ഷയ്ക്കെതിരായ പ്രതീക്ഷ, നീതിമാൻ.
പശ്ചാത്തലം.
ദാവീദ് ജറുസലെമിൽ രാജാവായി; വാഗ്ദാനപേടകം അവിടേക്കു കൊണ്ടുവന്നു (2 സാമുവൽ 6). ദേവദാരുകൊട്ടാരത്തിൽ വസിക്കുന്ന അദ്ദേഹം, പേടകം കൂടാരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ട് ദൈവത്തിന് ഒരു ആലയം പണിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു (7:2). നാഥാൻ പ്രവാചകൻ ആദ്യം സമ്മതിക്കുന്നു; എന്നാൽ അന്നു രാത്രി കർത്താവിന്റെ വചനം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിക്കുന്നു.
ദാവീദിന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശയുടെ അടിത്തറയാണ് ഈ അരുളപ്പാട്. “ഉടമ്പടി” എന്ന വാക്ക് ഈ അധ്യായത്തിൽ ഇല്ല; എന്നാൽ ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനം 89 അത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (89:3).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എനിക്കു വസിക്കാൻ നീ ആലയം പണിയുമോ?” (7:5)
ദാവീദിന്റെ ആഗ്രഹം ഉദാരമാണ്; എന്നാൽ രാജാവിന്റെ പദ്ധതിക്കുള്ളിൽ ദൈവം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. കൃപയുടെ എല്ലാ കഥയിലുമെന്നപോലെ ആദ്യത്തെ ചുവടുവയ്പ് ദൈവത്തിന്റേതാണ്.
“ദിനങ്ങൾ തികഞ്ഞു നീ പൂർവികരോടു ചേരുമ്പോൾ നിന്റെ ഔരസപുത്രനെ ഞാൻ ഉയർത്തി അവന്റെ രാജ്യം സുസ്ഥിരമാക്കും.” (7:12)
വാഗ്ദാനം ദാവീദിന്റെ മരണത്തിനപ്പുറത്തേക്കു നോക്കുന്നു. വാഗ്ദാനം മുഴുവൻ കാണാതെയാണ് അദ്ദേഹം മരിക്കുന്നത്; അബ്രാഹത്തെപ്പോലെതന്നെ.
“ഞാൻ അവനു പിതാവും അവൻ എനിക്കു പുത്രനും ആയിരിക്കും.” (7:14)
ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവിനെ ദത്തുപുത്രൻ എന്ന നിലയിൽ ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു. ഹെബ്രായർ 1:5 ഈ വാക്യം ക്രിസ്തുവിനു ബാധകമാക്കുന്നു; യൂദായിലെ ഒരു രാജാവും സ്വപ്നം കാണാത്ത വിധത്തിൽ അത് അവിടുത്തിൽ സത്യമാകുന്നു.
“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” (7:16)
സോളമന്റെ രാജ്യം പിളർന്നു; യൂദായുടെ അവസാനരാജാവ് പ്രവാസത്തിലേക്കു പോയി. ഈ വചനം നിലനിന്നതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ പ്രത്യാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ കാത്തിരിപ്പിന്റെ വേദന സങ്കീർത്തനം 89-ൽത്തന്നെ കാണാം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൂതൻ മറിയത്തോടു പറയുന്നു: “അവന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം ദൈവമായ കർത്താവ് അവനു കൊടുക്കും” (ലൂക്കാ 1:32). മിശിഹൈക വംശമായ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ യേശു ജനിക്കേണ്ടതിന് മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ദൈവം ജോസഫിനെ വിളിച്ചുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 437); വാഗ്ദത്തമായ ദാവീദിന്റെ പുത്രനെ അനേകർ യേശുവിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു (CCC 439). ജോസഫിന് സിംഹാസനമില്ല; ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിലെ തൊഴിലാളിയാണ് അദ്ദേഹം. അദ്ദേഹത്തിലൂടെയാണ് വംശപരമ്പര കൈമാറപ്പെടുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ ഭവനത്തെക്കുറിച്ച് യേശുവും പറയുന്നു: തന്റെ ശരീരമാകുന്ന ആലയം (യോഹന്നാൻ 2:21).
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം എ.ഡി. 57-ൽ, ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്നതിനു മുൻപ്, റോമിലെ ക്രൈസ്തവരെ കാണാൻ പ്രത്യാശിച്ചുകൊണ്ടാകണം വിശുദ്ധ പൗലോസ് ഇത് എഴുതുന്നത്. യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒരുപോലെ ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ, കൃപയാൽ, ദൈവമുമ്പാകെ നീതിമാന്മാരാകുന്നു എന്ന് ഒന്നു മുതൽ നാലു വരെ അധ്യായങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. അബ്രാഹമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ സാക്ഷി: “അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി” (ഉൽപത്തി 15:6). പരിച്ഛേദനത്തിനും സീനായിലെ നിയമത്തിനും മുൻപായിരുന്നു അത്.
പൗലോസ് നിയമത്തെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല; നിയമത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് (3:31). വാഗ്ദാനം എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഷയം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ലോകത്തിന്റെ അവകാശിയാകും എന്ന വാഗ്ദാനം അബ്രാഹത്തിനോ അവന്റെ സന്തതിക്കോ ലഭിച്ചത് നിയമത്തിലൂടെയല്ല, വിശ്വാസത്തിന്റെ നീതിയിലൂടെയാണ്.” (4:13)
ഉൽപത്തി ഒരു ദേശവും അനവധി ജനതകളും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. പൗലോസ് അതിനെ “ലോകം” എന്നു വിശാലമാക്കുന്നു: എല്ലാ ജനങ്ങളും അനുഗ്രഹത്തിൽ പങ്കുചേരണം.
“അത് ഒരു ദാനമായിരിക്കുന്നതിനും” (4:16)
നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ അതിന് ഒരിക്കലും ഉറപ്പുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ദാനമായതുകൊണ്ട് അത് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
“മരിച്ചവർക്കു ജീവനും അസ്തിത്വമില്ലാത്തവയ്ക്ക് അസ്തിത്വവും നൽകുന്നവന്റെ മുമ്പിൽ,” (4:17)
അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിലെ ദൈവം സ്രഷ്ടാവും ഉത്ഥാനത്തിന്റെ ദൈവവുമാണ്. എല്ലാം തീർന്നു എന്നു തോന്നുമ്പോൾ പ്രത്യാശ സാധ്യമാക്കുന്നത് അതാണ്.
“പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു.” (4:18)
ഈ വാക്യം ജോസഫിനും ചേരുന്നു. ആർക്കും പരിശോധിക്കാവുന്ന ഒരു വിശദീകരണവുമില്ലാതെ, ഇരുട്ടിൽ, ദൈവം പറഞ്ഞതിൽ അദ്ദേഹം ആശ്രയിച്ചു.
“അതുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ വിശ്വാസം അവനു നീതിയായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടത്.” (4:22)
വായന ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു; തുടർന്ന് മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം ജോസഫിനെ നീതിമാൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു (മത്തായി 1:19). ആ വാക്ക് ഇവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശ്വാസം എന്താണെന്ന് അബ്രാഹം കാണിക്കുന്നു എന്നും (CCC 146), ക്രൈസ്തവ പ്രത്യാശയുടെ ഉദ്ഭവവും മാതൃകയും അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രത്യാശയാണെന്നും (CCC 1819) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ദൈവമാതാവിന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ ആദ്യം പങ്കുചേർന്നത് ജോസഫാണെന്ന് വിശുദ്ധ രണ്ടാം ജോൺ പോൾ മാർപാപ്പ രെദെംപ്തോരിസ് കുസ്തോസ് 5-ൽ എഴുതി. വിശ്വാസം “സ്നേഹത്തിലൂടെ” പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് പൗലോസ് മറ്റൊരിടത്തു പറയുന്നു (ഗലാത്തിയാ 5:6); കൃപയാൽ നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികൾ യഥാർഥത്തിൽ ഫലം നൽകുന്നു (CCC 2008–2010). അബ്രാഹത്തിന്റേതുപോലെ ജോസഫിന്റെ വിശ്വാസവും പ്രവൃത്തിയിൽ ജീവിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ദാവീദിന്റെയും അബ്രാഹത്തിന്റെയും പുത്രനായ യേശുവിന്റെ വംശാവലിയോടെയാണ് (1:1) മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഓരോ വരിയും “പിതാവായിരുന്നു” എന്നു പോകുന്നു. പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ ആ രീതി മുറിയുന്നു: ജോസഫ് “മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവ്” ആണ്; “അവളിൽ നിന്ന്” യേശു ജനിച്ചു. ഗ്രീക്കിൽ ആ സർവനാമം സ്ത്രീലിംഗമാണ്. അങ്ങനെ വംശാവലി ഒരു ചോദ്യം ബാക്കിയാക്കുന്നു: ജോസഫ് സ്വാഭാവിക പിതാവല്ലെങ്കിൽ യേശു എങ്ങനെ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽപ്പെടും? 18–25 വാക്യങ്ങൾ ഉത്തരം നൽകുന്നു.
പശ്ചാത്തലം. അക്കാലത്ത് വിവാഹനിശ്ചയം കെട്ടുറപ്പുള്ള ബന്ധമായിരുന്നു. അവരെ ഭർത്താവും ഭാര്യയും എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു; ഔപചാരികമായ വിവാഹമോചനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അത് അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നതിനു മുൻപ് സ്ത്രീ കുറച്ചുകാലം സ്വന്തം വീട്ടിൽത്തന്നെ കഴിയുക പതിവായിരുന്നു. ഈ ഇടവേളയിലാണ് മറിയം ഗർഭിണിയായി കാണപ്പെടുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യാക്കോബ് മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ ജോസഫിന്റെ പിതാവായിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നു ക്രിസ്തു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന യേശു ജനിച്ചു.” (1:16)
മത്തായി വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചു തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു: യേശു ജനിക്കുന്നത് മറിയത്തിൽനിന്നാണ്; ജോസഫിന്റെ സ്ഥാനം മാതാവിന്റെ ഭർത്താവിന്റേതാണ്.
“അവളുടെ ഭർത്താവായ ജോസഫ് നീതിമാനാകയാലും അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്കയാലും അവളെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.” (1:19)
സഭാപിതാക്കന്മാർ ഇതിനെ പലവിധത്തിൽ വായിച്ചു. മറിയത്തിന്റെ വിശുദ്ധി അറിഞ്ഞിരുന്ന ജോസഫ്, മനസ്സിലാകാത്ത രഹസ്യത്തെക്കുറിച്ചു മൗനം പാലിച്ചു എന്ന് വിശുദ്ധ ജെറോം പറയുന്നു (ആശയം). ഇത്ര വലിയ രഹസ്യത്തിന് അടുത്തു നിൽക്കാൻ താൻ അയോഗ്യനാണെന്ന് ഭക്ത്യാദരത്തോടെ അദ്ദേഹം കരുതി എന്ന് വിശുദ്ധ ബെർണാർഡ് പറയുന്നു (ആശയം). മാതാവ് പാപം ചെയ്തു എന്നു കരുതിയിട്ടും അമ്മയെ അപമാനിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല എന്ന് മറ്റു ചിലർ കരുതുന്നു. ഏതു വായനയിലും അദ്ദേഹം കരുണയുള്ളവനാണ്.
“ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ. അവൾ ഗർഭംധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നാണ്.” (1:20)
മത്തായിയിൽ മറ്റെല്ലായിടത്തും “ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ” എന്നത് യേശുവിനെ മാത്രം കുറിക്കുന്നു. താൻ ആരാണെന്നും തന്നെ എന്തിന് ആവശ്യമാണെന്നും ആ പേര് ജോസഫിനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് അതീതമായ ദൈവപ്രവൃത്തിയായ കന്യകാഗർഭധാരണത്തെ ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 497).
“അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” (1:21)
ജോസഫിനു ലഭിക്കുന്നത് എല്ലാറ്റിന്റെയും വിശദീകരണമല്ല, ഒരു ദൗത്യമാണ്. ശിശു എന്തു ചെയ്യുമെന്ന് പേരു പറയുന്നു.
“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്,…അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” (1:24)
ജോസഫിന്റെ മറുപടി മുഴുവൻ ഇതാണ്: അദ്ദേഹം എഴുന്നേറ്റ് അതു ചെയ്യുന്നു. ജോസഫിൽ കാണുന്ന “വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണ”ത്തെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ രണ്ടാം ജോൺ പോൾ മാർപാപ്പ പറയുന്നു (രെദെംപ്തോരിസ് കുസ്തോസ് 4, ആശയം).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മറിയത്തിന്റെയും ജോസഫിന്റെയും വിവാഹം യഥാർഥ വിവാഹമാണെന്നും ജഡപ്രകാരമല്ലെങ്കിലും ജോസഫ് യേശുവിന്റെ യഥാർഥ പിതാവാണെന്നും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വാദിച്ചു (ആശയം). 1870-ൽ ഒമ്പതാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ ജോസഫിനെ സാർവത്രികസഭയുടെ മധ്യസ്ഥനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിന്റെ നൂറ്റമ്പതാം വാർഷികത്തിൽ ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പാത്രിസ് കോർദെ (2020) എന്ന ലേഖനം നൽകി; നിഴലിലായിരുന്ന പിതാവ്, അധ്വാനിക്കുന്നവൻ, സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, സർഗാത്മകധൈര്യമുള്ളവൻ എന്നെല്ലാം അതിൽ അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു. നല്ല മരണത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥനായ വിശുദ്ധ ജോസഫിനു നമ്മെത്തന്നെ ഭരമേൽപിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1014).
മറിയത്തിനും ജോസഫിനും മറ്റു മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ? “പ്രസവിക്കുന്നതുവരെ” എന്ന് വാക്യം 25 പറയുന്നല്ലോ.
“വരെ” എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക് വാക്ക് ഒരു ഘട്ടംവരെ സംഭവിച്ചതാണു പറയുന്നത്; പിന്നീട് എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നല്ല. മറിയത്തിന്റെ നിത്യകന്യകാത്വം സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (CCC 499). സുവിശേഷങ്ങളിലെ യേശുവിന്റെ “സഹോദരന്മാർ” അടുത്ത ബന്ധുക്കളാണെന്നാണു മനസ്സിലാക്കുന്നത്; സെമിറ്റിക് പ്രയോഗത്തിൽ ആ വാക്കിന് ആ വിശാലമായ അർഥമുണ്ടാകാം (CCC 500).
ഒന്നും സംസാരിക്കാത്ത ജോസഫ് നമ്മെ എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു?
വിശുദ്ധി കേൾക്കപ്പെടുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചല്ല എന്ന്. തന്റെ സംരക്ഷണയിലുള്ളവർക്കുവേണ്ടി, ഇരുട്ടിൽ, ഉടനെ, ദൈവം ചോദിക്കുന്നതു ചെയ്യുന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം മുഴുവൻ. ആരും ഒരിക്കലും ജീവിതം എഴുതാത്ത എണ്ണമറ്റ പിതാക്കന്മാർക്കും തൊഴിലാളികൾക്കും അദ്ദേഹത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ കാണാം.
ലൂക്കാ 2:41–51a എന്ന മറ്റേ സുവിശേഷമോ?
പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ള യേശു അവിടെ ദേവാലയത്തിൽ തങ്ങുന്നു. മറിയം പറയുന്നു: “നിന്റെ പിതാവും ഞാനും ഉത്കണ്ഠയോടെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു” (2:48). തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തെക്കുറിച്ച് യേശു പറയുന്നു. പിന്നെ “അവൻ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട് നസറത്തിൽ വന്ന്, അവർക്ക് വിധേയനായി ജീവിച്ചു” (2:51). അങ്ങനെ ദൈവപുത്രൻ, ജോസഫ് ഒരുക്കിയ ഭവനത്തിൽ ബാലനായിരിക്കെ അദ്ദേഹത്തെ അനുസരിക്കാൻ പഠിച്ചു (CCC 532, 534).
റോമൻ കലണ്ടറിൽ ഇത് മഹോത്സവമാണ്: നോമ്പുകാലത്താണെങ്കിലും ദിവ്യബലിയിൽ ഗ്ലോറിയയും വിശ്വാസപ്രമാണവും ചൊല്ലുന്നു. ഈ വർഷം ഇതു വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്; മഹോത്സവം വെള്ളിയാഴ്ച വന്നാൽ വെള്ളിയാഴ്ചത്തെ മാംസവർജനം ബാധകമല്ലെന്ന് സഭാനിയമം പറയുന്നു (കാനൻനിയമസംഹിത, കാനോൻ 1251). 1962-ൽ വിശുദ്ധ ഇരുപത്തിമൂന്നാം യോഹന്നാൻ മാർപാപ്പ വിശുദ്ധ ജോസഫിന്റെ നാമം റോമൻ കാനോനിൽ ചേർത്തു; 2013-ൽ മറ്റു ദിവ്യബലിപ്രാർഥനകളിലും അതു ചേർത്തു. മാർച്ച് മാസം വിശുദ്ധ ജോസഫിന്റെ മാസമായി അനേകം കത്തോലിക്കർ ആചരിക്കുന്നു. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ വിശുദ്ധവാരം ആരംഭിക്കും. ശിശുവിന്റെ ജീവൻ തേടിയവരിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ സംരക്ഷിച്ച ജോസഫിനോട്, പീഡാനുഭവത്തിൽ പുത്രനോടൊപ്പം നടക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കാൻ നമുക്ക് അപേക്ഷിക്കാം.