നാൽപതാം വെള്ളി · മാർ യൗസേഫ്

വായനകൾ

• സന്ധ്യാസുവിശേഷം മത്തായി 4:1–11 · യേശു നാൽപതു ദിവസം ഉപവസിക്കുന്നു, പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു
• പഴയനിയമം ഉൽപത്തി 3:1–7 · സർപ്പം സ്ത്രീയെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു
• പഴയനിയമം 2 സാമുവൽ 24:18–25 · വിലകൊടുക്കാത്തതു ദാവീദ് അർപ്പിക്കുകയില്ല
• പഴയനിയമം ജറെമിയാ 7:1–7 · നിങ്ങളുടെ മാർഗങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും നന്നാക്കുവിൻ
• പഴയനിയമം ഏശയ്യാ 58:1–8 · ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം
• കാതോലിക ലേഖനം 1 പത്രോസ് 1:13–21 · ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ
• വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനം റോമാ 14:1–9 · ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും നാം കർത്താവിനുള്ളവർ
• ഏവൻഗേലിയോൻ ലൂക്കാ 4:1–13 · മരുഭൂമിയിലെ നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ
• ലേഖനം (മാർ യൗസേഫ്) റോമാ 4:16–18 · പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യതയില്ലാതിരുന്നിട്ടും അവൻ വിശ്വസിച്ചു
• ഏവൻഗേലിയോൻ (മാർ യൗസേഫ്) മത്തായി 1:18–25 · ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ ജോസഫ് പ്രവർത്തിച്ചു

ഇന്നത്തെ വചനം

“മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത്” മത്തായി 4:4

വചനവിചിന്തനം

ഇന്നു നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നു. ഫെബ്രുവരി 8-ലെ ശുബ്കോനോ മുതൽ സഭ ഉപവസിച്ചും പ്രാർഥിച്ചും കുമ്പിട്ടും, നാൽപതു ദിനരാത്രങ്ങൾ ഉപവസിച്ച് വിശന്ന കർത്താവിനോടൊപ്പം നടന്നു. പഞ്ചാംഗം പ്രലോഭനത്തിന്റെ രണ്ടു രംഗങ്ങൾ അടുത്തടുത്തു വയ്ക്കുന്നു. ഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു തോട്ടത്തിൽ സർപ്പം ചോദിക്കുന്നു: ദൈവം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ...? പിന്നെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങൾ മരിക്കുകയില്ല; നിങ്ങൾ ദൈവത്തെപ്പോലെയാകും. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ പഴം ആസ്വാദ്യവും, കണ്ണിനു കൗതുകകരവും, അറിവേകാൻ കഴിയുമെന്നതിനാൽ അഭികാമ്യവും ആണെന്നു കണ്ട് അവൾ അതു പറിച്ചുതിന്നു. ഭർത്താവിനുംകൊടുത്തു; അവനും തിന്നു. പഴമില്ലാത്ത, അപ്പമില്ലാത്ത ഒരു മരുഭൂമിയിൽ അതേ പ്രലോഭകൻ അതേ മൂന്നു വിശപ്പുകളുമായി യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു: അപ്പത്തിനായുള്ള, പ്രകടനത്തിനായുള്ള, അധികാരത്തിനായുള്ള വിശപ്പ്. ആദം ദൈവവചനത്തെ സംശയിച്ചിടത്ത്, യേശു ഓരോ തവണയും ആ വചനംകൊണ്ടുതന്നെ മറുപടി നൽകുന്നു: മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദത്തിൽ നമ്മെ ബന്ദികളാക്കിയ ശത്രുവിനോടു കർത്താവ് ഒരു മനുഷ്യനായി പോരാടി അവനെ ജയിച്ചുവെന്നും, അങ്ങനെ ഒരു തോട്ടത്തിലെ വൃക്ഷത്തിങ്കൽ നഷ്ടമായത് അനുസരണത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടുവെന്നും വി. ഇരണേവൂസ് പഠിപ്പിച്ചു (ആശയം). ലൂക്കാ ഗൗരവമുള്ള ഒരു വാക്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: അപ്പോൾ പിശാച് പ്രലോഭനങ്ങൾ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച്, നിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് അവനെ വിട്ടുപോയി. ആ സമയം ഗദ്സമേനിലും കുരിശിലും വരും.

നമ്മുടെ ഉപവാസം എന്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നുവെന്നു മറ്റു വായനകൾ ചോദിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഉപവസിച്ചിട്ടും അങ്ങു കാണാത്തതെന്ത് എന്നു ജനം പരാതിപ്പെടുന്നത് ഏശയ്യാ കേൾക്കുന്നു; ദൈവം മറുപടി നൽകുന്നു: ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം? വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീക രിക്കുകയും നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്? വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ച് അവിശുദ്ധമായി ജീവിക്കുന്നതിനെതിരെ ദേവാലയകവാടത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടു ജറെമിയാ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: നിങ്ങളുടെ മാർഗങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും നന്നാക്കുവിൻ; എങ്കിൽ ഈ സ്ഥലത്തു നിങ്ങളോടൊത്തു ഞാൻ വസിക്കും. പിന്നീടു ദേവാലയം ഉയർന്ന മെതിക്കളം വിലയ്ക്കു വാങ്ങുമ്പോൾ ദാവീദ് സൗജന്യദാനം നിരസിക്കുന്നു: എനിക്ക് ഒരു ചെലവുമില്ലാത്ത ദഹനബലി എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനു ഞാൻ അർപ്പിക്കുകയില്ല. പത്രോസ് നമ്മുടെ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ വില കാണിച്ചുതരുന്നു: പിതാക്കൻമാരിൽ നിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചവ്യർഥമായ ജീവിതരീതിയിൽനിന്നു നിങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത് നശ്വരമായ വെള്ളിയോ സ്വർണമോകൊണ്ടല്ല എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ. കറയോ കളങ്കമോ ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാടിൻേറ തുപോലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തം കൊണ്ടത്രേ. അതുകൊണ്ടാണു പൗലോസിനു പറയാൻ കഴിയുന്നത്: നാം ജീവിക്കുന്നുവെങ്കിൽ കർത്താവിനു സ്വന്തമായി ജീവിക്കുന്നു; മരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ കർത്താവിനു സ്വന്തമായി മരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും നാം കർത്താവിനുള്ളവരാണ്. നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ ഇന്ന് അവസാനിക്കുന്നു; എന്നാൽ നോമ്പു തീർന്നിട്ടില്ല: നാളെ നാം ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികെ നിൽക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച കർത്താവിനോടൊപ്പം ജറുസലേമിൽ പ്രവേശിച്ച് പീഡാനുഭവവാരം ആരംഭിക്കുന്നു.

ഈ വർഷം നാൽപതാം വെള്ളി മാർ യൗസേഫിന്റെ തിരുനാളിൽ വരുന്നതിനാൽ ഇന്നു സഭ ഉപവസിക്കുകയോ കുമ്പിടുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ഈ ദിവസത്തിനു യോജിച്ച കൂട്ടാളിയാണു യൗസേഫ്. പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യതയില്ലാതിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു എന്നു പൗലോസ് എഴുതുന്ന അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ, ഒന്നും മനസ്സിലാകാതിരുന്നപ്പോഴും യൗസേഫ് ദൈവവചനത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു. മറിയം ഗർഭിണിയാണെന്നു കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഭർത്താവായ ജോസഫ് നീതിമാനാകയാലും അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്കയാലും അവളെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോൾ സ്വപ്നത്തിൽ ദൂതൻ സംസാരിച്ചു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ. അവൾ ഗർഭംധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നാണ്. യൗസേഫിനെ മുഴുവനായി മത്തായി ഒരു വാക്യത്തിൽ നൽകുന്നു: ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു. ആദം ദൈവവചനം കേട്ടു സംശയിച്ചിടത്ത്, രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു വാക്കുപോലുമില്ലാതെ, യൗസേഫ് കേട്ട ഉടനെ അനുസരിച്ചു. നിഴലിലെ പിതാവ്, സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടവൻ, ആർദ്രതയുള്ളവൻ, അനുസരണമുള്ളവൻ, സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, സർഗാത്മകധൈര്യമുള്ളവൻ, അധ്വാനിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ പാത്രിസ് കോർദെ എന്ന ലേഖനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് (ആശയം). ബേത്‌ലെഹെമിലെ ശിശുവിന്റെ സംരക്ഷകൻ, കാൽവരിയിൽ അവസാനിക്കുന്ന വഴിയുടെ ആരംഭത്തിൽ അമ്മയുടെ അരികെ നിന്നു. നാൽപതിന്റെ അവസാനദിവസം, തിരുക്കുടുംബത്തെ കാത്തതുപോലെ സഭയെ കാക്കണമേ എന്നു നാം അദ്ദേഹത്തോടു പ്രാർഥിക്കുന്നു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത്”

നാൽപതാം വെള്ളിയും മാർ യൗസേഫിന്റെ തിരുനാളും: കീഴടക്കപ്പെട്ട പ്രലോഭകൻ, ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം, അനുസരിച്ച നീതിമാൻ.

1. ഒരു തോട്ടവും ഒരു മരുഭൂമിയും

• സമൃദ്ധിയുടെ തോട്ടത്തിൽ ആദം വചനത്തെ സംശയിക്കുന്നു.
• വിശപ്പിന്റെ മരുഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തു വചനംകൊണ്ടു മറുപടി നൽകുന്നു.
• നിശ്ചിതകാലത്തേക്ക്.

“നീയും സ്ത്രീയും തമ്മിലും നിന്റെ സന്തതിയും അവളുടെ സന്തതിയും തമ്മിലും ഞാൻ ശത്രുത ഉളവാക്കും. അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും. നീ അവന്റെ കുതികാലിൽ പരിക്കേൽപിക്കും.” ഉൽപത്തി 3:15

“നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ നമ്മോടൊത്തു സഹതപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രധാനപുരോഹിതനല്ല നമുക്കുള്ളത്; പിന്നെയോ, ഒരിക്കലും പാപംചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവൻ .” ഹെബ്രായർ 4:15

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു വാക്യം മനഃപാഠമാക്കി, ഹാശാആഴ്ചയിൽ പ്രലോഭനത്തിനെതിരെ അത് ഉപയോഗിക്കുക.

2. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം

• വിശക്കുന്നവനുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്ന ആഹാരം.
• നിങ്ങളുടെ മാർഗങ്ങൾ നന്നാക്കുവിൻ.
• വിലയുള്ള കാഴ്ച; അമൂല്യരക്തം.

“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?” ഏശയ്യാ 58:6

“പിതാക്കൻമാരിൽ നിന്നു നിങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചവ്യർഥമായ ജീവിതരീതിയിൽനിന്നു നിങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടത് നശ്വരമായ വെള്ളിയോ സ്വർണമോകൊണ്ടല്ല എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ. കറയോ കളങ്കമോ ഇല്ലാത്ത കുഞ്ഞാടിൻേറ തുപോലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തം കൊണ്ടത്രേ.” 1 പത്രോസ് 1:18–19

ജീവിതത്തിൽ: നാൽപതു ദിവസങ്ങളിൽ മിച്ചംവച്ചത് ഞായറാഴ്ചയ്ക്കുമുമ്പ് വിശക്കുന്നവർക്കു നൽകുക.

3. ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ ജോസഫ് പ്രവർത്തിച്ചു

• അപമാനിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത നീതിമാൻ.
• ശങ്കിക്കേണ്ടാ.
• വാക്കുകളില്ലാത്ത അനുസരണം.

“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” 2 സാമുവൽ 7:16

“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” മത്തായി 1:24

ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം വളരെക്കാലമായി നിന്നോടു ചോദിക്കുന്ന ആ ഒരു കാര്യം ഉടനെ ചെയ്യുക.

പ്രലോഭകനുമേൽ വചനത്തിന്റെ വിജയത്തിൽ നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു.

മാർ യൗസേഫിനോടൊപ്പം, അനുസരിച്ചും പ്രത്യാശിച്ചും, ലാസറിന്റെയും ജറുസലേമിന്റെയും കുരിശിന്റെയും നേർക്കു നാം മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.

തീരുമാനം: ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടും ജീവിക്കുക; യൗസേഫിനെപ്പോലെ അത് ഉടനെ അനുസരിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയരേ, വലിയ നോമ്പിന്റെ നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ ഇന്നു പൂർത്തിയാകുന്നു. യേശു നാൽപതു ദിനരാത്രങ്ങൾ ഉപവസിച്ചു; പിശാച് അവിടുത്തെ പരീക്ഷിക്കാൻ വന്നു. പണ്ട്, ഫലങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു തോട്ടത്തിൽ, നമ്മുടെ ആദിമാതാപിതാക്കൾ പ്രലോഭകനെ ശ്രവിച്ച് ദൈവവചനത്തെ സംശയിച്ചു (ഉൽപ 3:1–6). അപ്പമില്ലാത്ത മരുഭൂമിയിൽ യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത് (മത്താ 4:4).

നമ്മുടെ ഉപവാസം എന്തിനായിരുന്നു? ഏശയ്യാ പറയുന്നു: ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുന്നതും വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതുമല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം? (ഏശ 58:6–7). ദാവീദ് പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ഒരു ചെലവുമില്ലാത്ത ദഹനബലി എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനു ഞാൻ അർപ്പിക്കുകയില്ല (2 സാമു 24:24). നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ വില പത്രോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: വെള്ളിയോ സ്വർണമോ അല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ അമൂല്യരക്തം (1 പത്രോ 1:18–19).

ഇന്നു മാർ യൗസേഫിന്റെ തിരുനാളുമാണ്; അതിനാൽ ഇന്നു നാം ഉപവസിക്കുന്നില്ല. കുറച്ചു വാക്കുകളും വേഗത്തിലുള്ള അനുസരണവുമുള്ള മനുഷ്യനാണ് യൗസേഫ്. സ്വപ്നത്തിൽ ദൂതൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ അവൻ പ്രവർത്തിച്ചു (മത്താ 1:24). ആദം ദൈവവചനം കേട്ടു സംശയിച്ചു; യൗസേഫ് കേട്ട് അനുസരിച്ചു.

നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു; എന്നാൽ നമ്മുടെ യാത്ര തുടരുന്നു. നാളെ മർത്തായോടും മറിയത്തോടുമൊപ്പം നാം ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികെ നിൽക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച കുരുത്തോല വീശി കർത്താവിനോടൊപ്പം ജറുസലേമിലേക്കു കയറുന്നു. മറിയത്തോടും ശിശുവിനോടുമൊപ്പം നടന്നതുപോലെ നമ്മോടൊപ്പവും നടക്കാൻ മാർ യൗസേഫിനോടു പ്രാർഥിക്കാം. ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും നാം കർത്താവിനുള്ളവരാണ് (റോമാ 14:8). ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പിശാചു പരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ ബൈബിളിലെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു. നിങ്ങൾക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യാം: കള്ളം പറയാനോ ദയയില്ലാതെ പെരുമാറാനോ തോന്നുമ്പോൾ പറയുക: യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഇന്നു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്ന മാർ യൗസേഫ് ദൈവം പറഞ്ഞത് ഉടനെ ചെയ്തു. യൗസേഫിനെപ്പോലെ, ഇന്ന് അപ്പനും അമ്മയും പറയുന്നത് ഉടനെ അനുസരിക്കാമോ?

പ്രാർഥന

കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, നാൽപതു ദിനരാത്രങ്ങൾ അങ്ങു മരുഭൂമിയിൽ ഉപവസിച്ചു; ഞങ്ങളുടെ ആദിമാതാപിതാക്കൾ വീണിടത്ത്, ദൈവവചനത്താൽ അങ്ങു പ്രലോഭകനെ ജയിച്ചു. ഈ നാൽപതു ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിലേക്കു ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്നതിനു നന്ദി. വിശക്കുന്നവരോടുള്ള കരുണയിലും നവീകരിക്കപ്പെട്ട ജീവിതത്തിലും വിലകൊടുത്തുള്ള കാഴ്ചകളിലും ഞങ്ങളുടെ ഉപവാസം ഫലം ചൂടട്ടെ; കാരണം അങ്ങയുടെ അമൂല്യരക്തത്താൽ അങ്ങു ഞങ്ങളെ വീണ്ടെടുത്തു. കർത്താവു കൽപിച്ചത് ഉടനെ ചെയ്ത നീതിമാനായ മാർ യൗസേഫിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ, നിശ്ശബ്ദവും സന്നദ്ധവുമായ അനുസരണം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ കാക്കണമേ; അങ്ങയോടൊപ്പം ജറുസലേമിലേക്ക്, അങ്ങയുടെ കുരിശിലേക്കും ഉയിർപ്പിലേക്കും ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

രണ്ട് ആഘോഷങ്ങൾ ഇന്നു കണ്ടുമുട്ടുന്നു. വലിയ നോമ്പ് നാൽപതാം വെള്ളിയിൽ എത്തുന്നു; പരിശുദ്ധ കന്യകമറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ വി. ജോസഫിന്റെ തിരുനാൾ സ്വന്തം വായനകളോടെ സഭ ആചരിക്കുന്നു. സന്ധ്യാസുവിശേഷവും (മത്തായി 4:1–11) വി. കുർബാനയിലെ സുവിശേഷവും (ലൂക്കാ 4:1–13) മരുഭൂമിയിലെ യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; അവയുടെ അരികിൽ തോട്ടത്തിലെ പ്രലോഭനമായ ഉൽപത്തി 3 നിൽക്കുന്നു. യഥാർഥ അർപ്പണം എന്താണെന്നു മറ്റു മൂന്നു പാഠങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു: ചെലവില്ലാത്തതു ദാവീദ് അർപ്പിക്കുകയില്ല (2 സാമുവൽ 24:18–25); നീതി കൂടാതെ ദേവാലയത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്കു ജറെമിയാ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (ജറെമിയാ 7:1–7); ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം ഏതെന്ന് ഏശയ്യാ പറയുന്നു (ഏശയ്യാ 58:1–8). നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ വില 1 പത്രോസ് 1:13–21 ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; ഭക്ഷിച്ചാലും ഉപേക്ഷിച്ചാലും, ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും നാം കർത്താവിനുള്ളവരാണെന്ന് റോമാ 14:1–9 പറയുന്നു.

വി. ജോസഫിന്റെ വായനകൾ ആദ്യം മറ്റൊരു വിഷയമെന്നു തോന്നാം; എന്നാൽ അവ ഇതിനോടു യോജിക്കുന്നു. ആദവും ഹവ്വായും ദൈവവചനത്തെ സംശയിച്ചിടത്ത്, എല്ലാം മറിച്ചാണെന്നു തോന്നിയപ്പോഴും അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ ജോസഫ് ദൈവവചനം വിശ്വസിച്ചു. പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യതയില്ലാതിരുന്നിട്ടും ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. പ്രലോഭനം, എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അവൻ പ്രവർത്തിച്ചു എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ വാക്കുകൾ.

ഉൽപത്തി 3:1–7 · സർപ്പവും സ്ത്രീയും

പശ്ചാത്തലം.

ദാനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു തോട്ടമാണ് ഉൽപത്തി 2 കാണിച്ചത്. ഒരു വൃക്ഷം ഒഴികെ മറ്റെല്ലാറ്റിലും നിന്നു ഭക്ഷിക്കാം (2:16–17). പുരുഷനും സ്ത്രീയും നഗ്നരായിരുന്നിട്ടും ലജ്ജിച്ചില്ല എന്നു പറഞ്ഞാണ് ആ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നത് (2:25). ആ സമാധാനം എങ്ങനെ തകർന്നുവെന്ന് ഉൽപത്തി 3 പറയുന്നു. ഈ വിവരണം ആലങ്കാരികഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്നും എന്നാൽ മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ സംഭവിച്ച ഒരു ആദിസംഭവം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 390).

കഥ ലളിതമായി പറയുന്നു. അതു പഴത്തെക്കുറിച്ചല്ല; സൃഷ്ടാവിന്റെ വാക്കിൽ സൃഷ്ടിക്കു വിശ്വസിക്കാമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.

ഘടന.

• 1: ദൈവകൽപന വളച്ചൊടിക്കുന്ന സർപ്പത്തിന്റെ ചോദ്യം.
• 2–3: അതിനോടു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ മറുപടി.
• 4–5: തുറന്ന നിഷേധവും വാഗ്ദാനവും: നിങ്ങൾ ദൈവത്തെപ്പോലെ ആകും.
• 6: കാണുന്നു, പറിക്കുന്നു, തിന്നുന്നു, കൊടുക്കുന്നു.
• 7: കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നു, നഗ്നതയിലേക്കും ലജ്ജയിലേക്കും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ആരൂം (‘ārûm), കൗശലമേറിയത്: ഹീബ്രുവിലെ ഒരു വാക്കുകളി. പുരുഷനും സ്ത്രീയും അറൂമ്മീം, നഗ്നർ (2:25); സർപ്പം ആരൂം, കൗശലമുള്ളത്. ഒരു വാക്കിൽനിന്നു മറ്റേതിലേക്ക് ഒരു ശബ്ദത്തിന്റെ അകലമേയുള്ളൂ. ഒരു പുതിയ വിധത്തിൽ തങ്ങൾ നഗ്നരാണെന്നാണ് അവർ അടുത്തതായി അറിയാൻ പോകുന്നത്.
• നാഹാഷ് (nāḥāsh), സർപ്പം: വാക്യം പറയുന്നതുപോലെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു വന്യജീവി; അതിനാൽ ഒരു എതിർദൈവമല്ല. പിശാചിന്റെ അസൂയനിമിത്തം മരണം ലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു എന്നു പിൽക്കാല വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (ജ്ഞാനം 2:24; വെളിപാട് 12:9; CCC 391).
• യാദാ തോവ് വാരാ (yāda‘ ṭôb wārā‘), നന്മയും തിന്മയും അറിയുക: ഈ പ്രയോഗം വ്യാഖ്യാതാക്കൾ പല വിധത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. നന്മയും തിന്മയും എന്തെന്നു ദൈവത്തിൽനിന്നു സ്വീകരിക്കുന്നതിനുപകരം സ്വയം തീരുമാനിക്കുക എന്നാണ് പലരും അർഥമാക്കുന്നത്. അതാണ് സർപ്പം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്.

വാക്യാനുസൃതം.

“തോട്ടത്തിലെ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെയും ഫലം തിന്നരുതെന്നു ദൈവം കൽപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?” (3:1)

ദൈവത്തിന്റെ ഉദാരതയെ നിരോധനമാക്കി മാറ്റുന്ന ഒരു ചോദ്യത്തോടെയാണ് ആദ്യപ്രലോഭനം തുടങ്ങുന്നത്. ഒന്നൊഴികെ എല്ലാ വൃക്ഷവും നിങ്ങളുടേതാണ് എന്നാണ് ദൈവം പറഞ്ഞത്. ഒരു വൃക്ഷവുമില്ല എന്നു പറയുന്ന ദൈവമായി സർപ്പം അവിടുത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

“നിങ്ങൾ മരിക്കുകയില്ല.” (3:4)

ചോദ്യം ഇപ്പോൾ നേരിട്ടുള്ള നിഷേധമായി. പ്രലോഭനം സാധാരണ ഈ രണ്ടു പടികളിലാണ്: ആദ്യം ദൈവം ശരിക്കും അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ? പിന്നെ ഇതു നിനക്കു ദോഷം ചെയ്യില്ല.

“ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ പഴം ആസ്വാദ്യവും, കണ്ണിനു കൗതുകകരവും, അറിവേകാൻ കഴിയുമെന്നതിനാൽ അഭികാമ്യവും” (3:6)

മൂന്നുതരം ആകർഷണം: വിശപ്പ്, കണ്ണ്, മനസ്സിന്റെ അഹന്ത. ജഡത്തിന്റെ ദുരാശ, കണ്ണുകളുടെ ദുരാശ, ജീവിതത്തിന്റെ അഹന്ത എന്ന സമാനമായ പട്ടിക 1 യോഹന്നാൻ 2:16-ൽ ഉണ്ട്. ഇന്നത്തെ ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തിൽ പ്രലോഭകൻ മൂന്നു വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി വരുന്നു.

“ഉടനെ ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ തുറന്നു. തങ്ങൾ നഗ്നരാണെന്ന് അവരറിഞ്ഞു.” (3:7)

സർപ്പത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം കയ്പുള്ള വിധത്തിൽ സത്യമാകുന്നു. കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നു; കാണുന്നതു സ്വന്തം ലജ്ജയാണ്. അവർ ഒരു മറ ഉണ്ടാക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരെ ഉടുപ്പിക്കുന്നതു ദൈവമാണ് (3:21).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: പിശാചിനാൽ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്രഷ്ടാവിലുള്ള ആശ്രയം ഹൃദയത്തിൽ മരിക്കാൻ അനുവദിച്ചു, ദൈവകൽപന ലംഘിച്ചു; ഇതായിരുന്നു മനുഷ്യന്റെ ആദ്യപാപം (CCC 397, ആശയം). ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രമാണ് സഭ ഈ ഭാഗം വായിക്കുന്നത്; യേശു എല്ലാവരുടെയും രക്ഷകനാണ് എന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ മറുവശംപോലെയാണ് ഉദ്ഭവപാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം (CCC 389). പൗലോസ് രണ്ടു മനുഷ്യരെ അടുത്തടുത്തു നിർത്തുന്നു: ഒരു മനുഷ്യന്റെ അനുസരണക്കേടിനാൽ അനേകർ പാപികളായിത്തീർന്നു; ഒരു മനുഷ്യന്റെ അനുസരണത്താൽ അനേകർ നീതിയുള്ളവരാകും (റോമാ 5:19, ആശയം).

സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ മാർ അപ്രേമും മറ്റും പറയുന്നത്, ആദവും ഹവ്വായും ഒരു മഹത്വവസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നുവെന്നും പാപം ചെയ്തപ്പോൾ അതു നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും മാമ്മോദീസായിൽ ക്രിസ്തു അതു നമുക്കു തിരികെ നൽകുന്നുവെന്നുമാണ് (ആശയം).

റോമാ 14:1–9 · നാം കർത്താവിനുള്ളവർ

പശ്ചാത്തലം.

അൻപതുകളിലെ ഒരു കാലത്ത്, താൻ ഇനിയും സന്ദർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത റോമിലെ ക്രൈസ്തവർക്കു പൗലോസ് എഴുതുന്നു. പന്ത്രണ്ടുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള അധ്യായങ്ങൾ അനുദിനജീവിതത്തിലേക്കു തിരിയുന്നു. ഈ അധ്യായത്തിൽ സമൂഹം ഭക്ഷണത്തെയും വിശുദ്ധദിവസങ്ങളെയും ചൊല്ലി ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലർ വിശ്വാസത്തിൽ ദുർബലർ, ചില ഭക്ഷണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ എന്തും ഭക്ഷിക്കുന്നു. ദുർബലർ പ്രധാനമായും യഹൂദ ഭക്ഷണ, കലണ്ടർ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്ന വിശ്വാസികളും ശക്തർ പ്രധാനമായും വിജാതീയ പശ്ചാത്തലമുള്ളവരും ആയിരുന്നുവെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; വചനം അതു നേരിട്ടു പറയുന്നില്ല. ഈ വിഷയത്തിൽ പൗലോസ് ശക്തരുടെ പക്ഷത്താണ് (15:1). എങ്കിലും അവർ പരസ്പരം എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ.

ഘടന.

• 1: കൽപന: സ്വീകരിക്കുവിൻ.
• 2–4: ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച്: നിന്ദിക്കരുത്, വിധിക്കരുത്.
• 5–6: ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ച്: ഓരോരുത്തനും കർത്താവിന്റെ സ്തുതിക്കായി.
• 7–9: എല്ലാറ്റിന്റെയും അടിസ്ഥാനം: ജീവനിലും മരണത്തിലും നാം കർത്താവിനുള്ളവർ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പ്രൊസ്ലാംബനെസ്തേ (proslambanesthe), സ്വീകരിക്കുവിൻ: ഒരാളെ വീട്ടിലേക്കു സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ കൂട്ടത്തിലേക്കു സ്വീകരിക്കുക. അവസാനം പൗലോസ് ഈ വാക്കിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു: ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും പരസ്പരം സ്വീകരിക്കുവിൻ (15:7, ആശയം).
• അസ്തെനോൻ തേ പിസ്തെയി (asthenōn tē pistei), വിശ്വാസത്തിൽ ദുർബലൻ: ക്രിസ്തുവിൽ കുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവൻ എന്നല്ല അർഥം. ചില ആചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചു മനസ്സാക്ഷിക്ക് ഇനിയും സ്വസ്ഥത ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്തവൻ എന്നാണ്. അവജ്ഞ കൂടാതെയാണ് പൗലോസ് ഈ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
• കുറിയെവോ (kyrieuō), കർത്താവായിരിക്കുക: വാക്യം ഒൻപതിലെ വാക്ക്. മുഴുവൻ ഭാഗവും ഇതിലേക്കാണു നയിക്കുന്നത്: മരിച്ചവരുടെയും ജീവിക്കുന്നവരുടെയും കർത്താവാകാൻ ക്രിസ്തു മരിച്ചുയിർത്തു. ഒരു ദാസനെ വിധിക്കാനുള്ള അവകാശം അവന്റെ യജമാനനുള്ളതാണ് (14:4).

വാക്യാനുസൃതം.

“വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പില്ലാത്തവനെ സ്വീകരിക്കുവിൻ; അത് അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ചു തർക്കിക്കാനാകരുത്.” (14:1)

തർക്കിക്കാനുള്ള അവസരമായി മാത്രം ചെയ്യുന്ന സ്വീകരണം സ്വീകരണമല്ല. ഇടവകകൾക്ക് ഈ പ്രലോഭനം അറിയാം.

“ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ കർത്താവിന്റെ സ്തുതിക്കായി അതുപേക്ഷിക്കുകയും ദൈവത്തിനു കൃതജ്ഞതയർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” (14:6)

പൗലോസ് ഉപവാസത്തെ നിസ്സാരമാക്കുന്നില്ല; അതിനു ശരിയായ ദിശ നൽകുന്നു. കർത്താവിന്റെ സ്തുതിക്കായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് ഉപവാസത്തിന്റെ കാരണം. സ്വന്തം ആചാരം മറ്റൊരാളുടെ ദൈവസന്നിധിയിലെ നിലയുടെ അളവുകോലാക്കുന്നതിനെയാണ് അദ്ദേഹം വിലക്കുന്നത്.

“നമ്മിലാരും തനിക്കുവേണ്ടിമാത്രം ജീവിക്കുന്നില്ല; തനിക്കുവേണ്ടിമാത്രം മരിക്കുന്നുമില്ല.” (14:7)

വിശുദ്ധരുടെ ഐക്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ആരുടെയും ജീവിതവും മരണവും അയാളെ മാത്രം സംബന്ധിക്കുന്നതല്ല (CCC 953).

“ആകയാൽ, ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും നാം കർത്താവിനുള്ളവരാണ്.” (14:8)

ക്രൈസ്തവ ആശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്തായ വാക്യങ്ങളിലൊന്ന്. ദീർഘമായ ഒരു നോമ്പിന്റെ ഈ ഘട്ടത്തിൽ, നോമ്പ് പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് ഇതു പറയുന്നു: നാം അവിടുത്തേതാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മരിച്ചവരുടെയും ജീവിക്കുന്നവരുടെയും കർത്താവാകാൻ ക്രിസ്തു മരിച്ചു ജീവിച്ചു എന്ന വാക്യം ഒൻപതോടെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വാഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം മതബോധനഗ്രന്ഥം തുടങ്ങുന്നത് (CCC 668). സഭയുടെ ഉപവാസനിയമങ്ങൾ ഈ വാക്കുകൾകൊണ്ടു റദ്ദാകുന്നില്ല. വിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ ഭിന്നതയുള്ള കാര്യങ്ങളിലെ ഉപവിയാണ് പൗലോസിന്റെ വിഷയം. അദ്ദേഹം പറയുന്ന ലക്ഷ്യംതന്നെയാണ് സഭയുടെ അച്ചടക്കവും സേവിക്കുന്നത്: എല്ലാം കർത്താവിന്റെ സ്തുതിക്കായി.

ലൂക്കാ 4:1–13 · മരുഭൂമിയിൽ

പശ്ചാത്തലം.

യേശുവിന്റെ മാമ്മോദീസാ ലൂക്കാ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞു (3:21–22); അവിടുത്തെ വംശാവലി ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആദാംവരെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു (3:38). ആദാം, ദൈവപുത്രൻ എന്ന വാക്കുകൾക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ, മറ്റൊരു ദൈവപുത്രൻ പ്രലോഭകനെ നേരിടുന്നു. ഈ നാൽപതു ദിവസങ്ങൾ മരുഭൂമിയിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെട്ട ഇസ്രായേലിന്റെ നാൽപതു വർഷങ്ങളെയും (നിയമാവർത്തനം 8:2), മോശയുടെയും (പുറപ്പാട് 34:28) ഏലിയായുടെയും (1 രാജാക്കന്മാർ 19:8) ഉപവാസത്തെയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ മൂന്നു മറുപടികളും നിയമാവർത്തനത്തിൽനിന്നാണ് (8:3; 6:13; 6:16). പിശാചിന്റെ ഏക ഉദ്ധരണി സങ്കീർത്തനം 91:11–12-ൽനിന്നും.

ഘടന.

• 1–2: ആത്മാവ്, മരുഭൂമി, ഉപവാസം.
• 3–4: അപ്പം.
• 5–8: രാജ്യങ്ങൾ.
• 9–12: ദേവാലയം.
• 13: നിശ്ചിതകാലത്തേക്കു പിശാച് വിട്ടുപോകുന്നു.
• ¶ മത്തായി ദേവാലയത്തെ രണ്ടാമതും രാജ്യങ്ങളെ അവസാനവും വയ്ക്കുന്നു. സുവിശേഷം മുഴുവൻ നീങ്ങുന്ന ജറുസലെമിലാണ് ലൂക്കാ അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പെയ്റാസോ (peirazō), പ്രലോഭിപ്പിക്കുക, പരീക്ഷിക്കുക: ഒരേ ഗ്രീക്കുവാക്കിന് ഈ രണ്ട് അർഥവുമുണ്ട്. ദൈവത്തിന്റെ വശത്തുനിന്നു പരീക്ഷയായത് പിശാചിന്റെ വശത്തുനിന്നു പ്രലോഭനമാണ്. ആത്മാവ് യേശുവിനെ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കുന്നു; പിശാച് ആ അവസരം സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
• ദിയബോലോസ് (diabolos), പിശാച്: അക്ഷരാർഥത്തിൽ കുറ്റം ആരോപിക്കുന്നവൻ, അപവാദം പറയുന്നവൻ. ഉൽപത്തി 3-ൽ അവൻ ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അപവാദം പറയുന്നു; ഇവിടെ പിതാവിനു പുത്രനോടുള്ള കരുതലിനെക്കുറിച്ചും അതുതന്നെ ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നു.
• കായ്റോസ് (kairos), നിശ്ചിതകാലം: ഘടികാരസമയമല്ല, യോജിച്ച നിമിഷം. പീഡാസഹനത്തിൽ പ്രലോഭകൻ മടങ്ങിവരുന്നതു ലൂക്കാ കാണിക്കും: യൂദാസിൽ സാത്താൻ പ്രവേശിച്ചു (22:3). മരുഭൂമിയിലെ പോരാട്ടം വീണ്ടും വരും.

വാക്യാനുസൃതം.

“യേശു പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനായി ജോർദാനിൽ നിന്നു മടങ്ങി. ആത്മാവ് അവനെ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിച്ചു.” (4:1)

ആത്മാവിന്റെ നിറവ് മരുഭൂമിയിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല; അവിടേക്കു നയിക്കുന്നു. പ്രലോഭനത്തിലായിരിക്കുമ്പോഴും ഒരാൾ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തുതന്നെയായിരിക്കാം.

“നീ ദൈവപുത്രനാണെങ്കിൽ ഈ കല്ലിനോട് അപ്പമാകാൻ കൽപിക്കുക.” (4:3)

നീ എന്റെ പുത്രനാണ് എന്നു ജോർദാനിലെ സ്വരം പറഞ്ഞു (3:22); സംശയം ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പിശാച് തുടങ്ങുന്നു. പുത്രത്വം സ്വന്തം കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കുക എന്നതാണ് പ്രലോഭനം. പിന്നീട് അവിടുന്ന് ആയിരങ്ങൾക്ക് അപ്പം നൽകും (9:12–17); തന്നെത്തന്നെ അപ്പമായി നൽകും.

“നീ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ” (4:7)

കുരിശില്ലാത്ത രാജ്യമാണ് വാഗ്ദാനം. പിതാവ് അവിടുത്തേക്ക് എല്ലാം നൽകും; പിശാച് ഒഴിവാക്കിക്കൊടുക്കാൻ നോക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെത്തന്നെ.

“നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ അവൻ ദൂതൻമാരോടു കൽപിക്കുമെന്നും” (4:10)

പിശാചിനു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കാനറിയാം. വാക്കുകൾ അറിഞ്ഞാൽ പോരാ; ദൈവത്തെ നിർബന്ധിക്കാൻ നോക്കാതെ അവിടുന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ വായിക്കണം.

“അപ്പോൾ പിശാച് പ്രലോഭനങ്ങൾ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ച്, നിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് അവനെ വിട്ടുപോയി.” (4:13)

എല്ലാം: ഈ മൂന്നും പ്രലോഭനത്തെ മുഴുവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരിക്കലും പാപംചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ എന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 4:15).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ആദ്യത്തെ ആദാം പ്രലോഭനത്തിനു വഴങ്ങിയിടത്തു വിശ്വസ്തനായി നിന്ന പുതിയ ആദാമാണ് യേശു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 539); മരുഭൂമിയിലെ യേശുവിന്റെ രഹസ്യത്തോടു സഭ ഓരോ വർഷവും സ്വയം ഐക്യപ്പെടുന്നുവെന്നും (CCC 540). ആദാം പരാജയപ്പെട്ട അതേ ശരീരത്തിൽ, ഒരു മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ കർത്താവ് പോരാടി ശത്രുവിനെ കീഴടക്കിയെന്നു വി. ഇരണേവൂസ് പഠിപ്പിച്ചു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 5.21, ആശയം). ഓരോ പ്രലോഭനത്തിനുമുള്ള മറുപടി എല്ലാക്കാലത്തും ഒന്നുതന്നെ: സമർഥമായ വാദമല്ല, ദൈവവചനത്തോടുള്ള അനുസരണം.

റോമാ 4:16–18 · പ്രതീക്ഷയ്ക്കു സാധ്യതയില്ലാതിരുന്നിട്ടും

പശ്ചാത്തലം.

പരിച്ഛേദനത്തിനും നിയമത്തിനും മുമ്പ് വിശ്വാസത്താലാണ് ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം അബ്രാഹത്തിനു ലഭിച്ചതെന്നു പൗലോസ് വാദിച്ചുകഴിഞ്ഞു (4:9–15). ഉദ്ഭവം എന്തായാലും വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും പിതാവാണ് അബ്രാഹം എന്നതാണ് നിഗമനം. അബ്രാഹത്തിന്റെ വംശത്തിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശിശുവിനെ വിശ്വാസത്തിൽ സ്വീകരിച്ച ജോസഫിനെ, വി. ജോസഫിന്റെ തിരുനാളിൽ സഭ വിശ്വാസത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ അരികിൽ നിർത്തുന്നു.

ഘടന.

• 16: വാഗ്ദാനം കൃപയിൽ അധിഷ്ഠിതമാകാൻ വിശ്വാസം.
• 17: മരിച്ചവർക്കു ജീവൻ നൽകുന്ന ദൈവം.
• 18: പ്രതീക്ഷയ്ക്കെതിരേ പ്രതീക്ഷ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഖാരിസ് (charis), കൃപ: വാഗ്ദാനം ഒരു ദാനമാണ്; വിശ്വാസമാണ് അതു സ്വീകരിക്കുന്ന വഴി. വിശ്വാസം ഉളവാക്കുന്ന സത്പ്രവൃത്തികൾക്കെതിരേ വിശ്വാസത്തെ നിർത്തുകയല്ല പൗലോസ് (റോമാ 2:6; ഗലാത്തിയാ 5:6 കാണുക); ദൈവത്തിന്റെ ദാനം ആദ്യം വരുന്നുവെന്നു പറയുകയാണ്.
• പാർ എൽപിദ എപ് എൽപിദി (par’ elpida ep’ elpidi), പ്രതീക്ഷയ്ക്കെതിരേ, പ്രതീക്ഷയിൽ: ഗ്രീക്കിൽ ഒരേ വാക്കുകൊണ്ടുള്ള കളി. മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷാകാരണങ്ങൾക്കും എതിരായി, ദൈവം നൽകുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ മേൽ.

വാക്യാനുസൃതം.

“അവൻ നമ്മളെല്ലാവരുടെയും പിതാവാണ്.” (4:16)

നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹം എന്ന നാമം ഇസ്രായേലിനു പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ആരെയും ഒഴിവാക്കാതെ പൗലോസ് വൃത്തം വിശാലമാക്കുന്നു: നിയമം ലഭിച്ചവർക്കു മാത്രമല്ല, അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം പങ്കുവയ്ക്കുന്നവർക്കും വാഗ്ദാനമുണ്ട്.

“മരിച്ചവർക്കു ജീവനും അസ്തിത്വമില്ലാത്തവയ്ക്ക് അസ്തിത്വവും നൽകുന്നവന്റെ മുമ്പിൽ,” (4:17)

അബ്രാഹത്തിനും സാറായ്ക്കും പ്രായമേറി, മക്കളുണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇല്ലായ്മയിൽനിന്നു സൃഷ്ടിക്കുകയും മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം. ഈസ്റ്ററിനെയും നാളത്തെ ലാസറിനെയും ഈ വാക്യം മുൻകൂട്ടി കാണിക്കുന്നു.

“പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് സാധ്യത ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, പ്രതീക്ഷയോടെ അവൻ വിശ്വസിച്ചു.” (4:18)

പ്രത്യാശ എന്ന പുണ്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1819). അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രത്യാശയിൽ ഉദ്ഭവിച്ച ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശയെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണത്തിന്റെ മാതൃകയായി സഭ അബ്രാഹത്തെ ആദരിക്കുന്നു (CCC 144–146). അബ്രാഹംമുതലുള്ള നീണ്ട നിരയുടെ അവസാനം അതുപോലെ വിശ്വസിച്ചവനാണ് ജോസഫ്. ദൂതൻ കൽപിച്ചതു ചെയ്തപ്പോൾ ജോസഫ് വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണം കാണിച്ചുവെന്നും അങ്ങനെ ആദ്യംമുതൽ മറിയത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ പങ്കുചേർന്നുവെന്നും വി. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ റിഡംപ്തോരിസ് കുസ്തോസിൽ പറയുന്നു (ഖണ്ഡിക 4–5, ആശയം).

മത്തായി 1:18–25 · ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ ജോസഫ് പ്രവർത്തിച്ചു

പശ്ചാത്തലം.

ദാവീദിന്റെ വംശത്തിലൂടെ യേശുവിന്റെ വംശാവലി മത്തായി ഇപ്പോൾ നൽകി; അസാധാരണമായ ഒരു പ്രയോഗത്തോടെയാണ് അത് അവസാനിക്കുന്നത്: മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ ജോസഫ്, അവളിൽനിന്ന് യേശു ജനിച്ചു (1:16, ആശയം). ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകുമെന്ന് ഈ ഭാഗം വിശദീകരിക്കുന്നു. പേരിടുന്നതിലൂടെ നിയമപരമായ പിതൃത്വം നൽകുന്ന ജോസഫ് വഴി യേശു യഥാർഥത്തിൽ ദാവീദിന്റെ പുത്രനാണ്; എങ്കിലും ഒരു പുരുഷനാലല്ല അവിടുന്നു ഗർഭത്തിൽ ഉരുവായത്.

അക്കാലത്തെ യഹൂദാചാരത്തിൽ വിവാഹനിശ്ചയം നിയമപരമായി ബന്ധിക്കുന്ന കാര്യമായിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയില്ലെങ്കിലും അവർ ഭർത്താവും ഭാര്യയും എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഔപചാരികമായ വിവാഹമോചനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അത് അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണ് ജോസഫിനെ ഭർത്താവ് എന്നു വിളിക്കുന്നതും മാതാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവരുന്നതും.

ഘടന.

• 18: സാഹചര്യം.
• 19: ജോസഫിന്റെ തീരുമാനം.
• 20–21: സ്വപ്നത്തിലെ ദൂതൻ.
• 22–23: ഏശയ്യായുടെ പൂർത്തീകരണം.
• 24–25: ജോസഫിന്റെ അനുസരണം.
• ¶ ജോസഫ് ഈ ഭാഗത്തും സുവിശേഷങ്ങളിൽ മറ്റെവിടെയും ഒരു വാക്കും പറയുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടികളെല്ലാം പ്രവൃത്തികളാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ദിക്കായിയോസ് (dikaios), നീതിമാൻ: മത്തായിയിൽ, ദൈവനിയമം രൂപപ്പെടുത്തിയ ജീവിതമുള്ളവന്റെ പേര്. ജോസഫിന്റെ നീതി കാരുണ്യമായി വെളിപ്പെടുന്നു. നീതിമാനായിരിക്കുന്നതും മാതാവിനെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതും ഒരേ വാക്യത്തിൽ ഒരുമിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
• ഈയേസൂസ് (Iēsous), യേശു: കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നർഥമുള്ള യേഷുവാ എന്ന ഹീബ്രുനാമത്തിന്റെ ഗ്രീക്കുരൂപം. പേരിടുന്നതു പിതാവിന്റെ അവകാശമായിരുന്നു. പേരിടുന്നതിലൂടെ ജോസഫ് ശിശുവിനെ സ്വന്തമായി സ്വീകരിക്കുന്നു; ശിശു എന്തു ചെയ്യുമെന്ന് ആ നാമം പറയുന്നു.
• പാർത്തെനോസ് (parthenos), കന്യക: ഏശയ്യാ 7:14-ൽ ഗ്രീക്കു പഴയനിയമത്തിന്റെ വാക്ക്; ഹീബ്രുവിൽ അത് അൽമാ, വിവാഹപ്രായമെത്തിയ യുവതി. മത്തായി ഗ്രീക്കു വായിക്കുകയും അതിന്റെ പൂർണാർഥം മറിയത്തിൽ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ കന്യകമറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ യേശു ഗർഭത്തിൽ ഉരുവായി എന്നു സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (CCC 496–497).

വാക്യാനുസൃതം.

“അവളുടെ ഭർത്താവായ ജോസഫ് നീതിമാനാകയാലും അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്കയാലും അവളെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.” (1:19)

നീതിയുള്ളതും സൗമ്യവുമായ തീരുമാനം; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി മറ്റൊന്നാണ്. ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ ശാസിക്കുന്നില്ല, കൂടുതൽ വെളിച്ചം നൽകുന്നു. കാണാൻ കഴിഞ്ഞിടത്തോളം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നന്മ എത്തിയിരുന്നു.

“ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ.” (1:20)

രാജകീയനാമത്തിലാണ് ദൂതൻ അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നത്; അതിനു പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ജോസഫിന്റെ ഭാര്യയിൽനിന്ന് അഭിഷിക്തനെ കാത്തിരുന്ന ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ യേശു ജനിക്കാനാണിതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 437).

“അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” (1:21)

റോമിൽനിന്നോ ശത്രുക്കളിൽനിന്നോ അല്ല; ചിലർ അങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കാമെങ്കിലും. ശിശുവിന്റെ നാമം അവിടുത്തെ ദൗത്യം ലളിതമായി പറയുന്നു. ഉൽപത്തി 3-നുള്ള ഉത്തരമാണിത്.

“ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ എന്നർഥമുള്ള എമ്മാനുവേൽ” (1:23)

സുവിശേഷം ഇതോടെ തുടങ്ങുകയും കർത്താവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: യുഗാന്തംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും (28:20). മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം മുഴുവൻ ഇവ രണ്ടിനും ഇടയിലാണ്.

“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ … അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” (1:24)

ജോസഫ് എഴുന്നേറ്റ് അനുസരിക്കുന്ന പല സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് (2:14, 21). ഏദനിൽ ദൈവവചനം സംശയിക്കപ്പെടുകയും ലംഘിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ പ്രതിസന്ധിയുടെ നടുവിൽ, ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ അതു സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഉടനെ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ജോസഫിന്റെ സംശയത്തെ പിതാക്കന്മാരെല്ലാം ഒരുപോലെയല്ല വായിച്ചത്. എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നു വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നിട്ടും മാതാവിനെ അപമാനിക്കാത്ത ആളുടെ സൗമ്യതയെ വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പ്രശംസിക്കുന്നു. മത്തായിയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വി. ജെറോം കരുതുന്നത്, മറിയത്തിന്റെ പരിശുദ്ധി ജോസഫിന് അറിയാമായിരുന്നുവെന്നും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത രഹസ്യത്തിനു മുമ്പിൽ അദ്ദേഹം മൗനം പാലിച്ചുവെന്നുമാണ് (രണ്ടും ആശയം). ഏതായാലും അദ്ദേഹം നീതിമാനാണ്.

വി. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ റിഡംപ്തോരിസ് കുസ്തോസിലും (1989), ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ പാത്രിസ് കോർദെയിലും (2020) അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതി; അനുസരണവും സ്വീകരണവും ധൈര്യവുമുള്ള, നിഴലിൽ നിൽക്കുന്ന പിതാവായി ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ ജോസഫിനെ വിവരിക്കുന്നു. ഹാശാആഴ്ച അടുക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ അനുസരണം ഈ തിരുനാൾ നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്കു മുമ്പിൽ നിർത്തുന്നു.

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

പുത്രനെ പ്രസവിക്കുന്നതുവരെ മറിയത്തെ അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞില്ല എന്നു മത്തായി പറയുന്നു. അതിനുശേഷം അറിഞ്ഞു എന്നാണോ അർഥം?

അല്ല. വരെ എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്കുവാക്ക് (ഹെയോസ്) ഒരു സമയംവരെ സംഭവിക്കാത്തതു പറയുന്നു; അതിനുശേഷം എന്തുണ്ടായി എന്ന് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. യേശു ജോസഫിൽനിന്നല്ല ഗർഭത്തിൽ ഉരുവായത് എന്നതാണ് മത്തായിയുടെ കരുതൽ. മറിയത്തിന്റെ നിത്യകന്യകാത്വം സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (CCC 499–501); യേശുവിന്റെ സഹോദരന്മാർ എന്നതു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥശൈലിയിൽ അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയാണെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 500).

ഉപവാസത്തിനു പ്രാധാന്യമില്ലെന്നാണോ റോമാ 14 പറയുന്നത്?

അല്ല. കർത്താവിന്റെ സ്തുതിക്കായി ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരെ പൗലോസ് ആദരിക്കുന്നു (14:6); ഇന്നത്തെ സുവിശേഷങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതുപോലെ യേശുതന്നെ ഉപവസിച്ചു. അഭിപ്രായഭിന്നതയുള്ളപ്പോൾ വിശ്വാസികൾ പരസ്പരം എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നാണ് പൗലോസ് പറയുന്നത്. അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് നിന്ദയും വിധിക്കലുമാണ്, ഉപവാസമല്ല. നോമ്പ് സഭ മക്കൾക്കു നൽകുന്ന ഒരു ദാനമാണ്; രോഗമോ പ്രായമോ മറ്റു കാരണങ്ങളോ മൂലം വ്യത്യസ്തമായി ആചരിക്കുന്നവരോട് ഉപവിയോടെ അതു പാലിക്കണം.

യേശുവിനു പാപം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ അവിടുത്തെ പ്രലോഭനങ്ങൾ യഥാർഥമായിരുന്നോ?

യഥാർഥമായിരുന്നു. പാപം ചെയ്തില്ലെങ്കിലും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (4:15). വിശപ്പും അധികാരത്തിന്റെ വാഗ്ദാനവും ദൈവത്തെ പരീക്ഷിക്കാനുള്ള ക്ഷണവും യഥാർഥ മനുഷ്യമനസ്സിന്മേലുള്ള യഥാർഥ സമ്മർദങ്ങളായിരുന്നു. അവിടുന്നു വഴങ്ങിയില്ല എന്നതുകൊണ്ട് പോരാട്ടം കുറയുന്നില്ല. പ്രലോഭനം അതിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും കാണിച്ചിട്ടും വഴങ്ങാത്തതിനാൽ അതിന്റെ പൂർണശക്തി അവിടുന്ന് അറിഞ്ഞു എന്നാണ് അർഥം.

സീറോ മലങ്കര വായനക്കാരന്

നാൽപതാം വെള്ളി നമ്മുടെ സഭയ്ക്ക് ഒരു വഴിത്തിരിവാണ്. ഇന്ന് ഉപവാസവും നാൽപതു കുമ്പിടീലും ഇല്ലെന്നു പഞ്ചാംഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാളെ ലാസറിന്റെ ശനി; ഞായറാഴ്ച ഓശാനയ്ക്കു കുരുത്തോലയും പൂക്കളും കൊണ്ടുവരുന്നു. വലിയ നോമ്പ് പഠിപ്പിച്ചതിനെ, ദൈവവചനത്തിലേക്കുള്ള മടക്കത്തെയും വിശക്കുന്നവരെ ഊട്ടുന്ന ഉപവാസത്തെയും, ഇന്നത്തെ വായനകൾ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു; ഒന്നും പറയാതെ പറഞ്ഞതു ചെയ്ത ഒരാളുടെ കൂട്ടിൽ, കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ദിവസങ്ങളിലേക്കു നമ്മെ കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• ദൈവം ഉള്ളതിനെക്കാൾ കുറഞ്ഞ ഉദാരതയുള്ളവനാണെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുകയാണ് സർപ്പത്തിന്റെ ആദ്യനീക്കം. ജീവിതത്തിന്റെ ഏതു മേഖലയിലാണ് ദൈവത്തെ അങ്ങനെ കാണാൻ നിങ്ങൾക്കു പ്രലോഭനമുള്ളത്?
• ഓരോ പ്രലോഭനത്തിനും യേശു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവാക്യത്തിലൂടെ മറുപടി നൽകുന്നു. ഈ വായനകളിലെ ഏതു വാക്യമാണ് ഹാശാആഴ്ചയിലേക്കു നിങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
• ജോസഫിന്റെ ആദ്യതീരുമാനം സൗമ്യവും നല്ലതുമായിരുന്നു; എങ്കിലും ദൈവം കൂടുതൽ ചോദിച്ചു. നല്ല മനസ്സാക്ഷിയോടെ നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു പദ്ധതി ദൈവം മാറ്റിയത് എപ്പോഴാണ്?
• നിന്ദയും വിധിക്കലും കൂടാതെ, റോമാ 14-ന്റെ ആത്മാവിൽ നിങ്ങളുടെ ഇടവകയ്ക്ക് എങ്ങനെ പരസ്പരം നോമ്പ് ആചരിക്കാം?