19 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“യേശു അവളോടു ചോദിച്ചു: വിശ്വസിച്ചാൽ നീ ദൈവമഹത്വം ദർശിക്കുമെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലേ?” യോഹന്നാൻ 11:40
ഫെബ്രുവരി 8 തിങ്കളാഴ്ച വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിച്ചതിന്റെ നാല്പതാം ദിവസമാണ് ഇന്ന്. കർത്താവ് മരുഭൂമിയിൽ നാല്പതു ദിവസം ഉപവസിച്ചു; മോശ നാല്പതു ദിവസം മലമുകളിൽ കഴിഞ്ഞു; ഏലിയാ നാല്പതു ദിവസം നടന്ന് ഹോറെബിലെത്തി. അവരോടൊപ്പം എണ്ണിക്കൊണ്ട് സഭ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച നാല്പതാം വെള്ളിയായി ആചരിക്കുന്നു. പീഡാനുഭവവാരത്തിലൂടെ ഈസ്റ്റർവരെ നീളുന്നതിനാൽ കേരളത്തിലെ നമ്മുടെ പൂർവികർ ഈ കാലത്തെ മുഴുവൻ അമ്പതു നോമ്പ് എന്നു വിളിച്ചു. നാല്പതു ദിവസം ഇന്നു പൂർത്തിയാകുന്നു; ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് മിശിഹായോടൊപ്പം ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയാണ്. പല ഇടവകകളിലും ഇന്നു പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെ കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുന്നു; ചിലർ ഒരു ചെറിയ കുരിശും ചുമന്ന് കാൽനടയായി കുരിശുമല കയറുന്നു. 2027-ൽ ഈ ദിവസം കർത്താവിന്റെ ബാല്യത്തിനു കാവൽനിന്ന നീതിമാനായ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ തിരുനാൾകൂടിയാണ്. ഉചിതമായ ഒരു കൂടിച്ചേരൽ: രാത്രിയിൽ അനുസരിച്ച മൗനത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ, തന്റെ വളർത്തുപുത്രൻ മരണംവരെ പിതാവിനെ അനുസരിക്കാനിരിക്കുന്ന ആഴ്ചയുടെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു.
ഒന്നാം വായന ഹ്രസ്വവും ശാന്തവുമാണ്. സോദോമിന്റെ നാശത്തിനുശേഷം “അബ്രാഹം അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, താൻ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന സ്ഥലത്തേക്കുചെന്നു.” “അവൻ സോദോമിനുംഗൊമോറായ്ക്കും താഴ്വരപ്രദേശങ്ങൾക്കും നേരേനോക്കി. തീച്ചൂളയിൽ നിന്നെന്ന പോലെ ആ പ്രദേശത്തുനിന്നെല്ലാം പുകപൊങ്ങുന്നതു കണ്ടു.” തലേദിവസം അതേ സ്ഥലത്തുവച്ച് ആ നഗരത്തിനുവേണ്ടി അവൻ ദൈവത്തോടു വിലപേശിയിരുന്നു: അമ്പത് നീതിമാന്മാർ, നാല്പത്തഞ്ച്, നാല്പത്, മുപ്പത്, ഇരുപത്, പത്ത്. പത്തുപേർപോലും കണ്ടെത്തപ്പെട്ടില്ല. എങ്കിലും അവന്റെ പ്രാർഥന പാഴായില്ല: “താഴ്വരകളിലെ നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു. ലോത്ത് പാർത്തിരുന്ന ഈ നഗരങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്നു ലോത്തിനെ നാശത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു.” ഒരു മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയും പാഴാകുന്നില്ല. രണ്ടാം വായന ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ വക്കോളമെത്തിയ സംഭവമാണ്. ജോർദാനു കിഴക്കു പാർത്ത ഗോത്രങ്ങൾ നദീതീരത്ത് ഒരു വലിയ ബലിപീഠം പണിതു; കർത്താവിന്റെ ബലിപീഠത്തിനെതിരേ രണ്ടാമതൊരു ബലിപീഠവും ഒരു കലാപവും ഭയന്ന് മറ്റു ഗോത്രങ്ങൾ യുദ്ധത്തിനായി ഷീലോയിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടി. അവർ ഫിനെഹാസിനെയും പത്തു തലവന്മാരെയും അയച്ചു ചോദിച്ചു: “കർത്താവിന്റെ ജനമൊന്നാകെ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽ നിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ എതിർത്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ സ്വന്തമായി ഒരു ബലിപീഠം നിർമിച്ചു. ഇസ്രായേ ലിന്റെ ദൈവത്തിനെതിരേ എന്തൊരതിക്ര മമാണ് നിങ്ങൾ ഇന്നു പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്!” ആ ബലിപീഠം നദിയുടെ ഇരുകരകളും ഒരേ കർത്താവിന്റേതാണെന്നതിനുള്ള ഒരു സാക്ഷ്യം മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് അധ്യായത്തിന്റെ ബാക്കിഭാഗം പറയുന്നു; യുദ്ധം ചെയ്യുംമുൻപ് അവർ സംസാരിച്ചതുകൊണ്ട് യുദ്ധം ഒഴിവായി. ഇത്തരം എല്ലാ സംഘർഷങ്ങൾക്കുമുള്ള ക്രൈസ്തവനിയമം പൗലോസ് നൽകുന്നു: “ആകയാൽ, ദൈവമഹത്വത്തിനായി ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം സ്വീകരിക്കുവിൻ.” പീഡാനുഭവവാരത്തിലെ ഓരോ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കാൻ യോഗ്യമായ ഒരു ആശീർവാദത്തോടെ അവൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: “പ്രത്യാശയുടെ ദൈവം നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്താൽ സകല സന്തോഷവും സമാധാനവുംകൊണ്ടു നിങ്ങളെ നിറയ്ക്കട്ടെ! അങ്ങനെ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ നിങ്ങൾപ്രത്യാശയിൽ സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ!”
സുവിശേഷം നമ്മെ ബഥാനിയായിലേക്ക്, ലാസറിന്റെ കല്ലറയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു; പീഡാനുഭവത്തിനുമുൻപ് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ അവസാനത്തേതും ഏറ്റവും വലുതുമായ അടയാളം. “യേശു വീണ്ടും നെടുവീർപ്പിട്ടുകൊണ്ടു ശവകുടീരത്തിങ്കൽ വന്നു. അത് ഒരു ഗുഹയായിരുന്നു. അതിൻമേൽ ഒരു കല്ലും വച്ചിരുന്നു.” “യേശു പറഞ്ഞു: ആ കല്ലെടുത്തു മാറ്റുവിൻ.” എപ്പോഴും പ്രായോഗികബുദ്ധിയുള്ള മർത്താ എതിർക്കുന്നു: “കർത്താവേ, ഇപ്പോൾ ദുർഗന്ധം ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇത് നാലാം ദിവസമാണ്.” ഇന്നത്തെ താക്കോലായ വചനംകൊണ്ട് ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു: “യേശു അവളോടു ചോദിച്ചു: വിശ്വസിച്ചാൽ നീ ദൈവമഹത്വം ദർശിക്കുമെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലേ?” കല്ല് എടുത്തുമാറ്റപ്പെടുന്നു. ഈശോ കണ്ണുയർത്തി, പിതാവാണു തന്നെ അയച്ചതെന്നു ജനം വിശ്വസിക്കാൻവേണ്ടി ഉറക്കെ നന്ദി പറയുന്നു. പിന്നെ “അവൻ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു: ലാസറേ, പുറത്തു വരുക.” “അപ്പോൾ മരിച്ചവൻ പുറത്തു വന്നു. അവന്റെ കൈകാലുകൾ നാടകൾകൊണ്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും മുഖം തുണികൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടുമിരുന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: അവന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കുവിൻ. അവൻ പോകട്ടെ.” ലാസർ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങുന്നു; അവൻ വീണ്ടും മരിക്കും; ഇത് ഒരു അടയാളമാണ്, ഇനിയും ഉയിർപ്പല്ല. എന്നാൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഈസ്റ്ററിലേക്ക് അതു വിരൽചൂണ്ടുന്നു: മറ്റൊരു കല്ലറയിൽനിന്നു കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെടും; ശവക്കച്ചകൾ അവിടെ കിടക്കും; കാരണം പുറത്തുവരുന്നവൻ ഇനിയൊരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല. ഈശോ മറ്റുള്ളവർക്കും ഒരു പങ്കു നൽകുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുക: അവർ കല്ലു മാറ്റണം; അവർ അവന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കണം. സഭ ഇന്നും അതു ചെയ്യുന്നു. ജീവൻ നൽകുന്നതു മിശിഹാ മാത്രം; തന്റെ സഭയുടെ ശുശ്രൂഷയിലൂടെ അനുരഞ്ജനകൂദാശയിൽ പാപത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ അവിടുന്ന് അഴിക്കുന്നു. ഈ നാല്പതാം വെള്ളിയാഴ്ച, ഏതു കല്ലാണ് എന്നിൽനിന്ന് ഉരുട്ടിമാറ്റേണ്ടത്? ഏതു കെട്ടുകളാണ് ഇപ്പോഴും എന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ഭയപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചാണ് വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ വായനകൾ പറയുന്നത്. ഏശയ്യാവഴി കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. സംഭ്രമിക്കേണ്ടാ, ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവം. ഞാൻ നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്റെ വിജയകരമായ വലത്തുകൈകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെതാങ്ങിനിർത്തും.” യൗസേപ്പിന് ആ വാക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു. താൻ വിവാഹം ചെയ്യാനിരുന്നവൾ ഗർഭിണിയാണെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞു; “അവളുടെ ഭർത്താവായ ജോസഫ് നീതിമാനാകയാലും അവളെ അപമാനിതയാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്കയാലും അവളെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.” അപ്പോൾ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു: “ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ജോസഫ്, മറിയത്തെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ശങ്കിക്കേണ്ടാ. അവൾ ഗർഭംധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിൽനിന്നാണ്.” “അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” സുവിശേഷം ലളിതമായി പറയുന്നു: “ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” സുവിശേഷങ്ങളിൽ യൗസേപ്പിന്റെ ഒരു വാക്കുപോലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അനുസരണത്തിലൂടെയും അധ്വാനത്തിലൂടെയും കരുതലിലൂടെയുമാണ് അവൻ സംസാരിക്കുന്നത്. കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നർഥമുള്ള ഈശോ എന്ന പേര് അവൻ ശിശുവിനു നൽകുന്നു; അങ്ങനെ ദൈവപുത്രനു ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിൽ സ്ഥാനം നൽകുന്നു. ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ നിഴലിലെ പിതാവ് എന്നു വിളിച്ചു; പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ സാർവത്രികസഭയുടെ മധ്യസ്ഥനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും ഇടവകകളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ ദരിദ്രർക്കുള്ള ഊട്ടോടെ ആചരിക്കുന്നു; നസറത്തിലെ തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഒരു വൃദ്ധനെയും ഒരു സ്ത്രീയെയും ഒരു കുട്ടിയെയും മേശയിൽ ആദരിക്കുന്നു. പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു കടക്കുമ്പോൾ, പ്രസംഗങ്ങളില്ലാതെ കർത്താവ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതു ചെയ്യാനും, രാത്രിയിൽപ്പോലും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കാനും യൗസേപ്പിതാവ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: “യേശു അവളോടു ചോദിച്ചു: വിശ്വസിച്ചാൽ നീ ദൈവമഹത്വം ദർശിക്കുമെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലേ?”
നാല്പതാം വെള്ളിയും വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിന്റെ തിരുനാളും: ദൈവം ഓർത്ത അബ്രാഹത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യം, സംസാരിച്ചതുകൊണ്ടു സുഖപ്പെട്ട ഒരു കലഹം, കല്ലറയിൽനിന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട ലാസർ, രാത്രിയിൽ അനുസരിച്ച നീതിമാൻ.
“താഴ്വരകളിലെ നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു. ലോത്ത് പാർത്തിരുന്ന ഈ നഗരങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവിടുന്നു ലോത്തിനെ നാശത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു.” ഉൽപത്തി 19:29
“നിങ്ങൾ സൗഖ്യം പ്രാപിക്കാനായി പരസ്പരം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയും പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. നീതിമാന്റെ പ്രാർഥന വളരെ ശക്തിയുള്ളതും ഫല ദായകവുമാണ്.” യാക്കോബ് 5:16
ജീവിതത്തിൽ: പീഡാനുഭവവാരത്തിലെ എല്ലാ ദിവസവും ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുകഴിയുന്ന മൂന്നുപേർക്കുവേണ്ടി പേരുചൊല്ലി പ്രാർഥിക്കുക.
“നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേ പിതാവല്ലേ ഉള്ളത്? ഒരേ ദൈവം തന്നെയല്ലേ നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത്? എങ്കിൽ നമ്മുടെ പിതാക്കൻമാരുടെ ഉടമ്പടിയുടെ പവിത്രത നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നാം എന്തിനു പരസ്പരം അവിശ്വസ്തത കാണിക്കുന്നു?” മലാക്കി 2:10
“ആകയാൽ, ദൈവമഹത്വത്തിനായി ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം സ്വീകരിക്കുവിൻ.” റോമാ 15:7
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ആരുടെയെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയെ വിധിക്കുംമുൻപ്, അവർ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് അവരോടുതന്നെ ചെന്നു ചോദിക്കുക.
“ആകയാൽ അവരോട് പ്രവചിക്കുക. ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ കല്ലറകൾതുറന്ന് നിങ്ങളെ ഉയർത്തും, ഇസ്രായേൽദേശത്തേക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളെ തിരികെകൊണ്ടുവരും.” എസെക്കിയേൽ 37:12
“അപ്പോൾ മരിച്ചവൻ പുറത്തു വന്നു. അവന്റെ കൈകാലുകൾ നാടകൾകൊണ്ട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും മുഖം തുണികൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടുമിരുന്നു. യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: അവന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കുവിൻ. അവൻ പോകട്ടെ.” യോഹന്നാൻ 11:44
ജീവിതത്തിൽ: പെസഹായ്ക്കുമുൻപ് ഈസ്റ്റർ കുമ്പസാരം നടത്തുക; കർത്താവ് നിന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കട്ടെ.
“ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. സംഭ്രമിക്കേണ്ടാ, ഞാനാണ് നിന്റെ ദൈവം. ഞാൻ നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്റെ വിജയകരമായ വലത്തുകൈകൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെതാങ്ങിനിർത്തും.” ഏശയ്യാ 41:10
“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെപ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.” മത്തായി 1:24
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നുവെന്നു നിനക്കറിയാവുന്ന ഒരു കാര്യം, താമസമോ പരാതിയോ കൂടാതെ ഇന്നു ചെയ്യുക.
നാല്പതു ദിവസം പൂർത്തിയായി: ദൈവം നമ്മുടെ പ്രാർഥനകൾ ഓർക്കുന്നു, കലഹങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു, കല്ലറകളിൽനിന്നു നമ്മെ പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനോടൊപ്പം, മൗനമായി അനുസരിച്ചും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെന്നു വിശ്വസിച്ചും നമുക്കു പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാം.
തീരുമാനം: ഇന്നു കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുക; പെസഹായ്ക്കുമുൻപു കുമ്പസാരിക്കുക; തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ ബഹുമാനാർഥം ദരിദ്രരുമായി ഒരു ഭക്ഷണം പങ്കുവയ്ക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, വലിയ നോമ്പിന്റെ നാല്പതു ദിവസങ്ങൾ ഇന്നു പൂർത്തിയാകുന്നു. ഈ നാല്പതാം വെള്ളിയാഴ്ചയും വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിന്റെ തിരുനാളിലും ദൈവവചനം പ്രാർഥനയെയും സമാധാനത്തെയും ജീവനെയും അനുസരണത്തെയുംകുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു.
സോദോമിനുവേണ്ടി ദൈവത്തോടു യാചിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് അബ്രാഹം തിരിച്ചുചെല്ലുന്നു; പുക മാത്രം കാണുന്നു. എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തു പറയുന്നു: ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു; അവിടുന്നു ലോത്തിനെ നാശത്തിൽനിന്നു രക്ഷിച്ചു (ഉൽപ 19:29). മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പ്രാർഥനയും ഒരിക്കലും പാഴാകുന്നില്ല.
ജോർദാനു കിഴക്കുള്ള ഗോത്രങ്ങൾ ഒരു ബലിപീഠം പണിതപ്പോൾ ഇസ്രായേലിലെ മറ്റുള്ളവർ യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങി. എന്നാൽ അവർ ആദ്യം സംസാരിച്ചു; തെറ്റിദ്ധാരണ നീങ്ങി. പൗലോസ് നമ്മോടു പറയുന്നു: ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം സ്വീകരിക്കുവിൻ (റോമാ 15:7).
ലാസറിന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ ഈശോ പറയുന്നു: ആ കല്ലെടുത്തു മാറ്റുവിൻ. മരണത്തിന്റെ ദുർഗന്ധത്തെ മർത്താ ഭയപ്പെടുന്നു. ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു: വിശ്വസിച്ചാൽ നീ ദൈവമഹത്വം ദർശിക്കുമെന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലേ? (യോഹ 11:40). പിന്നെ അവിടുന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പറയുന്നു: ലാസറേ, പുറത്തു വരുക! ജനങ്ങളോട് അവിടുന്നു പറയുന്നു: അവന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കുവിൻ; അവൻ പോകട്ടെ.
ജീവൻ നൽകുന്നതു മിശിഹാ മാത്രം; തന്റെ സഭവഴി അവിടുന്നു നമ്മുടെ കെട്ടുകളഴിക്കുന്നു. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നമുക്ക് അനുരഞ്ജനകൂദാശയിലേക്കു വരാം; പാപത്തിന്റെ കെട്ടുകൾ അഴിക്കപ്പെടട്ടെ. ലാസർ ഈസ്റ്ററിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു; അന്നു മിശിഹാ ഇനിയൊരിക്കലും മരിക്കാത്തവനായി ഉയിർക്കും.
സുവിശേഷങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ് ഒരിക്കലും സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഭയപ്പെടേണ്ട എന്നു ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിച്ചു (മത്താ 1:24). പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു കടക്കുമ്പോൾ, താമസിയാതെ അനുസരിക്കാനും ദൈവം നമ്മോടുകൂടെയുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കാനും നമുക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽനിന്നു പഠിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മരിച്ചുപോയ തന്റെ സ്നേഹിതൻ ലാസറിനെ ഈശോ ഉറക്കെ വിളിച്ചു: ലാസറേ, പുറത്തു വരുക! അവൻ ജീവനോടെ പുറത്തുവന്നു! മരണത്തെക്കാൾ ശക്തനാണ് ഈശോ.
ഈശോയെയും മറിയത്തെയും കരുതിയ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനെയും ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ് തന്റെ കുടുംബത്തെ സഹായിച്ചതുപോലെ, ഇന്നു നമുക്കും നമ്മുടെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും സഹായിക്കാം.
പുനരുത്ഥാനവും ജീവനുമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, സ്നേഹിതന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ അങ്ങു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു; ഉച്ചസ്വരത്തിൽ അവനെ പുറത്തേക്കു വിളിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ നോമ്പിന്റെ ഈ നാല്പതാം ദിവസം, ഞങ്ങളെ അടച്ചിടുന്ന കല്ലുകൾ ഉരുട്ടിമാറ്റണമേ; പാപത്തിന്റെ എല്ലാ കല്ലറകളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ പുറത്തേക്കു വിളിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ സഭവഴി ഞങ്ങളുടെ കെട്ടുകളഴിച്ച് ഞങ്ങളെ സ്വതന്ത്രരാക്കണമേ. ദൂതൻ കൽപിച്ചതെല്ലാം ചെയ്ത നീതിമാനായ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൗനമായ അനുസരണവും നിർഭയമായ ആശ്രയവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകി, അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ദൈവമഹത്വത്തിലേക്കു ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ഈ വർഷം നാൽപതാം വെള്ളി വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ തിരുനാളുമായി ചേർന്നുവരുന്നു. വായനകൾ വെള്ളിയാഴ്ചയുടേതാണ്; പീഡാനുഭവവാരത്തിന്റെ വാതിൽക്കലാണ് അവ നിൽക്കുന്നത്. സോദോമിലെ പുക അബ്രാഹം നോക്കിനിൽക്കുന്നു; ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന ഓർത്ത് ലോത്തിനെ പുറത്തെത്തിച്ചു എന്നു നാം അറിയുന്നു. ജോർദാൻതീരത്തെ ഒരു ബലിപീഠത്തെച്ചൊല്ലി ഇസ്രായേൽ യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങുന്നു; എങ്കിലും ആദ്യം ദൂതന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു. മിശിഹാ തങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ അന്യോന്യം സ്വീകരിക്കാൻ പൗലോസ് ക്രൈസ്തവരോടു പറയുന്നു; ജസ്സെയുടെ വേരിനെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ യൗസേപ്പ് ഈശോയ്ക്കു സ്ഥാനം നൽകിയ രാജവംശം. ബഥാനിയായിൽ, സ്വന്തം സംസ്കാരത്തിനു ദിവസങ്ങൾ മുമ്പ്, ഈശോ മരിച്ചവനെ കല്ലറയിൽനിന്നു വിളിക്കുന്നു. ഓർമ, ഒരു ബലിപീഠം, സ്വീകരണം, പുറത്തു വരുക എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ. കർത്താവിന്റെ ബാല്യത്തിനു കാവൽനിന്ന, നല്ല മരണത്തിനുള്ള കൃപയ്ക്കായി സഭ മാധ്യസ്ഥ്യം തേടുന്ന ആ നിശ്ശബ്ദമനുഷ്യൻ ഇവയ്ക്കെല്ലാം മീതേ നിൽക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
സോദോമിന്റെയും ഗൊമോറായുടെയും നാശത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയുള്ള ചെറിയ ഭാഗം. പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ അബ്രാഹം കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് നഗരത്തിനുവേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു; നീതിമാന്മാരുടെ എണ്ണം അമ്പതിൽനിന്നു പത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു (18:22–33). പത്തുപേർപോലും കാണപ്പെടുന്നില്ല; രണ്ടു ദൂതന്മാർ ലോത്തിനെയും കുടുംബത്തെയും പുറത്തേക്കു നയിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം ഒന്നും കേൾക്കാത്ത അബ്രാഹം, പ്രഭാതത്തിൽ തന്റെ പ്രാർഥനയുടെ സ്ഥലത്തേക്കു തിരിച്ചുവരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അബ്രാഹം അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, താൻ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന സ്ഥലത്തേക്കുചെന്നു.” (19:27)
മറുപടി അറിയാതെ, പ്രാർഥിച്ച ഇടത്തേക്ക് അദ്ദേഹം മടങ്ങുന്നു. തിരിച്ചുവന്നു നോക്കാനുള്ള ധൈര്യവും പ്രാർഥനയുടെ ഭാഗമാണ്.
“താഴ്വരകളിലെ നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചപ്പോൾ ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു.” (19:29)
വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക: ലോത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കു കാരണമായി അബ്രാഹത്തിന്റെ പ്രാർഥനയുടെ ഓർമയെയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. അബ്രാഹം നഗരത്തിനുവേണ്ടി ചോദിച്ചു; സഹോദരപുത്രനെ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. അദ്ദേഹം കണ്ടതു പുകമാത്രം. അദ്ദേഹം അറിയാത്തതു വായനക്കാരൻ അറിയുന്നു: അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കപ്പെട്ടു, അദ്ദേഹത്തിന് കാണാനാകാത്ത വിധത്തിൽ.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അബ്രാഹത്തിന്റെ ഹൃദയം കർത്താവിന്റെ കാരുണ്യത്തോട് ഇണങ്ങിയതാണെന്നും, മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ധൈര്യത്തോടെ മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ അദ്ദേഹം തുനിയുന്നുവെന്നും (CCC 2571), മാധ്യസ്ഥ്യം ദൈവകാരുണ്യത്തോട് ഇണങ്ങിയ ഹൃദയത്തിന്റേതാണെന്നും (CCC 2635) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ മകനുവേണ്ടിയോ ജീവിതപങ്കാളിക്കുവേണ്ടിയോ പ്രാർഥിക്കുന്ന ഏവർക്കും ഈ വാക്യം ആശ്വാസമാണ്: നമ്മുടെ പ്രാർഥന ചെയ്തതെല്ലാം നാം കാണണമെന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
മറ്റു ഗോത്രങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യണം എന്ന വ്യവസ്ഥയിൽ റൂബൻ, ഗാദ്, മനാസ്സെയുടെ പകുതി എന്നീ രണ്ടര ഗോത്രങ്ങൾക്ക് ജോർദാനു കിഴക്ക് ഭൂമി ലഭിച്ചു (സംഖ്യ 32). അവർ വാക്കു പാലിച്ചു (ജോഷ്വ 1:12–18); ആശീർവാദത്തോടെ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞയച്ചിരിക്കുന്നു (22:1–9). വഴിയിൽ നദീതീരത്ത് അവർ വലിയൊരു ബലിപീഠം പണിയുന്നു. ആരാധനയ്ക്ക് ഒരേ സ്ഥലമാണ് നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് (നിയമാവർത്തനം 12:5–14); കൂടാരം ഇപ്പോൾ ഷീലോയിലാണ് (18:1). പടിഞ്ഞാറൻ ഗോത്രങ്ങൾക്ക് പുതിയ ബലിപീഠം ഒരു വിഘടനമായി തോന്നുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇസ്രായേൽജനം മുഴുവനും അവരോടുയുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനു വേണ്ടി ഷീലോയിൽ സമ്മേളിച്ചു.” (22:12)
അവരുടെ കോപം ദൈവനിയമത്തോടുള്ള യഥാർഥ സ്നേഹത്തിൽനിന്നാണ്. നല്ല തീക്ഷ്ണതയും വസ്തുതകളുടെ തെറ്റായ വായനയുടെ പുറത്തു പ്രവർത്തിക്കാം.
“ഇസ്രായേൽജനം പുരോഹിതനായ എലെയാസറിന്റെ മകൻ ഫിനെഹാസിനെ” (22:13)
ഇതാണു വഴിത്തിരിവ്. വാളെടുക്കുംമുമ്പ് ഒരാൾ ചോദിക്കാൻ പോകുന്നു. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളോടും ഇടവകകളോടും വലിയ നോമ്പ് ഇതുതന്നെ ചോദിക്കാം.
“കർത്താവിന്റെ കൂടാരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേശത്തു വന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു സ്ഥലം സ്വന്തമാക്കണം.” (22:19)
കോപത്തിന്റെ അടിയിൽ യഥാർഥ ഉദാരതയുണ്ട്. സഹോദരരെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കാൾ സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ കുറെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അവർ തയ്യാറാണ്.
“സേറായുടെ മകൻ ആഖാൻ നേർച്ചവസ്തുക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ അവിശ്വസ്തത കാണിക്കുകയും” (22:20)
ബൈബിളിൽ പാപം ഒരിക്കലും പൂർണമായി സ്വകാര്യമല്ല. അതു ശരീരം മുഴുവനെയും മുറിപ്പെടുത്തുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ശരീരം ഒന്നേയുള്ളൂ എന്നും (എഫേസോസ് 4:4), വിഭജനത്തിന്റെ മതിൽ തകർത്ത മിശിഹാ നമ്മുടെ സമാധാനമാണെന്നും (എഫേസോസ് 2:14) പൗലോസ് പറയുന്നു. കർത്താവിന്റെ ശരീരം ഒന്ന്, കാസ ഒന്ന്, മെത്രാൻ ഒരാൾ ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ ബലിപീഠവും ഒന്ന്; അതുകൊണ്ട് ഒരേ കുർബാന ആചരിക്കുക എന്ന് അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നേഷ്യസ് ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു (ഫിലദെൽഫിയാക്കാർക്ക് 4; ആശയം). പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ ബലിപീഠം കർത്താവിന്റെ കുരിശാണെന്നും, അതിൽനിന്നാണു കൂദാശകൾ ഒഴുകുന്നതെന്നും (CCC 1182), സഭയുടെ ഐക്യത്തിനുണ്ടായ മുറിവുകൾ സൗഖ്യപ്പെടാൻ നാം പ്രാർഥിക്കുകയും അധ്വാനിക്കുകയും വേണമെന്നും (CCC 817–822) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
എ.ഡി. 57-നടുത്ത് പൗലോസ് റോമായിലേക്ക് എഴുതുന്നു. ഭക്ഷണത്തെയും ദിവസങ്ങളെയും കുറിച്ച് “ശക്തരും” “ബലഹീനരും” തമ്മിൽ സമൂഹത്തിലുണ്ടായിരുന്ന യഥാർഥ പിരിമുറുക്കമാണ് 14–15 അധ്യായങ്ങളിലെ വിഷയം. വിജാതീയ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ളവരും യഹൂദ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ളവരുമായ വിശ്വാസികൾക്കിടയിലായിരുന്നു ഇത് ഏറെയും എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൂർണമായും അങ്ങനെയല്ലതാനും. ഈ ഭാഗം ആ ചർച്ച പൂർത്തിയാക്കുന്നു; ലേഖനത്തിന്റെ മുഖ്യഭാഗവും. മിശിഹാതന്നെയാണ് മാതൃക; തിരുവെഴുത്താണ് തെളിവ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആകയാൽ, ദൈവമഹത്വത്തിനായി ക്രിസ്തു നിങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം സ്വീകരിക്കുവിൻ.” (15:7)
നമുക്കു ലഭിച്ച സ്വീകരണമാണ് നമ്മുടെ സ്വീകരണത്തിന്റെ അളവുകോൽ: നാം പാപികളായിരിക്കെയാണ് അതു ലഭിച്ചത് (5:8). വ്യത്യസ്തരായ മനുഷ്യർ ഒരേ മേശയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ തെളിയുന്ന ദൈവമഹത്വമാണ് ലക്ഷ്യം.
“ക്രിസ്തു പരിച്ഛേദിതർക്കു ശുശ്രൂഷകനായി” (15:8)
വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ് ഇവിടത്തെ “സത്യനിഷ്ഠ”. ദൈവം ഇസ്രായേലിനോടു വിശ്വസ്തനായതിനാൽ, വിജാതീയ വിശ്വാസിക്കും അവിടുത്തെ ആശ്രയിക്കാം.
“ജസ്സെയിൽനിന്ന് ഒരു മുള പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും;” (15:12)
ഇന്ന് ഈ വരി നമ്മുടെ മനസ്സിനെ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിലേക്കു തിരിക്കുന്നു. “ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ” യൗസേപ്പിലൂടെയാണ് (മത്തായി 1:20) ഈശോയുടെ നിയമപരമായ വംശാവലി മത്തായിയും ലൂക്കായും രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ദാവീദിന്റെ മിശിഹൈക വംശത്തിൽ ഈശോ ജനിക്കേണ്ടതിനാണ് ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 437).
“പ്രത്യാശയുടെ ദൈവം നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്താൽ സകല സന്തോഷവും സമാധാനവുംകൊണ്ടു നിങ്ങളെ നിറയ്ക്കട്ടെ!” (15:13)
ദൈവത്തിന് പൗലോസ് നൽകുന്ന അസാധാരണവും മനോഹരവുമായ നാമം. ലേഖനത്തിന്റെ മുഖ്യഭാഗത്തെ അവസാനവാക്ക് പ്രത്യാശയാണ്; അതു സർവോപരി ആത്മാവിന്റെ ദാനമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ കൃപയിൽ ആശ്രയിച്ച് ദൈവരാജ്യത്തെയും നിത്യജീവനെയും നാം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുണ്യമാണ് പ്രത്യാശ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം നിർവചിക്കുന്നു (CCC 1817). ദൈവത്തിനു മാത്രം അറിയാവുന്ന, എല്ലാ ജനങ്ങളും ഒരേ സ്വരത്തിൽ കർത്താവിനെ വിളിക്കുന്ന ദിവസത്തിനായി സഭ കാത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). ഒരു കുടുംബത്തിലൂടെയാണ് ക്രൈസ്തവപ്രത്യാശ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിയതെന്നും, ദാവീദിന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ക്ഷമയുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെയാണ് ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ദൈവവാഗ്ദാനങ്ങൾ കടന്നുവന്നതെന്നും വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിന്റെ ദിവസം ഓർക്കുന്നത് ഉചിതം.
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവത്തിനുമുമ്പുള്ള യോഹന്നാന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതും ഏറ്റവും വലുതും ഇതാണ്. ബഥാനിയായിലെ ലാസർ മരിച്ചു; ഈശോ മനഃപൂർവം വൈകിയാണു വന്നത് (11:6, 15). “ഞാനാണ് പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും” എന്ന് അവിടുന്നു മർത്തായോടു പറഞ്ഞു (11:25); അവിടുന്നു കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു (11:35). ബഥാനിയാ ജറുസലെമിനടുത്താണ് (11:18). അവിടുത്തെ വധിക്കാൻ ആലോചനസംഘത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ഈ അടയാളമാണ് (11:47–53); ലാസറിനു ജീവൻ നൽകുന്നത് ഈശോയ്ക്കു സ്വന്തം ജീവന്റെ വില വരുത്തും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആ കല്ലെടുത്തു മാറ്റുവിൻ.” (11:39)
കല്ലു നീക്കാൻ ഈശോയ്ക്കു സ്വയം കഴിയുമായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കു ചെയ്യാവുന്നതു ചെയ്യാൻ അവിടുന്നു മനുഷ്യരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. വിശ്വാസമുള്ള സ്ത്രീയിൽനിന്നാണ് എതിർപ്പ് വരുന്നത്; അതു സത്യസന്ധവുമാണ്. മൂന്നു ദിവസം ആത്മാവ് ശരീരത്തിനരികെ തങ്ങുന്നു എന്നൊരു പിൽക്കാല യഹൂദപാരമ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ലാസർ യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ചു എന്ന് ഈ നാലു ദിവസങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
“പിതാവേ, അങ്ങ് എന്റെ പ്രാർഥന ശ്രവിച്ചതിനാൽ ഞാൻ അങ്ങേക്കു നന്ദി പറയുന്നു.” (11:41)
ഒന്നും സംഭവിക്കുംമുമ്പ് അവിടുന്നു നന്ദി പറയുന്നു. ഇവിടെ നന്ദിയാണ് ആദ്യം വരുന്നതെന്നും പിതാവ് പുത്രനെ എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (CCC 2604). താൻ പിതാവിൽനിന്നു വന്നവനാണെന്നു ജനം അറിയാൻവേണ്ടിയാണ് അവിടുന്ന് ഉച്ചത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നത് (വാക്യം 42).
“ലാസറേ, പുറത്തു വരുക.” (11:43)
ഇടയൻ തനിക്കുള്ളവരെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ (10:3) പേരുചൊല്ലിയുള്ള വിളി; മരിച്ചവർ തന്റെ സ്വരം കേൾക്കുമെന്ന അവിടുത്തെ വാക്ക് (5:28–29) ഇവിടെ നടക്കുന്നു. ജറുസലെം പ്രവേശനത്തിലെയും (12:13) പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിലെയും (19:6) ആർപ്പുവിളികൾക്കു യോഹന്നാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ശക്തമായ ക്രിയതന്നെയാണിത്. ഇവിടെ വിളിക്കുന്നത് ഈശോയാണ്; ആ വിളി ജീവൻ നൽകുന്നു.
“അവന്റെ കെട്ടുകളഴിക്കുവിൻ. അവൻ പോകട്ടെ.” (11:44)
അവിടുന്നു ജീവൻ നൽകുന്നു; ബാക്കി ചെയ്യാൻ മറ്റുള്ളവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മിശിഹാ ജീവനിലേക്കു വിളിച്ച അനുതാപിയെ അഴിച്ചുവിടുന്ന സഭയുടെ ശുശ്രൂഷ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഇവിടെ കാണുന്നു (ആശയം).
“മറിയത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്ന യഹൂദരിൽ വളരെപ്പേർ അവൻ പ്രവർത്തിച്ചതു കണ്ട് അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.” (11:45)
ഈ രംഗത്തെ എല്ലാവരും യഹൂദരാണ്: ഈശോ, മർത്താ, മറിയം, ലാസർ, സഹോദരിമാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വന്നവർ. അനേകർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എതിർപ്പിനെക്കുറിച്ചു തുടർന്നു പറയുമ്പോൾ ചില അധികാരികളെയാണ് യോഹന്നാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് (11:47), ജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുനരുത്ഥാനവിശ്വാസത്തെ ഈശോ തന്നോടുതന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും (CCC 994), ലാസറിന്റേത് സാധാരണ ഭൗമികജീവിതത്തിലേക്കുള്ള മടക്കമാണെന്നും, മരണത്തിനപ്പുറത്തേക്കു കടക്കുന്ന മിശിഹായുടെ ഉയിർപ്പിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണെന്നും (CCC 646) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. പാപശീലത്തിൽ ഏറെനാൾ കുഴിച്ചുമൂടപ്പെട്ട ആത്മാവിനെയാണ് നാലു ദിവസങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കാണുന്നത്; മിശിഹായുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളിയിൽ അതിനുള്ള പ്രത്യാശയും (ആശയം). അതുകൊണ്ട് കല്ലറയിൽ ഏറെനാളായി എന്നു തോന്നുന്ന പാപിക്ക് ഈ സുവിശേഷം തന്റെ സ്വന്തമായി കേൾക്കാം.
അബ്രാഹം സോദോമിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചിട്ടും അതു നശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന പരാജയപ്പെട്ടോ?
പത്തു നീതിമാന്മാരെ കണ്ടെത്തിയില്ല; നഗരം വീണു. എങ്കിലും ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓർത്തു, ലോത്തിനെ രക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് കാണാവുന്നതിലധികം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന ചെയ്തു. നമ്മുടെ പ്രാർഥനയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി, നാം നിൽക്കുന്നിടത്തുനിന്നു കാണാവുന്നതിനെക്കാൾ വലുതോ വ്യത്യസ്തമോ ആകാം.
തിരുവെഴുത്തിൽ വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിന്റെ ഒരു വാക്കുപോലുമില്ലാതിരിക്കെ സഭ അദ്ദേഹത്തെ ഇത്രയേറെ ബഹുമാനിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
അദ്ദേഹത്തെ ഏൽപിച്ച ജോലിയുടെ പേരിൽ. മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവും, പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ദൈവപുത്രനെ സംരക്ഷിച്ചു വളർത്തിയവനുമാണ് അദ്ദേഹം. “നീതിമാൻ” എന്ന് മത്തായി അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു (മത്തായി 1:19). 1870-ൽ പീയൂസ് ഒൻപതാമൻ പാപ്പാ അദ്ദേഹത്തെ സാർവത്രികസഭയുടെ മധ്യസ്ഥനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു; വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ രെദെംപ്തോരിസ് കുസ്തോസ് (1989) എന്ന രേഖയിലും ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ പാത്രിസ് കോർദെ (2020) എന്ന രേഖയിലും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതി. സുവിശേഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നതു പ്രവൃത്തികളിലൂടെയാണ്. നല്ല മരണത്തിന്റെ മധ്യസ്ഥനായി മരിക്കുന്നവരെയും സഭ അദ്ദേഹത്തെ ഏൽപിക്കുന്നു (CCC 1014).
ലാസർ വീണ്ടും മരിച്ചു. അപ്പോൾ ഈ അദ്ഭുതത്തിന്റെ അർഥമെന്ത്?
അടയാളം തന്നെക്കാൾ അപ്പുറത്തേക്കു ചൂണ്ടുന്നു. മരണത്തിന്മേൽ ഈശോയ്ക്ക് അധികാരമുണ്ടെന്നും അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ മരിച്ചാലും ജീവിക്കുമെന്നും (11:25–26) അതു കാണിക്കുന്നു. ലാസർ ഈ ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങി. മരണത്തിന് ഇനി അധികാരമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണ് മിശിഹാ തുറക്കുന്നത് (CCC 646).
വലിയ നോമ്പിന്റെ ആദ്യഘട്ടം പൂർത്തിയാകുന്നതിനെയും കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിലേക്കുള്ള തിരിവിനെയും നാൽപതാം വെള്ളി കുറിക്കുന്നു. പല സീറോ മലബാർ ഇടവകകളിലും പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെ കുരിശിന്റെ വഴി നടത്തുന്നു; ചിലർ കാൽനടയായി കുരിശുമല കയറുന്നു. വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിതാവിന്റെ തിരുനാൾ ഇന്ന് ആചരിക്കുന്നിടങ്ങളിൽ, തിരുക്കുടുംബത്തിന്റെ ബഹുമാനാർഥം ദരിദ്രർക്ക് ഊട്ടും പതിവുണ്ട്. ഉപവാസവും തിരുനാളും ഈ ദിവസം എങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് ആചരിക്കണം എന്നതു സ്വന്തം രൂപതയുടെ നിർദേശപ്രകാരമാണ്. ഉചിതമായ ഒരു കൂടിച്ചേരലാണിത്. രാത്രിയിൽ ഉണർന്ന് ശിശുവിനെയും അമ്മയെയും കൂട്ടി അനുസരിച്ചുപോയ ആ മനുഷ്യൻ കുടുംബങ്ങളുടെയും മരിക്കുന്നവരുടെയും മധ്യസ്ഥനാണ്. ലാസർ കല്ലറയിൽനിന്നു വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നമ്മോടൊപ്പം നടക്കാനും നമ്മുടെ മരണസമയത്ത് കൂടെയുണ്ടായിരിക്കാനും വിശുദ്ധ യൗസേപ്പിനോടു നമുക്ക് അപേക്ഷിക്കാം.