കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ ഓശാന ഞായർ

വായനകൾ

• പ്രദക്ഷിണസുവിശേഷം മർക്കോസ് 11:1–10 (അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ 12:12–16) · കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ!
• ഒന്നാം വായന ഏശയ്യാ 50:4–7 · നിന്ദനത്തിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല; എനിക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരുകയില്ലെന്നു ഞാനറിയുന്നു
• പ്രതിവചനസങ്കീർത്തനം സങ്കീർത്തനം 22:7–8, 16–19, 22–23 · എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതെന്ത്?
• രണ്ടാം വായന ഫിലിപ്പി 2:6–11 · അവൻ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി; ആകയാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി
• പീഡാനുഭവചരിത്രം മർക്കോസ് 14:1–15:47 (ഹ്രസ്വരൂപം: 15:1–39) · മർക്കോസ് എഴുതിയ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവം

ഇന്നത്തെ വചനം

“മരണംവരെ അതേ കുരിശുമരണം വരെ അനുസരണമുള്ളവനായി തന്നെത്തന്നെതാഴ്ത്തി.” ഫിലിപ്പി 2:8

വചനവിചിന്തനം

ഓശാന ഞായറിനു രണ്ടു മുഖങ്ങളുണ്ട്; ആരാധനക്രമം രണ്ടും കാണിക്കുന്നു. ആനന്ദകരമായ ഒരു പ്രദക്ഷിണത്തോടെ തുടങ്ങി കല്ലറയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അത് അവസാനിക്കുന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിനു പിന്തുടരാനാകുംവിധം ഈ ദിവസത്തെ കർമങ്ങൾ ഓരോ ഘട്ടമായി ഇതാ. 1. പുറത്ത് ഒന്നിച്ചുകൂടൽ. സാധിക്കുമെങ്കിൽ ജനം ദേവാലയത്തിനു പുറത്ത്, മറ്റൊരു പള്ളിയിലോ ഹാളിലോ ഇടവകമുറ്റത്തോ, കൈകളിൽ ശാഖകളുമായി ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു; കേരളത്തിൽ ഇതു സാധാരണയായി കുരുത്തോലയാണ്; പലപ്പോഴും കുരിശുകളും പൂക്കളുമായി മെടഞ്ഞെടുക്കുന്നു. വൈദികനും ശുശ്രൂഷികളും ചുവന്ന വസ്ത്രമണിയുന്നു. 2. ആരംഭത്തിലെ ആർപ്പുവിളി. എല്ലാവരും പാടുന്നു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന; ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ; ഉന്നതങ്ങളിൽ ഹോസാന. 3. അഭിവാദനവും വെഞ്ചരിപ്പും. വൈദികൻ ജനത്തെ അഭിവാദനം ചെയ്ത്, തന്റെ പീഡാനുഭവവും ഉത്ഥാനവും പൂർത്തിയാക്കാൻ തന്റെ നഗരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ ചുരുക്കത്തിൽ ക്ഷണിക്കുന്നു; ഒരു പ്രാർഥനയോടെ ശാഖകൾ വെഞ്ചരിച്ച് നിശ്ശബ്ദമായി അവയിൽ വിശുദ്ധജലം തളിക്കുന്നു. 4. പ്രവേശനത്തിന്റെ സുവിശേഷം. ഒരു ഡീക്കനോ വൈദികനോ മർക്കോസ് 11:1–10 (അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ 12:12–16) പ്രഘോഷിക്കുന്നു: രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ, ആരും ഒരിക്കലും കയറിയിട്ടില്ലാത്ത കഴുതക്കുട്ടി, വസ്ത്രങ്ങളും പച്ചിലക്കൊമ്പുകളും, ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! എന്ന ആർപ്പുവിളിയും. 5. പ്രദക്ഷിണം. സമാധാനത്തിൽ നമുക്കു മുന്നോട്ടു പോകാം എന്ന ക്ഷണത്തിനുശേഷം പ്രദക്ഷിണം ദേവാലയത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്നു: ധൂപക്കുറ്റി, ശാഖകളാൽ അലങ്കരിച്ച കുരിശ്, തിരികൾ, സുവിശേഷഗ്രന്ഥം, വൈദികർ, തുടർന്ന് കുരുത്തോലകളുമായി ജനം മുഴുവൻ; 24-ഉം 47-ഉം സങ്കീർത്തനങ്ങളും, രക്ഷകനായ രാജാവേ, അങ്ങേക്കു മഹത്വവും സ്തുതിയും ബഹുമാനവും എന്ന പുരാതന ഗീതവും പാടിക്കൊണ്ട്. 6. ദേവാലയപ്രവേശനം. പ്രദക്ഷിണം അകത്തു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കാൻ പുറപ്പെട്ട ഹെബ്രായബാലന്മാരെ ഒരു പ്രതിവചനഗീതം അനുസ്മരിക്കുന്നു. വൈദികൻ അൾത്താര വണങ്ങി ഇരിപ്പിടത്തിലേക്കു ചെന്ന്, പതിവുള്ള ആരംഭകർമങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, സമാഹാരപ്രാർഥന ചൊല്ലുന്നു. പുറത്തുനിന്നുള്ള പ്രദക്ഷിണം സാധ്യമല്ലാത്തിടത്ത്, ദേവാലയവാതിൽക്കലോ അകത്തോ ശാഖകൾ വെഞ്ചരിച്ചുള്ള ആഘോഷമായ പ്രവേശനമോ, പ്രവേശനപ്രതിവാക്യത്തോടെയുള്ള ലളിതമായ പ്രവേശനമോ മിസ്സാൾ നൽകുന്നു.

പിന്നെ ഭാവം മാറുന്നു. ഒന്നാം വായന കർത്താവിന്റെ ദാസനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്നാം ഗീതമാണ്: അടിച്ചവർക്ക് എന്റെ പുറവും താടിരോമം പറിച്ചവർക്ക് എന്റെ കവിളുകളും ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു; നിന്ദനത്തിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല. എങ്കിലും ദാസൻ തകർന്നുപോകുന്നില്ല: ദൈവമായ കർത്താവ് എന്നെ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ… ഞാൻ എന്റെ മുഖം ശിലാതുല്യമാക്കി. കുരിശിൽ യേശുതന്നെ പ്രാർഥിച്ച സങ്കീർത്തനമാണ് പ്രതിവചനം: എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതെന്ത്? പരിഹാസം, തുളയ്ക്കപ്പെട്ട കൈകാലുകൾ, ചീട്ടിട്ടു പങ്കിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ: അതിശയകരമായ കൃത്യതയോടെ അത് ഇവയെല്ലാം വിവരിക്കുന്നു; അവസാനം സ്തുതിയായി മാറുന്നു: എന്റെ സഹോദരരോട് അങ്ങയുടെ നാമം ഞാൻ പ്രഘോഷിക്കും. ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള ലേഖനത്തിലെ പൗലോസിന്റെ ഗീതം രഹസ്യം മുഴുവൻ ഏതാനും വരികളിൽ നൽകുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നിട്ടും ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി, ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, മരണംവരെ, അതേ കുരിശുമരണംവരെ, അനുസരണമുള്ളവനായി തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി. ആകയാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി; എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങാനും യേശുക്രിസ്തു കർത്താവാണെന്ന് എല്ലാ നാവുകളും ഏറ്റുപറയാനുംവേണ്ടി. കുരുത്തോലപ്രദക്ഷിണവും കുരിശിലേക്കുള്ള വഴിയും ഒരേ ചലനമാണ്: തന്റെ ജീവൻ നൽകാനാണ് രാജാവ് തന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്.

ഈ വർഷം നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പഴയതും ഏറ്റവും കർക്കശവുമായ വിശുദ്ധ മർക്കോസിന്റെ പീഡാനുഭവചരിത്രമാണു വായിക്കുന്നത്. അതു ബഥാനിയായിൽ ആരംഭിക്കുന്നു: പേരറിയാത്ത ഒരു സ്ത്രീ വെൺകൽഭരണി തുറന്ന് വിലയേറിയ നാർദീൻ തൈലം യേശുവിന്റെ ശിരസ്സിൽ ഒഴിക്കുന്നു; അവൾ തന്റെ ശരീരം സംസ്കാരത്തിനായി മുൻകൂട്ടി അഭിഷേകം ചെയ്തുവെന്നും അവൾ ചെയ്തത് അവളുടെ ഓർമയ്ക്കായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുമെന്നും അവൻ പറയുന്നു. അന്ത്യത്താഴത്തിൽ അവൻ അപ്പമെടുത്ത് ആശീർവദിച്ചു മുറിച്ച് പറയുന്നു: വാങ്ങുവിൻ, ഇത് എന്റെ ശരീരമാണ്; പാനപാത്രത്തെക്കുറിച്ച്: ഇത് അനേകർക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്ന ഉടമ്പടിയുടെ എന്റെ രക്തമാണ്. ഗത്സെമനിയിൽ, സ്നേഹിതർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു: ആബ്ബാ, പിതാവേ, എല്ലാം അങ്ങേക്കു സാധ്യമാണ്. ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്നു മാറ്റിത്തരണമേ! എന്നാൽ എന്റെ ഹിതമല്ല, അങ്ങയുടെ ഹിതം മാത്രം. ഒരു ചുംബനത്താൽ അവൻ ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാവരും അവനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നു; ചണവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിപ്പോകുന്ന ഒരു യുവാവുപോലും. പ്രധാനപുരോഹിതന്റെ മുൻപിൽ അവൻ മൗനം പാലിക്കുന്നു; താൻ മിശിഹായാണോ എന്നു ചോദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം വ്യക്തമായി മറുപടി പറയുന്നു: ഞാൻ ആകുന്നു. പത്രോസ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം അവനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് കരയുന്നു. യേശു നിരപരാധിയാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ജനക്കൂട്ടത്തെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ പീലാത്തോസ് അവനെ ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കുന്നു; പടയാളികൾ ചെമന്ന മേലങ്കിയും മുൾക്കിരീടവുംകൊണ്ട് അവനെ പരിഹസിക്കുന്നു; കിറേനാക്കാരൻ ശിമയോൻ അവന്റെ കുരിശു ചുമക്കുന്നു. കുരിശിൽ എല്ലാവരും അവനെ പരിഹസിക്കുന്നു; ഒമ്പതാം മണിക്കൂറിൽ 22-ആം സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ അവൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറയുന്നു. അവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുന്നു; ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല രണ്ടായി കീറുന്നു; മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം മുഴുവൻ കാത്തിരുന്ന ഏറ്റുപറച്ചിൽ വിജാതീയനായ ഒരു റോമൻ ശതാധിപൻ നടത്തുന്നു: സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ അകലെനിന്നു നോക്കിനിൽക്കുന്നു; അരിമത്തെയാക്കാരനായ ജോസഫ് പാറയിൽ വെട്ടിയ ഒരു കല്ലറയിൽ അവനെ സംസ്കരിക്കുന്നു.

പീഡാനുഭവം എങ്ങനെ പ്രഘോഷിക്കുന്നു. കർത്താവ് മരണത്തിലേക്കു പോകുന്നതിനാൽ, തിരികളും ധൂപവുമില്ലാതെ, കർത്താവു നിങ്ങളോടുകൂടെ എന്ന പതിവ് അഭിവാദനമില്ലാതെ, ഗ്രന്ഥത്തിൽ കുരിശുവരയ്ക്കാതെ അതു വായിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും മൂന്നുപേർ അതു പങ്കിട്ടു വായിക്കുന്നു: ഒരു വിവരണക്കാരൻ, മറ്റു സ്വരങ്ങൾക്കായി ഒരു വായനക്കാരൻ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വാക്കുകൾക്കായി വൈദികൻ; ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ വാക്കുകൾ സമൂഹം മുഴുവനും ചേർന്നു പറയുന്നു. അവനെ ക്രൂശിക്കുക! എന്നു നാം പറയുമ്പോൾ, നമ്മുടെ പാപങ്ങളാണ് അവനെ ക്രൂശിച്ചതെന്നു നാം ഏറ്റുപറയുന്നു; പീഡാസഹനം അന്നത്തെ എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദജനത്തിന്റെമേലോ കുറ്റമായി ചുമത്താനാവില്ലെന്നും എല്ലാ പാപികളുമാണ് അവന്റെ പീഡകൾക്കു കാരണക്കാരെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 597–598; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). അവൻ അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചു എന്ന വാക്കുകളിൽ എല്ലാവരും അല്പനേരം നിശ്ശബ്ദരായി മുട്ടുകുത്തുന്നു. ഒരു ചെറിയ വചനപ്രഘോഷണത്തിനുശേഷം ദിവ്യബലി പതിവുപോലെ തുടരുന്നു. വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ക്രൂശിതരൂപത്തിനു പിന്നിലോ കുടുംബത്തിലെ വിശുദ്ധചിത്രങ്ങൾക്കു പിന്നിലോ വയ്ക്കുക; അടുത്ത വർഷം വിഭൂതിബുധനിലെ ചാരത്തിനായി കത്തിക്കാൻ അതു തിരികെ നൽകും. പിന്നെ ഈ ആഴ്ച വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുക: മെത്രാൻ തന്റെ വൈദികരോടൊപ്പം വിശുദ്ധതൈലങ്ങൾ വെഞ്ചരിക്കുന്ന തൈലാഭിഷേകദിവ്യബലി (പലപ്പോഴും പെസഹാവ്യാഴം രാവിലെ; ചില രൂപതകളിൽ ആഴ്ചയുടെ ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ); വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരം കർത്താവിന്റെ അന്ത്യത്താഴത്തിന്റെ ദിവ്യബലി; ഉപവാസത്തിന്റെയും മാംസവർജനത്തിന്റെയും ദിവസമായ ദുഃഖവെള്ളി; ശനിയാഴ്ച രാത്രിയിലെ മഹത്തായ ഈസ്റ്റർ ജാഗരം. ഈ വർഷം മാർച്ച് 25 പെസഹാവ്യാഴമായതിനാൽ മംഗലവാർത്താമഹോത്സവം ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനത്തിനുശേഷം 2027 ഏപ്രിൽ 5 തിങ്കളാഴ്ചയിലേക്കു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു.”

എളിയ രാജാവ്, പിന്തിരിയാത്ത ദാസൻ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പുത്രന്റെ നിലവിളി, എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം.

1. രാജാവിനു ഹോസാന

• ആരും കയറാത്ത കഴുതക്കുട്ടി.
• വസ്ത്രങ്ങളും ശാഖകളും.
• ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

“സീയോൻ പുത്രീ, അതിയായി ആനന്ദിക്കുക. ജറുസലെം പുത്രീ, ആർപ്പുവിളിക്കുക. ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു. അവൻ പ്രതാപവാനും ജയശാലിയുമാണ്. അവൻ വിനയാന്വിതനായി, കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്, കയറിവരുന്നു.” സഖറിയാ 9:9

“അവന്റെ മുമ്പിലും പി മ്പിലും നടന്നിരുന്നവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! നമ്മുടെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സമാഗതമാകുന്ന രാജ്യം അനുഗൃഹീതം! ഉന്നതങ്ങളിൽ ഹോസാന!” മർക്കോസ് 11:9–10

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു വിശ്വാസത്തോടെ നിന്റെ കുരുത്തോല വഹിക്കുക; നിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ രാജാവായി യേശുവിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുക.

2. പിന്തിരിയാത്ത ദാസൻ

• ശിലാതുല്യമാക്കിയ മുഖം.
• ഗത്സെമനി: ആബ്ബാ, പിതാവേ.
• എന്റെ ഹിതമല്ല.

“അടിച്ചവർക്ക് പുറവും താടിമീശ പറിച്ചവർക്കു കവിളുകളും ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. നിന്ദയിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല.” ഏശയ്യാ 50:6

“അവൻ പറഞ്ഞു: ആബ്ബാ, പിതാവേ, എല്ലാം അങ്ങേക്കു സാധ്യമാണ്. ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽ നിന്നു മാറ്റിത്തരണമേ! എന്നാൽ എന്റെ ഹിതമല്ല അങ്ങയുടെ ഹിതം മാത്രം.” മർക്കോസ് 14:36

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധവാരത്തിലെ എല്ലാ രാത്രിയിലും ഗത്സെമനിയിലെ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.

3. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ, എങ്കിലും പുത്രൻ

• 22-ആം സങ്കീർത്തനത്തിലെ നിലവിളി.
• കീറിയ തിരശ്ശീല.
• ശതാധിപന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ.

“എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ,എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു! എന്നെ സഹായിക്കാതെയും,എന്റെ രോദനം കേൾക്കാതെയും, അകന്നു നിൽക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?” സങ്കീർത്തനം 22:1

“അവന് അഭിമുഖമായി നിന്നിരുന്ന ശതാധിപൻ, അവൻ ഇപ്രകാരം മരിച്ചതു കണ്ടുപറഞ്ഞു: സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു.” മർക്കോസ് 15:39

ജീവിതത്തിൽ: ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ക്രൂശിതരൂപത്തിനു മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി ശതാധിപന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ നിന്റേതാക്കുക.

4. ശൂന്യനാക്കപ്പെട്ടവൻ, ഉയർത്തപ്പെട്ടവൻ

• ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ.
• ദാസന്റെ രൂപം.
• എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും.

“ഞാൻ ശപഥം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാത്തനീതിയുടെ വാക്ക് എന്നിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും എന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കും; എല്ലാ നാവും ശപഥം ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 45:23

“ആകൃതിയിൽ മനുഷ്യനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു; മരണംവരെ അതേ കുരിശുമരണം വരെ അനുസരണമുള്ളവനായി തന്നെത്തന്നെതാഴ്ത്തി. ആകയാൽ, ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി. എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകുകയും ചെയ്തു.” ഫിലിപ്പി 2:8–9

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച യേശുവിന്റെ നാമം കേൾക്കുമ്പോഴെല്ലാം തല കുനിക്കുക.

കുരുത്തോലകളോടെ സ്വാഗതം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജാവ് തന്റെ ജീവൻ നൽകാനാണ് ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്.

കുരിശിലൂടെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പുത്രൻ വെളിപ്പെടുകയും ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും.

തീരുമാനം: വിശുദ്ധവാരം മുഴുവൻ ആചരിക്കുക: കർത്താവിന്റെ അന്ത്യത്താഴം, പീഡാനുഭവം, ഈസ്റ്റർ ജാഗരം.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നാം കുരുത്തോല വീശി ഹോസാന പാടി. ഏതാനും മിനിറ്റുകൾക്കുശേഷം നമ്മൾതന്നെ പറയുന്നതു നാം കേട്ടു: അവനെ ക്രൂശിക്കുക! ഓശാന ഞായർ രണ്ടും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു: സ്വീകരണത്തിന്റെ ആനന്ദവും കുരിശിന്റെ ദുഃഖവും; കാരണം, ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന രാജാവ് അവിടെ മരിക്കാനാണു പോകുന്നത്.

സഖറിയാ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ, എളിമയോടെ കഴുതപ്പുറത്ത്, ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയുടെമേൽ യേശു വരുന്നു. യുദ്ധക്കുതിരയില്ല, സൈന്യമില്ല. ജനക്കൂട്ടം ആർത്തുവിളിക്കുന്നു: ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! (മർക്കോ 11:9). ഹോസാന എന്നാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. അവൻ നമ്മെ രക്ഷിക്കും; പക്ഷേ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ച വഴിയിലല്ല.

ഏശയ്യാ ദാസനെ കാണിച്ചുതരുന്നു: അടിച്ചവർക്ക് എന്റെ പുറം ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു… നിന്ദനത്തിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല (ഏശ 50:6). ഗത്സെമനിയിൽ യേശു പ്രാർഥിക്കുന്നു: ആബ്ബാ, പിതാവേ… ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്നു മാറ്റിത്തരണമേ! എന്നാൽ എന്റെ ഹിതമല്ല, അങ്ങയുടെ ഹിതം മാത്രം (മർക്കോ 14:36). അവൻ പിന്തിരിയുന്നില്ല. നമുക്കുവേണ്ടി സ്വതന്ത്രമായി അവൻ തന്നെത്തന്നെ നൽകുന്നു.

കുരിശിൽ അവൻ നിലവിളിക്കുന്നു: എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്? (മർക്കോ 15:34). എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും ഏകാന്തതയിലേക്കും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടലിലേക്കും അവൻ പ്രവേശിക്കുന്നു. ആ നിലവിളിയോടെ ആരംഭിക്കുന്ന 22-ആം സങ്കീർത്തനം സ്തുതിയിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. ആ നിമിഷത്തിൽ ഒരു റോമൻ പടയാളി, ഒരു വിദേശി, ശിഷ്യന്മാർക്കു പറയാൻ കഴിയാതിരുന്നതു പറയുന്നു: സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു (മർക്കോ 15:39).

വിശുദ്ധ പൗലോസ് അതു സംഗ്രഹിക്കുന്നു: മരണംവരെ, അതേ കുരിശുമരണംവരെ, അനുസരണമുള്ളവനായി അവൻ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി. ആകയാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി (ഫിലി 2:8–9). താഴേക്കുള്ള വഴിയാണ് മുകളിലേക്കുള്ള വഴി. കുരിശാണ് രാജാവിന്റെ സിംഹാസനം.

നിന്റെ കുരുത്തോല വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ക്രൂശിതരൂപത്തിനു പിന്നിൽ വയ്ക്കുക. ഏതു ജനക്കൂട്ടത്തിലാണു ഞാൻ എന്ന് അത് എല്ലാ ദിവസവും നിന്നോടു ചോദിക്കട്ടെ. വ്യാഴാഴ്ച വൈകുന്നേരവും വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചകഴിഞ്ഞും ശനിയാഴ്ച രാത്രി ഈസ്റ്റർ ജാഗരത്തിനും തിരികെ വരിക. അവസാനംവരെ യേശുവിനോടൊപ്പം നടക്കുക; ഉത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രഭാതം നീ കാണും. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ജറുസലെമിലെ ജനത്തെപ്പോലെ ഇന്നു നാം കുരുത്തോല പിടിച്ച് നമ്മുടെ രാജാവായ യേശുവിനു ഹോസാന പാടി! പക്ഷേ ഒരു കൊച്ചു കഴുതയുടെ പുറത്തുവന്ന സൗമ്യനായ രാജാവായിരുന്നു യേശു.

ഈ ആഴ്ച യേശു നമുക്കുവേണ്ടി കുരിശിൽ മരിക്കുകയും ഈസ്റ്ററിൽ ഉയിർക്കുകയും ചെയ്യും. നിന്റെ കുരുത്തോല വീട്ടിലെ കുരിശിനരികെ വയ്ക്കുക; എല്ലാ രാത്രിയിലും പറയുക: യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു; എനിക്കുവേണ്ടി മരിച്ചതിനു നന്ദി.

പ്രാർഥന

സർവശക്തനും നിത്യനുമായ ദൈവമേ, മനുഷ്യവംശത്തിനു പിന്തുടരാൻ എളിമയുടെ മാതൃകയായി ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ മനുഷ്യശരീരം സ്വീകരിക്കാനും കുരിശിനു വിധേയനാകാനും അങ്ങ് ഇടയാക്കിയല്ലോ. അവന്റെ ക്ഷമാപൂർവമായ സഹനത്തിന്റെ പാഠം ശ്രദ്ധിക്കാനും അങ്ങനെ അവന്റെ ഉത്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ യോഗ്യരാകാനും ഞങ്ങൾക്കു കൃപ നൽകണമേ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അവൻവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: എളിയ സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവായ കർത്താവായ യേശുവേ, കുരുത്തോലകളോടെ ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ എതിരേൽക്കുന്നു; കുരിശിലേക്ക് അങ്ങയെ അനുഗമിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഹോസാന ക്രൂശിക്കുക എന്നായി മാറാൻ അനുവദിക്കരുതേ; ഗത്സെമനിയിൽ അങ്ങയോടൊപ്പം ഉണർന്നിരിക്കാനും കുരിശിന്റെ ചുവട്ടിൽ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം വിശ്വസ്തരായിരിക്കാനും ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതംവരെ അങ്ങയുടെ കല്ലറയ്ക്കരികിൽ പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ഒരേ ദിവ്യബലിയിൽ രണ്ടു ഭാവങ്ങളാണ് ഓശാന ഞായറിൽ. അതു തുടങ്ങുന്നത് പുറത്ത്, കൊമ്പുകളും ഹോസാനയുമായാണ്; കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത് യേശു ജറുസലെമിലേക്കു വരുന്നു. തുടർന്ന് നിന്ദനത്തിൽനിന്നു മുഖം തിരിക്കാത്ത ദാസനും, തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയവന്റെ ഗീതവും, മർക്കോസ് എഴുതിയ പീഡാനുഭവചരിത്രം മുഴുവനും വരുന്നു. സ്വാഗതത്തിന്റെ ആർപ്പുകൾക്കു പകരം മറ്റ് ആർപ്പുകൾ ഉയരുന്നു; ശിഷ്യന്മാർ ഓടിപ്പോകുന്നു.

എല്ലാറ്റിന്റെയും രൂപം ഫിലിപ്പിയിലെ ഗീതം നൽകുന്നു: കുരിശിലേക്കു താഴേക്ക്; പിന്നെ എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ആ ഗീതത്തിന്റെ ആദ്യപകുതിയിലൂടെ രണ്ടാം പകുതിയിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണ് വിശുദ്ധവാരം തുറക്കുന്നത്. താക്കോൽവാക്കുകൾ: ഹോസാന, ശൂന്യനാക്കി, ഏൽപിച്ചുകൊടുത്തു.

മർക്കോസ് 11:1–10 (അല്ലെങ്കിൽ യോഹന്നാൻ 12:12–16) · കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ

പശ്ചാത്തലം.

ജറീക്കോയിൽനിന്ന് (10:46) യേശു കയറിവന്നിരിക്കുന്നു. മർക്കോസിൽ അവൻ ജറുസലെമിൽ എത്തുന്നത് ഇത് ആദ്യമാണ്. അവിടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്തെന്ന് അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ശിഷ്യരോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (8:31; 9:31; 10:33–34). നഗരത്തിന് എതിരേ ഒലിവുമലയിലാണ് ബേത്ഫഗെയും ബഥാനിയായും; കർത്താവിന്റെ മഹാദിനത്തിൽ അവിടുന്ന് ഈ മലയിൽ നിൽക്കുന്നതായി സഖറിയാ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (സഖറിയാ 14:4). മോചനത്തിന്റെ തിരുനാളായ പെസഹായ്ക്ക് തീർഥാടകർ കയറിപ്പോകുകയാണ്.

യോഹന്നാൻ 12:12–16 ആണ് മറ്റൊരു സാധ്യത. ഈന്തപ്പനയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് യോഹന്നാൻ മാത്രമാണ്. അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “അവന്റെ ശിഷ്യൻമാർക്ക് ആദ്യം ഇതു മനസ്സിലായില്ല” (12:16).

ഘടന.

• 1–3: കൃത്യമായ നിർദേശങ്ങളോടെ യേശു രണ്ടു ശിഷ്യരെ അയയ്ക്കുന്നു.
• 4–6: അവിടുന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ സംഭവിക്കുന്നു.
• 7: കഴുതക്കുട്ടി, വസ്ത്രങ്ങൾ, യേശു അതിന്റെ പുറത്ത്.
• 8: വഴിയിൽ വസ്ത്രങ്ങളും കൊമ്പുകളും.
• 9–10: ആർപ്പുവിളി.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പോലൊസ് (pōlos), കഴുതക്കുട്ടി: മർക്കോസ് സഖറിയാ 9:9 ഉദ്ധരിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ അറിയാവുന്ന വായനക്കാർ അതു കേൾക്കുന്നു: “ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു.…അവൻ വിനയാന്വിതനായി, കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്, കയറിവരുന്നു.” യുദ്ധക്കുതിരയല്ല, സമാധാനരാജാവിന്റെ വാഹനമാണത്.
• ഹോസാന (hōsanna), ഹോസാന: സങ്കീർത്തനം 118:25-ലെ ഹീബ്രുവിൽനിന്ന്: “ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ!” അക്കാലമായപ്പോഴേക്കും അതു സ്തുതിയുടെ ആർപ്പുവിളിയുമായിരുന്നു.
• സ്തിബാദെസ് (stibades), പച്ചിലക്കൊമ്പുകൾ: മർക്കോസിന്റെ വാക്ക് പൊതുവായതാണ്: വയലിൽനിന്നു മുറിച്ച ഇലകളോ പുല്ലോ. വഴിയിൽ വിരിച്ച വസ്ത്രം രാജാവിനുള്ള സ്വീകരണമാണ് (2 രാജാക്കന്മാർ 9:13).

വാക്യാനുസൃതം.

“കർത്താവിന് അതിനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമുണ്ട്; ഉടനെ തിരിച്ചയയ്ക്കുന്നതാണ് എന്നു പറയുക.” (11:3)

സ്വന്തമായി ഒന്നുമില്ലാത്ത അവിടുന്ന് ഒരു മൃഗത്തെ കടം വാങ്ങുന്നു; എങ്കിലും അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. നമുക്കുള്ളതു ദൈവത്തിനു ചോദിക്കാം.

“അതിന്റെ പുറത്ത് തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വിരിച്ചു. അവൻ കയറിയിരുന്നു.” (11:7)

നേരത്തേ തന്നെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് അവിടുന്ന് വിലക്കിയിരുന്നു (8:30). ഇപ്പോൾ താൻ ആരെന്ന് അവിടുന്ന് പരസ്യമായി കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആളുകൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെയല്ല.

“ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ!” (11:9)

ദേവാലയത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിന്റെ ഗാനമാണ് സങ്കീർത്തനം 118 (118:19–26). സഭ ഈ വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ” എന്ന ഗീതത്തിൽ അവ മുഴങ്ങുന്നു.

“നമ്മുടെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ സമാഗതമാകുന്ന രാജ്യം അനുഗൃഹീതം!” (11:10)

ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനം അന്തരീക്ഷത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ സിംഹാസനം ഒരു കുരിശായിരിക്കും; അതിനു മുകളിലെ എഴുത്ത് “യഹൂദരുടെ രാജാവ്” എന്നും (15:26).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഈ ദിവസം കൊമ്പുകളുമായി, കുട്ടികളോടുകൂടെ, ജറുസലെമിലെ ജനം ഒലിവുമലയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതിനെ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തീർഥാടകയായ എജേരിയ വിവരിച്ചു (ആശയം). കർത്താവിന്റെ പെസഹായുടെ അനുസ്മരണത്തിന് ആമുഖമായി സഭ ഈ ഹോസാന “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ” എന്ന ഗീതത്തിൽ ഏറ്റുപാടുന്നു എന്നും (CCC 559), ഈ ആഘോഷത്തോടെ ആരാധനക്രമം വിശുദ്ധവാരം ആഘോഷപൂർവം തുറക്കുന്നു എന്നും (CCC 560) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളോ കൊമ്പുകളോ അല്ല, നമ്മെത്തന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പാദങ്ങൾക്കു കീഴിൽ വിരിക്കണം എന്ന്, ഈ ദിവസം സഭ യാമപ്രാർഥനയിൽ വായിക്കുന്ന പ്രസംഗത്തിൽ ക്രീറ്റിലെ വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസ് പറയുന്നു (ആശയം).

ഏശയ്യാ 50:4–7 · ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല

പശ്ചാത്തലം.

ഏശയ്യായുടെ രണ്ടാം ഭാഗത്തെ നാലു “ദാസഗീതങ്ങളിൽ” മൂന്നാമത്തേതാണിത് (42:1–9; 49:1–7; 50:4–11; 52:13–53:12). ബാബിലോണിലെ പ്രവാസത്തിലുള്ള യഹൂദരോടാണ് ഈ അധ്യായങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്. ദാസൻ ആദ്യം ആരെ കുറിച്ചു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ ചർച്ചയുണ്ട്: ഇസ്രായേലോ, ഇസ്രായേലിലെ ഒരു വിശ്വസ്തനോ, പ്രവാചകൻതന്നെയോ. ദാസൻ ഇവിടെ മരിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ അവൻ സഹിക്കുന്നു; ഓടിപ്പോകുന്നില്ല.

ഘടന.

• 4: ആദ്യം കേൾക്കാൻ പഠിച്ച നാവ്.
• 5: തുറന്ന കാത്; പിൻമാറ്റമില്ല.
• 6: അടിയും നിന്ദനവും.
• 7: ദൈവത്തിന്റെ സഹായം; ശിലാതുല്യമായ മുഖം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ലിമ്മൂദീം (limmûdîm), ശിഷ്യർ: പഠിക്കുന്നവൻ. നാലാം വാക്യത്തിൽ ഇതു രണ്ടു പ്രാവശ്യം വരുന്നു. ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഗുരു ശിഷ്യനായിത്തന്നെ തുടരുന്നവനാണ്.
• ഹല്ലാമീഷ് (ḥallāmîš), കടുപ്പമുള്ള ശില: വളരെ കടുപ്പമുള്ള കല്ല്. ആളുകളോട് അവൻ കഠിനനല്ല; തന്റെ ദൗത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനാണ്. “അവൻ ജറുസലെമിലേക്കു പോകാൻ ഉറച്ചു” എന്നു യേശുവിനെക്കുറിച്ച് ലൂക്കാ പറയുന്നു (ലൂക്കാ 9:51).

വാക്യാനുസൃതം.

“പരിക്ഷീണന് ആശ്വാസം നൽകുന്ന വാക്ക് ദൈവമായ കർത്താവ് എന്നെ ശിഷ്യനെയെന്ന പോലെ അഭ്യസിപ്പിച്ചു. പ്രഭാതം തോറും അവിടുന്ന് എന്റെ കാതുകളെ ശിഷ്യനെയെന്നപോലെ ഉണർത്തുന്നു.” (50:4)

ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന വാക്കിന്റെ വരം ഒരു പ്രഭാതശീലത്തിൽനിന്നാണ്: ആരോടെങ്കിലും സംസാരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ദൈവത്തെ കേൾക്കുക.

“ദൈവമായ കർത്താവ് എന്റെ കാതുകൾ തുറന്നു. ഞാൻ എതിർക്കുകയോ പിൻമാറുകയോ ചെയ്തില്ല.” (50:5)

“അനുസരണം” എന്നതിന്റെ ലത്തീൻ മൂലം “കേൾക്കുക” എന്നാണ്. സഹനത്തെ ഒരു ദുരന്തം മാത്രമാക്കാതെ ദാനമാക്കുന്നത് ഈ അനുസരണമാണ്.

“അടിച്ചവർക്ക് പുറവും താടിമീശ പറിച്ചവർക്കു കവിളുകളും ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. നിന്ദയിൽനിന്നും തുപ്പലിൽനിന്നും ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചില്ല.” (50:6)

“ഞാൻ കാണിച്ചുകൊടുത്തു”: അവിടുന്ന് വെറുതെ കീഴടക്കപ്പെടുകയല്ല. താടി പറിക്കുന്നത് അക്കാലത്ത് വലിയ അപമാനമായിരുന്നു. യേശുവിന്റെ വിചാരണയിലെ തുപ്പലിനെക്കുറിച്ച് മർക്കോസ് പറയുന്നു (14:65; 15:19).

“ദൈവമായ കർത്താവ് എന്നെ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ ഞാൻ പതറുകയില്ല.” (50:7)

വേദന നിലച്ചു എന്ന് ഈ വാക്യം പറയുന്നില്ല. ആത്മവിശ്വാസം മുഴുവൻ തന്റെ അടുത്തു നിൽക്കുന്നവനിലാണ്. പീഡാനുഭവസങ്കീർത്തനത്തിന്റെ അവസാനത്തും ഇതേ സ്വരം കേൾക്കാം (സങ്കീർത്തനം 22:22–23).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

യേശുവിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിന്റെ അർഥം ദാസഗീതങ്ങൾ പ്രഘോഷിക്കുന്നു എന്നും (CCC 713), സഹിക്കുന്ന ദാസന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ യേശുതന്നെ തന്റെ ജീവിതവും മരണവും വിശദീകരിച്ചു എന്നും (CCC 601) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പ്രഭാതങ്ങളിലും പിതാവിനെ കേട്ടവന്റെ മനസ്സോടെയുള്ള അനുസരണമായി പീഡാനുഭവത്തെ കേൾക്കാനാണ് സഭ ഈ ദിവസം ഏശയ്യാ 50 വായിക്കുന്നത്.

ഫിലിപ്പി 2:6–11 · അവൻ തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി

പശ്ചാത്തലം.

കാരാഗൃഹത്തിൽനിന്ന് (1:13), താൻ സ്നേഹിക്കുന്ന, എന്നാൽ സ്വന്തം മത്സരങ്ങളുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിനാണ് വിശുദ്ധ പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. ക്രിസ്തുയേശുവിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം പുലർത്താൻ 2:1–5-ൽ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് ഈ വാക്യങ്ങൾ വരുന്നു. പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുകയോ രൂപപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്ന ആദിമ ക്രൈസ്തവ ഗീതമാണിതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; അങ്ങനെയെങ്കിൽ, വളരെ നേരത്തേതന്നെ വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിനെ ആരാധിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഇതു കാണിക്കുന്നു.

ഘടന.

• 6–8: ഇറക്കം: ദൈവത്തിന്റെ രൂപം, ദാസന്റെ രൂപം, കുരിശുമരണം.
• 9: “ആകയാൽ”: വഴിത്തിരിവ്; ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ദൈവമാണ്.
• 10–11: കയറ്റം: എല്ലാ മുട്ടുകളും എല്ലാ നാവുകളും; “യേശുക്രിസ്തു കർത്താവാണ്”.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• മൊർഫേ (morphē), രൂപം: അവിടുന്ന് “ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നു”, “ദാസന്റെ രൂപം” സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടു ഭാഗത്തും യഥാർഥമായതാണ് ഗീതം ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: യഥാർഥ ദൈവവും യഥാർഥ മനുഷ്യനും.
• ഹാർപാഗ്മൊസ് (harpagmos), നിലനിർത്തേണ്ട കാര്യം: അപൂർവമായ വാക്ക്; കൃത്യമായ അർഥത്തെക്കുറിച്ചു ചർച്ചയുണ്ട്: പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടത്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ടത്. ഏതായാലും, ദൈവവുമായുള്ള സമാനത അവിടുന്ന് സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചില്ല എന്നാണ് അർഥം.
• എകെനോസെൻ (ekenōsen), ശൂന്യനാക്കി: കെനോസിസ് എന്ന പദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. അവിടുന്ന് ദൈവമായിരിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. താൻ ആയിരുന്നിട്ടില്ലാത്തത്, ദാസനെന്ന നിലയിലുള്ള നമ്മുടെ മാനുഷികാവസ്ഥ, സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയത്.

വാക്യാനുസൃതം.

“ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും അവൻ ദൈവവുമായുള്ള സമാനത നിലനിർത്തേണ്ട ഒരു കാര്യമായി പരിഗണിച്ചില്ല;” (2:6)

ദൈവത്തെപ്പോലെയാകാൻ ആദാം കൈ നീട്ടി (ഉൽപത്തി 3:5). നേരേ വിപരീതം ചെയ്യുന്ന പുതിയ ആദാമിനെ ഇവിടെ പല വായനക്കാരും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

“തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിക്കൊണ്ട് ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ ആയിത്തീർന്ന്,” (2:7)

ഈ ശൂന്യമാക്കൽ കരുണയുടെ കുനിയലാണ്, ശക്തിയുടെ നഷ്ടമല്ല എന്ന് വിശുദ്ധ ലെയോ മാർപാപ്പ തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ലേഖനത്തിൽ പറയുന്നു (ആശയം).

“മരണംവരെ അതേ കുരിശുമരണം വരെ അനുസരണമുള്ളവനായി” (2:8)

അവസാനവാക്ക് താളം മുറിക്കുന്നു. അടിമകൾക്കും കലാപകാരികൾക്കും നൽകിയിരുന്ന അപമാനത്തിന്റെ മരണമായിരുന്നു കുരിശ്. പൗലോസിന്റെ ലോകത്ത് ഒരു ദേവന്റെ സ്തുതിഗീതത്തിൽ ആരും അതു ചേർക്കുമായിരുന്നില്ല; അതാണു കാര്യം.

“ആകയാൽ, ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി. എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകുകയും ചെയ്തു.” (2:9)

ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമം ദൈവത്തിന്റെതന്നെ നാമത്തിനു പകരം ഉപയോഗിച്ച “കർത്താവ്” (വാക്യം 11) ആണ് ഈ നാമമെന്ന് പലരും കരുതുന്നു.

“ഇത്, യേശുവിന്റെ നാമത്തിനു” (2:10)

“എല്ലാവരും എന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കും” എന്ന് ഏശയ്യാ 45:23-ൽ കർത്താവുതന്നെ പറയുന്ന വാക്കുകൾ പൗലോസ് യേശുവിനു ബാധകമാക്കുന്നു.

“യേശുക്രിസ്തു കർത്താവാണെന്ന് പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി എല്ലാ നാവുകളും ഏറ്റുപറയുന്നതിനുംവേണ്ടിയാണ്.” (2:11)

പുത്രനു നൽകുന്ന ബഹുമാനം പിതാവിൽനിന്ന് ഒന്നും എടുത്തുകളയുന്നില്ല. അതു “പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി”ട്ടാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ഗീതമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 461); യേശുവിനെ “കർത്താവ്” എന്നു വിളിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ ദൈവത്വം ഏറ്റുപറയലാണെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 449). ഞായറിന്റെ തുടക്കമായ എല്ലാ ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരവും യാമപ്രാർഥനയിൽ സഭ ഇതു ചൊല്ലുന്നു. പീഡാനുഭവവായനയ്ക്കു മുൻപുള്ള ഇന്നത്തെ വാക്യവും ഈ ഗീതത്തിലെ 8–9 വാക്യങ്ങൾ എടുത്തുപറയുന്നു.

മർക്കോസ് 14:1–15:47 (ഹ്രസ്വരൂപം: 15:1–39) · സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പഴയതു മർക്കോസിന്റേതാണെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; തന്റെ താളുകളുടെ വലിയൊരു ഭാഗം അദ്ദേഹം പീഡാനുഭവത്തിനു നൽകുന്നു. പാപ്പിയാസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന പുരാതന പാരമ്പര്യം മർക്കോസിനെ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ പ്രസംഗവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പത്രോസിന്റെ വീഴ്ച ഇവിടെ ഒട്ടും മയപ്പെടുത്താതെയാണു പറയുന്നത്.

പശ്ചാത്തലം. ഏകദേശം എ.ഡി. 26 മുതൽ 36 വരെ യൂദയായിലെ റോമൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു പന്തിയോസ് പീലാത്തോസ്. റോമൻ ശിക്ഷയായ കുരിശുമരണത്തിനു കൽപിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു മാത്രമേ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. ഈജിപ്തിൽനിന്നുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ മോചനം അനുസ്മരിക്കുന്ന പെസഹായ്ക്ക് ജറുസലെം തീർഥാടകരാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. മർക്കോസിൽ അന്ത്യത്താഴം പെസഹാഭക്ഷണമാണ് (14:12).

മർക്കോസിന്റെ വിവരണം ലളിതമാണ്. യേശു കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു സംസാരിക്കുന്നു: പ്രധാന പുരോഹിതനു മറുപടി പറയുന്നു, പീലാത്തോസിനോട് അൽപം മാത്രം പറയുന്നു; പിന്നെ കുരിശിലെ നിലവിളിവരെ മൗനമാണ്. എല്ലാവരും ഓരോരുത്തരായി അവിടുത്തെ വിട്ടുപോകുന്നു. ഈ സുവിശേഷത്തിൽ അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രൻ എന്ന് ആദ്യം വിളിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, അവിടുത്തെ മരണനിമിഷത്തിൽ ഒരു റോമൻ പടയാളിയാണ്.

ഘടന.

• 14:1–11: ഗൂഢാലോചന, ബഥാനിയായിലെ തൈലാഭിഷേകം, യൂദാസ്.
• 14:12–26: പെസഹായും അപ്പവും പാനപാത്രവും.
• 14:27–52: ഒലിവുമല, ഗത്സെമനി, അറസ്റ്റ്, ഓടിപ്പോക്ക്.
• 14:53–72: ന്യായാധിപസംഘത്തിന്റെ മുൻപിൽ യേശു; മുറ്റത്ത് പത്രോസ്.
• 15:1–15: പീലാത്തോസും ബറാബ്ബാസും.
• 15:16–32: പരിഹാസം, വഴി, കുരിശ്.
• 15:33–39: അന്ധകാരം, നിലവിളി, മരണം, തിരശ്ശീല, ശതാധിപൻ.
• 15:40–47: നോക്കിനിന്ന സ്ത്രീകൾ; അരിമത്തെയാക്കാരൻ ജോസഫ് നടത്തുന്ന സംസ്കാരം.
• ¶ ഹ്രസ്വരൂപം 15:1–39 ആണ്. പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: പിൽക്കാലത്തെ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലുള്ള വാചകം ഏറ്റവും നല്ല ഗ്രീക്ക് സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ എൻ.ആർ.എസ്.വി.യിൽ 15:28 എന്ന വാക്യമില്ല. പി.ഒ.സി. ഈ വാക്യങ്ങളെ മറ്റൊരു വിധത്തിലാണു വിഭജിക്കുന്നത്; അതിലെ വാക്യം 28 ആ വാചകമല്ല.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പാരദിദോമി (paradidōmi), ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കുക: പീഡാനുഭവത്തിലൂടെ ഒരു നൂലുപോലെ ഈ വാക്ക് ഓടുന്നു. യൂദാസ് അവിടുത്തെ ഏൽപിക്കുന്നു (14:10); ആലോചനാസംഘം പീലാത്തോസിന് ഏൽപിക്കുന്നു (15:1); പീലാത്തോസ് ക്രൂശിക്കാൻ ഏൽപിക്കുന്നു (15:15). യേശു ഇതു മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു (9:31; 10:33). ആ രാത്രിയെക്കുറിച്ചും ദിവ്യകാരുണ്യം കൈമാറുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പൗലോസ് ഇതേ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 11:23).
• ആബ്ബാ (Abba), പിതാവേ: കുട്ടിയോ മുതിർന്ന മകനോ പിതാവിനെ വിളിച്ചിരുന്ന അരമായ വാക്ക്. ഏറ്റവും വലിയ ഭയത്തിന്റെ മണിക്കൂറിലെ ഈ വാക്ക് സുവിശേഷങ്ങളിൽ മർക്കോസ് മാത്രമാണ് സൂക്ഷിക്കുന്നത് (14:36). ആത്മാവിൽ ക്രൈസ്തവർ ഈ വാക്കുകൊണ്ടു പ്രാർഥിക്കുന്നു എന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 8:15; ഗലാത്തിയാ 4:6).
• സ്കീസോ (schizō), കീറുക, പിളരുക: മർക്കോസിൽ രണ്ടു നിമിഷങ്ങളിൽ മാത്രം: സ്നാനസമയത്ത് ആകാശം പിളരുന്നു (1:10); മരണസമയത്ത് ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല രണ്ടായി കീറുന്നു (15:38). രണ്ടിടത്തും ഒരു സ്വരം അവിടുത്തെ ദൈവപുത്രൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു (1:11; 15:39).

വാക്യാനുസൃതം.

“ഇതു സ്വീകരിക്കുവിൻ; ഇത് എന്റെ ശരീരമാണ്.” (14:22)

പെസഹാഭക്ഷണത്തിന്റെ മധ്യേ, ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ രാത്രിയിലാണ് ഈ വാക്കുകൾ. അവർ അവിടുത്തിൽനിന്ന് എടുക്കാൻ പോകുന്നതിനെ അവിടുന്ന് നൽകുന്നു.

“ഇത് അനേകർക്കുവേണ്ടി ചിന്തപ്പെടുന്നതും ഉടമ്പടിയുടേതുമായ എന്റെ രക്തമാണ്.” (14:24)

“ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം” സീനായിലെ മോശയുടെ വാക്കുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 24:8). “അനേകർക്കുവേണ്ടി” എന്നത് അനേകരുടെ പാപഭാരം പേറിയ ദാസനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (ഏശയ്യാ 53:12). ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ കുരിശിലെ ബലി സന്നിഹിതമാകുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1365–1366).

“ആബ്ബാ, പിതാവേ, എല്ലാം അങ്ങേക്കു സാധ്യമാണ്. ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽ നിന്നു മാറ്റിത്തരണമേ! എന്നാൽ എന്റെ ഹിതമല്ല അങ്ങയുടെ ഹിതം മാത്രം.” (14:36)

അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ ചോദിക്കുന്നു; യഥാർഥത്തിൽ ഭയപ്പെടുന്നു. പിതാവിന്റെ കൈകളിൽനിന്നു പാനപാത്രം സ്വീകരിക്കുന്ന യഥാർഥ മാനുഷികഹിതമാണ് ഇവിടെ (CCC 612). മൂന്നു പ്രാവശ്യം മടങ്ങിവരുമ്പോഴും അവർ ഉറങ്ങുകയാണ്.

“അപ്പോൾ, ശിഷ്യൻമാരെല്ലാവരും അവനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോയി.” (14:50)

അല്പം മുൻപ് അവിടുത്തോടുകൂടെ മരിക്കുമെന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞതാണ് (14:31). ഇനിമുതൽ അവിടുന്ന് തനിച്ചാണ്.

“നീയാണോ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു?…ഞാൻ തന്നെ.” (14:61–62)

നീണ്ട മൗനത്തിനു ശേഷം മർക്കോസിലെ ആദ്യത്തെ തുറന്ന പരസ്യപ്രഖ്യാപനം; ദാനിയേൽ 7:13-ഉം സങ്കീർത്തനം 110:1-ഉം അവിടുന്ന് അതിനോടു ചേർക്കുന്നു. ന്യായാധിപന്മാരുടെ മുൻപിൽ ബന്ധിതനായി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഒരു ജേതാവായി ആർക്കും തെറ്റിദ്ധരിക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ മാത്രമാണ് രഹസ്യം പുറത്തുവരുന്നത്.

“അവൻ ഉള്ളുരുകിക്കരഞ്ഞു.” (14:72)

കോഴി രണ്ടു പ്രാവശ്യം കൂവുന്നു എന്ന് മർക്കോസ് മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ. പത്രോസിന്റെ കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല (16:7). പത്രോസിന്റെ കണ്ണീരിനെക്കുറിച്ചു താൻ വായിക്കുന്നു, അദ്ദേഹം എന്തു പറഞ്ഞു എന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല എന്ന് വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് പറയുന്നു (ആശയം).

“എലോയ്, എലോയ്, ലാമാ സബക്ക്ത്താനി?” (15:34)

സങ്കീർത്തനം 22-ന്റെ ആദ്യവരി, യേശു സംസാരിച്ചിരുന്ന അരമായ ഭാഷയിൽ. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ വേദനയിൽ തുടങ്ങി സ്തുതിയിൽ അവസാനിക്കുന്നതാണ് ഈ സങ്കീർത്തനം. അതിന്റെ ആദ്യവരി പ്രാർഥിക്കുന്നവൻ അപ്പോഴും ദൈവത്തെ “എന്റെ ദൈവമേ” എന്നു വിളിക്കുന്നു.

“അപ്പോൾ ദേവാലയത്തിലെ തിരശ്ശീല മുകളിൽനിന്ന് താഴെവരെ രണ്ടായി കീറി.” (15:38)

“മുകളിൽനിന്ന് താഴെവരെ”: പ്രവൃത്തി മുകളിൽനിന്നാണ്. മർക്കോസ് ഒരു വിശദീകരണവും നൽകുന്നില്ല; ദുഃഖത്തിന്റെ അടയാളമായും ദൈവത്തിലേക്കു തുറന്ന വഴിയായും വായനക്കാർ ഇതിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് (ഹെബ്രായർ 10:19–20 നോക്കുക).

“സത്യമായും ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവപുത്രനായിരുന്നു.” (15:39)

ഇതു സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യവാക്യത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു (1:1). ഒരു അദ്ഭുതവുമല്ല ഇവനെ ചലിപ്പിക്കുന്നത്; “അവൻ ഇപ്രകാരം മരിച്ചതു” മാത്രം. നാം പറയാൻ വന്നിരിക്കുന്നത് ഈ സുവിശേഷത്തിൽ ആദ്യം പറയുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരു വിജാതീയ പടയാളിയാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മതബോധനഗ്രന്ഥം പീഡാനുഭവത്തെ പടിപടിയായി പിന്തുടരുന്നു. യേശുവിന്റെ മനസ്സോടെയുള്ള സമർപ്പണത്തിന്റെ മുൻകൂട്ടിയുള്ള ആവിഷ്കാരമായി അന്ത്യത്താഴത്തെയും (CCC 610), ഗത്സെമനിയിൽ പാനപാത്രം സ്വീകരിക്കുന്നതിനെയും (CCC 612) അതു വിവരിക്കുന്നു. കുരിശിലെ നിലവിളിയെക്കുറിച്ച് അതു പറയുന്നു: താൻ പാപം ചെയ്തവനെപ്പോലെ അവിടുന്ന് തിരസ്കരണം അനുഭവിച്ചില്ല; രക്ഷാകരസ്നേഹത്തിൽ പാപാവസ്ഥയിലുള്ള നമ്മെ ഏറ്റെടുത്ത് നമ്മുടെ പേരിൽ അവിടുന്ന് അതു പറഞ്ഞു (CCC 603). ത്രെന്തോസ് കൗൺസിലിന്റെ റോമൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിച്ച്, രക്ഷകന്റെ എല്ലാ പീഡകളുടെയും കർത്താക്കളും ശുശ്രൂഷകരും പാപികളാണെന്ന് അതു പറയുന്നു (CCC 598).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദി ആരാണ്?

മർക്കോസ് പ്രത്യേക വ്യക്തികളുടെ പേരു പറയുന്നു: യൂദാസ്, ദേവാലയത്തിലെ ചില നേതാക്കൾ, പീലാത്തോസ്, പടയാളികൾ, ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ ഇളക്കിവിടപ്പെട്ട ജനക്കൂട്ടം. പീഡാനുഭവം “അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ചുമത്താനാവില്ല” എന്ന് സഭ ഉറപ്പിച്ചു പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). എല്ലാ പാപികളും അതിന്റെ കർത്താക്കളാണെന്നും, അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെതിരേ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ ക്രൈസ്തവരായ നമുക്കാണ് വലിയ കുറ്റമെന്നും സഭ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (CCC 598). എല്ലാറ്റിനും പിന്നിൽ യേശുവിന്റെ സ്വന്തം സമ്മതമുണ്ട് (CCC 609).

കുരിശിൽ പിതാവ് യേശുവിനെ യഥാർഥത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചോ?

പിതാവും പുത്രനും ഒരിക്കലും ഭിന്നിച്ചില്ല: യേശുവിന്റെ രക്ഷാകരസ്നേഹം എപ്പോഴും അവിടുത്തെ പിതാവുമായി ഒന്നിപ്പിച്ചിരുന്നു (CCC 603). ആ നിലവിളി യഥാർഥ വേദനയാണ്; അതു പ്രാർഥനയുമാണ്: ആശ്രയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന സങ്കീർത്തനം 22 ആണ് അവിടുന്ന് പ്രാർഥിക്കുന്നത്. ദൈവം ഉപേക്ഷിച്ചു എന്ന് ഇന്നു തോന്നുന്നവർക്ക്, അവിടുന്ന് മുൻപേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇതേ വാക്കുകൾ പ്രാർഥിക്കാം.

മർക്കോസ് ഈന്തപ്പനയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നില്ലല്ലോ. പിന്നെ നാം കുരുത്തോല പിടിക്കുന്നത് എന്തിന്?

വയലിൽനിന്നു മുറിച്ച “പച്ചിലക്കൊമ്പുകളെ”ക്കുറിച്ചാണ് മർക്കോസ് പറയുന്നത് (11:8). യോഹന്നാനിൽ “ഈന്തപ്പനയുടെ കൈകൾ” ഉണ്ട് (12:13); ഈന്തപ്പന വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. കേരളത്തിൽ സാധാരണ കുരുത്തോലയാണ് പിടിക്കുന്നത്. പ്രധാനം എന്തു വിളിച്ചുപറയുന്നു, ആരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്.

ലത്തീൻ വായനക്കാരന്

കൊമ്പുകളുടെ ആശീർവാദത്തോടും പ്രവേശനത്തിന്റെ സുവിശേഷത്തോടുംകൂടെയാണ് റോമൻ ആരാധനക്രമം ഇന്നു തുടങ്ങുന്നത്; തുടർന്ന് പ്രദക്ഷിണമോ ആഘോഷപൂർവമായ പ്രവേശനമോ. ചുവന്ന തിരുവസ്ത്രമാണ് ധരിക്കുന്നത്. തിരികളോ ധൂപമോ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കുരിശടയാളമോ ഇല്ലാതെയാണ് പീഡാനുഭവം വായിക്കുന്നത്; യേശുവിന്റെ മരണത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ എല്ലാവരും മുട്ടുകുത്തി അൽപനേരം നിശ്ശബ്ദരാകുന്നു. കർത്താവിനോടൊപ്പം അവിടുത്തെ പെസഹായിലൂടെ സഭ നടക്കുന്ന വിശുദ്ധവാരം ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. ആശീർവദിച്ച കുരുത്തോല വീട്ടിൽ കുരിശുരൂപത്തിനടുത്തു സൂക്ഷിക്കുക: പരസ്യമായി നൽകിയ വാക്കിന്റെ അടയാളമാണത്; പരമ്പരാഗതമായി അടുത്ത വർഷത്തെ ചാരം ഇത്തരം കൊമ്പുകളിൽനിന്നാണ് ഒരുക്കുന്നത്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• ജനം “ഹോസാന” എന്ന് ആർത്തു; വൈകാതെ ആളുകൾ മറ്റൊന്ന് ആർത്തു. എന്റെ സ്തുതി ഇത്ര എളുപ്പം മാറിയത് എപ്പോഴാണ്?
• ഏശയ്യായുടെ ദാസൻ എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും കേൾക്കുന്നു. സംസാരിക്കുന്നതിനു മുൻപു കേൾക്കാൻ ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ സമയം കണ്ടെത്തും?
• അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി എന്ന് ഫിലിപ്പി പറയുന്നു. മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച എനിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാവുന്ന ഒരു നേട്ടം എന്താണ്?
• മർക്കോസിന്റെ പീഡാനുഭവത്തിൽ ഞാൻ എവിടെയാണ്: ഉറങ്ങുന്നവരോടൊപ്പമോ, ഓടിപ്പോകുന്നവരോടൊപ്പമോ, തീ കായുന്നവരോടൊപ്പമോ, ശിമയോനോടൊപ്പം കുരിശു ചുമക്കുന്നവരിലോ, ദൂരെ നോക്കിനിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകളോടൊപ്പമോ?