ഓശാന ഞായർ · വലിയ നോമ്പിലെ ഏഴാം ഞായർ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഉൽപത്തി 49:8–12, 22–26 · ചെങ്കോൽ യൂദായെ വിട്ടുപോകയില്ല
• രണ്ടാം വായന സഖറിയാ 9:9–12 · നിന്റെ രാജാവ് വിനയാന്വിതനായി വരുന്നു
• ലേഖനം റോമാ 11:13–24 · നല്ല ഒലിവുമരത്തിൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ടവർ
• സുവിശേഷം മത്തായി 21:1–17 · ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന

ഇന്നത്തെ വചനം

“ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന!” മത്തായി 21:9

വചനവിചിന്തനം

ഇന്നു സഭ ഈശോയോടൊപ്പം ജറുസലെമിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു; വലിയ നോമ്പ് നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം ഹാശാ ആഴ്ച എന്നു വിളിക്കുന്ന പീഡാനുഭവവാരത്തിനു വഴിമാറുന്നു. കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണ് ഓശാന ഞായർ; ഓരോ കുടുംബത്തിനും പിന്തുടരാവുന്നത്ര ലളിതമാണ് അതിന്റെ കർമങ്ങൾ. ഒന്ന്: വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കുമുൻപ്, പലപ്പോഴും പള്ളിക്കു പുറത്തോ അടുത്തുള്ള കുരിശടിയിലോ, ഓരോരുത്തരും കുരുത്തോലയുമായി ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. രണ്ട്: കാർമികൻ കുരുത്തോലകളുടെമേൽ പ്രാർഥിച്ച് അവ വെഞ്ചരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധജലം തളിക്കുന്നു. മൂന്ന്: നാം ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്തെന്നു കേൾക്കാൻ, കർത്താവിന്റെ ജറുസലെം പ്രവേശനത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്: ബഥ്ഫഗെയിൽനിന്നുള്ള വഴിയിൽ ജനക്കൂട്ടം ചെയ്തതുപോലെ, കുരിശു മുൻപിലായി, എല്ലാവരും കുരുത്തോല വീശി ഓശാനഗീതങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം പള്ളിയിലേക്കും പള്ളിക്കു ചുറ്റും നീങ്ങുന്നു. അഞ്ച്: പ്രദക്ഷിണം പള്ളിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അന്നത്തെ വായനകളോടെ വിശുദ്ധ കുർബാന തുടരുന്നു: കുരുത്തോലകളോടെ നാം സ്വീകരിച്ച രാജാവ് ഇപ്പോൾ ബലിപീഠത്തിൽ നമ്മുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു. പിന്നീട് കുടുംബങ്ങൾ വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി പ്രാർഥനാമൂലയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു. പെസഹായ്ക്ക് വെഞ്ചരിച്ച ഓലകൊണ്ടു മടക്കിയ ഒരു ചെറിയ കുരിശ് പെസഹാ അപ്പത്തിന്മേൽ പതിക്കുന്നു; അടുത്ത വർഷത്തെ വലിയ നോമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിലെ ചാരത്തിനായി പഴയ ഓലകൾ കത്തിക്കാൻ പല ഇടവകകളും സൂക്ഷിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സ്വാഗതത്തിന്റെ ഓലയും അത്താഴത്തിന്റെ അപ്പവും അനുതാപത്തിന്റെ ചാരവും വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വർഷത്തിൽ ഇഴചേർക്കപ്പെടുന്നു. ആചാരങ്ങൾ രൂപതകൾക്കും ഇടവകകൾക്കുമനുസരിച്ചു വ്യത്യാസപ്പെടാം; നിന്റെ ഇടവകയിലെ ക്രമം പിന്തുടരുക.

മരണാസന്നനായ യാക്കോബ് തന്റെ പുത്രന്മാരുടെമേൽ നൽകുന്ന ആശീർവാദമാണ് ഒന്നാം വായന. യൂദായോട് അവൻ പറയുന്നു: “യൂദാ, നിന്റെ സഹോദരൻമാർ നിന്നെ പുകഴ്ത്തും, നിന്റെ കൈ ശത്രുക്കളുടെ കഴുത്തിൽ പതിക്കും. നിന്റെ പിതാവിന്റെ പുത്രൻമാർ നിന്റെ മുൻപിൽ കുമ്പിടും.” പിന്നെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഇസ്രായേൽ നിധിപോലെ സൂക്ഷിച്ച ഒരു വാഗ്ദാനം: “ചെങ്കോൽ യൂദായെ വിട്ടു പോകയില്ല; അതിന്റെ അവകാശി വന്നുചേരുംവരെ അധികാരദൺഡ് അവന്റെ സന്തതികളിൽനിന്നു നീങ്ങിപ്പോകയില്ല. ജനതകൾ അവനെ അനുസരിക്കും.” വിചിത്രമെന്നു തോന്നാം, അടുത്ത വരി ഒരു കഴുതയെക്കുറിച്ചാണ്: “അവൻ തന്റെ കഴുതയെ മുന്തിരിവള്ളിയിലും കഴുതക്കുട്ടിയെ വിശിഷ്ടമായ മുന്തിരിച്ചെടിയിലും കെട്ടിയിടും; തന്റെ ഉടുപ്പു വീഞ്ഞിലും മേലങ്കി മുന്തിരിച്ചാറിലും കഴുകും.” കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തു വരാനിരിക്കുന്ന, സ്വന്തം രക്തമാകുന്ന വീഞ്ഞിൽ വസ്ത്രം കഴുകാനിരിക്കുന്ന, യൂദായിൽനിന്നുള്ള രാജാവിനെ സഭാപിതാക്കന്മാർ ഇവിടെ കണ്ടു. സഹോദരന്മാരുടെ കൈയാൽ പീഡയനുഭവിക്കുകയും അവരെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്ത ജോസഫിനുള്ള ആശീർവാദവും വായനയിലുണ്ട്: “നീരുറവയ്ക്കരികേ നിൽക്കുന്ന ഫലസമൃദ്ധമായ വൃക്ഷമാണു ജോസഫ്. അതിന്റെ ശാഖകൾ മതിലിനു മീതേ പടർന്നു നിൽക്കുന്നു.” “വില്ലാളികൾ അവനെ കഠിനമായി വേദനിപ്പിച്ചു. അവർ അവനുനേരേ അമ്പെയ്യുകയും അവനെ ഞെരുക്കുകയും ചെയ്തു.” “എന്നാൽ, അവന്റെ വില്ല് ഉറച്ചുനിന്നു. യാക്കോബിന്റെ ശക്തനായ ദൈവം ഇസ്രായേലിന്റെ പാറയായ ഇടയൻ തന്റെ കൈകൾകൊണ്ട് അവന്റെ കൈകളെ ശക്തിപ്പെടുത്തി.” യൂദായിൽനിന്നുള്ള രാജാവിലും കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന തിരസ്കൃതനായ സഹോദരനിലും സഭ എന്നും ഒരേ മുഖം കണ്ടു: തിരസ്കരിക്കപ്പെടാനും രക്ഷിക്കാനുമായി ജറുസലെമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്ന ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ ഈശോയെ.

ബഥാനിയായിൽനിന്നുള്ള വഴിയിൽ സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും താക്കോലാണ് സഖറിയായുടെ പ്രവചനം: “സീയോൻ പുത്രീ, അതിയായി ആനന്ദിക്കുക. ജറുസലെം പുത്രീ, ആർപ്പുവിളിക്കുക. ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു. അവൻ പ്രതാപവാനും ജയശാലിയുമാണ്. അവൻ വിനയാന്വിതനായി, കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്, കയറിവരുന്നു.” രാജാക്കന്മാർ പടക്കുതിരപ്പുറത്താണു നഗരങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിരുന്നത്. ഈ രാജാവ് ഒരു കർഷകന്റെ മൃഗത്തിന്റെ പുറത്തു വരുന്നു; എന്തുകൊണ്ടെന്നു പ്രവാചകൻ വിശദീകരിക്കുന്നു: “ഞാൻ എഫ്രായിമിൽനിന്നു രഥത്തെയും ജറുസലെമിൽ നിന്നു പടക്കുതിരയെയും വിച്ഛേദിക്കും. പടവില്ല് ഞാൻ ഒടിക്കും. അവൻ ജന തകൾക്കു സമാധാനമരുളും. അവന്റെ ആധിപത്യം സമുദ്രം മുതൽ സമുദ്രം വരെയും നദി മുതൽ ഭൂമിയുടെ അറ്റം വരെയും ആയിരിക്കും.” കൊന്നുകൊണ്ടല്ല, മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്നു രാജ്യം നേടുന്നത്; ഉടമ്പടിയുടെ രക്തംകൊണ്ട് അവിടുന്ന് അതു മുദ്രവയ്ക്കുന്നു: “നീയുമായുള്ള എന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം നിമിത്തം പ്രവാസികളെ ഞാൻ ജലരഹിതമായ കുഴിയിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രരാക്കും.” കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന എല്ലാവരെയും അവിടുന്നു വിളിക്കുന്നു: “പ്രത്യാശയുടെ തടവുകാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷാദുർഗത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ. നിങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടി മടക്കിത്തരുമെന്നു ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.” ആനകളും നെറ്റിപ്പട്ടവും ആർപ്പുവിളിയുമുള്ള പ്രദക്ഷിണങ്ങൾകൊണ്ടു നമ്മുടെ തിരുനാളുകൾ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന കേരളത്തിൽ, കർത്താവു തിരഞ്ഞെടുത്ത വാഹനം നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു തിരുത്തലും വലിയ ഒരാശ്വാസവുമാണ്. നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്താനല്ല അവിടുന്നു വരുന്നത്; തടവുകാരെ സ്വതന്ത്രരാക്കാൻ വിനയാന്വിതനായി വരുന്നു.

റോമായിലെ വിജാതീയ ക്രൈസ്തവർക്ക് എഴുതുമ്പോൾ, കേരളത്തിലെ ഏതു കർഷകനും മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു ചിത്രം പൗലോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു: ഒട്ടിക്കൽ. പരിശുദ്ധമായ വേരുള്ള, നട്ടുവളർത്തിയ ഒലിവുമരമാണ് ഇസ്രായേൽ. ചില ശാഖകൾ മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടു; കാട്ടൊലിവിന്റെ മുളയായ വിജാതീയർ അവിടെ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ടു: “ഒലിവുമരത്തിന്റെ ശാഖകളിൽ ചിലതു മുറിച്ചു കളഞ്ഞിട്ട് കാട്ടൊലിവിന്റെ മുളയായ നിന്നെ അവിടെ ഒട്ടിക്കുകയും വേ രിൽനിന്നു വരുന്ന ജീവരസം നീ പങ്കുപറ്റുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ” പൗലോസിന്റെ മുന്നറിയിപ്പു മൂർച്ചയുള്ളതാണ്: “നീ ആ ശാഖകളെക്കാൾ വലിയവനാണ് എന്ന് അഭിമാനിക്കരുത്. അഭിമാനിക്കുന്നെങ്കിൽ, നീ വേരിനെ താങ്ങുകയല്ല, വേരു നിന്നെതാങ്ങുകയാണ് എന്ന് ഓർത്തുകൊള്ളുക.” “അതു ശരിതന്നെ, അവരുടെ അവിശ്വാസം നിമിത്തം അവർ വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ, നീ വിശ്വാസം വഴി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ആകയാൽ, അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞ് ഭയത്തോടെ വർത്തിക്കുക.” ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ കൈവിട്ടിട്ടില്ലെന്നും അവൻ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു: “തങ്ങളുടെ അവിശ്വാസത്തിൽ തുടരാത്തപക്ഷം അവരും ഒട്ടിച്ചു ചേർക്കപ്പെടും. അവരെ വീണ്ടും ഒട്ടിച്ചുചേർക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും.” ഈ വായന ഓശാന ഞായറിനു ചേർന്നതാണ്. പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, ഈശോയുടെ മരണത്തിന് യഹൂദജനത്തെ മുഴുവൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതു സഭ വിലക്കുന്നു. യഹൂദർ ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നുവെന്നും അവിടുത്തെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നും, അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവം അന്നത്തെയോ ഇന്നത്തെയോ എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേൽ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെയെല്ലാം പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് മിശിഹാ മരിച്ചത്; വേരിൽനിന്നു ജീവിക്കുന്ന ശാഖകളാണു നാം.

പിന്നെ സുവിശേഷം. ഒരു കഴുതയെയും അതിന്റെ കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുവരാൻ ഈശോ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു; എന്തുകൊണ്ടെന്നു മത്തായി പറയുന്നു: “പ്രവാചകൻ വഴി പറയപ്പെട്ട വചനം പൂർത്തിയാകാനാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്.” ജനക്കൂട്ടം തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വഴിയിൽ വിരിക്കുന്നു; മരങ്ങളിൽനിന്നു ചില്ലകൾ മുറിച്ചു നിരത്തുന്നു; ആർത്തുവിളിക്കുന്നു: “ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന!” തീർഥാടകരുടെ സങ്കീർത്തനമായ 118-ആം സങ്കീർത്തനത്തിൽനിന്നുള്ള, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ എന്നർഥമുള്ള ഒരു ഹീബ്രു വിളിയാണ് ഓശാന. “അവൻ ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ നഗരം മുഴുവൻ ഇളകിവശായി, ആരാണിവൻ എന്നു ചോദിച്ചു.” ആ ചോദ്യം ആഴ്ച മുഴുവൻ മുഴങ്ങും. മത്തായി നേരേ ദേവാലയത്തിലേക്കു പോകുന്നു: ഈശോ ക്രയവിക്രയം ചെയ്യുന്നവരെ പുറത്താക്കുന്നു; മേശകൾ തട്ടിമറിക്കുന്നു; പറയുന്നു: “എന്റെ ഭവനം പ്രാർഥനാലയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടും എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളോ അതു കവർച്ചക്കാരുടെ ഗുഹയാക്കുന്നു.” പിന്നെ “അന്ധന്മാരും മുടന്തൻമാരും ദേവാലയത്തിൽ അവന്റെ അടുത്തെത്തി. അവൻ അവരെ സുഖപ്പെടുത്തി.” കുട്ടികൾ ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന എന്ന് ആർപ്പുവിളി തുടരുന്നു. അധികാരികൾ എതിർക്കുമ്പോൾ ഈശോ സങ്കീർത്തനം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “ശിശുക്കളുടെയും മുലകുടിക്കുന്നവരുടെയും അധരങ്ങളിൽ നീ സ്തുതി ഒരുക്കി”. തന്റെ നഗരത്തിൽ രാജാവിന്റെ ആദ്യപ്രവൃത്തി പ്രാർഥനാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുകയും സുഖപ്പെടുത്തുകയുമാണ്; ഏറ്റവും നിർമലമായ സ്തുതി കുട്ടികളിൽനിന്നു വരുന്നു. ഇന്നു നമ്മുടെ കുട്ടികൾ കുരുത്തോല വീശുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും ഭവനങ്ങളും ഇടവകകളും പ്രാർഥനാലയങ്ങളാണോ എന്നും, ഇന്നു നമ്മുടെ നാവിലുള്ള ഓശാന വെള്ളിയാഴ്ചയും അവിടെ ഉണ്ടാകുമോ എന്നും നമുക്കു ചോദിക്കാം.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന!”

ഓശാന ഞായർ: യൂദായിൽനിന്നുള്ള രാജാവ്, സമാധാനത്തിന്റെ വിനീതനായ രാജാവ്, പ്രാർഥനാലയത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം, പരിശുദ്ധമായ വേരിൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട ശാഖകൾ.

1. യൂദായുടെ ചെങ്കോൽ

• യാക്കോബിന്റെ ആശീർവാദം.
• മുന്തിരിവള്ളിയിൽ കെട്ടിയ കഴുതക്കുട്ടി.
• കുരിശിലൂടെ വിജയിക്കുന്ന യൂദായുടെ സിംഹം.

“ചെങ്കോൽ യൂദായെ വിട്ടു പോകയില്ല; അതിന്റെ അവകാശി വന്നുചേരുംവരെ അധികാരദൺഡ് അവന്റെ സന്തതികളിൽനിന്നു നീങ്ങിപ്പോകയില്ല. ജനതകൾ അവനെ അനുസരിക്കും.” ഉൽപത്തി 49:10

“അപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠൻമാരിലൊരാൾ എന്നോടു പറഞ്ഞു: കരയാതിരിക്കൂ; ഇതാ, യൂദാവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള സിംഹവും ദാവീദിന്റെ വേരും ആയവൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവനു ചുരുൾ നിവർത്താനും സപ്തമുദ്രകൾ പൊട്ടിക്കാനും കഴിയും.” വെളിപാട് 5:5

ജീവിതത്തിൽ: നിനക്കുവേണ്ടിത്തന്നെ മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിലെ ഒരു മേഖലയുടെ സിംഹാസനം മിശിഹായ്ക്കു നൽകുക.

2. വിനയാന്വിതനായി കഴുതപ്പുറത്ത്

• പടക്കുതിരയല്ല.
• ജനതകൾക്കു സമാധാനം.
• സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുന്ന പ്രത്യാശയുടെ തടവുകാർ.

“സീയോൻ പുത്രീ, അതിയായി ആനന്ദിക്കുക. ജറുസലെം പുത്രീ, ആർപ്പുവിളിക്കുക. ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു. അവൻ പ്രതാപവാനും ജയശാലിയുമാണ്. അവൻ വിനയാന്വിതനായി, കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്, കയറിവരുന്നു.” സഖറിയാ 9:9

“യേശുവിനു മുമ്പിലും പിമ്പിലും നടന്നിരുന്ന ജനങ്ങൾ ആർത്തു വിളിച്ചു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! ഉന്നതങ്ങളിൽ ഹോസാന!” മത്തായി 21:9

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച വീട്ടിലോ ജോലിസ്ഥലത്തോ ഉള്ള ഒരു സംഘർഷത്തിൽ ബലത്തിനു പകരം സൗമ്യത തിരഞ്ഞെടുക്കുക.

3. പ്രാർഥനാലയം

• തട്ടിമറിക്കപ്പെട്ട മേശകൾ.
• സുഖപ്പെട്ട അന്ധരും മുടന്തരും.
• കുട്ടികളുടെ സ്തുതി.

“ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധഗിരിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകും. എന്റെ പ്രാർഥനാലയത്തിൽ അവർക്കു സന്തോഷം നൽകും. അവരുടെ ദഹനബലികളും മറ്റു ബലികളും എന്റെ ബലിപീഠത്തിൽ സ്വീകാര്യമായിരിക്കും. എന്റെ ആലയം എല്ലാ ജനതകൾക്കുമുള്ള പ്രാർഥനാലയമെന്ന് അറിയപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 56:7

“അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭവനം പ്രാർഥനാലയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടും എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളോ അതു കവർച്ചക്കാരുടെ ഗുഹയാക്കുന്നു.” മത്തായി 21:13

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും കുടുംബത്തെ പ്രാർഥനയ്ക്കായി ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുക; വീട് കൂടുതൽ ശാന്തമായിരിക്കട്ടെ.

4. വേരു നിന്നെ താങ്ങുന്നു

• നട്ടുവളർത്തിയ ഒലിവുമരം.
• ശാഖകളെക്കാൾ വലിയവനെന്ന് അഭിമാനിക്കരുത്.
• ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യവും വിശ്വസ്തതയും.

“ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ തഴച്ചുവളരുന്ന ഒലിവുമരം പോലെയാണു ഞാൻ; ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ ഞാൻ എന്നേക്കും ആശ്രയിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 52:8

“നീ ആ ശാഖകളെക്കാൾ വലിയവനാണ് എന്ന് അഭിമാനിക്കരുത്. അഭിമാനിക്കുന്നെങ്കിൽ, നീ വേരിനെ താങ്ങുകയല്ല, വേരു നിന്നെതാങ്ങുകയാണ് എന്ന് ഓർത്തുകൊള്ളുക.” റോമാ 11:18

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിന്ദയുടെ ഒരു വാക്കും പറയാതിരിക്കുക; യഹൂദജനത്തിനും എല്ലാ ക്രൈസ്തവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.

യൂദായ്ക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജാവ് വിനയാന്വിതനായി കഴുതപ്പുറത്തു വരുന്നു; പ്രാർഥനാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; സുഖപ്പെടുത്തുന്നു; കുട്ടികൾ ഓശാനയോടെ അവിടുത്തെ എതിരേൽക്കുന്നു.

കൃപയാൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട ശാഖകളാണു നാം; നമ്മുടെ ഓശാന ആഴ്ച മുഴുവൻ, കുരിശുവരെയും ശൂന്യമായ കല്ലറവരെയും, നിലനിൽക്കട്ടെ.

തീരുമാനം: വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല സൂക്ഷിക്കുക; എല്ലാ സന്ധ്യയിലും കുടുംബത്തോടൊപ്പം പ്രാർഥിക്കുക; പീഡാനുഭവവാരത്തിലെ എല്ലാ ശുശ്രൂഷകളിലും കർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ജനക്കൂട്ടം ചെയ്തതുപോലെ, ഇന്നു നാം വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല വഹിച്ച് ഓശാന പാടി. വലിയ നോമ്പ് ഇപ്പോൾ പീഡാനുഭവവാരത്തിനു വഴിമാറുന്നു. നാം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന ഓലകൾ പെസഹാ അപ്പത്തിനായി കുരിശായി മടക്കപ്പെടും; അടുത്ത വർഷം അവ പുതിയൊരു വലിയ നോമ്പിന്റെ ചാരമായിത്തീരും.

പണ്ട് യാക്കോബ് തന്റെ പുത്രനായ യൂദായെ ആശീർവദിച്ചു: ചെങ്കോൽ യൂദായെ വിട്ടു പോകയില്ല (ഉൽപ 49:10). മുന്തിരിവള്ളിയിൽ കെട്ടിയ കഴുതക്കുട്ടിയെക്കുറിച്ചും അവൻ പറഞ്ഞു. ഇന്ന് യൂദാഗോത്രത്തിൽനിന്നുള്ള ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ ആ കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തു വരുന്നു.

അവിടുന്ന് എങ്ങനെയുള്ള രാജാവാണെന്നു സഖറിയാ പറയുന്നു: ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു; അവൻ പ്രതാപവാനും ജയശാലിയുമാണ്; അവൻ വിനയാന്വിതനായി കഴുതപ്പുറത്തു കയറിവരുന്നു (സഖ 9:9). അവിടുന്നു പടക്കുതിരപ്പുറത്തല്ല വരുന്നത്. ജനതകൾക്കു സമാധാനമരുളാനും ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്താൽ പ്രത്യാശയുടെ തടവുകാരെ സ്വതന്ത്രരാക്കാനുമാണ് അവിടുന്നു വരുന്നത്.

വിജാതീയ ക്രൈസ്തവരായ നമ്മോടു പൗലോസ് അഹങ്കരിക്കരുതെന്നു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: നീ വേരിനെ താങ്ങുകയല്ല, വേരു നിന്നെ താങ്ങുകയാണ് (റോമാ 11:18). ഈ ആഴ്ച നാം പീഡാനുഭവവിവരണം കേൾക്കും. ഈശോയുടെ മരണത്തിന് ഒരിക്കലും നമുക്ക് യഹൂദജനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താതിരിക്കാം. നമ്മുടെയെല്ലാം പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് അവിടുന്നു മരിച്ചത്.

ജനക്കൂട്ടം ആർത്തുവിളിച്ചു: ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! (മത്താ 21:9). ഓശാന എന്നതിന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ എന്നാണ് അർഥം. പിന്നെ ഈശോ ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിച്ചു: എന്റെ ഭവനം പ്രാർഥനാലയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടും (മത്താ 21:13). അവിടുന്ന് അന്ധരെയും മുടന്തരെയും സുഖപ്പെടുത്തി; കുട്ടികൾ പാട്ടു തുടർന്നു.

ഇന്ന് ഓശാന പാടുന്ന അതേ ജനക്കൂട്ടം വെള്ളിയാഴ്ച ക്രൂശിക്കുക എന്ന് ആർത്തുവിളിക്കും. നമ്മുടെ ഓശാന ആഴ്ച മുഴുവൻ നിലനിൽക്കട്ടെ. നമ്മുടെ ഭവനങ്ങൾ പ്രാർഥനാലയങ്ങളാകട്ടെ; പെസഹായിലും ദുഃഖവെള്ളിയിലും ഉയിർപ്പുകുർബാനയിലും നമുക്കു പങ്കെടുക്കാം; വിനീതനായ നമ്മുടെ രാജാവിനെ കുരിശുവരെയും ശൂന്യമായ കല്ലറവരെയും നമുക്ക് അനുഗമിക്കാം. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ജറുസലെമിലെ കുട്ടികളെപ്പോലെ ഇന്നു നമ്മളും കുരുത്തോല വീശി ഓശാന പാടി! അവരുടെ സ്തുതി കേൾക്കാൻ ഈശോയ്ക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

ഈശോ വലിയൊരു പടക്കുതിരപ്പുറത്തല്ല, ഒരു കൊച്ചു കഴുതയുടെ പുറത്താണു വന്നത്; കാരണം അവിടുന്നു സമാധാനത്തിന്റെ സൗമ്യനായ രാജാവാണ്. വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി പ്രാർഥനാമൂലയിലെ കുരിശിനരികിൽ സൂക്ഷിക്കുക.

പ്രാർഥന

ദാവീദിന്റെ പുത്രനും സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവുമായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, വിനയാന്വിതനായി കഴുതപ്പുറത്ത് അങ്ങു ജറുസലെമിലേക്കു വന്നു; കുട്ടികൾ ഓശാന പാടി. ഇന്നു ഞങ്ങൾ അവരുടെ വിളി ഏറ്റെടുക്കുന്നു: ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളാകുന്ന ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളെ പ്രാർഥനാലയങ്ങളാക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ജനത്തിന്റെ ഒലിവുമരത്തിൽ കൃപയാൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട ഞങ്ങളെ എളിമയിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമേ. ആഴ്ച ഇരുളുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ഓശാന നിശ്ശബ്ദമാകാതെ, കുരിശിലേക്കും അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദത്തിലേക്കും അങ്ങയെ അനുഗമിക്കട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ഇന്ന് വലിയ നോമ്പ് പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു തുറക്കുന്നു; സഭ തന്റെ രാജാവിനോടൊപ്പം ജറുസലെമിലേക്കു നടക്കുന്നു. നാലു വായനകളും ഒരേ ചോദ്യത്തെ പിന്തുടരുന്നു: ഏതുതരം രാജാവ്? ചെങ്കോൽ യൂദായോടൊപ്പം നിൽക്കുമെന്നു യാക്കോബ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; മുന്തിരിവള്ളിയിൽ കെട്ടിയ കഴുതക്കുട്ടിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. രഥങ്ങൾക്കു പകരം സമാധാനവുമായി, വിനയാന്വിതനായി, ആ മൃഗത്തിന്റെ പുറത്തുതന്നെ രാജാവു വരുന്നതു സഖറിയാ കാണുന്നു. വിജാതീയ വിശ്വാസികൾ കൃപയാൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട്, ഇസ്രായേലിന്റെ വേരിൽനിന്നു ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അഹങ്കരിക്കരുതെന്നും പൗലോസ് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഓശാനവിളികൾക്കിടയിൽ ഈശോ നഗരത്തിലേക്കു കടന്ന് നേരേ ദേവാലയത്തിലേക്കു പോകുന്നതും അന്ധരെയും മുടന്തരെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്നതും മത്തായി കാണിക്കുന്നു. ചെങ്കോൽ, വിനയം, വേര്, ഓശാന എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.

ഉൽപത്തി 49:8–12, 22–26 · ചെങ്കോലും അനുഗ്രഹവും

പശ്ചാത്തലം.

യാക്കോബ് ഈജിപ്തിൽ മരിക്കാറായിരിക്കുന്നു. തന്റെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രന്മാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി, വരുംകാലങ്ങളിൽ അവർക്കു സംഭവിക്കാനുള്ളത് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (49:1). വളരെ പഴക്കമുള്ളതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്ന, ഓരോ മകനും ഭാവിയിലെ ഓരോ ഗോത്രത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന, ഒരു കാവ്യമാണ് യാക്കോബിന്റെ ഈ സാക്ഷ്യം. ചില വാക്കുകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്; പരിഭാഷകൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഏറ്റവും നീണ്ട രണ്ട് അനുഗ്രഹങ്ങളാണ് വായനയിൽ: ഭരിക്കാനിരിക്കുന്ന യൂദാ, സഹിക്കുകയും താങ്ങപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഗോത്രപിതാവായ ജോസഫ്.

ഘടന.

• 8: സഹോദരന്മാർ പുകഴ്ത്തുന്ന യൂദാ.
• 9: സിംഹം.
• 10: ചെങ്കോൽ.
• 11–12: സമൃദ്ധിയുടെ ചിത്രം: മുന്തിരിവള്ളി, വീഞ്ഞ്, പാൽ.
• 22–24: ഫലസമൃദ്ധനും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ജോസഫ്; യാക്കോബിന്റെ ശക്തനായ ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു.
• 25–26: ജോസഫിന്റെ ശിരസ്സിലെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• യോദൂഖാ (yôdûkā), അവർ നിന്നെ പുകഴ്ത്തും: യൂദാ (yᵉhûdâ) എന്ന പേരുമായുള്ള വാക്കുകളി; ഉൽപത്തി ആ പേരിനെ സ്തുതിയോടു ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് (29:35). ഗോത്രത്തിന്റെ പേരുതന്നെ ഒരു വാഗ്ദാനമാണ്.
• ശേബെത്ത് (šēbeṭ), ചെങ്കോൽ: ഭരണാധികാരിയുടെ ദണ്ഡ്, രാജാധികാരത്തിന്റെ അടയാളം. ദാവീദ് യൂദായിൽനിന്നു വന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശത്തിൽനിന്നു വരാനിരിക്കുന്ന രാജാവിനെ ഇസ്രായേൽ നോക്കിയിരുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവ് യൂദായുടെ വംശത്തിൽ പിറന്നവനാണെന്നു ഹെബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 7:14).
• അബീർ യാ‘ഖോബ് (’ăbîr ya‘ăqōb), യാക്കോബിന്റെ ശക്തൻ: ദൈവത്തിന്റെ പുരാതന നാമം (വാക്യം 24); ഏശയ്യാ 49:26-ലും സങ്കീർത്തനം 132:2-ലും വീണ്ടും കാണാം. ജോസഫിന്റെ ശക്തി ഒരിക്കലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തമായിരുന്നില്ല.

വാക്യാനുസൃതം.

“യൂദാ ഒരു സിംഹക്കുട്ടിയാണ്.” (49:9)

വെളിപാട് ഈ ചിത്രം ഏറ്റെടുക്കുന്നു: യൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നതോ, കൊല്ലപ്പെട്ടതുപോലെ നിൽക്കുന്ന കുഞ്ഞാട് (വെളിപാട് 5:5–6). ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റെ അദ്ഭുതവും അതുതന്നെ.

“ചെങ്കോൽ യൂദായെ വിട്ടു പോകയില്ല; അതിന്റെ അവകാശി വന്നുചേരുംവരെ” (49:10)

പാഠഭേദം: ഇവിടത്തെ ഹീബ്രു പ്രസിദ്ധമായ ഒരു പ്രയാസമാണ് (അക്ഷരാർഥത്തിൽ “ഷീലോ വരുംവരെ”). ചെറിയൊരു മാറ്റത്തോടെ “കപ്പം അവന്റെ അടുക്കൽ വരുംവരെ” എന്നു എൻ.ആർ.എസ്.വി. വായിക്കുന്നു. “അത് ആർക്കുള്ളതോ അവൻ വരുംവരെ” എന്നാണ് പുരാതന ഗ്രീക്കു, സുറിയാനി പരിഭാഷകൾ; പി.ഒ.സി. അതിനോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്നു. താർഗുമുകളിലെ പുരാതന യഹൂദപാരമ്പര്യവും ഈ വാക്യം രാജാവായ മിശിഹായെക്കുറിച്ചു വായിച്ചു. സഭാപിതാക്കന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ.

“അവൻ തന്റെ കഴുതയെ മുന്തിരിവള്ളിയിലും കഴുതക്കുട്ടിയെ വിശിഷ്ടമായ മുന്തിരിച്ചെടിയിലും കെട്ടിയിടും;” (49:11)

വളരെ ധനികനു മാത്രമേ ഒരു മൃഗത്തെ മുന്തിരിവള്ളിയിൽ കെട്ടി തിന്നാൻ വിടാനാകൂ. ഈ രാജാവിന്റെ കാലത്തെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന സമൃദ്ധിയുടെ ചിത്രമാണിത്. ഇന്നു ക്രൈസ്തവവായനക്കാരന് ആ കഴുതക്കുട്ടിയെ കാണാതിരിക്കാനാവില്ല; മുന്തിരിച്ചാറിൽ കഴുകിയ മേലങ്കിയെയും.

“എന്നാൽ, അവന്റെ വില്ല് ഉറച്ചുനിന്നു.” (49:24)

വില്ലാളികൾ ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാരുടെ വെറുപ്പിനെയും തുടർന്നുണ്ടായതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾക്കു പിന്നിൽ നിന്നു. സഹോദരരിൽനിന്നു വേർപെട്ടിരുന്നവൻ (വാക്യം 26) അദ്ദേഹമായിരുന്നു; നിരസിക്കപ്പെട്ടവൻ കുടുംബത്തിന്റെ രക്ഷകനായി.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

റോമൻ ചക്രവർത്തിക്ക് എഴുതുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ രക്തസാക്ഷി ഈ പ്രവചനം ഈശോയെക്കുറിച്ചു വായിക്കുന്നു: കഴുതക്കുട്ടിയും, വിശ്വസിക്കുന്നവരെ അവിടുന്നു ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന രക്തത്തിലേക്കു ചൂണ്ടുന്ന, മുന്തിരിച്ചാറിൽ കഴുകിയ മേലങ്കിയും (ഒന്നാം ന്യായവാദം 32; ആശയം). സ്വന്തം അധികാരത്താൽ ജീവൻ നൽകുകയും വീണ്ടും എടുക്കുകയും ചെയ്ത മിശിഹായെയാണ് പതുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സിംഹത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കാണുന്നത് (ദൈവനഗരം XVI, 41; ആശയം). തിന്മയിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവപരിപാലനയുടെ ഉദാഹരണമായി, തന്നെ ഇവിടെ അയച്ചതു നിങ്ങളല്ല, ദൈവമാണ് എന്ന ജോസഫിന്റെ വാക്ക് മതബോധനഗ്രന്ഥം അനുസ്മരിക്കുന്നു (CCC 312). മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപമായി വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് അദ്ദേഹത്തെ വായിക്കുന്നു (ജോസഫിനെക്കുറിച്ച്; ആശയം).

സഖറിയാ 9:9–12 · നിന്റെ രാജാവ് വിനയാന്വിതനായി വരുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

സഖറിയായുടെ 9–14 അധ്യായങ്ങൾ ശൈലിയിൽ 1–8 അധ്യായങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്; പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനുശേഷമുള്ള കാലത്ത് മറ്റൊരു കൈ എഴുതിയതാകാമെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഇസ്രായേലിനു രാജാവില്ല. അന്യസൈന്യങ്ങൾ നാട്ടിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു; ഈ അധ്യായം ഗ്രീസിന്റെ പേരുപോലും പറയുന്നു (9:13). ആ സാഹചര്യത്തിലേക്കാണ് ഈ അരുളപ്പാട് വരുന്നത്. തന്റെ ഭവനത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ദൈവം വരുന്നത് തൊട്ടുമുമ്പ് പറഞ്ഞു (9:8). രാജാവ് വഴിയിലാണ്, അതിനാൽ ആർത്തുവിളിക്കാൻ ഇപ്പോൾ സീയോൻപുത്രിയോടു പറയുന്നു.

ഘടന.

• 9: ആനന്ദിക്കാനുള്ള വിളി, രാജാവ്.
• 10: യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനം, ജനതകൾക്കു സമാധാനം.
• 11: ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം, തടവുകാരുടെ മോചനം.
• 12: “പ്രത്യാശയുടെ തടവുകാർ”, ഇരട്ടിയുടെ വാഗ്ദാനം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ആനി (‘ānî), വിനയാന്വിതൻ: ദരിദ്രൻ, പീഡിതൻ എന്നും ഈ വാക്കിന് അർഥമുണ്ട്. ഈ രാജാവ് എളിയവരുടെ പക്ഷത്താണ്, കാരണം അവിടുന്ന് അവരിലൊരാളാണ്.
• സദ്ദീഖ് വെനോശാ (ṣaddîq wᵉnôšā‘), പ്രതാപവാനും ജയശാലിയും: അക്ഷരാർഥത്തിൽ “നീതിമാനും രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനും”, അല്ലെങ്കിൽ “നീതിമാനും വിജയമുള്ളവനും”. അവിടുത്തെ വിജയം ദൈവം നൽകുന്നതാണ്. മത്തായിയുടെ ഉദ്ധരണി ഈ രണ്ടു വാക്കുകളും വിട്ടിട്ട് നേരേ “വിനയാന്വിതൻ” എന്നതിലേക്കു പോകുന്നു.
• ദം-ബെറീത്തേഖ് (dam-bᵉrîtēk), നീയുമായുള്ള എന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം: സീനായെ ഇത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: മോശ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം തളിച്ചു (പുറപ്പാട് 24:8). അത്താഴവേളയിൽ തന്റെ രക്തത്തെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം എന്ന് ഈശോ വിളിക്കും (മത്തായി 26:28).

വാക്യാനുസൃതം.

“ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു. അവൻ പ്രതാപവാനും ജയശാലിയുമാണ്. അവൻ വിനയാന്വിതനായി, കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്, കയറിവരുന്നു.” (9:9)

പഴയ ഇസ്രായേലിൽ ഭരണാധികാരിക്ക് കഴുത അപമാനകരമായ മൃഗമായിരുന്നില്ല; അഭിഷേകത്തിനു സോളമൻ ദാവീദിന്റെ കോവർകഴുതയുടെ പുറത്താണു പോയത് (1 രാജാക്കന്മാർ 1:33). എങ്കിലും അതൊരു പടക്കുതിരയല്ല; അടുത്ത വാക്യം അതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഹീബ്രുകവിതയിൽ രണ്ടാം വരി ആദ്യവരി ആവർത്തിക്കുന്നു: “കഴുതപ്പുറത്ത്, കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്ത്” എന്നത് ഒരേ മൃഗമാണ്.

“പടവില്ല് ഞാൻ ഒടിക്കും.” (9:10)

ഈ രാജാവ് സ്വന്തം ജനത്തെ, വടക്കുള്ള എഫ്രായിമിനെയും തെക്കുള്ള ജറുസലെമിനെയും, നിരായുധരാക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം 72:8-ലേതുപോലെ അവിടുത്തെ ആധിപത്യം “സമുദ്രം മുതൽ സമുദ്രം വരെ” എത്തുന്നു; യുദ്ധംകൊണ്ടല്ല അവിടുന്ന് അതു നേടുന്നത്.

“പ്രത്യാശയുടെ തടവുകാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷാദുർഗത്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ.” (9:12)

മനോഹരമായ ഒരു പ്രയോഗം. അവർ ബന്ധിതരാണ്; അവരെ ബന്ധിക്കുന്നതു പ്രത്യാശയാണ്. പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “ജലരഹിതമായ കുഴി”, ജോസഫിനെ എറിഞ്ഞ വെള്ളമില്ലാത്ത കുഴിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (ഉൽപത്തി 37:24). പി.ഒ.സി.യിൽ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ തടവുകാർ “പ്രവാസികൾ” ആണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മഹത്വത്തിന്റെ രാജാവ് കഴുതപ്പുറത്ത് തന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവെന്നും, സഭയുടെ പ്രതിരൂപമായ സീയോൻപുത്രിയെ അവിടുന്നു കീഴടക്കുന്നത് തന്ത്രംകൊണ്ടോ അക്രമംകൊണ്ടോ അല്ല, സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകുന്ന വിനയംകൊണ്ടാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 559). നഗരപ്രവേശനത്തിൽ മത്തായിയും യോഹന്നാനും ഈ അരുളപ്പാട് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (മത്തായി 21:5; യോഹന്നാൻ 12:15). പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ താൻ സ്വീകരിക്കുന്ന പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്തെ സഭ കേൾക്കുന്നു (CCC 610–611).

റോമാ 11:13–24 · ഒലിവുമരത്തിൽ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ടവർ

പശ്ചാത്തലം.

തന്നെ ആഴത്തിൽ വേദനിപ്പിച്ച ഒരു ചോദ്യവുമായുള്ള പൗലോസിന്റെ നീണ്ട മല്ലിടലാണ് റോമാ 9–11: തന്റെ സ്വന്തം ജനത്തിൽ ഏറെപ്പേരും ഈശോയെ മിശിഹായായി സ്വീകരിക്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? ദുഃഖത്തോടും അടങ്ങാത്ത വേദനയോടുംകൂടിയാണ് അദ്ദേഹം തുടങ്ങുന്നത് (9:2). ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ തിരസ്കരിച്ചോ എന്നു ചോദിച്ച്, ഒരിക്കലുമില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (11:1). ഇസ്രായേൽ മുഴുവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും (11:26), കാരണം ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (11:29) എന്നാണ് അദ്ദേഹം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിനിടയിലാണ് ഇന്നത്തെ ഭാഗം. യഹൂദരെ താഴ്ത്തിക്കാണാൻ പ്രലോഭിതരായിരിക്കാവുന്ന റോമായിലെ വിജാതീയ ക്രൈസ്തവരോടാണ് ഇതു പറയുന്നത്.

ഘടന.

• 13–15: വിജാതീയരുടെ ഇടയിലെ പൗലോസിന്റെ ദൗത്യം സ്വന്തം ജനത്തിനുവേണ്ടിക്കൂടിയാണ്.
• 16: മാവും വേരും.
• 17–18: ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട കാട്ടുമുള: അഹങ്കരിക്കരുത്.
• 19–22: “ഭയത്തോടെ വർത്തിക്കുക”: കാരുണ്യവും കാഠിന്യവും.
• 23–24: അവരെ വീണ്ടും ഒട്ടിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പരസേലോ-ഓ (parazēloō), അസൂയ ജനിപ്പിക്കുക: പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ പൗലോസിന്റെ പ്രത്യാശ നിയമാവർത്തനം 32:21-ൽനിന്നാണ്. ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് വിജാതീയ സഭകളിൽ തന്റെ ജനം കാണണമെന്നും അത് ആഗ്രഹിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം കൊതിക്കുന്നു.
• അഗ്രിയെലായിയോസ് / കല്ലിയെലായിയോസ് (agrielaios / kallielaios), കാട്ടൊലിവ് / നല്ല ഒലിവ്: ഇസ്രായേൽ ദൈവം കൃഷിചെയ്ത മരമാണ് (ജറെമിയാ 11:16 നോക്കുക). വിജാതീയൻ കാട്ടുമുളയാണ്. ഈ ഒട്ടിക്കൽ “പ്രകൃതിസഹജമല്ലാത്ത” വിധമാണെന്നു പൗലോസ്തന്നെ പറയുന്നു (വാക്യം 24). എല്ലാം കൃപയാണ്.
• ഖ്രേസ്തോത്തേസ് / അപ്പൊത്തോമിയ (chrēstotēs / apotomia), കാരുണ്യം / കാഠിന്യം: ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ രണ്ടും ഒന്നിച്ചുവരുന്നു. Apotomia ഒരു മുറിച്ചുമാറ്റലാണ്; കൊമ്പുകോതലിന്റെ ചിത്രത്തിനു ചേർന്ന വാക്ക്. ഇവ രണ്ടും മറ്റൊരാൾക്ക് എതിരായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ളതല്ല; ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ നിലനിൽക്കാനുള്ള വിളിയാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“വേരു പരിശുദ്ധമെങ്കിൽ ശാഖകളും അങ്ങനെതന്നെ.” (11:16)

ഈ വാക്യത്തിലെ ആദ്യചിത്രമായ മാവ് സംഖ്യ 15:17–21-ൽനിന്നാണ്. വേര് മിക്കവാറും പൂർവപിതാക്കന്മാരാണ് (11:28 നോക്കുക). വേരിന്റെ പരിശുദ്ധി റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

“നീ വേരിനെ താങ്ങുകയല്ല, വേരു നിന്നെതാങ്ങുകയാണ് എന്ന് ഓർത്തുകൊള്ളുക.” (11:18)

ക്രൈസ്തവർക്ക് ഈ ഭാഗത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാന വാക്യം. അബ്രാഹത്തിൽനിന്നും മോശയിൽനിന്നും പ്രവാചകന്മാരിൽനിന്നും ഇസ്രായേലിന്റെ പുത്രനായ ഈശോയിൽനിന്നും നമുക്കുള്ളതെല്ലാം ഈ വേരിലൂടെയാണു ലഭിച്ചത്.

“അതു ശരിതന്നെ, അവരുടെ അവിശ്വാസം നിമിത്തം അവർ വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ, നീ വിശ്വാസം വഴി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ആകയാൽ, അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞ് ഭയത്തോടെ വർത്തിക്കുക.” (11:20)

വിജാതീയ വിശ്വാസിയെ താക്കീതു ചെയ്യാനാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്; ശാഖകളിൽ ചിലത് എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത് (വാക്യം 17). അദ്ദേഹംതന്നെ സ്വാഭാവികശാഖകളിൽ ഒന്നാണ് (11:1). ഈ വാക്യം യഹൂദജനത്തിനെതിരേ ദുരുപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ആ ദുരുപയോഗം വചനത്തിനും അവർക്കും എതിരായ പാപമാണ്. മരം നിൽക്കുന്നു; അവർ ഇപ്പോഴും അതിന്റേതാണ്.

“അതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യവും കാഠിന്യവും നിന്റെ ശ്രദ്ധയിലിരിക്കട്ടെ.” (11:22)

താക്കീത് ക്രൈസ്തവനോടാണ്: അല്ലെങ്കിൽ നീയും മുറിച്ചുനീക്കപ്പെടും. മാമ്മോദീസാ ജീവിച്ചുതീർക്കേണ്ട ദാനമാണ്. സ്ഥിരോത്സാഹംതന്നെ നാം ചോദിക്കേണ്ടതും അതിൽ നടക്കേണ്ടതുമായ കൃപയാണ്.

“അവരെ വീണ്ടും ഒട്ടിച്ചുചേർക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയും.” (11:23)

പ്രത്യാശയിലാണ് ഈ ഭാഗം അവസാനിക്കുന്നത്: സ്വാഭാവികശാഖകൾ അവയുടെ സ്വന്തം തായ്ത്തണ്ടിൽ വീണ്ടും ഒട്ടിക്കപ്പെടുക എത്രയോ യുക്തം (വാക്യം 24).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ ചിത്രം നേരിട്ട് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: വിജാതീയരാകുന്ന കാട്ടുമുളകൾ ഒട്ടിക്കപ്പെട്ട നല്ല ഒലിവുമരത്തിന്റെ വേരിൽനിന്നാണ് സഭ പോഷണം സ്വീകരിക്കുന്നത്; യഹൂദർ ദൈവത്തിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). മതബോധനഗ്രന്ഥവും ഇതുതന്നെ പറയുന്നു (CCC 60, 755, 839). 1986-ൽ റോമിലെ സിനഗോഗ് സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ യഹൂദജനത്തെ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട, ഒരു തരത്തിൽ മൂത്ത സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇസ്രായേലിന്റെ സ്ഥാനം മറ്റാർക്കും പോയിട്ടില്ല. പീഡാനുഭവവാരത്തിലേക്കു കടക്കുമ്പോൾ, തന്റെ കർത്താവ് വന്ന വേരിനു മുമ്പിൽ വിനയം പഠിക്കാനാണ് സഭ ഈ താൾ വായിക്കുന്നത്.

മത്തായി 21:1–17 · ദാവീദിന്റെ പുത്രന് ഓശാന

പശ്ചാത്തലം.

പെസഹായ്ക്കു ജറുസലെമിലേക്കു പോകുന്ന തീർഥാടകരോടൊപ്പം ജറീക്കോയിൽനിന്ന് ഈശോ കയറിവന്നിരിക്കുന്നു (20:17, 29). നാലു സുവിശേഷങ്ങളും ഈ പ്രവേശനം വിവരിക്കുന്നു. നഗരത്തിനു കിഴക്കുള്ള ഒലിവുമല കർത്താവിന്റെ ആഗമനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു (സഖറിയാ 14:4). ഇതു മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചതാണെന്നും തിരുവെഴുത്തു പൂർത്തിയാക്കുന്നതാണെന്നും മത്തായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു. താൻ ആരെന്നു പറയരുതെന്നു മുമ്പ് വിലക്കിയ ഈശോ (16:20) ഇപ്പോൾ പരസ്യമായ ആർപ്പുവിളി സ്വീകരിക്കുന്നു.

മോചനത്തിന്റെ ഓർമകളും ഒരു രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകളുമായി പെസഹാ ജറുസലെമിലേക്കു വലിയ ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്നു. ദേവാലയത്തിന്റെ പുറത്തെ അങ്കണത്തിൽ തീർഥാടകർ ബലിമൃഗങ്ങളെ വാങ്ങുകയും ദേവാലയനികുതിക്കു സ്വീകരിക്കുന്ന നാണയത്തിലേക്കു പണം മാറ്റുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പ്രാവുകൾ ദരിദ്രരുടെ കാഴ്ചയായിരുന്നു (ലേവ്യർ 5:7); ശിശുവായ ഈശോയ്ക്കുവേണ്ടി യൗസേപ്പും മറിയവും കൊണ്ടുവന്നത് അതാണ് (ലൂക്കാ 2:24).

ഘടന.

• 1–3: മൃഗങ്ങൾക്കായി ശിഷ്യന്മാരെ അയയ്ക്കുന്നു.
• 4–5: തിരുവെഴുത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം.
• 6–9: വസ്ത്രങ്ങൾ, ചില്ലകൾ, ഓശാന.
• 10–11: “ആരാണിവൻ?”
• 12–13: ഈശോ ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
• 14–16: സൗഖ്യം, കുട്ടികൾ, അധികാരികളുടെ രോഷം.
• 17: രാത്രി ബഥാനിയായിലേക്ക്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഹോശീ‘ആ-നാ (hôšî‘â-nnā’), ഓശാന: “രക്ഷിക്കണമേ” എന്നർഥമുള്ള ഹീബ്രു (സങ്കീർത്തനം 118:25). ഈശോയുടെ കാലത്ത് അത് ആനന്ദത്തോടെയുള്ള അഭിവാദനവും ആയിരുന്നു. നമ്മുടെ “ഓശാന” അതിന്റെ സുറിയാനിരൂപത്തിലൂടെ വന്നതാണ്; പി.ഒ.സി.യിൽ “ഹോസാന”. മഹോത്സവങ്ങളിൽ ഈ സങ്കീർത്തനം പാടിയിരുന്നു; “കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ” എന്ന അടുത്ത വരിയും അതിലുണ്ട്.
• പ്രായൂസ് (praÿs), വിനീതൻ, സൗമ്യൻ: ഈശോ ഈ വാക്ക് തന്നെക്കുറിച്ചും (11:29), അനുഗൃഹീതരെക്കുറിച്ചും (5:5) ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ പ്രവേശനത്തിന്റെ താക്കോൽ ഇതാണ്.
• സെയിയോ (seiō), ഇളക്കുക: “നഗരം മുഴുവൻ ഇളകിവശായി” എന്നതിന്റെ അക്ഷരാർഥം “കുലുക്കപ്പെട്ടു” എന്നാണ്. കുരിശിൽ ഭൂമി കുലുങ്ങുമ്പോഴും (27:51) കല്ലറയ്ക്കൽ കാവൽക്കാർ വിറയ്ക്കുമ്പോഴും (28:4) മത്തായി ഇതേ ക്രിയ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഇതാ, നിന്റെ രാജാവ് വിനയാന്വിതനായി കഴുതയുടെയും കഴുതക്കുട്ടിയുടെയും പുറത്ത് നിന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു.” (21:5)

ഏശയ്യാ 62:11-ലെ വാക്കുകളോടെ തുടങ്ങി സഖറിയായിലേക്കു കടക്കുന്ന ഉദ്ധരണി. രണ്ടു മൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് മത്തായി മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ. ഹീബ്രുവിന്റെ വാക്കുകൾ സൂക്ഷ്മമായി പിന്തുടർന്ന്, ഓരോ വാക്കും പൂർത്തിയായെന്നു കാണിക്കാനാകാം അത്.

“ദാവീദിന്റെ പുത്രനു ഹോസാന! കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ അനുഗൃഹീതൻ! ഉന്നതങ്ങളിൽ ഹോസാന!” (21:9)

വഴിയിൽ വിരിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ പുതിയ രാജാവിനുള്ള സ്വാഗതമായിരുന്നു (2 രാജാക്കന്മാർ 9:13). ഈശോയെ ദാവീദിന്റെ അവകാശിയായി ജനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അവർ പറയുന്നതു ശരിയാണ്; അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള സിംഹാസനമാകണമെന്നില്ല അവിടുന്ന് എത്തിച്ചേരുന്നത്.

“എന്റെ ഭവനം പ്രാർഥനാലയം എന്നു വിളിക്കപ്പെടും എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളോ അതു കവർച്ചക്കാരുടെ ഗുഹയാക്കുന്നു.” (21:13)

ഏശയ്യാ 56:7-ഉം ജറെമിയാ 7:11-ഉം അവിടുന്നു ചേർക്കുന്നു. ജറെമിയായിൽ, കൊള്ളകൾക്കിടയിൽ കള്ളന്മാർ സുരക്ഷിതരായി കഴിയുന്ന ഇടമാണ് ഗുഹ; അനീതിയുടെ ജീവിതത്തിന് ആരാധന സംരക്ഷണം നൽകുമെന്ന ചിന്തയ്ക്കെതിരായ താക്കീത്. ഈശോ ദേവാലയത്തെ സ്നേഹിച്ചു; പിതാവിന്റെ ഭവനത്തോടുള്ള തീക്ഷ്ണതയാൽ പ്രവാചകന്മാരെപ്പോലെ അവിടുന്ന് ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു (CCC 583–584). യഹൂദമതത്തിനെതിരായ ആക്രമണമല്ല ഇത്.

“അന്ധന്മാരും മുടന്തൻമാരും ദേവാലയത്തിൽ അവന്റെ അടുത്തെത്തി. അവൻ അവരെ സുഖപ്പെടുത്തി.” (21:14)

ഈ വാക്യം മത്തായിയിൽ മാത്രം. ദാവീദിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചൊല്ല് (2 സാമുവൽ 5:8) അന്ധരെയും മുടന്തരെയും “ഭവന”ത്തിനു പുറത്തു നിർത്തിയിരുന്നു. ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ ഇപ്പോൾ അവരെ അകത്തു കൊണ്ടുവന്നു സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദേവാലയം എന്തായിരിക്കണമോ അതായി മാറുന്നു.

“ശിശുക്കളുടെയും മുലകുടിക്കുന്നവരുടെയും അധരങ്ങളിൽ നീ സ്തുതി ഒരുക്കി” (21:16)

സങ്കീർത്തനം 8:2-ന്റെ ഗ്രീക്കുപാഠത്തിലെ വാക്കുകൾ. മുതിർന്നവർ പോയശേഷവും കുട്ടികൾ ആ വിളി തുടരുന്നു; ഈശോ അവരെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. ചെറിയവർ രാജാവിനെ എങ്ങനെ അറിയുന്നു എന്ന് സഭ ഇവിടെ കാണുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

കുട്ടികളും ദൈവത്തിന്റെ ദരിദ്രരും ആർത്തുവിളിക്കെ, ഈശോ മിശിഹായായി ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചുവെന്നും, അവരുടെ ഓശാന സഭ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ സ്തുതിഗീതത്തിൽ ഏറ്റെടുക്കുന്നുവെന്നും (CCC 559), രാജാവായ മിശിഹാ തന്റെ മരണത്താലും ഉയിർപ്പാലും കൊണ്ടുവരുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനമാണ് ഈ പ്രവേശനം കാണിക്കുന്നതെന്നും (CCC 560) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ചില്ലകളല്ല, നമ്മെത്തന്നെ മിശിഹായുടെ പാദങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ വിരിക്കാൻ ക്രേത്തെയിലെ വിശുദ്ധ അന്ത്രയോസ് ക്ഷണിക്കുന്നു (ആശയം). യുഗങ്ങളുടെ കർത്താവ് ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവാകുന്നത് സ്ഥാനക്കയറ്റമല്ല, താഴ്മയാണ് എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: ആത്മാക്കളെ ഭരിക്കാനാണ് അവിടുന്നു വന്നത് (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ച് 51; ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈശോ യഥാർഥത്തിൽ രണ്ടു മൃഗങ്ങളുടെ പുറത്തു കയറിയോ?

മർക്കോസും ലൂക്കായും യോഹന്നാനും കഴുതക്കുട്ടിയെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണു പറയുന്നത്. “അവൻ കയറി ഇരുന്നു” (വാക്യം 7) എന്നതു വസ്ത്രങ്ങളുടെമേൽ എന്നുമാകാം. സഖറിയായുടെ വാക്കുകൾ സൂക്ഷ്മമായി വായിച്ച്, അവ പൂർണമായി നിറവേറുന്നതു കാണിക്കാൻ മത്തായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഒന്നിച്ചു വിളിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു ജനങ്ങളുടെ ചിത്രമാണ് ഈ രണ്ടു മൃഗങ്ങളിൽ വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ കണ്ടത്: നിയമത്തിന്റെ നുകം ശീലിച്ച ഇസ്രായേലും, വിജാതീയരും (ത്രീഫോയുമായുള്ള സംവാദം 53; ആശയം).

ഓശാന വിളിച്ച അതേ ആളുകളാണോ ഏതാനും ദിവസം കഴിഞ്ഞ് “അവനെ ക്രൂശിക്കുക” എന്നു വിളിച്ചത്?

പ്രസംഗകർ പലപ്പോഴും അങ്ങനെ പറയാറുണ്ട്; സുവിശേഷം അതു പറയുന്നില്ല. വഴിയിലെ ജനക്കൂട്ടത്തിന് ഈശോ “ഗലീലിയിലെ നസറത്തിൽ നിന്നുള്ള” പ്രവാചകനാണ് (വാക്യം 11); അവർ അവിടുത്തോടൊപ്പം യാത്രചെയ്ത തീർഥാടകരായിരുന്നുവെന്നു പലരും കരുതുന്നു. വിസ്താരസമയത്ത് പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും ശ്രേഷ്ഠന്മാരുമാണ് ജനക്കൂട്ടത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്ന് മത്തായി പറയുന്നു (27:20). യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനായി അവിടുത്തെ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദികളാക്കാനാവില്ലെന്നും, എല്ലാ പാപികളുമാണ് അവിടുത്തെ പീഡാസഹനത്തിനു കാരണക്കാരെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 597–598). എന്റെ സ്വന്തം ഓശാന എത്ര വേഗം മാറാം എന്നതാണ് കൂടുതൽ നല്ല ചോദ്യം.

ഇസ്രായേലിനു പകരം ദൈവം സഭയെ വച്ചു എന്നാണോ റോമാ 11 അർഥമാക്കുന്നത്?

അല്ല. ആ ചിന്തയ്ക്കെതിരേയാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. ഇസ്രായേലിനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (11:29). വിജാതീയൻ ഇസ്രായേലിന്റെ മരത്തിൽ ഒട്ടിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനെ പിഴുതുമാറ്റുന്നില്ല. സഭ ആ വേരിൽനിന്നു ജീവിക്കുന്നു; എല്ലാ ജനങ്ങളും ഒരേ സ്വരത്തിൽ കർത്താവിനെ വിളിക്കുന്ന ദിവസത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 839).

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

സീറോ മലബാർ വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണ് ഓശാന ഞായർ. കുരുത്തോലയുമായി ജനം ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. കുരുത്തോലകൾ വെഞ്ചരിക്കുന്നു; നഗരപ്രവേശനത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുന്നു; കുരിശു മുമ്പിലായി, ഓശാനഗീതങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ട് പ്രദക്ഷിണം പള്ളിയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. കുരുത്തോലകളോടെ നാം സ്വീകരിച്ച രാജാവ്, പിന്നീട് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ബലിപീഠത്തിൽ യഥാർഥമായി നമ്മുടെ അടുത്തു വരുന്നു. വെഞ്ചരിച്ച കുരുത്തോല കുടുംബങ്ങൾ വീട്ടിലെ പ്രാർഥനാമൂലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു; അതിൽനിന്നു മടക്കിയ കുരിശ് പെസഹാ അപ്പത്തിൽ അമർത്തിവയ്ക്കുന്നു. അങ്ങനെ രാജാവിനെ സ്വാഗതം ചെയ്ത ഓല കർത്താവിന്റെ അത്താഴത്തിന്റെ മേശയിൽ എത്തുന്നു. ഇന്നു ഹാശാ ആഴ്ച, പീഡാനുഭവവാരം, തുടങ്ങുന്നു. ദേവാലയത്തിലെന്നപോലെ നമ്മുടെ മക്കൾ മുമ്പിൽ ആർത്തുവിളിക്കെ നാം അതിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു; ആർപ്പുവിളി നിലയ്ക്കുമ്പോഴും അവിടുത്തോടൊപ്പം നിൽക്കാനുള്ള കൃപ മാത്രം ചോദിച്ചുകൊണ്ട്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• സഖറിയായുടെ രാജാവിനു പടക്കുതിരയില്ല. വിനയംകൊണ്ടല്ല, ബലംകൊണ്ട് ദൈവം ജയിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴും എവിടെയാണു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?
• “നീ വേരിനെ താങ്ങുകയല്ല.” ഇസ്രായേലിന്റെ തിരുവെഴുത്തിൽനിന്നും വിശ്വാസത്തിൽനിന്നും എനിക്ക് എന്താണു ലഭിച്ചത്? യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചു ഞാൻ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയെ അത് എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തണം?
• ഈശോ എന്റെ “ദേവാലയത്തിൽ” പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഏതു മേശകളാണ് അവിടുന്നു മറിച്ചിടുക? ഏത് അന്ധരെയും മുടന്തരെയുമാണ് അകത്തു കൊണ്ടുവരിക?
• ഇന്നത്തെ ഓശാന വെള്ളിയാഴ്ചയും ചുണ്ടുകളിൽ നിലനിൽക്കാൻ എന്റെ കുടുംബത്തിന് ഹാശാ ആഴ്ചയിലൂടെ എങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു നടക്കാം?