22 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും.” യോഹന്നാൻ 11:52
ഓശാന കഴിഞ്ഞു; മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഹാശാ എന്നു വിളിക്കുന്ന ആഴ്ച ആരംഭിച്ചു. ഹാശാ എന്ന സുറിയാനി വാക്കിന്റെ അർഥം പീഡാനുഭവം എന്നാണ്: കർത്താവിന്റെ പീഡാസഹനത്തിന്റെ ആഴ്ച, വലിയ നോമ്പിന്റെ അവസാനത്തെതും ഏറ്റവും പരിശുദ്ധവുമായ ആഴ്ച. ഇന്നുമുതൽ പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ മാർ അദ്ദായിയുടെയും മാർ മാറിയുടെയും കൂദാശക്രമത്തിലാണ് വിശുദ്ധ കുർബാന എന്നു കലണ്ടർ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ വീടുകൾക്ക് ഈ ആഴ്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ട്. ഇന്നലെ വെഞ്ചരിച്ചു കിട്ടിയ കുരുത്തോല ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കുന്നു; വ്യാഴാഴ്ച അതുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കൊച്ചുകുരിശാണ് പെസഹാ അപ്പത്തിനു മുകളിൽ വയ്ക്കുന്നത്. വീടുകൾ വൃത്തിയാക്കുന്നു; നോമ്പിലെ അവസാന കുമ്പസാരങ്ങൾ നടക്കുന്നു; പല ഇടവകകളിലും നാല്പതുമണി ആരാധനയ്ക്കായി കുടുംബങ്ങൾ ഊഴമനുസരിച്ച് രാവും പകലും പള്ളിയിലെത്തുന്നു; മലയാറ്റൂർ മലയിലേക്കു തീർഥാടകർ കയറിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഈ ആഴ്ച സഭ തുടങ്ങുന്നത് ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യകുടുംബത്തിലെ ഒരു കഥയോടെയാണ്: പിതാവ് സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന പ്രിയപുത്രൻ. “ഇസ്രായേൽ ജോസഫിനെ മറ്റെല്ലാ മക്കളെക്കാളധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.” സഹോദരന്മാരുടെ കറ്റകൾ തന്റെ കറ്റയെ വണങ്ങുന്നതായും പിന്നീട് “സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പതിനൊന്നു നക്ഷത്രങ്ങളും എന്നെതാണുവണങ്ങി.” എന്നും ജോസഫ് സ്വപ്നം കാണുന്നു. സഹോദരന്മാർ ചോദിക്കുന്നു: “നീ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കുമെന്നാണോ?” “സഹോദരൻമാർക്ക് അവനോട് അസൂയതോന്നി. പിതാവാകട്ടെ ഈ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചുവച്ചു.” പിന്നീട് യാക്കോബ് അവനെ അയയ്ക്കുന്നു: “ഞാൻ നിന്നെ അങ്ങോട്ടു വിടുകയാണ്. ഞാൻ പോകാം, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.” വയലുകളിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന ജോസഫിനോട് ഒരപരിചിതൻ ചോദിക്കുന്നു: “നീ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്താണ്?” അവൻ പറയുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ സഹോദരൻമാരെ അന്വേഷിക്കുകയാണ്.” ദൂരെനിന്നു കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ അവർ പറഞ്ഞു: “സ്വപ്നക്കാരൻ വരുന്നുണ്ട്. വരുവിൻ, നമുക്ക് അവനെകൊന്നു കുഴിയിലെറിയാം.” റൂബൻ മാത്രം അപേക്ഷിക്കുന്നു: “നമുക്കവനെ കൊല്ലേണ്ടാ. രക്തം ചിന്തരുത്.” ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകൾമുതൽ സഭാപിതാക്കന്മാർ ജോസഫിൽ മിശിഹായുടെ ഒരു ചിത്രം കണ്ടു: പിതാവ് അയച്ച പ്രിയപുത്രൻ, സഹോദരരെ തേടിവരുന്നവൻ, അവർ നശിപ്പിക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നവൻ. വയലിലെ ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണ് ഈ ഹാശാ ആഴ്ച മുഴുവൻ. അവൻ എന്താണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്? തന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെ. അവൻ നമ്മെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.
ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധമാകുമായിരുന്ന ഒരു തർക്കത്തിന്റെ കഥയാണ് രണ്ടാം വായന. ജോർദാന്റെ കിഴക്കു താമസമാക്കിയ റൂബൻ, ഗാദ് ഗോത്രങ്ങളും മനാസ്സെയുടെ അർധഗോത്രവും നദീതീരത്ത് ഒരു വലിയ ബലിപീഠം പണിയുന്നു. മറ്റു ഗോത്രങ്ങൾ അതു മത്സരമായി, ഒരു എതിർബലിപീഠമായി, കണക്കാക്കി യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങുന്നു. കിഴക്കൻ ഗോത്രങ്ങൾ ഉറക്കെ മറുപടി പറയുന്നു: “സർവശ ക്തനായ ദൈവമാണ് കർത്താവ്. അതേ, സർവശക്തനായ ദൈവംതന്നെ കർത്താവ്. അവിടുന്ന് ഇതറിയുന്നു; ഇസ്രായേലും അറിയട്ടെ.” ബലിയർപ്പിക്കാനല്ല, ഭാവിയിൽ ആരും തങ്ങളുടെ മക്കളോട് കർത്താവിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഓഹരിയില്ല എന്നു പറയാതിരിക്കാനാണ് അതു പണിതതെന്ന് അവർ വിശദീകരിക്കുന്നു; അതു തലമുറകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു സാക്ഷ്യമാണ്. അടിക്കുംമുൻപ് ഇരുകൂട്ടരും കേൾക്കാൻ തയ്യാറായതുകൊണ്ട് സഹോദരന്മാർക്കിടയിലെ തെറ്റിദ്ധാരണ സുഖപ്പെടുന്നു. ആ ബലിപീഠത്തിന് അവർ സാക്ഷ്യം എന്നു പേരിട്ടു: “കർത്താവാണ് ദൈവം എന്നതിന് ഇതു നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഒരു സാക്ഷ്യമായിരിക്കും”. ഹാശാ ആഴ്ച നമ്മോടും ഇതുതന്നെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ഒരു ബലിപീഠം, ഒരു കർത്താവ്, ഒരു ജനം. ഇടവക മുഴുവൻ ഒരേ ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റും ഒരൊറ്റ കുർബാനയ്ക്കായി ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന പെസഹാ സന്ധ്യയിൽ ഒരു കുടുംബവഴക്കും ഒരു ചേരിതിരിവും ബാക്കിയുണ്ടാകരുത്. ഈ ആഴ്ച കുരിശിന്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്നവനിലേക്ക് ലേഖനം നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തുന്നു. പുത്രൻ എല്ലാ ദൂതന്മാരെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠനാണെന്നു കാണിക്കാൻ ഹെബ്രായലേഖനം സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നു: “നീ എന്റെ പുത്രനാണ്, ഇന്നു ഞാൻ നിനക്കു ജൻമമേകി” എന്ന് ഏതു ദൂതനോടാണ് ദൈവം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്? ആദ്യജാതനെ ലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചപ്പോൾ അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: “ദൈവത്തിന്റെ ദൂതൻമാരെല്ലാം അവനെ ആരാധിക്കട്ടെ.” പുത്രനോട്: “ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു.” ആകാശവും ഭൂമിയും പഴകിപ്പോകും; “എന്നാൽ, അങ്ങേക്കു മാറ്റമില്ല. അങ്ങയുടെ വത്സരങ്ങൾ അവസാനിക്കുകയുമില്ല.” വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും വെള്ളിയാഴ്ച പരിഹസിക്കപ്പെടുകയും കല്ലറയിൽ വയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആ തടവുകാരൻ നിത്യനായ പുത്രനാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പീഡാനുഭവം വെറുമൊരു ദുഃഖകഥയല്ലാത്തത്: ദൈവംതന്നെയാണ് നമുക്കുവേണ്ടി ശരീരത്തിൽ സഹിക്കുന്നത്.
ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ചതിനുശേഷം കൂടിയ ആലോചനാസംഘത്തിലേക്കാണ് സുവിശേഷം നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്. പുരോഹിതപ്രമുഖരും ഫരിസേയരും ഭയപ്പെടുന്നു: “അവനെ നാം ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ എല്ലാവരും അവനിൽ വിശ്വസിക്കും. അപ്പോൾ റോമാക്കാർ വന്ന് നമ്മുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെയും ജനത്തെയും നശിപ്പിക്കും.” ഒരൊറ്റ കലാപത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു നഗരത്തെ തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വിദേശശക്തിയുടെ കീഴിലാണ് അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്. ആ വർഷത്തെ പ്രധാനപുരോഹിതനായ കയ്യാഫാസ് അധികാരത്തിന്റെ തണുത്ത കണക്കുകൂട്ടലോടെ പറയുന്നു: “ജനം മുഴുവൻ നശിക്കാതിരിക്കാനായി അവർക്കുവേണ്ടി ഒരുവൻ മരിക്കുന്നതുയുക്തമാണെന്നു നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുമില്ല.” കയ്യാഫാസ് അറിഞ്ഞതിനെക്കാൾ ആഴമുള്ള ഒരു പ്രവചനം യോഹന്നാൻ ഈ വാക്കുകളിൽ കാണുന്നു: ഈശോ ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു; “ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും.” സഭ വായിക്കുന്നതുപോലെ ശ്രദ്ധയോടെ നാമും ഇതു വായിക്കണം. ഭയത്തിന്റെ ഒരു മണിക്കൂറിൽ ഏതാനും നേതാക്കൾ എടുത്ത തീരുമാനമായിരുന്നു അത്. പീഡാസഹനത്തിന്റെ കുറ്റം അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ 4; മതബോധനഗ്രന്ഥം 597), എല്ലാ പാപികളുമാണ് മിശിഹായുടെ പീഡകൾക്കു കാരണക്കാരെന്നും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 598) സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. പണ്ട് ആരാണ് ഈശോയെ കൊന്നത് എന്നതല്ല ഈ ആഴ്ചയുടെ ചോദ്യം; ആരുടെ പാപങ്ങളാണ് അവൻ ചുമന്നത് എന്നതാണ്. ഉത്തരം: നമ്മുടേത്. ഈശോ മരുഭൂമിക്കടുത്തുള്ള എഫ്രായിം പട്ടണത്തിലേക്കു മാറുന്നു. പെസഹായ്ക്കുമുൻപേ തങ്ങളെത്തന്നെ വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ ജറുസലെമിലെത്തിയ തീർഥാടകർ ദേവാലയത്തിൽ പരസ്പരം ചോദിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ തിരുനാളിനു വരികയില്ലെന്നോ?” അവൻ വരും. ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കുന്ന ആ ഒരുവനാകാൻ, ജറുസലെംമുതൽ കേരളംവരെയും നമ്മുടെ ആളുകൾ ഇന്നു ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ നാടുകളിലും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടാൻ, അവൻ മനഃപൂർവം വരും.
വിഷയം: “ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും.”
സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ട പ്രിയപുത്രൻ, സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ബലിപീഠം, ദൂതന്മാരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ നിത്യപുത്രൻ, ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കുന്ന ഒരുവൻ.
“നിന്റെ സഹോദരൻമാർ ഷെക്കെമിൽ ആടുമേയ്ക്കുകയല്ലേ? ഞാൻ നിന്നെ അങ്ങോട്ടു വിടുകയാണ്. ഞാൻ പോകാം, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.” ഉൽപത്തി 37:13
“ഈ ഗോത്രപിതാക്കൻമാർ അസൂയകൊണ്ട് ജോസഫിനെ ഈജിപ്തുകാർക്കു വിറ്റു. എന്നാൽ, ദൈവം അവനോടുകൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 7:9
ജീവിതത്തിൽ: ഹാശാ ആഴ്ചയിലെ ഓരോ പ്രഭാതവും പിതാവിനോട് ഇതാ ഞാൻ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു തുടങ്ങുക.
“സഹോദരർ ഏകമനസ്സായി ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്നത് എത്ര വിശിഷ്ടവുംസന്തോഷപ്രദവുമാണ്!” സങ്കീർത്തനം 133:1
“കാരണം, അവൻ നമ്മുടെ സമാധാന മാണ്. ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” എഫേസോസ് 2:14
ജീവിതത്തിൽ: പെസഹാ സന്ധ്യയ്ക്കുമുൻപ്, നീ വഴക്കിട്ട ഒരാളുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അയാളെ കേൾക്കുക.
“നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ മേലുള്ള ശിക്ഷ നമുക്കു രക്ഷ നൽകി; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:5
“അവൻ ഇതു സ്വമേധയാ പറഞ്ഞതല്ല; പ്രത്യുത, ആ വർഷത്തെ പ്രധാന പുരോഹിതൻ എന്ന നിലയിൽ, ജനത്തിനുവേണ്ടി യേശു മരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്നു പ്രവചിക്കുകയായിരുന്നു ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും.” യോഹന്നാൻ 11:51–52
ജീവിതത്തിൽ: സഭയിൽനിന്ന് അകന്നുപോയ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഈ ആഴ്ച പ്രാർഥിക്കുക; പെസഹാ കുർബാനയ്ക്ക് അയാളെ ക്ഷണിക്കുക.
സഹോദരീസഹോദരന്മാരെ തേടാൻ പിതാവ് പ്രിയപുത്രനെ അയയ്ക്കുന്നു; ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കാൻ പുത്രൻ മനസ്സോടെ പോകുന്നു.
നമുക്കു വഴക്കുകൾ നിർത്താം; ഒരേ ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റും ഒന്നിച്ചുകൂടാം; അവൻ നമ്മെ ഒന്നാക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: പെസഹായ്ക്കുമുൻപ് ഒരു വഴക്കു തീർക്കുക; അകന്നുപോയ ഒരാളെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഓശാന കഴിഞ്ഞു; കർത്താവിന്റെ പീഡാസഹനത്തിന്റെ ഹാശാ ആഴ്ച ആരംഭിച്ചു. പിതാവ് സഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന പ്രിയപുത്രനായ ജോസഫിനെക്കൊണ്ടാണ് സഭ ഇതു തുടങ്ങുന്നത്: ഞാൻ നിന്നെ അങ്ങോട്ടു വിടുകയാണ്; ജോസഫ് മറുപടി പറയുന്നു: ഞാൻ പോകാം (ഉൽപ 37:13).
അവൻ വരുന്നതു കണ്ട് സഹോദരന്മാർ പറയുന്നു: സ്വപ്നക്കാരൻ വരുന്നുണ്ട്; വരുവിൻ, നമുക്ക് അവനെ കൊല്ലാം (ഉൽപ 37:19–20). പിതാക്കന്മാർ ജോസഫിൽ മിശിഹായെ കണ്ടു. തിരസ്കരിക്കപ്പെടുമെന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ പിതാവ് തന്റെ പ്രിയപുത്രനെ അവന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരായ നമ്മുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അവൻ വരുന്നു. അവൻ നമ്മെ അന്വേഷിക്കുന്നു.
ജോർദാൻതീരത്തെ ഒരു ബലിപീഠത്തെച്ചൊല്ലി ഇസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങൾ യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിലെത്തുന്നു; പക്ഷേ അവർ നിന്നു കേൾക്കുന്നു; തർക്കം തീരുന്നു. ഈ ആഴ്ച പെസഹാ സന്ധ്യയിൽ ഇടവക മുഴുവൻ ഒരേ ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റും ഒന്നിച്ചുകൂടും. അന്നേക്ക് നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലോ ഇടവകയിലോ ഒരു വഴക്കും ബാക്കിയുണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ.
ഈ ആഴ്ച സഹിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ ദൂതന്മാരും ആരാധിക്കുന്ന, എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന സിംഹാസനമുള്ള പുത്രൻ (ഹെബ്രാ 1:6, 8). ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും പരിഹസിക്കപ്പെടുകയും ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപുത്രനാണ്.
ജനത്തിനുവേണ്ടി ഒരുവൻ മരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് ആലോചനാസംഘത്തിൽ കയ്യാഫാസ് പറയുന്നു. ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും ഈശോ മരിച്ചുവെന്ന് യോഹന്നാൻ പറയുന്നു (യോഹ 11:52). ഒരു ജനം മറ്റൊരു ജനത്തിനെതിരേയല്ല; നമ്മുടെയെല്ലാം പാപങ്ങളാണ് അവനെ കുരിശിലേറ്റിയത്; അവന്റെ സ്നേഹം നമ്മെയെല്ലാം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ഈ ആഴ്ച നമുക്ക് അവനോടൊപ്പം ജറുസലെമിലേക്കു കയറാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സഹോദരന്മാരെ അന്വേഷിക്കാൻ ജോസഫിനെ അവന്റെ അപ്പൻ അയച്ചു; ജോസഫ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ പോകാം! പിതാവായ ദൈവം നമ്മെ അന്വേഷിക്കാൻ ഈശോയെ അയച്ചു. ഈ ആഴ്ച ആരെങ്കിലും നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇതാ ഞാൻ എന്നു പറയാമോ?
പിതാവിന്റെ പ്രിയപുത്രനായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങ് സഹോദരീസഹോദരന്മാരെ തേടിവന്നു; ഇതാ ഞാൻ എന്നു പിതാവിനു മറുപടി നൽകി. ഈ ഹാശാ ആഴ്ചയിൽ, ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങളാലും വഴക്കുകളാലും ചിതറിപ്പോയ ഞങ്ങളെ അങ്ങയുടെ ഏക ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റും ഒരു കുടുംബമായി ഒന്നിച്ചുകൂട്ടണമേ. ദൂതന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന നിത്യപുത്രനായ അങ്ങ് ജനത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കാൻ തിരുമനസ്സായി. ദൂരെ മാറിനിൽക്കാതെ കുരിശോളവും അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ സന്തോഷത്തോളവും അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കൃപ നൽകണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
സഹനം എന്ന് അർഥമുള്ള സുറിയാനി വാക്കാണ് ഹാശാ. ഇന്നുമുതൽ സഭ കർത്താവിനോടൊപ്പം അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവത്തിലേക്കു നടക്കുന്നു. രണ്ടു ഗൂഢാലോചനകൾ ഇന്ന് അടുത്തടുത്തു നിൽക്കുന്നു: പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട മകനെ കൊല്ലാൻ ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ ആലോചിക്കുന്നു; ഈശോ മരിക്കണമെന്നു ജറുസലെമിലെ ആലോചനാസംഘം തീരുമാനിക്കുന്നു. രണ്ടിടത്തും മനുഷ്യർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഒന്ന്, ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നതു മറ്റൊന്ന്. സാക്ഷ്യമായി പണിത ഒരു ബലിപീഠം കലാപമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കോളം എത്തിയ കഥയാണ് രണ്ടാം വായന (ജോഷ്വ 22:21–29). ആർക്കെതിരേയാണ് ഈ ആലോചന എന്നു ലേഖനം (ഹെബ്രായർ 1:5–14) പറയുന്നു: ദൂതന്മാരെക്കാളെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠനായ പുത്രനെതിരേ. സ്വപ്നം, അയയ്ക്കൽ, ഒരുമിച്ചുകൂട്ടൽ എന്നീ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.
പശ്ചാത്തലം.
ഉൽപത്തി 37–50 അധ്യായങ്ങളുടെ ഏറിയ പങ്കും ജോസഫിന്റെ കഥയാണ്. ഇസ്രായേൽ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന യാക്കോബ് മറ്റു മക്കളെക്കാൾ ജോസഫിനെ സ്നേഹിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന് നീളമുള്ള ഒരു കുപ്പായം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സഹോദരന്മാർക്ക് അദ്ദേഹത്തോടു സമാധാനമായി സംസാരിക്കാൻപോലും കഴിയുന്നില്ല (37:4). അവിടെനിന്നാണ് ഇന്നത്തെ വായന. ജോസഫ് സഹോദരന്മാരെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നതും ഒരു അപരിചിതൻ ഷെക്കെമിൽനിന്നു ദോത്താനിലേക്കു വഴി കാണിക്കുന്നതുമായ 14–17 വാക്യങ്ങൾ വായനയിൽ ഇല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പിതാവാകട്ടെ ഈ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചുവച്ചു.” (37:11)
ഒരേ സംഭവം ചിലരിൽ അസൂയയും മറ്റൊരാളിൽ ധ്യാനവും ഉണ്ടാക്കുന്നു. വാക്കുകളെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു ധ്യാനിച്ച മറിയത്തെ (ലൂക്കാ 2:19) ഇതു നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
“ഞാൻ പോകാം, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.” (37:13)
സഹോദരന്മാർക്കു തന്നോടു വെറുപ്പാണെന്നു ജോസഫിന് അറിയാം. എന്നിട്ടും പിതാവ് അയയ്ക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം പോകുന്നു.
“അവന്റെ സ്വപ്നത്തിന് എന്തു സംഭവിക്കുമെന്നു കാണാമല്ലോ.” (37:20)
കഥ മുഴുവന്റെയും വിരോധാഭാസം ഇതാണ്: സ്വപ്നങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള പദ്ധതിതന്നെ അവ സത്യമാകാനുള്ള വഴിയായിത്തീരുന്നു. “വരൂ, നമുക്ക് അവനെ കൊല്ലാം” എന്ന ഇതിലെ വാക്കുകൾ ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിൽ, ഈശോയുടെ ഉപമയിലെ ദുഷ്ടരായ കൃഷിക്കാർ പുത്രനെ കാണുമ്പോൾ പറയുന്ന അതേ വാക്കുകളാണ് (മത്തായി 21:38).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസ് ആലോചനാസംഘത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഈ കഥ പറയുന്നുണ്ട്: പൂർവപിതാക്കന്മാർ അസൂയമൂലം ജോസഫിനെ ഈജിപ്തിലേക്കു വിറ്റു; എങ്കിലും ദൈവം അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു (നടപടി 7:9). സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിലെ സഭാപിതാവായ പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനി അഫ്രഹാത്ത്, പീഡനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം എന്ന കൃതിയിൽ ജോസഫിനെയും ഈശോയെയും അടുത്തടുത്തു നിർത്തുന്നു. ജോസഫിനെക്കുറിച്ചു മുഴുവനായി എഴുതിയ കൃതിയിൽ വിശുദ്ധ അംബ്രോസ് അദ്ദേഹത്തിൽ മിശിഹായെ കാണുന്നു (ആശയം). ഒരു പ്രതിരൂപം കുറ്റാരോപണമല്ല. സഹോദരന്മാർ ഏതെങ്കിലും ഒരു ജനത്തിന്റെ പ്രതീകമല്ല, എല്ലാ പാപികളുടെയും പ്രതീകമാണ്; മിശിഹായുടെ പീഡകളുടെ കർത്താക്കൾ പാപികൾതന്നെയാണല്ലോ (CCC 598).
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോ ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ചതേയുള്ളൂ. പലരും വിശ്വസിച്ചു; ചിലർ ഫരിസേയരെ വിവരമറിയിച്ചു (11:45–46). യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അടയാളം നേരേ ചെന്നെത്തുന്നത് ഈശോ മരിക്കണമെന്ന തീരുമാനത്തിലാണ്: അവിടുന്നു ജീവൻ നൽകുന്നു; അതിന്റെ വില അവിടുത്തെ സ്വന്തം ജീവനാണ്. പെസഹാ അടുത്തുവരുന്നു.
ഏകദേശം എ.ഡി. 18 മുതൽ 36 വരെ കയ്യാഫാസ് പ്രധാനപുരോഹിതനായിരുന്നു. അതിനാൽ “ആ വർഷത്തെ” എന്നതിന്റെ അർഥം ഓരോ വർഷവും മാറുന്ന സ്ഥാനം എന്നല്ല, നിർണായകമായ ആ വർഷം എന്നാണ്. ദേവാലയത്തെയും ജനതയെയും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്ന റോമിനെ ഈ സംഘം ഭയപ്പെട്ടു. പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരെയും ഫരിസേയരെയുമാണ് യോഹന്നാൻ പേരെടുത്തു പറയുന്നത്. ഈശോയെക്കുറിച്ച് ജറുസലെമിലെ അധികാരികൾ ഏകാഭിപ്രായക്കാരായിരുന്നില്ലെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (CCC 596). വാക്യം 54-ലെ “യഹൂദർ” എന്ന വാക്ക് ഈശോയെ എതിർത്ത യൂദയായിലെ അധികാരികളെയാണു കുറിക്കുന്നത്; ഈശോയും ശിഷ്യരും യഹൂദർതന്നെയായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ജനം മുഴുവൻ നശിക്കാതിരിക്കാനായി അവർക്കുവേണ്ടി ഒരുവൻ മരിക്കുന്നതു…” (11:50)
രാഷ്ട്രീയ ഉപദേശം എന്ന നിലയിൽ ഇതു തണുത്ത കണക്കുകൂട്ടലാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിൽ ഇത് ഒറ്റവരിയിലുള്ള സുവിശേഷമാണ്.
“ജനത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ദൈവമക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനുവേണ്ടിയും.” (11:52)
യോഹന്നാൻ വാചകം തിരുത്തി വിശാലമാക്കുന്നു. ഈശോ സ്വന്തം ജനതയ്ക്കുവേണ്ടിയും അതിനപ്പുറവും മരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് കേരളത്തിലെ സഭയും.
“നിങ്ങൾ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ തിരുനാളിനു വരികയില്ലെന്നോ?” (11:56)
ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഈ ചോദ്യം ഓശാനയിലേക്കു നയിക്കുന്നു; ആരാധനക്രമത്തിൽ ഓശാന കഴിഞ്ഞുപോയി. അവിടുന്നു വരുന്നു; ഇതിനുവേണ്ടിത്തന്നെയാണു വരുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കയ്യാഫാസ് അറിയാതെ സത്യം പറഞ്ഞു എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: സ്വന്തം വിശുദ്ധികൊണ്ടല്ല, വഹിച്ച സ്ഥാനംകൊണ്ടാണ് ഒരു ദുഷ്ടൻ പ്രവചിച്ചത് (ആശയം). ചിതറിയ മക്കളെ ഒന്നായി ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുക എന്നത് ഏക ദൈവജനത്തിന്റെ ദൗത്യമാണെന്നു പറയുമ്പോൾ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ വാക്യം 52 എടുത്തുപറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസ്യും 13). പീഡാനുഭവത്തിലെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മതബോധനഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പ്രബോധനം ഈ ഭാഗം വായിക്കേണ്ട ചട്ടക്കൂടാണ് (CCC 596–598; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4).
ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും കയ്യാഫാസിനെയും ദൈവം പാപം ചെയ്യിച്ചോ?
ഇല്ല. ധാർമിക തിന്മയുടെ കാരണം ഒരുവിധത്തിലും ദൈവമല്ല. എന്നാൽ സൃഷ്ടികൾ ചെയ്യുന്ന തിന്മയിൽനിന്നും നന്മ പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അവിടുത്തേക്കു കഴിയും. സഹോദരന്മാരോടുള്ള ജോസഫിന്റെ വാക്കുകളാണ് മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിന് ഉദാഹരണമായി നൽകുന്നത് (CCC 312). പീഡാനുഭവത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ: മനുഷ്യന്റെ പാപം പാപമായിരിക്കെത്തന്നെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പദ്ധതിക്ക് ഉപകരിച്ചു (CCC 600).