23 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 12:24
ജോസഫ് വരുന്നത് ഇന്നലെ സഹോദരന്മാർ കണ്ടു; ഇന്ന് അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. “അതിനാൽ, ജോസഫ് അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, സഹോദരൻമാർ അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന കൈനീളമുള്ള പുറംകുപ്പായം ഊരിയെടുത്തു. അവനെ ഒരു കുഴിയിൽ തള്ളിയിട്ടു. അതു വെള്ളമില്ലാത്ത പൊട്ടക്കിണറായിരുന്നു.” തുടർന്നുള്ള വാക്യം ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും തണുത്ത വാക്യങ്ങളിലൊന്നാണ്: “അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നപ്പോൾ”. അനുജൻ വിളിപ്പാടകലെ ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അവർ ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഒരു കച്ചവടസംഘം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; ദയയാണെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ആശയം യൂദായ്ക്കു തോന്നുന്നു: “നമ്മുടെ സഹോദരനെക്കൊന്ന് അവന്റെ രക്തം മറച്ചുവച്ചതുകൊണ്ടു നമുക്കെന്തു പ്രയോജനമാണുണ്ടാവുക?” “വരുവിൻ, നമുക്കവനെ ഇസ്മായേല്യർക്കു വിൽക്കാം. അവനെ നമ്മൾ ഉപദ്രവിക്കേണ്ടാ. അവൻ നമ്മുടെ സഹോദരനാണ്. നമ്മുടെ തന്നെ മാംസം.” അങ്ങനെ ജോസഫിനെ “ഇരുപതു വെള്ളിക്കാശിന് ഇസ്മായേല്യർക്കു വിറ്റു.” ഒഴിഞ്ഞ കുഴിക്കരികിൽ തിരിച്ചെത്തിയ റൂബൻ വിലപിക്കുന്നു: “കുട്ടിയെ കാണാനില്ല. ഞാനിനി എവിടെപ്പോകും.” സഹോദരന്മാർ ഒരാടിന്റെ രക്തത്തിൽ കുപ്പായം മുക്കി, അപ്പൻ സ്വയം നിഗമനത്തിലെത്താൻ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു. യാക്കോബ് വസ്ത്രം കീറി, ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരെയും അനുവദിക്കാതെ വിലപിക്കുന്നു: “കരഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ പാതാളത്തിൽ എന്റെ മകന്റെ യടുത്തേക്കു ഞാൻ പോകും”. ഈ ദുരന്തം മുഴുവൻ തുടങ്ങിയത് അസൂയയിൽനിന്നാണ്: ഒരു സഹോദരൻ വിലയ്ക്കു വിൽക്കപ്പെടുന്നതുവരെ കുടുംബങ്ങളിൽ നിശ്ശബ്ദമായി വളരുന്ന ചെറിയ പാപം. ഒരേ മേശയിൽ ഭക്ഷിച്ചവരെ സ്വത്തിനെയോ പണത്തെയോ ചൊല്ലിയുള്ള ഒരു തർക്കം എങ്ങനെ അപരിചിതരാക്കുന്നുവെന്ന് കേരളത്തിലെ പല കുടുംബങ്ങൾക്കും അറിയാം. സഭാപിതാക്കന്മാർ ജോസഫിൽ വീണ്ടും കർത്താവിനെ കണ്ടു: വസ്ത്രങ്ങൾ ഉരിയപ്പെട്ട പ്രിയപുത്രൻ (യോഹന്നാൻ 19:23), വെള്ളിക്കു കൈമാറപ്പെട്ടവൻ (മത്തായി 26:15), ജീവനോടിരിക്കെ മരിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണപ്പെട്ടവൻ. എന്നാൽ കുഴി ജോസഫിന്റെ കഥയുടെ അവസാനമല്ല; കല്ലറ മിശിഹായുടെ കഥയുടെ അവസാനവുമായിരിക്കില്ല.
ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാർക്കു നേർവിപരീതമാണ് രണ്ടാം വായനയിലെ ഗോത്രങ്ങൾ: പരസ്പരം സംശയിക്കാൻ എല്ലാ കാരണവുമുണ്ടായിട്ടും അവർ വിശ്വസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ജോർദാൻതീരത്തെ ബലിപീഠത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദീകരണം കേട്ട് പുരോഹിതനായ ഫിനെഹാസ് തൃപ്തനാകുന്നു; അവൻ പറയുന്നു: “കർത്താവ് നമ്മുടെ മധ്യത്തിലുണ്ടെന്ന് ഇന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങൾ കർത്താവിനെതിരേ അകൃത്യം ചെയ്തില്ല.” ബലിപീഠത്തിനു സാക്ഷ്യം എന്നു പേരിടുന്നു; “ചുറ്റുമുള്ള ശത്രുക്കളെയെല്ലാം കീഴടക്കി കർത്താവ് ഇസ്രായേലിന് സ്വസ്ഥത നൽകി.” സഹോദരർ പരസ്പരം വിശ്വസ്തത പാലിക്കുന്നിടത്ത് കർത്താവ് അവരുടെ മധ്യത്തിലുണ്ടെന്ന് എല്ലാവരും അറിയുന്നു. ആ സമാധാനം എന്നേക്കുമായി സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതനെ ലേഖനം നമുക്കു കാണിച്ചുതരുന്നു. “ജനങ്ങളിൽനിന്നു ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതൻ, ദൈവികകാര്യങ്ങൾക്കു നിയമിക്കപ്പെടുന്നതു പാപപരിഹാരത്തിനായി ബലികളും കാഴ്ചകളും അർപ്പിക്കാനാണ്.” “അവൻ തന്നെ ബലഹീനനായതുകൊണ്ട്, അജ്ഞരോടും വഴിതെറ്റിയവരോടും വേണ്ടത്ര സഹതാപത്തോടെ പെരുമാറാൻ അവനു കഴിയും.” മിശിഹാ ഈ ബഹുമതി സ്വയം ഏറ്റെടുത്തില്ല; പിതാവ് അവനെ വിളിച്ചു: “മെൽക്കിസെദേക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരം നീ എന്നേക്കും പുരോഹിതനാണ്.” തുടർന്ന്, രണ്ടു ദിവസം മുൻപേ ഗത്സെമനിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ഒരു വാക്യം: “തന്റെ ഐഹികജീവിതകാലത്ത് ക്രിസ്തു, മരണത്തിൽനിന്നു തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവന് കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ പ്രാർഥനകളുംയാചനകളും സമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ ദൈവഭയംമൂലം അവന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു.” “പുത്രനായിരുന്നിട്ടും, തന്റെ സഹനത്തിലൂടെ അവൻ അനുസരണം അഭ്യസിച്ചു.” അവന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു: കുരിശിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടല്ല, മരണത്തിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്. അന്ത്യത്താഴത്തിൽ പിറന്ന പൗരോഹിത്യമെന്ന ദാനത്തിനു വ്യാഴാഴ്ച നാം ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയും; നമ്മുടെ ഇടയിൽനിന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട്, നമ്മുടെ ബലഹീനതകൾ പങ്കിടുന്ന നമ്മുടെ വൈദികർ വഴിതെറ്റിയവരോടു സൗമ്യതയോടെ പെരുമാറാൻ ഇന്നു നമുക്ക് അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം.
സുവിശേഷം തിരുനാളിലേക്ക് അപരിചിതരെ കൊണ്ടുവരുന്നു. “തിരുനാളിൽ ആരാധിക്കാൻ വന്നവരിൽ ഏതാനും ഗ്രീക്കുകാരുമുണ്ടായിരുന്നു.” അവർ പീലിപ്പോസിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ യേശുവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” പല ദേവാലയങ്ങളിലും പ്രസംഗപീഠത്തിൽ പ്രസംഗകനു മാത്രം വായിക്കാവുന്ന വിധം ഈ വാക്കുകൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനം യഥാർഥത്തിൽ എന്തിനാണു വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലായി. പീലിപ്പോസ് അന്ത്രയോസിനോടു പറയുന്നു; ഇരുവരും ഈശോയെ അറിയിക്കുന്നു. ആദ്യം ആ അപേക്ഷ ശ്രദ്ധിക്കാത്തതുപോലെയാണ് അവന്റെ മറുപടി: “മനുഷ്യപുത്രൻമഹത്വപ്പെടാനുള്ള സമയമായിരിക്കുന്നു.” എന്നിട്ട് ആ മഹത്വം എന്താണെന്ന് അവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” ഗ്രീക്കുകാർ അവനെ കാണും; പക്ഷേ കുരിശിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ടവനായി. മണ്ണിൽ മറയ്ക്കപ്പെട്ട ആ ഗോതമ്പുമണി എല്ലാ ജനതകൾക്കുംവേണ്ടിയുള്ള വിളവായി ഉയിർക്കും. പത്തായത്തിൽ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന വിത്ത് ആരെയും പോറ്റുന്നില്ലെന്ന് കേരളത്തിലെ ഓരോ കർഷകനും അറിയാം. തോമ്മാശ്ലീഹായും ഭാരതത്തിന്റെ മണ്ണിൽ വീണ ഒരു ഗോതമ്പുമണിയായിരുന്നുവെന്ന് മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്നും വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ട്; നമ്മുടെ സഭ അതിന്റെ ഫലത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഓരോ ശിഷ്യന്റെയും നിയമം ഈശോ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “തന്റെ ജീവനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ അതു നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ തന്റെ ജീവനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ നിത്യജീവനിലേക്ക് അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.” “എന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ, ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നിടത്ത് എന്റെ ശുശ്രൂഷകനും ആയിരിക്കും;” വ്യാഴാഴ്ച ആ ഗോതമ്പുമണി ജീവന്റെ അപ്പമായി നമ്മുടെ കരങ്ങളിൽ വയ്ക്കപ്പെടും.
വിഷയം: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.”
വസ്ത്രം ഉരിയപ്പെട്ട് വിൽക്കപ്പെട്ട ജോസഫ്, കണ്ണീരോടെ പ്രാർഥിച്ച പ്രധാനപുരോഹിതൻ, ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാൻ മരിക്കുന്ന ഗോതമ്പുമണി.
“അപ്പോൾ കുറെമിദിയാൻ കച്ചവടക്കാർ ആ വഴി കടന്നുപോയി. ജോസഫിന്റെ സഹോദരൻമാർ അവനെ കുഴിയിൽനിന്നു പൊക്കിയെടുത്ത് ഇരുപതു വെള്ളിക്കാശിന് ഇസ്മായേല്യർക്കു വിറ്റു. അവർ അവനെ ഈജിപ്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.” ഉൽപത്തി 37:28
“മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നിരിക്കുന്നത്, ശുശ്രൂഷിക്കപ്പെടാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കാനും സ്വന്തം ജീവൻ അനേകർക്കു വേണ്ടി മോചനദ്രവ്യമായി നൽകാനുമത്രേ.” മർക്കോസ് 10:45
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഒരു അസൂയയ്ക്കു പേരിടുക; നീ അസൂയപ്പെടുന്ന ആളുടെ നന്മയ്ക്കായി ഇന്നു പ്രാർഥിക്കുക.
“എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ,എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു! എന്നെ സഹായിക്കാതെയും,എന്റെ രോദനം കേൾക്കാതെയും, അകന്നു നിൽക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?” സങ്കീർത്തനം 22:1
“തന്റെ ഐഹികജീവിതകാലത്ത് ക്രിസ്തു, മരണത്തിൽനിന്നു തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവന് കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ പ്രാർഥനകളുംയാചനകളും സമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ ദൈവഭയംമൂലം അവന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു.” ഹെബ്രായർ 5:7
ജീവിതത്തിൽ: ഒറ്റയ്ക്കു ചുമന്ന ഒരു ദുഃഖം ഇന്നു രാത്രി പ്രാർഥനയിൽ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുചെല്ലുക; നിന്റെ വൈദികർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“എന്നെ ഇവിടെ വിറ്റതോർത്ത് നിങ്ങൾ വിഷമിക്കുകയോ വിഷാദിക്കുകയോ വേണ്ടാ. കാരണം, ജീവൻ നിലനിർത്താൻവേണ്ടി ദൈവമാണ് എന്നെ നിങ്ങൾക്കുമുൻപേ ഇങ്ങോട്ടയച്ചത്.” ഉൽപത്തി 45:5
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 12:24
ജീവിതത്തിൽ: മറ്റൊരാളുടെ നന്മയ്ക്കായി ഇന്ന് ഒരു സുഖം ഉപേക്ഷിച്ച് ഗോതമ്പുമണിയോടൊപ്പം അതു സമർപ്പിക്കുക.
സഹോദരന്മാർ തിന്മയായി ഉദ്ദേശിച്ചതിനെ ദൈവം നന്മയാക്കി; കുരിശിൽ പരാജയമായി തോന്നിയത് ലോകത്തിന്റെ വിളവായി.
നമ്മുടെ ജീവിതം പത്തായത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാതെ, മിശിഹായോടൊപ്പം മണ്ണിൽ വീണ് ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു അസൂയ പിഴുതെറിയുക, ഒരു വൈദികനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക, മറ്റൊരാളുടെ നന്മയ്ക്കായി ഒരു സുഖം ഉപേക്ഷിക്കുക.
പ്രിയരേ, ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ അവന്റെ കുപ്പായം ഊരിയെടുത്ത് വെള്ളമില്ലാത്ത ഒരു കുഴിയിൽ അവനെ തള്ളിയിട്ടു. എന്നിട്ട് അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു (ഉൽപ 37:24–25). സ്വന്തം അനുജനെ അവർ ഇരുപതു വെള്ളിക്കാശിനു വിറ്റു. എല്ലാം തുടങ്ങിയത് അസൂയയിൽനിന്നാണ്.
നമുക്കു സത്യസന്ധരാകാം: സ്വത്തിനെയോ പണത്തെയോ മാതാപിതാക്കളുടെ സ്നേഹത്തെയോ ചൊല്ലി അസൂയ ഇന്നും നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നു. പിതാക്കന്മാർ ജോസഫിൽ മിശിഹായെ കണ്ടു: വസ്ത്രങ്ങൾ ഉരിയപ്പെട്ടവൻ, വെള്ളിക്കു കൈമാറപ്പെട്ടവൻ. പക്ഷേ ദൈവം ജോസഫിനെ കുഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; തന്റെ പുത്രനെ കല്ലറയിലും ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല.
തന്റെ ഐഹികജീവിതകാലത്ത് ഈശോ കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ പ്രാർഥനകൾ സമർപ്പിച്ചുവെന്നും സഹനത്തിലൂടെ അനുസരണം അഭ്യസിച്ചുവെന്നും ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രാ 5:7–8). നമ്മുടെ ബലഹീനത അറിയുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതനാണ് അവൻ. നമ്മുടെ ഇടയിൽനിന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നമ്മുടെ വൈദികർ വഴിതെറ്റിയവരോടു സൗമ്യരാകാൻ ഇന്നു നമുക്ക് അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം.
ഏതാനും ഗ്രീക്കുകാർ പീലിപ്പോസിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ യേശുവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു (യോഹ 12:21). ഒരു ഗോതമ്പുമണികൊണ്ടാണ് ഈശോ മറുപടി നൽകിയത്. നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും; അഴിയുന്നെങ്കിലോ വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും (യോഹ 12:24). കുരിശാണ് അവന്റെ മഹത്വം.
പത്തായത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച വിത്ത് ആരെയും പോറ്റുന്നില്ലെന്ന് ഓരോ കർഷകനും അറിയാം. ഈ ആഴ്ച നമ്മിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും നമുക്കു വിതയ്ക്കാം: ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു സുഖം, പിഴുതെറിഞ്ഞ ഒരു അസൂയ, ദൈവത്തിനു നൽകിയ ഒരു മണിക്കൂർ. വ്യാഴാഴ്ച നമുക്കുവേണ്ടി മരിച്ച ആ ഗോതമ്പുമണി നമ്മുടെ കരങ്ങളിൽ വയ്ക്കപ്പെടും. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു വിത്ത് വലിയ ചെടിയായി ധാരാളം ഫലം തരണമെങ്കിൽ ആദ്യം അതു മണ്ണിലേക്കു പോകണം. ആ വിത്തുപോലെ ഈശോ നമുക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകി. മറ്റൊരാളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഇന്നു നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കാമോ?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ജോസഫിനെപ്പോലെ അങ്ങയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉരിയപ്പെട്ടു; അങ്ങു വെള്ളിക്കു വിൽക്കപ്പെട്ടു; കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ അങ്ങു പിതാവിനു പ്രാർഥനകൾ സമർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്ന അസൂയ പിഴുതെറിയണമേ; പരസ്പരം വിശ്വസ്തരായി ഞങ്ങളെ കാക്കണമേ; അങ്ങു വസിക്കുന്നുവെന്ന് എല്ലാവരും അറിയുന്ന ഒരു ജനമാക്കണമേ. മണ്ണിൽ വീഴുന്ന ഗോതമ്പുമണിയായി അങ്ങയെ അനുഗമിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്നു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട വൈദികരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും വഴിതെറ്റിയവരോടു സൗമ്യരാക്കുകയും ചെയ്യണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ജോസഫിന്റെ കഥ ആലോചനയിൽനിന്നു പ്രവൃത്തിയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു: അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുപ്പായം ഊരിയെടുക്കപ്പെടുന്നു; അദ്ദേഹം കുഴിയിൽ എറിയപ്പെടുകയും വിൽക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; പിതാവ് ദുഃഖത്തിലാഴുന്നു. യോഹന്നാനിൽ ചില ഗ്രീക്കുകാർ ഈശോയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സമയമായിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ് നിലത്തുവീണ് അഴിയേണ്ട ഗോതമ്പുമണിയെക്കുറിച്ച് അവിടുന്നു സംസാരിക്കുന്നു. അവസാനമെന്നു തോന്നുന്നതിലൂടെയാണ് ദൈവം ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് എന്നു രണ്ടു വായനകളും പറയുന്നു. ജോസഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ ചെയ്യാത്തത്, അതായത് പോരാടുംമുമ്പ് കേൾക്കുന്നത്, ജോഷ്വ 22:30–23:1-ൽ നാം കാണുന്നു; സമാധാനം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. സഹനത്തിലൂടെ അനുസരണം പഠിച്ച പുത്രനെ ഹെബ്രായർ 5:1–10 അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
18–22 വാക്യങ്ങളിലെ പദ്ധതി നടപ്പാകുന്നു; പക്ഷേ ആരും ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെയല്ല. ജോസഫിനെ രക്ഷിക്കാനായിരുന്നു റൂബന്റെ ഉദ്ദേശ്യം; വിൽക്കാൻ നിർദേശിക്കുന്നതു യൂദാ. ഒരിക്കൽ ആട്ടിൻതോൽകൊണ്ടു സ്വന്തം പിതാവിനെ കബളിപ്പിച്ച (27:16) യാക്കോബ് ഇപ്പോൾ രക്തത്തിൽ മുക്കിയ ഒരു കുപ്പായംകൊണ്ടു കബളിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇസ്മായേല്യരെയും മിദിയാൻകാരെയും കച്ചവടക്കാരായി ഈ അധ്യായം പറയുന്നുണ്ട് (25, 28, 36). കഥയുടെ രണ്ടു രൂപങ്ങൾ ഇവിടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ് പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നത്. വ്യക്തമായി പറയുന്നത് ഇതാണ്: കുറ്റം സഹോദരന്മാരുടേതുതന്നെ; നിങ്ങൾ എന്നെ വിറ്റു എന്ന് ജോസഫ് പിന്നീട് അവരോടു പറയുന്നു (45:4).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അതു വെള്ളമില്ലാത്ത പൊട്ടക്കിണറായിരുന്നു.” (37:24)
സാവധാനത്തിലുള്ള മരണം എന്ന് അർഥമുള്ള ഒരു ചെറിയ വിവരം. ഓശാന ഞായറിൽ വായിച്ച സഖറിയാ 9:11-ലും ജലമില്ലാത്ത കുഴിയിലെ തടവുകാരെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.
“വരുവിൻ, നമുക്കവനെ ഇസ്മായേല്യർക്കു വിൽക്കാം. അവനെ നമ്മൾ ഉപദ്രവിക്കേണ്ടാ. അവൻ നമ്മുടെ സഹോദരനാണ്.” (37:27)
യൂദായുടെ വാക്കുകൾ കരുണപോലെ തോന്നും; എന്നാൽ ഒരു സഹോദരനെ ലാഭമാക്കി മാറ്റുകയാണ് അവ. യൂദായും യൂദാസും ഒരേ പേരാണ്; ഈ വിൽപനയും യൂദാസിന്റെ വിൽപനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ക്രൈസ്തവ വായനക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
“ഇരുപതു വെള്ളിക്കാശിന് ഇസ്മായേല്യർക്കു വിറ്റു.” (37:28)
അഞ്ചിനും ഇരുപതിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള പുരുഷന്റെ വിലയായി ലേവ്യർ 27:5 നിശ്ചയിക്കുന്നത് ഇരുപതു ഷെക്കലാണ്. ഒരു അടിമയ്ക്കുള്ള നഷ്ടപരിഹാരം മുപ്പത് ആയിരുന്നു (പുറപ്പാട് 21:32); യൂദാസിനു കിട്ടിയതും അത്രതന്നെ (മത്തായി 26:15).
“അവന്റെ പുത്രൻമാരും പുത്രിമാരും അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ, അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.” (37:35)
ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് അവൻ അറിയാത്തത് അറിയാം. പിതാവിന്റെ ദുഃഖം ഉൽപത്തി തിടുക്കത്തിൽ കടന്നുപോകുന്നില്ല; ഈ ആഴ്ച നാമും തിടുക്കപ്പെടേണ്ടതില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അടിമയായി വിൽക്കപ്പെട്ട ജോസഫിനെ ദൈവം അവർക്കു മുമ്പേ അയച്ചു എന്നു സങ്കീർത്തനം 105:17 പാടുന്നു. വിൽപനയിൽ ഒരു നന്മയും ഇല്ലായിരുന്നു; എങ്കിലും ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ “അയയ്ക്കുക”യായിരുന്നു. അവസാനം ജോസഫ്തന്നെ അതു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ തിന്മ ഉദ്ദേശിച്ചു; ദൈവമോ അതു നന്മയാക്കി (50:20). ദൈവപരിപാലനയുടെ ഉദാഹരണമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് എടുക്കുന്നു (CCC 312). സഭാപിതാക്കന്മാർ ഇവിടെ മിശിഹായെ കണ്ടു: വസ്ത്രം ഉരിയപ്പെട്ട്, വിൽക്കപ്പെട്ട്, തന്നെ വിറ്റവരുടെ രക്ഷകനായിത്തീർന്നവനെ വിശുദ്ധ അംബ്രോസും മറ്റും ജോസഫിൽ കാണുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഓശാനവിളികളോടെ ഈശോ ജറുസലെമിൽ പ്രവേശിച്ചു (12:12–19). ഇപ്പോൾ തിരുനാളിൽ ആരാധിക്കാൻ ചില “ഗ്രീക്കുകാർ” വരുന്നു. ജന്മംകൊണ്ടു യഹൂദരല്ലാത്ത, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടവരാകാം അവർ. ഗ്രീക്കുപേരുള്ള, ഗ്രീക്കുഭാഷാപ്രദേശത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള ബേത്സയ്ദായിൽനിന്നുള്ള പീലിപ്പോസിനെയാണ് അവർ സമീപിക്കുന്നത്. ജനതകൾ വരുന്നു എന്നതാണ് ഈശോ കാത്തിരുന്ന അടയാളം.
ഇതുവരെ അവിടുത്തെ സമയം “ആയിട്ടില്ല” (2:4; 7:30; 8:20). ഇപ്പോൾ സമയമായിരിക്കുന്നു എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പ്രഭോ, ഞങ്ങൾ യേശുവിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” (12:21)
ആർക്കും ചൊല്ലാവുന്ന നല്ലൊരു പ്രാർഥന. അവർ അവിടുത്തെ കണ്ടോ എന്നു പറയുന്നില്ല. ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോഴാണ് താൻ കാണപ്പെടുക എന്നാണ് ഈശോയുടെ മറുപടി.
“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” (12:24)
ഈശോ ഇത് ആദ്യം പറയുന്നതു തന്നെക്കുറിച്ചാണ്. ഗ്രീക്കുകാരും എല്ലാ ജനതകളും അവിടുത്തെ അടുക്കൽ എത്തുന്നത് മരണത്തെ ഒഴിവാക്കിയല്ല, മരണത്തിലൂടെയാണ്.
“ഞാൻ ആയിരിക്കുന്നിടത്ത് എന്റെ ശുശ്രൂഷകനും ആയിരിക്കും;” (12:26)
ഈ ആഴ്ച അവിടുന്ന് ഉള്ളതു കുരിശിലാണ്; അതിനുശേഷം പിതാവിനോടൊപ്പം. വാഗ്ദാനം രണ്ടിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മരിക്കുകയും ജനതകളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വർധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മിശിഹാതന്നെയാണ് ഈ ഗോതമ്പുമണി എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വായിക്കുന്നു (ആശയം). രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അന്ത്യോക്യായിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നാത്തിയോസ് ഈ ചിത്രം തന്നിലേക്ക് എടുക്കുന്നു: മിശിഹായുടെ ശുദ്ധമായ അപ്പമാകാൻ വന്യമൃഗങ്ങളുടെ പല്ലുകളാൽ പൊടിക്കപ്പെടേണ്ട ദൈവത്തിന്റെ ഗോതമ്പാണു താൻ (റോമാക്കാർക്കുള്ള ലേഖനം 4, ആശയം). അതിനാൽ ഈ മണി വിശുദ്ധ കുർബാനയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വാക്കുമാണ്; അവിടെ ഗോതമ്പ് ജീവന്റെ അപ്പമായിത്തീരുന്നു.