23 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യാക്കോബിന്റെ ഗോത്രങ്ങളെ ഉയർത്താനും ഇസ്രായേലിൽ അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവരെ ഉദ്ധരിക്കാനും നീ എന്റെ ദാസനായിരിക്കുക വളരെ ചെറിയ കാര്യമാണ്. എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും.” ഏശയ്യാ 49:6
ഇന്ന് ദാസന്റെ രണ്ടാം ഗീതത്തിൽ ദാസൻതന്നെ സംസാരിക്കുന്നു: ജനിക്കുന്നതിനുമുൻപേ കർത്താവ് എന്നെ വിളിച്ചു; അമ്മയുടെ ഉദരത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അവിടുന്ന് എനിക്കു പേരിട്ടു. മൂർച്ചയുള്ള വാളുപോലെയും മിനുക്കിയ അമ്പുപോലെയും ദൈവം അവനെ രൂപപ്പെടുത്തി, തക്കസമയംവരെ തന്റെ ആവനാഴിയിൽ മറച്ചുവച്ചു. എങ്കിലും പരാജയത്തിന്റെ രുചിയും ദാസന് അറിയാം: ഞാൻ വ്യർഥമായി അധ്വാനിച്ചു; എന്റെ ശക്തി നിഷ്ഫലമായി ചെലവഴിച്ചു; എങ്കിലും എന്റെ അവകാശം കർത്താവിലാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി അദ്ഭുതകരമാണ്. ദൗത്യം ചുരുക്കുകയല്ല, വിശാലമാക്കുകയാണ് അവിടുന്നു ചെയ്യുന്നത്: യാക്കോബിന്റെ ഗോത്രങ്ങളെ ഉയർത്താൻ മാത്രം നീ എന്റെ ദാസനായിരിക്കുക വളരെ ചെറിയ കാര്യമാണ്; എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ജനതകളുടെ പ്രകാശമാക്കും. വിശുദ്ധവാരത്തിലെ ചൊവ്വാഴ്ച യേശുവിന്റെ പ്രാർഥനയായി നാം ഇതു കേൾക്കുന്നു. മനുഷ്യദൃഷ്ടിയിൽ ജറുസലെമിൽ അവന്റെ പ്രവൃത്തി തകരുകയാണ്: പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവൻ അവനെ വിൽക്കാൻ പോകുന്നു; മറ്റൊരുവൻ തള്ളിപ്പറയും; ബാക്കിയുള്ളവർ ഓടിപ്പോകും. എങ്കിലും ആ പ്രത്യക്ഷപരാജയത്തിലൂടെ പ്രകാശം ലോകം മുഴുവൻ, ഭാരതത്തിന്റെ തീരങ്ങൾവരെ, എത്തിച്ചേരും. ഉദരംമുതൽ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചവന്റെ പ്രാർഥനയാണ് സങ്കീർത്തനം: ജനനംമുതൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ആശ്രയിച്ചു.
സുവിശേഷം നമ്മെ സെഹിയോൻ ഊട്ടുശാലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ശിഷ്യരുടെ പാദങ്ങൾ കഴുകിയശേഷം യേശു ആത്മാവിൽ അസ്വസ്ഥനായി പറയുന്നു: സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കും. ശിഷ്യന്മാർ പരസ്പരം നോക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ അരികിൽ ചാരിയിരുന്ന പ്രിയശിഷ്യൻ ചോദിക്കുന്നു: കർത്താവേ, ആരാണത്? യേശു ഒരു അപ്പക്കഷണം മുക്കി യൂദാസിനു കൊടുക്കുന്നു. പൗരസ്ത്യദേശത്ത് പാത്രത്തിൽനിന്ന് ഒരു കഷണം അതിഥിക്കു കൊടുക്കുന്നത് ബഹുമാനത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റെയും അടയാളമായിരുന്നു. ഈ നിമിഷത്തിൽപ്പോലും യേശു യൂദാസിനു സ്നേഹം നീട്ടുന്നു. എന്നാൽ യൂദാസ് അപ്പം വാങ്ങി പുറത്തുപോകുന്നു. ഒരു കല്ലുപോലെ വീഴുന്ന വാക്കുകൾ യോഹന്നാൻ ചേർക്കുന്നു: അപ്പോൾ രാത്രിയായിരുന്നു. പുറത്തെ രാത്രി മാത്രമല്ല, പ്രകാശത്തെ നിരസിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ രാത്രിയും. എന്നിട്ടും യേശു പറയുന്നു: ഇപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ മണിക്കൂർ മഹത്വത്തിന്റെ മണിക്കൂറുമാണ്; കാരണം, അവസാനംവരെയുള്ള സ്നേഹം വെളിപ്പെടാൻ പോകുന്നു.
അപ്പോൾ പത്രോസ് തന്റെ ഊഷ്മളവും ആവേശഭരിതവുമായ ഹൃദയത്തോടെ പറയുന്നു: കർത്താവേ, എന്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അങ്ങയെ അനുഗമിച്ചുകൂടാ? അങ്ങേക്കുവേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ ത്യജിക്കും. യേശു സൗമ്യമായും സത്യസന്ധമായും മറുപടി പറയുന്നു: നീ എനിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിക്കുമോ? കോഴി കൂവുന്നതിനുമുൻപ് നീ മൂന്നു പ്രാവശ്യം എന്നെ തള്ളിപ്പറയും. ഒരേ രാത്രിയിൽ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാർ കർത്താവിനെ കൈവിടുന്നു. അവർ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പാപത്തിന്റെ വലുപ്പത്തിലല്ല, പിന്നീട് അവർ ചെയ്തതിലാണ്. യൂദാസ് രാത്രിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി നിരാശനാകുന്നു. പത്രോസ് യേശുവിന്റെ നോട്ടം കണ്ട് ഹൃദയംനൊന്തു കരഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരും (ലൂക്കാ 22:61–62). ഞാൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് ഇപ്പോൾ എന്നെ അനുഗമിക്കാൻ നിനക്കു സാധിക്കുകയില്ല; എന്നാൽ പിന്നീട് നീ അനുഗമിക്കും എന്ന് യേശു പറഞ്ഞിരുന്നു; പത്രോസ് റോമാവരെയും സ്വന്തം കുരിശുവരെയും അനുഗമിച്ചു. നമ്മുടെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കലുകളെയും തള്ളിപ്പറയലുകളെയുംകുറിച്ചു സത്യസന്ധരാകാനും യൂദാസിന്റെ രാത്രിക്കു പകരം പത്രോസിന്റെ കണ്ണീർ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുമുള്ള സമയമാണ് വിശുദ്ധവാരം. ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവനുപോലും അപ്പക്കഷണം നൽകിയവന്റെ കരുണയ്ക്ക് അപ്രാപ്യമായ ദൂരത്തിൽ ആരുമില്ല.
വിഷയം: “ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും.”
ഉദരംമുതൽ വിളിക്കപ്പെട്ട ദാസൻ, യൂദാസിന്റെ രാത്രി, പത്രോസിന്റെ കണ്ണീർ.
“തീരദേശങ്ങളേ, വിദൂരജനതകളേ, എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ: ഗർഭത്തിൽത്തന്നെ എന്നെ കർത്താവ് വിളിച്ചു. അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അവിടുന്ന് എന്നെ നാമകരണം ചെയ്തു.” ഏശയ്യാ 49:1
“ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിതനായിരിക്കുന്നു. ഇനിമേൽ ഞാനല്ല ജീവിക്കുന്നത്, ക്രിസ്തുവാണ് എന്നിൽ ജീവിക്കുന്നത്. എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഐഹികജീവിതം, എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും എനിക്കുവേണ്ടി തന്നെത്തന്നെ ബലിയർപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ദൈവപുത്രനിൽ വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ജീവിതമാണ്.” ഗലാത്തിയാ 2:20
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി നിന്റെ സ്വന്തം വിളിക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക; പരാജയപ്പെട്ടെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തി അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിക്കുക.
“അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യാക്കോബിന്റെ ഗോത്രങ്ങളെ ഉയർത്താനും ഇസ്രായേലിൽ അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്നവരെ ഉദ്ധരിക്കാനും നീ എന്റെ ദാസനായിരിക്കുക വളരെ ചെറിയ കാര്യമാണ്. എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായി നൽകും.” ഏശയ്യാ 49:6
“കാരണം, കർത്താവു ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു: ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ രക്ഷ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിന് വിജാതീയർക്ക് ഒരു ദീപമായി നിന്നെ ഞാൻ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 13:47
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച മിഷനുകൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുക.
“ഞാൻ വിശ്വസിച്ചവനും എന്റെഭക്ഷണത്തിൽ പങ്കുചേർന്നവനുമായ എന്റെ പ്രാണസ്നേഹിതൻപോലും എനിക്കെതിരായികുതികാലുയർത്തിയിരിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 41:9
“ആ അപ്പക്കഷണം സ്വീകരിച്ച ഉടനെ അവൻ പുറത്തു പോയി. അപ്പോൾ രാത്രിയായിരുന്നു.” യോഹന്നാൻ 13:30
ജീവിതത്തിൽ: ഏറ്റവും ഒളിപ്പിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപം കുമ്പസാരത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
“കർത്താവേ, അങ്ങാണ് എന്റെ പ്രത്യാശ; ചെറുപ്പം മുതൽ അങ്ങാണ് എന്റെ ആശ്രയം.” സങ്കീർത്തനം 71:5
“ശിമയോൻ, ശിമയോൻ, ഇതാ, സാത്താൻ നിങ്ങളെ ഗോതമ്പുപോലെ പാ റ്റാൻ ഉദ്യമിച്ചു. എന്നാൽ, നിന്റെ വിശ്വാസം ക്ഷയിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചു. നീ തിരിച്ചുവന്ന് നിന്റെ സഹോദരരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണം.” ലൂക്കാ 22:31–32
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധമായ മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കുമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക; നിന്റെ ശക്തിയെക്കാൾ അവന്റെ കരുണയിൽ ആശ്രയിക്കുക.
ദാസന്റെ പ്രത്യക്ഷപരാജയം ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമായിത്തീരുന്നു.
യൂദാസും പത്രോസും വീഴുന്നു; ഒരുവൻ കരുണ നിരസിക്കുന്നു, മറ്റവൻ അതു സ്വീകരിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: യൂദാസിന്റെ രാത്രിയല്ല, പത്രോസിന്റെ കണ്ണീർ തിരഞ്ഞെടുക്കുക: പെസഹാ വ്യാഴത്തിനുമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിൽ ദാസൻ സംസാരിക്കുന്നു: ജനിക്കുന്നതിനുമുൻപേ കർത്താവ് എന്നെ വിളിച്ചു; അമ്മയുടെ ഉദരത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അവിടുന്ന് എനിക്കു പേരിട്ടു (ഏശ 49:1). പിന്നെ അവൻ സമ്മതിക്കുന്നു: ഞാൻ വ്യർഥമായി അധ്വാനിച്ചു; എന്റെ ശക്തി നിഷ്ഫലമായി ചെലവഴിച്ചു (ഏശ 49:4). ദൈവം മറുപടി പറയുന്നു: ഇസ്രായേലിനെ മാത്രം ഉദ്ധരിക്കുന്നതു വളരെ ചെറിയ കാര്യമാണ്; എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന് ഞാൻ നിന്നെ ജനതകളുടെ പ്രകാശമാക്കും (ഏശ 49:6).
സെഹിയോൻ ഊട്ടുശാലയിൽ ഈ പ്രകാശം അണയുകയാണെന്നു തോന്നുന്നു. യേശു ആത്മാവിൽ അസ്വസ്ഥനായി പറയുന്നു: നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കും. സൗഹൃദത്തിന്റെ അടയാളമായി അവൻ ഒരു അപ്പക്കഷണം യൂദാസിനു കൊടുക്കുന്നു. യൂദാസ് അതു വാങ്ങി പുറത്തുപോകുന്നു. അപ്പോൾ രാത്രിയായിരുന്നു (യോഹ 13:30).
അപ്പോൾ പത്രോസ് പറയുന്നു: അങ്ങേക്കുവേണ്ടി ഞാൻ എന്റെ ജീവൻ ത്യജിക്കും. യേശു മറുപടി പറയുന്നു: കോഴി കൂവുന്നതിനുമുൻപ് നീ മൂന്നു പ്രാവശ്യം എന്നെ തള്ളിപ്പറയും (യോഹ 13:38). ആ രാത്രി രണ്ട് അപ്പസ്തോലന്മാർ അവനെ കൈവിടുന്നു. യൂദാസ് നിരാശനാകുന്നു; പത്രോസ് കരഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരുന്നു. പത്രോസിന്റെ പാപം ചെറുതായിരുന്നു എന്നതല്ല വ്യത്യാസം; പത്രോസ് യേശുവിന്റെ കരുണയിൽ ആശ്രയിച്ചു എന്നതാണ്.
ഈ വിശുദ്ധവാരത്തിൽ രാത്രിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകരുത്. നീ എന്തു ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രകാശത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവരിക. കുമ്പസാരിക്കുക. പത്രോസിനെ നോക്കിയതുപോലെ യേശു നിന്നെ നോക്കട്ടെ. ബലഹീനനും ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവനുമായ ആ മീൻപിടിത്തക്കാരനിൽനിന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രകാശം ഭൂമിയുടെ അതിർത്തിവരെ എത്തി; ഇന്ന് അതു നിന്നിലേക്കും എത്തുന്നു. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശുവിനെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ലെന്ന് പത്രോസ് പറഞ്ഞു; പക്ഷേ, അവൻ പേടിച്ച് യേശുവിനെ അറിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവനു വലിയ സങ്കടമായി; അവൻ കരഞ്ഞു; യേശു അവനോടു ക്ഷമിച്ച് അവനെ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ നേതാവാക്കി! തെറ്റു ചെയ്യുമ്പോൾ വേഗം ക്ഷമ ചോദിച്ച് യേശുവിന്റെ അടുക്കലേക്കു തിരിച്ചുവരാം.
കർത്താവായ യേശുവേ, ജനതകളുടെ പ്രകാശമാകാൻ ഉദരംമുതൽ അങ്ങു വിളിക്കപ്പെട്ടു; ഒറ്റിക്കൊടുക്കലിന്റെ രാത്രിയിലും അവസാനംവരെ അങ്ങു സ്നേഹിച്ചു. ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ നിരാശപ്പെടുത്തുമ്പോൾ യൂദാസിനെപ്പോലെ രാത്രിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ ഞങ്ങളെ അനുവദിക്കരുതേ; പത്രോസിനെ നോക്കിയതുപോലെ ഞങ്ങളെ നോക്കണമേ; അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കരഞ്ഞ് തിരിച്ചുവന്ന് അങ്ങയെ അനുഗമിക്കട്ടെ. അങ്ങയുടെ രക്ഷ ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ എത്തിക്കണമേ. ആമേൻ.
പരാജയപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്ന ഒരു വിളിയെക്കുറിച്ചാണ് ഇന്നത്തെ രണ്ടു വായനകളും. ഞാൻ വ്യർഥമായി അധ്വാനിച്ചു എന്നു ദാസൻ നിലവിളിക്കുന്നു; അവന്റെ ദൗത്യം കൂടുതൽ വിശാലമാക്കിയാണ് ദൈവം ഉത്തരം നൽകുന്നത്. അത്താഴമേശയിൽ യേശു അസ്വസ്ഥനാകുന്നു; യൂദാസ് രാത്രിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു; കഴിയുന്നതിലേറെ പത്രോസ് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ യേശു പറയുന്നു: ഇപ്പോൾ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എഴുപത്തൊന്നാം സങ്കീർത്തനം ദാസനെപ്പോലെ അമ്മയുടെ ഉദരംമുതലുള്ള ജീവിതത്തെ ഓർത്തു പ്രാർഥിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഇതു രണ്ടാം ദാസഗീതമാണ്. ഒന്നാം ഗീതത്തിൽ ദൈവം ദാസനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ദാസൻതന്നെ സംസാരിക്കുന്നു; തീരദേശങ്ങളെയും വിദൂരജനതകളെയുമാണ് അവൻ വിളിക്കുന്നത്. ബാബിലോണിലെ പ്രവാസികൾ തങ്ങൾ മറക്കപ്പെട്ടുവെന്നു കരുതി (49:14). ഈ തളർച്ചയ്ക്ക് ഉള്ളിൽനിന്നുതന്നെ ഗീതം മറുപടി പറയുന്നു: ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തവനുപോലും താൻ ഒന്നും നേടിയില്ലെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഗർഭത്തിൽത്തന്നെ എന്നെ കർത്താവ് വിളിച്ചു. അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽവച്ചുതന്നെ അവിടുന്ന് എന്നെ നാമകരണം ചെയ്തു.” (49:1)
വിശുദ്ധ പൗലോസ് തന്റെ വിളിയെ ഈ വാക്കുകളിൽ വിവരിക്കുന്നു (ഗലാത്തിയാ 1:15; ജറെമിയാ 1:5 നോക്കുക). മനുഷ്യന്റെ ഏതു തീരുമാനത്തിനും മുമ്പേ ദൈവവിളി ആരംഭിക്കുന്നു.
“നിന്നിൽ ഞാൻ മഹത്വം പ്രാപിക്കും” (49:3)
ഈ വാക്യത്തിൽ ദാസനെ ഇസ്രായേൽ എന്നു വിളിക്കുന്നു; മിക്കവാറും എല്ലാ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലും അങ്ങനെയാണ്. എന്നാൽ 5–6 വാക്യങ്ങളിൽ അവന്റെ ദൗത്യം ഇസ്രായേലിന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. ഇതാണ് ഗീതത്തിന്റെ കടങ്കഥ: ദാസൻ ജനത്തെ തന്നിൽ വഹിക്കുകയും ജനത്തെ സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇസ്രായേലിനെയും ജനതകളെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന വിശ്വസ്ത ഇസ്രായേൽക്കാരനായ യേശുവിൽ ക്രൈസ്തവർ അതിന്റെ ഉത്തരം കാണുന്നു. ഇസ്രായേൽജനം ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തമായി തുടരുന്നു; അവരുടെ ദാനങ്ങളും വിളിയും അവിടുന്നു പിൻവലിക്കുന്നില്ല (റോമാ 11:29).
“എന്റെ രക്ഷ ലോകാതിർത്തിവരെ എത്തുന്നതിന്” (49:6)
പരാജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാതിക്ക് ദൈവം മറുപടി നൽകുന്നത് ജോലി ചെറുതാക്കിയല്ല, വലുതാക്കിയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ശിശുവിനെ കൈയിലെടുത്ത ശിമയോൻ അവിടുത്തെ വിജാതീയർക്കു വെളിപാടിന്റെ പ്രകാശം എന്നു വിളിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 2:32). പിസീദിയായിലെ അന്ത്യോക്യയിൽ പൗലോസും ബർണബാസും 49:6 തങ്ങളുടെ ദൗത്യരേഖയായി സ്വീകരിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 13:47). അങ്ങനെ ഗീതം ഒന്നാമതു ക്രിസ്തുവിന്റേതാണ്; പിന്നീട് അവിടുത്തെ ദൗത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നവരുടേതും. പീഡാനുഭവത്തിന്റെ അർഥം പ്രഘോഷിക്കുന്ന ഗീതങ്ങളിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെയും എണ്ണുന്നു (CCC 713). തങ്ങളുടെ അധ്വാനം പാഴായെന്നു തോന്നുന്നവർക്ക് നാലാം വാക്യം സത്യസന്ധമായി പ്രാർഥിക്കാം, അതിന്റെ രണ്ടാംപകുതിയും ചേർത്ത്: എങ്കിലും എന്റെ അവകാശം കർത്താവിലും പ്രതിഫലം ദൈവത്തിലുമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
പാദക്ഷാളനത്തിനുശേഷം (13:1–20) നാം അത്താഴമേശയിലാണ്. യൂദാസിൽ പിശാച് പ്രവർത്തിച്ചത് വായനക്കാരന് അറിയാം (13:2). പുതിയ കൽപനയുടെ വാക്യങ്ങൾ ഇന്നത്തെ വായന ഒഴിവാക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ യേശുവിനു ചുറ്റും മൂന്നു ശിഷ്യരെ കാണിക്കുന്നു: ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവൻ, അവിടുത്തോടു ചേർന്നു കിടക്കുന്നവൻ, വീമ്പു പറഞ്ഞു വീഴാനിരിക്കുന്നവൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ശിഷ്യൻമാരിൽ യേശു സ്നേഹിച്ചിരുന്നവൻ അവന്റെ വക്ഷസ്സിലേക്കു ചാരിക്കിടന്നിരുന്നു.” (13:23)
പിതാവിന്റെ മാറിടത്തിലിരിക്കുന്ന പുത്രനെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന 1:18-ലെ അതേ ഗ്രീക്കുവാക്കാണിത്. പുത്രൻ പിതാവിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ ഈ ശിഷ്യൻ പുത്രനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. സുവിശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല. സെബദിയുടെ പുത്രനായ യോഹന്നാനാണെന്നു പുരാതന പാരമ്പര്യം കരുതുന്നു; ചില ആധുനികപണ്ഡിതർ ചോദ്യം തുറന്നിടുന്നു.
“ആ അപ്പക്കഷണം സ്വീകരിച്ച ഉടനെ അവൻ പുറത്തു പോയി. അപ്പോൾ രാത്രിയായിരുന്നു.” (13:30)
ഒരു സമയവും ഒരു മനോനിലയും. രാത്രിയിൽ നടക്കുന്നവൻ കാലിടറി വീഴുന്നു എന്ന് യേശു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (11:10). അപ്പത്തിൽ തിന്മയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല യൂദാസിനു ദോഷം സംഭവിച്ചത്; നല്ലതിനെ അവൻ മോശമായി സ്വീകരിച്ചു എന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം).
“നിനക്കുവേണ്ടി എന്റെ ജീവൻ ഞാൻ ത്യജിക്കും.” (13:37)
നല്ല ഇടയന്റെ വാക്കുകൾതന്നെയാണ് പത്രോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് (10:11). ആത്മാർഥതയോടെയാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്; എന്നാൽ ക്രമം തെറ്റി: ആദ്യം യേശുവാണ് പത്രോസിനുവേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിക്കുന്നത്. ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം സ്നേഹിക്കാൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വിളിക്കപ്പെടുന്ന പത്രോസ് യഥാർഥത്തിൽ അനുഗമിക്കും (21:15–19).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ രാത്രിയിലെ രണ്ടു വീഴ്ചകൾ സഭ ഒരുമിച്ചാണ് വായിക്കുന്നത്. യൂദാസും പത്രോസും തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ കൈവിടുന്നു. വീഴ്ചയ്ക്കുശേഷമാണ് വ്യത്യാസം തെളിയുന്നത്: പത്രോസ് തിരിച്ചുവരുന്നു. ഒരാൾ കരുണയ്ക്ക് അപ്പുറത്താണെന്ന് ആരെക്കുറിച്ചും നാം പറയരുത്. രാത്രിയായിരുന്നു എന്ന വാക്കിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ മനുഷ്യപുത്രൻ മഹത്വപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു കേൾക്കുന്നു: ഈ ആഴ്ചയിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട പ്രവൃത്തിപോലും സ്നേഹത്തിന്റെ പദ്ധതിയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുന്നു.
യേശു മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ യൂദാസിനു മറ്റൊരു വഴി ഉണ്ടായിരുന്നോ?
ഉണ്ടായിരുന്നു. മുൻകൂട്ടി അറിയുന്നത് നിർബന്ധിക്കലല്ല. എല്ലാ കാലവും ദൈവത്തിനു നിത്യമായ വർത്തമാനമാണ്; അതിനാൽ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രതികരണം അവിടുത്തെ പദ്ധതിയിലുണ്ട്; മനുഷ്യന്റെ അന്ധതയിൽനിന്നുള്ള പ്രവൃത്തികളെ രക്ഷാപദ്ധതി നിറവേറ്റാനായി അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുന്നു എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 600). യൂദാസ് പ്രവർത്തിച്ചു; അതിന് ഉത്തരവാദിയുമായിരുന്നു.