24 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും.” യോഹന്നാൻ 12:32
ജോസഫ് ഇപ്പോൾ ഈജിപ്തിലെ തടവറയിലാണ്. ഫറവോയുടെ രണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരെക്കൂടി അവിടെ അടയ്ക്കുന്നു: പാനപാത്രവാഹകപ്രമാണിയും പാചകപ്രമാണിയും. ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ അവർ വിഷാദിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ട് ജോസഫ് ചോദിക്കുന്നു: “നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് എന്താണ് ഇന്നൊരു വിഷാദം?” അവർ സ്വപ്നം കണ്ടു; വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ആരുമില്ല. ജോസഫ് പറയുന്നു: “വ്യാഖ്യാനം ദൈവത്തിൻേറ തല്ലേ? സ്വപ്നം എന്തെന്നു പറയൂ.” പാനപാത്രവാഹകൻ മൂന്നു ശാഖകളുള്ള ഒരു മുന്തിരിവള്ളി കണ്ടു; അതു മൊട്ടിട്ടു, പൂത്തു, പഴുത്തു: “ഫറവോയുടെ പാന പാത്രം എന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ മുന്തിരിപ്പഴങ്ങൾ എടുത്തു പിഴിഞ്ഞു പാനപാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ച് അവനു കൊടുത്തു.” പാചകൻ തലയിൽ അപ്പം നിറഞ്ഞ മൂന്നു കുട്ടകളും മുകളിലത്തെ കുട്ടയിൽനിന്നു കൊത്തിത്തിന്നുന്ന പക്ഷികളെയും കണ്ടു. ജോസഫ് പറയുന്നു: “മൂന്നു ശാഖകൾ മൂന്നു ദിവസങ്ങളാണ്. മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഫറവോ നിന്നെ ഉദ്യോഗത്തിൽ വീണ്ടും നിയമിക്കും. മുൻപെന്നപോലെ നീ പാനപാത്രം ഫറവോയുടെ കൈയിൽവച്ചു കൊടുക്കും.” എന്നിട്ട് നിരപരാധിയായ ആ തടവുകാരൻ ഹൃദയം തൊടുന്ന ഒരു അപേക്ഷ ചേർക്കുന്നു: “നല്ലകാലം വരുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണം, എന്നോടു കാരുണ്യം കാണിക്കണം. എന്റെ കാര്യം ഫറവോയുടെ മുൻപിൽ ഉണർത്തിച്ച് ഈ തടവറയിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണം.” “ഹെബ്രായരുടെ നാട്ടിൽനിന്ന് അവർ എന്നെ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതാണ്. ഇവിടെയും അവരെന്നെ ഈ ഇരുട്ടറയിൽ അടയ്ക്കത്തക്കതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല.” ജോസഫ് പറഞ്ഞതുപോലെ മൂന്നാം ദിവസം എല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു; തുടർന്ന് ആ അധ്യായത്തിലെ ഏറ്റവും ദുഃഖകരമായ വാക്യം: “എന്നാൽ, പാനപാത്രവാഹകൻ ജോസഫിനെ ഓർമിച്ചില്ല; അവനെ മറന്നുകളഞ്ഞു.” പെസഹായുടെ തലേന്ന് സഭ നമ്മുടെ മുൻപിൽ വയ്ക്കുന്നത് ഒരു പാനപാത്രം, അപ്പക്കുട്ടകൾ, ചങ്ങലയിലായ ഒരു നിരപരാധി, മൂന്നു ദിവസം, ഓർമിക്കപ്പെടാനുള്ള ഒരു യാചന. വെള്ളിയാഴ്ച ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരുവൻ ഈശോയോടു പറയും: “യേശുവേ, നീ നിന്റെ രാജ്യത്തു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണമേ!” ഈശോ അവനെ മറക്കുകയില്ല. നാളെ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഈശോ അപ്പവും പാനപാത്രവും എടുത്തു പറയും: “എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്യുവിൻ.” പലപ്പോഴും നാം മറവിക്കാരനായ ആ പാനപാത്രവാഹകനാണ്; ഓർക്കാൻ നാം പഠിക്കുന്നതും ദൈവം നമ്മെ ഓർക്കുന്നതുമായ ഇടമാണ് വിശുദ്ധ കുർബാന. കേരളത്തിലെ വീടുകളിൽ ഇന്ന് ഒരുക്കത്തിന്റെ ദിവസമാണ്: പെസഹാ അപ്പത്തിനുള്ള അരിപ്പൊടിയും തേങ്ങയും, പാലിനുള്ള ശർക്കരയും തേങ്ങാപ്പാലും, ഓശാന ഞായറിലെ കുരുത്തോലകൊണ്ടുള്ള കൊച്ചുകുരിശും ഒരുക്കിവയ്ക്കുന്നു.
രണ്ടാം വായനയിൽ, വൃദ്ധനും മരണത്തോടടുത്തവനുമായ ജോഷ്വ യാത്രാമൊഴിക്കായി ഇസ്രായേലിനെ മുഴുവൻ വിളിച്ചുകൂട്ടുന്നു: “ഞാൻ ഇതാ വൃദ്ധനായി.” “ജനതകളോട് നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് എന്താണ് ചെയ്തതെന്നു നിങ്ങൾ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു; അവിടുന്നുതന്നെയാണല്ലോ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുദ്ധം ചെയ്തത്.” അവൻ ഒന്നുമാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്നു: “ആകയാൽ, മോശയുടെ നിയമഗ്രന്ഥത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതെല്ലാം വിശ്വസ്തതയോടെ അനുസരിക്കുകയും അനുഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ; അതിൽനിന്ന് ഇടംവലം വ്യതിചലിക്കരുത്.” അവന്റെ അവസാനവാക്ക് നിയമം മുഴുവന്റെയും സംഗ്രഹമാണ്: “അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഉത്സുകരായിരിക്കണം.” നാളെ ഈശോ അത്താഴമേശയിൽ തന്റെ യാത്രാമൊഴി നൽകും; അവന്റെ കൽപനയും ഇതുതന്നെ, പുതുതാക്കപ്പെട്ടത്: ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെ നിങ്ങളും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുവിൻ. പാനപാത്രംകൊണ്ട് ഈശോ എന്തു ചെയ്യുമെന്ന് ലേഖനം വിശദീകരിക്കുന്നു. “വിളിക്കപ്പെട്ടവർ വാഗ്ദത്തമായ നിത്യാവകാശം പ്രാപിക്കുന്നതിന്, അവൻ ഒരു പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായി.” ഒരു മരണപത്രംപോലെ, ഉടമ്പടിയും ഒരു മരണത്തിലൂടെയാണ് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നത്. “അതിനാൽ, രക്തം കൂടാതെയല്ല ആദ്യത്തെ ഉടമ്പടിയും ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.” മോശ ജനത്തിന്റെമേൽ രക്തം തളിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഇതുദൈവം നിങ്ങളോടു കൽപിച്ചിരിക്കുന്ന ഉട മ്പടിയുടെ രക്തമാണ്.” മിശിഹാ മനുഷ്യനിർമിതമായ ഒരു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കല്ല പ്രവേശിച്ചത്; “നമുക്കുവേണ്ടി ദൈവസന്നിധിയിൽ നിൽക്കാൻ സ്വർഗത്തിലേക്കുതന്നെയാണ് യേശു പ്രവേശിച്ചത്.” അവന് അത് ആവർത്തിക്കേണ്ടതുമില്ല: “കാലത്തിന്റെ പൂർണതയിൽ തന്നെത്തന്നെ ബലിയർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പാപത്തെനശിപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോൾ ഇതാ, അവൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” അതുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ കുർബാന ഒരു പുതിയ ബലിയോ ആവർത്തിക്കുന്ന ബലിയോ അല്ല, മറിച്ച് കുരിശിലെ ഏകബലിതന്നെ നമ്മുടെ ബലിപീഠങ്ങളിൽ സന്നിഹിതമാകുന്നതാണ് എന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 1366–1367). പ്രത്യാശയോടെയാണ് ലേഖനം അവസാനിക്കുന്നത്: മിശിഹാ വീണ്ടും വരും; പാപപരിഹാരാർഥമല്ല, തന്നെ ആകാംക്ഷാപൂർവം കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി.
പീഡാസഹനത്തിന്റെ തലേന്ന് കർത്താവിന്റെ ഹൃദയം കേൾക്കാൻ സുവിശേഷം നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു. “ഇപ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് അസ്വസ്ഥമായിരിക്കുന്നു.” മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളിലേതുപോലെ തോട്ടത്തിലെ ഒരു രംഗം യോഹന്നാനില്ല; ഇതാണ് അവന്റെ ഗത്സെമനി. ഭയമില്ലെന്ന് ഈശോ നടിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും ഒഴിവാക്കണമേ എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നില്ല: “ഇതിനുവേണ്ടിയാണല്ലോ ഈ മണിക്കൂറിലേക്കു ഞാൻ വന്നത്.” “പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തണമേ!” സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു സ്വരം മറുപടി നൽകുന്നു: “ഞാൻ മഹത്വപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയും മഹ ത്വപ്പെടുത്തും.” ഇടിമുഴക്കമെന്ന് ചിലർ; ദൂതൻ സംസാരിച്ചുവെന്ന് മറ്റുചിലർ. ഈശോ അവരോടു പറയുന്നു: “ഇപ്പോഴാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെന്യായവിധി. ഇപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിന്റെ അധികാരി പുറന്തള്ളപ്പെടും.” “ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും.” യോഹന്നാൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “അവൻ ഇതു പറഞ്ഞത്, താൻ ഏതു വിധത്തിലുള്ള മരണമാണു വരിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്നു സൂചിപ്പിക്കാനാണ്.” കുരിശ് ഒരു സിംഹാസനമാണ്, ആകർഷിക്കുന്ന ഒരു കാന്തം, മലമുകളിൽ ഉയർത്തിയ ഒരു വിളക്ക്. മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നൂറ്റാണ്ടുകളായി സ്വന്തമായ ഒരു കുരിശു സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു: രൂപമില്ലാതെ കൊത്തിയ, കരങ്ങൾ പുഷ്പിക്കുന്ന, മുകളിൽ ഒരു പ്രാവ് ഇറങ്ങിവരുന്ന മാർത്തോമ്മാ സ്ലീവാ: ഉയിർപ്പിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ കാണുന്ന കുരിശ്. യൂദാസ് പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് “ഞാൻ അവനെ നിങ്ങൾക്ക് ഏൽപിച്ചു തന്നാൽ നിങ്ങൾ എനിക്ക് എന്തു തരും?” എന്നു ചോദിച്ചതോർത്ത് പലരും ഈ ദിവസത്തെ ഒറ്റുകാരന്റെ ബുധൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. യൂദാസ് മറ്റാരുടെയോ കഥയല്ല. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്കായി കർത്താവിനെ വിൽക്കാം. എന്നാൽ ഉയർത്തപ്പെടാനിരിക്കുന്നവൻ, തന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തവരെപ്പോലും, തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കുന്നെങ്കിൽ, എല്ലാവരെയും തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു.
വിഷയം: “ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും.”
മറക്കപ്പെട്ട തടവുകാരനും ഓർക്കുന്ന കർത്താവും, ജോഷ്വയുടെ യാത്രാമൊഴി, ഒരിക്കൽ മാത്രം അർപ്പിക്കപ്പെട്ട പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തം, ഉയർത്തപ്പെടുന്ന മനുഷ്യപുത്രൻ.
“നല്ലകാലം വരുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണം, എന്നോടു കാരുണ്യം കാണിക്കണം. എന്റെ കാര്യം ഫറവോയുടെ മുൻപിൽ ഉണർത്തിച്ച് ഈ തടവറയിൽ നിന്ന് എന്നെ മോചിപ്പിക്കണം.” ഉൽപത്തി 40:14
“അവൻ തുടർന്നു: യേശുവേ, നീ നിന്റെ രാജ്യത്തു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണമേ!” ലൂക്കാ 23:42
ജീവിതത്തിൽ: നീ മറന്നുപോയ ഒരാളോടു നന്ദി പറയുക; തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്നെ ഓർക്കണമേ എന്നു കർത്താവിനോടു യാചിക്കുക.
“അപ്പോൾ മോശ രക്തമെടുത്ത് ജനങ്ങളുടെ മേൽ തളിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ഈ വചനങ്ങളെല്ലാം ആധാരമാക്കി കർത്താവു നിങ്ങളോടു ചെയ്ത ഉടമ്പടിയുടെ രക്തമാകുന്നു ഇത്.” പുറപ്പാട് 24:8
“കാലത്തിന്റെ പൂർണതയിൽ തന്നെത്തന്നെ ബലിയർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പാപത്തെനശിപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോൾ ഇതാ, അവൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” ഹെബ്രായർ 9:26
ജീവിതത്തിൽ: ഏകബലിയിൽ യോഗ്യതയോടെ പങ്കുചേരാൻ പെസഹായ്ക്കുമുൻപ് ഒരു നല്ല കുമ്പസാരം നടത്തുക.
“എന്റെ ദാസനു ശ്രേയസ്സുണ്ടാവും. അവൻ അത്യുന്നതങ്ങളിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും പുകഴ്ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 52:13
“ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും.” യോഹന്നാൻ 12:32
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി ഒരു ക്രൂശിതരൂപത്തിന്റെ മുൻപിൽ അഞ്ചു മിനിറ്റ് നിശ്ശബ്ദമായി ഇരുന്ന് കർത്താവ് നിന്നെ ആകർഷിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.
നാം മറക്കുന്നു; കർത്താവ് ഓർക്കുന്നു. നാം പരാജയപ്പെടുന്നു; അവന്റെ ഏകബലി എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു.
കുരിശിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട്, അവൻ എല്ലാവരെയും തന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു; നാളെ അവൻ തന്നെത്തന്നെ നമ്മുടെ കരങ്ങളിൽ ഏൽപിക്കും.
തീരുമാനം: പെസഹാമേശ ഒരുക്കുക, കുമ്പസാരിക്കുക, മറന്നുപോയ ഒരു ഉപകാരിക്കു നന്ദി പറയുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ ജോസഫ് തടവറയിലാണ്. ഫറവോയുടെ പാനപാത്രവാഹകന്റെയും പാചകന്റെയും സ്വപ്നങ്ങൾ അവൻ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു: ഒരു പാനപാത്രം, അപ്പക്കുട്ടകൾ, മൂന്നു ദിവസം. അവൻ പാനപാത്രവാഹകനോടു യാചിക്കുന്നു: നല്ലകാലം വരുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണം (ഉൽപ 40:14).
എന്നാൽ പാനപാത്രവാഹകൻ ജോസഫിനെ ഓർമിച്ചില്ല; അവനെ മറന്നുകളഞ്ഞു (ഉൽപ 40:23). എത്രയോ പ്രാവശ്യം നാമും അവനെപ്പോലെയാണ്: സഹായിച്ചവരെ നാം മറക്കുന്നു; കാര്യങ്ങൾ നന്നായി പോകുമ്പോൾ ദൈവത്തെയും മറക്കുന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച മരിക്കാറായ ഒരുവൻ പറയും: യേശുവേ, എന്നെയും ഓർക്കണമേ. ഈശോ മറക്കുകയില്ല.
വൃദ്ധനായ ജോഷ്വ ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിൽ നിങ്ങൾ ഉത്സുകരായിരിക്കണം (ജോഷ്വ 23:11). നാളെ അത്താഴമേശയിൽ ഈശോ തന്റെ യാത്രാമൊഴി നൽകും; അവന്റെ കൽപനയും സ്നേഹമായിരിക്കും.
തന്നെത്തന്നെ ബലിയർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പാപത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ മിശിഹാ ഒരിക്കൽ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രാ 9:26). വിശുദ്ധ കുർബാന ആ ബലി ആവർത്തിക്കുന്നില്ല; കുരിശിലെ ഏകബലി നമുക്കായി സന്നിഹിതമാക്കുന്നു. നിർമലമായ ഹൃദയത്തോടെ നാളെ നമുക്ക് അതിലേക്കു വരാം.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പറയുന്നു: ഇപ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് അസ്വസ്ഥമായിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ആ മണിക്കൂറിൽനിന്ന് അവൻ ഓടിയൊളിക്കുന്നില്ല: പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തണമേ. ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും (യോഹ 12:32). ഇന്നു രാത്രി പെസഹാ അപ്പം ഒരുക്കുമ്പോൾ നമുക്കു കുരിശിലേക്കു നോക്കാം; അവൻ നമ്മെ ആകർഷിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, തടവറയിൽവച്ച് ജോസഫ് ഒരാളോടു ചോദിച്ചു: ദയവായി എന്നെ ഓർക്കണേ! പക്ഷേ അയാൾ മറന്നുപോയി. ഈശോ നമ്മെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല! ഇന്നു രാത്രി പെസഹാ അപ്പം ഒരുക്കാൻ സഹായിക്കാമോ? നന്ദി പറയാൻ മറന്നുപോയ ഒരാളോടു നന്ദി പറയാമോ?
ചങ്ങലയിലായ നിരപരാധിയായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഓർക്കണമേ എന്നു യാചിച്ച കള്ളനെ അങ്ങു മറന്നില്ല. അങ്ങയെയും ഞങ്ങൾക്കു നന്മ ചെയ്തവരെയും ഞങ്ങൾ മറക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളോടു ക്ഷമിക്കണമേ. പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ അങ്ങ് ഒരിക്കൽ മാത്രം അങ്ങയെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചു; അങ്ങയുടെ ഏകബലി സന്നിഹിതമാകുന്ന അങ്ങയുടെ ബലിപീഠത്തിനു മുൻപിൽ നാളെ നിൽക്കാൻ ഞങ്ങളെ യോഗ്യരാക്കണമേ. കുരിശിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട അങ്ങ് ഞങ്ങളെയും എല്ലാ മനുഷ്യരെയും അങ്ങിലേക്ക് ആകർഷിക്കണമേ; ജോഷ്വ തന്റെ ജനത്തെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ സ്നേഹത്തിൽ ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരായി കാക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
താൻ സഹായിച്ചവൻ മറന്നുകളഞ്ഞ ജോസഫ് തടവറയിലാണ്. തന്റെ ആത്മാവ് അസ്വസ്ഥമാണെന്ന് ഈശോ പറയുന്നു; എങ്കിലും ആ മണിക്കൂറിൽനിന്നു പിന്തിരിയുന്നില്ല. ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഇടത്താണ് രണ്ടു വായനകളും നിൽക്കുന്നത്. രണ്ടാം വായനയിൽ (ജോഷ്വ 23:1–11) വൃദ്ധനായ ജോഷ്വ കർത്താവിനോടു ചേർന്നുനിൽക്കാൻ ഇസ്രായേലിനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ലേഖനത്തിൽ (ഹെബ്രായർ 9:15–28) മിശിഹാ സ്വന്തം രക്തവുമായി എന്നേക്കുമായി ഒരിക്കൽ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഓർമിക്കുക, ഉയർത്തപ്പെടുക എന്നീ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.
പശ്ചാത്തലം.
ഇന്നലത്തെ കഥയ്ക്കും ഇന്നത്തേതിനും ഇടയിൽ 38, 39 അധ്യായങ്ങളുണ്ട്. പൊത്തിഫറിനെ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിച്ച ജോസഫിനെതിരേ അവന്റെ ഭാര്യ വ്യാജാരോപണം ഉന്നയിച്ചു; അദ്ദേഹം രാജകീയ തടവറയിലായി. അവിടെയും കർത്താവ് അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു (39:21). ഇപ്പോൾ ഫറവോയുടെ രണ്ട് ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമതലയിലാകുന്നു. രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ പാനപാത്രവാഹകനും പാചകപ്രമാണിയും കൊട്ടാരത്തിൽ വിശ്വസ്തസ്ഥാനമുള്ളവരായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സ്വപ്നം കണ്ടു. അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ആരുമില്ല.” (40:8)
വ്യാഖ്യാനം ദൈവത്തിന്റേതാണ് എന്നാണ് ജോസഫിന്റെ മറുപടി. സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത അന്യനാട്ടിലെ തടവറയിലും അദ്ദേഹം ആദ്യം ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. അവരെക്കാൾ മോശമായ അവസ്ഥയിലായിട്ടും അവരുടെ മുഖത്തെ വിഷാദം അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു (7).
“നല്ലകാലം വരുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കണം, എന്നോടു കാരുണ്യം കാണിക്കണം.” (40:14)
ഇവിടെ തനിക്കുവേണ്ടി ജോസഫ് സഹായം ചോദിക്കുന്നു. താൻ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്നും തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും അദ്ദേഹം സത്യം പറയുന്നു (15). ഒരു കുരിശിൽനിന്ന് ഇതേ അപേക്ഷ വീണ്ടും മുഴങ്ങും (ലൂക്കാ 23:42).
“എന്നാൽ, പാനപാത്രവാഹകൻ ജോസഫിനെ ഓർമിച്ചില്ല; അവനെ മറന്നുകളഞ്ഞു.” (40:23)
അധ്യായം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. രണ്ടു വർഷം മുഴുവൻ കടന്നുപോകും (41:1). ഹാശാ ആഴ്ചയിൽ ദൈവത്തിന്റെ മൗനം ദൈവത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യമല്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഒരാൾ ഉയർത്തപ്പെടുകയും മറ്റേയാൾ വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത രണ്ടു തടവുകാരുടെ നടുവിലെ ജോസഫിനെയും, രണ്ടു കുറ്റവാളികളുടെ നടുവിൽ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട കർത്താവിനെയും ആദ്യകാലംമുതൽ ക്രൈസ്തവ പ്രസംഗകർ താരതമ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ രണ്ടു സേവകരുടെ കൈയിലെ പാനപാത്രവും അപ്പവും നമ്മുടെ മനസ്സിനെ പെസഹായിലേക്കും തിരിച്ചേക്കാം; ഇത് ഒരു ഭക്തിയുള്ള ചിന്ത മാത്രമാണ്, ഉൽപത്തിയുടെ ഗ്രന്ഥകർത്താവ് അത് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കണമെന്നില്ല. നഷ്ടമെന്നു തോന്നുന്നവയിലൂടെ ദൈവപരിപാലന പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ പാഠമായി ജോസഫിന്റെ കഥ മതബോധനഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിക്കുന്നു (CCC 312).
പശ്ചാത്തലം.
ഗോതമ്പുമണിയുടെ തുടർച്ചയാണിത്. മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളെപ്പോലെ തോട്ടത്തിലെ വേദന യോഹന്നാൻ വിവരിക്കുന്നില്ല; ഈ ഭാഗം അതിന്റെ ഭാരം ഏറെയും വഹിക്കുന്നു. മർക്കോസ് 14:34-ലെ ദുഃഖത്തിനു സമാനമാണ് ഇവിടത്തെ അസ്വസ്ഥത; ഉച്ചത്തിലുള്ള കരച്ചിലിനെയും കണ്ണീരിനെയുംകുറിച്ച് ഹെബ്രായർ 5:7 പറയുന്നു.
സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള സ്വരം ഇപ്പോൾ ചൊല്ലിയ പ്രാർഥനയ്ക്കു മറുപടി നൽകുന്നു; ജനക്കൂട്ടത്തിന് ഒരു ശബ്ദം മാത്രമാണു കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇപ്പോൾ എന്റെ ആത്മാവ് അസ്വസ്ഥമായിരിക്കുന്നു. … അല്ല, ഇതിനുവേണ്ടിയാണല്ലോ ഈ മണിക്കൂറിലേക്കു ഞാൻ വന്നത്.” (12:27)
ഈശോ തന്റെ ഭയത്തിനു പേരു പറയുന്നു; രക്ഷയ്ക്കായുള്ള പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുന്നു; അതു മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു. ഭയം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതല്ല ഇവിടെ ധൈര്യം.
“പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തണമേ!” (12:28)
ദൈവത്തിന്റെ നാമം അടയാളങ്ങളിൽ മഹത്വപ്പെട്ടു; കുരിശിലും ഉയിർപ്പിലും അതു വീണ്ടും മഹത്വപ്പെടും.
“ഞാൻ ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യരെയും എന്നിലേക്കാകർഷിക്കും.” (12:32)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇവിടെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ചിലതിൽ പന്താസ് (എല്ലാ മനുഷ്യരെയും) എന്നും മറ്റു ചിലതിൽ പന്താ (എല്ലാറ്റിനെയും) എന്നും കാണുന്നു; ലത്തീൻ വുൾഗാത്തയിൽ “എല്ലാറ്റിനെയും” എന്നാണ്. പി.ഒ.സി.യും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും “എല്ലാ മനുഷ്യരെയും” എന്നു വായിക്കുന്നു. രണ്ടും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല; രണ്ടും വിശ്വാസത്തോടു ചേർന്നതാണ്. ഉയർത്തപ്പെടൽ എന്നതിന്റെ അർഥം താൻ വരിക്കാൻ പോകുന്ന മരണത്തിന്റെ വിധമാണെന്ന് യോഹന്നാൻ വാക്യം 33-ൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
27, 32 വാക്യങ്ങൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം രണ്ടു പ്രധാന ഇടങ്ങളിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: തന്റെ മാനുഷിക ഹൃദയത്തിൽ പുത്രൻ പിതാവിന്റെ പദ്ധതി സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ (CCC 607), സ്വർഗാരോഹണത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന കുരിശിലെ ഉയർത്തപ്പെടലിൽ (CCC 662). പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ മഹാനായ വിശുദ്ധ ലെയോ ഈ വാക്യത്തിനു മുമ്പിൽ അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു: കുരിശിൽനിന്നു കർത്താവ് എല്ലാറ്റിനെയും തന്നിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു (ആശയം).
ഈശോ ദൈവമാണെങ്കിൽ എങ്ങനെ ഭയപ്പെടും?
ഈശോ സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമാണ്; അവിടുത്തേക്കു യഥാർഥമായ മാനുഷിക ആത്മാവും മാനുഷിക ഇച്ഛയുമുണ്ട്. മരണത്തിനു മുമ്പിലുള്ള അവിടുത്തെ ഭയം യഥാർഥമാണ്; നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ അവിടുന്ന് എത്ര പൂർണമായി പങ്കുചേരുന്നു എന്നതിന്റെ ഭാഗമാണത്. അവിടുത്തെ മാനുഷിക ഇച്ഛ പിതാവിന്റെ ഹിതത്തോട് ഒന്നായിരിക്കുന്നു (CCC 612). അതുകൊണ്ടാണ് രക്ഷപ്പെടലിനോടുള്ള അവിടുത്തെ “അല്ല” സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാകുന്നത്.