കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവവെള്ളി (ദുഃഖവെള്ളി)

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഏശയ്യാ 52:13–53:12 · നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു
• പ്രതിവചനസങ്കീർത്തനം സങ്കീർത്തനം 31:1, 5, 11–12, 14–16, 24 · പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു
• രണ്ടാം വായന ഹെബ്രായർ 4:14–16 ; ഹെബ്രായർ 5:7–9 · സഹനത്തിലൂടെ അവൻ അനുസരണം അഭ്യസിച്ചു; തന്നെ അനുസരിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം നിത്യരക്ഷയുടെ ഉറവിടമായി
• സുവിശേഷം യോഹന്നാൻ 18:1–19:42 · യോഹന്നാൻ എഴുതിയ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാനുഭവവിവരണം

ഇന്നത്തെ വചനം

“യേശു വിനാഗിരി സ്വീകരിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു: എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. അവൻ തല ചായ്ച്ച് ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 19:30

വചനവിചിന്തനം

ഇന്നു സഭ ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കുന്നില്ല. സക്രാരി തുറന്നും ശൂന്യമായും കിടക്കുന്നു; അൾത്താര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു; മണികൾ നിശ്ശബ്ദമാണ്. വർഷത്തിലെ ഈ ഒരു ദിവസം, കൂദാശാരൂപത്തിൽ ബലി അർപ്പിക്കാനല്ല, ഒരിക്കലായി എന്നേക്കുമായി ആ ബലി അർപ്പിക്കപ്പെട്ട കുരിശിൻചുവട്ടിൽ നിൽക്കാനാണ് സഭ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നത്. ഒന്നാം വായന ക്രിസ്തുവിനു നൂറ്റാണ്ടുകൾ മുൻപ് എഴുതപ്പെട്ട, സഹനദാസനെക്കുറിച്ചുള്ള നാലാം ഗീതമാണ്: മനുഷ്യരാൽ നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും പരിത്യക്തനാവുകയും ചെയ്തവൻ, വേദനയും ദുഃഖവും അറിഞ്ഞവൻ, കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ മൗനം പാലിച്ചവൻ. എന്തിനുവേണ്ടിയെന്നും പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു; നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു. പഴയനിയമത്തിൽ ദുഃഖവെള്ളിയുടെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ചിത്രമായി സഭ എന്നും ഈ ഗീതം വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു കുരിശിൽ പ്രാർഥിച്ച വാക്കുകളാണ് സങ്കീർത്തനം നമ്മുടെ നാവിൽ വയ്ക്കുന്നത്: അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു.

സഹിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ഹെബ്രായർക്കുള്ള ലേഖനം കാണിച്ചുതരുന്നു. ആകാശങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രധാനപുരോഹിതൻ, ദൈവപുത്രനായ യേശു. എന്നിട്ടും അവൻ നമ്മിൽനിന്ന് അകലെയല്ല: നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ നമ്മോടൊത്തു സഹതപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രധാനപുരോഹിതനല്ല നമുക്കുള്ളത്; പാപം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവൻ. തന്റെ ഐഹികജീവിതകാലത്ത് അവൻ കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ പ്രാർഥനകൾ സമർപ്പിച്ചു; പുത്രനായിരുന്നിട്ടും സഹനത്തിലൂടെ അനുസരണം അഭ്യസിച്ചു. അവസാനംവരെ കൊണ്ടുപോയ ആ അനുസരണം അവനെ, തന്നെ അനുസരിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം നിത്യരക്ഷയുടെ ഉറവിടമാക്കി. അതുകൊണ്ട് ഈ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരത്തിനു കൃത്യമായി ഇണങ്ങുന്ന ഒരു ക്ഷണത്തോടെയാണ് വായന അവസാനിക്കുന്നത്: നമുക്കു പ്രത്യാശയോടെ കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാം. കുരിശാണ് ആ കൃപാസിംഹാസനം.

തുടർന്ന് എല്ലാ ദുഃഖവെള്ളിയിലും വായിക്കുന്ന, യോഹന്നാൻ എഴുതിയ പീഡാനുഭവവിവരണം നാം കേൾക്കുന്നു. വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഇരയായിട്ടല്ല, സ്വതന്ത്രമായി തന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്കു നടന്നുപോകുന്ന രാജാവായിട്ടാണ് യോഹന്നാൻ യേശുവിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. കെദ്രോൺ അരുവിക്കക്കരെയുള്ള തോട്ടത്തിൽ അവൻ മുന്നോട്ടുവന്നു ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ ആരെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്? അതു ഞാനാണ് എന്ന് അവൻ പറയുമ്പോൾ പടയാളികൾ പിൻവലിഞ്ഞു നിലംപതിക്കുന്നു. പത്രോസ് മുറിച്ച ചെവിയുടെ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ച് അവൻ അവരോടൊപ്പം പോകുന്നു. അന്നാസിന്റെ മുൻപിൽ അവൻ തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നു; കരിക്കട്ടത്തീയ്ക്കരികെ തീ കാഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പത്രോസ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം അവനെ തള്ളിപ്പറയുന്നു. പീലാത്തോസിന്റെ മുൻപിൽ ഈ ലോകത്തിന്റേതല്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചും സത്യത്തെക്കുറിച്ചും അവൻ സംസാരിക്കുന്നു; പീലാത്തോസ് ചോദിക്കുന്നു: എന്താണു സത്യം? അവൻ ചമ്മട്ടിയടിക്കപ്പെടുന്നു; മുൾക്കിരീടം ധരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ചെമന്ന മേലങ്കി അണിയിക്കപ്പെടുന്നു; ജനക്കൂട്ടത്തിനു മുൻപിൽ നിർത്തപ്പെടുന്നു: ഇതാ, മനുഷ്യൻ! സ്വയം കുരിശു ചുമന്ന് അവൻ ഗൊൽഗോഥായിലേക്കു പോകുന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്കു മുകളിൽ ഹെബ്രായ, ലത്തീൻ, ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിൽ പീലാത്തോസ് എഴുതിവയ്ക്കുന്നു: നസറായനായ യേശു, യഹൂദരുടെ രാജാവ്. തുന്നലില്ലാത്ത അവന്റെ അങ്കിക്കുവേണ്ടി പടയാളികൾ കുറിയിടുന്നു. കുരിശിൽനിന്ന് അവൻ തന്റെ അമ്മയെ പ്രിയശിഷ്യനും ശിഷ്യനെ അമ്മയ്ക്കും ഏൽപ്പിക്കുന്നു. എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ്, ഈസോപ്പുകമ്പിൽ നീട്ടിയ വിനാഗിരി സ്വീകരിച്ച്, അവൻ പറയുന്നു: എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. തല ചായ്ച്ച് അവൻ ആത്മാവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഒരു പടയാളി അവന്റെ പാർശ്വം കുന്തംകൊണ്ടു കുത്തുന്നു; ഉടനെ രക്തവും വെള്ളവും ഒഴുകുന്നു. അരിമത്തെയാക്കാരൻ ജോസഫും നിക്കോദേമോസും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടെ അവന്റെ ശരീരം കച്ചകൊണ്ടു ചുറ്റി, ഒരു തോട്ടത്തിലെ പുതിയ കല്ലറയിൽ സംസ്കരിക്കുന്നു.

ഈ മരണത്തിന് ഉത്തരവാദി ആരാണ്? സഭ വ്യക്തമായി ഉത്തരം നൽകുന്നു. അന്നത്തെ യഹൂദർ എല്ലാവരുമോ ഇന്നത്തെ യഹൂദജനമോ അല്ല. പീഡാസഹനത്തിൽ സംഭവിച്ചത് അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേൽ വേർതിരിവില്ലാതെയോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ആരോപിക്കാവുന്നതല്ല എന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ 4). യോഹന്നാൻ “യഹൂദർ” എന്നെഴുതുമ്പോൾ മിക്കപ്പോഴും അന്നത്തെ ദേവാലയാധികാരികളെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്; യേശുവും അവന്റെ അമ്മയും എല്ലാ ശ്ലീഹന്മാരും യഹൂദരായിരുന്നു. എല്ലാ പാപികളുമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ പീഡാസഹനത്തിനു കാരണക്കാർ എന്നും, നമ്മുടെ പാപങ്ങളാൽ അവനെ വീണ്ടും ക്രൂശിക്കുമ്പോൾ ക്രൈസ്തവരായ നമുക്കാണ് കൂടുതൽ ഉത്തരവാദിത്വമെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (597–598). അതുകൊണ്ട് ഇന്നു നാം ആരുടെനേരേയും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നില്ല; സ്വന്തം നെഞ്ചത്തടിക്കുന്നു. കുരിശ് ഒന്നാമതായി ഒരു കുറ്റകൃത്യമല്ല, ഒരു ദാനമാണെന്നു നാം കണ്ടെത്തുന്നു: ആരും അത് എന്നിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുക്കുന്നില്ല; ഞാൻ അതു സ്വമനസ്സാ സമർപ്പിക്കുകയാണ് (യോഹ 10:18). സ്നേഹം അവസാനംവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു എന്നത് പരാജയത്തിന്റെ നിലവിളിയല്ല, പൂർത്തിയാക്കപ്പെട്ട ഒരു ദൗത്യത്തിന്റെ വാക്കാണ്: പിതാവിന്റെ ഹിതം നിറവേറി, തിരുവെഴുത്തുകൾ പൂർത്തിയായി, ലോകം വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു.”

നമുക്കുവേണ്ടി മുറിവേറ്റ ദാസൻ, കുരിശിലെ രാജാവ്, അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽനിന്നുള്ള ഉറവ, നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ സഹതപിക്കുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതൻ.

1. നമുക്കുവേണ്ടി മുറിവേറ്റ ദാസൻ

• നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവൻ, പരിത്യക്തൻ.
• കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ മൗനി.
• അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു.

“നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ മേലുള്ള ശിക്ഷ നമുക്കു രക്ഷ നൽകി; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:5

“നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കുരിശിലേറി. അത്, നാം പാപത്തിനു മരിച്ചു നീതിക്കായി ജീവിക്കേണ്ടതിനാണ്. അവന്റെ മുറിവിനാൽ നിങ്ങൾ സൗഖ്യമുള്ളവരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” 1 പത്രോസ് 2:24

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഒരു ക്രൂശിതരൂപത്തിലേക്കു നോക്കി സാവധാനം പറയുക: എനിക്കുവേണ്ടി.

2. കുരിശിലെ രാജാവ്

• “അതു ഞാനാണ്”: അവൻ സ്വതന്ത്രമായി പോകുന്നു.
• ഈ ലോകത്തിന്റേതല്ലാത്ത ഒരു രാജ്യം.
• മൂന്നു ഭാഷകളിലെ ശീർഷകം.

“എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ,എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു! എന്നെ സഹായിക്കാതെയും,എന്റെ രോദനം കേൾക്കാതെയും, അകന്നു നിൽക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?” സങ്കീർത്തനം 22:1

“പീലാത്തോസ് ഒരു ശീർഷകം എഴുതി കുരിശിനു മുകളിൽ വച്ചു. അത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: നസറായനായ യേശു, യഹൂദരുടെ രാജാവ്.” യോഹന്നാൻ 19:19

ജീവിതത്തിൽ: യേശു കുരിശിൽ പ്രാർഥിച്ച ഇരുപത്തിരണ്ടാം സങ്കീർത്തനം ഇന്ന് ആദ്യംമുതൽ അവസാനംവരെ പ്രാർഥിക്കുക.

3. എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു: അവന്റെ പാർശ്വത്തിലെ ഉറവ

• പൂർത്തിയാക്കപ്പെട്ട ദൗത്യം.
• രക്തവും വെള്ളവും.
• അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ച സഭ.

“പാപത്തിൽനിന്നും അശുദ്ധിയിൽനിന്നും ദാവീദുഭവനത്തെയും ജറുസലെം നിവാസികളെയും കഴുകി വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ അന്ന് ഒരു ഉറവ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടും.” സഖറിയാ 13:1

“എന്നാൽ, പടയാളികളിലൊരുവൻ അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ കുന്തംകൊണ്ടു കുത്തി. ഉടനെ അതിൽനിന്നു രക്തവുംവെള്ളവും പുറപ്പെട്ടു.” യോഹന്നാൻ 19:34

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ മാമ്മോദീസയ്ക്കും ഇതുവരെ സ്വീകരിച്ച ഓരോ ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിനുംവേണ്ടി ഇന്നു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.

4. സഹതപിക്കുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതൻ

• പാപമില്ലാതെ, നമ്മെപ്പോലെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ.
• വലിയ വിലാപവും കണ്ണീരും.
• കൃപാസിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കുക.

“അവൻ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടു; നാം അവരെ ബഹുമാനിച്ചതുമില്ല. നമ്മുടെ വേദനകളാണ്യഥാർഥത്തിൽ അവൻ വഹിച്ചത്. നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളാണ് അവൻ ചുമന്നത്. എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ പ്രഹരിക്കുകയും ശിക്ഷിക്കുകയും ദൺഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തെന്നു നാം കരുതി.” ഏശയ്യാ 53:4

“നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ നമ്മോടൊത്തു സഹതപിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രധാനപുരോഹിതനല്ല നമുക്കുള്ളത്; പിന്നെയോ, ഒരിക്കലും പാപംചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവൻ . അതിനാൽ, വേണ്ട സമയത്തു കരുണയും കൃപാവരവും ലഭിക്കുന്നതിനായി നമുക്കു പ്രത്യാശയോടെ കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാം.” ഹെബ്രായർ 4:15–16

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരു ഭാരം കുരിശിങ്കൽ കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുക; സഹിക്കുന്ന ഒരാളെ സന്ദർശിക്കുകയോ വിളിക്കുകയോ ചെയ്യുക.

കുരിശ് പരാജയമല്ല, പൂർത്തിയായ സ്നേഹമാണ്: ദാസനും രാജാവും പുരോഹിതനുമായവൻ നമുക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകുന്നു.

ഒരു ജനതയെയും കുറ്റപ്പെടുത്താനില്ല; എല്ലാ പാപികളുമാണ് അവന്റെ പീഡാസഹനത്തിനു കാരണം; എല്ലാവരും അവന്റെ കരുണയിലേക്കു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

തീരുമാനം: ഇന്ന് ഉപവാസം പാലിക്കുക, കുരിശിനെ ആരാധിക്കുക, ഒരാളോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നമ്മുടെ ദേവാലയത്തിലേക്കു നോക്കുക. അൾത്താര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. സക്രാരി ശൂന്യമാണ്; അതിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുന്നു. പൂക്കളില്ല, മണിയില്ല, ദിവ്യബലിയില്ല. ഒന്നുമാത്രം ശേഷിക്കാൻവേണ്ടി എല്ലാം നീക്കിയിരിക്കുന്നു: കുരിശ്. മറിയം നിന്നിടത്ത്, കുരിശിൻചുവട്ടിൽ, ഇന്നു നാം നിൽക്കുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന് എഴുനൂറു വർഷം മുൻപ് ഏശയ്യാ അവനെ കണ്ടു: നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു; നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു (ഏശ 53:5). കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ അവൻ മൗനം പാലിച്ചു. ക്രൂശിതരൂപത്തിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ നാം പറയണം: എന്റെ പാപത്തിന്റെ വില ഇതാണ്. ഞാൻ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും ഇതാണ്.

യേശു നിസ്സഹായനായ ഒരു ഇരയല്ലെന്ന് യോഹന്നാൻ കാണിച്ചുതരുന്നു. തോട്ടത്തിൽ അവൻ മുന്നോട്ടുവന്നു ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ ആരെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്? അതു ഞാനാണ്. പീലാത്തോസിന്റെ മുൻപിൽ അവൻ സത്യത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. സ്വന്തം കുരിശ് അവൻ ചുമക്കുന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്കു മുകളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: നസറായനായ യേശു, യഹൂദരുടെ രാജാവ്. കുരിശാണ് അവന്റെ സിംഹാസനം. ജീവൻ നൽകിക്കൊണ്ടാണ് അവൻ ഭരിക്കുന്നത്.

ആരാണ് യേശുവിനെ കൊന്നത്? ഒരു ജനതയല്ല. അവന്റെ മരണത്തിന് യഹൂദജനത്തെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്തരുതെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ പാപികളുമാണ് അവന്റെ പീഡാസഹനത്തിനു കാരണം; ഞാനും നീയും (മതബോധനഗ്രന്ഥം 598). അതുകൊണ്ട് ഇന്നു നാം മറ്റുള്ളവരുടെനേരേ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നില്ല; സ്വന്തം നെഞ്ചത്തടിക്കുന്നു. കുരിശിൽനിന്ന് അവൻ പറയുന്നതു നാം കേൾക്കുന്നു: പിതാവേ, ഇവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ.

കുരിശിൽനിന്ന് അവൻ തന്റെ അമ്മയെ നമുക്കു നൽകുന്നു: ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ (യോഹ 19:27). പിന്നെ അവൻ പറയുന്നു: എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു; തല ചായ്ച്ച് ആത്മാവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നു (യോഹ 19:30). പടയാളിയുടെ കുന്തം അവന്റെ പാർശ്വം തുറക്കുന്നു; രക്തവും വെള്ളവും ഒഴുകുന്നു: ദിവ്യകാരുണ്യവും മാമ്മോദീസയും, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ച സഭ.

അല്പസമയത്തിനകം കുരിശിനെ ആരാധിക്കാൻ നാം മുന്നോട്ടുവരും. അതു ചുംബിക്കാൻ കുനിയുമ്പോൾ നിന്റെ പാപങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും നിന്റെ മരിച്ചുപോയവരെയും അവനു നൽകുക. നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ സഹതപിക്കുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതനാണ് അവൻ. നമുക്കു പ്രത്യാശയോടെ കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാം (ഹെബ്രാ 4:16). ക്രിസ്തുവേ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ കുരിശിനാൽ അങ്ങു ലോകത്തെ വീണ്ടെടുത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുകയും വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നു ദേവാലയം വളരെ നിശ്ശബ്ദമാണ്; അൾത്താര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു; കാരണം യേശു നമുക്കുവേണ്ടി കുരിശിൽ മരിച്ചത് നാം ഓർക്കുന്നു. തന്റെ ജീവൻ മുഴുവൻ നൽകുമാറ് അവൻ നമ്മെ സ്നേഹിച്ചു.

ഇന്നു കുരിശു ചുംബിക്കുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിൽ പറയുക: നന്ദി, യേശുവേ. ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു. എന്റെ പാപങ്ങളെപ്രതി ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു.

പ്രാർഥന

കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യങ്ങൾ അനുസ്മരിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു തന്റെ രക്തം ചിന്തി പെസഹാരഹസ്യം സ്ഥാപിച്ചത് ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ, അങ്ങയുടെ ആ ദാസരെ നിത്യസംരക്ഷണത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കണമേ. എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അവിടുന്നുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: കുരിശിലെ രാജാവായ കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ മുറിവുകളാൽ ഞങ്ങൾ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു. അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ കുരിശിനാൽ അങ്ങു ലോകത്തെ വീണ്ടെടുത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുകയും വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങയുടെ പാർശ്വത്തിൽനിന്നുള്ള രക്തവും വെള്ളവും ഞങ്ങളെ കഴുകുകയും പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. കുരിശിൻചുവട്ടിൽ അങ്ങയുടെ അമ്മയുടെ അരികിൽ ഞങ്ങളെ നിർത്തണമേ; അങ്ങയോടൊപ്പം ഈസ്റ്ററിന്റെ ആനന്ദത്തിലേക്കു ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ദിവ്യബലി അർപ്പിക്കപ്പെടാത്ത ഈ ദിവസം സഭ ശ്രവിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു; പിന്നെ കുരിശിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തുന്നു. അനേകരുടെ പാപം വഹിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പേ ഏശയ്യായുടെ നാലാം ദാസഗീതം സംസാരിക്കുന്നു; അവൻ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് സഹിച്ചതെന്നു കണ്ട് അമ്പരന്നവരാണ് അതു പറയുന്നത്. ഹെബ്രായർ ആ സഹനത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്കു നോക്കുന്നു; നമ്മുടെ ബലഹീനത അറിയുന്ന, കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടി പ്രാർഥിച്ച പ്രധാനപുരോഹിതനെ കാണുന്നു. യോഹന്നാൻ പീഡാനുഭവംതന്നെ വിവരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവരണത്തിൽ തടവുകാരൻ രാജാവാണ്; താൻ ചെയ്യുന്നത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് മരണത്തിലേക്കു പോകുന്നു; അവസാനം ആത്മാവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നു.

ലൂക്കാ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന കുരിശിലെ വാക്കുകൾ മുപ്പത്തൊന്നാം സങ്കീർത്തനം നമുക്കു നൽകുന്നു: അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. ഈ മരണം എന്താണ് എന്ന ഇന്നത്തെ ചോദ്യത്തിനാണ് വായനകൾ ഒരുമിച്ച് ഉത്തരം പറയുന്നത്. താക്കോൽവാക്കുകൾ: വഹിച്ചു, അനുസരണം, പൂർത്തിയായി.

ഏശയ്യാ 52:13–53:12 · അനേകരുടെ പാപഭാരം അവൻ പേറി

പശ്ചാത്തലം.

ക്രിസ്തുവിനുമുമ്പ് ആറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബാബിലോൺ പ്രവാസകാലത്തുനിന്നുള്ള നാലാമത്തേതും ഏറ്റവും മഹത്തുമായ ദാസഗീതമാണിത്. അതിന്റെ രൂപം അസാധാരണമാണ്. ആദ്യവും അവസാനവും ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു. ഇടയിൽ, ഞെട്ടിപ്പോയ “നാം” ഏറ്റുപറയുന്നു: ദൈവം അവനെ ശിക്ഷിക്കുകയാണെന്നു നാം കരുതി; നമുക്കു തെറ്റി. ദാസൻ ഒരു വാക്കുപോലും പറയുന്നില്ല; ഗീതംതന്നെ അത് എടുത്തുപറയുന്നു (53:7).

അവൻ ആരായിരുന്നു? പാഠം അതു പറയുന്നില്ല; അപ്പ. പ്രവ. 8:34-ൽ എത്യോപ്യക്കാരനായ ഉദ്യോഗസ്ഥനും ഇതേ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. ജനതകളുടെ ഇടയിൽ ഏറെ സഹിച്ച ഇസ്രായേൽജനമാണ് ദാസൻ എന്ന് യഹൂദവ്യാഖ്യാതാക്കൾ പലപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്; മറ്റു ചിലർ ഒരു പ്രവാചകനെയോ നീതിമാനെയോ കണ്ടു. ഈ ഗീതത്തിന്റെ പൂർണാർഥം യേശുവിലാണെന്ന് ക്രൈസ്തവർ ഏറ്റുപറയുന്നു. യഹൂദരുടെ വായനയെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ സഭയ്ക്ക് തന്റെ വിശ്വാസം പ്രഘോഷിക്കാനാകും.

ഘടന.

• 52:13–15: ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു: ദാസൻ ഉയർത്തപ്പെടും; ജനതകളും രാജാക്കന്മാരും അമ്പരക്കുന്നു.
• 53:1–3: “നാം” ഏറ്റുപറയുന്നു: ഭംഗിയില്ല, നിന്ദിതൻ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ.
• 53:4–6: വഴിത്തിരിവ്: നമ്മുടെ പാപങ്ങളാണ് അവൻ വഹിച്ചത്.
• 53:7–9: കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ മൗനം; അന്യായമായ മരണവും സംസ്കാരവും.
• 53:10–12: ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി: ബലി, സന്തതി, വിജയം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• നാസാ (nāśā’), വഹിച്ചു, ചുമന്നു: നാലാം വാക്യത്തിലും പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിലും ഈ ക്രിയ വരുന്നു. ജനത്തിന്റെ കുറ്റങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന കോലാടിനെക്കുറിച്ചും ഇതേ ക്രിയ പറയുന്നു (ലേവ്യർ 16:22). ഇവിടെ ഒരു വ്യക്തി മനസ്സോടെ അത് ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
• ആഷാം (’āshām), പാപപരിഹാരബലി: ഈ ഭാഗത്തെ ഹീബ്രുവാക്ക് പരിഹരിക്കേണ്ട തെറ്റുകൾക്കുള്ള ബലിയുടെ പേരാണ് (ലേവ്യർ 5). ഇവിടെ അർപ്പിക്കുന്നത് ദാസന്റെ ജീവൻതന്നെയാണ്; അതാണ് ഇതിലെ അദ്ഭുതം.
• ഹബൂറാ (ḥăbūrâ), ക്ഷതം: അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു (53:5). അടിയുടെ പാടാണിത്. 1 പത്രോസ് 2:24 ഈ പ്രയോഗം ക്രിസ്തുവിനോടു ചേർക്കുന്നു.
• റബ്ബീം (rabbîm), അനേകർ: ഗീതത്തിലുടനീളം ഈ വാക്കുണ്ട് (52:14, 15; 53:11, 12). ബൈബിളിലെ ശൈലിയിൽ “അനേകർ” ഒരു വലിയ ജനസമൂഹത്തെ സൂചിപ്പിക്കാം; രക്ഷിക്കാനുള്ള ദൈവഹിതത്തിന് അതിർത്തി വയ്ക്കുന്നില്ല. യേശു ഈ വാക്ക് എടുക്കുന്നു: അനേകർക്കുവേണ്ടി മോചനദ്രവ്യം (മർക്കോസ് 10:45).

വാക്യാനുസൃതം.

“എന്റെ ദാസനു ശ്രേയസ്സുണ്ടാവും. അവൻ അത്യുന്നതങ്ങളിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും പുകഴ്ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” (52:13)

ഗീതം അവസാനത്തിൽനിന്നു തുടങ്ങുന്നു. മുറിവുകളെക്കുറിച്ചു കേൾക്കുംമുമ്പ് ദൈവം അവസാനഫലം പറയുന്നു. യോഹന്നാനിലെ “ഉയർത്തപ്പെടുക” (3:14; 12:32) ഈ ഭാഷയാണ്: കുരിശുതന്നെ ഉയർത്തലാണ്.

“അവൻ മനുഷ്യരാൽ നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവൻ വേദനയും ദുഃഖവും നിറഞ്ഞവനായിരുന്നു.” (53:3)

കണ്ണിനെ ആകർഷിക്കുന്നതൊന്നും അവനിലില്ല. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കും വിരൂപരായവർക്കും ഇത് ആശ്വാസമാണ്: ദൈവം അവർക്കുമുമ്പേ അവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.

“നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അവൻ മുറിവേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. നമ്മുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്ഷതമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ മേലുള്ള ശിക്ഷ നമുക്കു രക്ഷ നൽകി; അവന്റെ ക്ഷതങ്ങളാൽ നാം സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു.” (53:5)

കവിതയുടെ കേന്ദ്രത്തിലുള്ള വാക്യം. “രക്ഷ” എന്നതിന്റെ ഹീബ്രു ഷാലോം ആണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം പാപങ്ങൾക്കുള്ള യഥാർഥ പരിഹാരമാണെന്നും അതിന്റെ ഉറവിടം സ്നേഹമാണെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സ്വപുത്രനെ നൽകിയതിലൂടെ തന്റെ പദ്ധതി കാരുണ്യപൂർണമായ സ്നേഹമാണെന്നു ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു (CCC 604).

“കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയും രോമം കത്രിക്കുന്നവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ചെമ്മരിയാടിനെപ്പോലെയും അവൻ മൗനം പാലിച്ചു.” (53:7)

പീലിപ്പോസ് കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ എത്യോപ്യക്കാരൻ വായിച്ചിരുന്നത് ഈ വാക്കുകളാണ്; ഇവയിൽനിന്നു തുടങ്ങിയാണ് പീലിപ്പോസ് യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞത് (അപ്പ. പ്രവ. 8:32–35). പീലാത്തോസിന്റെ മുന്നിലെ യേശുവിന്റെ മൗനം (യോഹന്നാൻ 19:9) ഈ വാക്യത്തോട് ഇണങ്ങുന്നു.

“അവനു ക്ഷതമേൽക്കണമെന്നത് കർത്താവിന്റെ ഹിതമായിരുന്നു.” (53:9)

കഠിനമായ വാക്യം; ഈ ഭാഗത്തെ ഹീബ്രുവും ദുഷ്കരമാണ് (പി.ഒ.സി.യിൽ ഈ വാക്ക് വാക്യം 9-ന്റെ അവസാനമാണ്; ഹീബ്രുവിൽ വാക്യം 10-ന്റെ തുടക്കം). ക്രൂരതയിൽ ദൈവം ആനന്ദിച്ചു എന്നല്ല അർഥം. ഇതുപോലും അവിടുത്തെ പദ്ധതിക്കു പുറത്തല്ല; അവൻ തന്റെ സന്തതിപരമ്പരയെ കാണും എന്ന തുടർച്ച കാണിക്കുന്നതുപോലെ, ഇതിൽനിന്നു ജീവൻ കൊണ്ടുവരികയാണ് അവിടുത്തെ പദ്ധതി (CCC 599–600 നോക്കുക).

“തന്റെ കഠിനവേദനയുടെ ഫലം കണ്ട്” (53:11)

പാഠഭേദം. പരമ്പരാഗത ഹീബ്രുപാഠത്തിൽ ഇവിടെ “കാണും” എന്നേയുള്ളൂ. ഗ്രീക്കുപരിഭാഷയും ഖുംറാനിലെ ഏശയ്യാച്ചുരുളുകളും “പ്രകാശം കാണും” എന്നു വായിക്കുന്നു; ചില പരിഭാഷകൾ അതു പിന്തുടരുന്നു. ചാവുകടൽച്ചുരുളുകൾ പരിഭാഷകരെ സഹായിച്ച ഒരു സ്ഥലമാണിത്. ഗീതത്തിന്റെ പ്രത്യാശ മരണത്തിനപ്പുറം എത്തുന്നു.

“അതിക്രമങ്ങൾക്കു വേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിച്ചു.” (53:12)

ലൂക്കാ 23:34 താരതമ്യം ചെയ്യുക: പിതാവേ, അവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ. അന്ത്യത്താഴസമയത്ത് യേശു ഈ വാക്യം തന്നോടുതന്നെ ചേർക്കുന്നു (ലൂക്കാ 22:37).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

പീഡാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ നിയമവിവരണത്തിൽ ഇത്രയേറെ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു പഴയനിയമഭാഗം ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയാം: മത്തായി 8:17, ലൂക്കാ 22:37, അപ്പ. പ്രവ. 8:32–35, റോമാ 4:25, 1 പത്രോസ് 2:22–25 നോക്കുക. ഏശയ്യായെ പ്രവാചകൻ എന്നല്ല, സുവിശേഷകൻ എന്നാണ് വിളിക്കേണ്ടതെന്ന് വിശുദ്ധ ജെറോം പറയുന്നു (ആശയം). “നീതിമാനായ എന്റെ ദാസന്റെ” മരണത്തിലൂടെ ഈ പദ്ധതി തിരുവെഴുത്തുകൾ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞുവെന്ന് (CCC 601), മരണംവരെയുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെ യേശു സഹിക്കുന്ന ദാസന്റെ പകരംനിൽക്കൽ നിറവേറ്റി എന്ന് (CCC 615) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇതു സാർവത്രികരക്ഷയുടെ രഹസ്യമാണെന്നും, ആർക്കുവേണ്ടി ക്രിസ്തു സഹിച്ചില്ലയോ, അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ ഇല്ല, ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാവുകയുമില്ല എന്നും അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (CCC 605).

ഹെബ്രായർ 4:14–16 ; ഹെബ്രായർ 5:7–9 · കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ

പശ്ചാത്തലം.

ഹെബ്രായലേഖനത്തിന്റെ കർത്താവ് ആരെന്നു പറയുന്നില്ല. ആരെഴുതി എന്നു ദൈവത്തിനു മാത്രമേ അറിയൂ എന്ന ഒരിജന്റെ വാക്ക് പലപ്പോഴും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ലേഖനത്തിലെ മനോഹരമായ ഗ്രീക്ക് പൗലോസിന്റേതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്. തളർന്ന് അകന്നുപോകാൻ പ്രലോഭനമുള്ള ക്രൈസ്തവരെയാണ് അതു സംബോധന ചെയ്യുന്നതെന്നു തോന്നുന്നു. യേശു പ്രധാനപുരോഹിതനാണ് എന്നതാണ് അതിന്റെ മുഖ്യവിഷയം. ഇന്നു തിരഞ്ഞെടുത്ത രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ അവിടുത്തെ യോഗ്യത കാണിക്കുന്നു: അവിടുന്ന് നമ്മുടെ അടുത്തേക്കു പൂർണമായി ഇറങ്ങിവന്നു; പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു കടന്നുപോവുകയും ചെയ്തു.

ഘടന.

• 4:14: ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രധാനപുരോഹിതൻ നമുക്കുണ്ട്: അതിനാൽ മുറുകെപ്പിടിക്കുക.
• 4:15: നമ്മോടൊത്ത് അനുഭവിക്കാൻ അവനു കഴിയും: പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പാപമില്ലാതെ.
• 4:16: അതിനാൽ ധൈര്യത്തോടെ സമീപിക്കുക.
• 5:7–9: അവിടുത്തെ പ്രാർഥന, അനുസരണം, പരിപൂർണത, നമ്മുടെ രക്ഷ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• സിംപാഥേസായി (sympathēsai), സഹതപിക്കുക: അക്ഷരാർഥം: കൂടെ സഹിക്കുക. അകലെനിന്നുള്ള അനുകമ്പയല്ല. നമുക്കുവേണ്ടി നിൽക്കുന്ന പുരോഹിതൻ നാം അനുഭവിക്കുന്നത് അനുഭവിച്ചവനാണ്.
• പർറേസിയ (parrēsia), ധൈര്യം: തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ പൗരനുള്ള അവകാശം. പ്രധാനപുരോഹിതൻ മാത്രമാണ് അകത്തെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത്, വർഷത്തിലൊരിക്കൽ, പ്രവേശിച്ചിരുന്നതെന്ന് ഹെബ്രായർ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (9:7). ഇപ്പോൾ എല്ലാവരോടും പറയുന്നു: സിംഹാസനത്തിന്റെ അടുത്തു വരിക; അതു കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനമാണ്. (പി.ഒ.സി. ഇവിടെ “പ്രത്യാശയോടെ” എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നു.)
• എമാഥെൻ അഫ് ഹോൻ എപാഥെൻ (emathen aph’ hōn epathen), സഹനത്തിലൂടെ പഠിച്ചു: ഗ്രീക്കിലെ ഒരു വാക്കുകളി; മനുഷ്യാനുഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഴയ ഗ്രീക്കുചൊല്ലും ഏതാണ്ട് ഇതുതന്നെ പറയുന്നു. അവിടുന്ന് ആദ്യം അനുസരണക്കേടു കാണിച്ചവനാണെന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല. നിത്യപുത്രൻ, തന്റെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ, ഏറ്റവും വിലകൊടുക്കേണ്ട അനുസരണത്തിലേക്ക് ഉള്ളിൽനിന്നുതന്നെ പ്രവേശിച്ചു.
• തെലെയോഥെയിസ് (teleiōtheis), പരിപൂർണനാക്കപ്പെട്ട്: അവിടുത്തേക്ക് കുറവുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ധാർമികമായി മെച്ചപ്പെട്ടു എന്നല്ല. പഴയനിയമത്തിന്റെ ഗ്രീക്കുപരിഭാഷയിൽ പുരോഹിതരുടെ അഭിഷേകത്തിന് ഈ ക്രിയ ഉപയോഗിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 29:9). മരണത്തിലൂടെയും മഹത്വീകരണത്തിലൂടെയും നമ്മുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി അവിടുന്ന് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നതും ഇതിലുണ്ട്.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഒരിക്കലും പാപംചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ്” (4:15)

പാപമൊഴികെ എല്ലാറ്റിലും അവിടുന്ന് നമ്മെപ്പോലെയാണ് (കാൽസിഡോൺ കൗൺസിൽ; CCC 467, 540). പാപമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പരീക്ഷണം ലഘുവാകുന്നില്ല. ഒരിക്കലും വഴങ്ങാത്തവനാണ് അതിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും അറിയുന്നത്.

“നമുക്കു പ്രത്യാശയോടെ കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാം.” (4:16)

കുരിശുമരത്തെ ചുംബിക്കാൻ നടന്നുചെന്ന് ഇന്ന് സഭ ഇത് അക്ഷരാർഥത്തിൽ ചെയ്യുന്നു.

“കണ്ണീരോടും വലിയ വിലാപത്തോടുംകൂടെ” (5:7)

ഗത്സെമനിയെ പേരെടുത്തു പറയുന്നില്ലെങ്കിലും ഹെബ്രായർ അതായിരിക്കാം ഓർക്കുന്നത്. മരണത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ അവിടുന്ന് പ്രാർഥിച്ചു; എന്നിട്ടും മരിച്ചു. പിന്നെ എങ്ങനെ പ്രാർഥന കേട്ടു? ഉത്ഥാനത്തിൽ അവിടുന്ന് മരണത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. മനുഷ്യരാശിയുടെ എല്ലാ ക്ലേശങ്ങളും ഈ നിലവിളിയിൽ സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, പുത്രനെ ഉയിർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ പ്രതീക്ഷയ്ക്കുമപ്പുറം പിതാവ് അതിനു മറുപടി നൽകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2606).

“പുത്രനായിരുന്നിട്ടും, തന്റെ സഹനത്തിലൂടെ അവൻ അനുസരണം അഭ്യസിച്ചു.” (5:8)

പാപികളായ നാം അനുസരണം പഠിക്കേണ്ടത് എത്രയധികം എന്ന് ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2825).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഈ വായന രണ്ടു തെറ്റുകളിൽനിന്നു സഭയെ കാക്കുന്നു: യഥാർഥത്തിൽ സഹിക്കാത്ത ഒരു ക്രിസ്തു; സഹിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമായ ഒരു ക്രിസ്തു. ഇവിടെ അവിടുന്ന് പുത്രനാണ്, കണ്ണീരിലുമാണ്. അവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ മാത്രം തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചു (9:26–28) എന്നതിനാലാണ് അവിടുത്തേതല്ലാത്ത മറ്റൊരു പൗരോഹിത്യം ഇല്ലാത്തത്. സഭയിലെ പുരോഹിതർ അതിൽ പങ്കുചേരുന്നു; അവിടുത്തെ ഏകബലി ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ സന്നിഹിതമാകുന്നു (CCC 1545). ഈ പാഠം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതുതന്നെ സഭ ഇന്നു ചെയ്യുന്നു: കരുണയും ആവശ്യസമയത്തെ കൃപാവരവും ചോദിക്കുന്നു.

യോഹന്നാൻ 18:1–19:42 · എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

റോമൻ റീത്തിൽ എല്ലാ ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ചയും യോഹന്നാന്റെ പീഡാനുഭവമാണ് വായിക്കുന്നത്. മറ്റു സുവിശേഷകർ അറിയുന്ന സംഭവങ്ങൾതന്നെയാണ് യോഹന്നാനും അറിയുന്നത്; എന്നാൽ മറ്റൊരു ഉയരത്തിൽനിന്നാണ് അദ്ദേഹം അവ പറയുന്നത്. ഗത്സെമനിയിലെ വേദനാപ്രാർഥനയോ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ നിലവിളിയോ അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നില്ല. പിടിക്കാൻ വരുന്നവരെ നേരിടാൻ യേശു മുമ്പോട്ടു വരുന്നു; സ്വയം കുരിശു ചുമക്കുന്നു (19:17); എല്ലാം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ മാത്രം തല ചായ്ക്കുന്നു. വേദന ഇല്ലായിരുന്നു എന്നല്ല ഇതിന് അർഥം. തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ അതിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന സ്നേഹത്തെയാണ് ഇതു കാണിക്കുന്നത്.

പീലാത്തോസ് യൂദയായിലെ റോമൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു (ഏകദേശം എ. ഡി. 26–36); കുരിശുമരണം റോമൻ ശിക്ഷയായിരുന്നു. കയ്യാഫാസ് അക്കാലത്തെ പ്രധാനപുരോഹിതനും അന്നാസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മായിയപ്പനും, വലിയ സ്വാധീനമുള്ള മുൻ പ്രധാനപുരോഹിതനുമായിരുന്നു. ഈ പീഡാനുഭവത്തിൽ യോഹന്നാൻ “യഹൂദർ” എന്നു പലപ്പോഴും പറയുന്നു. മിക്കപ്പോഴും ദേവാലയാധികാരികളെയും അവരോടൊപ്പമുള്ളവരെയുമാണ് അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. യോഹന്നാന്റെ സമൂഹവും സിനഗോഗും തമ്മിലുണ്ടായ പിൽക്കാല തർക്കങ്ങളുടെ വേദനയും ഈ വാക്കിലുണ്ടെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. അന്നത്തെയോ ഇന്നത്തെയോ യഹൂദജനത്തിനെതിരായ ആരോപണമായി ഇതൊരിക്കലും കേൾക്കരുത് (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). യേശുവും അമ്മയും ആദ്യശിഷ്യരും യഹൂദരായിരുന്നു; രക്ഷ യഹൂദരിൽ നിന്നാണ് എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്ക് യോഹന്നാൻതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (4:22).

ഘടന.

• 18:1–11: തോട്ടം: “ഞാനാണ്”.
• 18:12–27: അന്നാസ് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു; തീയുടെ അരികിൽ പത്രോസ് തള്ളിപ്പറയുന്നു.
• 18:28–19:16: പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ: പുറത്തും അകത്തുമായി മാറിമാറി ഏഴു രംഗങ്ങൾ; നടുവിൽ മുൾക്കിരീടം (19:1–3).
• 19:17–30: ഗൊൽഗോഥാ: ശീർഷകം, അങ്കി, അമ്മ, ദാഹം, “എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു”.
• 19:31–42: കുത്തിത്തുറന്ന പാർശ്വവും തോട്ടത്തിലെ സംസ്കാരവും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• എഗോ എയിമി (egō eimi), ഞാനാണ്: “അതു ഞാനാണ്” എന്ന സാധാരണ വാക്ക്; എന്നാൽ ഗ്രീക്കിൽ ദൈവം തന്നെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന വാക്കുമാണ് (പുറപ്പാട് 3:14; ഏശയ്യാ 43:10). അതുകൊണ്ടാണ് പിടിക്കാൻ വന്നവർ പിൻവലിഞ്ഞു നിലംപതിക്കുന്നത്. അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് അവിടുത്തെ പിടിക്കുന്നത് (10:18).
• ബസിലെവൂസ് (basileus), രാജാവ്: പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിലുള്ള വിചാരണയിലുടനീളം ഈ വാക്കുണ്ട്: നീ രാജാവാണോ, ചെമന്ന മേലങ്കി, രാജാവേ സ്വസ്തി, ഇതാ നിങ്ങളുടെ രാജാവ്, കുരിശിലെ ശീർഷകം. യോഹന്നാന്റെ വൈരുധ്യം: തങ്ങൾ പറയുന്നത് സത്യമാണെന്ന് അറിയാതെ എല്ലാവരും അതിനെ പരിഹസിക്കുന്നു. സംസ്കാരസമയത്തെ നൂറു റാത്തൽ സുഗന്ധദ്രവ്യവും രാജാവിനു യോജിച്ചതാണ്.
• തെതെലെസ്തായി (tetelestai), പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു: അവസാനം, ലക്ഷ്യം എന്നർഥമുള്ള തേലോസ് എന്ന വാക്കിൽനിന്ന്. “തീർന്നുപോയി” എന്നല്ല, “പൂർണതയിലെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന്. അവസാനംവരെ സ്നേഹിച്ചു (13:1) എന്നതിനും പിതാവ് ഏൽപിച്ച ജോലിക്കും (4:34; 17:4) ഇത് ഉത്തരമാണ്.
• പരേദോകെൻ തോ പ്നെവ്മ (paredōken to pneuma), ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു: അവിടുന്ന് മരിച്ചു എന്നു പറയാനുള്ള അസാധാരണ രീതി. അവസാനശ്വാസം എന്നു മാത്രമേ അതിന് അർഥമുള്ളൂ എന്നും വരാം. ചില വ്യാഖ്യാതാക്കൾ കൂടുതൽ കേൾക്കുന്നു: മഹത്വത്തിന്റെ മണിക്കൂറിലേക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ആത്മാവിനെ (7:39) കുരിശിൽനിന്ന്, താഴെ നിൽക്കുന്ന അമ്മയ്ക്കും ശിഷ്യനും നൽകുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഞാനാണ് എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പിൻവലിയുകയും നിലംപതിക്കുകയും ചെയ്തു.” (18:6)

ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെ (8:12) കണ്ടുപിടിക്കാനാണ് അവർ പന്തങ്ങളും വിളക്കുകളുമായി വന്നത്.

“പിതാവ് എനിക്കു നൽകിയ പാനപാത്രം ഞാൻ കുടിക്കേണ്ടയോ?” (18:11)

മറ്റു സുവിശേഷങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന തോട്ടത്തിലെ പ്രാർഥനയുടെ മാറ്റൊലി യോഹന്നാന്റെ പീഡാനുഭവത്തിൽ ഇവിടെ കേൾക്കാം. പാനപാത്രം പിതാവിന്റെ കൈയിൽനിന്നാണ്; അതിനാൽ അവിടുന്ന് അതു സ്വീകരിക്കുന്നു (CCC 607).

“പത്രോസും അവരോടൊപ്പം തീ കാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.” (18:18)

ഗ്രീക്കിൽ ഇതു കരിക്കട്ടകൊണ്ടുള്ള തീയാണ്. ഈ വാക്ക് പുതിയ നിയമത്തിൽ മറ്റൊരിടത്തേ ഉള്ളൂ: തടാകതീരത്ത്, ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ എന്ന് പത്രോസിനോടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചോദിക്കാനിരിക്കുന്ന ഇടത്ത് (21:9). ഒരു തീയ്ക്കരികെ മൂന്നു തള്ളിപ്പറയൽ; മറ്റൊന്നിനരികെ മൂന്നു സ്നേഹപ്രഖ്യാപനം.

“ഇതിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ ജനിച്ചത്.” (18:37)

തടവുകാരൻ വിധികർത്താവായി മാറുന്നു. പിന്നാലെ പീലാത്തോസിന്റെ ചോദ്യം വരുന്നു: എന്താണു സത്യം? സത്യംതന്നെയായവനോടാണ് (14:6) അതു ചോദിക്കുന്നത്. ഇതു ചരിത്രത്തിലെ ഒരു യഥാർഥ സ്ഥലത്തും കാലത്തും സംഭവിച്ചതാണെന്ന് ഓർക്കാനാണ് വിശ്വാസപ്രമാണം പന്തിയോസ് പീലാത്തോസിന്റെ പേരു പറയുന്നത്.

“ഇതാ, മനുഷ്യൻ!” (19:5)

ലത്തീനിൽ എക്കേ ഹോമോ. ഈ പാവത്തെ നോക്കുക എന്നായിരിക്കാം പീലാത്തോസ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. യോഹന്നാൻ കൂടുതൽ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു: അവസാനംവരെ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുഷ്യത്വം ഇങ്ങനെയാണ്. ഏശയ്യാ 53:3-ലെ വേദന നിറഞ്ഞ മനുഷ്യനെയും ഈ വാക്യം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

“പുരോഹിതപ്രമുഖൻമാർ പറഞ്ഞു: സീസറല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്കു വേറെ രാജാവില്ല.” (19:15)

സമ്മർദത്തിന്റെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാർ പറയുന്ന വാക്കുകളാണിവ; വിചാരണയുടെ നാടകീയമായ ഉച്ചസ്ഥാനം. യഹൂദജനത്തിനുവേണ്ടിയല്ല അവർ സംസാരിക്കുന്നത്; അവരുടെ പ്രാർഥനകൾ എന്നും ദൈവത്തെ രാജാവെന്നു വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്.

“നസറായനായ യേശു, യഹൂദരുടെ രാജാവ്.” (19:19)

ലത്തീനിൽ ഇതാണ് നമ്മുടെ ക്രൂശിതരൂപങ്ങളിലെ INRI എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ. മൂന്നു ഭാഷകളിൽ എഴുതിയ ഈ ശീർഷകം (19:20) പീലാത്തോസ് ഉദ്ദേശിച്ചതിലും കൂടുതൽ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഒരർഥത്തിൽ, ആ ലോകത്തോടു മുഴുവനുമുള്ള രാജാവിന്റെ ആദ്യപ്രഘോഷണം.

“അതാകട്ടെ, തുന്നലില്ലാതെ മുകൾമുതൽ അടിവരെ നെയ്തുണ്ടാക്കിയതായിരുന്നു.” (19:23)

കീറപ്പെടരുതാത്ത സഭയുടെ ഐക്യം ഈ അങ്കിയിൽ വിശുദ്ധ സിപ്രിയൻ കാണുന്നു (ആശയം). ജോസേഫൂസ് വിവരിക്കുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതന്റെ തുന്നലില്ലാത്ത മേലങ്കിയെ ചിലർ ഓർക്കുന്നു.

“സ്ത്രീയേ, ഇതാ, നിന്റെ മകൻ” (19:26)

കാനായിലും അവിടുന്ന് മാതാവിനെ സ്ത്രീയേ എന്നു വിളിച്ചു (2:4); അന്ന് അവിടുത്തെ സമയം ആയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ അത് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അമ്മയോടുള്ള ഒരു മകന്റെ കരുതലിനെക്കാൾ കൂടുതൽ സഭ ഇവിടെ കാണുന്നു: ശിഷ്യനും അങ്ങനെ സഭയ്ക്കും മറിയത്തെ അമ്മയായി നൽകുന്നതായാണ് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും ഇതു വായിക്കുന്നത് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 58; റിഡംപ്തോരിസ് മാത്തെർ 23; CCC 964).

“എല്ലാം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. അവൻ തല ചായ്ച്ച് ആത്മാവിനെ സമർപ്പിച്ചു.” (19:30)

ആദ്യം തല ചായ്ക്കുന്നു; പിന്നെ മരിക്കുന്നു. ആരും ജീവൻ പിടിച്ചെടുക്കാത്ത (10:18) ഈ സുവിശേഷത്തിൽ ഇതുപോലും ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്.

“പടയാളികളിലൊരുവൻ അവന്റെ പാർശ്വത്തിൽ കുന്തംകൊണ്ടു കുത്തി.” (19:34)

ഉടനെ രക്തവും വെള്ളവും പുറപ്പെട്ടു. ഒരു ദൃക്സാക്ഷി ഇതു കണ്ടുവെന്ന് യോഹന്നാൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു (19:35). വെള്ളം മാമ്മോദീസായെയും രക്തം ദിവ്യകാരുണ്യത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും, ആദാമിന്റെ പാർശ്വത്തിൽനിന്നു ഹവ്വായെപ്പോലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പാർശ്വത്തിൽനിന്നു സഭ രൂപംകൊണ്ടുവെന്നും വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു (ആശയം; യാമപ്രാർഥന ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ഈ ഭാഗം നൽകുന്നു). രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലും മതബോധനഗ്രന്ഥവും ഇതേ വായന സ്വീകരിക്കുന്നു (സാക്രോസാങ്തും കൊൺചീലിയും 5; CCC 766, 1225).

“ആ തോട്ടത്തിൽ അതുവരെ ആരെയും സംസ്കരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ കല്ലറയും ഉണ്ടായിരുന്നു.” (19:41)

പീഡാനുഭവം ഒരു തോട്ടത്തിൽ തുടങ്ങി ഒരു തോട്ടത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; യോഹന്നാൻ മാത്രമേ ഇതു പറയുന്നുള്ളൂ. പലരും ഏദനെ ഓർക്കുന്നു; ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ തോട്ടക്കാരനായി കരുതുകയും ചെയ്യും (20:15). രഹസ്യശിഷ്യനായ ജോസഫും ആദ്യം രാത്രിയിൽ വന്ന നിക്കൊദേമോസും, ഒന്നും നേടാനില്ലാത്ത നേരത്ത് പരസ്യമായി മുന്നോട്ടു വരുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഈ മരണത്തിന്റെ അർഥം മതബോധനഗ്രന്ഥം ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുന്നു: അവസാനംവരെയുള്ള സ്നേഹമാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിക്ക് പരിഹാരത്തിന്റെയും വീണ്ടെടുപ്പിന്റെയും മൂല്യം നൽകുന്നത് (CCC 616); മറ്റെല്ലാ ബലികളെയും പൂർത്തിയാക്കുകയും അതിശയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏകബലിയാണിത് (CCC 613–614); കുരിശിലെ തന്റെ ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ പീഡാനുഭവത്താൽ അവിടുന്ന് നമുക്കു നീതീകരണം നേടിത്തന്നുവെന്ന് ത്രെന്തോസ് കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 617). തന്റെ പീഡാനുഭവത്തിൽ യേശു നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരെയും അറിയുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തു (CCC 478). കുരിശ് ഒരു ഗുരുപീഠമായി മാറിയെന്നും അവിടെനിന്ന് അവിടുന്ന് നമ്മെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചുവെന്നും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം). അതിനാൽ ദുഃഖവെള്ളി ഒരു ശവസംസ്കാരദിനമല്ല; കുരിശിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തുന്നവർക്കു കഥയുടെ തുടർച്ച അറിയാം. ഇന്നു നാം വില കണ്ട് മൗനമായി നിൽക്കുന്നെങ്കിലും ഇതു സ്നേഹത്തിന്റെ വിജയത്തിന്റെ മണിക്കൂറാണ്.

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

യേശുവിന്റെ മരണത്തിന് ആരാണ് ഉത്തരവാദി?

അതിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെ വ്യക്തിപരമായ പാപം ദൈവത്തിനു മാത്രമേ അറിയൂ. പീലാത്തോസ് അവിടുത്തെ വിധിച്ചു; റോമൻ പടയാളികൾ ക്രൂശിച്ചു; ചില അധികാരികൾ അതിനായി നിർബന്ധിച്ചു. എന്നെ നിനക്കേൽപിച്ചുതന്നവൻ (19:11) യൂദാസോ കയ്യാഫാസോ ആകാം; വ്യാഖ്യാതാക്കൾക്ക് അഭിപ്രായഭേദമുണ്ട്. അന്നത്തെ എല്ലാ യഹൂദരെയോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരെയോ അവിടുത്തെ പീഡാനുഭവത്തിൽ ചെയ്തതിന് കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ലെന്ന് സഭ ഉറപ്പിച്ചു പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). നമുക്കു കൂടുതൽ കഠിനമായ ഒന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു: അവിടുത്തെ സഹനങ്ങളുടെ കാരണക്കാർ പാപികളാണ്; അതിനാൽ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളുടെ ഭാരം ക്രൈസ്തവർ മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ വയ്ക്കരുത് (CCC 598).

പുത്രൻ സഹിക്കണമെന്ന് പിതാവ് ആഗ്രഹിച്ചോ?

വേദനയിൽ പിതാവ് ആനന്ദിക്കുന്നില്ല. സ്നേഹംകൊണ്ട് അവിടുന്നു പുത്രനെ അയച്ചു (യോഹന്നാൻ 3:16); സ്നേഹത്തോടും അനുസരണത്തോടുംകൂടെ പുത്രൻ പോയി (യോഹന്നാൻ 10:17–18). പാപമുള്ള ലോകത്തിൽ അവസാനംവരെയുള്ള സ്നേഹം കുരിശിനെ നേരിടുന്നു. അവിടുത്തെ മരണം നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുള്ള യഥാർഥ പരിഹാരബലിയാണ്. മനുഷ്യർ ചെയ്തതു ദൈവം അനുവദിച്ചു; അതിൽനിന്ന് രക്ഷ കൊണ്ടുവന്നു (CCC 599–600, 604–606).

അവിടുന്ന് മരിച്ചത് പെസഹാദിവസമോ അതിനു തലേന്നോ?

മത്തായിയും മർക്കോസും ലൂക്കായും അന്ത്യത്താഴത്തെ പെസഹാഭക്ഷണമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു (മർക്കോസ് 14:12); അപ്പോൾ മരണം തിരുനാൾദിവസമാകും. യോഹന്നാൻ അവന്റെ മരണം ഒരുക്കദിവസത്തിലാണ് വയ്ക്കുന്നത് (18:28; 19:14, 31), തിരുനാളിനുള്ള കുഞ്ഞാടുകളെ കൊന്നിരുന്ന സമയത്തോടടുത്ത്; അങ്ങനെ അവനെ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനോടു (1:29) ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പണ്ഡിതർ പല പരിഹാരങ്ങളും നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഒന്നും എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ പാപ്പാ തന്റെ നസറത്തിലെ യേശു എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ യോഹന്നാന്റെ കാലഗണനയോടാണ് ചായ്‌വു കാണിച്ചത്. പെസഹാകാലത്ത് ഒരു സാബത്തിന്റെ തലേന്ന്, വെള്ളിയാഴ്ച, അവൻ മരിച്ചുവെന്ന് എല്ലാ സുവിശേഷങ്ങളും സമ്മതിക്കുന്നു; അവന്റെ മരണത്തെ പെസഹായുടെ വെളിച്ചത്തിൽ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലത്തീൻ വായനക്കാരന്

റോമൻ റീത്തിൽ ഇന്നു ദിവ്യബലിയില്ല. സാധാരണ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് മൂന്നു മണിയോടെ സഭ കർത്താവിന്റെ പീഡാനുഭവാചരണം നടത്തുന്നു. ചുവന്ന തിരുവസ്ത്രമണിഞ്ഞ വൈദികൻ നിശ്ശബ്ദമായി പ്രവേശിച്ച്, അനാവൃതമായ ബലിപീഠത്തിനു മുന്നിൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുകയോ മുട്ടുകുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് വചനശുശ്രൂഷ, സാഘോഷമായ മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനകൾ, കുരിശാരാധന, ഇന്നലെ കൂദാശ ചെയ്ത തിരുവോസ്തികളിൽനിന്നുള്ള ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണം. മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനകളിൽ സഭ ലോകം മുഴുവനുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു; ദൈവം ആദ്യം സംസാരിച്ച യഹൂദജനത്തിനുവേണ്ടിയും, അവിടുത്തെ നാമത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും ഉടമ്പടിയോടുള്ള വിശ്വസ്തതയിലും അവർ വളരാൻ. കുരിശാരാധനയിൽ “ഇതാ, കുരിശുമരം” എന്ന അർഥമുള്ള വാക്കുകളോടെ കുരിശ് ഉയർത്തിക്കാണിക്കുന്നു; ജനം മുന്നോട്ടുവന്ന് അതിനെ വണങ്ങുന്നു. ഇന്ന് ഉപവാസത്തിന്റെയും മാംസവർജനത്തിന്റെയും ദിവസമാണ് (കാനോൻ നിയമം 1251). പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഇന്നത്തെ സ്തോത്രക്കാഴ്ച വിശുദ്ധനാട്ടിലെ ക്രൈസ്തവർക്കുള്ള സഹായമാണ്; കുരിശിന്റെ വഴിയും പ്രാർഥിക്കുന്നു. സമാപനാശീർവാദമില്ല; എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദമായി പിരിയുന്നു.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• ഏശയ്യാ 53:4–6 “നാം”, “നമ്മുടെ” എന്നതിനു പകരം “ഞാൻ”, “എന്റെ” എന്നു ചേർത്തു വായിക്കുക. എന്തു മാറ്റമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്?
• നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ അവിടുന്ന് സഹതപിക്കുന്നുവെന്ന് ഹെബ്രായർ പറയുന്നു. കൃപാവരത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് ഇനിയും കൊണ്ടുവരാത്ത എന്റെ ഏതു ബലഹീനതയാണ് ഉള്ളത്?
• യോഹന്നാനിൽ ശിഷ്യൻ യേശുവിന്റെ അമ്മയെ തന്റെ ഭവനത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു. എന്റെ വീടിന് അതിന്റെ അർഥം എന്താണ്?
• പത്രോസിന്റെ തള്ളിപ്പറയലിൽനിന്ന് ജോസഫിന്റെയും നിക്കൊദേമോസിന്റെയും ധൈര്യത്തിലേക്കാണ് പീഡാനുഭവം നീങ്ങുന്നത്. രഹസ്യശിഷ്യത്വത്തിൽനിന്ന് കർത്താവ് എന്നെ എവിടെയാണ് വിളിക്കുന്നത്?