28 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 20:8
കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസമാണിന്ന്; ഇന്നു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കാം. ഇന്നു സഭ മുഴുവൻ ഈസ്റ്ററിന്റെ സങ്കീർത്തനം പാടുന്നു. പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞ കല്ല്, വെള്ളിയാഴ്ച വിധിക്കപ്പെട്ട് ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ, മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്; ഇതു നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ വിസ്മയാവഹമായിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം വായനയിൽ പത്രോസ് റോമൻ ശതാധിപനായ കൊർണേലിയൂസിന്റെ ഭവനത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഏതാനും വരികളിൽ സുവിശേഷം മുഴുവൻ പറയുന്നു: പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും അഭിഷിക്തനായ നസറായനായ യേശു നന്മ ചെയ്തുകൊണ്ടും പിശാചിനാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന എല്ലാവരെയും സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ചു; കാരണം ദൈവം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ അവനെ മരത്തിൽ തൂക്കിക്കൊന്നു; എന്നാൽ ദൈവം അവനെ മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കുകയും പ്രത്യക്ഷനാക്കുകയും ചെയ്തു; എല്ലാവർക്കുമല്ല, സാക്ഷികളായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി തിരഞ്ഞെടുത്ത, അവൻ ഉയിർത്തശേഷം അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ഞങ്ങൾക്ക്. ഉയിർപ്പ് ഒരു വികാരമോ മനോഹരമായ ഒരു ആശയമോ അല്ല. ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനോടൊപ്പം ശ്ലീഹന്മാർ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു; അവനെ സ്പർശിച്ചു; തങ്ങൾ കണ്ടതിനുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകി. എല്ലാവർക്കുമുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനത്തോടെ പത്രോസ് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു: അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരും അവന്റെ നാമംവഴി പാപമോചനം നേടും.
ഉയിർപ്പ് നമ്മിൽ എന്തു മാറ്റമാണു വരുത്തുന്നതെന്ന് പൗലോസ് പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തു വസിക്കുന്ന ഉന്നതത്തിലുള്ളവയെ അന്വേഷിക്കുവിൻ. മാമ്മോദീസയിലൂടെ നമ്മുടെ ജീവൻ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ദൈവത്തിൽ നിഗൂഢമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; നമ്മുടെ ജീവനായ ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ അവനോടുകൂടെ നാമും മഹത്വത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ഈസ്റ്റർ യേശുവിനു മാത്രം സംഭവിച്ച ഒന്നല്ല; അതു നമുക്കും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. പകരം വായിക്കാവുന്ന വായന പെസഹാ അപ്പത്തിന്റെ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു: പുളിപ്പില്ലാത്ത പുതിയ മാവ് ആകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിപ്പ് നീക്കിക്കളയുവിൻ; നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം. സുവിശേഷത്തിനു മുൻപ് പുരാതനമായ അനുക്രമഗീതം പാടുന്നു: ക്രൈസ്തവരേ, പെസഹാബലിയായവനു സ്തോത്രങ്ങൾ അർപ്പിക്കുവിൻ... മരണവും ജീവനും അദ്ഭുതകരമായ ഒരു പോരാട്ടത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി; മരിച്ച ജീവന്റെ നാഥൻ ജീവിച്ചു വാഴുന്നു. പിന്നെ അതു മഗ്ദലേനമറിയത്തിലേക്കു തിരിയുന്നു: മറിയമേ, വഴിയിൽ നീ എന്തു കണ്ടുവെന്നു ഞങ്ങളോടു പറയുക; അവൾ ഉത്തരം നൽകുന്നു: ജീവിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ കല്ലറ, ഉയിർത്ത യേശുവിന്റെ മഹത്വം, സാക്ഷികളായ ദൂതന്മാർ, കച്ചയും തൂവാലയും.
ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ, ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, സുവിശേഷം നമ്മെ തോട്ടത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. കല്ലു മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ട് മഗ്ദലേനമറിയം ശിമയോൻ പത്രോസിന്റെയും പ്രിയശിഷ്യന്റെയും അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നു: കർത്താവിനെ അവർ കല്ലറയിൽനിന്നു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു; അവനെ എവിടെ വച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ. രണ്ടുപേർ ഓടുന്നു. പ്രായം കുറഞ്ഞ ശിഷ്യൻ പത്രോസിനെക്കാൾ വേഗം ഓടി, കുനിഞ്ഞുനോക്കി കച്ച കിടക്കുന്നതു കാണുന്നു; എങ്കിലും കാത്തുനിൽക്കുന്നു. പത്രോസ് എത്തി അകത്തു പ്രവേശിക്കുന്നു. കച്ച കിടക്കുന്നതും തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തൂവാല കച്ചയോടുകൂടെയല്ലാതെ തനിച്ച് ഒരിടത്തു ചുരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നതും അവൻ കാണുന്നു. ഒരു കള്ളനും മൃതദേഹത്തിന്റെ കച്ചയഴിച്ച് തൂവാല മടക്കിവയ്ക്കുകയില്ല. പിന്നെ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ചു കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു. അവൻ അടയാളങ്ങൾ കാണുന്നു: ശൂന്യമായ കല്ലറയും മടക്കിവച്ച തുണികളും; ഇതുവരെ കാണാത്തതിൽ, ജീവിക്കുന്ന കർത്താവിൽ, അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. നമുക്കും വിശ്വാസത്തിന്റെ വഴി അതുതന്നെയാണ്. യോഹന്നാൻ സത്യസന്ധമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരുവെഴുത്ത് അവർ അതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. വിശ്വാസം ഒരു ഓട്ടത്തോടെയും ഒരു നോട്ടത്തോടെയും ദൈവത്തിനായി തുറന്ന ഒരു ഹൃദയത്തോടെയും ആരംഭിക്കുന്നു; ഗ്രാഹ്യം പിന്നീടു വളരുന്നു.
യേശുവിന്റെ ഉയിർപ്പാണ് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രം. ലാസറിനെപ്പോലെ വീണ്ടും മരിക്കാനായി ഒരു സാധാരണജീവിതത്തിലേക്ക് അവൻ മടങ്ങിവരികയല്ല ചെയ്തത്. ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതും ഇപ്പോഴും മുറിവുകൾ വഹിക്കുന്നതുമായ അവന്റെ യഥാർഥശരീരം, ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത പുതിയതും മഹത്വപൂർണവുമായ ഒരു ജീവനിലേക്കു കടന്നിരിക്കുന്നു. പൗലോസ് വ്യക്തമായി പറയുന്നു: ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്; നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം (1 കോറി 15:14). എന്നാൽ നിദ്രപ്രാപിച്ച എല്ലാവരുടെയും ആദ്യഫലമായി ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പാപത്തിനല്ല അവസാനവാക്ക്, മരണത്തിനല്ല അവസാനവാക്ക്; നാം സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ കല്ലറ അവസാനമല്ല. അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും നാം ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നത്: ഓരോ ഞായറാഴ്ചയും ഉയിർപ്പിന്റെ ദിവസമാണ്, ഒരു ചെറിയ ഈസ്റ്റർ. അതുകൊണ്ടാണ് നാം അവന്റെ ശരീരം സ്വീകരിക്കുന്നത്: യഥാർഥത്തിൽ സന്നിഹിതനായ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവുതന്നെ നമ്മുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ വിത്ത് നമുക്കു നൽകുന്നു. ഇന്നത്തെ എല്ലാ ദിവ്യബലികളിലും വിശ്വാസികൾ മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുകയും ഈസ്റ്റർജലം തളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! അവൻ സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ.
വിഷയം: “കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.”
ശൂന്യമായ കല്ലറ, അവനോടൊപ്പം ഭക്ഷിച്ച സാക്ഷികൾ, ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നിഗൂഢമായ ജീവൻ, നമ്മുടെ പെസഹായായ ക്രിസ്തു.
“പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ല്മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു. ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്; ഇതു നമ്മുടെ ദൃഷ്ടിയിൽവിസ്മയാവഹമായിരിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 118:22–23
“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 20:8
ജീവിതത്തിൽ: ഈസ്റ്റർകാലത്തെ എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും ഒരു കടമയായിട്ടല്ല, ഉത്ഥിതനായ കർത്താവുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലായി ദിവ്യബലിക്കു പോവുക.
“ഞാൻ മരിക്കുകയില്ല, ജീവിക്കും;ഞാൻ കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ പ്രഘോഷിക്കും.” സങ്കീർത്തനം 118:17
“എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കുകയും പ്രത്യക്ഷനാക്കുകയും ചെയ്തു. എല്ലാവർക്കുമല്ല, സാക്ഷികളായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി തെരഞ്ഞെടുത്ത ഞങ്ങൾക്കു മാത്രം. അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതിനുശേഷം, അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനംചെയ്യുകയും ചെയ്തവരാണ് ഞങ്ങൾ.” അപ്പ. പ്രവ. 10:40–41
ജീവിതത്തിൽ: ചോദിക്കുന്ന ഒരു സുഹൃത്തിന് ഉയിർപ്പ് വിശദീകരിക്കാനുള്ള ഒരു ലളിതമായ വഴി പഠിക്കുക.
“അവിടുന്ന് മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കും; സകലരുടെയും കണ്ണീർ അവിടുന്ന് തുടച്ചുമാറ്റും; തന്റെ ജനത്തിന്റെ അവമാനം ഭൂമിയിൽ എല്ലായിടത്തുംനിന്ന് അവിടുന്ന് നീക്കിക്കളയും. കർത്താവാണ് ഇത് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.” ഏശയ്യാ 25:8
“ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തു വസിക്കുന്ന ഉന്നതത്തിലുള്ളവയെ അന്വേഷിക്കുവിൻ. ഭൂമിയിലുള്ള വസ്തുക്കളിലല്ല, പ്രത്യുത, ഉന്നതത്തിലുള്ളവയിൽ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ.” കൊളോസോസ് 3:1–2
ജീവിതത്തിൽ: ഭൗമികമായ ഒരു വേവലാതി തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അതു ദൈവത്തിനു കൈമാറുക.
“കട്ടിളയിലുള്ള രക്തം നിങ്ങൾ ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ അടയാളമായിരിക്കും. അതു കാണുമ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ കടന്നുപോകും. ഞാൻ ഈജിപ്തിനെ പ്രഹരിക്കുമ്പോൾ ആ ശിക്ഷ നിങ്ങളെ ബാധിക്കുകയില്ല.” പുറപ്പാട് 12:13
“നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്ത പുതിയ മാവ് ആകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിപ്പ് നീക്കിക്കളയുവിൻ. നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്തവർ ആയിരിക്കേണ്ടവരാണല്ലോ. എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അശുദ്ധിയും തിൻമയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പുകൊണ്ടല്ല, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം.” 1 കോറിന്തോസ് 5:7–8
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു “പഴയ പുളിപ്പ്” നീക്കിക്കളയുക: ഒരു പക, ഒരു നുണ, അല്ലെങ്കിൽ ദുഷ്ടതയുടെ ഒരു ശീലം.
ക്രിസ്തു സത്യമായും ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്തിരിക്കുന്നു; കല്ലറ ശൂന്യമാണ്; സാക്ഷികൾ അവനോടൊപ്പം ഭക്ഷിച്ചു.
മാമ്മോദീസയിൽ അവനോടൊപ്പം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട്, ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ അവനാൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, നാം ഈസ്റ്റർ ജനമായി ജീവിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാവരെയും “ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!” എന്ന് അഭിവാദനം ചെയ്യുക; ദിവസവും ഈസ്റ്റർ ആനന്ദത്തിന്റെ ഒരു മൂർത്തമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! അവൻ സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ! കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസമാണിന്ന്; ഇന്നു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കാം. പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞ കല്ല് മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു (സങ്കീ 118:22).
അതിരാവിലെ, ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, മഗ്ദലേനമറിയം കല്ലറയ്ക്കരികെ വന്നു. ഒരുപക്ഷേ നീയും ഏതെങ്കിലും ഇരുട്ടിലാണ് ഈസ്റ്ററിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നത്: ഒരു നഷ്ടം, ഒരു രോഗം, ഒരു പാപം, ഒരു വേവലാതി. കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റിയിരിക്കുന്നതു മറിയം കണ്ടു. അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഇരുട്ട് അപ്പോൾത്തന്നെ മായുകയായിരുന്നു.
പത്രോസും യോഹന്നാനും ഓടി. യോഹന്നാൻ അകത്തേക്കു നോക്കി; കച്ച കിടക്കുന്നതും യേശുവിന്റെ തലയിലെ തൂവാല തനിച്ചു ചുരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. പിന്നെ അകത്തു പ്രവേശിച്ചു കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു (യോഹ 20:8). അവൻ ഒരു ശൂന്യമായ കല്ലറ കണ്ടു; ജീവിക്കുന്ന ഒരു കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അതാണ് നമ്മുടെ വിശ്വാസം: നാം അടയാളങ്ങൾ കാണുന്നു, അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഈ വിശ്വാസം ഒരു സ്വപ്നമല്ല. പത്രോസ് കൊർണേലിയൂസിനോടു പറയുന്നു: ദൈവം അവനെ മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കുകയും പ്രത്യക്ഷനാക്കുകയും ചെയ്തു; സാക്ഷികളായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി തിരഞ്ഞെടുത്ത, അവൻ ഉയിർത്തശേഷം അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ഞങ്ങൾക്ക് (അപ്പ 10:40–41). ശ്ലീഹന്മാർ അവനോടൊപ്പം ഭക്ഷിച്ചു, അവനെ സ്പർശിച്ചു, അവനുവേണ്ടി മരിച്ചു. ഉയിർപ്പ് യഥാർഥമാണ്.
പൗലോസ് പറയുന്നു: ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിൽ ഉന്നതത്തിലുള്ളവയെ അന്വേഷിക്കുവിൻ (കൊളോ 3:1). മാമ്മോദീസയിൽ നാം അവനോടൊപ്പം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട് ഈസ്റ്റർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കാണണം: പകയ്ക്കു പകരം ക്ഷമ, ഭയത്തിനു പകരം പ്രത്യാശ, അത്യാഗ്രഹത്തിനു പകരം ഉദാരത.
ഇന്നു നാം മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കും; പിന്നെ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ സ്വീകരിക്കും. ഈസ്റ്റർ ജനമായി നമുക്കു വീട്ടിലേക്കു പോകാം: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നു പരസ്പരം അഭിവാദനം ചെയ്യാം; ഏകാകിയായ ഒരാളെ സന്ദർശിക്കാം; ഹല്ലേലൂയാ നമ്മുടെ ഗാനമാകട്ടെ. അവൻ ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മരണം അവസാനമല്ല. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശു ജീവിക്കുന്നു! ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതത്തിൽ അവന്റെ കൂട്ടുകാർ അവന്റെ കല്ലറ ശൂന്യമായിക്കണ്ടു. അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരുന്നു!
ഇന്ന് എല്ലാവരോടും നമുക്കു പറയാം: യേശു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കുവിൻ എന്നർഥമുള്ള ഹല്ലേലൂയാ നമുക്കു പാടാം!
ഈ ദിവസം അങ്ങയുടെ ഏകജാതനിലൂടെ മരണത്തെ കീഴടക്കി നിത്യതയിലേക്കുള്ള വഴി ഞങ്ങൾക്കായി തുറന്ന ദൈവമേ, കർത്താവിന്റെ ഉത്ഥാനമഹോത്സവം ആഘോഷിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ, അങ്ങയുടെ ആത്മാവു നൽകുന്ന നവീകരണത്താൽ ജീവന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ കൃപ ചെയ്യണമേ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അങ്ങയുടെ പുത്രനും ഞങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: ഉത്ഥിതനായ കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങു മരണത്തെ കീഴടക്കി സ്വർഗം തുറന്നു. ഈ ദിവസത്തിന്റെ ആനന്ദം ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളിൽ നിറയട്ടെ. പാപത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും എല്ലാ കല്ലറകളിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ ഉയിർപ്പിക്കണമേ; ഉന്നതത്തിലുള്ളവ അന്വേഷിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; അങ്ങയെ മുഖാമുഖം കാണുംവരെ അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ വിശ്വസ്തസാക്ഷികളായി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.
ഇന്നു രാവിലത്തെ സുവിശേഷം ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ കാണിക്കുന്നതേയില്ല. മാറ്റപ്പെട്ട കല്ല്, ഓടുന്ന രണ്ടുപേർ, കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്ന തുണികൾ, “കണ്ടു വിശ്വസിച്ച” ഒരു ശിഷ്യൻ: ഇത്രമാത്രം. ഈ ശാന്തമായ രംഗത്തിന്റെ അർഥം മറ്റു വായനകൾ പറഞ്ഞുതരുന്നു. ഒരു റോമൻ സൈനികോദ്യോഗസ്ഥന്റെ ഭവനത്തിൽ പത്രോസ് ക്രൈസ്തവസന്ദേശത്തിന്റെ ആദ്യസംഗ്രഹം നൽകുന്നു: അവനോടുകൂടെ ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സങ്കീർത്തനം 118, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കല്ലിനെയും കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസത്തെയുംകുറിച്ചു പാടുന്നു. നമ്മുടെ ജീവൻ ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്നു കൊളോസോസ് പറയുന്നു. പകരം വായിക്കാവുന്ന 1 കോറിന്തോസ്, ക്രിസ്തുവിനെ നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാട് എന്നു വിളിച്ച് തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
സുവിശേഷത്തിനു മുൻപ് സഭ അനുക്രമഗീതം പാടുന്നു: വിക്തിമേ പാസ്കാലി ലാവുദെസ്. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഈ ഗീതം ബർഗണ്ടിയിലെ വിപ്പോയുടേതാണെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതുന്നത്. അതൊരു ചെറിയ നാടകമാണ്: മരണവും ജീവനും അദ്ഭുതകരമായ ഒരു യുദ്ധം ചെയ്തു; മറിയത്തോടു ചോദിക്കുന്നു: വഴിയിൽ നീ എന്തു കണ്ടു? ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ സാക്ഷി, ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഉന്നതം എന്നിവയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
പ്രവിശ്യയുടെ റോമൻ തലസ്ഥാനമായ കേസറിയായിൽ, ദൈവഭയമുള്ള ശതാധിപനായ കൊർണേലിയൂസിന്റെ ഭവനത്തിൽ പത്രോസ് എത്തിയിരിക്കുന്നു. പുരമുകളിലെ ദർശനത്തിലൂടെ ആരെയും അശുദ്ധൻ എന്നു വിളിക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിച്ചിരിക്കുന്നു (10:9–16, 28). അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവാണിത്: വിജാതീയരുടെ ഒരു ഭവനത്തിൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യപ്രസംഗം. ആദിമസഭയുടെ പ്രസംഗത്തിന്റെ സംഗ്രഹം ഈ പ്രസംഗത്തിൽ കാണുന്നതായി അനേകം പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു; സുവിശേഷങ്ങളുടെ അതേ ക്രമമാണത്: യോഹന്നാൻ, ഗലീലി, ജറുസലെം, കുരിശ്, ഉയിർപ്പ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നസറായനായ യേശുവിനെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലും ശക്തിയാലും ദൈവം എങ്ങനെ അഭിഷേകം ചെയ്തുവെന്നും അവൻ എപ്രകാരം നൻമ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടും പിശാചിനാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരെ സുഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ചുവെന്നും നിങ്ങൾക്ക് അറിയാം. ദൈവം അവനോടുകൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.” (10:38)
പരസ്യജീവിതം മുഴുവൻ ഒറ്റ വാക്യത്തിൽ. വാക്യത്തിലെ ആദ്യകർത്താവ് ദൈവമാണ്. ദൈവം, യേശു, ആത്മാവ്: പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം നിശ്ശബ്ദമായി ഇവിടെയുണ്ട്.
“അവർ അവനെ മരത്തിൽ തൂക്കിക്കൊന്നു. എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കുകയും പ്രത്യക്ഷനാക്കുകയും ചെയ്തു.” (10:39–40)
“അവർ” എന്നത് അന്നു ജറുസലെമിൽ ആ സംഭവങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടവരാണ്. പീഡാസഹനം അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ആരോപിക്കാനാവില്ല എന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). വാക്യത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ “എന്നാൽ, ദൈവം” എന്നതിലാണ്.
“അവൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതിനുശേഷം, അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനംചെയ്യുകയും ചെയ്തവരാണ് ഞങ്ങൾ.” (10:41)
ഒരു സാക്ഷി ഓർമിക്കുന്ന വിശദാംശമാണിത്. പ്രേതം ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല. ഉത്ഥിതനായ യേശു ഭക്ഷണം പങ്കുവച്ചു; താൻ യഥാർഥത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവനാണെന്നു കാണിച്ചു (CCC 645).
“അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരും അവന്റെ നാമംവഴി പാപമോചനം നേടുമെന്നു പ്രവാചകൻമാർ അവനെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.” (10:43)
“എല്ലാവരും” എന്ന വാക്കാണ് കൊർണേലിയൂസിനു കേൾക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. പത്രോസ് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് കേൾവിക്കാരുടെമേൽ വരുന്നു (10:44).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭയുടെ വിശ്വാസം അതിന്റെ ആദ്യരൂപത്തിൽ ഈ പ്രസംഗത്തിൽ കാണാം: സിദ്ധാന്തമല്ല, സാക്ഷികളുള്ള ഒരു ചരിത്രം. സാക്ഷികൾക്കുള്ള പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളാണ് ഉയിർപ്പുവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്നും, അപ്പസ്തോലന്മാർ, വിശേഷിച്ച് പത്രോസ്, സഭയുടെ അടിസ്ഥാനശിലകളാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 642). ഈസ്റ്ററിന്റെ സന്തോഷത്തിന്റെ കൂദാശയും ഒരു ഭക്ഷണമാണ്: ഓരോ ദിവ്യബലിയിലും നാമും അവനോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യഹൂദകുടുംബങ്ങൾ പെസഹായിൽ പണ്ടുമുതലേ പാടിവരുന്ന ഹല്ലേൽ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ (113–118) അവസാനിക്കുന്നത് ഈ സങ്കീർത്തനത്തോടെയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒലിവുമലയിലേക്കു പോകുന്നതിനുമുൻപ് യേശുവും ശിഷ്യന്മാരും പാടിയ സ്തുതിഗീതം (മർക്കോസ് 14:26) ഇതാകാനാണ് സാധ്യത. മരണഭീഷണി കടന്നുവന്ന്, ദേവാലയത്തിൽ കൃതജ്ഞത അർപ്പിക്കാൻ പ്രദക്ഷിണമായി കയറിപ്പോകുന്ന ഒരാളുടെ ഗാനമാണിത്. ഈസ്റ്റർ പ്രഭാതത്തിൽ സഭ ഇതു പാടുന്നു; “കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസം” എന്ന വാക്യം ഇന്നത്തെ പ്രതിവചനവും അഷ്ടദിനം മുഴുവനുമുള്ള പ്രഭണിതവുമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ മരിക്കുകയില്ല, ജീവിക്കും” (118:17)
അപകടത്തിൽനിന്നുള്ള രക്ഷയെക്കുറിച്ചാണ് സങ്കീർത്തകൻ പറഞ്ഞത്. സഭയുടെ അധരങ്ങളിൽ ഈ വരി അതിനപ്പുറം പോകുന്നു; ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിന് എന്നേക്കുമായി ഇതു പറയാൻ കഴിയും.
“ഇതു കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്;” (118:23)
പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ച കല്ല് മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു എന്നു തൊട്ടുമുൻപിലെ വാക്യം പറയുന്നു. മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉപമയുടെ അവസാനം യേശു ഇത് തന്നെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു (മർക്കോസ് 12:10–11). ആലോചനാസംഘത്തിന്റെ മുൻപിൽ പത്രോസ് ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 4:11); 1 പത്രോസ് 2:7-ലും ഇതുണ്ട്. ഈ മറിച്ചിടൽ ചെയ്യുന്നത് ആരാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക: കർത്താവ്.
“കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസമാണിന്ന്; ഇന്നു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കാം.” (118:24)
ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനത്തിൽ എണ്ണിയ വാക്യങ്ങളിൽ ഈ പ്രതിവചനം ഇല്ല; എന്നാൽ ജനം പാടുന്നത് ഇതാണ്. സഭയ്ക്ക് “ഈ ദിവസം” ഈസ്റ്റർതന്നെയാണ്; അതുകൊണ്ട് ഓരോ ഞായറാഴ്ചയും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദ്യകാലംമുതൽ ഈസ്റ്ററിൽ റോമൻ ആരാധനക്രമം ഈ സങ്കീർത്തനം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. “കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസം” എന്ന വാക്യം അഷ്ടദിനം മുഴുവൻ പാടുന്നു; ആഴ്ച മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ ദിവസം എന്നപോലെ. അതിനാൽ ഈസ്റ്ററിനെ കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയായി വായിക്കാനും മറ്റെന്തിനുംമുൻപ് കൃതജ്ഞതയോടെ മറുപടി പറയാനും ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. സഭ നന്ദി പറയുന്നു; ഇസ്രായേലിന്റെ ഗാനത്തിൽ ചേരുന്നു; അതിനെ ഇസ്രായേലിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
പൗലോസിന്റെ പേരിലാണ് ഈ ലേഖനം നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചൈതന്യത്തിൽ ഒരു ശിഷ്യൻ എഴുതിയതാണെന്ന് അനേകം പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു; പൗലോസ്തന്നെ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലർ പറയുന്നു; ഏതായാലും ദൈവനിവേശിതമായി സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകനിയമങ്ങളും ദർശനങ്ങളും നിർബന്ധിച്ച കൊളോസോസിലെ ചില ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്കുള്ള മറുപടിയാണിത് (2:16–23). ആദ്യത്തെ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലെ പ്രബോധനത്തിൽനിന്ന് തുടർന്നുള്ള ധാർമികപ്രബോധനത്തിലേക്ക് ഈ നാലു വാക്യങ്ങൾ തിരിയുന്നു: ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അതനുസരിച്ചു ജീവിക്കുവിൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം നിങ്ങൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനായിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തു വസിക്കുന്ന ഉന്നതത്തിലുള്ളവയെ അന്വേഷിക്കുവിൻ.” (3:1)
“എങ്കിൽ” എന്നത് ഇവിടെ “ആകയാൽ” എന്ന അർഥത്തിലാണ്. “വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടൻ” എന്നതു സങ്കീർത്തനം 110:1-ൽനിന്നാണ്; പുതിയനിയമത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന പഴയനിയമവാക്യം.
“എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങൾ മൃതരായിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ജീവൻ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ദൈവത്തിൽ നിഗൂഢമായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.” (3:3)
വായനയിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ വാക്യം. ജലത്തിൽ തങ്ങൾ മരിച്ചുവെന്ന് പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർക്ക് അറിയാം. ഒന്നിനും തൊടാനാവാത്തിടത്താണ് അവരുടെ യഥാർഥ ജീവൻ.
“അവനോടുകൂടെ നിങ്ങളും മഹത്വത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.” (3:4)
“അവൻ ജീവൻ നൽകുന്നു” എന്നല്ല, “നമ്മുടെ ജീവനായ ക്രിസ്തു” എന്നാണ് ഈ വാക്യം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഈ മറവ് അവസാനിക്കും. ഇപ്പോൾ രഹസ്യമായിരിക്കുന്നത് അന്നു കാണപ്പെടും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ വാക്കുകൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നു: മാമ്മോദീസാവഴി ക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെട്ട വിശ്വാസികൾ ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗീയജീവനിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ യഥാർഥത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു; എങ്കിലും ഈ ജീവൻ “ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ദൈവത്തിൽ” മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു (CCC 1003). ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തു നമ്മുടെ ഭാവി ഉയിർപ്പിന്റെ ഉറവിടമാണ് (CCC 655). ഈസ്റ്റർ ഒരേസമയം യാഥാർഥ്യവും പ്രത്യാശയുമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
പകരം വായിക്കാവുന്ന രണ്ടാം വായനയാണിത്. ഏകദേശം എ.ഡി. 54-ൽ, സമൂഹം വച്ചുപൊറുപ്പിച്ച ഗൗരവമായ ഒരു പാപത്തെക്കുറിച്ച് (5:1–2) പൗലോസ് കോറിന്തോസിലേക്ക് എഴുതുകയാണ്. പെസഹായിൽനിന്നുള്ള ഒരു ചിത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി: തിരുനാളിനുമുൻപ് ഓരോ യഹൂദഭവനത്തിൽനിന്നും പുളിപ്പ് നീക്കണമായിരുന്നു (പുറപ്പാട് 12:15). ആ സംഭവം കഴിഞ്ഞ് ഇരുപതിലേറെ വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ ക്രൈസ്തവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തെ പെസഹാ എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഈ ഭാഗം കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്ത പുതിയ മാവ് ആകേണ്ടതിന് പഴയ പുളിപ്പ് നീക്കിക്കളയുവിൻ. നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്തവർ ആയിരിക്കേണ്ടവരാണല്ലോ. എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (5:7)
ഇതേ യുക്തി വീണ്ടും: നിങ്ങൾ ആയിരിക്കുന്നതായിത്തീരുക. ശുദ്ധീകരണം കൊണ്ടല്ല തിരുനാൾ നേടുന്നത്; കുഞ്ഞാട് നേരത്തേ ബലിയായിക്കഴിഞ്ഞു; അതുകൊണ്ടാണ് ഭവനം ക്രമപ്പെടുത്തുന്നത്.
“അതിനാൽ, അശുദ്ധിയും തിൻമയുമാകുന്ന പഴയ പുളിപ്പുകൊണ്ടല്ല, ആത്മാർഥതയും സത്യവുമാകുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പംകൊണ്ട് നമുക്കു തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കാം.” (5:8)
ഈസ്റ്ററിന്റെ സന്തോഷത്തിന് ഒരു ധാർമികരൂപമുണ്ട്. പുളിപ്പും അപ്പവും ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചു പറയാനുള്ള വഴികളായിരിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “നമ്മുടെ പെസഹായായ ക്രിസ്തു ബലിയർപ്പിക്കപ്പെട്ട” കുരിശിലെ ബലി ബലിപീഠത്തിൽ ആഘോഷിക്കുമ്പോഴെല്ലാം നമ്മുടെ രക്ഷയുടെ പ്രവൃത്തി നിറവേറുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 3; CCC 1364). ഈസ്റ്ററിലെ ഒന്നാം കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രവും ഇതേ വാക്കുകൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
വെളിച്ചത്തിനും ഇരുട്ടിനും ആദ്യപേജുമുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ള സുവിശേഷത്തിൽ (1:5), യോഹന്നാന്റെ ഈസ്റ്റർ വിവരണം “ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ” ആരംഭിക്കുന്നു. മഗ്ദലേനമറിയം കുരിശിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നവളാണ് (19:25). സാബത്ത് അടുത്തിരുന്നതിനാൽ സംസ്കാരം തിടുക്കത്തിലായിരുന്നു (19:42). “യേശു സ്നേഹിച്ചിരുന്ന മറ്റേ ശിഷ്യൻ” ഈ സുവിശേഷത്തിനു പിന്നിലെ സാക്ഷിയാണ് (21:24); പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തെ യോഹന്നാൻ അപ്പസ്തോലനായി കാണുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മഗ്ദലേനമറിയം ശവകുടീരത്തിന്റെ സമീപത്തേക്കു വന്നു. ശവകുടീരത്തിന്റെ കല്ലു മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി അവൾ കണ്ടു.” (20:1)
“ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം” പുതിയ സൃഷ്ടിയെ കുറിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവർ വേഗം ഈ ദിവസം ഒരുമിച്ചുകൂടാൻ തുടങ്ങും. അതുകൊണ്ടാണ് നാം ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കുന്നത്.
“കർത്താവിനെ അവർ കല്ലറയിൽനിന്നു മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അവനെ അവർ എവിടെ വച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.” (20:2)
മോഷണമാണ് അവരുടെ ആദ്യചിന്ത. ഈ രംഗത്ത് ആരും ഉയിർപ്പു പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. തങ്ങൾക്ക് ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു പ്രത്യാശ ശിഷ്യന്മാർ കെട്ടിച്ചമച്ചില്ല.
“കച്ചയോടുകൂടെയല്ലാതെ തനിച്ച് ഒരിടത്തു ചുരുട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.” (20:7)
മോഷ്ടാക്കൾ ശരീരത്തിലെ വസ്ത്രം ഊരിമാറ്റുകയോ, മീറകൊണ്ട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച തുണികൾക്കായി സമയം ചെലവഴിക്കുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നില്ല എന്നു വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു (ആശയം).
“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” (20:8)
അദ്ദേഹം ഉത്ഥിതനെ കണ്ടിട്ടില്ല; അസാന്നിധ്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ മാത്രം. സ്നേഹം അടയാളങ്ങൾ ആദ്യം വായിക്കുന്നു. എങ്കിലും അദ്ദേഹം കാത്തുനിന്ന് ആദ്യം പത്രോസിനെ പ്രവേശിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു (5); പത്രോസിന്റെ സ്ഥാനത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ആദരം ഇതിൽ പല വായനക്കാരും കാണുന്നു.
“അവർ അതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.” (20:9)
അവിടുന്ന് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർക്കണം എന്ന തിരുവെഴുത്തിനെക്കുറിച്ചാണിത്. അതിന്റെ ഗ്രഹണം പിന്നീടേ വരൂ. അതാണ് എമ്മാവൂസ് വഴിയുടെയും ഉയിർപ്പുകാലം മുഴുവന്റെയും ജോലി.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ശൂന്യമായ കല്ലറ നേരിട്ടുള്ള തെളിവല്ലെങ്കിലും, “കണ്ടു വിശ്വസിച്ച” പ്രിയശിഷ്യന്റെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, ഉയിർപ്പിനെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള ആദ്യചുവടായിരുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു (CCC 640). ഉയിർപ്പ് സാക്ഷികൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്ന യഥാർഥവും ചരിത്രപരവുമായ സംഭവമാണെന്നും, ഒപ്പം ചരിത്രത്തെ അതിശയിക്കുന്നതാണെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 639, 647). ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥിതശരീരം യഥാർഥശരീരംതന്നെയാണ്; പുതിയ ഒരു അവസ്ഥയിലാണെന്നു മാത്രം (CCC 645–646).
ശിഷ്യന്മാർ ശരീരം മോഷ്ടിക്കുകയോ ഇതെല്ലാം സങ്കല്പിക്കുകയോ ചെയ്തതാകുമോ?
ആരും ഇതു പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല എന്നു സുവിശേഷങ്ങൾതന്നെ കാണിക്കുന്നു: ശരീരം ആരോ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയെന്നു മറിയം കരുതുന്നു; ശിഷ്യന്മാർ തിരുവെഴുത്ത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. അവരുടെ വിശ്വാസമല്ല ഉയിർപ്പിനു രൂപം നൽകിയതെന്നും, ഉയിർപ്പാണ് അവരുടെ വിശ്വാസത്തിനു രൂപം നൽകിയതെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; കാരണം അവർ നിരാശരും ഭയചകിതരുമായിരുന്നു; സ്ത്രീകളുടെ വാർത്ത ആദ്യം വെറുംവാക്കായി കരുതി (CCC 643–644). താൻ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണെന്ന് അറിയുന്ന ഒന്നിനുവേണ്ടി ആരും ജീവൻ കൊടുക്കുകയില്ല.
ഉയിർപ്പ് ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ചതുപോലെയാണോ?
അല്ല. ലാസർ ഈ ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു; പിന്നീടു മരിച്ചു. ക്രിസ്തുവോ മരണത്തിലൂടെ മഹത്വപൂർണമായ ജീവനിലേക്കു കടന്നു. കാലത്തിനും സ്ഥലത്തിനും വിധേയമല്ലാത്ത യഥാർഥശരീരത്തോടെ അവിടുന്ന് ജീവിക്കുന്നു; ഇനി ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ല (റോമാ 6:9; CCC 646).
സാബത്തിനു പകരം ക്രൈസ്തവർ ഞായറാഴ്ച ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
കർത്താവ് ഉയിർത്തത് “ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം” ആയതുകൊണ്ട് (യോഹന്നാൻ 20:1). ഇസ്രായേലിനു ലഭിച്ച ദൈവദാനമായി സാബത്തിനെ സഭ ആദരിക്കുന്നു; ക്രൈസ്തവരെ സംബന്ധിച്ച് അതിന്റെ അർഥത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണമായി ഞായറാഴ്ചയെ കാണുന്നു (CCC 2174–2175).
അനുക്രമഗീതം ഇന്നു നിർബന്ധമായും പാടുകയോ ചൊല്ലുകയോ ചെയ്യണം. വിശ്വാസപ്രമാണത്തിനു പകരം ജലം തളിക്കലോടുകൂടി മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ പുതുക്കാം. അഷ്ടദിനം മുഴുവൻ പറഞ്ഞയയ്ക്കലിൽ ഇരട്ട ഹല്ലേലൂയാ ചേർക്കുന്നു. പന്തക്കുസ്താവരെ ത്രിസന്ധ്യാജപത്തിനു പകരം “സ്വർല്ലോകരാജ്ഞീ” ചൊല്ലുന്നു. ജാഗരത്തിലെ മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം ഇന്നും വായിക്കാം; ഉച്ചകഴിഞ്ഞോ വൈകുന്നേരമോ ഉള്ള ദിവ്യബലിയിൽ ലൂക്കായുടെ എമ്മാവൂസ് വിവരണം വായിക്കാം. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും, സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഉയിർപ്പുകാലത്ത്, ഓരോ കത്തോലിക്കനും ദിവ്യകാരുണ്യം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് കാനോനനിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്നു (കാനോൻ 920). കുടുംബത്തിൽ ഈ ദിവസം ലളിതമായ ആശംസയോടെ ആരംഭിക്കട്ടെ: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!