29 മാർച്ച് 2027 · ലത്തീൻ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അപ്പോൾ യേശു എതിരേ വന്ന് അവരെ അഭിവാദനംചെയ്തു. അവർ അവനെ സമീപിച്ച് പാദങ്ങളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആരാധിച്ചു. യേശു അവരോട് പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരൻമാരോടു ഗലീലിയിലേക്കു പോകണമെന്നും അവിടെ അവർ എന്നെ കാണുമെന്നും പറയുക.” മത്തായി 28:9–10
ഒരു ദിവസം മാത്രമല്ല സഭ ഈസ്റ്റർ ആഘോഷിക്കുന്നത്. എട്ടു ദിവസം, അഷ്ടദിനം മുഴുവൻ, ഓരോ ദിവസവും ഈസ്റ്റർ ഞായറെന്നപോലെ അവൾ ജീവിക്കുന്നു: ഗ്ലോറിയ പാടുന്നു, ഹല്ലേലൂയാ മുഴങ്ങുന്നു, ഓരോ ദിവസത്തെയും വായനകൾ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിന്റെ ഒരു പുതിയ പ്രത്യക്ഷീകരണം കാണിച്ചുതരുന്നു. പുതുതായി മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചവർ അടുത്ത ഞായറാഴ്ചവരെ എല്ലാ ദിവസവും വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നതിനാൽ ആദിമക്രൈസ്തവർ ഈ ആഴ്ചയെ വെള്ളവസ്ത്രങ്ങളുടെ ആഴ്ച എന്നു വിളിച്ചു. ഇന്നു പന്തക്കുസ്താദിവസം പത്രോസ് പതിനൊന്നുപേരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ജറുസലെമിലെ ജനക്കൂട്ടത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു. ശക്തമായ പ്രവൃത്തികളാലും അദ്ഭുതങ്ങളാലും അടയാളങ്ങളാലും ദൈവം നിങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ നസറായനായ യേശുവിനെക്കുറിച്ച് അവൻ പറയുന്നു. അവൻ ഏൽപ്പിച്ചുകൊടുക്കപ്പെട്ടു, ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ദൈവം അവനെ മൃത്യുപാശത്തിൽനിന്നു വിമുക്തനാക്കി ഉയിർപ്പിച്ചു; കാരണം അവൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ കഴിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു. പിന്നെ ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനമായ പതിനാറാം സങ്കീർത്തനം ഒരു പ്രവചനമായി പത്രോസ് വായിക്കുന്നു: അവിടുന്ന് എന്നെ പാതാളത്തിൽ തള്ളുകയില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയില്ല എന്നു ദാവീദ് പാടി. എന്നാൽ ദാവീദ് മരിച്ചു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ കല്ലറ ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൻ പറഞ്ഞതു ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചാണ്. ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു; ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.
പത്രോസിനു സംഭവിച്ചതു ശ്രദ്ധിക്കുക. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കു മുൻപ് ഒരു വേലക്കാരിയുടെ മുൻപിൽ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറയുമാറ് അവൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആയിരങ്ങളുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് അവൻ ധൈര്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. അവൻതന്നെ പറയുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ആ മാറ്റം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല: ജീവിക്കുന്ന കർത്താവിനെ അവൻ കണ്ടു; പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ചു. ശൂന്യമായ കല്ലറകൊണ്ടു മാത്രമല്ല ഉയിർപ്പു തെളിയിക്കപ്പെടുന്നത്; രൂപാന്തരപ്പെട്ട ജീവിതങ്ങളാലുമാണ്. പത്രോസിന്റെ ധൈര്യം, രക്തസാക്ഷികളുടെ ആനന്ദം, കേരളതീരം ഉൾപ്പെടെ ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികൾവരെ പടർന്ന വിശ്വാസം, എല്ലാം ആ ആദ്യപ്രഭാതത്തിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്നു. ഈ പുതിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിനു സങ്കീർത്തനം വാക്കുകൾ നൽകുന്നു: കർത്താവ് എപ്പോഴും എന്റെ കൺമുൻപിലുണ്ട്; അവിടുന്ന് എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ കുലുങ്ങുകയില്ല. അതിനാൽ എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷിക്കുന്നു; എന്റെ ആത്മാവ് ആനന്ദിക്കുന്നു; എന്റെ ശരീരവും സുരക്ഷിതമായി വസിക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ സ്ത്രീകൾ ഭയത്തോടും വലിയ സന്തോഷത്തോടുംകൂടെ കല്ലറവിട്ട് ശിഷ്യന്മാരെ അറിയിക്കാൻ ഓടുന്നു. ഭയവും ആനന്ദവും ഒരുമിച്ച്: പലപ്പോഴും ഈസ്റ്റർ വിശ്വാസം ആരംഭിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. വഴിയിൽ പെട്ടെന്ന് യേശു അവരുടെ എതിരേ വരുന്നു. ഒരു സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ ലളിതമായി അവൻ അവരെ അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു. അവർ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ, യഥാർഥ പാദങ്ങളിൽ, കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറയുക. തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ശിഷ്യന്മാരെ അവൻ എന്റെ സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പ് അനുരഞ്ജനമാണ്. പിന്നെ മറ്റൊരു പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ചു മത്തായി പറയുന്നു. കാവൽക്കാരിൽ ചിലർ പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരെ വിവരം അറിയിക്കുന്നു; തങ്ങൾ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ശരീരം മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി എന്നു പറയാൻ അവർ കാവൽക്കാർക്കു പണം നൽകുന്നു. ശൂന്യമായ കല്ലറയുടെ വിശദീകരണമായി ഈ കഥ തന്റെ കാലത്തു പ്രചരിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് മത്തായി ഇതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇത് യഹൂദജനത്തിനെതിരായ ഒരു വിധിയല്ല; ഉയിർപ്പിനെ വിശദീകരിച്ചു തള്ളാൻ ഓരോ കാലവും അതിന്റേതായ വഴികൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നു എന്ന ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്. പുഞ്ചിരിയോടെ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ചോദിച്ചു: കാവൽക്കാർ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നെങ്കിൽ ശരീരം ആരെടുത്തുവെന്ന് അവർ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു? സത്യം വിലയ്ക്കുവാങ്ങാനാവില്ല. ശൂന്യമായ കല്ലറ നിലനിൽക്കുന്നു; സാക്ഷികൾ സംസാരിക്കുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ എന്ന അഭിവാദനവുമായി കർത്താവ് ഇന്നും വഴിയിൽ നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
വിഷയം: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരൻമാരോടു ഗലീലിയിലേക്കു പോകണമെന്നും അവിടെ അവർ എന്നെ കാണുമെന്നും പറയുക.”
കല്ലറയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാത്തവൻ, ഭയവും വലിയ സന്തോഷവും, വിലയ്ക്കുവാങ്ങാനാവാത്ത സത്യം.
“അവിടുന്ന് എന്നെ പാതാളത്തിൽ തള്ളുകയില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണിക്കാൻഅനുവദിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 16:10
“എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മൃത്യുപാശത്തിൽനിന്നു വിമുക്തനാക്കി ഉയിർപ്പിച്ചു. കാരണം, അവൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ കഴിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 2:24
ജീവിതത്തിൽ: ഈ അഷ്ടദിനത്തിലെ ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും പതിനാറാം സങ്കീർത്തനം സാവധാനം പ്രാർഥിക്കുക.
“അങ്ങ് എനിക്കു ജീവന്റെ മാർഗംകാണിച്ചുതരുന്നു; അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ പൂർണതയുണ്ട്; അങ്ങയുടെ വലത്തുകൈയിൽ ശാശ്വതമായ സന്തോഷമുണ്ട്.” സങ്കീർത്തനം 16:11
“അവർ കല്ലറവിട്ട് ഭയത്തോടും വലിയ സന്തോഷത്തോടും കൂടെ ശിഷ്യൻമാരെ വിവരം അറിയിക്കാൻ ഓടി.” മത്തായി 28:8
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച സ്ത്രീകൾ ചെയ്തതുപോലെ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ദിവ്യകാരുണ്യസന്നിധിയിൽ ഏതാനും മിനിറ്റ് ചെലവഴിക്കുക.
“കർത്താവ് എപ്പോഴും എന്റെ കൺമുൻപിലുണ്ട്; അവിടുന്ന് എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തുള്ളതു കൊണ്ടു ഞാൻ കുലുങ്ങുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 16:8
“ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രസംഗം വ്യർഥമാണ്. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം.” 1 കോറിന്തോസ് 15:14
ജീവിതത്തിൽ: ആരെങ്കിലും ഉയിർപ്പിനെ പരിഹസിക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യപ്പെടാതെ സൗമ്യമായി സ്വന്തം സാക്ഷ്യത്തോടെ മറുപടി പറയുക.
ദൈവം യേശുവിനെ ഉയിർപ്പിച്ചു; മരണത്തിന് അവനെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാനായില്ല; അവന്റെ സാക്ഷികൾ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു.
ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് വഴിയിൽ നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടി നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ അഷ്ടദിനത്തിലെ ഓരോ ദിവസവും ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന് ഒരാളോടു പറയുക.
പ്രിയരേ, ഒരു ദിവസം ഇത്ര വലിയ ആനന്ദത്തിനു മതിയാകാത്തതുകൊണ്ട് സഭ എട്ടു ദിവസം മുഴുവൻ ഈസ്റ്റർ ആചരിക്കുന്നു. ഇന്നു വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തിനു മുൻപിൽ നിന്ന് പത്രോസ് പറയുന്നു: ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു; ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ് (അപ്പ 2:32).
ആരാണു സംസാരിക്കുന്നതെന്നു ചിന്തിക്കുക. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കു മുൻപ് പത്രോസ് യേശുവിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ആയിരങ്ങളുടെ മുൻപിൽ അവൻ ധൈര്യത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. അവനെ മാറ്റിയത് എന്താണ്? അവൻ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിനെ കണ്ടുമുട്ടി; പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ചു. മാറ്റപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതമാണ് ഉയിർപ്പിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല തെളിവ്.
പത്രോസ് ദാവീദിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അവിടുന്ന് എന്നെ പാതാളത്തിൽ തള്ളുകയില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയില്ല (സങ്കീ 16:10). ദാവീദ് മരിച്ചു; അവന്റെ കല്ലറ അപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ശരീരം ജീർണത കണ്ടില്ല. ദൈവം അവനെ ഉയിർപ്പിച്ചു; കാരണം അവൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ കഴിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു (അപ്പ 2:24).
സുവിശേഷത്തിൽ സ്ത്രീകൾ ഭയത്തോടും വലിയ സന്തോഷത്തോടുംകൂടെ കല്ലറയിൽനിന്ന് ഓടുന്നു. പെട്ടെന്ന് യേശു അവരെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു; അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു. അവർ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ പിടിച്ച് അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവൻ പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറയുക. ഓടിപ്പോയവരെ അവൻ സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈസ്റ്റർ ക്ഷമയാണ്.
ചിലർ അതു വിശദീകരിച്ചു തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു: ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ശരീരം മോഷ്ടിച്ചു. വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ചിരിച്ചു: അവർ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നെങ്കിൽ എങ്ങനെ കണ്ടു? ഇന്നും ആളുകൾ ഉയിർപ്പിനെ വിശദീകരിച്ചു തള്ളാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ സത്യം വിലയ്ക്കുവാങ്ങാനാവില്ല.
ഈ ആഴ്ച നമുക്ക് ആ സ്ത്രീകളെപ്പോലെയാകാം: ആനന്ദത്തോടെ ഓടിക്കൊണ്ട്, ദിവ്യകാരുണ്യത്തിൽ കർത്താവിനെ മുറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്: ഭയപ്പെടേണ്ടാ, അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സ്ത്രീകൾ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ കല്ലറയിൽനിന്ന് ഓടി; വഴിയിൽ യേശു അവരെ കണ്ടുമുട്ടി പറഞ്ഞു: നമസ്കാരം! ഭയപ്പെടേണ്ടാ!
ഇന്ന് യേശു നിന്നോടും അതുതന്നെ പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു, ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട്. പോയി നിന്റെ കൂട്ടുകാരോടു പറയുക!
പുതിയ മക്കളാൽ അങ്ങയുടെ സഭയെ നിരന്തരം വളർത്തുന്ന ദൈവമേ, വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിച്ച കൂദാശ അങ്ങയുടെ ദാസർ ജീവിതത്തിൽ മുറുകെപ്പിടിക്കാൻ കൃപ ചെയ്യണമേ. അങ്ങയോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ ദൈവമായി എന്നേക്കും ജീവിച്ചു വാഴുന്ന അങ്ങയുടെ പുത്രനും ഞങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തുവഴി. ആമേൻ. നമുക്കു തുടർന്നു പ്രാർഥിക്കാം: ഉത്ഥിതനായ കർത്താവായ യേശുവേ, വഴിയിൽ സ്ത്രീകളെ കണ്ടുമുട്ടി അങ്ങു പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ വഴികളിൽ ഞങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടണമേ. ഞങ്ങളുടെ ഭയം ആനന്ദമാക്കണമേ; പത്രോസിനെപ്പോലെ ഞങ്ങളെ ധീരസാക്ഷികളാക്കണമേ; വഴിതെറ്റിപ്പോയ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെയും അങ്ങയിലേക്കു തിരികെ വിളിക്കണമേ. ഹല്ലേലൂയാ. ആമേൻ.
എട്ടു ദിവസം സഭ ഒരൊറ്റ നീണ്ട ഈസ്റ്റർ ജീവിക്കുന്നു; ഓരോ ദിവസത്തെയും വായനകൾ പുതിയൊരു സാക്ഷിയെ കാണിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ തള്ളിപ്പറഞ്ഞവനെ ഇന്നു പത്രോസ് പന്തക്കുസ്തായിൽ ജറുസലെമിൽ നിന്നുകൊണ്ടു പ്രഘോഷിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ സങ്കീർത്തനമായ സങ്കീർത്തനം 16-നെ ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രവചനമായി അദ്ദേഹം വായിക്കുന്നു: ദാവീദ് മരിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ കല്ലറ ഇന്നുമുണ്ട്; അപ്പോൾ അദ്ദേഹം മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ചാണു പറഞ്ഞത്. മത്തായിയിൽ, കല്ലറയിൽനിന്ന് ഓടുന്ന സ്ത്രീകളെ യേശുതന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു; അതേസമയം കാവൽക്കാർക്ക് മറ്റൊരു കഥ പറയാൻ പണം കൊടുക്കുന്നു. സാക്ഷി, സന്തോഷം, പോകുക എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ. സത്യം പരക്കുന്നു; ഒപ്പം ഒരു വ്യാജവാർത്തയും.
പശ്ചാത്തലം.
യഹൂദരുടെ ആഴ്ചകളുടെ തിരുനാളായ പന്തക്കുസ്താദിവസമാണിത്. പല ദേശങ്ങളിൽനിന്നുള്ള തീർഥാടകർ ജറുസലെമിലുണ്ട്. ശിഷ്യന്മാർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ചതേയുള്ളൂ; ജനക്കൂട്ടം അമ്പരന്നുനിൽക്കുന്നു. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുമുൻപ് ഒരു വേലക്കാരിയുടെ മുൻപിൽ യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസ് (ലൂക്കാ 22:56–57) ഇപ്പോൾ പരസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നു. അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിലെ ആദ്യത്തെ ക്രൈസ്തവപ്രസംഗമാണിത്. ഒരു യഹൂദൻ സഹയഹൂദരോടു സംസാരിക്കുകയാണ്; അവരുടെ സ്വന്തം തിരുവെഴുത്ത് അവരോടൊപ്പം വായിക്കുകയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മൃത്യുപാശത്തിൽനിന്നു വിമുക്തനാക്കി ഉയിർപ്പിച്ചു. കാരണം, അവൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ കഴിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു.” (2:24)
പ്രസംഗത്തിന്റെ ഹൃദയം. ജീവന്റെ ഉടയവനെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ മരണത്തിനായില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം ജീർണിച്ചില്ല എന്നു വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 627).
“അവൻ മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ ശവകുടീരം ഇന്നും നമ്മുടെയിടയിൽ ഉണ്ടല്ലോ.” (2:29)
“സഹോദരരേ”, “ഗോത്രപിതാവ്” എന്നിങ്ങനെ ആദരവോടെയാണ് പത്രോസ് സംസാരിക്കുന്നത്. ദാവീദിന്റെ ഒരു കല്ലറ അക്കാലത്ത് ജറുസലെമിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; യഹൂദചരിത്രകാരനായ ജോസേഫൂസും അതിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. ശരീരമുള്ള കല്ലറയും ശരീരമില്ലാത്ത കല്ലറയും തമ്മിലാണ് വ്യത്യാസം.
“ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.” (2:32)
ഈ ആഴ്ച മുഴുവൻ ഈ വാക്യത്തിന്മേൽ പണിയാം. പത്രോസ് നൽകുന്ന തെളിവ് സാക്ഷികളാണ്. അദ്ദേഹം ഇവിടെ പറയുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അദ്ദേഹത്തിലെ മാറ്റത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.
“ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും പിതാവിൽനിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത അവൻ ഈ ആത്മാവിനെ വർഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണു നിങ്ങളിപ്പോൾ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.” (2:33)
പിതാവും പുത്രനും ആത്മാവും ഒരേ വാക്യത്തിൽ. ജനക്കൂട്ടത്തെ അമ്പരപ്പിച്ച ശബ്ദവും ഭാഷണവും, യേശു ജീവിക്കുന്നു, ഭരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യേശുവിന്റെ അക്രമാസക്തമായ മരണം യാദൃച്ഛികമല്ല, ഇവിടെ പത്രോസ് പറയുന്നതുപോലെ ദൈവപദ്ധതിയുടെ രഹസ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നും (CCC 599), ദൈവത്തിന്റെ പൂർവജ്ഞാനം മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ എടുത്തുകളയുന്നില്ലെന്നും (CCC 600) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. വ്യക്തിപരമായ കുറ്റം യഹൂദജനതയുടെമേൽ ചുമത്താനാവില്ലെന്നും (CCC 597), എല്ലാ പാപികളുമാണ് പീഡാസഹനത്തിന്റെ കർത്താക്കളെന്നും (CCC 598) അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ കുരിശിൽ തറച്ചു” എന്ന് ഈ വായനയിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ അതു നമ്മോടുംകൂടിയാണെന്നു നാം കേൾക്കണം.
പശ്ചാത്തലം.
തൊട്ടുമുൻപുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ (28:1–7) ഒരു ദൂതൻ കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റി, ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുത്തേക്കു പോകാൻ സ്ത്രീകളോടു പറഞ്ഞു. പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരുടെയും ഫരിസേയരുടെയും അപേക്ഷപ്രകാരം കല്ലറയ്ക്കു കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ കാര്യം മത്തായി മാത്രമാണ് പറയുന്നത് (27:62–66). രണ്ടു രംഗങ്ങൾ അദ്ദേഹം അടുത്തടുത്തു വയ്ക്കുന്നു: സ്ത്രീകൾ സത്യം അറിയിക്കാൻ പോകുന്നു; പടയാളികൾ സംഭവിച്ചത് അറിയിക്കാൻ പോകുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇരുസമൂഹങ്ങളും തമ്മിൽ സംവാദം നടന്നിരുന്ന ദശകങ്ങളിൽ, യഹൂദവേരുകളുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിനുവേണ്ടിയാണ് മത്തായി എഴുതിയതെന്ന് അനേകം പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർ കല്ലറവിട്ട് ഭയത്തോടും വലിയ സന്തോഷത്തോടും കൂടെ ശിഷ്യൻമാരെ വിവരം അറിയിക്കാൻ ഓടി.” (28:8)
ഭയവും സന്തോഷവും ഒരുമിച്ച്: ഇതു സത്യസന്ധമാണ്. ഒരു വിശ്വാസിക്ക് രണ്ടും ഒരേസമയം ഉണ്ടാകാം; അത് വാർത്തയുമായി ഓടുന്നതിൽനിന്ന് ആരെയും തടയുന്നില്ല.
“അപ്പോൾ യേശു എതിരേ വന്ന് അവരെ അഭിവാദനംചെയ്തു. അവർ അവനെ സമീപിച്ച് പാദങ്ങളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആരാധിച്ചു.” (28:9)
അനുസരിച്ചു പോകുന്ന വഴിയിൽ അവിടുന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്കു വരുന്നു. അവർ പാദങ്ങളിൽ പിടിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവിടുന്ന് പ്രേതമല്ല. അവർ ആരാധിക്കുന്നു; അതിനാൽ മടങ്ങിവന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രവുമല്ല.
“ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരൻമാരോടു ഗലീലിയിലേക്കു പോകണമെന്നും അവിടെ അവർ എന്നെ കാണുമെന്നും പറയുക.” (28:10)
അവരുടെ ഓടിപ്പോക്കിനെക്കുറിച്ച് ശകാരത്തിന്റെ ഒരു വാക്കുമില്ല. അവിടുന്ന് അവരെ സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിച്ച്, സ്ത്രീകൾവഴി സന്ദേശം അയയ്ക്കുന്നു.
“അവർ പണം വാങ്ങി, നിർദേശമനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചു. ഇത് ഇന്നും യഹൂദരുടെയിടയിൽ പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്നു.” (28:15)
ഒരു പ്രത്യേക കിംവദന്തിയെക്കുറിച്ച് തന്റെ കാലത്തെ ഒരു തർക്കമാണ് മത്തായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. അന്നത്തെയോ ഇന്നത്തെയോ യഹൂദജനതയ്ക്കെതിരായ കുറ്റാരോപണമായി ഇതു വായിക്കരുത് (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). കഥതന്നെ ഒരു കാര്യം സമ്മതിക്കുന്നു: കല്ലറ ശൂന്യമായിരുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സങ്കീർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പടയാളികളുടെ കഥയെ സൗമ്യമായി പരിഹസിക്കുന്നു: ഉറങ്ങുന്ന സാക്ഷികളെയാണോ ഹാജരാക്കുന്നത്? ഉറങ്ങുകയായിരുന്നെങ്കിൽ സംഭവിച്ചത് എങ്ങനെ അറിയാം (ആശയം)? രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിനും ഈ കിംവദന്തി അറിയാമായിരുന്നു. ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യസന്ദേശവാഹകരായി മതബോധനഗ്രന്ഥം സ്ത്രീകളെ കാണുന്നു (CCC 641). “എന്റെ സഹോദരന്മാർ” എന്ന വാക്കിൽ, ഉയിർപ്പു നമുക്കു തുറന്നുതന്ന ദത്തുപുത്രത്വത്തിന്റെ പുതിയ ബന്ധം ഉത്ഥിതനായ യേശു കാണിക്കുന്നു എന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 654).
സഭ എട്ടു ദിവസം ഈസ്റ്റർ ആവർത്തിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
എട്ടു ദിവസങ്ങളെ ഒരു മഹാദിവസമായി കാണുന്ന അഷ്ടദിനം വളരെ പഴയ പതിവാണ്; ഈസ്റ്റർ അഷ്ടദിനത്തിനു മഹോത്സവത്തിന്റെ പദവിയുണ്ട്. ആദിമസഭയിൽ പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർ ഈ ആഴ്ച വെള്ളവസ്ത്രം ധരിക്കുകയും തുടർപ്രബോധനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. യാമപ്രാർഥനയിൽ അഷ്ടദിനത്തിലെ ഓരോ ദിവസവും “കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസം” പാടുന്നു.
“നിങ്ങൾ കുരിശിൽ തറച്ചു”: യേശുവിന്റെ മരണത്തിനു യഹൂദരെ ബൈബിൾ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല. ജറുസലെമിലെ ഒരു പ്രത്യേക ജനക്കൂട്ടത്തോട്, അവരിൽ ഒരാളായി, അനുതപിക്കാൻ വിളിച്ചും പാപമോചനം നൽകിയുമാണ് പത്രോസ് സംസാരിക്കുന്നത്. പീഡാസഹനത്തിൽ സംഭവിച്ചത് അന്നു ജീവിച്ചിരുന്ന എല്ലാ യഹൂദരുടെയുംമേലോ ഇന്നത്തെ യഹൂദരുടെമേലോ ആരോപിക്കാനാവില്ലെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4). പാപികളായ നമുക്കാണ് കൂടുതൽ ഗൗരവമായ ഉത്തരവാദിത്വമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 598).
കല്ലറയ്ക്കൽ നിന്ന ദൂതനെ അനുസ്മരിച്ച്, ഇറ്റലിയിലും മറ്റു ചില സ്ഥലങ്ങളിലും ഈ ദിവസം ദൂതന്റെ തിങ്കൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ത്രിസന്ധ്യാജപത്തിനു പകരം “സ്വർല്ലോകരാജ്ഞീ” ചൊല്ലുന്നു. സുവിശേഷജയഘോഷത്തിനു മുൻപ് അനുക്രമഗീതം വീണ്ടും പാടാം; പറഞ്ഞയയ്ക്കലിൽ ഇരട്ട ഹല്ലേലൂയാ ചേർക്കുന്നു. ഈ ആഴ്ച കുടുംബത്തിൽ ഒന്നിച്ച് “സ്വർല്ലോകരാജ്ഞീ” ചൊല്ലുന്നത് നല്ല പതിവാണ്.