29 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അൽപ സമയംകൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ലോകം എന്നെ കാണുകയില്ല. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ കാണും. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങളും ജീവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 14:19
ആദിമസഭയിൽ ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള ആദ്യ ആഴ്ച പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരുടേതായിരുന്നു. ഉയിർപ്പുരാത്രിയിൽ മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽനിന്നു കയറിവന്ന്, വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച അവർ തങ്ങൾക്ക് എന്താണു സംഭവിച്ചതെന്നു കേൾക്കാൻ എല്ലാ ദിവസവും ദേവാലയത്തിൽ വന്നിരുന്നു. ഈ ആഴ്ചയിലെ വായനകൾ ഇന്നും അവരോടു സംസാരിക്കുന്നു; ഉയിർപ്പിനെ ഉള്ളിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയോടും. വെറുക്കപ്പെട്ട്, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരത്തോട് ഏശയ്യാ സംസാരിക്കുന്നു: “ആരും കടന്നുപോകാത്തവിധം പരിത്യക്തയും വെറുക്കപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു നീ. ഞാൻ നിന്നെ എന്നേക്കും പ്രൗഢിയുറ്റവളും തലമുറകൾക്ക് ആനന്ദവും ആക്കും.” തുടർന്നു കല്ലുകൊണ്ടു പണിത ഒരു നഗരത്തിനും ഒരിക്കലും നിറവേറ്റാനാവാത്ത ഒരു വാഗ്ദാനം: “പകൽ സൂര്യനായിരിക്കുകയില്ല ഇനി നിനക്കു പ്രകാശം തരുക; നിനക്കു പ്രകാശംനൽകാൻ രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനായിരിക്കുകയില്ല പ്രശോഭിക്കുന്നത്. കർത്താവായിരിക്കും നിന്റെ നിത്യമായ പ്രകാശം; നിന്റെ ദൈവമായിരിക്കും നിന്റെ മഹത്വം.” “നിന്റെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുകയില്ല; നിന്റെ ചന്ദ്രൻമറയുകയുമില്ല; കർത്താവ് നിന്റെ നിത്യപ്രകാശമായിരിക്കും. നിന്റെ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിക്കും.” ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിച്ചു. കാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഇതേ നഗരത്തെ വെളിപാടു പുസ്തകം കാണുന്നു: സൂര്യനോ ചന്ദ്രനോ ആവശ്യമില്ലാത്ത നഗരം; ദൈവമഹത്വമാണ് അതിന്റെ പ്രകാശം, കുഞ്ഞാടാണ് അതിന്റെ വിളക്ക് (വെളിപാട് 21:23). നവദീക്ഷിതർ മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽനിന്ന് കത്തിച്ച തിരികളുമായാണു വന്നത്; ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയും ആ പ്രകാശം ഒരു സാധാരണ തിങ്കളാഴ്ചയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
പന്തക്കുസ്താദിവസം ജറുസലെമിൽ പത്രോസ് എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് ആദ്യത്തെ ക്രൈസ്തവപ്രസംഗം നടത്തുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് അവൻ വാദിക്കുന്നു: തന്റെ പരിശുദ്ധനെ പാതാളത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ജീർണത കാണാൻ അനുവദിക്കുകയോ ഇല്ലെന്നു ദാവീദ് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ദാവീദ് മരിച്ചു; “അവന്റെ ശവകുടീരം ഇന്നും നമ്മുടെയിടയിൽ ഉണ്ടല്ലോ.” അതിനാൽ ഒരു പ്രവാചകനായി, മിശിഹായെക്കുറിച്ചാണു ദാവീദ് പറഞ്ഞത്. “ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.” “ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുകയും പിതാവിൽനിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്ത അവൻ ഈ ആത്മാവിനെ വർഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണു നിങ്ങളിപ്പോൾ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.” ദാവീദിന്റെ നിറഞ്ഞ കല്ലറയ്ക്കരികെ ഈശോയുടെ ശൂന്യമായ കല്ലറ: ഇവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമാണ് സുവിശേഷം മുഴുവനും. ഒരു സഹോദരന്റെ സ്നേഹത്തോടെ, തങ്ങളുടെ മിശിഹായെ തിരിച്ചറിയാൻ ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ട്, പത്രോസ് സ്വന്തം ജനമായ ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു; നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരോടുമുള്ള വിളിയായാണ് സഭ അവന്റെ വാക്കുകൾ വായിക്കുന്നത്. ഈ പുതിയ ജീവൻ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളാലല്ല, വിശ്വാസത്താൽ. “വിശുദ്ധലിഖിതം പറയുന്നതെന്താണ്? അബ്രാഹം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു; അത് അവനു നീതിയായി പ രിഗണിക്കപ്പെട്ടു.” ദാവീദിന്റെ ആനന്ദവും അവൻ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “അതിക്രമങ്ങൾക്കു മാപ്പും പാപങ്ങൾക്കു മോചനവും ലഭിച്ചവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” “കർത്താവ് കുറ്റം ചുമത്താത്തവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” നവദീക്ഷിതർ ഇതുതന്നെയാണ് അനുഭവിച്ചത്: സമ്പാദിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, വിശ്വസിച്ച് ഉയിർത്ത മിശിഹായിലേക്കു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചതുകൊണ്ട്, എല്ലാ പാപങ്ങളും കഴുകിക്കളയപ്പെട്ടു. വിശ്വാസം സത്പ്രവൃത്തികൾക്ക് എതിരല്ല; അവ വളരുന്ന വേരാണത്. എന്നാൽ വേരാണ് ആദ്യം വരുന്നത്; അതൊരു ദാനവുമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ അന്ത്യത്താഴവേളയിലാണ് ഈശോ സംസാരിക്കുന്നത്; എങ്കിലും ഓരോ വാക്കും ഉയിർപ്പിലേക്കു നോക്കുന്നു. “ഞാൻ നിങ്ങളെ അനാഥരായി വിടുകയില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരും.” “അൽപ സമയംകൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ലോകം എന്നെ കാണുകയില്ല. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ കാണും. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങളും ജീവിക്കും.” ഉയിർപ്പ് ഈശോയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വസ്തുത മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ ജീവന്റെ ഉറവിടമാണ്: അവിടുന്നു ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടു നാം ജീവിക്കുന്നു. തന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും തന്റെ വചനം പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനിൽ പിതാവും താനും വന്നു വാസമുറപ്പിക്കുമെന്ന് അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: “എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്റെ വചനം പാലിക്കും. അപ്പോൾ എന്റെ പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിക്കുകയും ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്തു വന്ന് അവനിൽ വാസമുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.” സഹായകനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: “എന്നാൽ, എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന സഹായകനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എല്ലാകാര്യങ്ങളും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെല്ലാം നിങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുകയുംചെയ്യും.” സ്വന്തം ദാനം നൽകിയിട്ടുപോകുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം തന്നിട്ടു പോകുന്നു. എന്റെ സമാധാനം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകുന്നു. ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ല ഞാൻ നൽകുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാകേണ്ടാ. നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയും വേണ്ടാ.” ഉയിർപ്പുദിനം സന്ധ്യയ്ക്ക് അടച്ചിട്ട വാതിലുകളിലൂടെ കടന്നുവരുമ്പോൾ ഉയിർത്ത കർത്താവു പറയുന്ന ആദ്യവാക്ക് ഇതുതന്നെയാണ്: നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം! ഉയിർപ്പിന്റെ സമാധാനം പ്രശ്നങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, ഉയിർത്തവന്റെ സാന്നിധ്യമാണ്. സീറോ മലബാർ കുർബാനയിൽ അനാഫൊറയ്ക്കുമുൻപ് പുരോഹിതൻ ജനങ്ങൾക്കു സമാധാനം നൽകുന്നു; ജനം അതു പരസ്പരം കൈമാറുന്നു: ബലിപീഠത്തിൽനിന്നു നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്ന ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ സമാധാനം. ഉയിർപ്പിന്റെ ഈ ഒന്നാം ആഴ്ചയിൽ ഒരു കുടുംബത്തിന് ഇതൊരു ലളിതമായ ശീലമാക്കാം: എല്ലാ രാത്രിയും ഉറങ്ങുംമുൻപ് പരസ്പരം പറയുക: കർത്താവിന്റെ സമാധാനം നിങ്ങളോടുകൂടെ.
വിഷയം: “അൽപ സമയംകൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ലോകം എന്നെ കാണുകയില്ല. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ കാണും. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങളും ജീവിക്കും.”
അസ്തമിക്കാത്ത പ്രകാശം, ശൂന്യമായ കല്ലറയുടെ സാക്ഷ്യം, നീതിയായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന വിശ്വാസം, ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ സമാധാനം.
“നിന്റെ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുകയില്ല; നിന്റെ ചന്ദ്രൻമറയുകയുമില്ല; കർത്താവ് നിന്റെ നിത്യപ്രകാശമായിരിക്കും. നിന്റെ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിക്കും.” ഏശയ്യാ 60:20
“നഗരത്തിനു പ്രകാശം നൽകാൻ സൂര്യന്റെ യോ ചന്ദ്രന്റെ യോ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദൈവതേ ജസ്സ് അതിനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.” വെളിപാട് 21:23
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു ദുഃഖത്തിനു പേരു നൽകി ഇന്നു പ്രാർഥനയിൽ ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരിക.
“അവിടുന്ന് എന്നെ പാതാളത്തിൽ തള്ളുകയില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണിക്കാൻഅനുവദിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 16:10
“ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.” അപ്പ. പ്രവ. 2:32
ജീവിതത്തിൽ: ഉയിർപ്പ് നിനക്ക് എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നതെന്ന് ഈ ആഴ്ച ഒരാളോടു പറയുക.
“അവൻ കർത്താവിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവിടുന്ന് അത് അവനു നീതീകരണമായി കണക്കാക്കി.” ഉൽപത്തി 15:6
“അതിക്രമങ്ങൾക്കു മാപ്പും പാപങ്ങൾക്കു മോചനവും ലഭിച്ചവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” റോമാ 4:7
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഉയിർപ്പിന്റെ കുമ്പസാരം നടത്തുക; അവിടുത്തെ കരുണയ്ക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധ നിവാസത്തിൽ അനാഥർക്കു പിതാവും,വിധവകൾക്കു സംരക്ഷകനുമാണ്.” സങ്കീർത്തനം 68:5
“ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം തന്നിട്ടു പോകുന്നു. എന്റെ സമാധാനം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകുന്നു. ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ല ഞാൻ നൽകുന്നത്. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാകേണ്ടാ. നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയും വേണ്ടാ.” യോഹന്നാൻ 14:27
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയിലും വീട്ടിൽ കർത്താവിന്റെ സമാധാനം കൈമാറുക.
ഉയിർത്ത മിശിഹായാണ് നമ്മുടെ നിത്യപ്രകാശവും നീതിയും സമാധാനവും.
അവിടുന്നു ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടു നാം ജീവിക്കുന്നു: ഈ ആഴ്ച അതിനു യോജിച്ചവിധം നമുക്കു ജീവിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഉയിർപ്പിന്റെ കുമ്പസാരം നടത്തുക; വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം വായിക്കുംമുൻപ് പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടു പ്രാർഥിക്കുക; എല്ലാ സന്ധ്യയിലും വീട്ടിൽ ‘കർത്താവിന്റെ സമാധാനം നിങ്ങളോടുകൂടെ’ എന്നു പറയുക.
പ്രിയരേ, ആദിമസഭയിൽ ഈ ആഴ്ച പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരുടേതായിരുന്നു. തങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച പുതുജീവൻ മനസ്സിലാക്കാൻ വെള്ളവസ്ത്രമണിഞ്ഞ് എല്ലാ ദിവസവും അവർ ദേവാലയത്തിൽ വന്നു. ഇന്നത്തെ വായനകൾ അവരോടും, മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച നമ്മോടെല്ലാവരോടും സംസാരിക്കുന്നു.
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരത്തോട് ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: കർത്താവ് നിന്റെ നിത്യപ്രകാശമായിരിക്കും; നിന്റെ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിക്കും. ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിച്ചു. ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കാത്ത നമ്മുടെ പ്രകാശമാണ് മിശിഹാ.
പത്രോസ് പ്രസംഗിച്ചു: ദാവീദ് മരിച്ചു; അവന്റെ ശവകുടീരം ഇന്നും നമ്മുടെയിടയിലുണ്ട്. എന്നാൽ ആ ഈശോയെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു; ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്. നിറഞ്ഞ കല്ലറയ്ക്കരികെ ശൂന്യമായ കല്ലറ: അതാണു മുഴുവൻ വ്യത്യാസവും. ഈശോ ജീവിക്കുന്നു; അവിടുന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വർഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഈ ജീവൻ നാം എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: വിശ്വാസത്താൽ, അബ്രാഹത്തെപ്പോലെ; അവൻ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു; അത് അവനു നീതിയായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. ദാവീദിനോടൊപ്പം അവൻ പാടുന്നു: അതിക്രമങ്ങൾക്കു മാപ്പു ലഭിച്ചവൻ ഭാഗ്യവാൻ. മാമ്മോദീസായിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയപ്പെട്ടു; നാം നേടിയതുകൊണ്ടല്ല, ദാനമായി.
ഈശോ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: ഞാൻ നിങ്ങളെ അനാഥരായി വിടുകയില്ല; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വരും; ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങളും ജീവിക്കും. പിതാവും താനും നമ്മിൽ വാസമുറപ്പിക്കുമെന്നും, പരിശുദ്ധാത്മാവു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുമെന്നും അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ലാതെ തന്റെ സമാധാനം അവിടുന്നു നമുക്കു നൽകി.
ഈ ആഴ്ച അവിടുത്തെ സമാധാനം നമുക്കു വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാം. എല്ലാ സന്ധ്യയിലും പരസ്പരം പറയാം: കർത്താവിന്റെ സമാധാനം നിങ്ങളോടുകൂടെ. അവിടുന്നു ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടു നാം ജീവിക്കുന്നു. ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ തന്റെ കൂട്ടുകാരോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: ‘ഞാൻ നിങ്ങളെ തനിച്ചാക്കുകയില്ല.’ അവിടുന്ന് ആ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചു: മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തു; എപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്!
ഈശോ നമുക്ക് അവിടുത്തെ സമാധാനം തരുന്നു; ഉള്ളിൽ ശാന്തവും സന്തോഷവുമുള്ള ഒരു തോന്നൽ. ഇന്നു രാത്രി നിന്റെ കുടുംബത്തോടു പറയൂ: ‘ഈശോയുടെ സമാധാനം നിങ്ങളോടുകൂടെ!’
ഉയിർത്തു ജീവിക്കുന്ന കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങളെ അനാഥരായി വിടുകയില്ലെന്ന് അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു; അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു. അങ്ങു ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നു. പിതാവിനോടൊപ്പം ഞങ്ങളിൽ വാസമുറപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനും അങ്ങയുടെ വചനങ്ങൾ അനുസ്മരിപ്പിക്കാനും സഹായകനെ അയയ്ക്കണമേ; ലോകത്തിനു നൽകാനാവാത്ത അങ്ങയുടെ സമാധാനം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. നവദീക്ഷിതരെ അവരുടെ മാമ്മോദീസായുടെ പ്രകാശത്തിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമേ; ഞങ്ങളെല്ലാവരും പ്രകാശത്തിന്റെ മക്കളായി നടക്കട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!
പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർ തങ്ങൾക്കു സംഭവിച്ചതെന്തെന്നു കേൾക്കാൻ വന്നിരുന്ന ആഴ്ചയായിരുന്നു പരമ്പരാഗതമായി ഉയിർപ്പുകാലത്തിലെ ഈ ഒന്നാം ആഴ്ച. ഒരിക്കലും അസ്തമിക്കാത്ത പ്രകാശം, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരത്തിന് ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികളിൽ ദാവീദിന്റെ ശവകുടീരത്തിൽനിന്ന് ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായിലേക്കു പത്രോസ് വാദിച്ചെത്തുന്നു. ദൈവകൃപയാൽ, വിശ്വാസത്തിലൂടെ, ദാനമായാണ് അബ്രാഹം നീതിമാനായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടത് എന്നു റോമാലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു. മരണത്തിനു തലേരാത്രി യോഹന്നാനിൽ ഈശോ തന്റെ സ്നേഹിതർക്കു വാക്കു നൽകുന്നു: നിങ്ങൾ അനാഥരാവുകയില്ല. താക്കോൽവാക്കുകൾ: പ്രകാശം, വാസം, സമാധാനം.
പശ്ചാത്തലം.
“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക” എന്നു തുടങ്ങിയ അധ്യായം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. പരിത്യക്തയും വെറുക്കപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു സീയോൻ. സീയോന്റെ നാശത്തിന്റെ ഓരോ അടയാളത്തിനും പകരം ദൈവം ഒരു ദാനം നൽകുന്നു. പ്രവാചകന്റെ സ്വന്തം ജനത്തിന്റെ ജറുസലെമിനോടുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങളാണിവ; കാലാവസാനത്തിലെ നഗരത്തെക്കുറിച്ചു പറയാൻ വെളിപാട് ഇതേ ഭാഷ എടുക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിന്റെ മതിലുകളെ രക്ഷയെന്നും കവാടങ്ങളെ സ്തുതിയെന്നും നീ വിളിക്കും.” (60:18)
നഗരത്തിന്റെ സംരക്ഷണമാണ് മതിലുകളും കവാടങ്ങളും. ഇവിടെ സംരക്ഷണം ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപ്രവൃത്തിയാണ്; അകത്തേക്കുള്ള വഴി സ്തുതിയും.
“കർത്താവായിരിക്കും നിന്റെ നിത്യമായ പ്രകാശം; നിന്റെ ദൈവമായിരിക്കും നിന്റെ മഹത്വം.” (60:19)
“കർത്താവ് നിന്റെ നിത്യപ്രകാശമായിരിക്കും. നിന്റെ വിലാപദിനങ്ങൾ അവസാനിക്കും.” (60:20)
മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽനിന്ന് നവദീക്ഷിതർ കത്തിച്ച തിരികൾ കൊണ്ടുപോയി. ആ തിരികളുടെ അർഥം ഈ വാക്യം അവരോടു പറയുന്നു; ദുഃഖിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും, വിലാപത്തിന് അവസാനമുണ്ട് എന്നും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുതിയ ജറുസലെമിനെ വെളിപാട് കാണുന്നു: “നഗരത്തിനു പ്രകാശം നൽകാൻ” സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ആവശ്യമില്ല; ദൈവമഹത്വമാണ് അതിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നത്; കുഞ്ഞാടാണ് അതിന്റെ വിളക്ക് (വെളിപാട് 21:23). പുതിയ ആകാശത്തെയും പുതിയ ഭൂമിയെയും കുറിച്ചുള്ള ഈ പ്രത്യാശ മതബോധനഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു (CCC 1042–1045). ഈ വാഗ്ദാനത്തിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ സ്ഥാനം നിലനിൽക്കുന്നു (CCC 839–840); അവളോടൊപ്പമാണ് സഭ അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം കാത്തിരിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവത്തിനു തലേരാത്രി അന്ത്യത്താഴവേളയിൽ പറഞ്ഞ വാക്കുകളാണിവ. ഇപ്പോൾ മാത്രമേ അവ മനസ്സിലാകൂ എന്നതുകൊണ്ടാണ് ഉയിർപ്പിനുശേഷം സഭ ഇവ വായിക്കുന്നത്. തന്നോടൊത്തായിരിക്കാനുള്ള പുതിയൊരു വഴിക്കായി ഈശോ ശിഷ്യന്മാരെ ഒരുക്കുന്നു. അവിടുത്തെ കാണാതാകുമ്പോൾ അവിടുന്ന് എങ്ങനെ സന്നിഹിതനാകും എന്നതാണ് അവരുടെ ചോദ്യം; നമ്മുടെ ചോദ്യവും അതുതന്നെ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അൽപ സമയംകൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ലോകം എന്നെ കാണുകയില്ല. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ കാണും. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങളും ജീവിക്കും.” (14:19)
ഉയിർപ്പു മുഴുവൻ അവസാനത്തെ വരിയിലുണ്ട്. നമ്മുടെ ജീവൻ അവിടുത്തെ ജീവനിൽ നിൽക്കുന്നു; അവിടുന്ന് ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്.
“എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്റെ വചനം പാലിക്കും. അപ്പോൾ എന്റെ പിതാവ് അവനെ സ്നേഹിക്കുകയും ഞങ്ങൾ അവന്റെ അടുത്തു വന്ന് അവനിൽ വാസമുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.” (14:23)
ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെയും ലക്ഷ്യം ത്രിത്വത്തിന്റെ ജീവനിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ പ്രവേശനമാണ് എന്നു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 260). സ്വർഗം പിന്നീടേക്കുള്ള വാഗ്ദാനമാണ്; വിശ്വാസിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ വാസം ഇപ്പോഴത്തേക്കുള്ളതും.
“ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം തന്നിട്ടു പോകുന്നു. എന്റെ സമാധാനം നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകുന്നു. ലോകം നൽകുന്നതുപോലെയല്ല ഞാൻ നൽകുന്നത്.” (14:27)
പ്രശ്നം മാറിപ്പോകുന്നതാണ് ലോകത്തിന്റെ സമാധാനം. അവിടുത്തെ സമാധാനം മുറിവേറ്റ കൈകളോടെയാണ് വരുന്നത് (20:19–20); പ്രശ്നങ്ങൾക്കു നടുവിലും അത് ഉറച്ചുനിൽക്കും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോയുടെ വാക്കുകൾ തന്നിൽ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്ന ആത്മാവിന്റെ വാഗ്ദാനമായി ഇരുപത്തിയാറാം വാക്യത്തെ സഭ എന്നും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്; ശിഷ്യന്മാരെ സകല സത്യത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന സത്യാത്മാവാണ് അവിടുന്ന് (CCC 729). വിശുദ്ധ കുർബാന ഇതിൽനിന്നാണ് ജീവിക്കുന്നത്: പുത്രന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന ആത്മാവിനെ റൂഹാക്ഷണപ്രാർഥനയിൽ സഭ വിളിക്കുന്നു; അവിടുന്നു തന്നിട്ടുപോയ സമാധാനം ഓരോ കുർബാനയിലും നമുക്കു ലഭിക്കുന്നു.
“പിതാവ് എന്നെക്കാൾ വലിയവനാണ്” (14:28) എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. പുത്രൻ ദൈവത്തെക്കാൾ ചെറിയവനാണോ?
അല്ല. പുത്രൻ പിതാവുമായി ഏകസത്തയാണെന്നു സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (CCC 242, 253). നമുക്കുവേണ്ടി സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യത്വത്തിൽ, ദാസന്റെ രൂപത്തിലുള്ള പുത്രനെക്കുറിച്ചാണ് ഈ വാക്യമെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ വായിക്കുന്നു (ആശയം). ഉറവിടമായ പിതാവിൽനിന്ന് പുത്രൻ നിത്യമായി എല്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നു മറ്റു പിതാക്കന്മാർ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; ഉദ്ഭവത്തിന്റെ ക്രമമാണത്, ദൈവത്വത്തിന്റെ കുറവല്ല.