ഉയിർപ്പുതിരുനാൾ: നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ ഉയിർപ്പ്

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഏശയ്യാ 60:1–7 · ജറുസലെമിന്റെമേൽ ദൈവമഹത്വം
• രണ്ടാം വായന 1 സാമുവൽ 2:1–10 · ഹന്നായുടെ ഗീതം: കർത്താവിൽ ആനന്ദിക്കുക
• ലേഖനം റോമാ 6:1–14 · മിശിഹായോടൊപ്പം മരിക്കുകയും ഉയിർക്കുകയും
• സുവിശേഷം മത്തായി 28:1–6 · മിശിഹായുടെ ഉയിർപ്പ്
• സുവിശേഷം യോഹന്നാൻ 20:1–18 · കർത്താവ് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു

ഇന്നത്തെ വചനം

“അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” മത്തായി 28:6

വചനവിചിന്തനം

“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ മേൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഉയിർപ്പുദിനത്തിൽ സഭ ആദ്യം കേൾക്കുന്ന വാക്കുകൾ ഇരുട്ടിലിരിക്കുന്ന ഒരു നഗരത്തോടുള്ള ആഹ്വാനമാണ്. നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട്, ശൂന്യമായിക്കിടന്ന ജറുസലെമിനോട് ഏശയ്യാ സംസാരിക്കുന്നു: “അന്ധകാരം ഭൂമിയെയും കൂരിരുട്ട് ജനതകളെയും മൂടും. എന്നാൽ, കർത്താവ് നിന്റെ മേൽ ഉദിക്കുകയും അവിടുത്തെ മഹത്വം നിന്നിൽ ദൃശ്യമാവുകയും ചെയ്യും.” “ജനതകൾ നിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്കും രാജാക്കൻമാർ നിന്റെ ഉദയശോഭയിലേക്കും വരും.” ദൂരെനിന്നു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്ന പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും, ഒഴുകിയെത്തുന്ന ജനതകളുടെ സമ്പത്തിനെയും, മിദിയാനിൽനിന്നും ഷേബായിൽനിന്നും സ്വർണവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുമായി വരുന്ന ഒട്ടകങ്ങളെയും, ദൈവത്തിന്റെ ബലിപീഠത്തിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആട്ടിൻപറ്റങ്ങളെയും പ്രവാചകൻ കാണുന്നു. ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ ഈ പ്രവചനം അതിന്റെ യഥാർഥ അർഥം കണ്ടെത്തുന്നു. വന്നുചേർന്ന പ്രകാശം ഒരു നഗരത്തിനുമേലുള്ള സൂര്യോദയമല്ല, മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത ഒരു വ്യക്തിയാണ്. സീറോ മലബാർ സഭ ഉയിർപ്പ് രാത്രിയിലോ പുലരുംമുൻപോ ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ കാരണവും ഇതുതന്നെ: ദേവാലയത്തിലെ ഇരുട്ട് പ്രകാശത്താൽ ഭേദിക്കപ്പെടുന്നു; മരണത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഇരുന്ന ജനം കർത്താവിന്റെ മഹത്വം കാണുന്നു. ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മുടെ കൈകളിലെ ഓരോ തിരിയും ഏശയ്യായുടെ ഒരു ചെറിയ പൂർത്തീകരണമാണ്: പ്രകാശത്തിലേക്കു വരുന്ന ജനതകൾ; കേരളംമുതൽ ഏറ്റവും അകലെയുള്ള പ്രവാസലോകംവരെ എല്ലായിടത്തുനിന്നും ഒന്നിച്ചുകൂടി ഒരേ ഹല്ലേലൂയാ പാടുന്ന സഭയുടെ മക്കൾ.

പിന്നെ സഭ ഹന്നായോടൊപ്പം പാടുന്നു. ദേവാലയത്തിൽ കരഞ്ഞ, എതിരാളിയുടെ പരിഹാസം സഹിച്ച, പുരോഹിതൻപോലും തെറ്റിദ്ധരിച്ച വന്ധ്യയായ ഭാര്യയായിരുന്നു അവൾ. ദൈവം അവൾക്കു സാമുവൽ എന്ന മകനെ നൽകി; അവൾ ആനന്ദം പകർന്നു: “എന്റെ ഹൃദയം കർത്താവിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. എന്റെ ശിരസ്സ് കർത്താവിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.” അവളുടെ ഗീതം തലകീഴ്മറിക്കലുകളുടെ ഗീതമാണ്: വീരന്മാരുടെ വില്ലുകൾ തകരുന്നു, വിശക്കുന്നവർ തൃപ്തരാകുന്നു, വന്ധ്യ ഏഴു പ്രസവിക്കുന്നു. അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഉയിർപ്പിനു മാത്രം പൂർണമായി വിശദീകരിക്കാനാവുന്ന ഒരു വരിയുണ്ട്: “കർത്താവ് ജീവൻ എടുക്കുകയും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുന്നു പാതാളത്തിലേക്കിറക്കുകയും അവിടെനിന്നു കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു” “ദരിദ്രനെ അവിടുന്നു ധൂളിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നു. അഗതിയെ കുപ്പയിൽനിന്നു സമുദ്ധരിക്കുന്നു.” നസറത്തിലെ മറിയം തന്റെ സ്തോത്രഗീതത്തിൽ ഈ ഗാനം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കും. ഉയിർപ്പിൽ ദൈവം ഏറ്റവും വലിയ തലകീഴ്മറിക്കൽ നടത്തുന്നു: ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കല്ലറയുടെ പൊടിയിൽ കിടത്തിയവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ക്രൂശിതൻ കർത്താവാക്കപ്പെടുന്നു. പൗലോസ് നമുക്കുള്ള പാഠം വ്യക്തമാക്കുന്നു: അവിടുത്തെ മരണത്തിലേക്കു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച നാം മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവരായി ജീവിക്കണം. “അതുപോലെ, നിങ്ങളും പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” “നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെ അനീതിയുടെ ഉപകരണങ്ങളായി പാപത്തിനു സമർപ്പിക്കരുത്; പ്രത്യുത, മരിച്ചവരിൽനിന്നു ജീവൻ പ്രാപിച്ചവരായി നിങ്ങളെത്തന്നെയും, നീതിയുടെ ആയുധങ്ങളായി നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെയും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുവിൻ.” “പാപം നിങ്ങളുടെമേൽ ഭരണം നടത്തുകയില്ല. കാരണം, നിങ്ങൾ നിയമത്തിനു കീഴിലല്ല കൃപയ്ക്കു കീഴിലാണ്.” ഉയിർപ്പ് ഈശോയ്ക്കു മാത്രം സംഭവിച്ച ഒന്നല്ല; നമുക്കും സംഭവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

സുവിശേഷങ്ങൾ ആ പ്രഭാതത്തെ രണ്ടു സ്വരങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നു. മത്തായിയിൽ സ്ത്രീകൾ കല്ലറ കാണാൻ വരുന്നു; വലിയ ഭൂകമ്പം; ഒരു ദൂതൻ കല്ലുരുട്ടിമാറ്റി അതിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു; കാവൽക്കാർ മരിച്ചവരെപ്പോലെയാകുന്നു. ദൂതൻ പറയുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെയാണു നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം.” “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” യോഹന്നാനിൽ, ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മഗ്ദലേനമറിയം വന്ന് കല്ലു മാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കാണുന്നു. അവൾ പത്രോസിന്റെയും പ്രിയശിഷ്യന്റെയും അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നു; അവർ കല്ലറയിലേക്ക് ഓടുന്നു; അവിടെ കിടക്കുന്ന കച്ചയും തനിച്ചു ചുരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന തൂവാലയും മാത്രം കണ്ട മറ്റേ ശിഷ്യൻ “കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” പിന്നെ എല്ലാറ്റിലും ആർദ്രമായ രംഗം. മറിയം കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പുറത്തുനിൽക്കുന്നു. ഈശോയെ തിരിച്ചറിയാതെ, തോട്ടക്കാരനാണെന്ന് അവൾ കരുതുന്നു. അവിടുന്ന് അവളെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു: “മറിയം! അവൾ തിരിഞ്ഞ് റബ്ബോനി” ഉയിർത്ത കർത്താവ് ഒരു ഭൂതമോ ഓർമയോ ആശയമോ അല്ല; തന്റേതായവരെ പേരുചൊല്ലി അറിയുന്ന അതേ ഈശോയാണ്, മുറിവുകൾ വഹിച്ച സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ ഉയിർത്തവൻ. ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യസന്ദേശവാഹകയായി അവിടുന്ന് അവളെ അയയ്ക്കുന്നു: “മഗ്ദലേനമറിയം ചെന്ന് ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു എന്നും അവൻ ഇക്കാര്യങ്ങൾ തന്നോടു പറഞ്ഞു എന്നും ശിഷ്യൻമാരെ അറിയിച്ചു.” ശ്ലീഹന്മാരുടെ ശ്ലീഹാ എന്നു സഭ അവളെ വിളിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പ് ചരിത്രത്തിലെ ഒരു യഥാർഥ സംഭവമാണ്; അനേകർ അതിനു സാക്ഷികളായി: ശൂന്യമായ കല്ലറ, ഉരുട്ടിമാറ്റിയ കല്ല്, എല്ലാറ്റിലുമുപരി ജീവിക്കുന്ന കർത്താവുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലുകൾ. അതേസമയം അതു ചരിത്രത്തെക്കാൾ വലുതുമാണ്: ഇനി ഒരിക്കലും മരിക്കാത്ത പുതിയ ജീവനിലേക്ക് മിശിഹാ മരണത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി; നമ്മെയും അവിടുന്നു കൂടെ വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു കുടുംബത്തിന് ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾ പടിപടിയായി പിന്തുടരാൻ (രൂപതകൾക്കിടയിൽ ക്രമവും സമയവും വ്യത്യസ്തമാണ്; ഇടവകയിലെ ക്രമം പിന്തുടരുക). ഒന്ന്, ഇരുട്ടിലെ ഒത്തുചേരൽ: ശനിയാഴ്ച രാത്രി വൈകിയോ ഞായറാഴ്ച അതിരാവിലെയോ, പലപ്പോഴും വിളക്കുകൾ അണച്ച്, കത്തിക്കാത്ത തിരികളുമായി ജനം ദേവാലയത്തിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. രണ്ട്, പ്രഘോഷണം: കർത്താവിന്റെ ഉയിർപ്പ് പുരോഹിതൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പല ഇടവകകളിലും തിരശ്ശീല നീക്കുകയോ, വെള്ളിയാഴ്ച ക്രൂശിതനായ കർത്താവിനെ കിടത്തിയ കബറിടത്തിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത മിശിഹായുടെ തിരുസ്വരൂപം ഉയർത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു; ദേവാലയം മുഴുവൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുവരെ തിരിയിൽനിന്നു തിരിയിലേക്കു വെളിച്ചം പകരുന്നു. മൂന്ന്, മണിനാദവും മഹത്വഗീതവും: പെസഹാമുതൽ നിശ്ശബ്ദമായിരുന്ന മണികൾ മുഴങ്ങുന്നു; ജനം ഉയിർപ്പിന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടുന്നു. നാല്, പ്രദക്ഷിണം: ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ തിരുസ്വരൂപം മെഴുകുതിരികളോടും കുരിശുകളോടും മുത്തുക്കുടകളോടുംകൂടെ ദേവാലയത്തിനു ചുറ്റും എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു; ജനം പാടിക്കൊണ്ടു പിന്തുടരുന്നു; ചിലയിടങ്ങളിൽ മണിനാദവും വെടിക്കെട്ടും ആഹ്ലാദം പകരുന്നു. അഞ്ച്, ഉയിർപ്പിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന: ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യകുർബാനയിൽ ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ ജീവിക്കുന്ന ശരീരം നാം സ്വീകരിക്കുന്നു. ആറ്, ആശംസയും ഭക്ഷണവും: ജനം ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ പരസ്പരം ആശംസിക്കുന്നു; കുടുംബങ്ങൾ വീട്ടിൽച്ചെന്ന് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് അമ്പതു നോമ്പു മുറിക്കുന്നു, പലപ്പോഴും അപ്പവും സ്റ്റൂവും ഇറച്ചിക്കറിയുമായി; ദരിദ്രരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. നോമ്പ് ഒരിക്കലും ലക്ഷ്യമായിരുന്നില്ല; ശൂന്യമായ കല്ലറയിലേക്കും ജീവിക്കുന്ന കർത്താവിലേക്കും നമ്മെ എത്തിക്കുകയായിരുന്നു അതിന്റെ മുഴുവൻ ഉദ്ദേശ്യം. ഒരു പ്രായോഗിക നിർദേശം: വീട്ടിൽ വലിയ ശനിയിൽ വെഞ്ചരിച്ച വെള്ളംകൊണ്ട് ഭക്ഷണമേശ ആശീർവദിക്കുക; കുടുംബനാഥൻ പറയട്ടെ: മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു. എല്ലാവരും മറുപടി പറയട്ടെ: സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.”

ജറുസലെമിനുമേൽ ഉദിച്ച പ്രകാശം, തലകീഴ്മറിക്കലുകളുടെ ഹന്നാഗീതം, മിശിഹായിലുള്ള നമ്മുടെ പുതുജീവൻ, നമ്മെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്ന കർത്താവ്.

1. ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക

• ഇരുട്ടിലിരിക്കുന്ന ഒരു നഗരം.
• കർത്താവിന്റെ മഹത്വം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.
• ഉയിർപ്പുരാത്രിയിലെ തിരികൾ.

“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ മേൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഏശയ്യാ 60:1

“യേശു വീണ്ടും അവരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്. എന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും അന്ധകാരത്തിൽ നടക്കുകയില്ല. അവനു ജീവന്റെ പ്രകാശമുണ്ടായിരിക്കും.” യോഹന്നാൻ 8:12

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദം ഇന്നു ദൃശ്യമാകട്ടെ: ആശംസിക്കുക, സന്ദർശിക്കുക, പങ്കുവയ്ക്കുക.

2. ധൂളിയിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് ഉയർത്തുന്നു

• ഹന്നായുടെ കണ്ണീരും ഹന്നായുടെ ഗീതവും.
• കർത്താവ് ജീവൻ എടുക്കുകയും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
• ക്രൂശിതൻ കർത്താവാക്കപ്പെടുന്നു.

“കർത്താവ് ജീവൻ എടുക്കുകയും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുന്നു പാതാളത്തിലേക്കിറക്കുകയും അവിടെനിന്നു കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു” 1 സാമുവൽ 2:6

“എന്നാൽ, നിദ്രപ്രാപിച്ച എല്ലാവരുടെയും ആദ്യഫലമായി ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” 1 കോറിന്തോസ് 15:20

ജീവിതത്തിൽ: ദൈവം നിന്നെ പൊടിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തിയ ഒരിടത്തിനായി ഇന്ന് അവിടുത്തേക്കു നന്ദി പറയുക.

3. പാപത്തിനു മരിച്ചവർ, ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവർ

• അവിടുത്തെ മരണത്തിലേക്കുള്ള മാമ്മോദീസാ.
• മരണത്തിന് ഇനി അധികാരമില്ല.
• നിയമത്തിനല്ല, കൃപയ്ക്കു കീഴിൽ.

“കർത്താവ് ഒരുക്കിയ ദിവസമാണിന്ന്; ഇന്നു സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കാം.” സങ്കീർത്തനം 118:24

“അതുപോലെ, നിങ്ങളും പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” റോമാ 6:11

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ഉയിർപ്പിൽ ഒരു പാപം കല്ലറയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുക; ഈ ആഴ്ച ഒരു നല്ല കുമ്പസാരത്തിനു തീരുമാനിക്കുക.

4. മറിയം!

• തോട്ടത്തിലെ കണ്ണീർ.
• പേരുചൊല്ലിയുള്ള വിളി.
• ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു.

“യാക്കോബേ, നിന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഇസ്രായേലേ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ എൻേറതാണ്.” ഏശയ്യാ 43:1

“യേശു അവളെ വിളിച്ചു: മറിയം! അവൾ തിരിഞ്ഞ് റബ്ബോനി എന്ന് ഹെബ്രായ ഭാഷയിൽ വിളിച്ചു വേഗുരു എന്നർഥം.” യോഹന്നാൻ 20:16

ജീവിതത്തിൽ: ഈശോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഇന്ന് ഒരാളോടു നിന്റെ വാക്കുകളിൽ പറയുക.

കല്ലറ ശൂന്യമാണ്; പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട കർത്താവ് നമ്മെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു.

മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവരായി ജീവിക്കുക; പോയി പറയുക: ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു.

തീരുമാനം: ഈ ഉയിർപ്പിൽ എല്ലാവരെയും ‘മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു’ എന്ന് ആശംസിക്കുക; തനിച്ചായിരിക്കുന്ന ഒരാളുമായി നിന്റെ മേശ പങ്കുവയ്ക്കുക; പന്തക്കുസ്താവരെ എല്ലാ ദിവസവും സ്വർല്ലോകരാജ്ഞീ ചൊല്ലുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഈ രാത്രി ദേവാലയത്തിലെ ഇരുട്ടിനെ പ്രകാശം ഭേദിച്ചു; ഏശയ്യാ പറയുന്നതു നാം കേട്ടു: ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. വന്നുചേർന്ന പ്രകാശം ഒരു സൂര്യോദയമല്ല; ഒരു വ്യക്തിയാണ്. ഈശോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഹന്നായോടൊപ്പം നാം പാടി: കർത്താവ് ജീവൻ എടുക്കുകയും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അവിടുന്നു പാതാളത്തിലേക്കിറക്കുകയും അവിടെനിന്നു കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു. വന്ധ്യയായ ഒരു സ്ത്രീക്കു ജനിച്ച കുഞ്ഞിനുവേണ്ടിയാണ് അവൾ അതു പാടിയത്. കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട പുത്രനുവേണ്ടിയാണ് നാം അതു പാടുന്നത്. ഏറ്റവും വലിയ തലകീഴ്മറിക്കൽ ദൈവം ചെയ്തിരിക്കുന്നു: ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൻ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു; ക്രൂശിതൻ കർത്താവായി.

ഇരുട്ടത്ത് സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലേക്കു വന്നു. കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റിയിരുന്നു; ദൂതൻ പറഞ്ഞു: അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവൻ കിടന്ന സ്ഥലം വന്നുകാണുവിൻ. കല്ലറ ശൂന്യമാണ്; ആരെങ്കിലും ശരീരം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയതുകൊണ്ടല്ല, മുറിവുകൾ വഹിച്ച അതേ ശരീരത്തിൽ അവിടുന്ന് ഉയിർത്തതുകൊണ്ട്.

തോട്ടത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ടുനിന്ന മഗ്ദലേനമറിയം അവിടുത്തെ തോട്ടക്കാരനെന്നു കരുതി. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് അവളുടെ പേരു വിളിച്ചു: മറിയം! അവൾ അവിടുത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതാണ് ഉയിർപ്പ്: ഒരു ആശയമല്ല, ഒരോർമയല്ല; തന്റേതായവരെ പേരുചൊല്ലി അറിയുന്ന ജീവിക്കുന്ന കർത്താവ്.

ഇതിന്റെ അർഥം പൗലോസ് പറയുന്നു: പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും ഈശോമിശിഹായിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ. ഉയിർപ്പ് ഈശോയ്ക്കു സംഭവിച്ചു; മാമ്മോദീസാവഴി നമുക്കും സംഭവിച്ചു. ഉപേക്ഷിച്ചുപോന്ന കല്ലറയിലേക്കു നമുക്കു തിരിച്ചുപോകാതിരിക്കാം. പുതിയ ജീവിതത്തിൽ നടക്കാം.

ഇന്നു നാം നോമ്പു മുറിക്കുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ അതു ചെയ്യാം; ഉയിർപ്പുദിനത്തിൽ ആരും തനിച്ചാകാതിരിക്കട്ടെ: നിന്റെ മേശ പങ്കുവയ്ക്കുക; ഏകാന്തരെ സന്ദർശിക്കുക; നിന്നെ മുറിപ്പെടുത്തിയവനോടു ക്ഷമിക്കുക. മഗ്ദലേനമറിയത്തെപ്പോലെ നമുക്കു പോയി ആരോടെങ്കിലും പറയാം: ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു. മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ! ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു! ഉയിർപ്പുദിനം രാവിലെ അവിടുത്തെ കല്ലറ ശൂന്യമായിരുന്നു; കാരണം ദൈവം അവിടുത്തെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു.

മഗ്ദലേനമറിയം കരയുകയായിരുന്നു; ഈശോ അവളെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു: ‘മറിയം!’ ഈശോയ്ക്കു നിന്റെ പേരും അറിയാം!

ഇന്നു കാണുന്ന എല്ലാവരോടും നമുക്കു പറയാം: ‘ഈശോ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ!’

പ്രാർഥന

കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു; മരണത്തിന് ഇനി അങ്ങയുടെമേൽ അധികാരമില്ല. അങ്ങേക്കു മഹത്വം! പാതാളത്തിന്റെ ഓടാമ്പലുകൾ അങ്ങു തകർത്തു; കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റി; തോട്ടത്തിൽ മറിയത്തെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു. ഞങ്ങളെയും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുനീരിനെ ആനന്ദമാക്കണമേ. പാപത്തിനു മരിച്ചവരും ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവരുമാക്കി, പ്രകാശത്തിന്റെ മക്കളായി പുതിയ ജീവിതത്തിൽ നടക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. എല്ലാ നാടുകളിലുമുള്ള അങ്ങയുടെ സഭയെ ഈ ദിവസത്തിന്റെ സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറയ്ക്കണമേ; ഒടുവിൽ എല്ലാ വിശുദ്ധരോടുമൊപ്പം അവസാനമില്ലാത്ത വിരുന്നിലേക്കു ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുവരണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ. ഹല്ലേലൂയാ!

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

കല്ലറ തുറന്നു; സഭ പ്രകാശംകൊണ്ടു മറുപടി പറയുന്നു. ഇരുട്ടിലായ ഒരു നഗരത്തോട് ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കാൻ ഏശയ്യാ വിളിച്ചുപറയുന്നു. പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറക്കുകയും അവിടെനിന്നു കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന കർത്താവിനെക്കുറിച്ചു ഹന്നാ പാടുന്നു. പാപത്തിനു മരിച്ചവർ എങ്ങനെ അതിൽ തുടർന്നു ജീവിക്കും എന്നു പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിനു രണ്ടു സുവിശേഷഭാഗങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്: “അവൻ ഇവിടെയില്ല” എന്നു പറയുന്ന, കല്ലിന്മേലിരിക്കുന്ന മത്തായിയിലെ ദൂതൻ; കരയുന്ന ഒരു സ്ത്രീ സ്വന്തം പേരു കേൾക്കുന്ന, തോട്ടത്തിലെ യോഹന്നാന്റെ പ്രഭാതം. പ്രകാശത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽനിന്ന്, തലകീഴ്മറിക്കലിന്റെ ഗീതത്തിലൂടെ, പുതിയൊരു ജീവിതരീതിയിലേക്കു നീങ്ങുന്ന വായനകൾ, കർത്താവിനെ കണ്ട ഒരാളിൽ അവസാനിക്കുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ: ഉയിർക്കുക, പ്രകാശം, ഞാൻ കണ്ടു.

ഏശയ്യാ 60:1–7 · ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക

പശ്ചാത്തലം.

ബാബിലോണിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്നശേഷം, ജറുസലെം ദരിദ്രവും പാതി പുനർനിർമിതവും നിരാശ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്ന വർഷങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഏശയ്യാ 56–66 അധ്യായങ്ങൾ വരുന്നതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള കേന്ദ്രമാണ് 60–62 അധ്യായങ്ങൾ. ഇരുട്ടിൽ നിലത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയോടെന്നപോലെ നഗരത്തോടു സംസാരിച്ച് എഴുന്നേൽക്കാൻ പ്രവാചകൻ വിളിക്കുന്നു. സീയോനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ് ഈ വാക്കുകൾ. ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായിൽ അവയുടെ പൂർണത കണ്ടുകൊണ്ട്, ഇസ്രായേലിനോടൊപ്പം സഭ അവ വായിക്കുന്നു.

ഘടന.

• 1–3: പ്രകാശം വന്നുചേർന്നു; ജനതകൾ അതിലേക്കു നടക്കുന്നു.
• 4–5: ജറുസലെമിന്റെ മക്കൾ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നു; ഒപ്പം സമുദ്രത്തിലെ സമ്പത്തും.
• 6–7: ഒട്ടകനിരകൾ, സ്വർണവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും, ബലിപീഠത്തിനുള്ള ആട്ടിൻപറ്റങ്ങൾ, മഹത്വപ്പെടുന്ന ആലയം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഖൂമീ (qûmî), എഴുന്നേൽക്കുക: ഒരു സ്ത്രീയോടുള്ള കല്പന: എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുക. പി.ഒ.സി. “ഉണർന്നു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. ഉയിർക്കുക എന്നർഥമുള്ള സെമിറ്റിക് ധാതുവാണ് ഇതിന്റേത്. ഈ കാലത്തിന്റെ സുറിയാനിപ്പേരായ ഖ്യാംതാ (ഉയിർപ്പ്) അതേ ധാതുവിൽനിന്നാണ്. മർക്കോസ് 5:41-ൽ ഈശോ ബാലികയോടു പറയുന്ന കും എന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ.
• സാറഹ് (zāraḥ), ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു: സൂര്യോദയത്തെ കുറിക്കുന്ന ക്രിയ. രണ്ടും മൂന്നും വാക്യങ്ങളിൽ അതു വീണ്ടും വരുന്നു; “ഉദയശോഭ” എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ഇതേ ധാതുവാണ്. സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതുപോലെ സീയോന്റെമേൽ ദൈവമഹത്വം ഉദിക്കുന്നു.
• കാബോദ് (kābôd), മഹത്വം: ഭാരം എന്നാണ് ധാതുവിന്റെ അർഥം. കടന്നുപോകുന്ന ഒരു തിളക്കമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥവും ഘനമുള്ളതുമായ സാന്നിധ്യമാണ് മഹത്വം.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ മേൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.” (60:1)

ക്രമം പ്രധാനമാണ്. പ്രകാശം നേടിയെടുക്കാനല്ല നഗരം പ്രശോഭിക്കുന്നത്. പ്രകാശം ആദ്യം വന്നു; അതാണ് എഴുന്നേൽക്കാനുള്ള കാരണം. ഉയിർപ്പിന്റെ ക്രമവും ഇതുതന്നെ.

“അന്ധകാരം ഭൂമിയെയും കൂരിരുട്ട് ജനതകളെയും മൂടും. എന്നാൽ, കർത്താവ് നിന്റെ മേൽ ഉദിക്കുകയും അവിടുത്തെ മഹത്വം നിന്നിൽ ദൃശ്യമാവുകയും ചെയ്യും.” (60:2)

വാഗ്ദാനം മുഴങ്ങുമ്പോഴും ഇരുട്ടു മാറിയിട്ടില്ല. ഉയിർപ്പും സംഭവിച്ചത് “ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ” ആണ് (യോഹന്നാൻ 20:1).

“ജനതകൾ നിന്റെ പ്രകാശത്തിലേക്കും രാജാക്കൻമാർ നിന്റെ ഉദയശോഭയിലേക്കും വരും.” (60:3)

“അവർ സ്വർണവും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും കൊണ്ടുവരുകയും കർത്താവിന്റെ കീർത്തനം ആലപിക്കുകയും ചെയ്യും.” (60:6)

കിഴക്കുനിന്നുള്ള ജ്ഞാനികൾ ശിശുവിനു സ്വർണവും കുന്തുരുക്കവും കൊണ്ടുവരുന്നതു വിവരിക്കുമ്പോൾ (മത്തായി 2:11) മത്തായിയുടെ മനസ്സിൽ ഈ വാക്യം ഉണ്ടെന്നു തീർച്ചയാണ്. സമ്മാനങ്ങൾ കീർത്തനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മിശിഹാ ജനതകളുടെ പ്രകാശമാണ് എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ് സഭയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനം രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ആരംഭിക്കുന്നത് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 1). സഭയ്ക്ക് മിശിഹായുടെ പ്രകാശമല്ലാതെ മറ്റൊന്നില്ല എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; സൂര്യനിൽനിന്നു പ്രകാശം മുഴുവൻ സ്വീകരിക്കുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണ് സഭ എന്ന സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ പ്രിയചിത്രം അത് ആവർത്തിക്കുന്നു (CCC 748). ഈ വാഗ്ദാനം സീയോനു നൽകിയതാണ്; അതു സീയോനിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റിയിട്ടില്ല (CCC 839–840). ആ പ്രകാശം എത്രത്തോളം എത്തുന്നു എന്ന് ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിൽ സഭ കാണുന്നു.

1 സാമുവൽ 2:1–10 · പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറക്കുകയും കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്നവൻ

പശ്ചാത്തലം.

ഹന്നായ്ക്കു മക്കളില്ലായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ മറ്റേ ഭാര്യയായ പെനീന്നായ്ക്കു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു; വർഷംതോറും അവൾ ഹന്നായെ പരിഹസിച്ചു. ഷീലോയിലെ ആരാധനാസ്ഥലത്ത് ഹന്നാ അത്ര നിശ്ശബ്ദമായി പ്രാർഥിച്ചതുകൊണ്ട് അവർ മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പുരോഹിതനായ ഏലിക്കു തോന്നി (1:13). ദൈവം അവർക്കു സാമുവൽ എന്ന മകനെ നൽകി; കർത്താവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ അവർ അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. ആ ദിവസത്തെ അവരുടെ പ്രാർഥനയാണ് ഈ ഗീതം. ഇസ്രായേലിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ ഗീതം ഒരമ്മയുടെ സന്തോഷത്തെക്കാൾ വളരെ വലുതാണ്.

ഘടന.

• 1: ഹൃദയം ആനന്ദിക്കുന്നു.
• 2–3: കർത്താവിനെപ്പോലെ പരിശുദ്ധനായി ആരുമില്ല; അഹങ്കാരികൾക്കു മുന്നറിയിപ്പ്.
• 4–8: തലകീഴ്മറിക്കലുകളുടെ നിര: വീരന്മാരും ബലഹീനരും, നിറഞ്ഞവരും വിശക്കുന്നവരും, വന്ധ്യയും മക്കളുള്ളവളും, മരണവും ജീവനും, ദരിദ്രനും ധനികനും.
• 9–10: ദൈവം തന്റെ വിശ്വസ്തരെ കാക്കുന്നു; തന്റെ രാജാവിനു ശക്തി നൽകുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഖേരെൻ (qeren), കൊമ്പ്: മൃഗത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ അടയാളമായ കൊമ്പ് എന്ന ഹീബ്രു വാക്കാണ് ഒന്നാം വാക്യത്തിലും പത്താം വാക്യത്തിലും ഉള്ളത്. പി.ഒ.സി. അതിനെ “ശിരസ്സ്” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. ഹന്നായുടെ ശിരസ്സ് ഉയരുന്നതിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഗീതം ദൈവത്തിന്റെ അഭിഷിക്തന്റെ ശിരസ്സ് ഉയരുന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
• സൂർ (ṣûr), പാറ: നമ്മുടെ ദൈവത്തെപ്പോലെ ഒരു പാറയില്ല എന്നാണ് രണ്ടാം വാക്യത്തിന്റെ ഹീബ്രു; പി.ഒ.സി.യിൽ “സുസ്ഥിരമായ ഒരു ആശ്രയമില്ല”. ജീവിതം മുഴുവൻ ഇളകിനിന്ന ഒരു സ്ത്രീ, താൻ അറിയുന്ന ഏറ്റവും ഉറപ്പുള്ള വാക്കുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ വിളിക്കുന്നു.
• മാഷിയാഹ് (māšîaḥ), അഭിഷിക്തൻ: കഥയിൽ ഇസ്രായേലിന് അപ്പോഴും രാജാവില്ല; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ രാജാവിലും അഭിഷിക്തനിലുമാണ് ഗീതം അവസാനിക്കുന്നത്. സുറിയാനിയിൽ ഇതാണ് നാം കർത്താവിനെ വിളിക്കുന്ന മിശിഹാ.

വാക്യാനുസൃതം.

“എന്റെ ഹൃദയം കർത്താവിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. എന്റെ ശിരസ്സ് കർത്താവിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.” (2:1)

അവരുടെ ആനന്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം സാമുവലിനുംമുമ്പ് കർത്താവാണ്. മകന്റെ പേര് ഗീതത്തിൽ ഒരിക്കലും പറയുന്നില്ല.

“കർത്താവ് ജീവൻ എടുക്കുകയും കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടുന്നു പാതാളത്തിലേക്കിറക്കുകയും അവിടെനിന്നു കയറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു” (2:6)

ഈ ഗീതത്തെ ഉയിർപ്പുഗീതമാക്കുന്നത് ഈ വാക്യമാണ്. ജീവനും മരണവും മുഴുവൻ ദൈവത്തിന്റെ കൈയിലാണ്; പാതാളം അവിടുത്തേക്ക് അതിർത്തിയല്ല. മരിച്ചവരുടെ ഉയിർപ്പിൽ പിൽക്കാല ഇസ്രായേൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വിശ്വസിക്കാൻ ഇടയായി; ഈ പ്രഭാതത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾ നിറവേറിയതായി സഭ കേൾക്കുന്നു.

“ദരിദ്രനെ അവിടുന്നു ധൂളിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നു. അഗതിയെ കുപ്പയിൽനിന്നു സമുദ്ധരിക്കുന്നു.” (2:8)

“ധൂളി” ഉൽപത്തിയുടെയും കല്ലറയുടെയും വാക്കാണ്. എളിയവരെ ഉയർത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അതേ ശീലമാണ് അവിടുത്തെ പുത്രനെ കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയർത്തിയത്.

“തന്റെ രാജാവിനു ശക്തി കൊടുക്കും” (2:10)

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മറിയത്തിന്റെ സ്തോത്രഗീതം ഈ ഗീതത്തിന്മേലാണു പണിതിരിക്കുന്നത് എന്നു വ്യക്തമാണ്: “എളിയവരെ ഉയർത്തി” (ലൂക്കാ 1:52) എന്നത് ഇതേ ചലനമാണ്. ശക്തിഹീനരെന്നു കരുതപ്പെട്ടവരെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള വിശ്വസ്തത കാണിച്ച സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഹന്നായെ എണ്ണുന്നു (CCC 489). ദൈവത്തിന്റെ നഗരം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഈ ഗീതത്തെ മിശിഹായെയും സഭയെയും കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനമായി വായിക്കുന്നു (ആശയം).

റോമാ 6:1–14 · ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവർ

പശ്ചാത്തലം.

കൃപ പ്രസംഗിക്കുന്ന ഏതൊരാളും ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യം നേരിടും: ദൈവത്തിന്റെ കരുണ പാപത്തെക്കാൾ വലുതാണെങ്കിൽ എന്തിനു പാപം നിർത്തണം? മാമ്മോദീസാകൊണ്ട് പൗലോസ് മറുപടി പറയുന്നു. സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്യങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്കു കടന്ന്, തുടർന്നു വരുന്നത് ഈ ഉയിർപ്പുപ്രഭാതത്തിൽ വായന നമ്മെ കേൾപ്പിക്കുന്നു: ഉയിർപ്പിന്റെ ജീവിതം ശരീരത്തിൽ, സാധാരണമായ ഒരു ദിവസത്തിൽ, ജീവിക്കേണ്ടതാണ്.

ഘടന.

• 1–2: ചോദ്യവും “ഒരിക്കലും പാടില്ല” എന്ന മറുപടിയും.
• 3–10: അവിടുത്തെ മരണത്തിലേക്കും ജീവനിലേക്കുമുള്ള മാമ്മോദീസാ.
• 11: ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരായി നിങ്ങളെത്തന്നെ കരുതുവിൻ.
• 12–13: അതിനാൽ പാപം ഭരിക്കാതിരിക്കട്ടെ; അവയവങ്ങളെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുവിൻ.
• 14: വാഗ്ദാനം: പാപം നിങ്ങളുടെമേൽ ഭരണം നടത്തുകയില്ല.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• കയ്നോത്തേസ് സോയേസ് (kainotēs zōēs), പുതിയ ജീവിതം: പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ മെച്ചപ്പെട്ട പതിപ്പ് എന്നല്ല പൗലോസ് പറയുന്നത്. പുതിയ തരത്തിലുള്ള ഒരു ജീവിതമാണത്; ഉത്ഥിതനായ മിശിഹായുടെ ജീവനിലുള്ള പങ്കാളിത്തം.
• പെരിപത്തെയിൻ (peripatein), നടക്കുക: അനുദിനജീവിതത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ സാധാരണ രീതി. നാലാം വാക്യത്തിൽ പി.ഒ.സി. “ജീവിതം നയിക്കുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. ഉയിർപ്പിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അളവ് വഴിയിലാണ്, ഒരാൾ നടക്കുന്ന രീതിയിൽ.
• കുറിയെവെയിൻ (kyrieuein), അധികാരം നടത്തുക: ഒരേ ക്രിയതന്നെയാണ് ഒൻപതാം വാക്യത്തിലും (മരണത്തിന് അവന്റെമേൽ ഇനി അധികാരമില്ല) പതിനാലാം വാക്യത്തിലും (പാപം നിങ്ങളുടെമേൽ ഭരണം നടത്തുകയില്ല). മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരുടെ മോചനത്തെ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവിന്റെ വിജയത്തിന്റെ അതേ നിരയിലാണ് പൗലോസ് നിർത്തുന്നത്.
• ഹോപ്ല (hopla), ഉപകരണങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ: ഈ വാക്കിന് ആയുധങ്ങൾ എന്നും അർഥമുണ്ട്; പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ പി.ഒ.സി. രണ്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നു. കൈയും നാവും യഥാർഥമായ ഒരു പോരാട്ടത്തിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു പക്ഷത്ത് എടുക്കപ്പെടുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“അപ്പോൾ നാം എന്താണു പറയേണ്ടത്? കൃപ സമൃദ്ധമാകാൻവേണ്ടി പാപത്തിൽ തുടരണമോ?” (6:1)

“ഒരിക്കലും പാടില്ല. പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരായ നാം ഇനി അതിൽ ജീവിക്കുന്നതെങ്ങനെ?” (6:2)

എന്തു സാധ്യമാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യമാണ് പൗലോസിന്റെ മറുപടി. മരിച്ചയാൾ പഴയ വിലാസത്തിലേക്കു മടങ്ങുന്നില്ല. കരുണ പാപത്തെ നിസ്സാരമാക്കുന്നില്ല; നമ്മുടെമേലുള്ള പാപത്തിന്റെ അവകാശം അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്.

“നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെ അനീതിയുടെ ഉപകരണങ്ങളായി പാപത്തിനു സമർപ്പിക്കരുത്; പ്രത്യുത, മരിച്ചവരിൽനിന്നു ജീവൻ പ്രാപിച്ചവരായി നിങ്ങളെത്തന്നെയും, നീതിയുടെ ആയുധങ്ങളായി നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെയും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുവിൻ.” (6:13)

“സമർപ്പിക്കുക” ബലിയുടെ ഭാഷയാണ്. മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർ തങ്ങളുടെ കണ്ണും കൈയും നാവും ദിവസേന ദൈവത്തിനു കൊണ്ടുവരുന്നു. ഈ സമർപ്പണം നാം പഠിക്കുന്നത് വിശുദ്ധ കുർബാനയിലാണ്.

“പാപം നിങ്ങളുടെമേൽ ഭരണം നടത്തുകയില്ല. കാരണം, നിങ്ങൾ നിയമത്തിനു കീഴിലല്ല കൃപയ്ക്കു കീഴിലാണ്.” (6:14)

ഇതൊരു വാഗ്ദാനമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ നിയമം മോശമാണെന്നോ കല്പനകൾ അവസാനിച്ചെന്നോ പൗലോസ് പറയുന്നില്ല: “നിയമം വിശുദ്ധംതന്നെ” (7:12). അനുസരിക്കാനുള്ള ശക്തി കല്പനയിൽനിന്നു മാത്രം വരുന്നില്ല; നമ്മെ ഉള്ളിൽനിന്നു മാറ്റുകയും നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളെ യഥാർഥത്തിൽ നല്ലതാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കൃപയിൽനിന്നാണ് അതു വരുന്നത്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മിശിഹായിലുള്ള ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം പതിനൊന്നാം വാക്യം എടുക്കുന്നു: മാമ്മോദീസാവഴി മിശിഹായിൽ ചേർക്കപ്പെട്ട ക്രൈസ്തവർ പാപത്തിനു മരിച്ചവരും ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരുമാണ് (CCC 1694). മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരിൽ പാപത്തിലേക്കുള്ള ചായ്‌വ് അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നും മിശിഹായുടെ കൃപയാൽ ജയിക്കാവുന്ന പോരാട്ടമാണ് അതെന്നും അതു സത്യസന്ധമായി പറയുന്നു (CCC 1264). അതുകൊണ്ട് മാമ്മോദീസായ്ക്കുശേഷവും പന്ത്രണ്ടാം വാക്യം ആവശ്യമാണ്. പാപംമൂലമുള്ള മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയവും കൃപയിൽ പുതിയ പങ്കാളിത്തവുമാണ് നീതീകരണം എന്ന് അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (CCC 654).

മത്തായി 28:1–6 · അവൻ ഇവിടെയില്ല

പശ്ചാത്തലം.

മത്തായിയിൽ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ കല്ലറ കാണാൻ വരുന്നു; അവിടുത്തെ സംസ്കരിച്ചപ്പോൾ അവർ കല്ലറയ്ക്ക് എതിരേ ഇരുന്നിരുന്നു (27:61). ആരും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല. കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തി, കല്ലിനു മുദ്ര വച്ചിരിക്കുന്നു (27:66). തുടർന്നു സംഭവിക്കുന്നതിനൊന്നും മനുഷ്യസഹായമില്ല. ഉയിർപ്പിന്റെ നിമിഷം മത്തായി വിവരിക്കുന്നില്ല; ഒരു സുവിശേഷവും അതു ചെയ്യുന്നില്ല.

ഘടന.

• 1: ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം, പുലർച്ചെ.
• 2–4: ഭൂകമ്പവും ദൂതനും; കാവൽക്കാർ മരിച്ചവരെപ്പോലെയാകുന്നു.
• 5–6: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ”; അവൻ ഇവിടെയില്ല.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• സെയ്സ്മോസ് (seismos), ഭൂകമ്പം: കടലിലെ കൊടുങ്കാറ്റിനും മത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക് (8:24). ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളകുന്നു.
• തോൻ എസ്താവ്രോമേനോൻ (ton estaurōmenon), ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ: ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ എന്ന പേര് അവിടുത്തോടൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഈ ഗ്രീക്ക് രൂപം. ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻതന്നെയാണ്; മുറിപ്പാടുകൾ അവിടുത്തെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
• ഏഗെർത്തേ (ēgerthē), ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു: ഉയിർപ്പിക്കുന്നവൻ ദൈവമാണെന്നു കാണിക്കുന്ന കർമണിപ്രയോഗം. പിതാവ് അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പിച്ചു എന്നും ഈശോ സ്വയം ഉയിർത്തു എന്നും വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; രണ്ടും സത്യമാണ് (CCC 648–649).

വാക്യാനുസൃതം.

“അപ്പോൾ വലിയ ഒരു ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായി.” (28:2)

ദൂതൻ സിംഹാസനത്തിലെന്നപോലെ കല്ലിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു. കർത്താവിനെ പുറത്തുവിടാനല്ല കല്ലു മാറ്റിയത്; അവിടുന്നു പോകുന്നത് ആരും കാണുന്നില്ല. അകത്തു നോക്കാൻ സാക്ഷികൾക്കുവേണ്ടിയാണ് അതു മാറ്റിയത്.

“അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം നിമിത്തം കാവൽക്കാർ വിറപൂണ്ട് മരിച്ചവരെപ്പോലെയായി.” (28:4)

ശ്രദ്ധേയമായ തിരിവ്: ജീവനുള്ള കാവൽക്കാർ മരിച്ചവരെപ്പോലെ; മരിച്ചയാൾ ജീവിക്കുന്നു.

“ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെയാണു നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം.” (28:5)

“അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” (28:6)

രണ്ടു ചെറിയ വാക്കുകൾക്കു വലിയ ഭാരമുണ്ട്: താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ. അവിടുന്നു മുമ്പേ പറഞ്ഞതുതന്നെയാണ് ഉയിർപ്പിൽ സംഭവിച്ചത്. ഭയന്നുനിൽക്കുന്ന ഈ സ്ത്രീകളെ, അവിടുന്നു കിടന്ന സ്ഥലം വന്നു കാണാൻ, ദൂതൻ ക്ഷണിക്കുന്നു (ഈ വാക്കുകൾ പി.ഒ.സി.യിൽ ഏഴാം വാക്യത്തിലാണ്). കാരണം, വിശ്വാസത്തിന് ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ഥലമുണ്ട്; കല്ലറ ശൂന്യമാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ചരിത്രപരമായി പരിശോധിക്കപ്പെട്ട പ്രത്യക്ഷങ്ങളുള്ള യഥാർഥ സംഭവമാണ് ഉയിർപ്പെന്നും (CCC 639), ശൂന്യമായ കല്ലറ തന്നിൽത്തന്നെ നേരിട്ടുള്ള തെളിവല്ലെങ്കിലും എല്ലാവർക്കും അനിവാര്യമായ അടയാളമായിരുന്നു എന്നും (CCC 640) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടവൻ ജീവിക്കുന്നു എന്ന ദൂതന്റെ അറിയിപ്പുതന്നെയാണ് ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും നാം പ്രഘോഷിക്കുന്നത്.

യോഹന്നാൻ 20:1–18 · ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു

പശ്ചാത്തലം.

ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് പുതിയ കല്ലറയുള്ള ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നത് യോഹന്നാൻ മാത്രമാണ് (19:41); ഈ കൂടിക്കാഴ്ച വിശദമായി പറയുന്നതും അദ്ദേഹം മാത്രം. ഇവിടെ അപ്പോഴും “ഇരുട്ട്” ആണ്; യോഹന്നാനിൽ ഇരുട്ട് സമയത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രമല്ല. മഗ്ദലേന മറിയം വരുന്നു, കല്ലു മാറ്റപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു, ആരും എത്തുന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തുന്നു: ആരോ ശരീരം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. ശൂന്യമായ കല്ലറയോടുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രതികരണം ദുഃഖമാണ്.

ഘടന.

• 1–2: മറിയം കല്ലറയ്ക്കൽ; അവർ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നു.
• 3–10: പത്രോസും മറ്റേ ശിഷ്യനും ഓടുന്നു; കച്ചകൾ; “കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു”.
• 11–13: മറിയം നിന്നു കരയുന്നു; രണ്ടു ദൂതന്മാർ.
• 14–17: തോട്ടക്കാരൻ, അവരുടെ പേര്, “റബ്ബോനി”, “എന്റെ സഹോദരൻമാരുടെ അടുത്തുചെന്ന്”.
• 18: “ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു.”

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• സുദാരിയോൻ (soudarion), തൂവാല: തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തൂവാല; അതു “തനിച്ച് ഒരിടത്തു” ചുരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നു (7). ലാസർ മുഖം തുണികൊണ്ടു മൂടിയവനായി, കെട്ടുകളോടെ പുറത്തുവന്നു; അദ്ദേഹത്തിന് അവ വീണ്ടും വേണ്ടിവരുമായിരുന്നു (11:44). ഈ ശരീരം തന്റെ കച്ചകൾ എന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. കള്ളന്മാർ തൂവാല ചുരുട്ടിവയ്ക്കാൻ നിൽക്കാറില്ല.
• കേപ്പൂറോസ് (kēpouros), തോട്ടക്കാരൻ: മറിയത്തിന്റെ തെറ്റ് ഒരർഥത്തിൽ ശരിയാണ്. ഈ തോട്ടത്തിലും തോട്ടക്കാരനിലും ഏദന്റെ പ്രതിധ്വനി പല ക്രൈസ്തവ വായനക്കാരും കണ്ടിട്ടുണ്ട്: ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം പുതിയ സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
• റബ്ബോനി (Rabbouni), എന്റെ ഗുരു: “ഹെബ്രായ ഭാഷയിൽ” എന്നു യോഹന്നാൻ പറയുന്നത് പലസ്തീനായിലെ യഹൂദർ സംസാരിച്ചിരുന്ന ഭാഷയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ്; അത് അരമായ ആണെന്നാണ് പൊതുവേ കരുതുന്നത്. സ്നേഹവും ആദരവും നിറഞ്ഞ വിളിയാണിത്; അവൾക്കു പറയാനാകുന്നത് ഇത്രമാത്രം.
• മേ മൂ ഹാപ്തൂ (mē mou haptou), എന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തരുത്: മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതു നിർത്തുക എന്നാണ് ഗ്രീക്കിന്റെ അർഥം. സ്പർശനത്തിനുള്ള വിലക്കല്ല (മത്തായി 28:9 നോക്കുക); പി.ഒ.സി. “തടഞ്ഞുനിർത്താതിരിക്കുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. പഴയ ജീവിതത്തിലേക്കല്ല അവിടുന്നു മടങ്ങിവന്നത്; അവിടുത്തോടൊത്തായിരിക്കാനുള്ള പുതിയൊരു വഴി ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മഗ്ദലേനമറിയം ശവകുടീരത്തിന്റെ സമീപത്തേക്കു വന്നു.” (20:1)

ഒന്നാം ദിവസം: ഒന്നാം ദിവസത്തെ പ്രകാശത്തോടെയാണ് സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചത്; ഇപ്പോൾ അതേ ദിവസം വീണ്ടും തുറക്കുന്നു.

“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” (20:8)

അവൻ കർത്താവിനെ കാണുന്നില്ല. ക്രമത്തിൽ കിടക്കുന്ന തുണികളും ഒരു അസാന്നിധ്യവുമാണ് കാണുന്നത്; സ്നേഹം അടയാളങ്ങൾ വായിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് അവർ അതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല എന്ന് അടുത്ത വാക്യം പറയുന്നു: വിശ്വാസം ആദ്യം, ഗ്രഹണം പിന്നാലെ.

“മറിയം!” (20:16)

സുവിശേഷം മുഴുവൻ ഇതാണ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്: ആടുകൾ അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു; തന്റെ ആടുകളെ അവിടുന്ന് പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു (10:3). അവർ മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; എന്നാൽ, തന്റെ പേരു വിളിക്കുന്ന സ്വരം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“എന്റെ പിതാവിന്റെയും നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെയും” (20:17)

യോഹന്നാനിൽ ആദ്യമായാണ് ശിഷ്യന്മാരെ അവിടുന്നു സഹോദരന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. കുരിശിനുശേഷം അവിടുത്തെ പിതാവ് അവരുടെയും പിതാവായിരിക്കുന്നു. “നമ്മുടെ പിതാവ്” എന്നല്ല അവിടുന്നു പറയുന്നത് എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു: പുത്രന് സ്വഭാവത്താൽ, നമുക്കു കൃപയാൽ, അവിടുന്നു പിതാവാണ് (ആശയം).

“മഗ്ദലേനമറിയം ചെന്ന് ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു എന്നും” (20:18)

ആദ്യത്തെ ഉയിർപ്പുപ്രസംഗം മൂന്നു വാക്കുകൾ മാത്രം. അന്നുമുതൽ എല്ലാ സാക്ഷികളും അത് ആവർത്തിക്കുക മാത്രമാണു ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മറ്റുള്ളവർ പോയപ്പോഴും മറിയം നിന്ന് അന്വേഷണം തുടർന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ കണ്ടെത്തി എന്ന് മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി പറയുന്നു (ആശയം). “ശ്ലീഹന്മാരുടെ ശ്ലീഹാ” എന്നു വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസ് അവരെ വിളിക്കുന്നു; 2016-ൽ അവരുടെ സ്മരണ തിരുനാളായി ഉയർത്തിയപ്പോൾ പരിശുദ്ധ സിംഹാസനം ആ വിശേഷണം സ്വീകരിച്ചു. ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയിലെ അപരിചിതത്വം മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു: ഉത്ഥിതശരീരം അതേ ശരീരമാണ്; എങ്കിലും അതിനു പുതിയ ഗുണങ്ങളുണ്ട്; പഴയതുപോലെ ഭൗമികജീവിതത്തിന് അതു ബദ്ധമല്ല (CCC 645–646). ശിഷ്യന്മാരുടെ വിശ്വാസം ഉയിർപ്പിനെ ഉണ്ടാക്കി എന്ന ആശയവും അതു തള്ളിക്കളയുന്നു: നിരാശരും സംശയാലുക്കളുമായിരുന്നു അവർ; ഉയിർപ്പാണ് അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ജനിപ്പിച്ചത് (CCC 643–644).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഉയിർപ്പുപ്രഭാതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ സുവിശേഷങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

സ്ത്രീകളുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും എണ്ണവും സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമവും ഓരോ സുവിശേഷത്തിലും വ്യത്യസ്തമാണ്. സാക്ഷികളിൽനിന്നു ലഭിച്ചവയിൽനിന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തും ക്രമപ്പെടുത്തിയും, എന്നാൽ ഈശോയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം എപ്പോഴും സത്യസന്ധമായി അറിയിച്ചുമാണ് സുവിശേഷകർ എഴുതിയത് (ദേയി വെർബും 19). ഹൃദയഭാഗത്ത് അവരെല്ലാം യോജിക്കുന്നു: ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം, കല്ലറയ്ക്കൽ സ്ത്രീകൾ, ശൂന്യമായ കല്ലറ, ജീവിക്കുന്നവനായി കാണപ്പെട്ട കർത്താവ്. സ്വതന്ത്രസാക്ഷികൾ ഇത്തരം വിശദാംശങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും വ്യത്യാസപ്പെടും; അത് ആ ഹൃദയഭാഗത്തെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല.

മറിയം അവിടുത്തെ ഉടനെ തിരിച്ചറിയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

അതേ ഈശോയെയാണ് അവർ കണ്ടത്; എന്നാൽ, അവിടുത്തെ ശരീരം ഇപ്പോൾ മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ് (CCC 645). എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിലും തടാകക്കരയിലും ഇതുതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു. അവിടുന്നു നൽകുമ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിവ് വരുന്നത്: ഇവിടെ, ഒരു വാക്കിലൂടെ.

ശിഷ്യന്മാരുടെ വിശ്വാസം വീണ്ടും ഉണർന്നു എന്നു പറയുന്നതിന്റെ മറ്റൊരു രീതി മാത്രമാണോ ഉയിർപ്പ്?

അല്ല. ഇത്തരമൊന്നു പ്രതീക്ഷിക്കാത്തവരെയാണ് ഈ വിവരണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്: മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ശരീരമാണ് മറിയം അന്വേഷിക്കുന്നത്; മലയിൽ ചിലർ സംശയിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പിനെ ശ്ലീഹന്മാരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായി കാണാനാവില്ല എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു; ഉത്ഥിതനായ ഈശോയെ നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചതിൽനിന്ന്, കൃപയുടെ പ്രവർത്തനത്താൽ, ആണ് അവരുടെ വിശ്വാസം ജനിച്ചത് (CCC 644).

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

ഏശയ്യാ പറയുന്നതുപോലെ ദേവാലയത്തിലെ ഇരുട്ടിനെ പ്രകാശം ഭേദിക്കേണ്ടതിന് സീറോ മലബാർ സഭ ഉയിർപ്പ് രാത്രിയിലോ പുലരുംമുമ്പോ ആഘോഷിക്കുന്നു. ഉയിർപ്പുകാലം (ഖ്യാംതാ) ഇപ്പോൾ ഏഴ് ആഴ്ച പന്തക്കുസ്താവരെ നീളുന്നു; ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിലെ ആദ്യത്തെ ഹീബ്രു വാക്ക് ഈ കാലത്തിന്റെ പേരിന്റെ അതേ ധാതുവിൽനിന്നാണ്. വലിയ നോമ്പ് അവസാനിച്ചു. നമ്മുടെ പല ഭവനങ്ങളിലും ഇന്നുമുതൽ പന്തക്കുസ്താവരെ ത്രികാലജപത്തിനു പകരം ‘സ്വർല്ലോകരാജ്ഞീ’ ചൊല്ലുന്നു; ഇരുട്ടിലുടനീളം വിശ്വാസത്തോടെ കാത്തിരുന്ന മറിയത്തെ അതിലൂടെ നാം അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു. മഗ്ദലേന മറിയത്തിന്റെ വാക്ക് ഓരോ വീട്ടിലും മുഴങ്ങട്ടെ: ഞാൻ കർത്താവിനെ കണ്ടു.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• നഗരം പ്രശോഭിക്കുന്നു എന്നു പറയുംമുമ്പ് “നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന് ഏശയ്യാ പറയുന്നു. ദൈവം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞതിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ചാൽ എന്റെ പ്രാർഥന എങ്ങനെ മാറും?
• ദൈവത്തിന്റെ തലകീഴ്മറിക്കലുകൾ ഹന്നായുടെ ഗീതം എണ്ണിപ്പറയുന്നു. “അവിടുന്നു ധൂളിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നു” എന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിലോ കുടുംബത്തിലോ ഏറ്റവുമധികം കേൾക്കേണ്ടത് എവിടെയാണ്?
• എന്റെ അവയവങ്ങൾ യഥാർഥമായ ഒരു പോരാട്ടത്തിലെ ഉപകരണങ്ങളാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. ഇന്ന് എന്റെ കൈകൊണ്ടോ നാവുകൊണ്ടോ ദൈവത്തിനു ഞാൻ എന്തു സമർപ്പിക്കും?
• തന്റെ പേരു വിളിച്ചപ്പോൾ മറിയം കർത്താവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദൈവം എന്നോടു സംസാരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞത് എപ്പോഴാണ്? ഈ ഉയിർപ്പുകാലത്ത് അത് ആരോടു പറയും?