28 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” മത്തായി 28:6
ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ആഴ്ചയുടെ ആദ്യദിവസം അതിരാവിലെ സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലേക്കു പോകുന്നു; ഒരു ദൂതൻ പറയുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെയാണു നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” പിന്നെ യേശുതന്നെ അവരെ എതിരേൽക്കുന്നു; “അവർ അവനെ സമീപിച്ച് പാദങ്ങളിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആരാധിച്ചു.” മരിച്ചവൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നു.
യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ മഗ്ദലേനമറിയം പത്രോസിന്റെയും പ്രിയശിഷ്യന്റെയും അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നു; അവർ കല്ലറയിലേക്ക് ഓടി, അവിടെ കിടക്കുന്ന ചണത്തുണികൾ കാണുന്നു. മറ്റേ ശിഷ്യൻ “അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” ശൂന്യമായ കല്ലറ തനിയേ ഒരു തെളിവല്ല; പക്ഷേ അത് ആദ്യത്തെ അടയാളമാണ്; ദൈവം തന്റെ വാക്കു പാലിച്ചുവെന്നു ഹൃദയംകൊണ്ടു കാണുമ്പോഴാണു വിശ്വാസം ജനിക്കുന്നത്.
പഴയനിയമവായനകൾ നമ്മെ ഒരുക്കിയിരുന്നു. “എന്റെ ദൈവം ദൂതനെ അയച്ച് സിംഹങ്ങളുടെ വായ് അടച്ചു” (ദാനി 6:22): ദാനിയേൽ സിംഹക്കുഴിയിൽനിന്നു ജീവനോടെ കയറ്റപ്പെടുന്നു. മോശ സമാഗമകൂടാരം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദൈവമഹത്വം അതിൽ നിറയുന്നു. ഏശയ്യാ പ്രഘോഷിക്കുന്നു: ദൂരെയുള്ളവർക്കും അടുത്തുള്ളവർക്കും സമാധാനം, സമാധാനം. ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവമഹത്വം എന്നേക്കും നമ്മുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്നു; ശിഷ്യന്മാരോടുള്ള അവിടുത്തെ ആദ്യവാക്ക് ഇതായിരിക്കും: “നിങ്ങൾക്കു സമാധാനം.”
പന്തക്കുസ്താദിവസം വിശുദ്ധ പത്രോസ് പ്രസംഗിക്കുന്നു: “ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.” സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയം വിശുദ്ധ പൗലോസ് കൈമാറുന്നു: തിരുവെഴുത്തുകളനുസരിച്ചു ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു; സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു (1 കോറി 15:3–4). ഉയിർപ്പ് ഒരു മനോഹരകഥയല്ല; എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്ന സംഭവമാണ്. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തതുകൊണ്ടു പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു; മരണം പരാജയപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളും ഉയിർക്കും. ഉയിർപ്പിന്റെ ജനമായി നമുക്കു ജീവിക്കാം.
വിഷയം: “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.”
ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഇതു തിരുനാളുകളുടെ തിരുനാളാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ എല്ലാം ഇതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു: ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസം വ്യർഥമാണ്; എന്നാൽ ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയവും ശൂന്യമായ കല്ലറയുടെ സാക്ഷ്യവും അതു പ്രഘോഷിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ദൗത്യവും ഇന്നു നാം ആഘോഷിക്കുന്നു.
“അവിടുന്ന് മരണത്തെ എന്നേക്കുമായി ഗ്രസിക്കും; സകലരുടെയും കണ്ണീർ അവിടുന്ന് തുടച്ചുമാറ്റും.” ഏശയ്യാ 25:8
“എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ മൃത്യുപാശത്തിൽനിന്നു വിമുക്തനാക്കി ഉയിർപ്പിച്ചു. കാരണം, അവൻ മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ കഴിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു.” അപ്പ. പ്രവ. 2:24
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ദുഃഖം ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുക; അവിടുന്നു നിന്റെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കട്ടെ.
“ദാനിയേലിനെ കുഴിയിൽ നിന്നു കയറ്റി. തന്റെ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അവന് ഒരു പോറൽ പോലും ഏറ്റതായി കണ്ടില്ല.” ദാനിയേൽ 6:23
“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 20:8
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു പ്രത്യേക വിശ്വാസത്തോടെ വിശ്വാസപ്രമാണം ഏറ്റുപറയുക: “മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു.”
“ഉണർന്നു പ്രശോഭിക്കുക; നിന്റെ പ്രകാശം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. കർത്താവിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ മേൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു.” ഏശയ്യാ 60:1
“യേശു അവരോട് പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരൻമാരോടു ഗലീലിയിലേക്കു പോകണമെന്നും അവിടെ അവർ എന്നെ കാണുമെന്നും പറയുക.” മത്തായി 28:10
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു കുടുംബാംഗങ്ങളെയും അയൽക്കാരെയും “ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!” എന്ന് അഭിവാദനം ചെയ്യുക; ദുഃഖിതനോ ഏകാകിയോ ആയ ഒരാളുമായി ആനന്ദം പങ്കുവയ്ക്കുക.
കല്ലറ ശൂന്യമാണ്, മരണം പരാജയപ്പെട്ടു, കർത്താവു ജീവിക്കുന്നു.
ഭയമില്ലാതെ, പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞ്, ഉയിർത്തവന്റെ സാക്ഷികളായി ഉയിർപ്പിന്റെ ജനമായി നമുക്കു ജീവിക്കാം.
തീരുമാനം: ഉയിർപ്പിന്റെ അമ്പതു ദിവസങ്ങളിൽ “ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു” എന്നു മറ്റുള്ളവരെ അഭിവാദനം ചെയ്യുക; പ്രത്യേക ആനന്ദത്തോടെ ത്രിത്വസ്തുതി ചൊല്ലുക.
ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്ന് അതിരാവിലെ മരിച്ച ഒരു ശരീരം പൂശാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുമായി സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലേക്കു പോയി. പകരം ഒരു ദൂതനെ അവർ കണ്ടു; ദൂതൻ പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ;… അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.”
താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ. ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ, താൻ പീഡ സഹിച്ചു മരിച്ചു മൂന്നാംദിവസം ഉയിർക്കുമെന്ന് യേശു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞിരുന്നു. അവർക്കു മനസ്സിലായില്ല. ഇന്നു ദൈവം തന്റെ വാക്കു പാലിച്ചിരിക്കുന്നു. യേശുതന്നെ സ്ത്രീകളെ എതിരേൽക്കുന്നു; അവർ അവിടുത്തെ പാദങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ആരാധിക്കുന്നു. പത്രോസും യോഹന്നാനും കല്ലറയിലേക്ക് ഓടുന്നു; പ്രിയശിഷ്യൻ “കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.”
സുവിശേഷത്തിന്റെ ഹൃദയം വിശുദ്ധ പൗലോസ് നമുക്കു നൽകുന്നു: ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിച്ചു; സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; മൂന്നാംദിവസം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തതുകൊണ്ടു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെടാം; ക്രിസ്തു ഉയിർത്തതുകൊണ്ടു മരണം അവസാനമല്ല; ക്രിസ്തു ഉയിർത്തതുകൊണ്ടു നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ കല്ലറകൾ അവസാനവാക്കല്ല. പ്രഭാതത്തിൽ ദാനിയേൽ സിംഹക്കുഴിയിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു; ക്രിസ്തു കല്ലറയിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു; അവിടുന്നു നമ്മെയും പുറത്തുകൊണ്ടുവരും.
വിശുദ്ധ പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.” ഇപ്പോൾ നാമാണു സാക്ഷികൾ. ഉയിർപ്പിന്റെ ജനമായി നമുക്കു ജീവിക്കാം: സന്തോഷമുള്ളവരായി, ക്ഷമിക്കുന്നവരായി, പ്രത്യാശയുള്ളവരായി. ഈ ആഴ്ച ദുഃഖിതനായ ഒരാളിലേക്ക് ഈ സന്തോഷം കൊണ്ടുചെല്ലുക. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! എന്നോടൊപ്പം പറയൂ: സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു!
ഞായറാഴ്ച രാവിലെ സ്ത്രീകൾ യേശുവിന്റെ കല്ലറയിലേക്കു പോയി; അതു ശൂന്യമായിരുന്നു. ഒരു ദൂതൻ പറഞ്ഞു: അവിടുന്ന് ഇവിടെയില്ല, ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! പിന്നെ യേശുതന്നെ അവരെ കാണാൻ വന്നു. അവർക്ക് എത്ര സന്തോഷമായി!
യേശു എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നു; അവിടുന്നു നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്. ഇന്നു വീട്ടിൽ എല്ലാവരോടും പറയൂ: “യേശു ജീവിക്കുന്നു!” നമുക്ക് ആർത്തുവിളിക്കാം: “ഹല്ലേലൂയാ!”
മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്ത കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, മരണത്താൽ അങ്ങു മരണത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ചു; കല്ലറകളിലുള്ളവർക്കു ജീവൻ നൽകി. ഉയിർപ്പിന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവുംകൊണ്ടു ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ സാക്ഷികളാക്കണമേ; അവസാനദിവസം അങ്ങയോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ഉയിർപ്പിക്കണമേ. ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! സത്യമായും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ആമേൻ.
ഉയിർപ്പ് എന്നതിന്റെ സുറിയാനി വാക്കാണു ക്യംതോ; ഇന്നത്തെ സമൃദ്ധമായ വചനമേശയിലെ എല്ലാ വായനകളും അതിലേക്കു ചായുന്നു. സന്ധ്യാസുവിശേഷം (മത്തായി 28:1–10) ദൂതന്റെ വാക്കു നൽകുന്നു: “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” തുടർന്ന് നാലു പഴയനിയമവായനകൾ. പുറപ്പാട് 40:17–23-ൽ ഒന്നാം മാസം ഒന്നാം ദിവസം കൂടാരം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രഭാഷകൻ 30:21–25 ഹൃദയാനന്ദത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. ദാനിയേൽ 6:18–24-ൽ മുദ്രവച്ച കുഴിയിൽനിന്ന് ഒരു മനുഷ്യൻ പുലർച്ചെ ജീവനോടെ കയറുന്നു. ഏശയ്യാ 57:14–21 ദൂരസ്ഥർക്കും സമീപസ്ഥർക്കും സമാധാനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പിന്നെ അപ്പ. പ്രവ. 2:29–36-ൽ പത്രോസ് പറയുന്നു: “ആ യേശുവിനെ ദൈവം ഉയിർപ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും അതിനു സാക്ഷികളാണ്.”
ഇവയിൽ മൂന്നെണ്ണം നാം അടുത്തു പഠിക്കുന്നു. കല്ലും മുദ്രയും പുലരിയുംകൊണ്ടു ദാനിയേലാണ് ഏവൻഗേലിയോനോട് ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന പഴയനിയമവായന. കർത്താവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പഴയ ലിഖിതപട്ടിക പൗലോസ് നൽകുന്നു. ഓടുന്ന രണ്ടു മനുഷ്യരും അവിടെത്തന്നെ കിടക്കുന്ന കച്ചയുമായി യോഹന്നാൻ നമ്മെ ശൂന്യമായ കല്ലറയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. മുദ്രവച്ച കുഴിയിൽനിന്നു തുറന്ന കല്ലറയിലേക്കാണ് ഈ വഴി. പുലരി, സാക്ഷി, കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു: ഇവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
മേദിയക്കാരനായ ദാരിയൂസിന്റെ കാലത്തെ ബാബിലോണിലാണു ദാനിയേൽ ഈ കഥ നടക്കുന്നതായി പറയുന്നത് (5:31). അരമായ ഭാഷയിൽ എഴുതിയ ഭാഗത്താണ് ആറാം അധ്യായം (2:4–7:28). വിദേശകൊട്ടാരത്തിലെ വിശ്വസ്തരായ യഹൂദരെക്കുറിച്ചുള്ള പഴയ കഥകൾ ഉപയോഗിച്ച്, അന്തിയോക്കസ് നാലാമന്റെ പീഡനകാലത്ത്, ഏകദേശം ക്രി. മു. 167–164-ൽ, പുസ്തകം അന്തിമരൂപം പ്രാപിച്ചുവെന്നു പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. കാലം ഏതായാലും ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാണ്: ദൈവത്തെയോ രാഷ്ട്രാധികാരത്തെയോ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടിവരുന്നവരെ ബലപ്പെടുത്തുക.
പ്രാർഥനയായിരുന്നു ദാനിയേലിന്റെ കുറ്റം. വിളംബരം ഉണ്ടായിട്ടും, ജറുസലെമിനു നേരേ തുറന്ന ജാലകങ്ങൾക്കരികിൽ ദിവസേന മൂന്നു പ്രാവശ്യം അദ്ദേഹം പ്രാർഥന തുടർന്നു (6:10). അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചിരുന്ന രാജാവ് സ്വന്തം മാറ്റമില്ലാത്ത നിയമത്തിൽ കുടുങ്ങി. ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്യത്തിൽ കുഴി ഒരു കല്ലുകൊണ്ട് അടച്ച് രാജാവിന്റെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും മോതിരങ്ങൾകൊണ്ടു മുദ്രവയ്ക്കുന്നു (6:17).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിനോദങ്ങളെല്ലാം അവൻ പരിത്യജിച്ചു;” (6:18)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഇവിടെയുള്ള അരമായ വാക്ക് ഈ ഒരിടത്തു മാത്രമേയുള്ളൂ; അർഥം അനിശ്ചിതമാണ്. ഭക്ഷണം, വിനോദം, സംഗീതം എന്നിങ്ങനെ പരിഭാഷകർ ഊഹിച്ചിട്ടുണ്ട്; എൻ.ആർ.എസ്.വി. “ഭക്ഷണം” എന്നു വായിക്കുന്നു. ഏതായാലും ആശയം ഒന്നുതന്നെ: രാജാവിനു സ്വസ്ഥതയില്ല.
“രാജാവ് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് സിംഹങ്ങളുടെ കുഴിയിലേക്കു തിടുക്കത്തിൽ ചെന്നു;” (6:19)
മുദ്രവച്ച ഒരു സ്ഥലത്തേക്കുള്ള പുലർച്ചത്തെ തിടുക്കം ഈ പ്രഭാതത്തിൽ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു: സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലേക്കു വരുന്നു, ശിഷ്യന്മാർ ഓടുന്നു.
“ദാനിയേൽ, ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ദാസാ, നീ നിരന്തരം സേവിക്കുന്ന നിന്റെ ദൈവം നിന്നെ സിംഹങ്ങളിൽ നിന്നു രക്ഷിക്കാൻ ശക്തനായിരുന്നോ?” (6:20)
ഒരു വിജാതീയരാജാവ് യഥാർഥ ഉയിർപ്പുചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ഈ ദൈവത്തിനു കഴിയുമോ?
“എന്റെ ദൈവം ദൂതനെ അയച്ച് സിംഹങ്ങളുടെ വായ് അടച്ചു; അവ എന്നെ ഉപദ്രവിച്ചില്ല.” (6:22)
വിശ്വാസത്താൽ “സിംഹങ്ങളുടെ വായകൾ പൂട്ടി”യവരെ ഹെബ്രായലേഖനം ഓർക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 11:33). മഹത്വം ദാനിയേലിന്റെ ധൈര്യത്തിനല്ല, ദൈവത്തിനാണ്.
“ദാനിയേലിനെ കുഴിയിൽ നിന്നു കയറ്റി. തന്റെ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അവന് ഒരു പോറൽ പോലും ഏറ്റതായി കണ്ടില്ല.” (6:23)
“കയറ്റി” എന്ന വാക്ക് ഈ വായന ഇന്നു കേൾക്കാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. വ്യത്യാസവും ഓർക്കണം: ദാനിയേൽ മരണത്തിൽനിന്നു കാക്കപ്പെട്ടു; ക്രിസ്തുവാകട്ടെ യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ച്, മരണത്തിലൂടെ കടന്ന്, അവസാനിക്കാത്ത ജീവനിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭ പഴയനിയമത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു. ഇതിനെ പ്രതിരൂപവായന എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിളിക്കുന്നു; വെളിപാട് എന്ന നിലയിലുള്ള പഴയനിയമത്തിന്റെ സ്വന്തം മൂല്യം മറക്കരുതെന്നും അതു മുന്നറിയിക്കുന്നു (CCC 128–129). സിംഹങ്ങളുടെ നടുവിലെ ദാനിയേൽ, മരണത്തിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ അടയാളമായി, ഭൂഗർഭക്കല്ലറകൾ ഉൾപ്പെടെ ആദിമ ക്രൈസ്തവകലയിലെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്. ആദ്യകാല സുറിയാനി പിതാക്കന്മാരിൽ ഒരാളായ പേർഷ്യൻ ജ്ഞാനി അഫ്രഹാത്ത് ദാനിയേലിനെ യേശുവിന്റെ അരികിൽ നിർത്തുന്നു: ഒരാൾ സിംഹക്കുഴിയിൽ ഇറങ്ങി കയറിവന്നു; മറ്റേയാൾ പാതാളത്തിന്റെ ആഴമുള്ള കുഴിയിൽ ഇറങ്ങി കയറിവന്നു, മരണത്തിന് അവന്റെമേൽ അധികാരമുണ്ടായില്ല (പ്രഭാഷണങ്ങൾ 21, ആശയം). ഇങ്ങനെ വളരെ നേരത്തേതന്നെ സുറിയാനി സഭ കർത്താവിന്റെ കല്ലറയെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഈ കുഴിയെ വായിച്ചു.
പശ്ചാത്തലം.
ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ 50-കളുടെ മധ്യത്തിൽ എഫേസോസിൽനിന്ന് (16:8) പൗലോസ് താൻ സ്ഥാപിച്ച, ഊർജസ്വലവും ഭിന്നിച്ചതുമായ ഒരു സഭയ്ക്ക് എഴുതുന്നു. “മരിച്ചവർക്കു പുനരുത്ഥാനം ഇല്ല” എന്ന് അവിടെ ചിലർ പറഞ്ഞിരുന്നു (15:12). വാദിച്ചുതുടങ്ങാതെ, അവർ ആദ്യം സ്വീകരിച്ചത് അദ്ദേഹം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ഏകദേശം എ. ഡി. 56-ലാണ് ഇത് എഴുതിയതെന്നും മാനസാന്തരത്തിനുശേഷം താൻ സ്വീകരിച്ച ജീവിക്കുന്ന പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചാണു പൗലോസ് പറയുന്നതെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം കുറിക്കുന്നു (CCC 639).
3–5 വാക്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തെക്കാൾ പഴയ ഒരു സൂത്രവാക്യമാണെന്നും പൗലോസിനു ലഭിച്ചത് അദ്ദേഹം കൈമാറുകയാണെന്നും പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. മാനസാന്തരം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അദ്ദേഹം “കേപ്പായെ കാണാൻ” ജറുസലെമിലേക്കു പോയിരുന്നു (ഗലാത്തിയാ 1:18). ഇതു നമ്മെ സംഭവങ്ങളുടെ വളരെ അടുത്തെത്തിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എനിക്കു ലഭിച്ചതു സർവപ്രധാനമായി കരുതി ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഏൽപിച്ചുതന്നു. വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുളളതുപോലെ, ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ മൂന്നാംനാൾ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.” (15:3–4)
വിശ്വാസപ്രമാണത്തിന്റെ വിത്ത് ഇവിടെയുണ്ട്. “വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുളളതുപോലെ” എന്നാൽ ഈ സംഭവങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘമായ പദ്ധതി നിറവേറ്റുന്നു എന്നാണ്. പൗലോസ് വചനഭാഗം പറയുന്നില്ല; ഏശയ്യാ 53, ഹോസിയാ 6:2 എന്നിവ സാധാരണ നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നു. സംസ്കാരം ഇത്ര വ്യക്തമായി പറയുന്നത് യഥാർഥ മരണവും യഥാർഥ ശരീരവും കാണിക്കുന്നു.
“അവൻ കേപ്പായ്ക്കും പിന്നീടു പന്ത്രണ്ടുപേർക്കും പ്രത്യക്ഷനായി.” (15:5)
പത്രോസിന്റെ പേരിന്റെ അരമായ രൂപമാണു കേപ്പാ. ആദ്യകാലത്തെ ഈ വിളി ലൂക്കായും സൂക്ഷിക്കുന്നു: “ശിമയോനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു” (ലൂക്കാ 24:34). യൂദാസ് പോയെങ്കിലും “പന്ത്രണ്ടുപേർ” ആ സംഘത്തിന്റെ പേരാണ്.
“ഒരുമിച്ച് അഞ്ഞൂറിലധികം സഹോദരർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി.” (15:6)
മിക്കവരും ഇന്നും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. സാക്ഷികളോടു ചോദിച്ചുനോക്കാം എന്നാണ് ഫലത്തിൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. ഉയിർപ്പ് സംഭവിച്ച ഒരു കാര്യമായി, അതിനെക്കുറിച്ചു പറയാനാകുന്ന ആളുകളോടുകൂടി, അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
“ഞാൻ എന്തായിരിക്കുന്നുവോ അതു ദൈവകൃപയാലാണ്. എന്റെ മേൽ ദൈവം ചൊരിഞ്ഞകൃപ നിഷ്ഫലമായിപ്പോയിട്ടില്ല.” (15:10)
പീഡകൻ അപ്പസ്തോലനായി. മറ്റെല്ലാവരെയുംകാൾ അധ്വാനിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞ ഉടനെ അദ്ദേഹം തിരുത്തുന്നു: “ഞാനല്ല എന്നിലുള്ള ദൈവകൃപയാണ് അധ്വാനിച്ചത്.” ഇവിടെ മനുഷ്യന്റെ അധ്വാനവും ദൈവകൃപയും എതിരാളികളല്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഉയിർപ്പ് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മകുടമായ സത്യമാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; ഈ ഭാഗം അതിന്റെ ആദ്യ സാക്ഷ്യമായി അതു കാണുന്നു (CCC 638–639). ചരിത്രപരമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രകടനങ്ങളുള്ള യഥാർഥ സംഭവമാണ് ഉയിർപ്പ്; ചരിത്രത്തെ അതിലംഘിക്കുന്ന രഹസ്യവുമാണ് (CCC 639, 647). നിഖ്യാ-കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ വിശ്വാസപ്രമാണം അതിന്റെ ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിൽ ഈ ഭാഗത്തുനിന്നു വാക്കുകൾ എടുക്കുന്നു: ലിഖിതങ്ങൾ പ്രകാരം മൂന്നാംദിവസം ഉയിർത്തു. ക്രിസ്തു ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും വ്യർഥം” എന്ന് പൗലോസ് തുറന്നുപറയുന്നു (15:14). സഭ ഒരിക്കലും അതു മയപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. വാക്യം 7-ലെ യാക്കോബിനെ പൗലോസ് കർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു (ഗലാത്തിയാ 1:19); ബൈബിളിലെ വിശാലമായ അർഥത്തിൽ അടുത്ത ബന്ധു എന്നാണ് സഭ അതു മനസ്സിലാക്കുന്നത് (CCC 500).
പശ്ചാത്തലം.
ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്തിനടുത്തുള്ള തോട്ടത്തിൽ, കച്ചയോടും ധാരാളം സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുംകൂടെ, യേശുവിനെ സംസ്കരിച്ചതു യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു (19:39–42). ഇപ്പോൾ ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസമാണ്; ഇരുട്ടു മാറിയിട്ടില്ല. ഈ സുവിശേഷത്തിൽ ഇരുട്ടു വെറും സമയമല്ല; വെളിച്ചത്തെ തിരിച്ചറിയുംമുമ്പുള്ള ലോകത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണ്.
യോഹന്നാന്റെ വിവരണത്തിൽ മഗ്ദലേനമറിയം ഒറ്റയ്ക്കാണു വരുന്നത്; എങ്കിലും വാക്യം 2-ലെ “ഞങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടാ” എന്നത്, മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളിലെന്നപോലെ, വേറെ സ്ത്രീകളെയും സൂചിപ്പിച്ചേക്കാം. സ്വാഭാവികമായ നിഗമനത്തിലാണ് അവർ എത്തുന്നത്: ആരോ ശരീരം മാറ്റി. ഉയിർപ്പു പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ആരും ഈ ഭാഗത്തില്ല. അതുതന്നെയും അതിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം അതിരാവിലെ ഇരുട്ടായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ മഗ്ദലേനമറിയം ശവകുടീരത്തിന്റെ സമീപത്തേക്കു വന്നു.” (20:1)
ഒന്നാം ദിവസം: സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭദിനം; ഇനിമേൽ കർത്താവിന്റെ ദിവസം. പ്രസംഗകർ പലപ്പോഴും പറയുന്നതുപോലെ, അവനു പുറത്തുവരാനല്ല, സാക്ഷികൾക്ക് അകത്തു കടക്കാനാണു കല്ലു മാറ്റിയത്.
“എന്നാൽ, മറ്റേ ശിഷ്യൻ പത്രോസിനെക്കാൾ കൂടുതൽ വേഗം ഓടി ആദ്യം കല്ലറയുടെ അടുത്തെത്തി.” (20:4)
സുവിശേഷം പേരു പറയുന്നില്ലെങ്കിലും ഈ ശിഷ്യൻ യോഹന്നാനാണെന്നു ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. സ്നേഹം ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു എന്നു പ്രസംഗകർ സാധാരണ പറയാറുണ്ട്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം കാത്തുനിൽക്കുന്നു; പത്രോസാണ് ആദ്യം അകത്തു കടക്കുന്നത്. സഭയിൽ സ്നേഹവും സ്ഥാനവും മത്സരിക്കുന്നില്ല.
“കച്ചയോടുകൂടെയല്ലാതെ തനിച്ച് ഒരിടത്തു ചുരുട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു.” (20:7)
ശരീരം മോഷ്ടിക്കുന്നവർ ആദ്യം അതിലെ വസ്ത്രം അഴിച്ചെടുത്ത് ചുരുട്ടിവയ്ക്കാൻ സമയം കളയുകയില്ലെന്നു വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം വാദിക്കുന്നു (ആശയം). കണ്ടതു കൃത്യമായി ഓർമിച്ച ഒരു ദൃക്സാക്ഷിയുടെ സ്വരം ഈ വിശദാംശത്തിലുണ്ട്.
“അപ്പോൾ കല്ലറയുടെ സമീപത്ത് ആദ്യം എത്തിയ മറ്റേ ശിഷ്യനും അകത്തു പ്രവേശിച്ച് കണ്ടു വിശ്വസിച്ചു.” (20:8)
ഉയിർത്ത കർത്താവിനെ അദ്ദേഹം ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ല. ഒരു പ്രത്യേക രൂപമുള്ള അസാന്നിധ്യം കണ്ട് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഉയിർപ്പുവിശ്വാസമാണിത്; വരാനിരിക്കുന്ന ഭാഗ്യവചനത്തോട് അത് അടുത്തുനിൽക്കുന്നു: “കാണാതെതന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാൻമാർ” (20:29).
“അവർ അതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.” (20:9)
ഇവിടെ വിശ്വാസം ആദ്യം വരുന്നു, ഗ്രഹണം പിന്നീട്. അതുകൊണ്ടാണു കർത്താവ് പിന്നീടു ശിഷ്യന്മാർക്കു തിരുവെഴുത്തു തുറന്നുകൊടുക്കുന്നത്; ഇന്നു സഭ ഇത്രയധികം വായനകൾ വായിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടുതന്നെ.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ശരീരത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യം മറ്റു വിധത്തിലും വിശദീകരിക്കാമെന്നതിനാൽ ശൂന്യമായ കല്ലറ തനിയെ നേരിട്ടുള്ള തെളിവല്ലെന്നും, എന്നാൽ അത് അനിവാര്യമായ അടയാളവും ഉയിർപ്പിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവടും ആണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യം മനുഷ്യന്റെ പ്രവൃത്തിയാകാൻ കഴിയില്ലെന്നും ലാസറിനെപ്പോലെ യേശു വെറുതെ ഭൗമികജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങിയതല്ലെന്നും പ്രിയശിഷ്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് അതു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (CCC 640). ഉയിർത്ത കർത്താവിനെ ആദ്യം കണ്ടുമുട്ടിയതു മഗ്ദലേനമറിയവും വിശുദ്ധ സ്ത്രീകളുമാണ്; അങ്ങനെ അവർ അപ്പസ്തോലന്മാർക്ക് ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യ സന്ദേശവാഹകരായി (CCC 641). വി. തോമസ് അക്വീനാസ് യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിൽ അവരെ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ അപ്പസ്തോല എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ഉയിർത്ത കർത്താവിനെ കണ്ടവരുടെ പട്ടികയിൽ പൗലോസ് സ്ത്രീകളെ പറയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
പൗലോസ് അതു വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ഒരു ചെറിയ സംഗ്രഹമാണ് അദ്ദേഹം കൈമാറുന്നത്; പട്ടിക പൂർണമാണെന്ന് അതു പറയുന്നില്ല. സഭയുടെ പരസ്യപ്രസംഗത്തിൽ ഔദ്യോഗികമായി എണ്ണപ്പെട്ട സാക്ഷികളെയാണ് അതു രേഖപ്പെടുത്തുന്നതെന്നു പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. സുവിശേഷങ്ങൾ സ്ത്രീകളെ വിട്ടുകളയുന്നില്ല: നാലും അവരെ കല്ലറയ്ക്കൽ ആദ്യം നിർത്തുന്നു; അവരാണ് ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യ സന്ദേശവാഹകർ എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വ്യക്തമായി പറയുന്നു (CCC 641). രണ്ടു വിവരണങ്ങളും പരസ്പരം പൂരകമാണ്.
തിരുവെഴുത്തു മനസ്സിലാകാതിരുന്നെങ്കിൽ പ്രിയശിഷ്യൻ എന്താണു വിശ്വസിച്ചത്?
വി. അഗസ്റ്റിൻ അതു ചുരുക്കി വായിക്കുന്നു: ശരീരം അവിടെയില്ലെന്ന മറിയത്തിന്റെ വാക്ക് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു (ആശയം). പുരാതനരും ആധുനികരുമായ മിക്ക വായനക്കാരും മതബോധനഗ്രന്ഥവും (CCC 640) ഉയിർപ്പിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ യഥാർഥ ആരംഭമായി ഇതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ ഗ്രഹണത്തിൽനിന്നല്ല ഈ വിശ്വാസം വന്നതെന്നു വാക്യം 9 പറയുന്നു; ആ ഗ്രഹണം പിന്നീടു വന്നു. കല്ലറയിൽ കണ്ടതിൽനിന്നാണ് അതു വന്നത്.
ദാനിയേലിലെ വായന മുഴുവൻ കുടുംബങ്ങളെയും സിംഹങ്ങൾക്ക് എറിയുന്നതിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഇത് എങ്ങനെ കേൾക്കണം?
ഒരാളുടെ ശിക്ഷ കുടുംബം മുഴുവൻ പങ്കിടുന്ന അക്കാലത്തെ ഒരു രാജാവിന്റെ തീരുമാനമാണ് ഈ വാക്യം വിവരിക്കുന്നത്. ദൈവം അതു കൽപിച്ചതായി വചനം പറയുന്നില്ല. പഴയനിയമത്തിൽ അപൂർണവും താൽക്കാലികവുമായ ചില കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്നും (ദേയി വെർബും 15) സാഹിത്യരൂപങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും (ദേയി വെർബും 12) രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു. തിന്മയുടെ പദ്ധതികൾ അവ ഉണ്ടാക്കുന്നവരുടെമേൽത്തന്നെ വീഴുന്നു എന്നതാണ് കഥയുടെ പാഠം. ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തു, തന്നെ ക്രൂശിച്ചവർക്കുവേണ്ടി കുരിശിൽ പ്രാർഥിച്ചു (ലൂക്കാ 23:34); ഒരു ക്രൈസ്തവനും ഈ വാക്യത്തെ മാതൃകയാക്കാനാവില്ല.
നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം ക്യംതോയുടെ മഹാസന്തോഷം ആഘോഷിക്കുന്നു; അതിന്റെ പേരിലുള്ള കാലത്തിലേക്കു സഭ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഈ ആദ്യ ആഴ്ച ഹേവോറോ, “വെള്ള” ആഴ്ചയാണ്. ഉയിർപ്പിന്റെ സന്തോഷത്തിന്റെയും ഇന്നലെ നാം ഓർമിച്ച മാമ്മോദീസായുടെയും നിറമാണു വെള്ള; മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചയാൾ ക്രിസ്തുവിനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു വെള്ളവസ്ത്രം പറയുന്നു (CCC 1243). അന്ത്യോക്യൻ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഓരോ വി. കുർബാനയും ഈ പ്രഭാതത്തെ ഉള്ളിൽ വഹിക്കുന്നു: സ്ഥാപനവചനങ്ങൾക്കുശേഷം ജനം മറുപടി പറയുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ മരണം ഞങ്ങൾ അനുസ്മരിക്കുന്നു, ഉയിർപ്പ് ഏറ്റുപറയുന്നു, രണ്ടാം വരവു കാത്തിരിക്കുന്നു (ആശയം). ഉയിർപ്പിനെ മതബോധനഗ്രന്ഥം “തിരുനാളുകളുടെ തിരുനാൾ” എന്നു വിളിക്കുന്നു (CCC 1169). കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ മെത്രാനാകുംമുമ്പ് അന്ത്യോക്യയിലെ വൈദികനായിരുന്ന വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോമിന്റെ പേരിലുള്ള ഒരു പ്രസംഗം ഈ ദിവസം പ്രഘോഷിക്കുന്നു: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തു, ജീവൻ വാഴുന്നു (ആശയം). ആ ചൈതന്യത്തിൽ ഇന്നു രാവിലെ ക്രൈസ്തവർ പരസ്പരം അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു: ക്രിസ്തു ഉയിർത്തു.