ദുഃഖശനി · കർത്താവു കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു

വായനകൾ

• പഴയനിയമം ആമോസ് 6:10–14 · മിണ്ടരുത്! കർത്താവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കരുത്
• വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനം റോമാ 6:1–11 · മാമ്മോദീസയാൽ മരണത്തിലേക്ക് അവിടുത്തോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു
• ഏവൻഗേലിയോൻ മത്തായി 27:62–66 · കല്ലറ മുദ്രവച്ചു കാവലേർപ്പെടുത്തുന്നു

ഇന്നത്തെ വചനം

“അവർപോയി കല്ലിനു മുദ്രവച്ച്, കാവൽക്കാരെ നിർത്തി കല്ലറ ഭദ്രമാക്കി.” മത്തായി 27:66

വചനവിചിന്തനം

മഹാമൗനത്തിന്റെ ദിവസമാണു ദുഃഖശനി. കർത്താവിന്റെ ശരീരം അരിമത്തെയാക്കാരൻ ജോസഫിന്റെ കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ ഭയന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു; സാബത്തു കഴിയാൻ സ്ത്രീകൾ കാത്തിരിക്കുന്നു. മൂന്നാംദിവസം ഉയിർക്കുമെന്ന അവിടുത്തെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് ശത്രുക്കൾ പീലാത്തോസിനോടു കാവൽ ചോദിക്കുന്നു; “അവർപോയി കല്ലിനു മുദ്രവച്ച്, കാവൽക്കാരെ നിർത്തി കല്ലറ ഭദ്രമാക്കി.” ഉയിർപ്പിന്റെ സാക്ഷികളെയാണു തങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നതെന്നറിയാതെ അവർ കല്ലറ മുദ്രവയ്ക്കുന്നു.

വിശ്വാസപ്രമാണം പറയുന്നു: “പാതാളത്തിൽ ഇറങ്ങി.” അവിടുത്തെ ശരീരം കല്ലറയിൽ വിശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ആദംമുതൽ തന്നെ കാത്തിരുന്ന നീതിമാന്മാരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കാൻ ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പാതാളകവാടങ്ങൾ തകർത്ത് ആദത്തെയും ഹവ്വായെയും കൈപിടിച്ച് ഉയർത്തുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ചിത്രം പൗരസ്ത്യസഭകൾക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ദുഃഖശനി ശൂന്യമല്ല; മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിജയമാണ്.

ഇതു നമുക്ക് എന്തർഥമാക്കുന്നുവെന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: പിതാവിന്റെ മഹത്വത്താൽ ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നാമും പുതിയ ജീവിതത്തിൽ ചരിക്കേണ്ടതിനു മാമ്മോദീസയാൽ മരണത്തിലേക്ക് അവിടുത്തോടൊപ്പം നാം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു (റോമാ 6:4). നമ്മുടെ മാമ്മോദീസ ഒരു സംസ്കാരവും ഉയിർപ്പുമായിരുന്നു. ഇന്നു രാത്രി അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉയിർക്കാൻ, നമ്മിൽ മരിക്കേണ്ടതെല്ലാം ഇന്നു മരിക്കാൻ അനുവദിക്കാം.

മറ്റെല്ലാവരും നിരാശരായ ഈ ദിവസം അവിടുത്തെ അമ്മ മറിയം വിശ്വാസം കാത്തു. അവളോടൊപ്പം നിശ്ശബ്ദപ്രാർഥനയിൽ ഈ ദിവസം ആചരിച്ച്, ക്യംതോയുടെ പ്രകാശത്തിനായി പ്രത്യാശയോടെ നമുക്കു കാത്തിരിക്കാം.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “മുദ്രവച്ച കല്ലറയുടെ വലിയ നിശ്ശബ്ദത.”

വലിയ ശനി നിശ്ശബ്ദതയുടെ ദിവസമാണ്. കർത്താവു കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു; കല്ലു മുദ്രവച്ചു കാവലേർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും തനിക്കുമുമ്പേ പോയ നീതിമാന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാൻ അവിടുന്നു മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയെന്നു സഭ ഏറ്റുപറയുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 632–635). മറിയം കാത്തിരുന്നതുപോലെ നാം വിശ്വാസത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു.

1. കല്ലറ മുദ്രിതമാണ്, ദൈവമല്ല

• മൂന്നാം ദിവസത്തെ ഭയന്ന് അധികാരികൾ കല്ലിനു മുദ്രവച്ചു കാവൽ നിർത്തുന്നു.
• തന്റെ പരിശുദ്ധനെ ദൈവം ജീർണിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയില്ലെന്നു സങ്കീർത്തകൻ വിശ്വസിച്ചു.
• മാനുഷികമുദ്രകൾക്കു ജീവന്റെ നാഥനെ തടഞ്ഞുനിർത്താനാവില്ല.

“അവിടുന്ന് എന്നെ പാതാളത്തിൽ തള്ളുകയില്ല; അങ്ങയുടെ പരിശുദ്ധൻ ജീർണിക്കാൻ അനുവദിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 16:10

“അവർ പോയി കല്ലിനു മുദ്രവച്ച്, കാവൽക്കാരെ നിർത്തി കല്ലറ ഭദ്രമാക്കി.” മത്തായി 27:66

ജീവിതത്തിൽ: നീ പ്രത്യാശ നഷ്ടപ്പെട്ട നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ “മുദ്രവച്ച കല്ലറ” തിരിച്ചറിഞ്ഞു ക്രിസ്തുവിനു ഭരമേൽപിക്കുക.

2. യോനായുടെ അടയാളം

• ഹോസിയാ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞു: മൂന്നാം ദിവസം അവിടുന്നു നമ്മെ ഉയിർപ്പിക്കും.
• യേശുതന്നെ അടയാളം നൽകി: യോനാ മൂന്നു ദിവസം മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രൻ ഭൂമിക്കുള്ളിൽ.
• കല്ലറയിലെ അവിടുത്തെ വിശ്രമം അവസാനമല്ല; പ്രഭാതത്തിനുമുമ്പുള്ള രാത്രിയാണ്.

“രണ്ടു ദിവസത്തിനു ശേഷം അവിടുന്ന് നമുക്കു ജീവൻ തിരിച്ചുതരും. മൂന്നാം ദിവസം അവിടുന്ന് നമ്മെ ഉയിർപ്പിക്കും. നാം അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ ജീവിക്കേണ്ടതിനു തന്നെ.” ഹോസിയാ 6:2

“യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും.” മത്തായി 12:40

ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു ബഹളവും സ്ക്രീനുകളുമില്ലാതെ കുറച്ചുസമയം ശാന്തമായി കാത്തിരിപ്പിൽ ചെലവഴിക്കുക.

3. അവിടുത്തോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉയിർക്കാൻ

• ദൈവം കല്ലറകൾ തുറന്നു തന്റെ ജനത്തെ നാട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നത് എസെക്കിയേൽ കണ്ടു.
• ജീവന്റെ പുതുമയിൽ നടക്കാൻ മാമ്മോദീസയിൽ നാം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു (റോമാ 6:4).
• ഫലം നൽകാൻ ഗോതമ്പുമണി അഴിയണം; പാപത്തിനു നാം മരിക്കുന്നത് ഉയിർപ്പിന്റെ ആനന്ദം ഒരുക്കുന്നു.

“ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ ജനമേ, ഞാൻ കല്ലറകൾ തുറന്ന് നിങ്ങളെ ഉയർത്തും, ഇസ്രായേൽദേശത്തേക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.” എസെക്കിയേൽ 37:12

“സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഗോതമ്പുമണി നിലത്തുവീണ് അഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് അതേപടിയിരിക്കും. അഴിയുന്നെങ്കിലോ അതു വളരെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 12:24

ജീവിതത്തിൽ: ഉയിർപ്പിൽ മാമ്മോദീസാവാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കാൻ ഒരുങ്ങുക: പാപം ഉപേക്ഷിക്കുക, വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുക.

ദൈവം മൗനമായിരിക്കുന്നതായി തോന്നുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തിൽ കാത്തിരിക്കാൻ വലിയ ശനി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

നാളെ കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെടും. പ്രത്യാശയുടെ അമ്മയായ മറിയത്തോടൊപ്പം നമുക്ക് ഉണർന്നിരിക്കാം.

തീരുമാനം: ഉയിർപ്പിനായി കാത്തിരുന്ന് ഇന്നു രാത്രി മറിയത്തോടൊപ്പം പ്രാർഥിക്കുക: ജപമാലയോ ദുഃഖത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളോ.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു മഹാമൗനത്തിന്റെ ദിവസമാണ്. കർത്താവിന്റെ ശരീരം കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ ഭയന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു. കല്ലിനു മുദ്രവച്ചിരിക്കുന്നു; പടയാളികൾ കാവൽ നിൽക്കുന്നു. മരണം ജയിച്ചുവെന്നു തോന്നുന്നു.

പക്ഷേ പുരാതനസഭ മറ്റൊരു ഗീതം പാടി. അവിടുത്തെ ശരീരം വിശ്രമിച്ചപ്പോൾ ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇറങ്ങി: ആദത്തിന്റെയും ഹവ്വായുടെയും, അബ്രാഹത്തിന്റെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും, തന്നെ കാത്തിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും അടുത്തേക്ക്. ആദത്തിന്റെ കൈപിടിച്ച് അവിടുന്നു പറയുന്നതായി ഒരു പഴയ പ്രസംഗം സങ്കൽപിക്കുന്നു: “ഉറങ്ങുന്നവനേ, ഉണരുക; മരിച്ചവരിൽനിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുക.” ദുഃഖശനി ശൂന്യമല്ല; മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിജയമാണ്.

മാമ്മോദീസയിൽ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉയിർക്കാൻ അവിടുത്തോടൊപ്പം നാം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു വിശുദ്ധ പൗലോസ് പറയുന്നു. നമ്മിൽ മരിച്ചതെല്ലാം അവിടുത്തോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കാൻ ഇന്നു നല്ല ദിവസമാണ്: നാം വീണ്ടും വീണ്ടും മടങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരു പാപം, ഒരു പക, ഒരു ഭയം. അതു കല്ലറയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുക.

നമുക്കു മറിയത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കാം. മറ്റെല്ലാവരും നിരാശരായ ഈ ദിവസം അവൾ വിശ്വാസം കാത്തു. നമുക്കു മൗനം പാലിക്കാം; നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും ഭവനങ്ങളും ഒരുക്കാം; കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെടുന്ന രാത്രിക്കായി കാത്തിരിക്കാം. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്ന് യേശുവിന്റെ ശരീരം കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. മുമ്പിൽ ഒരു വലിയ കല്ലുണ്ട്; പടയാളികൾ കാവൽ നിൽക്കുന്നു. എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരും ദുഃഖിതരുമാണ്.

പക്ഷേ യേശുവിന്റെ അമ്മ മറിയം ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്നു രാത്രി അദ്ഭുതകരമായ ഒന്നു സംഭവിക്കും!

ഇന്നു നമുക്കു നിശ്ശബ്ദരായിരുന്ന് ഈസ്റ്ററിനായി ഒരുങ്ങാം. നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, ഞാൻ അങ്ങേക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു!”

പ്രാർഥന

കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങു കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുകയും അന്ധകാരത്തിൽ ഇരുന്നവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളിൽ മരിച്ചതെല്ലാം അങ്ങയോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ അമ്മയോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ പ്രത്യാശയിൽ കാക്കണമേ; പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് അങ്ങയോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ഉയിർപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ദുഃഖശനിയാഴ്ച സഭ അടഞ്ഞ കല്ലറയുടെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു; മൂന്നു വായനകളും ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽനിന്നാണു സംസാരിക്കുന്നത്. പഴയനിയമവായന ആമോസ് 6:10–14 ആണ്; മരണം കയറിയ ഒരു വീട്ടിൽ ആരോ ഭയത്തോടെ മന്ത്രിക്കുന്നു: കർത്താവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കരുത്. മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവർ പുതിയ ജീവിതം നയിക്കാൻ ക്രിസ്തുവിനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു എന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. ഉയിർപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ശിഷ്യന്മാരെക്കാൾ നന്നായി ഓർമിക്കുന്ന ചിലർ കല്ലിനു മുദ്രവയ്ക്കുന്നതും കാവൽ നിർത്തുന്നതും മത്തായി കാണിക്കുന്നു. ന്യായവിധിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽനിന്നു പ്രത്യാശയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിലേക്കാണ് ഈ വഴി. മിണ്ടരുത്, സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, മുദ്രവച്ചു: ഇവയാണു താക്കോൽവാക്കുകൾ.

ആമോസ് 6:10–14 · മരണവീട്ടിലെ നിശ്ശബ്ദത

പശ്ചാത്തലം.

യൂദയിലെ തെക്കോവയിൽനിന്നുള്ള ഇടയനായിരുന്നു ആമോസ്. ജറോബോവാം രണ്ടാമന്റെ കാലത്ത്, ക്രിസ്തുവിനുമുമ്പ് എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഉത്തരരാജ്യത്തു പ്രസംഗിക്കാൻ അദ്ദേഹം അയയ്ക്കപ്പെട്ടു (1:1). സമ്പത്തിന്റെയും യുദ്ധവിജയങ്ങളുടെയും കാലമായിരുന്നു അത്; ആ രണ്ടിന്റെയും പിന്നിലുള്ളതു പ്രവാചകൻ കണ്ടു. സീയോനിൽ സ്വസ്ഥത അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് എതിരേയാണ് ആറാം അധ്യായം തുടങ്ങുന്നത് (6:1). ദന്തക്കട്ടിലിൽ കിടന്ന് ചഷകങ്ങളിൽ വീഞ്ഞു കുടിക്കുന്ന അവർ “ജോസഫിന്റെ നാശം ഗണ്യമാക്കുന്നില്ല” (6:6).

ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്, നഗരത്തെ ശത്രുക്കൾക്ക് ഏൽപിക്കുമെന്നും “ഒരു വീട്ടിൽ പത്തുപേർ ശേഷിച്ചാലും അവർ മരിക്കും” എന്നും കർത്താവ് ശപഥം ചെയ്യുന്നു (6:9). അത്തരം ഒരു വീടിന്റെ ഉള്ളിലാണു നമ്മുടെ വായന തുടങ്ങുന്നത്. വാക്യം 10-ലെ ഹീബ്രു ദുർഗ്രഹമാണ്; വിശദാംശങ്ങളിൽ പരിഭാഷകർ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. എങ്കിലും ചിത്രം വ്യക്തമാണ്: മൃതദേഹം എടുക്കാൻ ഒരു ബന്ധു വരുന്നു; വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാളെ മാത്രം അവൻ കാണുന്നു.

ഘടന.

• 10: ബന്ധുവും ശേഷിച്ചവനും, ഭയത്തോടെയുള്ള മന്ത്രിക്കലും.
• 11: വലിയ വീടും ചെറിയ വീടും ഒരുപോലെ തകരുന്നു.
• 12: അസംബന്ധമായ രണ്ടു ചോദ്യങ്ങളും കുറ്റാരോപണവും: നീതിയെ വിഷമാക്കി.
• 13: പിടിച്ചടക്കിയ രണ്ടു പട്ടണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വീമ്പ്.
• 14: ഇസ്രായേലിനെതിരേ കർത്താവ് ഒരു ജനതയെ ഉയർത്തുന്നു.
• ¶ നാശത്തിന്റെ കാരണം നടുവിലാണ്. ഇതു ദൗർഭാഗ്യമല്ല; നീതിയെ വളച്ചൊടിച്ച് സ്വന്തം ശക്തിയിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ജനത്തിനു വന്നുഭവിക്കുന്നതാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഹാസ് (hās), മിണ്ടരുത്, നിശ്ശബ്ദത: ഏതാണ്ട് ഒരു ശബ്ദംതന്നെയായ വാക്ക്; നമ്മുടെ “ശ്...” പോലെ. ആമോസ് 8:3-ലും ഇതു വരുന്നു. ഹബക്കുക്ക് 2:20, സെഫാനിയാ 1:7, സഖറിയാ 2:13 എന്നിവിടങ്ങളിൽ കർത്താവിന്റെ മുമ്പിലുള്ള എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെയും നിശ്ശബ്ദതയെ ഇതു കുറിക്കുന്നു.
• മിഷ്പാത്ത്, ത്സെദാഖാ (mishpāṭ, tsedāqāh), ന്യായം, നീതി: ആമോസിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ജോടി: “നീതി ജലം പോലെ ഒഴുകട്ടെ” (5:24). കോടതിയിലെ ന്യായവും അനുദിനജീവിതത്തിലെ ശരിയായ ബന്ധങ്ങളും, വിശേഷിച്ചു ദരിദ്രരോടുള്ളത്, ഇവ കുറിക്കുന്നു.
• ലോദെബാർ, കർനായിം (lō’ dābār, qarnayim), രണ്ടു പട്ടണങ്ങൾ: ജോർദാനു കിഴക്കുള്ള ഈ പട്ടണങ്ങൾ ജറോബോവാമിന്റെ യുദ്ധങ്ങളിൽ തിരിച്ചുപിടിച്ചതാകാം. അവയുടെ പേരുകൾകൊണ്ട് ആമോസ് കളിക്കുന്നു: ലോദെബാർ എന്നതു ഹീബ്രുവിൽ “ഒന്നുമില്ല” എന്ന വാക്കുപോലെ മുഴങ്ങുന്നു; കർനായിം എന്നാൽ “രണ്ടു കൊമ്പുകൾ”; കൊമ്പു ശക്തിയുടെ അടയാളമാണ്. ഒന്നുമില്ലായ്മയിലും നിലനിൽക്കാത്ത ശക്തിയിലുമാണ് അവർ അഭിമാനിക്കുന്നത്.

വാക്യാനുസൃതം.

“നാം കർത്താവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കരുത്.” (6:10)

ഈ ദുരന്തം കണ്ട് പ്രാർഥിക്കാൻപോലും അയാൾക്കു പേടിയാണ്. കർത്താവിന്റെ നാമം പറഞ്ഞാൽ വീണ്ടും ശിക്ഷ വന്നേക്കുമെന്ന ഭയമാണ് ഇതെന്നു മിക്ക വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു. ഭീകരമായ നിമിഷമാണിത്: ഒരിക്കൽ ആ നാമം വിളിച്ചിരുന്നവർ ഇപ്പോൾ അതു പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല.

“ഇതാ, കർത്താവ് കൽപിക്കുന്നു. … ചെറിയ വീടുകൾ ധൂളിയാകുന്നു.” (6:11)

ഒരു സമൂഹം മുഴുവൻ വഴിതെറ്റുമ്പോൾ ധനികന്റെ വീടോ ദരിദ്രന്റെ വീടോ സുരക്ഷിതമല്ല.

“പാറകളിലൂടെ കുതിര പായുമോ? കടലിൽ കാള പൂട്ടുമോ?” (6:12)

പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. സാധാരണ ഹീബ്രുപാഠത്തിൽ “കാളകളെക്കൊണ്ട് ഉഴുമോ?” എന്നാണ്; അത് അസംബന്ധമായ ചോദ്യമല്ല. ഒരു ഹീബ്രു വാക്കിനെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ പിരിച്ചാണു മിക്ക ആധുനിക പരിഭാഷകരും “കടലിൽ” എന്നു വായിക്കുന്നത്; പി.ഒ.സി.യിലും ഇതേ അർഥമാണ്. നീതിയെ വിഷമാക്കുന്നതു കടലിൽ കാളയെ പൂട്ടുന്നതുപോലെ പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണെന്ന് ആമോസ് പറയുന്നു.

“ഞങ്ങളുടെ കഴിവുകളാൽ ഞങ്ങൾ കർനായിം അധീനമാക്കി” (6:13)

“ഞങ്ങളുടെ കഴിവുകളാൽ”: ഇതാണ് ഇവിടത്തെ യഥാർഥ പാപം. വിജയങ്ങൾ നൽകിയ ദൈവം അവരുടെ കഥയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

“ഇസ്രായേൽ ഭവനമേ, നിനക്കെതിരായി മറ്റൊരു ജനതയെ ഞാൻ ഉയർത്തും.” (6:14)

ആ ജനതയുടെ പേര് ആമോസ് പറയുന്നില്ല; ക്രി. മു. 722/721-ൽ സമരിയാ പിടിച്ചടക്കിയ അസ്സീറിയാ ആണതെന്നു ചരിത്രം പറയുന്നു (2 രാജാക്കന്മാർ 17:6). ഈ വാക്യത്തിലെ ഭൂപടം ജറോബോവാം തിരിച്ചുപിടിച്ച പ്രദേശംതന്നെയാണ് (2 രാജാക്കന്മാർ 14:25). അവർ ഏതിൽ അഭിമാനിച്ചോ അതുതന്നെ അവർക്കു നഷ്ടപ്പെടും.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ദരിദ്രരെ വെള്ളിക്കു വാങ്ങുന്നവർക്കെതിരേയുള്ള ആമോസിന്റെ കഠിനവാക്കുകൾ (ആമോസ് 8:6) മതബോധനഗ്രന്ഥം അനുസ്മരിക്കുന്നു; യേശു അവയെ മയപ്പെടുത്തുന്നില്ലെന്ന് അതു പറയുന്നു (CCC 2449). പ്രവാചകന്റെ ആദ്യാർഥം നിലനിൽക്കണം: അനീതിക്കും വ്യാജസുരക്ഷിതത്വത്തിനും എതിരേയുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്; അത് എല്ലാ കാലത്തോടും സംസാരിക്കുന്നു. ആമോസ് ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നുമില്ല. “അന്നു ദാവീദിന്റെ വീണുപോയ കൂടാരത്തെ ഞാൻ ഉയർത്തും” (9:11) എന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെയാണു പുസ്തകം സമാപിക്കുന്നത്; വിജാതീയരെ സഭയിലേക്കു സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ആ വാഗ്ദാനം പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി യാക്കോബ് കാണുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 15:16). ഇന്നത്തെ ദിവസം ക്രൈസ്തവന്റെ ചെവി “മിണ്ടരുത്” എന്ന വാക്കു മറ്റൊരു വിധത്തിലും കേൾക്കുന്നു. ദുഃഖശനിയാഴ്ചയ്ക്കുള്ള ഒരു പുരാതന പ്രസംഗം മതബോധനഗ്രന്ഥം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഇന്നു ഭൂമിയിൽ വലിയ നിശ്ശബ്ദത വാഴുന്നു (CCC 635, ആശയം). ആ നിശ്ശബ്ദത ഭയമല്ല. രാജാവ് ഉറങ്ങുകയാണ്; കർത്താവിന്റെ നാമം ഉടനെ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും ഉച്ചരിക്കപ്പെടും.

റോമാ 6:1–11 · അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

ഏകദേശം എ. ഡി. 57-ൽ കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, താൻ സ്ഥാപിക്കാത്തതും സന്ദർശിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുമായ സഭയ്ക്കാണു പൗലോസ് റോമാലേഖനം എഴുതിയതെന്നു മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു. “പാപം വർധിച്ചിടത്ത് കൃപ അതിലേറെ വർധിച്ചു” (5:20) എന്ന് അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിൽനിന്ന് ഒരു എതിർചോദ്യം ഉയരുന്നു; അദ്ദേഹംതന്നെ അതു ചോദിക്കുന്നു: അങ്ങനെയെങ്കിൽ പാപത്തിൽ തുടർന്നുകൂടേ?

ഒരു നിയമംകൊണ്ടല്ല, ഒരു സംഭവംകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം മറുപടി തുടങ്ങുന്നത്: മാമ്മോദീസായിൽ അവർക്കു സംഭവിച്ചത് അദ്ദേഹം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിന് ഒരു മുമ്പും പിമ്പും ഉണ്ട്; അവയുടെ അതിർത്തി ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിലൂടെയും സംസ്കാരത്തിലൂടെയുമാണു കടന്നുപോകുന്നത്.

ഘടന.

• 1–2: എതിർചോദ്യവും മറുപടിയും: “ഒരിക്കലും പാടില്ല.”
• 3–4: അവിടുത്തെ മരണത്തിലേക്കു മാമ്മോദീസാ, അവിടുത്തോടൊത്തു സംസ്കാരം, പുതിയ ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി.
• 5–7: മരണത്തിലും ഉയിർപ്പിലും അവിടുത്തോട് ഐക്യം; പഴയ മനുഷ്യൻ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു.
• 8–10: ക്രിസ്തു ഇനി മരിക്കുകയില്ല; മരണത്തിന് അവന്റെമേൽ അധികാരമില്ല.
• 11: നിഗമനം: പാപത്തിനു മരിച്ചവരും ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കുന്നവരുമായി നിങ്ങളെത്തന്നെ കരുതുവിൻ.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• സുനെതാഫേമെൻ (synetaphēmen), നാം കൂടെ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു: “കൂടെ” എന്നർഥമുള്ള syn ചേർന്ന ഒറ്റ ഗ്രീക്ക് പദം. കൂടെ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു, കൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു, കൂടെ ജീവിക്കും: ഈ അധ്യായത്തിൽ പൗലോസ് ഇത്തരം വാക്കുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവജീവിതം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പമുള്ള ജീവിതമാണ്.
• സുംഫുതോയി (symphytoi), ഐക്യപ്പെട്ടവർ: വാക്യം 5-ലെ ഈ വാക്കിന് “ഒരുമിച്ചു വളർന്നവർ” എന്ന ധ്വനിയുണ്ട്; ജീവനുള്ള ഒന്നിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു വളരുന്നതുപോലെ. പുറമേനിന്നുള്ള അനുകരണം മാത്രമല്ല ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ഐക്യം.
• എഫാപാക്സ് (ephapax), എന്നേക്കുമായി, ഒരിക്കലായി: ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം സമ്പൂർണമാകയാൽ അത് ആവർത്തിക്കുന്നില്ല (വാക്യം 10). അവിടുന്ന് വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ചതിനെക്കുറിച്ചു ഹെബ്രായലേഖനവും ഇതേ വാക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 9:12).

വാക്യാനുസൃതം.

“യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെടാൻ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ച നാമെല്ലാവരും അവന്റെ മരണത്തോട് ഐക്യപ്പെടാനാണ് ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചതെന്നു നിങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടേ?” (6:3)

മാമ്മോദീസാ എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക് വാക്കിന് മുക്കുക എന്നാണർഥം. വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങുന്നതു ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിലേക്കുള്ള സംസ്കാരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1214).

“ക്രിസ്തു മരിച്ചതിനുശേഷം പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ് അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.” (6:4)

ഇന്നത്തെ വാക്യം ഇതാണ്. വാചകം സംസ്കാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല; ജീവിതരീതിയിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്കിൽ “നടക്കുക” എന്ന വാക്കാണ്; അനുദിനജീവിതത്തെ കുറിക്കാൻ പൗലോസ് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക്.

“നമ്മിലെ പഴയ മനുഷ്യൻ അവനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു നമുക്കറിയാമല്ലോ.” (6:6)

മനുഷ്യശരീരം തിന്മയാണെന്ന് ഈ വാക്യത്തിന് അർഥമില്ല; നമ്മുടെ ശരീരങ്ങൾ ഉയിർക്കും. പാപത്തിന്റെ അധികാരത്തിൻകീഴിലുള്ള മനുഷ്യനെ മുഴുവനുമാണ് പൗലോസ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ആ പഴയ മനുഷ്യൻ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മരണത്തിന് ഏൽപിക്കപ്പെട്ടു.

“എന്തെന്നാൽ, മരിച്ചവൻ പാപത്തിൽനിന്നു മോചിതനായിരിക്കുന്നു.” (6:7)

ഗ്രീക്കിൽ അക്ഷരാർഥത്തിൽ “പാപത്തിൽനിന്നു നീതീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നാണ്. പാപം ഒരു യജമാനനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മരണത്തോടെ അവന്റെ അവകാശം അവസാനിക്കുന്നു.

“അതുപോലെ, നിങ്ങളും പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” (6:11)

പൗലോസ് ഒരു ദിവസേനയുള്ള കണക്കുകൂട്ടലാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. മാമ്മോദീസായിൽ ദൈവം ചെയ്തത് അവിടുത്തെ കൃപയാൽ, ഓരോ ദിവസത്തെയും തീരുമാനങ്ങളിൽ, നാം ഏറ്റെടുക്കണം.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മാമ്മോദീസായെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു: വിശ്വാസി ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു, അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു, അവനോടൊത്ത് ഉയിർക്കുന്നു (CCC 1227). മുങ്ങൽ ആദ്യത്തേതും പൂർണവുമായ അടയാളമായ മാമ്മോദീസാ, പുതിയ ജീവിതത്തിനായി പാപത്തിനു മരിച്ചു ക്രിസ്തുവിനോടൊത്തു കല്ലറയിലേക്കിറങ്ങുന്ന ക്രൈസ്തവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (CCC 628). ക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിൽ അതു വാക്യം 11 എടുത്തുപറയുന്നു (CCC 1694). രക്ഷയുടെ ജലം ഒരേസമയം അവരുടെ കല്ലറയും അമ്മയുമായിരുന്നു എന്നു ജറുസലെമിലെ മാർ കൂറിലോസ് പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരോടു പറഞ്ഞു (രഹസ്യോപദേശങ്ങൾ 2, ആശയം). അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ദിവസം ഈ താൾ വായിക്കേണ്ടത്: ക്രിസ്തുവിന്റെ കല്ലറയും സഭയുടെ മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയും ഒരുമിച്ചുപോകുന്നു.

മത്തായി 27:62–66 · കല്ലിനു മുദ്രവയ്ക്കുന്നു

പശ്ചാത്തലം.

കല്ലറയിലെ കാവലിനെക്കുറിച്ചു മത്തായി മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ. അരിമത്തെയാക്കാരൻ ജോസഫ് കർത്താവിനെ സംസ്കരിച്ചു; മഗ്ദലേനമറിയവും മറ്റേ മറിയവും കല്ലറയ്ക്ക് എതിരേ ഇരിക്കുന്നു (27:57–61). പിറ്റേദിവസത്തെ മത്തായി അസാധാരണമായ രീതിയിൽ വിളിക്കുന്നു: “ഒരുക്കദിനത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന്”. ഒരുക്കദിനം വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്; അപ്പോൾ ഇതു സാബത്തുദിവസമാണ്.

ശിഷ്യന്മാർ ശരീരം മോഷ്ടിച്ചു എന്ന, തന്റെ കാലത്തു പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു വാദത്തിനു മറുപടിയായിക്കൂടിയാണു മത്തായി ഇതു പറയുന്നതെന്നു പല പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നു (28:13–15). ഉയിർപ്പിനുശേഷം അദ്ദേഹം ഈ കഥ തുടരുന്നു; അതിനാൽ ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും ഒരുമിച്ചു വായിക്കണം. ഈ രംഗത്തിലുള്ളത് ഒരു പ്രത്യേക നിമിഷത്തിലെ ചില നേതാക്കന്മാരാണ്. പീഡാനുഭവസംഭവങ്ങൾ യഹൂദജനത്തിന്റെമേൽ മത്തായിയോ സഭയോ ആരോപിക്കുന്നില്ല (CCC 597–598; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4).

ഘടന.

• 62: പ്രധാന പുരോഹിതന്മാരും ഫരിസേയരും പീലാത്തോസിന്റെ അടുക്കൽ.
• 63: ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും എന്ന വാക്ക് അവർ ഓർക്കുന്നു.
• 64: അപേക്ഷ; “അവസാനത്തെ വഞ്ചന”യെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം.
• 65: പീലാത്തോസിന്റെ ചെറിയ മറുപടി.
• 66: കല്ലിനു മുദ്രവയ്ക്കുന്നു, കാവൽ നിർത്തുന്നു, കല്ലറ ഭദ്രമാക്കുന്നു.
• ¶ മത്തായിയുടെ പീഡാനുഭവവിവരണം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. മനുഷ്യശക്തിക്കു ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പ്ലാനോസ്, പ്ലാനേ (planos, planē), വഞ്ചകൻ, വഞ്ചന: വഴിതെറ്റിക്കുക എന്നർഥമുള്ള ക്രിയയിൽനിന്ന്. യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ നേതാക്കന്മാരുടെ വിധിയാണിത്. കല്ലറയ്ക്കൽ ദൂതൻ പറയുന്നതുമായി ഇതു തട്ടിച്ചുനോക്കാൻ മത്തായി വായനക്കാരനെ അനുവദിക്കുന്നു (28:5–6).
• കുസ്തോദിയ (koustōdia), കാവൽസേന: ഗ്രീക്ക് അക്ഷരങ്ങളിലെഴുതിയ ഒരു ലത്തീൻ വാക്ക് (custodia). പീലാത്തോസിന്റെ “നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കാവൽ സേനയുണ്ടല്ലോ” എന്ന വാക്ക് ഗ്രീക്കിൽ “കാവൽസേനയെ എടുത്തുകൊള്ളുവിൻ” എന്നും ആകാം. അതിനാൽ ഇവർ ദേവാലയത്തിലെ കാവൽക്കാരോ റോമൻ പടയാളികളോ എന്നു പണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ചചെയ്യുന്നു. 28:14-ൽ ദേശാധിപതിയെ പരാമർശിക്കുന്നതിനാൽ അവർ റോമാക്കാരാണെന്നു പലരും കരുതുന്നു.
• സ്ഫ്രാഗിസാന്തെസ് (sphragisantes), മുദ്രവച്ച്: ഒരുപക്ഷേ കല്ലിനു കുറുകെ ഒരു ചരട്; അതിന്മേൽ കളിമണ്ണോ മെഴുകോ, ഔദ്യോഗിക അടയാളവും. ആരെങ്കിലും തൊട്ടാൽ അറിയാൻ വേണ്ടിയാണിത്. മുദ്ര കല്ലിന്റെ ഭാരം കൂട്ടുന്നില്ല; അതിനെ പരസ്യമായ ഒരു രേഖയാക്കുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് ആ വഞ്ചകൻ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഓർമിക്കുന്നു.” (27:63)

ഓർമിക്കുന്നതു കർത്താവിന്റെ എതിരാളികളാണ്. ശിഷ്യന്മാർ ഈ ദിവസം അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനം ഓർമിച്ചതായി മത്തായി ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല (16:21; 17:23; 20:19). നമ്മെ എളിമപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വിരോധാഭാസം.

“അങ്ങനെ അവസാനത്തെ വഞ്ചന ആദ്യത്തേതിനെക്കാൾ ഗുരുതരമായിത്തീരുകയും ചെയ്യും.” (27:64)

ഉദ്ദേശിക്കാതെതന്നെ, എന്താണു നിർണായകം എന്ന് അവർ പറയുന്നു. അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെങ്കിൽ അവിടുത്തെ പഠനങ്ങളെല്ലാം നിലനിൽക്കും. മറുവശത്തുനിന്നു പൗലോസും ഇതുതന്നെ പറയും (1 കോറിന്തോസ് 15:14).

“നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കാവൽ സേനയുണ്ടല്ലോ, പോയി നിങ്ങളുടെ കഴിവുപോലെ കാത്തുകൊള്ളുവിൻ.” (27:65)

“നിങ്ങളുടെ കഴിവുപോലെ”: ഈ വാക്ക് അന്തരീക്ഷത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. ആർക്കും ഭദ്രമാക്കാവുന്നതിന് ഒരു പരിധിയുണ്ടെന്നു വായനക്കാരന് അറിയാം.

“കല്ലിനു മുദ്രവച്ച്, കാവൽക്കാരെ നിർത്തി കല്ലറ ഭദ്രമാക്കി.” (27:66)

പീഡാനുഭവവിവരണത്തിലെ അവസാന വരി. അടുത്ത അധ്യായത്തിലെ പുലരിയിൽ കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെടുന്നു; “കാവൽക്കാർ വിറപൂണ്ട് മരിച്ചവരെപ്പോലെയായി” (28:4). മരിച്ചവനായിരുന്ന ജീവിക്കുന്നവന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാവൽക്കാർ മരിച്ചവരെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മത്തായിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗത്തിൽ വി. ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു: ഈ മുൻകരുതലുകൾ തെളിവിനെ കൂടുതൽ ബലപ്പെടുത്തുന്നതേയുള്ളൂ; മുദ്രയും കാവലും ഉണ്ടായിരിക്കെ ശരീരം രഹസ്യമായി മാറ്റിയെന്ന് ആർക്കും പറയാനാവില്ല (ആശയം). ഈ ദിവസം സഭയുടെ ശ്രദ്ധ കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്ന കർത്താവിലാണ്. അവിടുത്തെ കല്ലറവാസം പീഡാവസ്ഥയ്ക്കും ഉയിർപ്പിനുശേഷമുള്ള മഹത്വാവസ്ഥയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള യഥാർഥ കണ്ണിയാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 625); മനുഷ്യരക്ഷ പൂർത്തിയായശേഷമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മഹത്തായ സാബത്തുവിശ്രമം എന്ന് ഈ ദിവസത്തെ അതു വിളിക്കുന്നു (CCC 624). മരണത്തിലും ദൈവികവ്യക്തി ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും കൈവിടാതിരുന്നതിനാൽ കല്ലറയിലെ ശരീരം ജീർണിച്ചില്ല (CCC 627, 630).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

“പാതാളത്തിൽ ഇറങ്ങി” എന്നതിന്റെ അർഥമെന്ത്?

വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക് ഷെയോൾ അഥവാ ഹാദേസ് ആണ്: രക്ഷകനെ കാത്തിരുന്ന, ദൈവദർശനം ലഭിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എല്ലാ മരിച്ചവരുടെയും ഇടം (CCC 632–633). യേശു യഥാർഥത്തിൽ മരിച്ച്, രക്ഷകനായി അവിടെ ചെന്ന്, കാത്തിരുന്നവരോടു സദ്വാർത്ത അറിയിച്ചു (1 പത്രോസ് 3:19; 4:6). മതബോധനഗ്രന്ഥം സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നു: ശപിക്കപ്പെട്ടവരെ മോചിപ്പിക്കാനോ നരകത്തെ നശിപ്പിക്കാനോ അല്ല, തനിക്കുമുമ്പേ പോയ നീതിമാന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയത് (CCC 633). പൗരസ്ത്യ ഐക്കണുകൾ അവിടുന്ന് കവാടങ്ങൾ തകർത്ത് ആദത്തെയും ഹവ്വായെയും കൈപിടിച്ച് ഉയർത്തുന്നതായി കാണിക്കുന്നു. അതിനാൽ ദുഃഖശനി രണ്ടു വലിയ ദിവസങ്ങൾക്കിടയിലെ ശൂന്യദിവസമല്ല; വിജയത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭാഗമാണ്.

ദുഃഖശനിയാഴ്ച ഇത്ര കഠിനമായ ഒരു പ്രവചനം വായിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

ആമോസ് ഒന്നാമതായി അനീതിക്കെതിരേയുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്; അങ്ങനെതന്നെ അതു കേൾക്കണം. എന്നാൽ അടഞ്ഞ കല്ലറയുടെ അരികിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ, മരണവീടിന്റെയും ഭയത്തോടെയുള്ള മന്ത്രിക്കലിന്റെയും ആരും ഉച്ചരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടാത്ത നാമത്തിന്റെയും ചിത്രം, ഉയിർപ്പില്ലാത്ത ലോകം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് അറിയാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. ഈ നിശ്ശബ്ദത ഭേദിക്കപ്പെടുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണു ക്രൈസ്തവൻ അതു കേൾക്കുന്നത്.

മാമ്മോദീസായിൽ നാം പാപത്തിനു മരിച്ചെങ്കിൽ ഇപ്പോഴും പാപം ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

മാമ്മോദീസാ ഉദ്ഭവപാപവും എല്ലാ വ്യക്തിപരമായ പാപങ്ങളും യഥാർഥത്തിൽ നീക്കുന്നു. എങ്കിലും പാപത്തിന്റെ ചില ഫലങ്ങൾ നമ്മിൽ ശേഷിക്കുന്നു; അവയിലൊന്നാണ് ദുരാശ എന്നു പാരമ്പര്യം വിളിക്കുന്ന പാപത്തിലേക്കുള്ള ചായ്‌വ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയാൽ പൊരുതാനായി അതു നമ്മിൽ വിട്ടിരിക്കുന്നു (CCC 1263–1264). അതുകൊണ്ടാണു പാപത്തിനു മരിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞശേഷം പൗലോസ് തുടരുന്നത്: “പാപം നിങ്ങളുടെ മർത്യശരീരത്തിൽ ഭരണം നടത്താതിരിക്കട്ടെ” (6:12). മാമ്മോദീസായാൽ നാം ആയിരിക്കുന്നതായി കൃപയാൽ നാം മാറുന്നു; വഴിയിൽ അനുരഞ്ജനകൂദാശ നമുക്കു തുണയായുണ്ട്.

സീറോ മലങ്കര വായനക്കാരന്

നമ്മുടെ അന്ത്യോക്യൻ, സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഈ ദിവസം പാതാളത്തിലേക്കു നോക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. മാർ അപ്രേം തന്റെ നിസിബിസ് ഗീതങ്ങളിൽ മരണത്തിനുതന്നെ ശബ്ദം നൽകുന്നു: ഈ ഒരു മരിച്ചവൻ തന്റെ രാജ്യം തകർത്തുവെന്നും താൻ പിടിച്ചുവച്ചിരുന്നവർ തങ്ങളെ പുറത്തേക്കു വിളിക്കുന്ന സ്വരം കേട്ടുവെന്നും മരണം പരാതിപ്പെടുന്നു (ആശയം). താഴെനിന്നാണ് ഇവിടെ കല്ലറ കാണുന്നത്: മരണത്തിന്റെ പരാജയമായി. കർത്താവിന്റെ അമ്മയായ മറിയത്തോടൊപ്പം സഭ ഈ ദിവസം മൗനമായി ചെലവഴിക്കുന്നു; സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ ക്യംതോയ്ക്കായി ഒരുങ്ങുന്നു. കുടുംബങ്ങൾക്കു തങ്ങളുടെ മാമ്മോദീസായെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാനും അതിന്റെ തീയതി കണ്ടെത്താനും തങ്ങൾ സംസ്കരിച്ചവർക്കായി പ്രാർഥിക്കാനും പറ്റിയ ദിവസമാണിത്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• “ഞങ്ങളുടെ കഴിവുകളാൽ” എന്നു പറയുന്നവരെയാണ് ആമോസ് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്. ദൈവദാനങ്ങളെ എന്റെ നേട്ടമായി ഞാൻ പറയുന്നത് എവിടെയാണ്?
• എന്റെ മാമ്മോദീസായുടെ തീയതി എനിക്ക് അറിയാമോ? ഈ വർഷം പുതിയ ജീവിതം നയിക്കുക എന്നത് ഒരു കാര്യത്തിലെങ്കിലും എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത്?
• മത്തായിയിലെ എതിരാളികൾ ഉയിർപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ഓർമിച്ചു; ശിഷ്യന്മാർ മറന്നതുപോലെ തോന്നി. അവിടുത്തെ ഏതു വാഗ്ദാനങ്ങളാണു ഞാൻ മറന്നുപോയത്?
• ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി എന്ന വിശ്വാസം എന്റെ മരിച്ചുപോയവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയെ എങ്ങനെ മാറ്റുന്നു?