27 മാർച്ച് 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“അങ്ങനെ, അവന്റെ മരണത്തോടു നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയ ജ്ഞാനസ്നാനത്താൽ നാം അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു മരിച്ചതിനുശേഷം പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ് അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.” റോമാ 6:4
വർഷത്തിലെ ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദമായ ദിവസമാണ് വലിയ ശനി. കർത്താവിന്റെ ശരീരം തോട്ടത്തിലെ പുതിയ കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്നു; വാതിൽക്കൽ കല്ല് ഉരുട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നു; ശിഷ്യന്മാർ അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾക്കു പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു. മറിയം വിശ്വാസത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ലെന്നു തോന്നും; എങ്കിലും വിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ സഭ ഏറ്റുപറയുന്നത് ഈ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചാണ്: അവിടുന്നു പാതാളത്തിലേക്ക്, മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക്, ഇറങ്ങി. പത്രോസിന്റെ ഒന്നാം ലേഖനം പറയുന്നു: “ആത്മാവോ ടുകൂടെചെന്ന് അവൻ ബന്ധനസ്ഥരായ ആത്മാക്കളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചു.” ഈ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പുരാതന പ്രസംഗം കർത്താവ് ആദത്തെ അന്വേഷിച്ച് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് അവന്റെ കൈപിടിച്ചു പറയുന്നതായി സങ്കൽപിക്കുന്നു: ഉറങ്ങുന്നവനേ, ഉണരുക; പാതാളത്തിൽ തടവുകാരനായിക്കിടക്കാനല്ല ഞാൻ നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചത്. മനുഷ്യന്റെ നഷ്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടിത്തട്ടുവരെ രക്ഷകൻ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു; അവിടുത്തേക്കുമുൻപുള്ള യുഗങ്ങളിൽ മരിച്ചവർപോലും അവിടുത്തെ രക്ഷയുടെ കൈയെത്താത്ത ദൂരത്തല്ല. അബ്രാഹത്തിന്റെയും ഇസഹാക്കിന്റെയും കഥ സഭ വീണ്ടും വായിക്കുന്നു; മലയിൽനിന്ന് മരിച്ചവരിൽനിന്നെന്നപോലെയാണ് ഇസഹാക്കിനെ തിരികെ ലഭിച്ചത്. ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: “മരിച്ചവരിൽനിന്നു മനുഷ്യരെ ഉയിർപ്പിക്കാൻപോലും ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ആലങ്കാരികമായിപ്പറഞ്ഞാൽ ഇസഹാക്കിനെ അവനു തിരിച്ചുകിട്ടി.” ജീവനുള്ള മകനോടൊപ്പം മോറിയാമല ഇറങ്ങിവന്ന അപ്പൻ, വരാനിരിക്കുന്ന പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ കാഴ്ചയാണ്.
മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നുള്ള യോനായുടെ പ്രാർഥനയാണ് രണ്ടാം വായന. ദൈവത്തിൽനിന്ന് ഓടിയകന്ന യോനാ കടലിലെറിയപ്പെട്ടു; ഇപ്പോൾ ആഴങ്ങളിൽനിന്ന് അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു: “എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.” മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലെത്തിയവനായി അവൻ സ്വയം വിവരിക്കുന്നു: “പർവതങ്ങൾ വേരുപാകിയിരിക്കുന്ന സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്കു ഞാൻ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. അതിന്റെ ഓടാമ്പലുകൾ എന്നെ എന്നേക്കുമായി അടച്ചുപൂട്ടി. എങ്കിലും എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്റെ ജീവനെ പാതാളത്തിൽ നിന്നു പൊക്കിയെടുത്തു.” പിന്നെ അപ്രതീക്ഷിതവും ആഹ്ലാദകരവുമായ അന്ത്യം: “കർത്താവ് മത്സ്യത്തോടു കൽപിച്ചു. അതു യോനായെ കരയിലേക്കു ഛർദിച്ചിട്ടു.” ഈശോ തന്നെയാണ് ഈ അടയാളം തിരഞ്ഞെടുത്തത്: “യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു രാവും മൂന്നുപകലും ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും.” യോനാ ഇറങ്ങിപ്പോയത് സ്വന്തം അനുസരണക്കേടുമൂലം; ഈശോ ഇറങ്ങിയത് നമ്മുടെ അനുസരണക്കേടുമൂലം. നിനിവേയോടു പ്രസംഗിക്കാൻ യോനാ പുറത്തുവന്നു; ഉയിർത്തവൻ പുറത്തുവരുന്നത് തന്റെ ശ്ലീഹന്മാരെ എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും അയയ്ക്കാനാണ്. പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഈ അടയാളത്തെ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നു: മരണം വിഴുങ്ങിയ കർത്താവിനെ, യോനായെപ്പോലെ, പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ മരണത്തിനു കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇതു മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിക്കും എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നതെന്നു പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: “യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെടാൻ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ച നാമെല്ലാവരും അവന്റെ മരണത്തോട് ഐക്യപ്പെടാനാണ് ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചതെന്നു നിങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടേ?” “അങ്ങനെ, അവന്റെ മരണത്തോടു നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയ ജ്ഞാനസ്നാനത്താൽ നാം അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു മരിച്ചതിനുശേഷം പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ് അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.” മാമ്മോദീസാ നമ്മുടെ സ്വന്തം വലിയ ശനിയും സ്വന്തം ഉയിർപ്പുമാണ്: പഴയ മനുഷ്യൻ ഒരു കല്ലറയിലേക്കെന്നപോലെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു; പുതിയ മനുഷ്യൻ ഉയിർക്കുന്നു. “മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉത്ഥാനം ചെയ്ത ക്രിസ്തു ഇനി ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ലെന്നു നമുക്കറിയാം. മരണത്തിന് അവന്റെ മേൽ ഇനി അധികാരമില്ല.” അതുകൊണ്ടാണ് ആദിമസഭ ഈ രാത്രിയിൽ മാമ്മോദീസാ നൽകിയിരുന്നത്; ഉയിർപ്പിന്റെ ഒന്നാം ആഴ്ച പുതുതായി മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരുടെ ആഴ്ചയായതും അതുകൊണ്ടുതന്നെ. സുവിശേഷം ഘടികാരത്തിനു മുൻപേ ഓടുന്നു: ആഴ്ചയുടെ ഒന്നാം ദിവസം രാവിലെ സ്ത്രീകൾ കല്ലറയിലേക്കു വരുന്നു; ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നു; ഒരു ദൂതൻ കല്ലുരുട്ടിമാറ്റി അതിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നു; അവൻ പറയുന്നു: “ദൂതൻ സ്ത്രീകളോടു പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശുവിനെയാണു നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം.” “അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” ഉയിർത്ത കർത്താവ് വഴിയിൽവച്ചു സ്ത്രീകളെ എതിരേൽക്കുന്നു; ഒടുവിൽ ഗലീലിയിലെ മലയിൽനിന്ന് പതിനൊന്നുപേരെ അയയ്ക്കുന്നു: “ആകയാൽ, നിങ്ങൾപോയി എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യപ്പെടുത്തുവിൻ. പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ അവർക്കു ജ്ഞാനസ്നാനം നൽകുവിൻ. ഞാൻ നിങ്ങളോടു കൽപിച്ചവയെല്ലാം അനുസരിക്കാൻ അവരെ പഠിപ്പിക്കുവിൻ. യുഗാന്തംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” ശനിയുടെ മഹാനിശ്ശബ്ദത ആർപ്പുവിളിക്കുമുൻപുള്ള നിശ്ശബ്ദതയാണ്.
ഒരു കുടുംബത്തിന് വലിയ ശനി പടിപടിയായി ആചരിക്കാൻ (രൂപതകൾക്കും ഇടവകകൾക്കുമിടയിൽ ക്രമവും സമയവും വ്യത്യസ്തമാണ്; സ്വന്തം ഇടവകയിലെ ക്രമം പിന്തുടരുക). ഒന്ന്, രാവിലെ: പല ഇടവകകളിലും പുതിയ തീയുടെയും പുതിയ വെള്ളത്തിന്റെയും വെഞ്ചരിപ്പിനായി വിശ്വാസികൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. പുതിയ തീ, കെടുത്താനാവാത്ത പ്രകാശമായ മിശിഹായെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു; വെഞ്ചരിച്ച വെള്ളം മാമ്മോദീസായെക്കുറിച്ചും. തുടർന്നു ജനം മാമ്മോദീസാ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുന്നു: സാത്താനെയും അവന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; പിതാവിലും പുത്രനിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിലും വിശ്വാസം ഏറ്റുപറയുന്നു. പലയിടത്തും തുടർന്നു വിശുദ്ധ കുർബാനയുണ്ട്; വീടും രോഗികളെയും ആശീർവദിക്കാൻ കുടുംബങ്ങൾ വെഞ്ചരിച്ച വെള്ളം വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. രണ്ട്, പകൽ: ദേവാലയം നിശ്ശബ്ദമായിരിക്കും; കർത്താവിന്റെ തിരുസ്വരൂപം കിടക്കുന്ന കബറിടം വിശ്വാസികൾ സന്ദർശിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ ശുചീകരണവും ഉയിർപ്പുഭക്ഷണത്തിന്റെ ഒരുക്കവും നടക്കും, പക്ഷേ ബഹളമില്ലാതെ: ഇതു കാത്തിരിപ്പിന്റെ ദിവസമാണ്; പലരും ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾവരെ നോമ്പു തുടരുന്നു. മൂന്ന്, രാത്രി: ശനിയാഴ്ച രാത്രി വൈകിയോ ഞായറാഴ്ച അതിരാവിലെയോ ഉയിർപ്പിന്റെ തിരുക്കർമങ്ങൾക്കായി ഇടവക ഇരുട്ടിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. മിശിഹാ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റുവെന്ന് പുരോഹിതൻ പ്രഘോഷിക്കുന്നു; ദേവാലയം പ്രകാശംകൊണ്ടു നിറയുന്നു; മണികൾ മുഴങ്ങുന്നു; ഉയിർത്ത കർത്താവിന്റെ തിരുസ്വരൂപം ഉയർത്തി മെഴുകുതിരികളോടെ പ്രദക്ഷിണമായി കൊണ്ടുപോകുന്നു; ഉയിർപ്പിന്റെ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുന്നു. നാല്, വീട്ടിലേക്കുള്ള മടക്കം: കേരളത്തിലെ പല വീടുകളിലും അമ്പതു നോമ്പ് മുറിക്കുന്നത് ഈ കുർബാനയ്ക്കുശേഷമാണ്; ആഹ്ലാദത്തോടെ അപ്പവും സ്റ്റൂവും പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ഇന്നത്തേക്ക് ഒരു നല്ല ശീലം: കുടുംബത്തിലെ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം മാമ്മോദീസാദിനം കണ്ടെത്തി, രാത്രി പള്ളിയിൽ പോകുന്നതിനുമുൻപ് അതിനായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
വിഷയം: “അങ്ങനെ, അവന്റെ മരണത്തോടു നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയ ജ്ഞാനസ്നാനത്താൽ നാം അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു മരിച്ചതിനുശേഷം പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ് അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.”
കല്ലറയുടെ മഹാനിശ്ശബ്ദത, യോനായുടെ അടയാളം, മാമ്മോദീസായിലെ നമ്മുടെ സംസ്കാരവും ഉയിർപ്പും, ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട കല്ല്.
“അബ്രാഹം ആ സ്ഥലത്തിനുയാഹ്വെയിരെ എന്നു പേരിട്ടു. കർത്താവിന്റെ മലയിൽ അവിടുന്നു വേണ്ടതു പ്രദാനം ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഇന്നുവരെയും പറയപ്പെടുന്നു.” ഉൽപത്തി 22:14
“എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, ക്രിസ്തുതന്നെയും പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഒരിക്കൽ മരിച്ചു; അതു നീതിരഹിതർക്കുവേണ്ടിയുള്ള നീതിമാന്റെ മരണമായിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ മരിച്ച് ആത്മാവിൽ ജീവൻ പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടു നിങ്ങളെ ദൈവസന്നിധിയിലെത്തിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.” 1 പത്രോസ് 3:18
ജീവിതത്തിൽ: മറിയത്തോടൊപ്പം കാത്തിരുന്ന്, ഇന്നത്തെ ഒരു മണിക്കൂർ നിശ്ശബ്ദമായി ചെലവഴിക്കുക.
“എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.” യോനാ 2:2
“യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും തിമിംഗലത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു രാവും മൂന്നുപകലും ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും.” മത്തായി 12:40
ജീവിതത്തിൽ: കടലിന്റെ അടിത്തട്ടുപോലെ തോന്നുന്ന നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇടം ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ കൊണ്ടുവരിക.
“ഞാൻ നിങ്ങളുടെമേൽ ശുദ്ധജലം തളിക്കും. നിങ്ങളുടെ എല്ലാ മാലിന്യങ്ങളിൽനിന്നും നിങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും. സകലവിഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങളെ ഞാൻ നിർമലരാക്കും.” എസെക്കിയേൽ 36:25
“യേശുക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെടാൻ ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ച നാമെല്ലാവരും അവന്റെ മരണത്തോട് ഐക്യപ്പെടാനാണ് ജ്ഞാനസ്നാനം സ്വീകരിച്ചതെന്നു നിങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടേ?” റോമാ 6:3
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു പൂർണശ്രദ്ധയോടെ മാമ്മോദീസാ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുക; നിന്റെ മാമ്മോദീസാദിനം കണ്ടെത്തുക.
“കർത്താവ് മത്സ്യത്തോടു കൽപിച്ചു. അതു യോനായെ കരയിലേക്കു ഛർദിച്ചിട്ടു.” യോനാ 2:10
“അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” മത്തായി 28:6
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രിയിലെ ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾക്ക് കുടുംബം മുഴുവനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരിക.
ശനിയുടെ നിശ്ശബ്ദത ആർപ്പുവിളിക്കുമുൻപുള്ള നിശ്ശബ്ദതയാണ്: മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ കർത്താവ് ഉയിർക്കാൻ പോകുന്നു.
പഴയ മനുഷ്യനെ അവിടുത്തോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കുക; വാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുക; കത്തിച്ച വിളക്കുമായി ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾക്കു വരിക.
തീരുമാനം: ഇന്നു പകലിന്റെ ഒരു ഭാഗം നിശ്ശബ്ദമായി ചെലവഴിക്കുക; മാമ്മോദീസാ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുക; മാമ്മോദീസാദിനം കണ്ടെത്തുക; കുടുംബത്തെ ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾക്കു കൊണ്ടുവരിക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു മഹാനിശ്ശബ്ദതയുടെ ദിവസമാണ്. കർത്താവ് കല്ലറയിൽ കിടക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ ഭയന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു. മറിയം മാത്രം വിശ്വാസത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഇന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഒന്നു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നു സഭ പറയുന്നു: ആദത്തെയും അവന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും അന്വേഷിച്ച് മിശിഹാ മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.
അബ്രാഹത്തെയും ഇസഹാക്കിനെയുംകുറിച്ചു നാം വീണ്ടും വായിച്ചു. മരിച്ചവരിൽനിന്നു തിരികെ ലഭിച്ചതുപോലെ ഇസഹാക്ക് ജീവനോടെ മലയിറങ്ങി. മരിച്ചവരെപ്പോലും ഉയിർപ്പിക്കാൻ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അബ്രാഹം വിശ്വസിച്ചു. അതേ വിശ്വാസത്തോടെയാണ് ഇന്നു നാം കാത്തിരിക്കുന്നത്.
മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നു യോനാ പ്രാർഥിച്ചു: എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു; അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. ഈശോ പറഞ്ഞു: യോനാ മൂന്നു ദിവസം മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കിടന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു ദിവസം ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും. മരണം അവിടുത്തെ വിഴുങ്ങി; എന്നാൽ പിടിച്ചുവയ്ക്കാൻ അതിനു കഴിയില്ല.
നാമും ഈ കഥയുടെ ഭാഗമാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ മിശിഹായോടൊപ്പം നാം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉയിർത്ത് പുതിയ ജീവിതം നയിക്കാൻവേണ്ടി. ഇന്നു നാം മാമ്മോദീസാ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നവീകരിക്കുന്നു. സാത്താനോടും അവന്റെ പ്രവൃത്തികളോടും വീണ്ടും ഇല്ല എന്നും, പിതാവിനോടും പുത്രനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടും അതെ എന്നും നാം പറയുന്നു.
സുവിശേഷം പ്രഭാതത്തെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ കേൾപ്പിക്കുന്നു: ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നു, കല്ല് ഉരുട്ടിമാറ്റപ്പെടുന്നു; ദൂതൻ പറയുന്നു: അവൻ ഇവിടെയില്ല; താൻ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ അവൻ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഉയിർത്ത കർത്താവ് നമ്മെ എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും അയയ്ക്കുന്നു; വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: യുഗാന്തംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.
അതുകൊണ്ട് ഈ ദിവസം നമുക്കു ശാന്തമായി ചെലവഴിക്കാം; നമ്മുടെ വീടുകളും ഹൃദയങ്ങളും ഒരുക്കാം; ഇന്നു രാത്രി, ഉറക്കംതൂങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലും കൂട്ടി, നാമെല്ലാവരും ഉയിർപ്പുകർമങ്ങൾക്കു വരാം. മണവാളൻ വരുന്നു. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്ന് ഈശോ കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. ആരോ പ്രിയപ്പെട്ടയാൾ വീട്ടിലേക്കു വരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു ഭവനംപോലെ പള്ളി നിശ്ശബ്ദമാണ്.
നിന്റെ മാമ്മോദീസായുടെ ദിവസം ഈശോയിൽനിന്ന് നിനക്കു പുതിയ ജീവൻ കിട്ടി. ഇന്നു മാതാപിതാക്കളോടു ചോദിക്കൂ: ഏതു ദിവസമാണ് എന്റെ മാമ്മോദീസാ?
ഇന്നു രാത്രി ഏറ്റവും നല്ല വാർത്ത നാം കേൾക്കും: ഈശോ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു! ഹല്ലേലൂയാ പാടാൻ ഒരുങ്ങിക്കോളൂ!
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഇന്ന് അങ്ങു കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു; ഭൂമി മുഴുവൻ നിശ്ശബ്ദത പാലിക്കുന്നു. ആദത്തെയും അവന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും അന്വേഷിച്ച് അങ്ങു മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ഇറങ്ങി; മരണത്തിന് അങ്ങയെ പിടിച്ചുവയ്ക്കാനായില്ല. മാമ്മോദീസായിൽ ഞങ്ങൾ അങ്ങയോടൊപ്പം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു; പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് അങ്ങയോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ഉയിർപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ അമ്മയായ മറിയത്തെപ്പോലെ കാത്തിരിപ്പിൽ ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രകാശം ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളെയും ഹൃദയങ്ങളെയും നിറയ്ക്കട്ടെ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
അടഞ്ഞ കല്ലറയുടെ ദിവസമാണ് വലിയ ശനി; സഭ ഈ ദിവസം ചെലവഴിക്കുന്നതു കേട്ടുകൊണ്ടാണ്. ഇന്നത്തെ ഓരോ വായനയും മരണത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് വീണ്ടും കയറിവരുന്നു. വിറകും ചുമന്ന് മോറിയാമല കയറിയ ഇസഹാക്ക് ജീവനോടെ തിരിച്ചിറങ്ങുന്നു. പർവതങ്ങളുടെ വേരുകൾവരെ താണുപോയ യോനാ കരയിലേക്കു തിരികെ നൽകപ്പെടുന്നു. പുതിയ ജീവിതം നയിക്കാനാണ് നിങ്ങൾ മിശിഹായോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നു പൗലോസ് മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചവരോടു പറയുന്നു. മത്തായി കല്ലറ തുറന്ന്, ശിഷ്യന്മാരെ എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും അയയ്ക്കുന്നു. ഒരു മലയിലെ പിതാവിന്റെ അനുസരണത്തിൽനിന്ന് മറ്റൊരു മലയിലെ പുത്രന്റെ കല്പനയിലേക്കു നീളുന്ന ഈ വരിയുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: മൂന്നാം ദിവസം, സംസ്കാരം, ഉയിർപ്പ്.
പശ്ചാത്തലം.
അബ്രാഹത്തിന്റെ കഥയിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ പരീക്ഷയാണിത്. നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ അസംഖ്യം സന്തതികളെ ദൈവം അവനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു (15:5). നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം ആ വാഗ്ദാനം മുഴുവൻ ഇസഹാക്ക് എന്ന ഒരൊറ്റ ബാലനിലാണ് നിൽക്കുന്നത് (21:12). ഇസ്മായേൽ ഹാഗാറിനോടൊപ്പം പോയിക്കഴിഞ്ഞു (21:14). ഇപ്പോൾ ഇസഹാക്കിനെയും ദൈവം ചോദിക്കുന്നു. ഇതൊരു പരീക്ഷയാണെന്ന് വിവരണം ആദ്യംതന്നെ നമ്മോടു പറയുന്നു; അബ്രാഹം അറിയാത്തതു നാം അറിയുന്നു.
ഒൻപതാം വാക്യത്തിലെ ക്രിയയിൽനിന്ന്, “ബന്ധനം” എന്നർഥമുള്ള അക്കേദാ എന്നാണ് യഹൂദപാരമ്പര്യം ഈ അധ്യായത്തെ വിളിക്കുന്നത്. പുതുവത്സരനാളിൽ സിനഗോഗിൽ ഇതു വായിക്കുന്നു; യഹൂദപ്രാർഥനയിൽ ഇതിനു വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്. ക്രൈസ്തവരും യഹൂദരും ഒരുപോലെ ഇതിനെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സ്വീകരിക്കുന്നു; ആദരവോടെയാണ് നാം ഇതു വായിക്കുന്നത്. ദേവാലയം നിന്നത് മോറിയാ മലയിലാണെന്ന് 2 ദിനവൃത്താന്തം 3:1 പറയുന്നു; അതിനാൽ ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനയുടെ സ്ഥലമായി പിൽക്കാലത്തുള്ളവർ ഈ മലയെ കണ്ടു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അബ്രാഹം അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു കഴുതയ്ക്കു ജീനിയിട്ട്” (22:3)
സോദോമിനുവേണ്ടി ദൈവത്തോടു വാദിച്ച അതേ അബ്രാഹം (18:22–33) ഇപ്പോൾ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തി മാത്രമാണ് വിവരണം കാണിക്കുന്നത്: ജീനി, വിറക്, വഴി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലുള്ളതൊന്നും പറയുന്നില്ല.
“അബ്രാഹം ദഹനബലിക്കുള്ള വിറകെടുത്ത് മകൻ ഇസഹാക്കിന്റെ ചുമലിൽ വച്ചു. കത്തിയും തീയും അവൻ തന്നെ എടുത്തു. അവർ ഒരുമിച്ചു മുമ്പോട്ടു നടന്നു.” (22:6)
അപകടമുള്ളവ പിതാവു സൂക്ഷിക്കുന്നു; വിറകു പുത്രൻ ചുമക്കുന്നു. സ്വന്തം കുരിശു ചുമക്കുന്ന മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപമാണ് ഇതെന്ന് ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ ഒരിജൻ പറയുന്നു (ആശയം).
“ബലിക്കുള്ള കുഞ്ഞാടിനെ” (22:8)
ഏഴാം വാക്യത്തിലെ ഇസഹാക്കിന്റെ ചോദ്യമാണ് ഈ അധ്യായത്തിലെ ഏറ്റവും വേദനിപ്പിക്കുന്ന വരി. ഇരുട്ടിൽ പറഞ്ഞ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ് അബ്രാഹത്തിന്റെ മറുപടി: ദൈവം തരും. എന്നാൽ, നേരം വന്നപ്പോൾ കുറ്റിക്കാട്ടിൽ കണ്ടത് ഒരു മുട്ടാടിനെയാണ്. “ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്” എന്നു സ്നാപകയോഹന്നാൻ പറയുന്നതുവരെ കുഞ്ഞാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം തുറന്നുകിടക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:29).
“നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നുവെന്ന് എനിക്കിപ്പോൾ ഉറപ്പായി. കാരണം, നിന്റെ ഏക പുത്രനെ എനിക്കു തരാൻ നീ മടി കാണിച്ചില്ല.” (22:12)
പിതാവിനെക്കുറിച്ചു പൗലോസ് എഴുതുമ്പോൾ ഈ വാക്കുകളുടെ പ്രതിധ്വനി കേൾക്കാം: “സ്വപുത്രനെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ” (റോമാ 8:32). അബ്രാഹത്തെ ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കാത്തത് ദൈവം സ്വയം ചെയ്യാൻ മടിച്ചില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അബ്രാഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിലെ അവസാനഘട്ടം ഇവിടെയാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു: സ്വന്തം പുത്രനെ ഒഴിവാക്കാത്ത പിതാവിന്റെ സാദൃശ്യത്തിലേക്ക് വിശ്വാസികളുടെ പിതാവ് രൂപപ്പെടുന്നു (CCC 2572). മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കാൻപോലും ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അബ്രാഹം കരുതിയെന്നും ആലങ്കാരികമായിപ്പറഞ്ഞാൽ ഇസഹാക്കിനെ അവനു തിരിച്ചുകിട്ടിയെന്നും ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 11:19). അതുകൊണ്ടാണ് ഈ അധ്യായം ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിനു ചേരുന്നത്. “ഞാനും മകനും അവിടെപ്പോയി ആരാധിച്ചു തിരിച്ചുവരാം” എന്ന് അബ്രാഹം വേലക്കാരോടു പറഞ്ഞിരുന്നു (22:5). താൻ അറിഞ്ഞതിലും വലിയ പ്രത്യാശ അവനിലുണ്ടായിരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
നിനെവേയിൽ പ്രസംഗിക്കാനുള്ള ദൈവകല്പനയിൽനിന്ന് ഓടിയൊളിച്ച്, കടലിലെറിയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവാചകന്റെ കഥയാണ് യോനായുടെ പുസ്തകം. ഈശോ പിന്നീട് എടുത്തുപറയുന്ന വാക്യമാണ് ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്: “യോനാ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും ആ മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ കഴിഞ്ഞു” (1:17). ഹീബ്രു ബൈബിളിൽ ആ വാക്യത്തിന്റെ സ്ഥാനം 2:1 ആണ്; അതിനാൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ വാക്യസംഖ്യകളിൽ ഒന്നിന്റെ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
സങ്കീർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഷ നിറഞ്ഞ ഒരു കൃതജ്ഞതാഗീതമാണ് ഈ പ്രാർഥന. അതു നിൽക്കുന്ന സ്ഥാനമാണ് നമ്മെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്: കര കാണുന്നതിനുമുമ്പ്, മത്സ്യത്തിന്റെ ഉള്ളിലിരുന്നുതന്നെ, യോനാ നന്ദി പറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.” (2:2)
പ്രാർഥനയ്ക്ക് എത്താനാവില്ലെന്നു തോന്നുന്ന ഇടത്തുനിന്നുപോലും പ്രാർഥന ദൈവത്തിൽ എത്തുന്നു. അവിടുത്തേക്കു കേൾക്കാനാവാത്ത ഒരു ആഴവുമില്ല.
“അതിന്റെ ഓടാമ്പലുകൾ എന്നെ എന്നേക്കുമായി അടച്ചുപൂട്ടി. എങ്കിലും എന്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങ് എന്റെ ജീവനെ പാതാളത്തിൽ നിന്നു പൊക്കിയെടുത്തു.” (2:6)
വലിയ ശനിയാഴ്ച വായിക്കുമ്പോൾ ഈ വാക്യം യോനായെ ഏറെ കടന്നുപോകുന്നു. മരിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ ഇറങ്ങി ആ ഓടാമ്പലുകൾ അകത്തുനിന്നു തകർക്കുന്ന മിശിഹായെയാണ് സഭ ഓർക്കുന്നത്.
“ഞാൻ എന്റെ നേർച്ചകൾ നിറവേറ്റും. കർത്താവിൽനിന്നാണ് രക്ഷ.” (2:9)
“കർത്താവ് മത്സ്യത്തോടു കൽപിച്ചു. അതു യോനായെ കരയിലേക്കു ഛർദിച്ചിട്ടു.” (2:10)
വാക്ക് പരുക്കനാണ്; അതിൽ ഒരല്പം നർമവുമുണ്ട്. യോനായുടെ അന്ത്യമെന്നു തോന്നിയ ജലജീവി തുടക്കംമുതൽ ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാമാർഗമായിരുന്നു. യോനാ സ്വയം രക്ഷപ്പെട്ടതല്ല; ദൈവം കല്പിച്ചു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ കഥയെ ഈശോ തന്നെക്കുറിച്ചുള്ള അടയാളമായി എടുക്കുന്നു: “മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു രാവും മൂന്നുപകലും ഭൂമിക്കുള്ളിലായിരിക്കും” (മത്തായി 12:40). കർത്താവ് തന്റെ ഉയിർപ്പ് അറിയിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ “യോനായുടെ അടയാളം” മതബോധനഗ്രന്ഥം എടുത്തുപറയുന്നു (CCC 994). മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്കുള്ള ഇറക്കത്തെക്കുറിച്ച് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു: അവിടെ ബന്ധിതരായിരുന്ന ആത്മാക്കളെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുന്ന രക്ഷകനായാണ് മിശിഹാ ഇറങ്ങിയത് (CCC 632). ഈ ദിവസത്തിനുള്ള പുരാതന പ്രസംഗവും അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ഇന്നു ഭൂമിയിൽ വലിയ നിശ്ശബ്ദത വാഴുന്നു (CCC 635). പാതാളത്തിൽ ഇറങ്ങിവന്ന് അതിനെ ഒഴിപ്പിച്ചവനെക്കുറിച്ചു മരണംതന്നെ പരാതി പറയുന്നതായി മാർ അപ്രേം തന്റെ നിസിബിസ് ഗീതങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
താൻ സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത റോമിലെ സഭയ്ക്ക് ഏതാണ്ട് എ.ഡി. 57-ൽ, ഒരുപക്ഷേ കോറിന്തോസിൽനിന്ന്, പൗലോസ് എഴുതുന്നു. “പാപം വർധിച്ചിടത്ത് കൃപ അതിലേറെ വർധിച്ചു” (5:20) എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു; അപ്പോൾ പാപംകൊണ്ടു ദോഷമൊന്നുമില്ല എന്ന് ഒരാൾ നിഗമനം ചെയ്തേക്കാം. പൗലോസിന്റെ മറുപടി ഒരു നിയമത്തിൽനിന്നല്ല, ഒരു ഓർമയിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്: “നിങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടേ?” മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽ നിങ്ങൾക്കു സംഭവിച്ചതാണ് ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ തീർപ്പ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അങ്ങനെ, അവന്റെ മരണത്തോടു നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയ ജ്ഞാനസ്നാനത്താൽ നാം അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു.” (6:4)
മരണം യഥാർഥമാണ് എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ് സംസ്കാരം. മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയെ പൗലോസ് കല്ലറയായി കാണുന്നു; കല്ലറ എന്തെന്ന് ഇന്നത്തെ ദിവസം സഭ അറിയുന്നു. എന്നാൽ, അതിന്റെ ലക്ഷ്യമാണ് പ്രധാനം: പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിന്.
“നാം ഇനി പാപത്തിന് അടിമപ്പെടാതിരിക്കത്തക്കവിധം” (6:6)
ഈ വാക്യത്തിലെ “പാപപൂർണമായ” ശരീരം എന്നതുകൊണ്ട്, നമ്മുടെ ശരീരം തിന്മയാണ് എന്നല്ല അർഥമാക്കുന്നത്; പാപത്തിന്റെ പിടിയിലായ മനുഷ്യനെ മുഴുവനുമാണ്.
“മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉത്ഥാനം ചെയ്ത ക്രിസ്തു ഇനി ഒരിക്കലും മരിക്കുകയില്ലെന്നു നമുക്കറിയാം. മരണത്തിന് അവന്റെ മേൽ ഇനി അധികാരമില്ല.” (6:9)
ലാസർ മടങ്ങിവന്നത് വീണ്ടും അവസാനിക്കാനിരുന്ന ഒരു ജീവിതത്തിലേക്കാണ്. മിശിഹായുടെ ഉയിർപ്പ് മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ളതാണ് (CCC 646).
“അതുപോലെ, നിങ്ങളും പാപത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും യേശുക്രിസ്തുവിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ.” (6:11)
ഈ അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ കല്പനയാണിത്; നമ്മെത്തന്നെ നാം എങ്ങനെ കാണണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പന. ആദ്യം കൃപ; പിന്നെ, കൃപ ചെയ്തതിനെ അനുസരിച്ചു ജീവിക്കാനുള്ള വിളി.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാമ്മോദീസാവഴി വിശ്വാസി മിശിഹായുടെ മരണത്തോടു കൂട്ടായ്മയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും അവിടുത്തോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ഉയിർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1227). വിശുദ്ധ സിറിളിന്റെ പേരിൽ നമുക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന, ജറുസലെമിൽ നവദീക്ഷിതർക്കു നൽകിയ പ്രബോധനങ്ങൾ മൂന്നു നിമജ്ജനങ്ങളെ കർത്താവ് കല്ലറയിലായിരുന്ന മൂന്നു ദിവസങ്ങളോട് ഉപമിക്കുന്നു (ആശയം). ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകളിൽ സഭയുടെ മാമ്മോദീസായുടെ മഹാരാത്രി ഉയിർപ്പിന്റെ രാത്രിയായിരുന്നു; കർത്താവ് ഉയിർത്ത നേരത്തുതന്നെ മാമ്മോദീസാർഥികൾ വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായി ഈ അധ്യായത്തിനായി നമ്മെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈശോയുടെ മരണസമയത്ത് ഭൂമി കുലുങ്ങി (27:51); ഇപ്പോൾ കല്ലറയ്ക്കരികെ വീണ്ടും കുലുങ്ങുന്നു. പ്രധാനപുരോഹിതന്മാരും ഫരിസേയരും പീലാത്തോസിനോടു കാവൽ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു (27:62–66); ആ കാവൽക്കാർ ഇപ്പോൾ ഭയംകൊണ്ടു വിറയ്ക്കുന്നു. “ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ” എന്നർഥമുള്ള എമ്മാനുവേൽ എന്ന പേരോടെ ആരംഭിച്ച സുവിശേഷം (1:23) “ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും” എന്ന വാക്കോടെ അവസാനിക്കുന്നു. അധ്യായം മുഴുവൻ ഇന്നു വായിക്കുന്നു: ഉയിർപ്പിന്റെ രാത്രി ആചരിക്കുംമുമ്പ് കഥയുടെ അന്ത്യം സഭ കേൾക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർ കല്ലറവിട്ട് ഭയത്തോടും വലിയ സന്തോഷത്തോടും കൂടെ ശിഷ്യൻമാരെ വിവരം അറിയിക്കാൻ ഓടി.” (28:8)
ഭയവും സന്തോഷവും ഒരുമിച്ചു പോകുന്നു. മത്തായി അവയെ വേർതിരിക്കുന്നില്ല; ഉയിർപ്പിലുള്ള വിശ്വാസം പലപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.
“ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങൾ ചെന്ന് എന്റെ സഹോദരൻമാരോടു ഗലീലിയിലേക്കു പോകണമെന്നും അവിടെ അവർ എന്നെ കാണുമെന്നും പറയുക.” (28:10)
എന്റെ സഹോദരന്മാർ: ഓടിപ്പോയവരാണ് ഇവർ. അവർക്കു കൊടുത്തയയ്ക്കുന്ന ആദ്യവാക്ക് കുടുംബത്തിന്റെ വാക്കാണ്. എല്ലാം ആരംഭിച്ച ഗലീലിയിലേക്ക് അവിടുന്ന് അവരെ മടക്കി അയയ്ക്കുന്നു.
“അവനെക്കണ്ടപ്പോൾ അവർ അവനെ ആരാധിച്ചു. എന്നാൽ, ചിലർ സംശയിച്ചു.” (28:17)
“സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ അധികാരവും എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (28:18)
ആധിപത്യം നൽകപ്പെട്ട ദാനിയേൽ 7:14-ലെ മനുഷ്യപുത്രനെ ഈ വാക്കുകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. ദൗത്യത്തിന്റെ അധികാരം ശിഷ്യന്മാരിൽനിന്നല്ല, അവിടുന്നിൽനിന്നാണ്.
“എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യപ്പെടുത്തുവിൻ.” (28:19)
അബ്രാഹത്തിന്റെ സന്തതിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട അനുഗ്രഹത്തിനുള്ളിലേക്ക് ജനതകൾ ഇപ്പോൾ വരുന്നു (ഉൽപത്തി 22:18). പി.ഒ.സി.യിൽ വാക്യവിഭജനം അല്പം വ്യത്യസ്തമാണ്; മാമ്മോദീസായുടെ വാക്കുകൾ ഇരുപതാം വാക്യത്തിലാണ്.
“പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ അവർക്കു ജ്ഞാനസ്നാനം നൽകുവിൻ.” (28:20)
ഒരേ “നാമം”, മൂന്ന് ആളുകൾ. പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമങ്ങളിലല്ല, നാമത്തിലാണ് ക്രൈസ്തവർ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിക്കുന്നത് (CCC 233).
“യുഗാന്തംവരെ എന്നും ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” (28:20)
മത്തായി സ്വർഗാരോഹണം വിവരിക്കുന്നില്ല. ഈശോ സന്നിഹിതനായി, കൂടെ വസിക്കുന്നവനായി, പുസ്തകം അവസാനിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭയുടെ പ്രേഷിതദൗത്യത്തെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങളിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു (CCC 849). ശ്ലീഹന്മാർക്കുപോലും മിശിഹായുടെ ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യസന്ദേശവാഹകർ സ്ത്രീകളായിരുന്നു എന്നും അതു കുറിക്കുന്നു (CCC 641). ഇരുപതാം വാക്യത്തിൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സാന്നിധ്യത്താലാണ് സഭ ജീവിക്കുന്നത്: അവിടുത്തെ വചനത്തിലും കൂദാശകളിലും, സർവോപരി വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും, പ്രാർഥിക്കുന്ന സഭയിലും മിശിഹാ സന്നിഹിതനാണ് (ആരാധനക്രമം 7).
അബ്രാഹം മകനെ കൊല്ലണമെന്ന് ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചോ?
ഇല്ല. ഇതൊരു പരീക്ഷയാണെന്ന് ആദ്യവരിയിൽത്തന്നെ വിവരണം പറയുന്നു; ദൈവം കത്തി തടയുന്നു. ശിശുബലിയെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം മ്ലേച്ഛതയായി കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു (നിയമാവർത്തനം 12:31). അത്തരം ബലികളെക്കുറിച്ച് ജറെമിയാവഴി ദൈവം പറയുന്നു: “അതു ഞാൻ കൽപിച്ചതല്ല; ചിന്തിച്ചതുപോലുമല്ല” (ജറെമിയാ 7:31). ദൈവത്തിലുള്ള സമ്പൂർണമായ ആശ്രയമാണ് ഈ അധ്യായം പഠിപ്പിക്കുന്നത്; ദൈവം നൽകുന്നു എന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ ദ്രോഹിക്കാൻ അത് ആർക്കും അനുവാദം നൽകുന്നില്ല.
“പാതാളത്തിൽ” മിശിഹാ എന്താണു ചെയ്തത്?
പഴയകാലത്തെ നീതിമാന്മാർ കാത്തിരുന്ന, മരിച്ചവരുടെ വാസസ്ഥലമാണ് ഇവിടെ പാതാളം (ഷെയോൾ, ഹാദേസ്). ശപിക്കപ്പെട്ടവരെ വിടുവിക്കാനോ ശാപത്തിന്റെ നരകത്തെ നശിപ്പിക്കാനോ അല്ല, തനിക്കുമുമ്പു കടന്നുപോയ നീതിമാന്മാരെ മോചിപ്പിക്കാനാണ് ഈശോ അവിടെ ഇറങ്ങിയതെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 633). എല്ലാ കാലങ്ങളിലും സദ്വാർത്ത എത്തേണ്ടതിന്, മനുഷ്യന്റെ നഷ്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഇടത്തോളം രക്ഷകൻ പോയി.
“ഇത് ഇന്നും യഹൂദരുടെയിടയിൽ പ്രചാരത്തിലിരിക്കുന്നു” എന്ന മത്തായി 28:15 എങ്ങനെ വായിക്കണം?
താൻ എഴുതുന്ന ഇടത്തു പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു കിംവദന്തി മത്തായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അതിന് ഒരു പ്രഭാതത്തിൽ തുടക്കമിട്ടവരെയും അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ചില നേതാക്കളും ചില പടയാളികളും. അന്നത്തെയോ ഇന്നത്തെയോ യഹൂദജനത്തെ അദ്ദേഹം കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; നാമും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത് (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597). ഉയിർപ്പിന്റെ ആദ്യസാക്ഷികളായ സ്ത്രീകളും ശ്ലീഹന്മാരും യഹൂദരായിരുന്നു.
പല സീറോ മലബാർ ഇടവകകളിലും ഈ ദിവസം പുതിയ തീയുടെയും പുതിയ വെള്ളത്തിന്റെയും വെഞ്ചരിപ്പും മാമ്മോദീസാ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ നവീകരണവും നടക്കുന്നു; ഉയിർപ്പിന്റെ തിരുക്കർമങ്ങൾ ഇന്നു രാത്രി വൈകിയോ പുലരുംമുമ്പോ ആണ്. നിങ്ങളുടെ ഇടവകയിലെ സമയക്രമം പിന്തുടരുക. ആ വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ അർഥം ഇന്നത്തെ ലേഖനം നൽകുന്നു: മാമ്മോദീസാത്തൊട്ടിയിൽ മിശിഹായോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സംഭവിച്ചതിനെയാണ് നാം പുതുക്കുന്നത്. യോനായും നമ്മുടെ ജനത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്. വലിയ നോമ്പിനുമുമ്പ് നിനെവേക്കാരുടെ മൂന്നു ദിവസത്തെ യാചന, മൂന്നു നോമ്പ്, നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം ആചരിക്കുന്നു. ആഴത്തിൽനിന്നു തിരികെ നൽകപ്പെട്ട ആ പ്രവാചകൻ ഇന്ന് കർത്താവിന്റെ കല്ലറയ്ക്കരികെ അവിടുത്തെ അടയാളമായി നിൽക്കുന്നു.