പള്ളിക്കൂദാശക്കാലം നാലാം ഞായർ · മിശിഹാരാജന്റെ തിരുനാൾ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഉൽപത്തി 14:17–24 · അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനായ മെൽക്കിസെദെക്ക്
• രണ്ടാം വായന 1 സാമുവൽ 8:1–9 · രാജാവായ കർത്താവിനെ ഇസ്രായേൽ തിരസ്കരിക്കുന്നു
• ലേഖനം വെളിപാട് 19:11–16 · രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും
• സുവിശേഷം യോഹന്നാൻ 18:33–37 · മിശിഹാ രാജാവാണ്

ഇന്നത്തെ വചനം

“യേശു പ്രതിവചിച്ചു: നീതന്നെ പറയുന്നു, ഞാൻ രാജാവാണെന്ന്. ഇതിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ ജനിച്ചത്. ഇതിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഈ ലോകത്തിലേക്കു വന്നതും - സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ. സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു.” യോഹന്നാൻ 18:37

വചനവിചിന്തനം

ആരാധനാവത്സരം ഒരു കിരീടത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തിന്റെ അവസാനഞായറാഴ്ച സഭ മിശിഹായെ രാജാവായി പ്രഘോഷിക്കുന്നു. ദൈവമില്ലാതെ സ്വയം ക്രമീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ഒരു ലോകത്തിനായി 1925-ൽ പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പ ഈ തിരുനാൾ സ്ഥാപിച്ചു (ക്വാസ് പ്രീമാസ്); ആ ചോദ്യം ഇന്നും ഒട്ടും കുറയാതെ അടിയന്തരമാണ്.

രണ്ടുതരം രാജത്വം വായനകൾ കാണിക്കുന്നു. “സാലെം (സമാധാനം) രാജാവും” “അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനു”മായ മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും കൊണ്ടുവന്ന് അബ്രാമിനെ ആശീർവദിക്കുന്നു: അപ്പവും വീഞ്ഞും അർപ്പിക്കുന്ന രാജാവും പുരോഹിതനുമായ മിശിഹായുടെ നിഗൂഢമായ ഒരു പ്രതിരൂപം. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം “മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഒരു രാജാവിനെ” ഇസ്രായേൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; ദൈവം സാമുവലിനോടു പറയുന്നു: “അവർ നിന്നെയല്ല തങ്ങളുടെ രാജാവായ എന്നെയാണ് തിരസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.” ദൈവത്തിനു മുകളിൽ ഭൗമികശക്തികളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഇസ്രായേലിന്റെ ആവശ്യം നാം ആവർത്തിക്കുന്നു.

ബന്ധിതനും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനുമായി പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ ഈശോ പറയുന്നു: “എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല.” അവിടുത്തെ രാജത്വം സൈന്യങ്ങളിൽനിന്നോ പണത്തിൽനിന്നോ വോട്ടുകളിൽനിന്നോ അല്ല; സത്യത്തിൽനിന്നാണ്. “ഇതിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ ജനിച്ചത്… സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ. സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു.” അവിടുത്തെ സിംഹാസനം കുരിശാണ്; കിരീടം മുള്ളുകൊണ്ടുള്ളതും.

വെളിപാട് അന്ത്യം കാണിക്കുന്നു: സ്വർഗം തുറക്കപ്പെടുന്നു; വിശ്വസ്തനെന്നും സത്യവാനെന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കുതിരക്കാരൻ; രക്തത്തിൽ മുക്കിയ മേലങ്കി; അവന്റെ നാമം “ദൈവവചനം”; മേലങ്കിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: “രാജാക്കൻമാരുടെ രാജാവും നാഥൻമാരുടെ നാഥനും.” മണവാട്ടിയായ സഭ തന്റെ രാജാവും മണവാളനുമായവന്റെ മുമ്പിൽ കുമ്പിട്ടുകൊണ്ടു വർഷം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരോടുമുള്ള ചോദ്യം: എന്റെ ഭവനത്തിലും ജോലിയിലും ഫോണിലും തീരുമാനങ്ങളിലും മിശിഹാ വാഴുന്നുണ്ടോ?

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “ഈശോയേ, എന്നിൽ വാഴണമേ.”

വർഷത്തിലെ അവസാനഞായറാഴ്ച സഭ മിശിഹായെ രാജാവായി പ്രഘോഷിക്കുന്നു: മെൽക്കിസെദെക്ക് മുൻകുറിച്ച പുരോഹിതരാജാവ്, ഭൗമികരാജാവിനായുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ആവശ്യത്താൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ മുൾമുടി ചൂടിയവൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവൻ.

1. സമാധാനരാജാവ്, നിത്യപുരോഹിതൻ

• സാലെം രാജാവായ മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും അർപ്പിച്ച് അബ്രാമിനെ ആശീർവദിക്കുന്നു.
• മിശിഹാ നിത്യപുരോഹിതരാജാവാണ്.
• കുർബാനയിൽ രാജാവു തന്നെത്തന്നെ നമുക്കു നൽകുന്നു.

“സാലെം രാജാവായ മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും കൊണ്ടുവന്നു. അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനായിരുന്നു അവൻ. അവൻ അബ്രാമിനെ ആശീർവദിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും നാഥനായ അത്യുന്നതദൈവത്തിന്റെ കൃപാകടാക്ഷം നിന്റെ മേലുണ്ടാകട്ടെ!” ഉൽപത്തി 14:18–19

“അവൻ രക്തത്തിൽ മുക്കിയ മേലങ്കി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ നാമം ദൈവവചനം എന്നാണ്.” വെളിപാട് 19:13

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ഞായറാഴ്ച നിന്റെ രാജാവിനുള്ള ആദരമായി കുർബാന സ്വീകരിക്കുക.

2. ദൈവത്തെ രാജാവായി തിരസ്കരിക്കൽ

• “മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ” ഒരു രാജാവിനെ ഇസ്രായേൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
• ദൈവം പറയുന്നു: അവർ എന്നെയാണു തിരസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
• പണമോ അധികാരമോ അഭിപ്രായമോ നമ്മെ ഭരിക്കുമ്പോൾ നാമും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു.

“അവിടുന്നു സാമുവലിനോടു പറഞ്ഞു: ജനം പറയുന്നതു കേൾക്കുക. അവർ നിന്നെയല്ല തങ്ങളുടെ രാജാവായ എന്നെയാണ് തിരസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.” 1 സാമുവൽ 8:7

“യേശു പറഞ്ഞു: എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല. ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാൻ യഹൂദർക്ക് ഏൽപിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ എന്റെ സേവകർ പോരാടുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല.” യോഹന്നാൻ 18:36

ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിനു പകരം നിന്നെ ഭരിക്കുന്ന ഒന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അതിനെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്നു മാറ്റുക.

3. എന്നേക്കും രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്

• മനുഷ്യപുത്രൻ ശാശ്വതമായ ഒരു രാജ്യം സ്വീകരിക്കുന്നതു ദാനിയേൽ കാണുന്നു.
• സത്യത്താലാണു മിശിഹാ വാഴുന്നത്: സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു.
• അവസാനം എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും.

“എല്ലാ ജനതകളും ജനപദങ്ങളും ഭാഷക്കാരും അവനെ സേവിക്കേണ്ടതിന് ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും അവനു നൽകി. അവന്റെ ആധിപത്യം ശാശ്വതമാണ്; അത് ഒരിക്കലും ഇല്ലാതാവുകയില്ല. അവന്റെ രാജത്വം അനശ്വരമാണ്.” ദാനിയേൽ 7:14

“അവനു മേലങ്കിയിലും തുടയിലും എഴുതപ്പെട്ട ഒരു നാമമുണ്ട്: രാജാക്കൻമാരുടെ രാജാവും നാഥൻമാരുടെ നാഥനും.” വെളിപാട് 19:16

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിന്റെ കുടുംബത്തെ മിശിഹാരാജനു പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.

വർഷം രാജാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലും ജോലിയിലും ഹൃദയങ്ങളിലും അവിടുന്നു വാഴട്ടെ.

തീരുമാനം: കുടുംബമൊന്നിച്ചു മിശിഹാരാജനുള്ള പ്രതിഷ്ഠാജപം ചൊല്ലുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം · ദിവസത്തെ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ആരാധനാവത്സരം ഇന്ന് ഒരു കിരീടത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. മിശിഹാ രാജാവാണെന്നു നാം പ്രഘോഷിക്കുന്നു. അടുത്ത ഞായറാഴ്ച അവിടുത്തെ വരവിന്റെ മംഗളവാർത്തയോടെ ഒരു പുതിയ വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു; ഇന്ന് എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥനായി അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ നാം മുട്ടുകുത്തുന്നു.

ഒന്നാം വായനയിൽ നിഗൂഢനായ ഒരു രാജാവു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു: സമാധാനം എന്നർഥമുള്ള സാലെമിന്റെ രാജാവും അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനുമായ മെൽക്കിസെദെക്ക്. അവൻ അപ്പവും വീഞ്ഞും കൊണ്ടുവന്ന് അബ്രാമിനെ ആശീർവദിക്കുന്നു. തന്റെ ശരീരവും രക്തവുമായി മാറുന്ന അപ്പവും വീഞ്ഞും അർപ്പിക്കുന്ന സമാധാനരാജാവും നിത്യപുരോഹിതനുമായ മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപം സഭാപിതാക്കന്മാർ അവനിൽ കണ്ടു.

പിന്നെ ദുഃഖകരമായ ഒരു കഥ നാം കേൾക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ സാമുവലിനോടു പറയുന്നു: “മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഒരു രാജാവിനെ ഞങ്ങൾക്കും തരുക.” ദൈവം പറയുന്നു: “അവർ നിന്നെയല്ല, അവരുടെ രാജാവായ എന്നെയാണ് തിരസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.” സഹോദരങ്ങളേ, എത്രയോ പ്രാവശ്യം നാമും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു! പണത്തെയോ അധികാരത്തെയോ ആളുകൾ പറയുന്നതിനെയോ നമ്മുടെ ഫോണിനെയോ രാജാവാക്കുന്നു. മിശിഹായെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്നു മാറ്റുന്നതു നിരീശ്വരവാദികൾ മാത്രമല്ല; മറ്റു കാര്യങ്ങളെ ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന ക്രൈസ്തവരും അവിടുത്തെ നിശ്ശബ്ദമായി മാറ്റിനിർത്തുന്നു.

പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ ഈശോ ബന്ധിതനായി നിൽക്കുന്നു. “നീ രാജാവാണോ?” എന്നു പീലാത്തോസ് ചോദിക്കുന്നു. ഈശോ ഉത്തരം നൽകുന്നു: “എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല… സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാനാണു ഞാൻ വന്നത്.” അവിടുത്തെ സിംഹാസനം കുരിശാണ്; കിരീടം മുള്ളുകൊണ്ടുള്ളതാണ്; അവിടുത്തെ ശക്തി സ്നേഹമാണ്. വെളിപാട് അവിടുത്തെ അന്ത്യത്തിൽ കാണിക്കുന്നു: രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും.

അതുകൊണ്ട് ഇന്നു, വർഷാവസാനത്തിൽ, സത്യസന്ധമായി നമുക്കു ചോദിക്കാം: എന്റെ ഭവനത്തിൽ മിശിഹാ വാഴുന്നുണ്ടോ? എന്റെ ബിസിനസ്സിൽ? എന്റെ വാക്കുകളിൽ? എന്റെ സ്ക്രീനിൽ? ഇന്ന് അവിടുത്തേക്കു കിരീടം നൽകാം. ഈശോയേ, എന്നിൽ വാഴണമേ. ആമേൻ.

പ്രസംഗരൂപം 2 · മുൾമുടി ചൂടിയ രാജാവ്

ഇന്നു നാം ക്രിസ്തുവിനെ രാജാവായി കിരീടമണിയിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവിടുത്തെ കിരീടം മുള്ളുകൾകൊണ്ടുള്ളതും സിംഹാസനം കുരിശുമായിരുന്നു.

1. ഐഹികമല്ലാത്ത രാജ്യം

• നീ രാജാവാണോ എന്നു പീലാത്തോസ് (യോഹന്നാൻ 18:33–37).
• ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി സത്യവും സ്നേഹവും.
• സൈന്യമില്ല, കൊട്ടാരമില്ല, നികുതിയില്ല.

📖 സഖറിയാ 9:9

📖 യോഹന്നാൻ 18:36–37

ജീവിതത്തിൽ: ജീവിതത്തിൽ ഏതുതരം അധികാരമാണ് ഞാൻ തേടുന്നതെന്നു ചോദിക്കുക.

2. കുരിശാകുന്ന സിംഹാസനം

• യഹൂദരുടെ രാജാവ് എന്ന ലിഖിതം (ലൂക്കാ 23:38).
• ജീവൻ നൽകിക്കൊണ്ട് അവിടുന്നു ഭരിക്കുന്നു.
• നല്ല കള്ളൻ രാജാവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു (ലൂക്കാ 23:42–43).

📖 ഏശയ്യാ 53:3–5

📖 ലൂക്കാ 23:35–43

ജീവിതത്തിൽ: പ്രാർഥിക്കുക: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ എന്നെ ഓർക്കണമേ.

3. എന്നിൽ അവിടുന്നു ഭരിക്കട്ടെ

• ചിന്തയിലും വാക്കിലും തീരുമാനങ്ങളിലും.
• കുടുംബത്തിലും ജോലിയിലും.
• സമൂഹത്തിൽ: നീതി, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും മഹത്വം.

📖 സങ്കീർത്തനം 72:1–4

📖 കൊളോസോസ് 1:13–20

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ജീവിതത്തിലെ ഒരു മേഖലയിൽ ക്രിസ്തുവിന് ഒന്നാംസ്ഥാനം നൽകുക.

ക്രിസ്തുരാജൻ കുരിശിൽനിന്നു ഭരിക്കുന്നു; ശുശ്രൂഷയിലൂടെ തന്നോടൊപ്പം ഭരിക്കാൻ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തു രാജാവാണോ എന്നതല്ല, എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ രാജാവാണോ എന്നതാണ് ചോദ്യം.

തീരുമാനം: ഇതുവരെ എനിക്കായി മാറ്റിവച്ചിരുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു മേഖലയിൽ ഈ ആഴ്ച ക്രിസ്തുവിനെ ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കും.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ആരാധനാവത്സരത്തിന്റെ ഈ അവസാന ഞായറാഴ്ച ക്രിസ്തുവിനെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രാജാവായി നാം പ്രഘോഷിക്കുന്നു. നാം പാടുന്നു, അവിടുത്തെ രൂപം കിരീടമണിയിക്കുന്നു, പ്രദക്ഷിണമായി എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭൂമിയിൽ അവിടുന്ന് അണിഞ്ഞ കിരീടം ഏതായിരുന്നുവെന്ന് ഓർക്കാം: മുൾമുടി.

നീ രാജാവാണോ എന്നു പീലാത്തോസ് ചോദിച്ചപ്പോൾ കർത്താവ് മറുപടി പറഞ്ഞു: എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല; സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാനാണ് ഞാൻ വന്നത്; സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 18:36–37). പീലാത്തോസിന് പടയാളികളും കൊട്ടാരവും റോമിന്റെ അധികാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു സത്യവും സ്നേഹവും മാത്രം. എങ്കിലും രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം പീലാത്തോസ് ഓർമിക്കപ്പെടുന്നത് നമ്മുടെ വിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ പേരുള്ളതുകൊണ്ടു മാത്രം; ക്രിസ്തുവോ ദശലക്ഷങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഭരിക്കുന്നു.

കുരിശിനു മുകളിൽ പടയാളികൾ ഒരു ലിഖിതം തറച്ചു: ഇവൻ യഹൂദരുടെ രാജാവ് (ലൂക്കാ 23:38). പരിഹാസമായിട്ടാണ് അവർ അത് എഴുതിയത്; പക്ഷേ അതു സത്യമായിരുന്നു. ക്രിസ്തു കുരിശിൽനിന്നു ഭരിക്കുന്നു. ജീവനെടുക്കലല്ല, ജീവൻ നൽകലാണ് അവിടുത്തെ ശക്തി. അവിടുത്തെ രാജത്വം ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് മരിക്കാൻ കിടന്ന ഒരു കുറ്റവാളിയായിരുന്നു: അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഓർക്കണമേ. കർത്താവ് മറുപടി നൽകി: ഇന്നു നീ എന്നോടുകൂടെ പറുദീസായിലായിരിക്കും (ലൂക്കാ 23:42–43).

അതുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ യഥാർഥ ചോദ്യം ക്രിസ്തു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രാജാവാണോ എന്നതല്ല. ലോകം അംഗീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവിടുന്ന് രാജാവാണ്. അവിടുന്ന് എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ രാജാവാണോ എന്നതാണ് ചോദ്യം. എന്റെ നാവിനെയും പണത്തെയും ഫോണിനെയും കുടുംബത്തെയും ജോലിയെയും രാഷ്ട്രീയത്തെയും അവിടുന്നു ഭരിക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും മേഖല അവിടുത്തേക്ക് അടച്ചിട്ട്, എന്റേതായ ഒരു ചെറിയ രാജ്യമാക്കി വച്ചിരിക്കുകയാണോ?

ഈ ആരാധനാവത്സരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ വാതിലുകളും ക്രിസ്തുവിനു തുറന്നുകൊടുക്കാം. അവിടുന്നു ശുശ്രൂഷിച്ചതുപോലെ, പ്രത്യേകിച്ച് അവിടുത്തെ ഏറ്റവും ചെറിയ സഹോദരങ്ങളെ, നമുക്കും ശുശ്രൂഷിക്കാം. ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ നല്ല കള്ളനോടുചേർന്നു പറയാം: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ രാജ്യത്തിൽ എന്നെ ഓർക്കണമേ. ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആ പ്രാർഥന മതി.

പ്രസംഗരൂപം 3 · പ്രബോധന പ്രസംഗം: ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജത്വം സഭയുടെ പ്രബോധനത്തിൽ

രാഷ്ട്രങ്ങൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നുകൊണ്ടിരുന്ന 1925-ൽ പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പ ഈ തിരുനാൾ സ്ഥാപിച്ചു (Quas Primas). ഇന്ന് അതിന്റെ സന്ദേശം കൂടുതൽ അടിയന്തരമാണ്.

1. ക്രിസ്തു രാജാവായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

• സ്വഭാവത്താൽ: അവിടുന്നു ദൈവപുത്രനാണ് (കൊളോസോസ് 1:15–17).
• വിജയത്താൽ: തന്റെ രക്തത്താൽ നമ്മെ വീണ്ടെടുത്തു (1 പത്രോസ് 1:18–19).
• അവകാശത്താൽ: എല്ലാ അധികാരവും അവിടുത്തേക്കു നൽകപ്പെട്ടു (മത്തായി 28:18).

📖 ദാനിയേൽ 7:13–14

📖 വെളിപാട് 1:5–6

ജീവിതത്തിൽ: ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ച് വിശ്വാസപ്രമാണം സാവധാനം ചൊല്ലുക.

2. അവിടുത്തെ രാജ്യം: ഇപ്പോഴും, ഇനിയും

• സഭയിൽ രഹസ്യമായി സന്നിഹിതം (തിരുസഭ 3).
• കടുകുമണിപോലെ വളരുന്നു.
• മഹത്വത്തിലുള്ള ആഗമനത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 671).

📖 ഏശയ്യാ 9:6–7

📖 1 കോറിന്തോസ് 15:24–28

ജീവിതത്തിൽ: ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക: അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ.

3. ക്രിസ്തുവും സമൂഹവും

• സുവിശേഷചൈതന്യം പൊതുജീവിതത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ ക്രൈസ്തവർക്കു കടമയുണ്ട് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2105).
• നീതി, സമാധാനം, ജീവന്റെ മഹത്വം, ദരിദ്രരോടുള്ള കരുതൽ.
• മനഃസാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; സുവിശേഷം അടിച്ചേൽപിക്കുന്നില്ല, നിർദേശിക്കുന്നു.

📖 സങ്കീർത്തനം 72:12–14

📖 മത്തായി 25:31–40

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നീതിയുടെയോ സ്നേഹത്തിന്റെയോ മൂർത്തമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക.

ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജത്വം നമ്മുടെ പ്രത്യാശയുടെയും ദൗത്യത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമാണ്.

ഓരോ ക്രൈസ്തവനും ശുശ്രൂഷയിലൂടെ അവിടുത്തെ രാജകീയദൗത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ എന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ പ്രാർഥിക്കും; നീതിയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യും.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, നമ്മിൽ പലരും കരുതുന്നതിനെക്കാൾ പുതിയതാണ് ഈ തിരുനാൾ. 1925-ൽ Quas Primas എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിലൂടെ പീയൂസ് പതിനൊന്നാമൻ മാർപാപ്പയാണ് ഇതു സ്ഥാപിച്ചത്. യൂറോപ്പ് ഭീകരമായ ഒരു യുദ്ധത്തിൽനിന്നു കരകയറിയതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് രാഷ്ട്രത്തെയോ വംശത്തെയോ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങൾ ഉയർന്നുവരികയായിരുന്നു; പല രാഷ്ട്രങ്ങളും ദൈവമില്ലാത്തതുപോലെ ജീവിച്ചു. മാർപാപ്പ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ക്രിസ്തു വ്യക്തികളുടെയും കുടുംബങ്ങളുടെയും സമൂഹങ്ങളുടെയും രാജാവാണ്.

ക്രിസ്തു രാജാവായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ഒന്നാമതായി, സ്വഭാവത്താൽത്തന്നെ: സകലവും ആരിലൂടെയും ആർക്കുവേണ്ടിയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവോ ആ നിത്യപുത്രനാണ് അവിടുന്ന് (കൊളോസോസ് 1:15–17). രണ്ടാമതായി, വിജയത്താൽ: വെള്ളിയോ സ്വർണമോകൊണ്ടല്ല, തന്റെ അമൂല്യരക്തംകൊണ്ട് അവിടുന്നു നമ്മെ വീണ്ടെടുത്തു (1 പത്രോസ് 1:18–19). മൂന്നാമതായി, സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ അധികാരവും പിതാവ് അവിടുത്തേക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു (മത്തായി 28:18). മനുഷ്യപുത്രനെപ്പോലുള്ള ഒരുവൻ നിത്യമായ ആധിപത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതായി ദാനിയേൽ കണ്ടു (ദാനിയേൽ 7:13–14).

അവിടുത്തെ രാജ്യം ഇപ്പോൾത്തന്നെ സന്നിഹിതമാണ്; എങ്കിലും പൂർണമായിട്ടില്ല. സഭ രഹസ്യാത്മകമായി ഇപ്പോൾത്തന്നെ സന്നിഹിതമായിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യമാണെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ സൂനഹദോസ് പറയുന്നു (തിരുസഭ 3). കടുകുമണിപോലെ അതു നിശ്ശബ്ദമായി വളരുന്നു. ക്രിസ്തു മഹത്വത്തിൽ വീണ്ടും വരുമ്പോൾ, രാജ്യം പിതാവിനെ ഏൽപിച്ച് ദൈവം എല്ലാവരിലും എല്ലാമായിത്തീരുമ്പോൾ മാത്രമേ അതു പൂർത്തിയാകൂ (1 കോറിന്തോസ് 15:24–28; മതബോധനഗ്രന്ഥം 671). അതുവരെ ദിവസവും നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു: അങ്ങയുടെ രാജ്യം വരണമേ.

സമൂഹത്തോട് ഈ തിരുനാളിനു വല്ലതും പറയാനുണ്ടോ? ഉണ്ട്. സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളിലേക്കും നിയമങ്ങളിലേക്കും ഘടനകളിലേക്കും സുവിശേഷചൈതന്യം കൊണ്ടുവരാൻ ക്രൈസ്തവർക്കു കടമയുണ്ടെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 2105). ഗർഭധാരണംമുതൽ സ്വാഭാവികമരണംവരെ ഓരോ മനുഷ്യജീവന്റെയും മഹത്വം സംരക്ഷിക്കുക, നീതിക്കും സമാധാനത്തിനുംവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുക, ദരിദ്രരെയും കുടിയേറ്റക്കാരെയും പരിപാലിക്കുക. ആരുടെമേലും വിശ്വാസം അടിച്ചേൽപിക്കുക എന്നല്ല അതിനർഥം; സഭ മനഃസാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആദരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ നാം ക്രിസ്തുവിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

മാമ്മോദീസയിലൂടെ നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജകീയദൗത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു; അതിനർഥം ശുശ്രൂഷിക്കുക എന്നാണ് (മതബോധനഗ്രന്ഥം 786). രാജാവ് പാദങ്ങൾ കഴുകി. അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള കൂറ് പുതുക്കിക്കൊണ്ട് ഈ ആരാധനാവത്സരം അവസാനിപ്പിക്കാം; അവിടുത്തെ ഏറ്റവും ചെറിയ സഹോദരങ്ങളെ ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ട് അതു തെളിയിക്കാം. അപ്പോൾ നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലും നാട്ടിലും അവിടുത്തെ രാജ്യം അൽപംകൂടി വരും.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, രാജാവ് എന്താണു ധരിക്കുന്നത്? കിരീടം! എന്തിലാണ് ഇരിക്കുന്നത്? സിംഹാസനത്തിൽ!

ഈശോയും ഒരു രാജാവാണ്, എല്ലാവരിലും വലിയ രാജാവ്! പക്ഷേ നമ്മെ അത്രയധികം സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ കിരീടം മുള്ളുകൊണ്ടുള്ളതും സിംഹാസനം കുരിശുമായിരുന്നു.

നമുക്ക് ഈശോയെ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ രാജാവാക്കാം. ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ഈശോയേ, അങ്ങാണ് എന്റെ രാജാവ്!”

പ്രാർഥന

രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ക്രമമനുസരിച്ചു നിത്യപുരോഹിതനുമായ ഈശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും കുടുംബങ്ങളിലും സമൂഹത്തിലും വാഴണമേ. അങ്ങയുടെ മഹത്വത്തിൽ അങ്ങയെ കാണുന്നതുവരെ സത്യത്തിന്റേതായിരിക്കാനും അങ്ങയുടെ സ്വരം കേൾക്കാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ആരാധനാവത്സരത്തിലെ അവസാനത്തെ ഞായറാഴ്ച സീറോ മലബാർ സഭ മിശിഹാരാജന്റെ തിരുനാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. നാലു വായനകളും ഒരേ ചോദ്യമാണ് ഉയർത്തുന്നത്: ആരാണ് യഥാർഥ രാജാവ്? ഉൽപത്തിയിൽ, പുരോഹിതൻകൂടിയായ സാലെമിലെ നിഗൂഢനായ ഒരു രാജാവ് അപ്പവും വീഞ്ഞുമായി വന്ന് അബ്രാമിനെ ആശീർവദിക്കുന്നു. സാമുവലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഒരു രാജാവിനെ ഇസ്രായേൽ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അവർ തിരസ്കരിച്ചത് എന്നെയാണ് എന്നു ദൈവം പറയുന്നു. വെളിപാടിൽ, സ്വർഗം തുറക്കപ്പെടുന്നു; വിശ്വസ്തനും സത്യവാനുമായ കുതിരക്കാരൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും എന്ന നാമത്തോടെ വരുന്നു. യോഹന്നാനിൽ, ബന്ധിതനായ രാജാവ് പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ട് തന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല എന്നു പറയുന്നു. അപ്പവും വീഞ്ഞുമായി വരുന്ന പുരോഹിതരാജാവിൽനിന്ന്, സത്യത്താലും സ്വന്തം രക്തത്താലും ഭരിക്കുന്ന രാജാവിലേക്കാണ് ഈ വായനകളുടെ ധാര നീളുന്നത്.

ഉൽപത്തി 14:17–24 · സാലെം രാജാവും സോദോം രാജാവും

പശ്ചാത്തലം.

അബ്രാഹത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മറ്റ് അധ്യായങ്ങളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ് പതിനാലാം അധ്യായം. കിഴക്കുനിന്നുള്ള നാലു രാജാക്കന്മാർ സമതലത്തിലെ നഗരങ്ങൾ കൊള്ളയടിച്ച്, അബ്രാമിന്റെ സഹോദരപുത്രനായ ലോത്തിനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. പരിശീലനം ലഭിച്ച മുന്നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടു പേരുമായി അബ്രാം അവരെ പിന്തുടർന്ന്, ദമാസ്കസിനു വടക്കുവച്ചു തോൽപിച്ച്, ബന്ദികളെയും സമ്പത്തും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു (14:14–16). മടങ്ങിവരുമ്പോൾ രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ എതിരേൽക്കുന്നു: തന്റെ ജനത്തെ രക്ഷിച്ചുകിട്ടിയ സോദോം രാജാവും, കഥയിൽ ഇവിടെ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സാലെം രാജാവായ മെൽക്കിസെദെക്കും.

രാജാവിന്റെ താഴ്വര ജറുസലെമിനടുത്തായിരുന്നു (2 സാമുവൽ 18:18). സങ്കീർത്തനം 76:2 ജറുസലെമിനെ സാലെം എന്നു വിളിക്കുന്നു. മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ നഗരം ജറുസലെം തന്നെയാണെന്ന് യഹൂദ, ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പൊതുവേ കരുതിപ്പോരുന്നു.

ഘടന.

• 17: സോദോം രാജാവ് രാജാവിന്റെ താഴ്വരയിൽ അബ്രാമിനെ എതിരേൽക്കാൻ ചെല്ലുന്നു.
• 18–20: മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും കൊണ്ടുവരുന്നു, അബ്രാമിനെയും ദൈവത്തെയും വാഴ്ത്തുന്നു; അബ്രാം എല്ലാറ്റിന്റെയും ദശാംശം അവനു കൊടുക്കുന്നു.
• 21–24: സോദോം രാജാവ് സമ്പത്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; അവനിൽനിന്ന് ഒന്നും സ്വീകരിക്കാൻ അബ്രാം വിസമ്മതിക്കുന്നു.
• ¶ രണ്ടു രാജാക്കന്മാരെയും ബോധപൂർവമാണ് അടുത്തടുത്തു നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഒരുവൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു, ദശാംശം സ്വീകരിക്കുന്നു; മറ്റവൻ സമ്പത്തു വച്ചുനീട്ടുന്നു, തിരസ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനിൽനിന്ന് അബ്രാം അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കുന്നു; സോദോമിന്റെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് സമ്പന്നനാകാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറല്ല.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• മൽക്കീ-സെദെക്ക് (malkî-ṣedeq), മെൽക്കിസെദെക്ക്: എന്റെ രാജാവ് നീതിയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ നീതിയുടെ രാജാവ് എന്നാണ് ഈ പേരിന്റെ അർഥം. ഹെബ്രായലേഖനം (7:2) അതിനെ നീതിയുടെ രാജാവ് എന്നു വിശദീകരിക്കുന്നു; സാലെം (ശാലേം) എന്ന വാക്ക് സമാധാനം എന്നർഥമുള്ള ശാലോമിനോടു സാമ്യമുള്ളതിനാൽ സാലെം രാജാവ് സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവാണെന്നും പറയുന്നു.
• ഏൽ എല്യോൻ (’ēl ‘elyôn), അത്യുന്നതനായ ദൈവം: ദൈവത്തിന്റെ ഒരു പുരാതന വിശേഷണം. അബ്രാം ഈ വിശേഷണം സ്വീകരിച്ച് കർത്താവിന്റെ നാമത്തോടു ചേർക്കുന്നു (14:22). മെൽക്കിസെദെക്ക് ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന ദൈവം അബ്രാമിന്റെ ദൈവംതന്നെയാണ്.
• കോഹേൻ (kōhēn), പുരോഹിതൻ: ബൈബിളിൽ പുരോഹിതൻ എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി കാണുന്നത് ഇവിടെയാണ്. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ ആദ്യത്തെ പുരോഹിതൻ അഹറോന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ടവനല്ല; അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവരുന്നത് അപ്പവും വീഞ്ഞുമാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“സാലെം രാജാവായ മെൽക്കിസെദെക്ക് അപ്പവും വീഞ്ഞും കൊണ്ടുവന്നു. അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനായിരുന്നു അവൻ” (14:18)

തളർന്ന പടയാളികൾക്കുള്ള ഭക്ഷണമായിരുന്നു അപ്പവും വീഞ്ഞും. എന്നാൽ ആ സമ്മാനത്തെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഉടൻതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൗരോഹിത്യത്തോടു ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സഭ ഇവിടെ അതിലേറെ കണ്ടത്: അപ്പത്തിന്റെയും വീഞ്ഞിന്റെയും ഒരു പൗരോഹിത്യസമർപ്പണം.

“ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും നാഥനായ അത്യുന്നതദൈവത്തിന്റെ കൃപാകടാക്ഷം നിന്റെ മേലുണ്ടാകട്ടെ!” (14:19)

മെൽക്കിസെദെക്ക് രണ്ടുതവണ ആശീർവദിക്കുന്നു: ആദ്യം അബ്രാമിനെ, പിന്നെ ദൈവത്തെ (14:20). അനുഗ്രഹം ദൈവത്തിൽനിന്നു മനുഷ്യനിലേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നു; മനുഷ്യനിൽനിന്നു ദൈവത്തിലേക്കു തിരികെ ഉയരുന്നു. എല്ലാ ആരാധനക്രമത്തിന്റെയും രൂപം ഇതാണ്.

“അബ്രാം എല്ലാറ്റിന്റെയും ദശാംശം അവനുകൊടുത്തു.” (14:20)

ദശാംശം നൽകി, മെൽക്കിസെദെക്ക് ദൈവത്തിന്റെ പുരോഹിതനാണെന്ന് അബ്രാം അംഗീകരിക്കുന്നു. ഹെബ്രായലേഖനം ഇതിൽനിന്ന് ഒരു നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു: ചെറിയവനെ വലിയവനാണ് അനുഗ്രഹിക്കുന്നത് (ഹെബ്രായർ 7:7).

“നിങ്ങളുടേതായ ഒരു ചരടോ ചെരുപ്പിന്റെ വാറോ ഒന്നും തന്നെ ഞാൻ എടുക്കുകയില്ല.” (14:23)

കർത്താവിനെതിരേ വലിയ പാപം ചെയ്തിരുന്ന സോദോമിനോട് (13:13) തന്റെ സമ്പത്തിനു കടപ്പെട്ടിരിക്കാൻ അബ്രാം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം. അടുത്ത അധ്യായത്തിൽ ദൈവം അദ്ദേഹത്തോടു പറയുന്നു: നിന്റെ പ്രതിഫലം വളരെ വലുതായിരിക്കും (15:1).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

സീയോനിലെ രാജാവിനെക്കുറിച്ച് സങ്കീർത്തനം 110:4 പറയുന്നു: നീ മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരം എന്നേക്കും പുരോഹിതനാണ്. ഹെബ്രായലേഖനം (5–7 അധ്യായങ്ങൾ) ഈ വാക്യം മിശിഹായ്ക്കു ബാധകമാക്കുന്നു: ലേവിഗോത്രത്തിൽനിന്നല്ലാത്ത (7:14), ശാശ്വതമായ പൗരോഹിത്യമുള്ള (7:24) പുരോഹിതനാണ് അവിടുന്ന്. എന്നേക്കും പുരോഹിതനായി നിലനിൽക്കുന്ന മെൽക്കിസെദെക്ക് (7:3) ദൈവപുത്രന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണ്. മിശിഹായുടെ പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ മുന്നോടിയായി മെൽക്കിസെദെക്കിനെയും (CCC 1544), സഭയുടെ സ്വന്തം സമർപ്പണത്തിന്റെ മുന്നോടിയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപ്പത്തെയും വീഞ്ഞിനെയും (CCC 1333) മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു. കർത്താവിന്റെ പാനപാത്രത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോൾ കാർത്തേജിലെ വിശുദ്ധ സിപ്രിയൻ പറയുന്നു: മെൽക്കിസെദെക്ക് സമർപ്പിച്ചതുതന്നെ, അതായത് അപ്പവും വീഞ്ഞും, തന്റെ ശരീരവും രക്തവുമായി മിശിഹാ സമർപ്പിച്ചു (ആശയം).

1 സാമുവൽ 8:1–9 · അവർ തിരസ്കരിച്ചത് എന്നെയാണ്

പശ്ചാത്തലം.

ന്യായാധിപന്മാരിൽ അവസാനത്തെയാളും ഒരു പ്രവാചകനുമാണ് സാമുവൽ (3:20). രാജാവില്ലാത്ത ഗോത്രങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടായ്മയാണ് അന്ന് ഇസ്രായേൽ; ദൈവംതന്നെയാണ് അവരുടെ രാജാവ്; ആപത്തുകാലത്ത് അവിടുന്ന് ഒരു ന്യായാധിപനെ ഉയർത്തുന്നു. ഇപ്പോൾ സാമുവൽ വൃദ്ധനായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ അഴിമതിക്കാരാണ്; ഫിലിസ്ത്യരുടെ ഭീഷണി നിരന്തരമാണ് (4–7 അധ്യായങ്ങൾ). ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു ആവശ്യവുമായി ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം പട്ടണമായ റാമായിൽ എത്തുന്നു.

വളരെ മുമ്പുതന്നെ ഗിദെയോൻ കിരീടം നിരസിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞിരുന്നു: കർത്താവായിരിക്കും നിങ്ങളെ ഭരിക്കുക (ന്യായാധിപന്മാർ 8:23). നിയമാവർത്തനം 17:14–20 ഒരു രാജാവിനെ മുൻകൂട്ടി കാണുന്നുണ്ട്; എന്നാൽ കുതിരകളെയും ഭാര്യമാരെയും വെള്ളിയും വർധിപ്പിക്കാത്ത, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിയമം വായിക്കുന്ന ഒരു രാജാവിനെ.

ഘടന.

• 1–3: ബേർഷെബായിൽ ന്യായാധിപന്മാരായിരുന്ന സാമുവലിന്റെ മക്കൾ കൈക്കൂലി വാങ്ങി നീതി വളച്ചൊടിക്കുന്നു.
• 4–5: ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ ആവശ്യം: മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഒരു രാജാവ്.
• 6: സാമുവലിന് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല; അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു.
• 7–9: ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി: അവരുടെ ആവശ്യം അനുവദിക്കുക; എന്നാൽ രാജാവിന്റെ രീതികളെക്കുറിച്ച് അവർക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുക.
• ¶ ആ മുന്നറിയിപ്പ് 10–18 വാക്യങ്ങളിലുണ്ട്: രാജാവ് പുത്രന്മാരെ രഥങ്ങൾക്കായും പുത്രിമാരെ അടുക്കളയ്ക്കായും എടുക്കും; നല്ല വയലുകളും വിളവിന്റെ പത്തിലൊന്നും എടുക്കും. ഇതിലെ വിരോധാഭാസം വ്യക്തമാണ്: ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത ജനം ഒരു രാജാവിന് എല്ലാറ്റിന്റെയും പത്തിലൊന്നു കൊടുക്കും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• മെലെക്ക് (melek), രാജാവ്: പുരാതന പൗരസ്ത്യദേശങ്ങളിൽ രാജാവ് ന്യായാധിപനും സേനാനായകനും പലപ്പോഴും പവിത്രവ്യക്തിയുമായിരുന്നു. മെച്ചപ്പെട്ട ഭരണം മാത്രമല്ല ഇസ്രായേൽ ചോദിക്കുന്നത്; മറ്റു ജനതകളെപ്പോലെയാകാനും തങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തത ഉപേക്ഷിക്കാനും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
• ലെഷോഫ്തേനൂ (lešopṭēnû), ഞങ്ങളെ ഭരിക്കാൻ: അക്ഷരാർഥത്തിൽ ഞങ്ങളെ ന്യായം വിധിക്കാൻ. ന്യായാധിപൻ എന്നർഥമുള്ള ഷോഫേത്ത് എന്ന വാക്കിന്റെ അതേ മൂലം. ന്യായാധിപന്മാർ ചെയ്തിരുന്നതു ചെയ്യാൻ, എന്നാൽ സ്ഥിരമായ ഒരു രാജവംശമായി, ഒരു രാജാവിനെ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
• മാഅസ് (mā’as), തിരസ്കരിക്കുക: ശക്തമായ ഒരു ക്രിയ: നിരസിക്കുക, നിന്ദിക്കുക. പിന്നീട് ദൈവം സാവൂളിനെ തിരസ്കരിക്കുമ്പോഴും ഇതേ ക്രിയയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് (15:23).

വാക്യാനുസൃതം.

“മറ്റു ജനതകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഒരു രാജാവിനെ ഞങ്ങൾക്കും നിയമിച്ചുതരുക.” (8:5)

തെറ്റ് അവസാനത്തെ വാക്കുകളിലാണ്. അനേകം രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാകാനല്ല, പുരോഹിതരാജ്യവും വിശുദ്ധജനവുമാകാനാണ് ഇസ്രായേൽ വിളിക്കപ്പെട്ടത് (പുറപ്പാട് 19:6).

“അവൻ കർത്താവിനോടു പ്രാർഥിച്ചു.” (8:6)

വേദനിച്ചും അതൃപ്തനായും നിൽക്കുന്ന സാമുവൽ ഉടനെ മറുപടി പറയുന്നില്ല; കാര്യം ദൈവസന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുചെല്ലുന്നു. ഓരോ ഇടയനും പഠിക്കേണ്ട ആദ്യപാഠം ഇതാണ്.

“അവർ നിന്നെയല്ല തങ്ങളുടെ രാജാവായ എന്നെയാണ് തിരസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.” (8:7)

ദൈവം തന്റെ പ്രവാചകനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും സത്യം പറയുകയും ചെയ്യുന്നു: ഈ ആവശ്യം ആത്യന്തികമായി സാമുവലിന്റെ പ്രായത്തെക്കുറിച്ചോ മക്കളെക്കുറിച്ചോ അല്ല; ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്.

“അവരെ ഭരിക്കാനിരിക്കുന്ന രാജാക്കൻമാരുടെ രീതി സൂക്ഷ്മമായി വിവരിച്ച് അവർക്കു മുന്നറിയിപ്പു കൊടുക്കുക.” (8:9)

ദൈവം അവരുടെ തീരുമാനത്തെ മാനിക്കുന്നു; എന്നിട്ടും അവരെ നയിക്കുന്നു. തെറ്റായ തിരഞ്ഞെടുപ്പു നടത്തുന്ന ജനത്തെയും അവിടുന്ന് ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ദാവീദിനുശേഷം മറ്റു ജനതകളെപ്പോലെ ഒരു രാജ്യമാകാനുള്ള പ്രലോഭനത്തിന് ഇസ്രായേൽ വഴങ്ങി എന്നും, ദാവീദിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട രാജ്യം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയും ആത്മാവിൽ ദരിദ്രരായവരുടേതുമായിരിക്കും എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 709). ദൈവം രാജവാഴ്ചയെ റദ്ദാക്കുന്നില്ല; അതിനെ തന്റെ പദ്ധതിയിലേക്ക് ഉൾച്ചേർക്കുന്നു. അതിൽനിന്നാണ് ദാവീദും, നിത്യമായ ഭവനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാഗ്ദാനവും (2 സാമുവൽ 7), ഒടുവിൽ ദാവീദിന്റെ പുത്രനായ മിശിഹായും വരുന്നത് (CCC 436–440). തിരസ്കരണമായി ആരംഭിച്ച ഒരു ആവശ്യം ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമയാൽ മിശിഹാരാജനിലേക്കുള്ള വഴിയായി മാറുന്നു.

വെളിപാട് 19:11–16 · വിശ്വസ്തനും സത്യവാനുമായ കുതിരക്കാരൻ

പശ്ചാത്തലം.

സമ്മർദവും പീഡനവും നേരിട്ടിരുന്ന ഏഷ്യാമൈനറിലെ സഭകൾക്കുവേണ്ടി, ഒരുപക്ഷേ ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത്, എഴുതപ്പെട്ടതാണ് വെളിപാടു ഗ്രന്ഥം. അതിലെ ദർശനങ്ങളിൽ റോമാ ബാബിലോൺ ആയി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; 17–18 അധ്യായങ്ങൾ അവളുടെ പതനം വിവരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് സ്വർഗം ആനന്ദിക്കുന്നു; കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു (19:6–9). ദൈവത്തിനെതിരായ എല്ലാ ശക്തികളുടെയും മേൽ മിശിഹാ നേടുന്ന വിജയം വിവരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം ഇന്നത്തെ വായനയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു.

ഘടന.

• 11: തുറക്കപ്പെട്ട സ്വർഗം; വെള്ളക്കുതിരയും വിശ്വസ്തനും സത്യവാനുമായ അതിന്റെ സവാരിക്കാരനും.
• 12–13: അവിടുത്തെ കണ്ണുകൾ, കിരീടങ്ങൾ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നാമം, രക്തത്തിൽ മുക്കിയ മേലങ്കി, ദൈവവചനം എന്ന നാമം.
• 14: വെൺമയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങൾ.
• 15: വായിൽനിന്നുള്ള വാൾ, ഇരുമ്പുദണ്ഡ്, മുന്തിരിച്ചക്ക്.
• 16: മേലങ്കിയിലും തുടയിലും എഴുതിയ നാമം: രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും.
• ¶ തുടർന്നുള്ള യുദ്ധം ഏറെക്കുറെ വിവരിക്കുന്നതേയില്ല. മൃഗവും വ്യാജപ്രവാചകനും പിടിക്കപ്പെടുന്നു; ശേഷിച്ചവർ കുതിരക്കാരന്റെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാളാൽ വധിക്കപ്പെടുന്നു (19:20–21). മിശിഹാ ജയിക്കുന്നതു തന്റെ വചനത്താലാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• പിസ്തോസ് കായ് അലേത്തിനോസ് (pistos kai alēthinos), വിശ്വസ്തനും സത്യവാനും: ലവൊദീക്യായിലെ സഭയ്ക്കുള്ള കത്തിൽ മിശിഹാ തനിക്കുതന്നെ നൽകുന്ന വിശേഷണം: വിശ്വസ്തനും സത്യവാനുമായ സാക്ഷി (3:14). കുതിരക്കാരൻ ഒരു പുതിയ വ്യക്തിയല്ല; സഭകളോടു സംസാരിച്ച മിശിഹാതന്നെയാണ്.
• ദിയാദേമാത്ത (diadēmata), കിരീടങ്ങൾ: വിജയികളായ വിശുദ്ധർ ധരിക്കുന്ന വിജയമാല്യമല്ല (സ്തെഫാനോസ്), രാജകിരീടങ്ങളാണിവ. സർപ്പവും മൃഗവും ഇത്തരം കിരീടങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നു (12:3; 13:1). യഥാർഥ രാജാവ് അനേകം കിരീടങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു: എല്ലാ രാജത്വവും അവിടുത്തേതാണ്.
• ഹോ ലോഗോസ് തൂ തെയൂ (ho logos tou theou), ദൈവവചനം: യോഹന്നാന്റെ രചനകൾ മാത്രമാണ് മിശിഹായെ വചനം എന്നു വിളിക്കുന്നത്: യോഹന്നാൻ 1:1, 14; 1 യോഹന്നാൻ 1:1; പിന്നെ ഇവിടെയും. മാംസം ധരിച്ച നിത്യവചനംതന്നെയാണ് ഈ കുതിരക്കാരൻ.
• പൊയിമാനെയ് (poimanei), അവിടുന്ന് ഭരിക്കും: സങ്കീർത്തനം 2:9-ന്റെ ഗ്രീക്കുരൂപത്തിൽനിന്ന് എടുത്ത ഈ ക്രിയയുടെ അർഥം മേയ്ക്കുക, ഇടയനായിരിക്കുക എന്നാണ്. വെളിപാടിലെ രാജാവ് ഇടയനുമാണ്; അവിടുത്തെ ഇരുമ്പുദണ്ഡ് വിധിക്കാൻ മാത്രമല്ല, കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുമുള്ളതാണ് (7:17 താരതമ്യം ചെയ്യുക).

വാക്യാനുസൃതം.

“അവൻ രക്തത്തിൽ മുക്കിയ മേലങ്കി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ നാമം ദൈവവചനം എന്നാണ്.” (19:13)

ഒരു യുദ്ധവും നടക്കുന്നതിനുമുമ്പേ മേലങ്കി രക്തം പുരണ്ടതാണ്. സ്വന്തം രക്തം, കൊല്ലപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം (5:6, 9) ആണ് ഇവിടെ എന്നു പുരാതനരും ആധുനികരുമായ പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കാണുന്നു. മുന്തിരിച്ചക്കിൽ ചവിട്ടി കറപുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങളുമായി വരുന്നവനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏശയ്യാ 63:1–3-നെയും ഈ ചിത്രം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

“അവന്റെ വായിൽനിന്നു മൂർച്ചയുള്ള ഒരു വാൾ പുറപ്പെടുന്നു.” (19:15)

ആയുധം കൈയിലല്ല, വായിലാണ്. അത് അവിടുത്തെ വചനമാണ്; തന്റെ വാക്കിന്റെ വടികൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഭൂമിയെ പ്രഹരിക്കും എന്ന് ഏശയ്യാ 11:4 പറയുന്നതുപോലെ.

“അവനു മേലങ്കിയിലും തുടയിലും എഴുതപ്പെട്ട … രാജാക്കൻമാരുടെ രാജാവും നാഥൻമാരുടെ നാഥനും.” (19:16)

പൗരസ്ത്യദേശങ്ങളിലെ മഹാചക്രവർത്തിമാർ രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ് എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു (എസെക്കിയേൽ 26:7; ദാനിയേൽ 2:37). നിയമാവർത്തനം 10:17 ദൈവത്തെ ദേവന്മാരുടെ ദൈവവും നാഥന്മാരുടെ നാഥനും എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ നാമം എല്ലാവർക്കും വായിക്കാവുന്നിടത്ത് എഴുതിയിരിക്കുന്നു: മേലങ്കിയിലും, കുതിരക്കാരന്റെ വാൾ തൂങ്ങുന്ന തുടയിലും.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മിശിഹായുടെ രാജ്യം സഭയിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ സന്നിഹിതമാണെങ്കിലും, രാജാവിന്റെ പുനരാഗമനത്തിൽ ശക്തിയോടും മഹത്വത്തോടുംകൂടെ അതു പൂർത്തിയാകാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ എന്നും, അതിനാൽ ക്രൈസ്തവർ, പ്രത്യേകിച്ച് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ, മാറാനാ താ, കർത്താവേ വരണമേ എന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നു എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 671). വെളിപാട് അക്രമത്തിന് ഒരു ന്യായീകരണവും നൽകുന്നില്ല. അതിലെ രാജാവ് ജയിക്കുന്നത് തന്റെ രക്തത്താലും വചനത്താലുമാണ്; അവിടുത്തെ അനുയായികൾ ജയിക്കുന്നത് കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്താലും തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ വചനത്താലുമാണ് (12:11). പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവരോട് ഈ ദർശനം പറയുന്നു: നിങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തികൾക്കല്ല അവസാനവാക്ക്; അവസാനവാക്ക് ദൈവവചനത്തിന്റേതാണ്.

യോഹന്നാൻ 18:33–37 · എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല

പശ്ചാത്തലം.

പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിലുള്ള വിചാരണ ഏഴു രംഗങ്ങളായാണ് യോഹന്നാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്; രംഗങ്ങൾ പ്രത്തോറിയത്തിന്റെ പുറത്തും അകത്തുമായി മാറിമാറി നടക്കുന്നു (18:28–19:16). പെസഹായ്ക്കുമുമ്പ് അശുദ്ധരാകാതിരിക്കാൻ മതാധികാരികൾ പുറത്തുതന്നെ നിൽക്കുന്നു (18:28). അകത്ത് പീലാത്തോസ് ഈശോയെ തനിച്ചു ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അകത്തുനടക്കുന്ന ആദ്യരംഗമാണ് ഇന്നത്തെ വായന.

ഏകദേശം എ.ഡി. 26 മുതൽ 36 വരെ യൂദയായിലെ റോമൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു പോന്തിയൂസ് പീലാത്തോസ്. മരണശിക്ഷ നടപ്പാക്കാൻ റോമൻ ഭരണാധികാരിക്കു മാത്രമേ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ (18:31). അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കുറ്റം രാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു: യഹൂദരുടെ രാജാവ് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവൻ സീസറിനെതിരേയുള്ള വിപ്ലവകാരിയാണ്.

ഘടന.

• 33: പീലാത്തോസിന്റെ ചോദ്യം: നീ യഹൂദരുടെ രാജാവാണോ?
• 34–35: ഈശോ ചോദ്യത്തെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു; സ്വന്തം ജനവും പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരുമാണ് ഈശോയെ ഏൽപിച്ചതെന്നു പീലാത്തോസ് മറുപടി പറയുന്നു.
• 36: എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല.
• 37: ഈശോ രാജപദവി സ്വന്തം അർഥത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു: സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാനാണ് അവിടുന്നു വന്നത്.
• ¶ ഇവിടെ സ്ഥാനങ്ങൾ മാറിമറിയുന്നു. താനാണു ന്യായാധിപൻ എന്നു പീലാത്തോസ് കരുതുന്നു; എന്നാൽ യോഹന്നാന്റെ വിവരണത്തിൽ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് ഈശോയാണ്; സത്യത്താൽ വിധിക്കപ്പെടുന്നതു പീലാത്തോസും.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ബസിലെയ (basileia), രാജ്യം, രാജത്വം: ഈ ഗ്രീക്കുവാക്കിനു ഭരണപ്രദേശം എന്നും രാജകീയാധികാരം എന്നും അർഥമുണ്ട്. തന്റെ രാജത്വത്തെക്കുറിച്ച്, താൻ രാജാവായിരിക്കുന്ന രീതിയെക്കുറിച്ചാണ് ഈശോ സംസാരിക്കുന്നത്.
• എക് തൂ കോസ്മൂ തൂത്തൂ (ek tou kosmou toutou), ഈ ലോകത്തിൽനിന്ന്: എക് എന്ന ഗ്രീക്കുപദം ഉദ്ഭവത്തെ കുറിക്കുന്നു. തന്റെ രാജ്യം ഈ ലോകത്തിൽ ഇല്ല എന്നല്ല, അത് ലോകത്തിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്നതോ ലോകത്തിന്റെ രീതികളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതോ അല്ല എന്നാണ് ഈശോ പറയുന്നത്. പി.ഒ.സി. ബൈബിളിലെ ഐഹികമല്ല എന്ന വാക്ക് ഈ അർഥം നന്നായി പ്രകടമാക്കുന്നു.
• അലേത്തെയ (alētheia), സത്യം: യോഹന്നാനിൽ സത്യം ശരിയായ ഒരു പ്രസ്താവന മാത്രമല്ല; ഈശോയിൽ വെളിപ്പെട്ട ദൈവികയാഥാർഥ്യമാണ്. വഴിയും സത്യവും ജീവനും ഞാനാണ് എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു (14:6). സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവനാകുക എന്നാൽ അവിടുത്തേതാകുക എന്നാണ്.
• മാർത്തുറെയിൻ (martyrein), സാക്ഷ്യം നൽകുക: രക്തസാക്ഷി എന്നർഥമുള്ള മാർട്ടിർ എന്ന വാക്ക് ഇതിൽനിന്നാണ്. സാക്ഷിയായിട്ടാണ് ഈശോ രാജാവായിരിക്കുന്നത്; അവിടുത്തെ സിംഹാസനം കുരിശായിരിക്കും.

വാക്യാനുസൃതം.

“നീ യഹൂദരുടെ രാജാവാണോ?” (18:33)

നാലു സുവിശേഷങ്ങളിലും ഈശോയോടുള്ള പീലാത്തോസിന്റെ ആദ്യചോദ്യം ഇതാണ്. ഇതേ സ്ഥാനപ്പേര് ഹീബ്രുവിലും ലത്തീനിലും ഗ്രീക്കിലും കുരിശിനു മുകളിൽ എഴുതപ്പെടും (19:19–20).

“എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല. ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാൻ യഹൂദർക്ക് ഏൽപിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ എന്റെ സേവകർ പോരാടുമായിരുന്നു.” (18:36)

യോഹന്നാനിൽ പലപ്പോഴും എന്നപോലെ, ഇവിടെ യഹൂദർ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ഈശോയെ ഏൽപിച്ചുകൊടുത്ത അധികാരികളെയാണ്, യഹൂദജനത്തെ മുഴുവനുമല്ല. ഈശോയും അവിടുത്തെ അമ്മയും ശ്ലീഹന്മാരും യഹൂദരായിരുന്നു. അവിടുത്തെ രാജ്യം വ്യത്യസ്തമാണെന്നതിന്റെ തെളിവ് ലളിതമാണ്: ആരും അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി പോരാടുന്നില്ല. തോട്ടത്തിൽവച്ച് വാൾ ഉറയിലിടാൻ അവിടുന്നു പത്രോസിനോടു പറഞ്ഞു (18:11).

“ഇതിനുവേണ്ടിയാണു ഞാൻ ജനിച്ചത്. ഇതിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഈ ലോകത്തിലേക്കു വന്നതും സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാൻ. സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു.” (18:37)

ജനിച്ചു, ലോകത്തിലേക്കു വന്നു എന്നീ വാക്കുകൾ മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു എന്നത് നല്ല ഇടയനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: എന്റെ ആടുകൾ എന്റെ സ്വരം ശ്രവിക്കുന്നു (10:27). രാജാവ് ഇടയനാണ്; ശ്രവിക്കുന്നവരാണ് അവിടുത്തെ പ്രജകൾ.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു: എന്റെ രാജ്യം ഇവിടെയില്ല എന്നല്ല, ഇവിടെനിന്നുള്ളതല്ല എന്നാണ് ഈശോ പറഞ്ഞത്; ലോകാവസാനംവരെ അവിടുത്തെ രാജ്യം ഈ ലോകത്തിലുണ്ട്; എന്നാൽ അതിന്റെ ഉദ്ഭവവും ശക്തിയും ലോകത്തിൽനിന്നല്ല (ആശയം). മിശിഹായ്ക്കു സമൂഹത്തിന്മേൽ ഒരവകാശവുമില്ല എന്ന മട്ടിൽ ജീവിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ഒരു ലോകത്തിനുവേണ്ടി, 1925-ൽ ക്വാസ് പ്രീമാസ് എന്ന ചാക്രികലേഖനത്തിലൂടെ പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാർപാപ്പ മിശിഹാരാജന്റെ തിരുനാൾ സ്ഥാപിച്ചു. സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം നൽകാനാണ് താൻ വന്നതെന്നു പീലാത്തോസിന്റെ മുമ്പിൽ മിശിഹാ പ്രഖ്യാപിച്ചു എന്നും (CCC 2471), സർവസൃഷ്ടിയുടെയും, പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളുടെയും, മേലുള്ള മിശിഹായുടെ രാജത്വം സഭ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നും (CCC 2105) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെയും ജീവന്റെയും രാജ്യം, വിശുദ്ധിയുടെയും കൃപയുടെയും രാജ്യം, നീതിയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും രാജ്യം എന്നാണ് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ അവിടുത്തെ രാജ്യത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 36).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

മെൽക്കിസെദെക്ക് മിശിഹാതന്നെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതായിരുന്നോ?

മെൽക്കിസെദെക്കിനെ ഒരു യഥാർഥ പുരോഹിതരാജാവായും മിശിഹായുടെ പ്രതിരൂപമായുമാണ് സഭ വായിക്കുന്നത്, മിശിഹാതന്നെയായിട്ടല്ല. അദ്ദേഹത്തിന് പിതാവും മാതാവും വംശാവലിയും ഇല്ല എന്നു ഹെബ്രായലേഖനം (7:3) പറയുമ്പോൾ, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം അവ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നാണ് അർഥം; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ദൈവപുത്രനു സദൃശനാകുന്നു. മുന്നോട്ടു വിരൽചൂണ്ടുന്ന ഒരു അടയാളമാണ് അദ്ദേഹം.

രാജാവിനെ ചോദിച്ചത് ദൈവത്തെ തിരസ്കരിക്കലായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവം എന്തുകൊണ്ട് അത് അനുവദിച്ചു?

ദൈവം മനുഷ്യന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ മാനിക്കുന്നു; മോശമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെപ്പോലും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. രാജവാഴ്ച അനേകം പാപങ്ങൾക്കു കാരണമായി; എന്നാൽ അതിൽനിന്നു ദൈവം ദാവീദിന്റെ ഭവനം രൂപപ്പെടുത്തി; അതിൽനിന്നു മിശിഹാ ജനിച്ചു. രക്ഷയുടെ രീതി ഇതാണ്: നാം നശിപ്പിക്കുന്നതിൽനിന്നുപോലും ദൈവം നന്മ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.

എന്റെ രാജ്യം ഐഹികമല്ല എന്നതിന്റെ അർഥം വിശ്വാസത്തിനു പൊതുജീവിതത്തിൽ ഒന്നും പറയാനില്ല എന്നാണോ?

അല്ല. മിശിഹായുടെ രാജ്യം ലൗകികാധികാരത്തിൽനിന്നു വരുന്നില്ലെന്നും ബലപ്രയോഗത്താൽ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നുമാണ് അർഥം. എന്നാൽ അതു സകലത്തെയും സ്പർശിക്കുന്നു: മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സാക്ഷിയെ മാനിച്ചുകൊണ്ട്, കുടുംബത്തിലും ജോലിയിലും സമൂഹത്തിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും മിശിഹായുടെ പ്രകാശം എത്തിക്കാൻ ക്രൈസ്തവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (CCC 2105; ഗൗദിയും എത് സ്പെസ് 76).

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

സഭ തന്റെ കർത്താവിനെ നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് സീറോ മലബാർ ആരാധനാവത്സരം അവസാനിക്കുന്നത്. പള്ളിക്കൂദാശക്കാലത്തെ ആഴ്ചകൾ സഭയെ ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലമായും മണവാട്ടിയായും അവതരിപ്പിച്ചു; ഇന്ന് സഭ തന്റെ മണവാളനെ രാജാവായി കാണുന്നു. മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ അപ്പവും വീഞ്ഞും, രാജാവ് തന്നെത്തന്നെ ഭക്ഷണമായി നൽകുന്ന വിശുദ്ധ കുർബാനയിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. രക്തത്തിൽ മുക്കിയ മേലങ്കി, വിജയത്തിന്റെയും കർത്താവിന്റെ പുനരാഗമനത്തിന്റെയും അടയാളമായി പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം വണങ്ങുന്ന സ്ലീവായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. അടുത്ത ഞായറാഴ്ച മംഗളവാർത്തക്കാലത്തോടെ (സുവാറ) പുതിയ വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു: രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ് ആദ്യം വരുന്നതു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു ശിശുവായിട്ടാണ്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• അബ്രാം സോദോമിന്റെ സമ്പത്തു നിരസിച്ചു; മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിച്ചു. ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത നഷ്ടപ്പെടുത്തി എന്നെ സമ്പന്നനാക്കാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തൊക്കെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്?
• ദൈവത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തമായ വഴിയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിനു പകരം ഇസ്രായേലിനെപ്പോലെ മറ്റു ജനതകളെപ്പോലെയാകാൻ ഞാൻ ഏതെല്ലാം വിധത്തിൽ പ്രലോഭിതനാകുന്നു?
• കുതിരക്കാരന്റെ ആയുധം അവിടുത്തെ വായിലെ വാളാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ദൈവവചനം എങ്ങനെയാണ് പോരാടുന്നത്?
• സത്യത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ എന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നു എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. ഈ ആഴ്ച എന്റെ രാജാവായി ഞാൻ അവിടുത്തെ ശ്രവിക്കേണ്ടത് എവിടെയാണ്?