11 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ശക്തന്മാരെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു മറിച്ചിട്ടു; എളിയവരെ ഉയർത്തി. വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് സംതൃപ്തരാക്കി.” ലൂക്കാ 1:52–53
ലോകത്തെ തലകീഴാക്കുന്ന ഒരു ദൈവത്തെ മറിയത്തിന്റെ ഗാനം ആഘോഷിക്കുന്നു: അഹങ്കാരികൾ ചിതറിക്കപ്പെടുന്നു, ശക്തന്മാർ താഴ്ത്തപ്പെടുന്നു, എളിയവർ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു, വിശക്കുന്നവർ സംതൃപ്തരാക്കപ്പെടുന്നു. അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയപരിപാടിയല്ല, ദൈവപുത്രനെ വഹിക്കുന്ന നസറത്തിലെ ദരിദ്രയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ദൃശ്യമാകുന്ന ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ യുക്തിയാണ്.
പൗലോസ് ആ യുക്തി പണത്തിനു ബാധകമാക്കുന്നു: ഉള്ളതനുസരിച്ചു നൽകുക; നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സമൃദ്ധിയും അവരുടെ ആവശ്യവും തമ്മിൽ തുല്യതയുണ്ടാകേണ്ടതിന് (2 കോറിന്തോസ് 8:14). മരുഭൂമിയിലെന്നപോലെ, കൂടുതൽ ശേഖരിച്ചവർക്കു കൂടുതലോ കുറവു ശേഖരിച്ചവർക്കു കുറവോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇരുപത്തഞ്ചുനോമ്പ് അത്തരം പങ്കുവയ്ക്കലിന് ഇടമൊരുക്കാനുള്ളതാണ്.
വിഷയം: “വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് സംതൃപ്തരാക്കി.”
സ്തോത്രഗീതത്തിലെ തലകീഴാക്കലും ന്യായമായ പങ്കുവയ്ക്കലിലേക്കുള്ള പൗലോസിന്റെ വിളിയും.
“ദരിദ്രനെ അവിടുന്നു ധൂളിയിൽനിന്ന് ഉയർത്തുന്നു. അഗതിയെ കുപ്പയിൽനിന്നു സമുദ്ധരിക്കുന്നു.” 1 സാമുവൽ 2:8
“ശക്തന്മാരെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു മറിച്ചിട്ടു; എളിയവരെ ഉയർത്തി. വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് സംതൃപ്തരാക്കി.” ലൂക്കാ 1:52–53
ജീവിതത്തിൽ: അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരാളോട് ആദരവു കാണിക്കുക.
“പിന്നീട് ഓമെർകൊണ്ട് അളന്നുനോക്കിയപ്പോൾ കൂടുതൽ ശേഖരിച്ചവർക്ക് കൂടുതലോ, കുറവു ശേഖരിച്ചവർക്കു കുറവോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഓരോരുത്തനും ശേഖരിച്ചത് അവനു ഭക്ഷിക്കാൻ മാത്രമുണ്ടായിരുന്നു.” പുറപ്പാട് 16:18
“തന്റെ കാരുണ്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് തന്റെ ദാസനായ ഇസ്രായേലിനെ സഹായിച്ചു. നമ്മുടെ പിതാക്കൻമാരായ അബ്രാഹത്തോടും അവന്റെ സന്തതികളോടും എന്നേക്കുമായി ചെയ്ത വാഗ്ദാനം അനുസരിച്ചുതന്നെ.” ലൂക്കാ 1:54–55
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവയ്ക്കുന്നതു ദരിദ്രർക്കു നൽകുക.
“എനിക്കു നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം അനന്തമാണ്; നിന്നോടുള്ള വിശ്വസ്തത അചഞ്ചലവും.” ജറെമിയാ 31:3
“അവിടുത്തെ ഭക്തരുടെമേൽ തലമുറകൾ തോറും അവിടുന്ന് കരുണ വർഷിക്കും.” ലൂക്കാ 1:50
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു സന്ധ്യയ്ക്കു സ്തോത്രഗീതം ചൊല്ലുക.
ദൈവകരുണ എളിയവരെ ഉയർത്തുകയും വിശക്കുന്നവരെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നമ്മുടെ ഉപവാസവും അതുതന്നെ ചെയ്യണം.
തീരുമാനം: ഇരുപത്തഞ്ചുനോമ്പിലെ മിച്ചം ആവശ്യക്കാരായ ഒരു കുടുംബത്തിനു നൽകുക.
പ്രിയരേ, ജറുസലേമിലെ ദരിദ്രരായ ക്രൈസ്തവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പിരിവിനെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാർക്ക് എഴുതുന്നു. അവൻ കല്പിക്കുന്നില്ല, പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സമൃദ്ധിയും അവരുടെ ഇല്ലായ്മയും തമ്മിൽ സമത്വമുണ്ടാകണം എന്നതാണു കാര്യം (2 കോറി 8:13–14). ക്രൈസ്തവദാനം നീതിയുടെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും കാര്യമാണ്.
മിശിഹായുടെ മാതൃക അവൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: അവൻ സമ്പന്നനായിരുന്നിട്ടും, തന്റെ ദാരിദ്ര്യത്താൽ നിങ്ങൾ സമ്പന്നരാകേണ്ടതിന് നിങ്ങളെപ്രതി ദരിദ്രനായി (2 കോറി 8:9). പിറവിത്തിരുനാൾ ഇതുതന്നെയാണ്: നിത്യപുത്രൻ പുൽത്തൊട്ടിയിൽ ദരിദ്രനാകുന്നു. പിറവിത്തിരുനാളിലെ നമ്മുടെ ദാനം അവന്റെ ദാനത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അനുകരണമാണ്.
സുവിശേഷത്തിൽ മറിയം തന്റെ സ്തോത്രഗീതം പാടുന്നു: എന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുന്നു; എന്റെ ചിത്തം എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ ദാസിയുടെ താഴ്മയെ കടാക്ഷിച്ചു (ലൂക്കാ 1:46–48). താൻ ചെറിയവളാണെന്ന് മറിയത്തിന് അറിയാം; അതുകൊണ്ടാണ് ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വം അവൾ കാണുന്നത്.
പിന്നെ ദൈവത്തിന്റെ വലിയ തലകീഴ്മറിക്കലിനെക്കുറിച്ച് അവൾ പാടുന്നു: അഹങ്കാരികളെ ചിതറിച്ചു, ശക്തരെ സിംഹാസനങ്ങളിൽനിന്നു താഴെയിറക്കി, എളിയവരെ ഉയർത്തി; വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങളാൽ സംതൃപ്തരാക്കി, സമ്പന്നരെ വെറുംകൈയോടെ പറഞ്ഞയച്ചു (ലൂക്കാ 1:51–53). ദൈവം ദരിദ്രരുടെയും എളിയവരുടെയും പക്ഷത്താണ്.
ഇതൊരു രാഷ്ട്രീയമുദ്രാവാക്യമല്ല; ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ യുക്തിയാണ്. അഹങ്കാരികൾ തങ്ങളെക്കൊണ്ടുതന്നെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ദൈവത്തെ സ്വീകരിക്കാനാവില്ല. സമ്പത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ ശൂന്യരായി മടങ്ങുന്നു. എളിയവരും വിശക്കുന്നവരും നിറയ്ക്കപ്പെടുന്നു.
ദാനധർമമില്ലാതെ നമ്മുടെ നോമ്പ് പൂർണമാകുന്നില്ല. നോമ്പുകാലത്ത് ഓരോ ഭക്ഷണത്തിൽനിന്നും ദരിദ്രർക്കായി ഒരു പിടി അരി മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന പതിവ് നമ്മുടെ പൂർവികർക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആ പതിവ് നമ്മുടേതായ രീതിയിൽ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാം: നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവരുന്ന പണം പിറവിത്തിരുനാളിനുമുമ്പ് ആവശ്യക്കാരനു നൽകാം.
ഇന്ന് മറിയത്തിന്റെ സ്തോത്രഗീതം സാവധാനം പ്രാർഥിക്കാം; വിനീതഹൃദയങ്ങളും തുറന്ന കൈകളും നൽകാൻ അമ്മയോടു യാചിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദൈവം ദരിദ്രരെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് മറിയം പാടി. ഈ ക്രിസ്മസിന് ദരിദ്രനായ ഒരു കുട്ടിയുമായി എന്തെങ്കിലും പങ്കുവയ്ക്കൂ!
പരിശുദ്ധനായ ദൈവമേ, അങ്ങ് എളിയവരെ ഉയർത്തുകയും വിശക്കുന്നവരെ സംതൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറിയത്തിന്റേതുപോലെ എന്റെ ഉപവാസം ഉദാരവും എന്റെ ഹൃദയം എളിമയുള്ളതുമാക്കണമേ. ആമേൻ.
ജറുസലെമിലെ ദരിദ്രരായ ക്രൈസ്തവർക്കുവേണ്ടി തുടങ്ങിയ ധനശേഖരണം പൂർത്തിയാക്കാൻ പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ സമത്വമുണ്ടാകണം. വിശക്കുന്നവരെ സംതൃപ്തരാക്കുകയും സമ്പന്നരെ വെറുംകൈയോടെ പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു മറിയം പാടുന്നു. ഡിസംബർ 8-ലെ തിരുനാളിൽ ഈ ഗീതത്തിന്റെ ആദ്യപകുതി, ദൈവം പരിശുദ്ധ അമ്മയ്ക്കു ചെയ്തത്, നാം ധ്യാനിച്ചു. ഇന്നു നാം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അതിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയാണ്: ദൈവം ലോകത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്. മറിയത്തിന്റെ ഗീതവും പൗലോസിന്റെ ധനശേഖരണവും ഒരേ ദിശയിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ വരവ് ആരുടെ പക്കൽ എന്തുണ്ട് എന്നതിനെ മാറ്റുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ജറുസലെമിലെ ദരിദ്രരായ വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ വിജാതീയസഭകളിൽ പൗലോസ് വർഷങ്ങളോളം ധനശേഖരണം നടത്തി (ഗലാത്തിയാ 2:10; റോമാ 15:25–27). അദ്ദേഹത്തിന് അതു വെറും സഹായമായിരുന്നില്ല: യഹൂദരും വിജാതീയരും മിശിഹായിൽ ഒരേ ശരീരമാണെന്നതിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. ഒരു വർഷംമുമ്പ് കോറിന്തോസുകാർ ഉത്സാഹത്തോടെ അതു തുടങ്ങിയിരുന്നു (8:10); പിന്നീട് ഉപേക്ഷിച്ചു. മക്കെദോനിയായിൽനിന്ന് എഴുതുന്ന പൗലോസ് സൗമ്യമായി അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ് ഏറ്റവും ആഴമുള്ള കാരണം അദ്ദേഹം പറയുന്നു: സമ്പന്നനായിരുന്ന മിശിഹാ നമ്മെപ്രതി ദരിദ്രനായി (8:9).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“താത്പര്യത്തോടെയാണു നൽകുന്നതെങ്കിൽ ഒരുവന്റെ കഴിവനുസരിച്ചുള്ള ദാനം ദൈവം സ്വീകരിക്കും.” (8:12)
അല്പം നൽകുന്ന ദരിദ്രർക്ക് ആശ്വാസം; കൂടുതൽ നൽകാൻ കഴിയുന്നവർക്ക് ഒരു ചോദ്യം. വിധവയുടെ ചെമ്പുനാണയം ഓർക്കുക (ലൂക്കാ 21:1–4).
“അവരുടെ സമൃദ്ധിയിൽനിന്ന് നിങ്ങളുടെ കുറവു നികത്തപ്പെടുന്നതിന്, നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സമൃദ്ധിയിൽനിന്ന് അവരുടെ കുറവു നികത്തണമെന്നും അപ്രകാരം സമത്വമുണ്ടാകണമെന്നുമാണ്.” (8:14)
ഇന്ന് ഒരാൾ കൊടുക്കുന്നു; നാളെ അയാൾക്കു ലഭിച്ചേക്കാം. ജറുസലെം വിജാതീയർക്കു നൽകിയ സുവിശേഷത്തിന്റെ ആത്മീയസമ്പത്തും പൗലോസ് ഓർക്കുന്നുണ്ടാകാം (റോമാ 15:27).
“എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, അധികം സമ്പാദിച്ചവന് ഒന്നും മിച്ചമുണ്ടായിരുന്നില്ല; അൽപം സമ്പാദിച്ചവനു കുറവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.” (8:15)
പുറപ്പാട് 16:18. മരുഭൂമിയിൽ ഓരോരുത്തരും എത്ര മന്നാ ശേഖരിച്ചാലും ഓരോരുത്തർക്കും മതിയായിരുന്നു. അതേ ദൈവപരിപാലന, ഇപ്പോൾ മനുഷ്യകരങ്ങളിലൂടെ, സഭയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി പൗലോസ് കാണുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
“അന്നന്നത്തെ അപ്പം” വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു: സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളിലെ ദാരിദ്ര്യം പങ്കുവയ്ക്കലാണ്; നിർബന്ധംകൊണ്ടല്ല, സ്നേഹംകൊണ്ട്; അങ്ങനെ ചിലരുടെ സമൃദ്ധി മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവു നികത്തുന്നു (CCC 2833). ഭൂമിയുടെ വിഭവങ്ങൾ എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാണെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2402–2406). നമ്മുടെ വസ്തുക്കളിൽ ദരിദ്രർക്കു പങ്കു നൽകാതിരിക്കുന്നത് അവരിൽനിന്നു മോഷ്ടിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണെന്ന വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോമിന്റെ വാക്കുകളും ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 2446).
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേലിന്റെ വിമോചനഗീതങ്ങളുടെ നിരയിലാണ് ഈ സ്തോത്രഗീതം: മിരിയാമിന്റേത് (പുറപ്പാട് 15), ദബോറായുടേത് (ന്യായാധിപന്മാർ 5), എല്ലാറ്റിനുമുപരി ഹന്നായുടേത് (1 സാമുവൽ 2:1–10). രണ്ടാം പകുതിയിൽ അതു മറിയത്തിന്റെ സ്വന്തം കഥയിൽനിന്നു ലോകം മുഴുവനോടുമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സമീപനത്തിലേക്കു തിരിയുന്നു. പാടുന്നത് ഹേറോദേസിന്റെയും റോമിന്റെയും കാലത്ത്, അധീനദേശത്തെ ഒരു ദരിദ്രസ്ത്രീയാണ്. ഇസ്രായേലിലെ “കർത്താവിന്റെ ദരിദ്രർ” ഇതിനായി ഏറെക്കാലം കാത്തിരുന്നതാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ശക്തന്മാരെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു മറിച്ചിട്ടു; എളിയവരെ ഉയർത്തി.” (1:52)
ഗ്രീക്കിലെ ക്രിയകൾ ഭൂതകാലത്തിലാണ്. പ്രവാചകന്മാരെപ്പോലെ, ഭാവിയെ നടന്നുകഴിഞ്ഞതായി മറിയം പാടുന്നു; ഉദരത്തിൽ വഹിക്കുന്ന ശിശുവിൽ ദൈവം അത് ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
“വിശക്കുന്നവരെ വിശിഷ്ടവിഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് സംതൃപ്തരാക്കി; സമ്പന്നരെ വെറുംകൈയോടെ പറഞ്ഞയച്ചു.” (1:53)
ലൂക്കായിലെ സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങളും ദുരിതങ്ങളും ഇതിനോടു യോജിക്കുന്നു (6:20–26). സമ്പത്തു തന്നെയല്ല കുറ്റം; ദൈവത്തെ ഒന്നിനും ആവശ്യമില്ല എന്ന സ്വയംപര്യാപ്തതയാണ് അപകടം. ഹന്നായും ഇതുതന്നെ പാടി (1 സാമുവൽ 2:5).
“നമ്മുടെ പിതാക്കൻമാരായ അബ്രാഹത്തോടും അവന്റെ സന്തതികളോടും എന്നേക്കുമായി ചെയ്ത വാഗ്ദാനം അനുസരിച്ചുതന്നെ.” (1:55)
ഗീതം ഓർമയിൽ അവസാനിക്കുന്നു: ഇത് ഒരു പുതിയ ദൈവമല്ല. പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: നാൽപത്താറാം വാക്യത്തിൽ പഴയ ലത്തീൻ സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ ചിലത് “എലിസബത്ത് പറഞ്ഞു” എന്നു വായിക്കുന്നു. എന്നാൽ മിക്കവാറും എല്ലാ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും സഭയുടെ സ്ഥിരമായ വായനയും ഈ ഗീതം മറിയത്തിന്റേതായി നൽകുന്നു.
“മറിയം അവളുടെകൂടെ മൂന്നു മാസത്തോളം താമസിച്ചു. പിന്നെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി.” (1:56)
ഓബദ്ഏദോമിന്റെ ഭവനത്തിൽ പേടകം താമസിച്ചതുപോലെ മൂന്നു മാസം (2 സാമുവൽ 6:11). ലൂക്കാ അതു ലളിതമായി പറയുന്നു. തലകീഴ്മറിക്കലിനെക്കുറിച്ചു പാടുന്ന മാതാവ് അവിടെ താമസിച്ചു സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവഹിതത്തിനു പൂർണമായി സമർപ്പിതയായിരുന്ന നസറത്തിലെ മറിയം ഭീരുവായ ഒരു കീഴ്‌വഴക്കക്കാരിയായിരുന്നില്ലെന്നും, എളിയവരുടെയും പീഡിതരുടെയും പക്ഷത്തു ദൈവം നിൽക്കുന്നുവെന്ന് മാതാവ് പ്രഘോഷിക്കുന്നുവെന്നും വിശുദ്ധ പോൾ ആറാമൻ എഴുതി (മരിയാലിസ് കുൾത്തൂസ് 37). ദരിദ്രരോടുള്ള സഭയുടെ പ്രത്യേകസ്നേഹത്തിന്റെ ഉറവിടം വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ഈ ഗീതത്തിൽ കണ്ടു (രക്ഷകന്റെ മാതാവ് 37). ദൈവം വലിയകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു എന്നു മറിയത്തോടൊപ്പം ഏറ്റുപറയുന്നതാണ് ആരാധന എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2097).
ഈ സ്തോത്രഗീതം ഒരു രാഷ്ട്രീയവിപ്ലവത്തിനുള്ള ആഹ്വാനമാണോ?
അക്രമത്തിന്റെ ഒരു പരിപാടി എന്ന നിലയിൽ അല്ല. പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ദൈവമാണ്; തലകീഴ്മറിക്കൽ ആരംഭിക്കുന്നത് അഹങ്കാരികളുടെ ഹൃദയവിചാരത്തിലാണ് (1:51). എന്നാൽ അതു വെറും “ആത്മീയ”വുമല്ല. അതു പറയുന്ന ദാരിദ്ര്യവും വിശപ്പും യഥാർഥമാണ്; ദരിദ്രരോടുള്ള യഥാർഥമായ ഒരു കടമ സഭ അതിൽനിന്ന് എടുക്കുന്നു (രക്ഷകന്റെ മാതാവ് 37; CCC 2448). രണ്ടു വശവും നിലനിർത്തണം.