25 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“ദൂതൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഇതാ, സകല ജനത്തിനുംവേണ്ടിയുള്ള വലിയ സന്തോഷത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു. ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ, കർത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 2:10–11
“ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ, കർത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.” ക്രിസ്മസ് ഒരു ശിശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വൈകാരികകഥയല്ല; ദൈവം മനുഷ്യനായി എന്ന പ്രഖ്യാപനമാണ്. സമസ്തവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നിത്യപുത്രൻ ബേത്ലെഹെമിൽ കന്യകാമറിയത്തിൽനിന്നു ജനിക്കുന്നു; സത്രത്തിൽ ഇടമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തപ്പെടുന്നു.
പ്രവാചകന്മാർ ഇതു വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ഏശയ്യാ: “യുവതി ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. അവൻ ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും”; “നമുക്ക് ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു… സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ്.” മിക്കാ: ചെറിയ ബേത്ലെഹെമിൽനിന്ന് “പണ്ടേ, യുഗങ്ങൾക്കുമുൻപേ, ഉള്ളവൻ” പുറപ്പെടും; അവൻ തന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കും; “അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമായിരിക്കും.” പൗലോസ് എല്ലാം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു: “കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി… നമ്മെ പുത്രൻമാരായി ദത്തെടുക്കേണ്ടതിന്.”
വാർത്ത ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് ദരിദ്രരും അരികുകളിലുള്ളവരുമായ ഇടയന്മാരാണ്. അവർക്കു നൽകപ്പെടുന്ന അടയാളം എളിയതാണ്: “പിള്ളക്കച്ചകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ്, പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു ശിശു.” സ്വർഗം പാടുന്നു: “അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ദൈവത്തിനു മഹത്വം! ഭൂമിയിൽ ദൈവകൃപ ലഭിച്ചവർക്കു സമാധാനം!” ഇടയന്മാർ “അതിവേഗം” പോയി ശിശുവിനെ കണ്ടെത്തി ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു തിരിച്ചുപോകുന്നു. മറിയമാകട്ടെ “ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.”
സർവസൃഷ്ടിയെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ ഒരു പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടന്നുവെന്നു പറയാൻ സുറിയാനിപാരമ്പര്യം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. “അപ്പത്തിന്റെ ഭവനമായ” ബേത്ലെഹെം നമുക്കു ജീവന്റെ അപ്പം നൽകുന്നു. ക്രിസ്മസ് നേരേ ബലിപീഠത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു: പുൽത്തൊട്ടിയിൽ ജനിച്ചവൻ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ തന്നെത്തന്നെ നമുക്കു നൽകുന്നു.
വിഷയം: “നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.”
ക്രിസ്മസ്: മാംസമായ വചനം, ബേത്ലെഹെമിൽ ജനിച്ചവൻ, ഇടയന്മാരോട് അറിയിക്കപ്പെട്ടവൻ, പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തപ്പെട്ടവൻ, ജീവന്റെ അപ്പം.
“എന്തെന്നാൽ, നമുക്ക് ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആധിപത്യം അവന്റെ ചുമലിലായിരിക്കും; വിസ്മയനീയനായ ഉപദേഷ്ടാവ്, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യനായ പിതാവ്, സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന് അവൻ വിളിക്കപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 9:6
“ദൂതൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഇതാ, സകല ജനത്തിനുംവേണ്ടിയുള്ള വലിയ സന്തോഷത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു. ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ, കർത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.” ലൂക്കാ 2:10–11
ജീവിതത്തിൽ: കുടുംബമൊന്നിച്ചു പുൽക്കൂടിനുമുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി പ്രാർഥിക്കുക.
“ബേത്ലെഹെം- എഫ്രാത്താ, യൂദാഭവനങ്ങളിൽ നീ ചെറുതാണെങ്കിലും ഇസ്രായേലിനെ ഭരിക്കേണ്ടവൻ എനിക്കായി നിന്നിൽനിന്നു പുറപ്പെടും; അവൻ പണ്ടേ, യുഗങ്ങൾക്കുമുൻപേ, ഉള്ളവനാണ്.” മിക്കാ 5:2
“ഇതായിരിക്കും നിങ്ങൾക്ക് അടയാളം: പിള്ളക്കച്ചകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ്, പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു ശിശുവിനെ നിങ്ങൾ കാണും.” ലൂക്കാ 2:12
ജീവിതത്തിൽ: ദരിദ്രമായ ഒരു കുടുംബവുമായി ക്രിസ്മസ് ഭക്ഷണമോ സമ്മാനമോ പങ്കുവയ്ക്കുക.
“അവർ തങ്ങളുടെ വാളുകൾ കൊഴുവായും കുന്തങ്ങൾ വാക്കത്തിയായും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തും. ജനം ജനത്തിനെതിരേ വാളുയർത്തുകയില്ല. അവർ മേലിൽ യുദ്ധം അഭ്യസിക്കുകയില്ല.” മിക്കാ 4:3
“അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ദൈവത്തിനു മഹത്വം! ഭൂമിയിൽ ദൈവകൃപ ലഭിച്ചവർക്കു സമാധാനം!” ലൂക്കാ 2:14
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരാളുമായി രമ്യതപ്പെടുക.
ജീവന്റെ അപ്പം പുൽത്തൊട്ടിയിലും നമ്മുടെ ബലിപീഠത്തിലും കിടക്കുന്നു.
നമുക്ക് ആരാധിക്കാം, ധ്യാനിക്കാം, സദ്വാർത്ത പങ്കുവയ്ക്കാം.
തീരുമാനം: ക്രിസ്മസിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ദിവസം എല്ലാ ദിവസവും പുൽക്കൂടിനുമുമ്പിൽ പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷവും വിശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ക്രിസ്മസ്! ഇടയന്മാരോടു സംസാരിച്ചതുപോലെ ഇന്നു ദൂതൻ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു: “ഭയപ്പെടേണ്ടാ. ഇതാ, സകല ജനത്തിനുംവേണ്ടിയുള്ള വലിയ സന്തോഷത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു: നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ, കർത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.”
ഇതാണു നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയം. സമസ്തവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപുത്രൻ മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ രാജാവായല്ല, സത്രത്തിൽ ഇടമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ശിശുവായി അവിടുന്നു വന്നു. ഏശയ്യാ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു: “നമുക്ക് ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു… സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ്.” ചെറിയ ബേത്ലെഹെമിൽനിന്ന് അവിടുന്നു വരുമെന്നു മിക്കാ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്നു വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറുന്നു.
ആരാണ് ആദ്യം വാർത്ത കേട്ടത്? റോമിലെയോ ജറുസലേമിലെയോ അധികാരികളല്ല, രാത്രിയിൽ വയലിലായിരുന്ന ദരിദ്രരായ ഇടയന്മാർ. ചെറിയവരുടെയും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും രാത്രി മുഴുവൻ അധ്വാനിക്കുന്നവരുടെയും അടുക്കലേക്കാണു ദൈവം ആദ്യം വരുന്നത്. അടയാളം എത്ര എളിയതാണ്: പിള്ളക്കച്ചകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ്, പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ശിശു. അധികാരത്തിലും ബഹളത്തിലും ദൈവത്തെ അന്വേഷിച്ചാൽ നമുക്ക് അവിടുത്തെ നഷ്ടപ്പെടും. എളിമയിലാണ് അവിടുന്നു കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്.
ബേത്ലെഹെം എന്നാൽ “അപ്പത്തിന്റെ ഭവനം”; പുൽത്തൊട്ടി തീറ്റ കൊടുക്കുന്ന ഇടവും. നമ്മുടെ സുറിയാനിപിതാക്കന്മാർ ഇതു സ്നേഹിച്ചു: ഭക്ഷണം വയ്ക്കുന്നിടത്തു ജീവന്റെ അപ്പം കിടത്തപ്പെട്ടു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അതേ കർത്താവു നമ്മുടെ ബലിപീഠത്തിലുണ്ടാകും; നാം അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കും. അതാണു നമ്മുടെ ക്രിസ്മസ്: നമ്മിൽ ജനിക്കുന്ന മിശിഹാ.
അതുകൊണ്ട് ഇടയന്മാർ ചെയ്തതുപോലെ നമുക്കും ചെയ്യാം: അതിവേഗം പോകാം, അവിടുത്തെ ആരാധിക്കാം, പിന്നെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും മറ്റുള്ളവരോടു പറഞ്ഞുകൊണ്ടും മടങ്ങാം. മറിയം ചെയ്തതുപോലെയും ചെയ്യാം: ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കാം. സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് നിങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങൾക്കും നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനും ലോകം മുഴുവനും സമാധാനം നൽകട്ടെ. എല്ലാവർക്കും അനുഗൃഹീതമായ ക്രിസ്മസ്! ആമേൻ.
ബേത്ലെഹെം എന്നാൽ അപ്പത്തിന്റെ ഭവനം. അവിടെ ജനിച്ച ഉണ്ണി കാലിത്തൊഴുത്തിലെ പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തപ്പെട്ടു. ആദ്യദിവസംമുതൽ അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ ഭക്ഷണമായി നൽകി.
📖 മിക്കാ 5:2–4
📖 ലൂക്കാ 2:4–7
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു തിരുശരീരം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ബേത്ലെഹെമിനെ ഓർക്കുക.
📖 ഏശയ്യാ 1:3
📖 യോഹന്നാൻ 6:35, 51
ജീവിതത്തിൽ: പുൽക്കൂടിനു മുമ്പിലും ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിലും ഒരേ വിശ്വാസത്തോടെ മുട്ടുകുത്തുക.
📖 ഏശയ്യാ 58:7
📖 ലൂക്കാ 2:15–20
ജീവിതത്തിൽ: ദരിദ്രമായ ഒരു കുടുംബവുമായി ഭക്ഷണമോ സമ്മാനമോ പങ്കുവയ്ക്കുക.
ബേത്ലെഹെമിലെ ഉണ്ണി നമ്മുടെ ബലിപീഠങ്ങളിൽ അപ്പമായി തന്നെത്തന്നെ നൽകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നാം അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുകയും പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ക്രിസ്മസ് പൂർത്തിയാകുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ക്രിസ്മസിന് ആട്ടിടയരുടെ വിശ്വാസത്തോടെ തിരുശരീരം സ്വീകരിക്കും; ആവശ്യത്തിലായിരിക്കുന്ന ഒരാളുമായി എന്റെ അപ്പം പങ്കുവയ്ക്കും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, എല്ലാവർക്കും സന്തോഷവും അനുഗ്രഹവും നിറഞ്ഞ ക്രിസ്മസ് ആശംസിക്കുന്നു! ഇന്ന് യൂദയായിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിലേക്ക് ആത്മാവിൽ നമുക്കു പോകാം. അതിന്റെ പേര് ബേത്ലെഹെം. ഹീബ്രുഭാഷയിൽ ബേത്ലെഹെം എന്നാൽ അപ്പത്തിന്റെ ഭവനം. മറ്റെവിടെയുമല്ല, അവിടെ ജനിക്കാനാണ് ദൈവം തീരുമാനിച്ചത്.
മിക്കാ പ്രവാചകൻ അതു മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു: യൂദാവംശങ്ങളിൽ ചെറുതായ ബേത്ലെഹെമേ, ഇസ്രായേലിനെ ഭരിക്കേണ്ടവൻ നിന്നിൽനിന്നു പുറപ്പെടും (മിക്കാ 5:2). ദൈവം ശ്രദ്ധയോടെ പദ്ധതിയിടുന്നു. ഞാനാണ് ജീവന്റെ അപ്പം എന്നു പറയാനിരിക്കുന്നവൻ (യോഹന്നാൻ 6:35) അപ്പത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ജനിച്ചു.
മറിയം അവിടുത്തെ എവിടെയാണു കിടത്തിയത്? പുൽത്തൊട്ടിയിൽ (ലൂക്കാ 2:7). വിളക്കുകളും അലങ്കാരങ്ങളുംകൊണ്ട് നാം പുൽക്കൂട് മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ പുൽത്തൊട്ടി കാലികൾ തീറ്റതിന്നുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു. കാള തന്റെ ഉടമസ്ഥനെയും കഴുത യജമാനന്റെ പുൽത്തൊട്ടിയെയും അറിയുന്നു; ഇസ്രായേലോ അറിയുന്നില്ല എന്ന് ഏശയ്യാ പറഞ്ഞിരുന്നു (ഏശയ്യാ 1:3). ഭക്ഷണം വയ്ക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ് ദൈവപുത്രൻ കിടത്തപ്പെട്ടത്. ഭൂമിയിലെ ആദ്യരാത്രിമുതൽ അവിടുന്നു പറയുകയായിരുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഭക്ഷണമാകാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.
അതുകൊണ്ടാണ് ക്രിസ്മസ് നമ്മെ ബലിപീഠത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നത്. അൽപസമയത്തിനകം ഈ ബലിപീഠത്തിൽ ബേത്ലെഹെമിൽ ജനിച്ച അതേ ക്രിസ്തു അപ്പത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ സന്നിഹിതനാകും. ആട്ടിടയർ പുൽത്തൊട്ടിക്കു മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി; നാം ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തുന്നു. അവർ ഒരു ശിശുവിനെ കണ്ടു; നാം അപ്പം കാണുന്നു. രണ്ടിടത്തും എളിമയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദൈവത്തെ വിശ്വാസം കാണുന്നു. ആട്ടിടയരുടെ വിശ്വാസത്തോടെ ഇന്ന് അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കുക.
ആട്ടിടയർ സന്തോഷവാർത്ത തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം സൂക്ഷിച്ചില്ല; കേട്ടതെല്ലാം എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 2:17). അപ്പം പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ളതാണ്. ഈ ക്രിസ്മസിന് വിശക്കുന്നവരോടും ഏകാകികളോടും മറക്കപ്പെട്ടവരോടും നിങ്ങളുടെ അപ്പം പങ്കുവയ്ക്കുക: ഒരു ഭക്ഷണം, ഒരു സന്ദർശനം, ഒരു ഫോൺവിളി. അപ്പോൾ ക്രിസ്മസ് ഇന്ന് അവസാനിക്കില്ല; ജീവന്റെ അപ്പമായ ക്രിസ്തു സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഓരോ ഭവനത്തിലും അതു തുടരും.
ക്രിസ്മസ് മധുരമുള്ള ഒരു കഥ മാത്രമല്ല; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്: ദൈവം മനുഷ്യനായി.
📖 ഏശയ്യാ 7:14; 9:6
📖 യോഹന്നാൻ 1:1–14
ജീവിതത്തിൽ: മനുഷ്യനായി എന്ന വിശ്വാസപ്രമാണവാക്കുകളിൽ ആഴത്തിൽ ശിരസ്സു നമിക്കുക.
📖 ഏശയ്യാ 9:6–7
📖 ഫിലിപ്പി 2:5–11
ജീവിതത്തിൽ: നന്മനിറഞ്ഞ മറിയമേയിൽ ദൈവമാതാവേ എന്നു വിശ്വാസത്തോടെ വിളിക്കുക.
📖 പുറപ്പാട് 34:6
📖 2 പത്രോസ് 1:4
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളെ തന്റെ മകനോ മകളോ ആക്കാൻ വന്നതിനു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് മനുഷ്യാവതാരം.
നാം അവിടുത്തെ ദൈവികജീവനിൽ പങ്കുചേരാനാണ് ദൈവം മനുഷ്യനായത്.
തീരുമാനം: ഈ ക്രിസ്മസിന് വിശ്വാസപ്രമാണത്തിലെ ആ വാക്കുകളിൽ ശിരസ്സു നമിച്ച്, മനുഷ്യനായതിന് ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയും.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, എല്ലാവർക്കും അനുഗ്രഹപൂർണമായ ക്രിസ്മസ്! പരിചിതമായ കഥ നാം വീണ്ടും കേട്ടു: യാത്ര, പുൽത്തൊട്ടി, ആട്ടിടയർ. എന്നാൽ കഥയ്ക്കു പിന്നിൽ ലോകം കേട്ടിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും വിസ്മയകരമായ സത്യമുണ്ട്: ദൈവം മനുഷ്യനായി. സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഈ രഹസ്യം നമുക്കു ധ്യാനിക്കാം.
യോഹന്നാൻ എഴുതുന്നു: ആദിയിൽ വചനമുണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെയായിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു; വചനം മാംസമായി നമ്മുടെയിടയിൽ വസിച്ചു (യോഹന്നാൻ 1:1, 14). പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ഉണ്ണി ദൈവം പിന്നീടു ദത്തെടുത്ത ഒരു നല്ല മനുഷ്യനല്ല; മനുഷ്യനായി തോന്നിയ ഒരു ദേവനുമല്ല. കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ ശരീരവും ആത്മാവുമുള്ള പൂർണമായ മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച നിത്യദൈവപുത്രനാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് വിശ്വാസപ്രമാണത്തിൽ മനുഷ്യനായി എന്ന വാക്കുകളിൽ നാം ശിരസ്സു നമിക്കുന്നത്.
ആദിമസഭയ്ക്ക് പല തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്കെതിരേ ഈ സത്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു. ക്രിസ്തു ഒരേയൊരു ദൈവിക വ്യക്തിയാണെന്നും, ദൈവികവും മാനുഷികവുമായ രണ്ടു സ്വഭാവങ്ങൾ കലർപ്പില്ലാതെയും വേർപാടില്ലാതെയും അവിടുന്നിലുണ്ടെന്നും നിഖ്യാ, എഫേസോസ്, കാൽസിഡോൺ സൂനഹദോസുകൾ പഠിപ്പിച്ചു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 464–469). ഉണ്ണി ദൈവമായതുകൊണ്ട് എഫേസോസ് സൂനഹദോസ് മറിയത്തെ ദൈവമാതാവ് എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു (മതബോധനഗ്രന്ഥം 495). ഇതു മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതിശയോക്തിയല്ല; ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തിന്റെ സംരക്ഷണമാണ്.
ദൈവം എന്തിനു മനുഷ്യനായി? മതബോധനഗ്രന്ഥം നാലു കാരണങ്ങൾ നൽകുന്നു: ദൈവവുമായി അനുരഞ്ജിപ്പിച്ച് നമ്മെ രക്ഷിക്കാൻ; ദൈവസ്നേഹം നാം അറിയാൻ; വിശുദ്ധിയുടെ മാതൃകയാകാൻ; ദൈവസ്വഭാവത്തിൽ നമ്മെ പങ്കുകാരാക്കാൻ (മതബോധനഗ്രന്ഥം 457–460; 2 പത്രോസ് 1:4). സഭാപിതാക്കന്മാർ അതു ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞു: നാം ദൈവമക്കളാകാൻ ദൈവപുത്രൻ മനുഷ്യപുത്രനായി.
അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്മസ് കുട്ടികൾക്കു മാത്രമുള്ളതല്ല; നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മുഴുവൻ അടിസ്ഥാനമാണ്. ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ മാംസമായ അതേ വചനം നമ്മിലേക്കു വരുന്നു. വിസ്മയത്തോടെ അവിടുത്തെ സ്വീകരിക്കാം; ഇത്ര എളിമയും അടുപ്പവുമുള്ള അവിടുത്തെ സ്നേഹം നമ്മുടെ ജീവിതരീതിയെ മാറ്റട്ടെ.
പിറവിരാത്രിയിൽ ബേത്ലെഹെമിന്റെ ആകാശം ദൈവത്തിനു മഹത്ത്വവും ഭൂമിയിൽ സമാധാനവും പാടുന്ന മാലാഖവൃന്ദത്താൽ നിറഞ്ഞു (ലൂക്കാ 2:13–14). രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും ലോകം ആ സമാധാനത്തിനായി കൊതിക്കുന്നു: ക്രിസ്തു ജനിച്ച വിശുദ്ധനാട്ടിൽ, യുദ്ധവും സമുദായസംഘർഷവും തകർത്ത ദേശങ്ങളിൽ, നമ്മുടെ പല ഭവനങ്ങളിലും.
ഇന്നു രാത്രി സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് ജനിക്കുന്നു. ബലംകൊണ്ടല്ല, ചെറുതും നിസ്സഹായനുമായി നമ്മോട് അടുത്തുവന്നാണ് അവൻ സമാധാനം കൊണ്ടുവരുന്നത്.
📖 ഏശ 9:6–7
📖 ലൂക്കാ 2:13–14
ജീവിതത്തിൽ: സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാത്ത ആന്തരികസമാധാനം ഇന്നു രാത്രി ദിവ്യശിശുവിനോടു ചോദിക്കുക.
📖 ഉത്പ 33:4
📖 മത്താ 5:23–24
ജീവിതത്തിൽ: പിറവിത്തിരുനാൾ ഭക്ഷണം കഴിയുംമുമ്പ് സമാധാനത്തിലല്ലാത്ത ഒരാളിലേക്ക് ഒരു ചുവടു വയ്ക്കുക.
📖 മിക്കാ 4:3
📖 മത്താ 5:9
ജീവിതത്തിൽ: പിറവിക്കാലത്തെ ഓരോ ദിവസവും യുദ്ധത്തിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
ദൈവപ്രീതിയുള്ളവർക്കു ഭൂമിയിൽ സമാധാനം എന്നു മാലാഖമാർ പാടി. ദൈവപുത്രനെ സ്വീകരിക്കുന്ന എല്ലാവരിലും ദൈവപ്രീതി വസിക്കുന്നു. ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ആത്മാർഥതയോടെ സമാധാനം ആശംസിക്കാം; അതു ഭവനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാം.
തീരുമാനം: ഈ പിറവിത്തിരുനാളിന് ഒരാളോടു ഞാൻ സമാധാനപ്പെടും; യുദ്ധത്തിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്തിനായി ദിവസവും പ്രാർഥിക്കും.
പ്രിയരേ, പിറവിരാത്രിയിൽ ഇടയന്മാർ മാലാഖമാർ പാടുന്നതു കേട്ടു: അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ദൈവത്തിനു മഹത്ത്വം; ഭൂമിയിൽ ദൈവപ്രീതിയുള്ളവർക്കു സമാധാനം (ലൂക്കാ 2:14). ദൈവത്തിനു മഹത്ത്വവും ഭൂമിയിൽ സമാധാനവും ഒരുമിച്ചു പോകുന്നു. ദൈവത്തിന് അവന്റെ മഹത്ത്വം നൽകുമ്പോൾ സമാധാനം പിന്നാലെ വരുന്നു.
ഏശയ്യാ ആ ശിശുവിനെ സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു (ഏശ 9:6). വിചിത്രനായ രാജാവ്: കാലിത്തൊഴുത്തിൽ ജനിച്ച്, പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തപ്പെട്ട്, ഒരു രാജാവിനാൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവൻ. എങ്കിലും ഒരു സൈന്യത്തിനും കൊണ്ടുവരാനാവാത്തത് അവൻ കൊണ്ടുവരുന്നു. പൗലോസ് പറയുന്നു: അവനാണ് നമ്മുടെ സമാധാനം; തന്റെ ശരീരത്തിൽ ശത്രുതയുടെ മതിൽ അവൻ തകർത്തു (എഫേ 2:14).
ലോകം സമാധാനത്തിനായി കൊതിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ജനിച്ച നാടിനുവേണ്ടിയും, യുദ്ധം തകർത്ത എല്ലാ സ്ഥലങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും, സമൂഹങ്ങൾ ഭിന്നിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ഇടങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും ഇന്നു രാത്രി പ്രാർഥിക്കാം. പിറവിത്തിരുനാൾ ലോകവേദനയിൽനിന്നുള്ള ഒരു അവധിയല്ല; ദൈവം അതിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്.
പക്ഷേ സമാധാനം കൂടുതൽ അടുത്താണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇന്നു രാത്രി പല കുടുംബങ്ങളിലും ഒരു കസേര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കും; മരണംകൊണ്ടല്ല, ഒരു വഴക്കുകൊണ്ട്. മിണ്ടാത്ത സഹോദരന്മാർ, സ്വത്തിനെച്ചൊല്ലി ഭിന്നിച്ച സഹോദരിമാർ, പിതാവിൽനിന്ന് അകന്ന മകൻ. പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ശിശു ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ നീ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?
ഇരുപതു വർഷത്തെ ഭയത്തിനുശേഷം യാക്കോബ് സഹോദരനായ ഏസാവിനെ കാണാൻ ചെന്നു; ഏസാവ് അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു (ഉത്പ 33:4). കർത്താവ് പഠിപ്പിച്ചു: നിന്റെ സഹോദരന് നിനക്കെതിരെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ആദ്യം പോയി അവനോടു രമ്യതപ്പെടുക (മത്താ 5:24). ആ ആദ്യ ചുവടു വയ്ക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ല സമയം പിറവിത്തിരുനാളാണ്: ഒരു ഫോൺവിളി, ഒരു സന്ദർശനം, റോഡ് കടന്നു കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു കഷണം കേക്ക്.
ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നാം പരസ്പരം സമാധാനം ആശംസിക്കുമ്പോൾ അതു യഥാർഥമാകട്ടെ. സമാധാനസ്ഥാപകരായി നമുക്കു ഭവനങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങാം; എന്തെന്നാൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ; അവർ ദൈവമക്കൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും (മത്താ 5:9). എല്ലാവർക്കും അനുഗൃഹീതവും സമാധാനപൂർണവുമായ പിറവിത്തിരുനാൾ. ആമേൻ.
പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ വാർത്ത ആദ്യം കേട്ടത് രാജാക്കന്മാരോ പുരോഹിതരോ അല്ല, ഇടയന്മാരാണ്: ദരിദ്രരും പരുക്കരും പലപ്പോഴും നിന്ദിതരും രാത്രി മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്യുന്നവരും. ദൈവം അവരെ തന്റെ പുത്രന്റെ ആദ്യസാക്ഷികളായി തിരഞ്ഞെടുത്തു (ലൂക്കാ 2:8–12).
അരികുകളിൽ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും പിറവിത്തിരുനാൾ സദ്വാർത്തയാണ്: അതിഥിത്തൊഴിലാളികൾ, രാത്രിഡ്യൂട്ടിയിലെ നഴ്സുമാർ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, കർഷകർ, ഭവനരഹിതർ, വിസ്മൃതർ.
📖 എസെ 34:11–16
📖 ലൂക്കാ 2:8–12
ജീവിതത്തിൽ: ലോകം അവഗണിക്കുന്നവരിലേക്കാണ് ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യദൂതന്മാർ പോയതെന്ന് ഓർക്കുക.
📖 ഏശ 61:1
📖 ലൂക്കാ 2:12, 16
ജീവിതത്തിൽ: ഈ പിറവിത്തിരുനാളിൽ നിന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു ദരിദ്രനിൽ ക്രിസ്തുവിനെ അന്വേഷിക്കുക.
📖 ഏശ 52:7
📖 ലൂക്കാ 2:17–20
ജീവിതത്തിൽ: ആഘോഷിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത ഒരാളുമായി പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവയ്ക്കുക.
ആദ്യം ഇടയന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്ന ശിശു ഇപ്പോൾ ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു. ലളിതഹൃദയത്തോടെ അവനെ സ്വീകരിക്കാം; നാം കണ്ടതു മറ്റുള്ളവരോടു പറയാൻ ഇടയന്മാരെപ്പോലെ പുറപ്പെടാം.
തീരുമാനം: ഈ പിറവിത്തിരുനാളിന് ഒരു അതിഥിത്തൊഴിലാളിയോടോ രാത്രിജോലിക്കാരനോടോ ദരിദ്രകുടുംബത്തോടോ ഞാൻ ഭക്ഷണമോ സമ്മാനമോ പങ്കുവയ്ക്കും.
പ്രിയരേ, ആ ആദ്യ പിറവിരാത്രിയിൽ ബേത്ലെഹെം ഉറങ്ങുമ്പോൾ വയലിൽ ഇടയന്മാർ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിനു കാവലിരിക്കുകയായിരുന്നു. ജറുസലേമിലെയോ റോമിലെയോ അധികാരികൾക്കല്ല, അവർക്കാണ് ഒരു ദൂതൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് പറഞ്ഞത്: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ഇതാ സകല ജനത്തിനുമുള്ള വലിയ സന്തോഷത്തിന്റെ സദ്വാർത്ത ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 2:10).
അക്കാലത്ത് ഇടയന്മാർ ദരിദ്രരും പലപ്പോഴും നിന്ദിതരുമായിരുന്നു. അവരുടെ ജോലി ദേവാലയത്തിൽനിന്നും മാന്യരുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്നും അവരെ അകറ്റിനിർത്തി. എങ്കിലും ദൈവം അവരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ദൈവംതന്നെ തന്റെ ജനത്തെ മേയ്ക്കുമെന്നും കാണാതായതിനെ അന്വേഷിക്കുമെന്നും മുറിവേറ്റതിനെ വച്ചുകെട്ടുമെന്നും എസെക്കിയേൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നു (എസെ 34:11–16). നല്ലിടയൻ ആദ്യം തന്നെത്തന്നെ അറിയിക്കുന്നത് ഇടയന്മാർക്കാണ്.
അവർക്കു നൽകിയ അടയാളം ഒരു കൊട്ടാരമോ കിരീടമോ ആയിരുന്നില്ല; പിള്ളക്കച്ചകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ് പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു ശിശു (ലൂക്കാ 2:12). തങ്ങളെപ്പോലെ ദരിദ്രനായതിനാൽ ദരിദ്രർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദൈവം ലോകത്തിലേക്കു വന്നതു മുകളിൽനിന്നല്ല, താഴെനിന്നാണ്.
നമ്മുടെ കാലത്തെ ഇടയന്മാരെ ഓർക്കുക: നമ്മുടെ വീടുകൾ പണിയുന്ന മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽനിന്നുള്ള അതിഥിത്തൊഴിലാളി, വിദേശത്തെ ആശുപത്രിയിൽ രാത്രിഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള നഴ്സ്, പിറവിരാത്രിയിൽ കടലിലുള്ള മത്സ്യത്തൊഴിലാളി, ഗേറ്റിലെ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരൻ, വാടകമുറിയിലെ കുടുംബം. പിറവിത്തിരുനാൾ ആദ്യം അവരുടെ തിരുനാളാണ്.
ഇടയന്മാർ തിടുക്കത്തിൽ ചെന്ന് മറിയത്തെയും യൗസേപ്പിനെയും ശിശുവിനെയും കണ്ടെത്തി; തങ്ങളോടു പറയപ്പെട്ടതു മറ്റുള്ളവരെ അറിയിച്ചു. ദൈവത്തെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തിയും സ്തുതിച്ചും അവർ മടങ്ങി (ലൂക്കാ 2:16–20). ദരിദ്രർ ആദ്യസുവിശേഷകരായി. സന്തോഷമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവർക്കു നൽകാനില്ലായിരുന്നു; അതു മതിയായിരുന്നു.
ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഇടയന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്നതുപോലെ ക്രിസ്തു നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു: ലളിതമായി, വിനയത്തോടെ. അവനെ സ്വീകരിക്കാം; എന്നിട്ട് അവരെപ്പോലെ തിടുക്കത്തിൽ പുറപ്പെടാം: പിറവിത്തിരുനാൾ ഭക്ഷണം പങ്കുവയ്ക്കാൻ, ഒറ്റയ്ക്കായ ഒരാളെ സന്ദർശിക്കാൻ, അരികുകളിലേക്കു സദ്വാർത്ത എത്തിക്കാൻ. എല്ലാവർക്കും സന്തോഷകരമായ പിറവിത്തിരുനാൾ. ആമേൻ.
അനേകം കുട്ടികളും കുടുംബങ്ങളുമുള്ള സമൂഹത്തിനായാണ് ഈ പ്രസംഗം. ലളിതമായ വാക്കുകളിൽ, കുട്ടികൾക്ക് ഓർത്തിരിക്കാവുന്ന മൂന്നു ചിത്രങ്ങൾ: നക്ഷത്രം, പുൽക്കൂട്, സമ്മാനം.
ദൈവം ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനാൽ പിറവിത്തിരുനാൾ ഒരു കുടുംബത്തിരുനാളാണ്.
📖 സംഖ്യ 24:17
📖 മത്താ 2:9–10
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി ഓരോ കുടുംബവും പിറവിത്തിരുനാൾ നക്ഷത്രത്തിനു കീഴിൽ ഒരുമിച്ചു പ്രാർഥിക്കട്ടെ.
📖 ഏശ 7:14
📖 ലൂക്കാ 2:7
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു പ്രാർഥനയോടെ കുട്ടികൾ വീട്ടിലെ പുൽക്കൂട്ടിൽ ദിവ്യശിശുവിനെ വയ്ക്കട്ടെ.
📖 ഏശ 9:6
📖 യോഹ 3:16
ജീവിതത്തിൽ: നാളെ പണം ചെലവില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു സമ്മാനം ഓരോരുത്തരും നൽകട്ടെ.
നക്ഷത്രം വഴി കാണിക്കുന്നു, പുൽക്കൂട് ദൈവത്തിന്റെ വിനയം കാണിക്കുന്നു, സമ്മാനം അവന്റെ സ്നേഹം കാണിക്കുന്നു. ഓരോ കുടുംബവും ഹൃദയത്തിൽ ദിവ്യശിശുവുമായി ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽനിന്നു മടങ്ങട്ടെ.
തീരുമാനം: പിറവിക്കാലം അവസാനിക്കുംവരെ എല്ലാ സന്ധ്യയും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബം പുൽക്കൂടിനു മുമ്പിൽ ഒരുമിച്ചു പ്രാർഥിക്കും.
പ്രിയ കുഞ്ഞുങ്ങളേ, പ്രിയ കുടുംബങ്ങളേ, എല്ലാവർക്കും പിറവിത്തിരുനാൾ മംഗളങ്ങൾ! ഇന്നു രാത്രി നിങ്ങൾക്കു ചുറ്റും കാണാവുന്ന മൂന്നു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാം: നക്ഷത്രം, പുൽക്കൂട്, സമ്മാനം.
ആദ്യം നക്ഷത്രം. നമ്മുടെ വീടുകളിലും ദേവാലയത്തിലും തിളങ്ങുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ നോക്കൂ. പണ്ട് ഒരു നക്ഷത്രം ജ്ഞാനികളെ ദിവ്യശിശു ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു നയിച്ചു (മത്താ 2:9–10). ക്രിസ്തുവാണ് ലോകത്തിന്റെ പ്രകാശം എന്ന് നമ്മുടെ നക്ഷത്രങ്ങൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പ്രിയ മാതാപിതാക്കളേ, നിങ്ങൾ മക്കൾക്കു നക്ഷത്രങ്ങളാണ്: പ്രാർഥനയിലൂടെയും മാതൃകയിലൂടെയും കർത്താവിലേക്കുള്ള വഴി നിങ്ങൾ അവർക്കു കാണിക്കുന്നു.
രണ്ടാമത് പുൽക്കൂട്. പുൽക്കൂട് നോക്കൂ: മറിയം, യൗസേപ്പ്, ഇടയന്മാർ, മൃഗങ്ങൾ, പിന്നെ ആ കുഞ്ഞുവാവ. അത്ഭുതമല്ലേ? സൂര്യനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും കടലിനെയും സൃഷ്ടിച്ച വലിയ ദൈവം ഒരു കുഞ്ഞായി. അവൻ കൊട്ടാരം തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല; സത്രത്തിൽ ഇടമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തപ്പെട്ടു (ലൂക്കാ 2:7). കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലും ഹൃദയത്തിലും ഒരിടം ദിവ്യശിശു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവന് ഇടം കൊടുക്കുമോ?
മൂന്നാമത് സമ്മാനം. പിറവിത്തിരുനാളിനു നാം എന്തിനാണ് സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുന്നത്? ദൈവം നമുക്ക് ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനം, സ്വന്തം പുത്രനെ, തന്നതുകൊണ്ട്. തന്റെ ഏകജാതനെ നൽകുവാൻ തക്കവിധം ദൈവം ലോകത്തെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചു (യോഹ 3:16). നമ്മുടെ സമ്മാനങ്ങൾ ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ പകർപ്പാണ്. പക്ഷേ ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനങ്ങൾ കടയിൽനിന്നു വരുന്നില്ല: ഒരു ആലിംഗനം, വീട്ടിൽ സഹായിക്കുന്നത്, ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നത്, ഒരു ദരിദ്രക്കുട്ടിയുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നത്.
ഇനി ഒരു സമ്മാനംകൂടിയുണ്ട്. ഈ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ കർത്താവ് വീണ്ടും തന്നെത്തന്നെ നമുക്കു നൽകുന്നു. ബേത്ലെഹെമിലെ കുഞ്ഞ് ദിവ്യകാരുണ്യസ്വീകരണത്തിൽ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരുന്നു. ബേത്ലെഹെം എന്നാൽ അപ്പത്തിന്റെ ഭവനം; അവനാണ് ജീവന്റെ അപ്പം.
അതിനാൽ ഇന്നു രാത്രി വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ നക്ഷത്രത്തിലേക്കു നോക്കി പറയൂ: കർത്താവേ, അങ്ങാണ് എന്റെ പ്രകാശം. പുൽക്കൂട്ടിലേക്കു നോക്കി പറയൂ: ദിവ്യശിശുവേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു വരണമേ. നാളെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു സമ്മാനം നൽകൂ. എല്ലാ കുടുംബങ്ങൾക്കും സന്തോഷകരവും വിശുദ്ധവുമായ പിറവിത്തിരുനാൾ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഹാപ്പി ക്രിസ്മസ്! ഇന്ന് ഈശോയുടെ ജന്മദിനമാണ്!
ഈശോ ദൈവപുത്രനാണ്; പക്ഷേ ബേത്ലെഹെമിൽ ഒരു കുഞ്ഞായാണ് അവിടുന്നു ജനിച്ചത്. സത്രത്തിൽ ഇടമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് അമ്മ മറിയം അവിടുത്തെ മൃഗങ്ങൾ തീറ്റ തിന്നുന്ന പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തി!
ദൂതന്മാർ “അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ദൈവത്തിനു മഹത്വം!” എന്നു പാടി; ഇടയന്മാർ അവിടുത്തെ കാണാൻ ഓടിവന്നു. നമുക്കും പാടാം! ഒന്നിച്ചു പറയാം: “ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ, ഈശോയേ! ഞാൻ അങ്ങയെ സ്നേഹിക്കുന്നു!”
മാംസമായ നിത്യവചനമേ, ബേത്ലെഹെമിൽ കന്യകാമറിയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ച ഈശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ ആരാധിക്കുന്നു. ദൂതന്മാരുടെ സന്തോഷവും ഇടയന്മാരുടെ എളിമയും മറിയത്തിന്റെ വിശ്വാസവുംകൊണ്ടു ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിറയ്ക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും ലോകത്തിനും സമാധാനം നൽകണമേ. ആമേൻ.
ജനനം എന്നർഥമുള്ള സുറിയാനി വാക്കായ യൽദായാണ് ഈ തിരുനാളിന്റെ പേര്. ആ ജനനം എത്ര കാലമെടുത്താണ് ഒരുക്കപ്പെട്ടത് എന്നു നാലു വായനകളും പറയുന്നു. ഭയന്നുപോയ ഒരു രാജാവിന് ഏശയ്യാ ഒരടയാളവും ഇരുട്ടിലായ ഒരു ജനത്തിന് ഒരു ശിശുവിനെയും നൽകുന്നു. ജനതകൾ ദൈവത്തിന്റെ മലയിലേക്കു പ്രവഹിക്കുന്നതും ബേത്ലെഹെമിൽനിന്ന് ഒരു ഇടയൻ വരുന്നതും മിക്കാ കാണിച്ചുതരുന്നു. അബ്രാഹം മുതൽ നിയമത്തിലൂടെ, ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ച നിമിഷംവരെ വാഗ്ദാനത്തെ പൗലോസ് പിന്തുടരുന്നു. പിന്നെ ലൂക്കാ അതു ലളിതമായി പറയുന്നു: ഒരു കല്പന, ഒരു യാത്ര, ഒരു പുൽത്തൊട്ടി, രാത്രിയിലെ ഇടയന്മാർ. വാഗ്ദാനത്തിൽനിന്ന് ഒരു വ്യക്തിയിലേക്കു നീളുന്ന ഈ വരിയുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ മൂന്നാണ്: അടയാളം, സമാധാനം, ഇന്ന്.
പശ്ചാത്തലം.
ഏകദേശം ബി.സി. 734-ൽ, അസ്സീറിയായ്ക്കെതിരായ സഖ്യത്തിൽ യൂദായെ നിർബന്ധിച്ചു ചേർക്കാൻ അരാമിലെ (ദമാസ്കസ്) രാജാവായ റസീനും ഇസ്രായേൽ രാജാവായ പെക്കായും ജറുസലെമിനെതിരേ പുറപ്പെട്ടു (ഏശയ്യാ 7:1–2; 2 രാജാക്കന്മാർ 16:5). കാറ്റിൽ വനത്തിലെ മരങ്ങൾ പോലെ ആഹാസ് രാജാവും ജനവും വിറച്ചു (7:2). അസ്സീറിയായുടെ സംരക്ഷണം വിലയ്ക്കു വാങ്ങാനായിരുന്നു ആഹാസിന്റെ ചായ്വ്; പിന്നീട് അവൻ അതുതന്നെ ചെയ്തു (2 രാജാക്കന്മാർ 16:7). ഒരേയൊരു സന്ദേശവുമായി ഏശയ്യാ അവന്റെ അടുത്തു ചെല്ലുന്നു: ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക.
ഉത്തരരാജ്യത്തുനിന്ന് അസ്സീറിയാ ഗലീലി പിടിച്ചെടുത്തതിനു ശേഷമുള്ളതാണ് വായനയുടെ രണ്ടാം ഭാഗം (അധ്യായം 9). ആദ്യം ഇരുട്ടു കണ്ട ദേശം ആദ്യം വെളിച്ചം കാണുമെന്ന് അതു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞാൻ അത് ആവശ്യപ്പെടുകയോ കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കുകയോ ഇല്ല.” (7:12)
ഇതു ഭക്തിയായി തോന്നും; നിയമാവർത്തനം 6:16-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയുമുണ്ട്. എന്നാൽ തന്റെ സഹായം എവിടെനിന്നാണെന്ന് അവൻ നേരത്തേ തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ദൈവത്തെ അകറ്റിനിർത്താൻ ദൈവനാമം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വ്യാജഭക്തിയുണ്ട്.
“യുവതി ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. അവൻ ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.” (7:14)
ആഹാസിന്റെ കാലത്ത് ഈ അടയാളം, ഒരുപക്ഷേ രാജഭവനത്തിൽ, ഉടനെ ജനിക്കാനിരുന്ന ഒരു ശിശുവായിരുന്നിരിക്കാം; ദാവീദിന്റെ വംശത്തെ ദൈവം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവ്. ദൈവം നേരിട്ടു നമ്മോടുകൂടെയായിരിക്കുന്നവനായ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ പുത്രനിലാണ് മത്തായിയോടൊപ്പം സഭ ഇതിന്റെ പൂർണത വായിക്കുന്നത്.
“മഹത്തായ ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു; കൂരിരുട്ടിന്റെ ദേശത്തു വസിച്ചിരുന്നവരുടെമേൽ പ്രകാശം ഉദിച്ചു.” (9:2)
ഈശോ ഗലീലിയിൽ പ്രസംഗം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മത്തായി ഈ വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (മത്തായി 4:14–16). ഈ രാത്രി ഇരുട്ടിലെ ഇടയന്മാരെയും അവർക്കു ചുറ്റും പ്രകാശിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ മഹത്വത്തെയും ഓർത്തുകൊണ്ടാണ് സഭ ഇതു കേൾക്കുന്നത്.
“സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ തീക്ഷ്ണത ഇതു നിറവേറ്റും.” (9:7)
മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിസാമർഥ്യത്തിൽനിന്നല്ല സമാധാനം വരുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെതന്നെ ജ്വലിക്കുന്ന സ്നേഹമാണ് അതു സാധിക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈശോയുടെ ഗർഭധാരണം മനുഷ്യബുദ്ധിക്ക് അതീതമായ ദൈവപ്രവൃത്തിയാണെന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ, മത്തായിയിലൂടെ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഏശയ്യാ 7:14 വായിക്കുന്നു: കന്യക ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും (CCC 497). രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽത്തന്നെ വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ രക്തസാക്ഷി ത്രിഫോയുമായുള്ള സംവാദം എന്ന കൃതിയിൽ ഒരു യഹൂദപണ്ഡിതനോട് ഈ വാക്യം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു; ആദിമക്രൈസ്തവർ ഇതു മിശിഹായെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ വായിച്ചു എന്ന് അതു കാണിക്കുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
അസ്സീറിയൻ സൈന്യം യൂദായിലൂടെ കടന്നുപോയ കാലത്ത്, ഏശയ്യായുടെ അതേ വർഷങ്ങളിൽ, മിക്കാ പ്രസംഗിച്ചു. 4:1–3-ലെ പ്രത്യാശ മിക്കവാറും അതേ വാക്കുകളിൽ ഏശയ്യാ 2:2–4-ൽ കാണാം. ഈ ദർശനത്തിനും ബേത്ലെഹെം പ്രവചനത്തിനും ഇടയിൽ ഉപരോധിക്കപ്പെട്ട ജറുസലെം നിൽക്കുന്നു (5:1): എല്ലാ ജനതകളുടെയും മല ഈ നിമിഷം അപമാനിതമായ ഒരു നഗരമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സീയോനിൽനിന്നു നിയമവും ജറുസലെമിൽനിന്നു കർത്താവിന്റെ വചനവും പുറപ്പെടും.” (4:2)
ആദ്യം അകത്തേക്ക്, ജനതകൾ സീയോനിലേക്കു വരുന്നു; പിന്നെ പുറത്തേക്ക്, വചനം പുറപ്പെടുന്നു. ശ്ലീഹന്മാരിലൂടെ ജറുസലെമിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട വചനം ക്രൈസ്തവർ ഇതിൽ കേൾക്കുന്നു (ലൂക്കാ 24:47).
“അവർ തങ്ങളുടെ വാളുകൾ കൊഴുവായും കുന്തങ്ങൾ വാക്കത്തിയായും രൂപാന്തരപ്പെടുത്തും. ജനം ജനത്തിനെതിരേ വാളുയർത്തുകയില്ല.” (4:3)
ആയുധങ്ങൾ താഴെ വയ്ക്കുക മാത്രമല്ല, മനുഷ്യരെ പോറ്റാനുള്ളതായി പുനർനിർമിക്കുകയാണ്. ജനതകൾ ദൈവത്തെ തങ്ങളുടെ വിധികർത്താവായി അംഗീകരിക്കുന്നിടത്താണ് സമാധാനം ആരംഭിക്കുന്നത്.
“കർത്താവിന്റെ ശക്തിയോടെ തന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ മഹത്വത്തോടെ, അവൻ വന്ന് തന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കും.” (5:4)
“അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമായിരിക്കും.” (5:5)
ഹീബ്രുവിൽ വളരെ ചെറിയ വാക്കുകളാണ്: “ഇവൻ സമാധാനമായിരിക്കും.” ഇവിടെ സമാധാനം ഒരു വ്യക്തിയാണ്. എഫേസോസ് 2:14 താരതമ്യം ചെയ്യുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിക്കായുടെ ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് വിശുദ്ധ ജസ്റ്റിൻ രക്തസാക്ഷി പറയുന്നു: ഒരിക്കൽ യുദ്ധവും കൊലയുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്ന ക്രൈസ്തവർ, തങ്ങളുടെ വാളുകൾ കൊഴുവായും കുന്തങ്ങൾ കൃഷിയുപകരണങ്ങളായും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു (ത്രിഫോയുമായുള്ള സംവാദം 109–110, ആശയം). ഈറ്റുനോവെടുത്തവളിൽ മറിയത്തിന്റെ മുൻസൂചന രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ കാണുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 55). തന്റെ പുത്രന്റെ വരവിനായി നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഒരുക്കാൻ ദൈവം തിരുമനസ്സായി എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 522). 5:8–9-ലെ സിംഹത്തിന്റെ കഠിനചിത്രം, ദൈവം തങ്ങളെ നശിക്കാൻ വിടുകയില്ല എന്ന ഉപരോധിതജനത്തിന്റെ പ്രത്യാശയാണ്. അതു പ്രതികാരത്തിനുള്ള അനുവാദമല്ല: ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കാനാണ് സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് തന്റെ സഭയെ പഠിപ്പിച്ചത് (മത്തായി 5:44).
പശ്ചാത്തലം.
ഒരു യഥാർഥ അജപാലനപ്രശ്നത്തിനാണ് പൗലോസ് മറുപടി നൽകുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം അബ്രാഹം വഴി വന്നു, പിന്നീട് നിയമം മോശ വഴി വന്നു; എങ്കിൽ വിജാതീയ ക്രൈസ്തവർ നിയമം മുഴുവൻ പാലിക്കണമോ? വാഗ്ദാനം, നിയമം, മിശിഹാ എന്നീ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒറ്റക്കഥയായി രക്ഷാചരിത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം മറുപടി പറയുന്നത്. ആ കഥ അതിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്ന നിമിഷമാണ് പിറവിത്തിരുനാൾ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വാഗ്ദാനങ്ങൾ ലഭിച്ചത് അബ്രാഹത്തിനും അവന്റെ സന്തതിക്കുമായിട്ടാണ്.” (3:16)
പിറവിത്തിരുനാൾ ആരംഭിക്കുന്നത് ബേത്ലെഹെമിലല്ല. മക്കളില്ലാത്ത ഒരു വൃദ്ധനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാക്കിലാണ്.
“ക്രിസ്തുവിന്റെ ആഗമനംവരെ നിയമം നമ്മുടെ പാലകനായിരുന്നു.” (3:24)
നിയമം മോശമാണെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നില്ല; അതു വിശുദ്ധമാണ് (റോമാ 7:12). അതു ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചവൻ വരുന്നതുവരെ അതു ദൈവജനത്തെ കാക്കുകയും നയിക്കുകയും ചെയ്തു.
“ക്രിസ്തുവിനോട് ഐക്യപ്പെടാൻവേണ്ടി സ്നാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങളെല്ലാവരും ക്രിസ്തുവിനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.” (3:27)
പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന മാമ്മോദീസായുടെ ചിത്രം. വചനം നമ്മുടെ മാംസം ധരിച്ചു; മാമ്മോദീസായിൽ നാം അവിടുത്തെ ധരിക്കുന്നു.
“എന്നാൽ, കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി; നിയമത്തിന് അധീനനായി ജനിച്ചു.” (4:4)
3:15 മുതലുള്ള കഥ ഇവിടെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുന്നു. നിത്യപുത്രൻ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ജനത്തിൽ, അവരുടെ നിയമത്തിനു കീഴിൽ ജനിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ അബ്രാഹത്തിന്റെ പുത്രനാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പഴയനിയമത്തെ സുവിശേഷത്തിനുള്ള ഒരുക്കമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിളിക്കുന്നു; വരാനിരിക്കുന്നവയുടെ പരിശീലനവും പ്രവചനവുമാണ് അതെന്ന വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിന്റെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1964). ഇസ്രായേലുമായുള്ള ഉടമ്പടി ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല (CCC 121). മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചയാൾ “മിശിഹായെ ധരിച്ചു” എന്നതിന്റെ അടയാളമാണ് മാമ്മോദീസായിലെ വെള്ളവസ്ത്രം (CCC 1243).
പശ്ചാത്തലം.
രക്ഷയുടെ ചരിത്രകാരനായാണ് ലൂക്കാ എഴുതുന്നത്. ബി.സി. 27 മുതൽ എ.ഡി. 14 വരെ റോമൻ ലോകം ഭരിച്ച അഗസ്റ്റസിന്റെ കാലത്താണ് അദ്ദേഹം ഈ ജനനം വയ്ക്കുന്നത്. അഗസ്റ്റസിന്റെ ജന്മദിനത്തെ ലോകത്തിനുള്ള “സദ്വാർത്ത”യുടെ ആരംഭമെന്നും അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനം കൊണ്ടുവന്ന രക്ഷകനെന്നും ഏഷ്യാമൈനറിലെ പ്രിയേനെയിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശിലാലിഖിതം (ബി.സി. 9) വിളിക്കുന്നു. ലൂക്കാ ബോധപൂർവം ഇതേ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചക്രവർത്തി ഒരു കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; അറിയാതെ, ഭരണാധിപൻ ജനിക്കുമെന്നു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം പറഞ്ഞ പട്ടണത്തിലേക്ക് ഒരു ദരിദ്രദമ്പതിയെ അയയ്ക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവൾ തന്റെ കടിഞ്ഞൂൽപുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. അവനെ പിള്ളക്കച്ചകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞ് പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടത്തി.” (2:6–7)
അദ്ഭുതങ്ങൾ ഒന്നും വിവരിക്കുന്നില്ല. ഏത് അമ്മയും ചെയ്യുന്നതു മറിയം സ്വയം ചെയ്യുന്നു. രാജാവായ സോളമനെപ്പോലും പിള്ളക്കച്ചയിൽ പൊതിഞ്ഞാണ് വളർത്തിയത് (ജ്ഞാനം 7:4). ശിശുവായിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഒഴിവു വേണമെന്ന് ദൈവപുത്രൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല.
“ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു രക്ഷകൻ, കർത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്നു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.” (2:11)
വലിയ മൂന്നു സ്ഥാനപ്പേരുകൾ; “നിങ്ങൾക്കായി” എന്നത് ഇടയന്മാരോടും. രക്ഷകൻ ചക്രവർത്തിയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്ന വാക്കാണ്. മിശിഹാ ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശയാണ്. കർത്താവ്, ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമം ദൈവത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കും.
“ഭൂമിയിൽ ദൈവകൃപ ലഭിച്ചവർക്കു സമാധാനം!” (2:14)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പഴയ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ “അവിടുത്തെ പ്രീതിക്കു പാത്രമായ ജനം” എന്നു വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും ലത്തീനും (“സന്മനസ്സുള്ളവർ”) ഇതിനോടു ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. പിൽക്കാലത്തെ പലതും “മനുഷ്യരോടു പ്രസാദം” എന്നു വായിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ബൈബിളായ സുറിയാനി പ്ശീത്താ “മനുഷ്യമക്കൾക്കു സമാധാനവും നല്ല പ്രത്യാശയും” എന്നു വായിക്കുന്നു. താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ് സമാധാനം; അത് അധ്വാനിച്ചു നേടുന്നതല്ല, നല്ല പെരുമാറ്റത്തിനുള്ള സമ്മാനവുമല്ല.
“മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” (2:19)
“ചിന്തിച്ചു” എന്നതിന്റെ ഗ്രീക്ക് വാക്കിന് ഒന്നിച്ചുവയ്ക്കുക, ഒന്നിനു സമീപം മറ്റൊന്നു വയ്ക്കുക എന്നാണ് അർഥം. ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ മറിയം പുൽത്തൊട്ടിയുടെ അരികെ വയ്ക്കുന്നു. ഈ രംഗത്തിൽ മറ്റെല്ലാവരും ചലിക്കുമ്പോൾ പരിശുദ്ധ അമ്മ നിശ്ചലമായ കേന്ദ്രമാണ്; ഈ രാത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ധ്യാനത്തിന്റെ ഉറവിടവും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
എളിയ ഒരു തൊഴുത്തിൽ ദരിദ്രകുടുംബത്തിലാണ് ഈശോ ജനിച്ചതെന്നും സാധാരണ ഇടയന്മാരാണ് ആദ്യസാക്ഷികളെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; മിശിഹാ നമ്മിൽ രൂപപ്പെടുമ്പോഴാണ് പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ രഹസ്യം നമ്മിൽ നിറവേറുന്നതെന്നും (CCC 525–526). ദൂതന്റെ സന്ദേശം, ഇസ്രായേലിനു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട മിശിഹായുടെ പ്രഖ്യാപനമാണ് (CCC 437). ജീവന്റെ ജന്മദിനത്തിൽ ദുഃഖത്തിന് ഇടമില്ലെന്ന് ഈ ദിവസത്തെ പ്രസംഗത്തിൽ മഹാനായ വിശുദ്ധ ലെയോ പറഞ്ഞു; ക്രിസ്ത്യാനീ, നിന്റെ മഹത്വം ഓർക്കുക എന്ന് ഉദ്ഘോഷിച്ചു (പ്രസംഗം 21; CCC 1691). എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥൻ അമ്മയുടെ മാറിൽ ചെറിയ ശിശുവായി കിടക്കുന്നു എന്ന വിരോധാഭാസത്തെക്കുറിച്ച് പിറവിക്കീർത്തനങ്ങളിൽ മാർ അപ്രേം വീണ്ടും വീണ്ടും പാടുന്നു (ആശയം).
ഏശയ്യാ “യുവതി” എന്നു പറയുന്നു; വായനയുടെ തലക്കെട്ട് “കന്യക” എന്നും. ഏതാണു ശരി?
രണ്ടു വാക്കും സഭയുടെ വായനയിലുണ്ട്. ഹീബ്രുവിലെ അൽമാ എന്നതിന് യുവതി എന്നാണ് അർഥം. ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമത്തിൽ പാർത്തെനോസ്, കന്യക എന്നാണ്; മത്തായി അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (1:23). എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും ഹീബ്രു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു; അത് അവയ്ക്ക് അനുവദനീയമാണ്. ഈശോ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ കന്യകാമറിയത്തിൽ ഗർഭസ്ഥനായി എന്ന സഭയുടെ വിശ്വാസം ഏശയ്യായിലെ ഒരു വാക്കിനെ ആശ്രയിച്ചല്ല നിൽക്കുന്നത്. സുവിശേഷങ്ങളിലും (മത്തായി 1:18–25; ലൂക്കാ 1:26–38) സഭയുടെ നിരന്തരവിശ്വാസത്തിലുമാണ് (CCC 496–498).
ഈശോ യഥാർഥത്തിൽ ഡിസംബർ 25-നാണോ ജനിച്ചത്? ക്വിരിനിയോസിന്റെ കാലത്തെ പേരെഴുത്തോ?
സുവിശേഷങ്ങൾ തീയതി പറയുന്നില്ല. ഡിസംബർ 25-ന്റെ ആദ്യത്തെ വ്യക്തമായ രേഖ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ റോമിൽനിന്നാണ്; ആ തീയതി എങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നതു പണ്ഡിതർ ഇപ്പോഴും ചർച്ച ചെയ്യുന്നു. സഭ ആഘോഷിക്കുന്നത് ജനനമെന്ന യാഥാർഥ്യമാണ്, രേഖയിലെ ഒരു തീയതിയല്ല. പേരെഴുത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ യഥാർഥ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്: ഏകദേശം ബി.സി. 4-ൽ മരിച്ച ഹേറോദേസിന്റെ കാലത്താണ് മത്തായിയും ലൂക്കായും ജനനം വയ്ക്കുന്നത്; ക്വിരിനിയോസിന്റെ കാലത്തെ ഒരു പേരെഴുത്ത് ഏകദേശം എ.ഡി. 6-ൽ ജോസേഫൂസ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പല പരിഹാരങ്ങളും നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ഒന്നും സർവസമ്മതമല്ല. ലൂക്കായുടെ ഉദ്ദേശ്യം ഏതായാലും വ്യക്തമാണ്: ലോകത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.
“കടിഞ്ഞൂൽപുത്രൻ” എന്നതിന് മറിയത്തിനു മറ്റു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അർഥമുണ്ടോ?
ഇല്ല. ദൈവത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടേണ്ട, ആദ്യം പിറക്കുന്ന പുത്രന്റെ നിയമപരമായ സ്ഥാനപ്പേരാണ് “കടിഞ്ഞൂൽപുത്രൻ” (പുറപ്പാട് 13:2; ലൂക്കാ 2:23). ഏകപുത്രനും കടിഞ്ഞൂൽപുത്രനാണ്. ഈശോ മറിയത്തിന്റെ ഏകപുത്രനാണെന്നും പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ആത്മീയമാതൃത്വം എല്ലാ മനുഷ്യരിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നുവെന്നും സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 500–501).
സീറോ മലബാർ സഭയിൽ ഇരുപത്തഞ്ചുനോമ്പ് അവസാനിക്കുകയും പിറവിക്കാലം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം നമ്മുടെ വിശുദ്ധ കുർബാനയെ വളരെ അടുത്തു സ്പർശിക്കുന്നു: സമാധാനത്തിന്റെയും പ്രത്യാശയുടെയും വാഗ്ദാനമുള്ള, സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ കൈമാറിക്കിട്ടിയ വാക്കുകളിലുള്ള ദൂതന്മാരുടെ ഗീതത്തോടെയാണ് നാം അത് ആരംഭിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയും ബേത്ലെഹെമിലെ വയലുകളിൽ ആരംഭിക്കുകയും, തീറ്റത്തൊട്ടിയിൽ കിടന്നവനും ഇപ്പോൾ തന്നെത്തന്നെ ഭക്ഷണമായി നൽകുന്നവനുമായ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്ക്, ഇടയന്മാരെപ്പോലെ, നമ്മെ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്നു. ഇടയന്മാർ പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കണ്ടവനെ നാം ബലിപീഠത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു.