26 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അനന്തരം, അവർ സ്തേഫാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ പ്രാർഥിച്ചു: കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ. അവൻ മുട്ടുകുത്തി വലിയ സ്വരത്തിൽ അപേക്ഷിച്ചു: കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.” അപ്പ. പ്രവ. 7:59–60
ക്രിസ്മസിന്റെ പിറ്റേന്ന് സഭ ആദ്യരക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസിനെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. അതു പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റമായി തോന്നാം: പുൽക്കൂട്ടിൽനിന്നു കല്ലുകളിലേക്ക്. എന്നാൽ സഭാപിതാക്കന്മാർ ബന്ധം കണ്ടു: ഇന്നലെ സ്തേഫാനോസ് സ്വർഗത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടതിന് മിശിഹാ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു. ശിശു വന്നതു ജീവൻ നൽകാനാണ്; അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുന്നവർ അവിടുത്തെ ആത്മദാനത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു.
“കൃപയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ” സ്തേഫാനോസ് “സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നതും” കാണുന്നു. മരിക്കുമ്പോൾ കുരിശിലെ ഈശോയെപ്പോലെ അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു: “കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ… കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.” അവന്റെ മരണത്തെ അംഗീകരിച്ചവരിൽ സാവൂൾ എന്ന ഒരു യുവാവുണ്ടായിരുന്നു, ഭാവിയിലെ പൗലോസ്. രക്തത്തിൽ വിതയ്ക്കപ്പെട്ട ക്ഷമ ഫലം നൽകുന്നു.
വിഷയം: “കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.”
ക്രിസ്മസിന്റെ പിറ്റേന്ന്, ആദ്യരക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസ്.
“എന്നാൽ, അവർ സഖറിയായ്ക്കെതിരേ ഗൂഢാലോചന നടത്തി. രാജകൽപനപ്രകാരം അവർ അവനെ ദേവാലയാങ്കണത്തിൽവച്ചു കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നു.” 2 ദിനവൃത്താന്തം 24:21
“എന്നാൽ, അവൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ്, സ്വർഗത്തിലേക്കു നോക്കി ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ദർശിച്ചു; ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് യേശു നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു.” അപ്പ. പ്രവ. 7:55
ജീവിതത്തിൽ: പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“അന്ന് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും: എല്ലാവരുടെയും മേൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ വർഷിക്കും.” ജോയേൽ 2:28
“എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങളല്ല, നിങ്ങളിലൂടെ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവാണു സംസാരിക്കുന്നത്.” മത്തായി 10:20
ജീവിതത്തിൽ: സാക്ഷ്യം നൽകാനുള്ള ധൈര്യത്തിനായി ആത്മാവിനോടു പ്രാർഥിക്കുക.
“അവൻ മർദിക്കപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും അവൻ ഉരിയാടിയില്ല; കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ… അവൻ മൗനം പാലിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:7
“അനന്തരം, അവർ സ്തേഫാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ പ്രാർഥിച്ചു: കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ. അവൻ മുട്ടുകുത്തി വലിയ സ്വരത്തിൽ അപേക്ഷിച്ചു: കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.” അപ്പ. പ്രവ. 7:59–60
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്ന് ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കുക.
പുൽക്കൂട് കുരിശിലേക്കും സ്വർഗത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു.
സ്തേഫാനോസിനെപ്പോലെ നമുക്കു ക്ഷമിക്കാം, സാക്ഷ്യം നൽകാം.
തീരുമാനം: ക്രിസ്മസ് അഷ്ടകത്തിലെ എല്ലാ ദിവസവും നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നലെ നാം മിശിഹായുടെ ജനനം ആഘോഷിച്ചു; ഇന്ന് ആദ്യരക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസിന്റെ മരണം ആഘോഷിക്കുന്നു. പുൽക്കൂട്ടിൽനിന്നു കല്ലുകളിലേക്ക് ഇത്ര വേഗം നീങ്ങുന്നത് വിചിത്രമായി തോന്നാം. പക്ഷേ സഭ നമ്മെ മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: ബേത്‌ലെഹെമിൽ ജനിച്ച ശിശു എല്ലാം നൽകാൻ സന്നദ്ധമായ ഒരു വിശ്വാസം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
കൃപയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ സ്തേഫാനോസ് ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വലിയ അത്ഭുതങ്ങളും അടയാളങ്ങളും പ്രവർത്തിച്ചു (അപ്പ 6:8). അവൻ സംസാരിച്ച ജ്ഞാനത്തെയും ആത്മാവിനെയും എതിർക്കാൻ അവന്റെ ശത്രുക്കൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ അവർ അവനെ കല്ലെറിഞ്ഞു.
മരിക്കുമ്പോൾ സ്തേഫാനോസ് സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു (അപ്പ 7:56). കുരിശിലെ ഈശോയെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രാർഥനകൾ അവൻ ചൊല്ലി: കർത്താവായ ഈശോയേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കണമേ; കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ചുമത്തരുതേ (അപ്പ 7:59–60).
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് ആടുകളെപ്പോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു; സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ വിവേകികളും പ്രാവുകളെപ്പോലെ നിഷ്കളങ്കരുമായിരിക്കുവിൻ. എന്റെ നാമംനിമിത്തം എല്ലാവരും നിങ്ങളെ ദ്വേഷിക്കും. എന്നാൽ അവസാനംവരെ സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും (മത്താ 10:16, 22).
സ്തേഫാനോസിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം അവന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നില്ല; അവന്റെ ക്ഷമയായിരുന്നു. അവനെ കല്ലെറിഞ്ഞവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സാവൂൾ എന്ന യുവാവ് പിന്നീടു വിശുദ്ധ പൗലോസായി. സ്തേഫാനോസിന്റെ ക്ഷമ ഫലം നൽകി.
ഇന്ത്യയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഇന്ന് ക്രൈസ്തവർ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം. നമ്മുടെ സാധാരണജീവിതത്തിൽ സ്തേഫാനോസിന്റെ ആത്മാവിനായി യാചിക്കാം: മുറിവ് ഇപ്പോഴും പച്ചയായിരിക്കുമ്പോഴും നമ്മെ മുറിവേല്പിച്ചവരോടു ക്ഷമിക്കാൻ. അതാണ് പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ യഥാർഥ ദാനം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, തന്നെ വേദനിപ്പിച്ചവരോടു ക്ഷമിക്കാൻതക്കവിധം വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസ് ഈശോയെ സ്നേഹിച്ചു. ഇന്ന് ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കാമോ?
കർത്താവായ ഈശോയേ, ഞങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടതിന് അങ്ങു ജനിച്ചു. വിശുദ്ധ സ്തേഫാനോസിന്റെ ധൈര്യവും ക്ഷമിക്കുന്ന ഹൃദയവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; അങ്ങയുടെ നാമത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. ആമേൻ.
പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ പിറ്റേന്ന് സഭ പുൽക്കൂട്ടിൽനിന്നു കല്ലുകളിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. സ്തേഫാനോസ് എങ്ങനെ മരിച്ചു എന്ന് ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ പറയുന്നു. ഈശോ ശിഷ്യന്മാർക്കു നേരത്തേ നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പ് സുവിശേഷം നൽകുന്നു: അവർ ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടും; പിതാവിന്റെ ആത്മാവ് അവരിലൂടെ സംസാരിക്കും. ആ വാക്ക് ആദ്യം നിറവേറുന്നത് സ്തേഫാനോസിലാണ്. ദിവസത്തിന്റെ വായനകളായ 1 യോഹന്നാൻ 2:26–29, യോഹന്നാൻ 1:19–29 എന്നിവയും ഇന്നത്തെ കുറിപ്പിൽ നൽകിയിട്ടുണ്ട്; അവ ഇവിടെ പഠിക്കുന്നില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
ജറുസലെം സഭയിലെ ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്ന വിധവകളെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഏഴുപേരിൽ ഒരാളാണ് സ്തേഫാനോസ്; വിശ്വാസവും പരിശുദ്ധാത്മാവുംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞവൻ (6:5). മേശകളിലെ ശുശ്രൂഷയെക്കാൾ അധികം അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്നു. ഗ്രീക്ക് സംസാരിക്കുന്ന യഹൂദരുടെ ഒരു സിനഗോഗിൽ അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു; ദേവാലയത്തിനും നിയമത്തിനുമെതിരേ സംസാരിക്കുന്നു എന്ന കുറ്റം ചുമത്തി ന്യായാധിപസംഘത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു (6:11–14). ഇസ്രായേലിന്റെ കഥ വീണ്ടും പറയുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ നീണ്ട പ്രസംഗം (7:2–53) കഠിനമായ ഒരു ശാസനയോടെ അവസാനിക്കുന്നു. പ്രസംഗം ഒഴിവാക്കി വായന നേരേ അതിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കു പോകുന്നു.
ക്രമമായ ഒരു വിധിയെക്കാൾ ക്രോധത്തിന്റെ ഒരു കുതിപ്പായാണ് ലൂക്കായുടെ വിവരണം അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ദൈവദൂഷണത്തിന് നിയമം നിശ്ചയിച്ച ശിക്ഷയായിരുന്നു നഗരത്തിനു പുറത്തുവച്ചുള്ള കല്ലേറ് (ലേവ്യർ 24:14).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതാ, സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും മനുഷ്യപുത്രൻ ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു.” (7:56)
ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് ദൈവത്തിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് “ഇരിക്കുന്നു” എന്നാണ് മറ്റിടങ്ങളിൽ പറയുന്നത് (ലൂക്കാ 22:69). ഇവിടെ അവിടുന്ന് നിൽക്കുന്നു. തന്റെ ദാസനുവേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്ന സാക്ഷിയെയോ, അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്ന കർത്താവിനെയോ പലരും ഇതിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഈശോയൊഴികെ മനുഷ്യപുത്രൻ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് പുതിയനിയമത്തിൽ മറ്റാരും ഉപയോഗിക്കുന്നത് അപൂർവമാണ്.
“കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ.” (7:59)
പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു എന്നു കുരിശിൽ ഈശോ പ്രാർഥിച്ചു (ലൂക്കാ 23:46). ഈശോയോട് സ്തേഫാനോസ് അതേ പ്രാർഥന ചൊല്ലുന്നു. കർത്താവായ മിശിഹായോടുള്ള ക്രൈസ്തവപ്രാർഥനയുടെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ അടയാളങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
“കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ ആരോപിക്കരുത്.” (7:60)
പിതാവേ, ഇവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ എന്ന പ്രാർഥനയുടെ പ്രതിബിംബമാണിത് (ലൂക്കാ 23:34). ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനെപ്പോലെ മരിക്കുന്നു എന്നു നാം കാണണമെന്നു ലൂക്കാ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് അരികെ നിൽക്കുന്ന ആ യുവാവ്, വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നാം വായിക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ ഒരു ദിവസം എഴുതും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
റുസ്പെയിലെ വിശുദ്ധ ഫുൾജെൻസിയസ് രണ്ടു തിരുനാളുകളെയും ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു: നമ്മുടെ നിത്യരാജാവിന്റെ കാലത്തിലെ ജനനം ഇന്നലെ നാം ആഘോഷിച്ചു; അവിടുത്തെ പടയാളിയുടെ വിജയകരമായ പീഡാനുഭവം ഇന്നു നാം ആഘോഷിക്കുന്നു. മിശിഹായെ സ്വർഗത്തിൽനിന്നു ഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന സ്നേഹം സ്തേഫാനോസിനെ ഭൂമിയിൽനിന്നു സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി (പ്രസംഗം 3, ആശയം). സ്തേഫാനോസ് പ്രാർഥിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ സഭയ്ക്കു പൗലോസിനെ ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ല എന്ന ഒരു ചൊല്ല് പണ്ടേ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിന്റേതായി പറഞ്ഞുവരുന്നു. വിശ്വാസസത്യത്തിനുള്ള പരമോന്നത സാക്ഷ്യമാണ് രക്തസാക്ഷിത്വമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2473); നമ്മെ ദ്രോഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിപ്പോലുമുള്ള മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയുടെ മാതൃകയായി സ്തേഫാനോസിന്റെ പ്രാർഥനയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു (CCC 2635).
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയിലെ അഞ്ചു മഹാപ്രഭാഷണങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ ഭാഗമാണിത്: ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയയ്ക്കുന്നു (10:1–42). ഇസ്രായേലിലെ പട്ടണങ്ങളിലെ അവരുടെ ദൗത്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് ആദ്യഭാഗം. പതിനാറാം വാക്യംമുതൽ അവിടുത്തെ ദൃഷ്ടി കൂടുതൽ അകലേക്കു നീളുന്നു; വിജാതീയരുടെ ഇടയിലും താൻ അയയ്ക്കുന്നവർക്കു സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതിലേക്ക്. മത്തായിയുടെ ആദ്യവായനക്കാർക്ക് അനുഭവത്തിൽനിന്നുതന്നെ ഇവ അറിയാമായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഇടയിലേക്കു ചെമ്മരിയാടുകളെ എന്നപോലെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അയയ്ക്കുന്നു.” (10:16)
“ഞാൻ അയയ്ക്കുന്നു”: അപകടം ദൗത്യത്തിലെ ഒരു യാദൃച്ഛികതയല്ല. അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് അയയ്ക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് അവരുടെ ഇടയനായി തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.
“എന്തെന്നാൽ, നിങ്ങളല്ല, നിങ്ങളിലൂടെ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവാണു സംസാരിക്കുന്നത്.” (10:20)
സ്തേഫാനോസിന്റെ സംസാരത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട ജ്ഞാനത്തോടും ആത്മാവിനോടും എതിർത്തുനിൽക്കാൻ എതിരാളികൾക്കു കഴിഞ്ഞില്ല എന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നു (നടപടി 6:10). ഈ പ്രഭാഷണത്തിൽ ദൈവത്തെ “നിങ്ങളുടെ പിതാവ്” എന്ന് ഇവിടെയാണ് ആദ്യം വിളിക്കുന്നത്; അത് ഏറ്റവും മോശമായ നിമിഷത്തിലും.
“അവസാനംവരെ സഹിച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ രക്ഷപെടും.” (10:22)
“അവസാനം” ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമാകാം, യുഗത്തിന്റെ അവസാനവുമാകാം. വാഗ്ദാനം രണ്ടിനും ബാധകമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഭയത്തെ, മരണഭയത്തെപ്പോലും, കീഴടക്കാനും പരീക്ഷകളെയും പീഡനങ്ങളെയും നേരിടാനും സഹായിക്കുന്ന പുണ്യമാണ് ധൈര്യം എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം നിർവചിക്കുന്നു; ന്യായമായ കാര്യത്തിനുവേണ്ടി ജീവൻപോലും ത്യജിക്കാൻ അതു പ്രാപ്തനാക്കുന്നു (CCC 1808). ഇത്തരം സാക്ഷികൾ നമ്മുടെ നൂറ്റാണ്ടിലും അനേകരുണ്ട്. രക്താക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ രേഖാലയമായാണ് “രക്തസാക്ഷികളുടെ നടപടികളെ” സഭ കാണുന്നത് (CCC 2474).
ഈ വായനകൾ യഹൂദജനതയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല. സ്തേഫാനോസ് യഹൂദനായിരുന്നു; ആദ്യക്രൈസ്തവരെല്ലാവരും ഈശോയും ശ്ലീഹന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ. സ്തേഫാനോസിനെ കൊന്നത് ഒരു നഗരത്തിൽ ഒരു കാലത്തു കോപിച്ചവരായ ചിലരാണ്. അനേകം യഹൂദർ വിശ്വസിക്കുന്നതും ലൂക്കാ കാണിക്കുന്നു (നടപടി 6:7). മത്തായിയിലെ “തങ്ങളുടെ സിനഗോഗുകൾ” ഒരേ കുടുംബത്തിനുള്ളിലെ വേദനാജനകമായ കലഹത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. യഹൂദജനതയെ മൊത്തത്തിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഏതു നിലപാടും സഭ ശക്തമായി നിരാകരിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597–598).
പിറവിക്കാലത്ത് സീറോ മലബാർ സഭ പുൽക്കൂടിന്റെ അരികെ ഒരു രക്തസാക്ഷിയെ നിർത്തുന്നു. ഭാരതത്തിൽ രക്തസാക്ഷിയായി നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം അനുസ്മരിക്കുന്ന മാർ തോമാശ്ലീഹായുടെ സഭയാണ് നമ്മുടേത്; ശിശുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനു വിലയുണ്ടെന്നു നമുക്ക് അറിയാം. ആ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള പാഠം സ്തേഫാനോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നു: വെറുപ്പില്ലാതെ മരിക്കുക.