26 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” ലൂക്കാ 2:19
യൽദോയുടെ പിറ്റേന്ന്, വചനം ആരിലൂടെ മാംസമായോ അവളിലേക്കു സുറിയാനിപാരമ്പര്യം തിരിയുന്നു. “കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി.” മറിയം തിരുനാളിന്റെ അലങ്കാരമല്ല; ദൈവം ചരിത്രത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച മാനുഷികവാതിലാണ്. അവൾ സമ്മതം മൂളിയതിനാൽ, “ആബ്ബാ! പിതാവേ! എന്നു വിളിക്കുന്ന തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു”; നാം ഇനി ദാസരല്ല, മക്കളും അവകാശികളുമാണ്.
ആട്ടിടയന്മാർ അതിവേഗം ബേത്ലെഹെമിലേക്കു പോയി മറിയത്തെയും ജോസഫിനെയും പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടക്കുന്ന ശിശുവിനെയും കാണുന്നു. ദൂതന്മാർ പറഞ്ഞതെല്ലാം അവർ എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുന്നു; കേട്ടവരെല്ലാം അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു. “മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” ജനക്കൂട്ടം ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അദ്ഭുതപ്പെടുന്നു; മറിയം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സൂക്ഷിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യൽദോ ഒരു ദിവസത്തിനപ്പുറം നീണ്ടുനിൽക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും മാതൃക അവളാണ്.
വിഷയം: “മറിയം ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു.”
ദൈവമാതാവിന്റെ പുകഴ്ച.
“അതിനാൽ, കർത്താവുതന്നെ നിനക്ക് അടയാളം തരും. യുവതി ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. അവൻ ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 7:14
“നിങ്ങൾ മക്കളായതുകൊണ്ട് ആബ്ബാ! പിതാവേ! എന്നു വിളിക്കുന്ന തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു.” ഗലാത്തിയാ 4:6
ജീവിതത്തിൽ: കുടുംബത്തോടൊപ്പം നന്മനിറഞ്ഞ മറിയം സാവധാനം ചൊല്ലുക.
“ബേത്ലെഹെം എഫ്രാത്താ, യൂദാഭവനങ്ങളിൽ നീ ചെറുതാണെങ്കിലും ഇസ്രായേലിനെ ഭരിക്കേണ്ടവൻ എനിക്കായി നിന്നിൽനിന്നു പുറപ്പെടും;” മിക്കാ 5:2
“അവർ അതിവേഗം പോയി മറിയത്തെയും ജോസഫിനെയും പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടക്കുന്ന ശിശുവിനെയും കണ്ടു.” ലൂക്കാ 2:16
ജീവിതത്തിൽ: ഇടവകദേവാലയത്തിലെ പുൽക്കൂടു സന്ദർശിക്കുക.
“അങ്ങേക്കെതിരേ പാപം ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിനു ഞാൻ അങ്ങയുടെ വചനം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.” സങ്കീർത്തനം 119:11
“മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” ലൂക്കാ 2:19
ജീവിതത്തിൽ: പുൽക്കൂടിനു മുമ്പിൽ പത്തു മിനിറ്റ് നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കുക.
മറിയം നമുക്കു രക്ഷകനെ നൽകി.
അവളോടൊപ്പം നമുക്കു സൂക്ഷിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യാം.
തീരുമാനം: യൽദോക്കാലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും ജപമാലയുടെ ഒരു ദശകം ചൊല്ലുക.
പ്രിയരേ, യൽദോയുടെ പിറ്റേന്ന് രക്ഷകനെ പ്രസവിച്ച മറിയത്തെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ സഭ ദൈവമാതാവിന്റെ പുകഴ്ചപ്പെരുന്നാൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. പൗരസ്ത്യസഭകൾ എന്നും അമ്മയെ പുത്രന്റെ തിരുനാളിനോടു ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.
പൗലോസ് എഴുതുന്നു: കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ നമുക്കു ദത്തുപുത്രസ്ഥാനം ലഭിക്കാനായി ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവനായി അയച്ചു. നിങ്ങൾ മക്കളായതിനാൽ ആബാ, പിതാവേ എന്നു വിളിക്കുന്ന തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചു (ഗലാ 4:4–6).
സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ചവൻ! ദൈവം നമ്മുടെ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച പാലമാണ് മറിയം. അതിനാലാണ് സഭ അവളെ ദൈവമാതാവ് എന്നു വിളിക്കുന്നത്: ദൈവികസ്വഭാവത്തിന്റെ ഉറവിടം അവളായതുകൊണ്ടല്ല, അവളിൽനിന്നു ജനിച്ചവൻ യഥാർഥ ദൈവമായതിനാൽ (എഫേസോസ് സൂനഹദോസ്, എ.ഡി. 431).
സുവിശേഷത്തിൽ ഇടയന്മാർ തിടുക്കത്തിൽ ബേത്‌ലെഹെമിലെത്തി മറിയത്തെയും യൗസേപ്പിനെയും പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടക്കുന്ന ശിശുവിനെയും കണ്ടെത്തി. ശിശുവിനെക്കുറിച്ചു കേട്ടതെല്ലാം അവർ പറഞ്ഞു; കേട്ടവരെല്ലാം വിസ്മയിച്ചു. എന്നാൽ മറിയം ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു ധ്യാനിച്ചു (ലൂക്കാ 2:16–19).
മറ്റെല്ലാവരും സംസാരിക്കുകയും വിസ്മയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറിയം നിശ്ശബ്ദയാണ്; സംഗ്രഹിക്കുന്നു, ധ്യാനിക്കുന്നു. രഹസ്യം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച് വളരാൻ അനുവദിക്കുന്നു. അങ്ങനെയാണ് അവൾ ആദ്യശിഷ്യയാകുന്നത്.
യൽദോയുടെ ബഹളത്തിനുശേഷം ധ്യാനിക്കാൻ മറിയത്തിൽനിന്നു പഠിക്കാം. ഈ ആഴ്ച ദിവസവും പുൽക്കൂടിനു മുമ്പിൽ നിശ്ശബ്ദമായിരുന്ന് ദൈവം ചെയ്തതു സംഗ്രഹിക്കാം. ആകാശങ്ങൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്തവനെ വഹിച്ചവളായി, നമ്മുടെ ഗീതങ്ങൾ പാടുന്നതുപോലെ, മറിയത്തെ പുകഴ്ത്താം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, യേശുവിനെക്കുറിച്ചുള്ളതെല്ലാം മറിയം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ഇന്ന് ഒരു നിമിഷം ശാന്തമായി ഉണ്ണിയേശുവിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കൂ!
പരിശുദ്ധ ദൈവമാതാവേ, നിന്നിലൂടെ വചനം മാംസമായി. ആട്ടിടയന്മാർ അവിടുത്തെ കാണാൻ തിടുക്കപ്പെടുകയും ദൂതന്മാർ അവിടുത്തെ മഹത്വം പാടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നിന്റെ പുത്രന്റെ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാനും ധ്യാനിക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.
യൽദോയുടെ പിറ്റേന്ന്, വചനം ആരിലൂടെ മാംസമായോ ആ അമ്മയിലേക്ക് സുറിയാനി പാരമ്പര്യം നന്ദിയോടെ തിരിയുന്നു. രണ്ടു വായനകളും വളരെ ചെറുതാണ്; മറിയത്തെക്കുറിച്ചു വളരെ കുറച്ചേ പറയുന്നുള്ളൂ. പൗലോസ് മാതാവിന്റെ പേരുപോലും പറയുന്നില്ല: ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു; “അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി.” ഇടയന്മാർ സംസാരിക്കുകയും എല്ലാവരും അദ്ഭുതപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ലൂക്കാ മാതാവിനെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ കാണിക്കുന്നു: “മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.”
സഭ മറിയത്തെ എന്തിനു പുകഴ്ത്തുന്നു, എങ്ങനെ പുകഴ്ത്തണം എന്ന് ഈ വായനകൾ ഒരുമിച്ചു പഠിപ്പിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധ അമ്മയിലൂടെ എന്തു സംഭവിച്ചു എന്നു ഗലാത്തിയാ പറയുന്നു: നിത്യപുത്രൻ നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് നമ്മെ ദൈവമക്കളാക്കി. അമ്മ അത് എങ്ങനെ ജീവിച്ചു എന്നു ലൂക്കാ പറയുന്നു: അമ്മ സൂക്ഷിച്ചു, ധ്യാനിച്ചു. നാം അമ്മയെ പുകഴ്ത്തുന്നു; അമ്മയിൽനിന്നു പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജനിച്ചു, മക്കൾ, സൂക്ഷിച്ചു: ഇതാണ് ഈ ദിവസത്തിന്റെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
പരിച്ഛേദനവും മോശയുടെ നിയമവും സ്വീകരിക്കാൻ പുറമേനിന്നുള്ള പ്രബോധകർ നിർബന്ധിക്കുന്ന ഗലാത്തിയായിലെ സഭകൾക്കാണ് പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. നിയമത്തിൻകീഴിലുള്ളവരെ, പിതാവു നിശ്ചയിച്ച ദിവസംവരെ ദാസനെക്കാൾ മെച്ചമല്ലാത്ത ശിശുവായ അവകാശിയോട് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ഉപമിച്ചു (4:1–3). ഈ ഉപമയുടെ വഴിത്തിരിവാണ് ഇന്നത്തെ വായന: ആ ദിവസം വന്നിരിക്കുന്നു.
സുവിശേഷങ്ങൾക്കു ദശകങ്ങൾ മുമ്പെഴുതിയ, പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള രചനകളിലൊന്നാണ് ഗലാത്തിയാ. യേശുവിന്റെ അമ്മയെക്കുറിച്ച്, പരോക്ഷമായെങ്കിലും, പൗലോസ് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഏക സ്ഥലമാണ് ഈ നാലു വാക്യങ്ങൾ. അയയ്ക്കുന്ന പിതാവും അയയ്ക്കപ്പെടുന്ന പുത്രനും നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ വിളിക്കുന്ന ആത്മാവും ഈ ചെറിയ ഇടത്തിലുണ്ട്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു. അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി; നിയമത്തിന് അധീനനായി ജനിച്ചു.” (4:4)
അയച്ചു എന്നതിൽ പുത്രൻ ജനനത്തിനുമുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന സൂചനയുണ്ട്. സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതൻ എന്നതിൽ അവിടുന്ന് യഥാർഥ മനുഷ്യനാണെന്നും. യൽദോയുടെ വിശ്വാസം മുഴുവൻ ഒറ്റ വാക്യത്തിൽ: യഥാർഥത്തിൽ ദൈവപുത്രൻ, യഥാർഥത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ പുത്രൻ. നിയമത്തിന് അധീനൻ എന്നാൽ ഇസ്രായേലിന്റെ പുത്രൻ: എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദനം ഏറ്റ്, നിയമം പാലിച്ച്, അതിനെ പൂർത്തിയാക്കുന്നവൻ.
“അങ്ങനെ, നമ്മെ പുത്രൻമാരായി ദത്തെടുക്കേണ്ടതിന് അവൻ നിയമത്തിന് അധീനരായിക്കഴിഞ്ഞവരെ വിമുക്തരാക്കി.” (4:5)
എക്സഗൊരാസോ എന്ന ക്രിയയ്ക്ക് വില കൊടുത്തു തിരികെ വാങ്ങുക എന്നാണ് അർഥം; അടിമയെ മോചനദ്രവ്യം നൽകി വീണ്ടെടുക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ഒറ്റ വാചകത്തിൽ: ആദാമിന്റെ മക്കൾ ദൈവമക്കളാകാൻ ദൈവപുത്രൻ മറിയത്തിന്റെ പുത്രനായി.
“പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു.” (4:6)
നിങ്ങളിൽനിന്ന് നമ്മുടെ എന്നതിലേക്ക് പൗലോസ് മാറുന്നു; തന്നെയും വായനക്കാരെയും ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുന്നു. ഇവിടെ വിളിക്കുന്നത് ആത്മാവാണ്; റോമാ 8:15-ൽ നാം വിളിക്കുന്നു. പുത്രന്റെ സ്വന്തം പ്രാർഥന ആത്മാവ് നമ്മിൽ പ്രാർഥിക്കുന്നതാണ് ക്രൈസ്തവപ്രാർഥന. ആത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 742).
“ആകയാൽ, നീ ഇനിമേൽ ദാസനല്ല, പിന്നെയോ പുത്രനാണ്; പുത്രനെങ്കിൽ ദൈവഹിതമനുസരിച്ച് അവകാശിയുമാണ്.” (4:7)
ഇപ്പോൾ നീ എന്ന ഏകവചനമാണ്: ഓരോ വായനക്കാരനോടും വ്യക്തിപരമായി പൗലോസ് സംസാരിക്കുന്നു. അവകാശം ദൈവത്തിൽനിന്നാണ്; അത് അവസാനംവരെ ദാനമായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തിരുസഭയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രമാണരേഖയിലെ മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അധ്യായം രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ആരംഭിക്കുന്നത് ഈ വാക്യംകൊണ്ടാണ് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 52). ക്രിസ്തുരഹസ്യം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 422); മംഗളവാർത്തയിൽ കാലസമ്പൂർണതയുടെ ആരംഭം കാണുന്നു (CCC 484); ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു, എന്നാൽ അവനൊരു ശരീരം ഒരുക്കാൻ ഒരു സൃഷ്ടിയുടെ സ്വതന്ത്രമായ സഹകരണം ഇച്ഛിച്ചു എന്നു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു (CCC 488).
പുത്രൻ യഥാർഥ മനുഷ്യനല്ല എന്നു കരുതിയവർക്കെതിരേ വി. ഇരണേവൂസ് സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതൻ എന്ന പ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കുന്നു; ദൈവപുത്രൻ കന്യകയിൽനിന്നു യഥാർഥത്തിൽ മാംസം സ്വീകരിച്ചു എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു (ആശയം, പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.22). ദൈവത്തെ പ്രസവിച്ചവൾ എന്നർഥമുള്ള യോൽദത്ത് ആലോഹോ എന്ന സ്വന്തം വാക്കുകൊണ്ട്, ഇതേ സത്യമാണ് സുറിയാനി പാരമ്പര്യം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നത്: മാതാവിൽനിന്നു ജനിച്ചവൻ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം പുത്രനാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഇടയന്മാരോടു ദൂതന്മാർ സദ്വാർത്ത പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു: ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ ഒരു രക്ഷകൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു (2:11). ദാവീദിന്റെ പട്ടണമായ ബേത്ലെഹെം ഇടയന്മാരുടെ നാടായിരുന്നു; അവിടത്തെ വയലുകളിലാണ് ദാവീദ് പിതാവിന്റെ ആടുകളെ മേയിച്ചത് (1 സാമുവൽ 16:11). സമൂഹത്തിന്റെ താഴെത്തട്ടിലെ സാധാരണ തൊഴിലാളികളാണ് ഇവർ. ജനനത്തിന്റെ ആദ്യ അറിയിപ്പ് കൊട്ടാരത്തിലേക്കല്ല, ഇവരിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
മറിയത്തെ ഏറ്റവും അടുത്തു കാണിക്കുന്ന സുവിശേഷമാണ് ലൂക്കാ. എല്ലാം സൂക്ഷ്മമായി അന്വേഷിച്ചു എന്ന് അദ്ദേഹം ആരംഭത്തിൽ പറയുന്നു (1:3). ബാല്യവിവരണത്തിൽ മറിയം ഇവ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതു രണ്ടുതവണ അദ്ദേഹം പറയുന്നു: ഇവിടെയും ദേവാലയത്തിൽ കണ്ടെത്തിയശേഷവും (2:51). അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില വിവരങ്ങളുടെ ഉറവിടത്തിലേക്കുള്ള സൂചനയാണോ ഇത് എന്നു വായനക്കാർ പണ്ടേ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതു തെളിയിക്കാനാവില്ല; എങ്കിലും സ്വാഭാവികമായ ഒരു ചിന്തയാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നമുക്ക് ബേത്ലെഹെംവരെ പോകാം. കർത്താവ് നമ്മെ അറിയിച്ച ഈ സംഭവം നമുക്കു കാണാം.” (2:15)
വിശ്വാസിക്കു യോജിച്ച പ്രതികരണം: ദൈവം സംസാരിച്ചു; നമുക്കു പോയി കാണാം. പുറപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് അവർ കൂടുതൽ തെളിവു ചോദിക്കുന്നില്ല.
“അവർ അതിവേഗം പോയി മറിയത്തെയും ജോസഫിനെയും പുൽത്തൊട്ടിയിൽ കിടക്കുന്ന ശിശുവിനെയും കണ്ടു.” (2:16)
ദൂതൻ നൽകിയ അടയാളം (2:12) വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു: പുൽത്തൊട്ടിയിലെ ഒരു കുഞ്ഞ്. വിശ്വാസത്തിനേ അതിൽ രക്ഷകനെ കാണാനാകൂ. ആദ്യം മറിയത്തിന്റെ പേര്, പിന്നെ ജോസഫ്, ഒടുവിൽ രംഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ ശിശു.
“മറിയമാകട്ടെ ഇവയെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ച് ഗാഢമായി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” (2:19)
മറിയമാകട്ടെ: അദ്ഭുതപ്പെട്ട ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഈ വാക്ക് മറിയത്തെ വേർതിരിക്കുന്നു. ആഴത്തിലേക്കു പോകാത്ത അദ്ഭുതം വേഗം മാഞ്ഞുപോകും. ബൈബിളിൽ ഹൃദയം വികാരങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മാത്രമല്ല, ഒരു വ്യക്തിയുടെ ചിന്തയുടെയും തീരുമാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രമാണ്. പൂർണമായി മനസ്സിലാകാത്തതിനോടു മറിയം വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വെളിപാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ അറിവ് എങ്ങനെ വളരുന്നു എന്നു വിവരിക്കാൻ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യം എടുക്കുന്നു: ഇവ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന വിശ്വാസികളുടെ ധ്യാനത്തിലൂടെയും പഠനത്തിലൂടെയും (ദേയി വെർബും 8; ലൂക്കാ 2:19, 51; CCC 94 കാണുക). അതുകൊണ്ട് മറിയം ഒരു നല്ല മാതൃക മാത്രമല്ല. വചനത്തോടു സഭ ചെയ്യാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധ അമ്മയിൽ സഭ കാണുന്നു.
കന്യകാമറിയം വിശ്വാസത്തിന്റെ തീർഥാടനത്തിൽ മുന്നേറി എന്നു കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 58). മാതാവിന്റെ വിശ്വാസത്തിന് ഒരു യഥാർഥ യാത്രയുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് വി. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ തന്റെ ചാക്രികലേഖനത്തിൽ (രക്ഷകന്റെ മാതാവ്) എഴുതുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ ഉദരത്തിൽ ഗർഭം ധരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മാതാവ് മനസ്സിൽ ഗർഭം ധരിച്ചു എന്നു വി. അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം, പ്രസംഗം 215). മറിയം ഒരേസമയം തന്റെ പുത്രന്റെ അമ്മയും സഹോദരിയും മണവാട്ടിയുമാണെന്ന് മാർ അപ്രേം തിരുപ്പിറവിഗീതങ്ങളിൽ വിസ്മയിക്കുന്നു (ആശയം).
യൽദോയുടെ പിറ്റേന്ന് മറിയത്തിന്റെ തിരുനാൾ എന്തിന്? അത് യേശുവിൽനിന്നു ശ്രദ്ധ മാറ്റുകയല്ലേ?
നേരേ മറിച്ചാണ്. ഈ തിരുനാൾ യൽദോയെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതിനാലാണ് അതിനെ പിന്തുടരുന്നത്: ആരാണ് മാതാവിൽനിന്നു ജനിച്ചത് എന്നതിനാലാണ് മറിയം പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നത്. ബൈസന്റൈൻ സഭകളും ഇതേ ദിവസം ദൈവമാതാവിന്റെ സംഗമദിനമായി ആചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇതു പൗരസ്ത്യക്രൈസ്തവരിൽ വ്യാപകമായ ആചാരമാണ്. ഇങ്ങനെ മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ സത്യത്തെ സഭ സംരക്ഷിക്കുന്നു: യേശുവിന് യഥാർഥ അമ്മയുണ്ട്; അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ നമ്മിലൊരാളാണ് എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് പരിശുദ്ധ അമ്മ.
ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയെ എങ്ങനെ ദൈവമാതാവ് എന്നു വിളിക്കാം? മറിയം ദൈവത്തിനു ദൈവസ്വഭാവം നൽകിയില്ലല്ലോ.
ശരിയാണ്; മറിയം അതു നൽകി എന്നു സഭ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അമ്മ ഒരു വ്യക്തിയുടെ അമ്മയാണ്, ഒരു സ്വഭാവത്തിന്റെയല്ല. മറിയത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചത് ഒരേ വ്യക്തിയാണ്: നിത്യദൈവപുത്രൻ; അവിടുന്ന് മനുഷ്യസ്വഭാവം മാതാവിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചു. അതുകൊണ്ട് മറിയം യഥാർഥത്തിൽ ദൈവമാതാവാണ്; 431-ലെ എഫേസൂസ് കൗൺസിൽ തെയൊതൊക്കോസ് എന്ന വാക്കിൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞത് ഇതാണ് (CCC 466, 495). ഈ സ്ഥാനപ്പേര് ഒന്നാമതായി ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസ്താവനയാണ്. സുറിയാനിയിലെ യോൽദത്ത് ആലോഹോയും അതുതന്നെ പറയുന്നു.
മറിയത്തിന് തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ച് എല്ലാം നേരത്തേ അറിയാമായിരുന്നോ?
അല്ലെന്നാണ് പാഠം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മാതാവ് സൂക്ഷിച്ചു ധ്യാനിച്ചു എന്നും, ദേവാലയത്തിൽവച്ചു യേശു പറഞ്ഞത് മാതാവിനും ജോസഫിനും മനസ്സിലായില്ല എന്നും ലൂക്കാ പറയുന്നു (2:50). മറിയം പാപരഹിതയായിരുന്നു; എങ്കിലും വിശ്വാസത്തിന്റെ യാത്രയിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടില്ല. വിശ്വാസത്തിന്റെ തീർഥാടനം എന്നാണ് കൗൺസിൽ അതിനെ വിളിക്കുന്നത് (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 58). എല്ലാം മനസ്സിലാകാതെ സൂക്ഷിക്കുകയും കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ട വിശ്വാസികൾക്ക് ഇതു ധൈര്യം നൽകുന്നു.
യൽദോയുടെ രണ്ടാം ദിവസം, സുറിയാനി സഭകൾ പണ്ടേ ചെയ്തുപോരുന്നതുപോലെ, മലങ്കര സഭ ദൈവമാതാവിനെ പുകഴ്ത്തുന്നു. മാർ അപ്രേം മുതൽ, ദൈവമാതാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗങ്ങൾ ഇന്നും വായിക്കപ്പെടുന്ന സെരൂഗിലെ മാർ യാക്കോബ് വരെ, പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗീതങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. മാതാവിൽനിന്നു ജനിച്ച ശരീരം നമുക്കു നൽകപ്പെടുന്ന വി. കുർബാനയിൽ വിശ്വാസികൾ മാതാവിനെ ആദരിക്കുന്നു. ഈ ദിവസം പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ യൽദോ ആചരിക്കുന്നതു നല്ലതാണ്: ജനക്കൂട്ടവും ആവേശവും പോയശേഷവും, മറിയത്തെപ്പോലെ, രഹസ്യം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക.