28 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“റാമായിൽ ഒരു സ്വരം, വലിയ കരച്ചിലും മുറവിളിയും. റാഹേൽ സന്താനങ്ങളെക്കുറിച്ചു കരയുന്നു. അവളെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുക അസാധ്യം. എന്തെന്നാൽ, അവൾക്കു സന്താനങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 2:18
ക്രിസ്മസിന്റെ സന്തോഷത്തിനു പിന്നാലെ ബേത്ലെഹെമിന്റെ കണ്ണീർ വരുന്നു. ജ്ഞാനികൾ കബളിപ്പിച്ചതിൽ രോഷാകുലനായ ഹേറോദേസ് ബേത്ലെഹെമിലെ രണ്ടും അതിൽ താഴെയും വയസ്സുള്ള എല്ലാ ആൺകുട്ടികളെയും വധിക്കുന്നു. അമ്മമാരുടെ നിലവിളിയിൽ റാമായിൽ കരയുന്ന റാഹേലിന്റെ സ്വരം മത്തായി കേൾക്കുന്നു. ആബേൽമുതൽ നിഷ്കളങ്കരക്തം ദൈവത്തോടു നിലവിളിച്ചിട്ടുണ്ട്; മിശിഹായ്ക്കു പകരം മരിച്ച ആദ്യത്തവരാണു കുഞ്ഞിപ്പൈതങ്ങൾ.
വാക്കുകൊണ്ടല്ല, മരണംകൊണ്ടു മിശിഹായ്ക്കു സാക്ഷ്യം നൽകിയ രക്തസാക്ഷികളായി സഭ അവരെ ആദരിക്കുന്നു. ഈ ദിനം കേരളസഭ തിരുബാലസഖ്യദിനമായി ആഘോഷിക്കുന്നു: മറ്റു കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ. ഇന്നു സഹിക്കുന്ന എല്ലാ നിഷ്കളങ്കരായ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നാം ഓർക്കുന്നു: ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവർ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ, കടത്തപ്പെടുന്നവർ, വിശക്കുന്നവർ, യുദ്ധത്തിൽ തകർന്നവർ. ജറെമിയായുടെ വാഗ്ദാനം നിലനിൽക്കുന്നു: “നിന്റെ ഭാവി പ്രത്യാശാഭരിതമാണ്.”
വിഷയം: “റാഹേൽ തന്റെ മക്കളെച്ചൊല്ലി കരയുന്നു.”
കുഞ്ഞിപ്പൈതങ്ങളും തിരുബാലസഖ്യദിനവും.
“എന്നാൽ കർത്താവു പറഞ്ഞു: നീയെന്താണു ചെയ്തത്? നിന്റെ സഹോദരന്റെ രക്തം മണ്ണിൽനിന്ന് എന്നെ വിളിച്ചു കരയുന്നു.” ഉൽപത്തി 4:10
“ജ്ഞാനികൾ തന്നെ കബളിപ്പിച്ചെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഹേറോദേസ് രോഷാകുലനായി. അവരിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കിയ സമയമനുസരിച്ച് അവൻ ബേത്ലെഹെമിലെയും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലെയും രണ്ടും അതിൽ താഴെയും വയസ്സുള്ള എല്ലാ ആൺകുട്ടികളെയും ആളയച്ചു വധിച്ചു.” മത്തായി 2:16
ജീവിതത്തിൽ: അക്രമം സഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: കരച്ചിൽ നിർത്തി കണ്ണീർ തുടയ്ക്കൂ. നിന്റെ യാതനകൾക്കു പ്രതിഫലം ലഭിക്കും; ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തുനിന്ന് അവർ തിരികെ വരും - കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ ഭാവി പ്രത്യാശാഭരിതമാണ്.” ജറെമിയാ 31:16
“റാമായിൽ ഒരു സ്വരം, വലിയ കരച്ചിലും മുറവിളിയും. റാഹേൽ സന്താനങ്ങളെക്കുറിച്ചു കരയുന്നു. അവളെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുക അസാധ്യം. എന്തെന്നാൽ, അവൾക്കു സന്താനങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 2:18
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരമ്മയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക.
“നീതിമാൻമാർ എന്നേക്കും ജീവിക്കും. അവരുടെ പ്രതിഫലം കർത്താവിന്റെ പക്കലുണ്ട്; അത്യുന്നതൻ അവരെ പരിപാലിക്കുന്നു.” ജ്ഞാനം 5:15
“എന്നാൽ, സ്വർഗത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി നിക്ഷേപങ്ങൾ കരുതിവയ്ക്കുക. അവിടെ തുരുമ്പും കീടങ്ങളും അവ നശിപ്പിക്കുകയില്ല; കള്ളൻമാർ മോഷ്ടിക്കുകയില്ല. നിങ്ങളുടെ നിക്ഷേപം എവിടെയോ അവിടെയായിരിക്കും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവും.” മത്തായി 6:20–21
ജീവിതത്തിൽ: ദരിദ്രരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുമായി ഒരു സമ്മാനം പങ്കുവയ്ക്കാൻ കുട്ടികളെ സഹായിക്കുക.
നിഷ്കളങ്കരുടെ ഓരോ നിലവിളിയും ദൈവം കേൾക്കുന്നു.
ചെറിയവരെ നമുക്കു സംരക്ഷിക്കാം, ശുശ്രൂഷിക്കാം.
തീരുമാനം: ഈ കാലത്തു ദുർബലരായ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പ്രവർത്തനത്തെ സഹായിക്കുക.
പ്രിയരേ, പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ സന്തോഷത്തെ കണ്ണീർ പിന്തുടരുന്നു. ജ്ഞാനികൾ തന്നെ കബളിപ്പിച്ചതിൽ കോപിച്ച ഹേറോദേസ്, ബേത്‌ലെഹെമിലും പരിസരങ്ങളിലുമുള്ള രണ്ടു വയസ്സും അതിൽ താഴെയുമുള്ള എല്ലാ ആൺകുട്ടികളെയും കൊന്നു (മത്താ 2:16). അമ്മമാരുടെ നിലവിളിയിൽ മത്തായി റാഹേലിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു: അവൾ തന്റെ മക്കളെച്ചൊല്ലി കരയുന്നു; അവർ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആശ്വസിക്കാൻ അവൾ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല (മത്താ 2:18; ജറെ 31:15).
ഒന്നാം വായന നമ്മെ ആരംഭത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു: കായേൻ സഹോദരനായ ആബേലിനെ കൊല്ലുന്നു (ഉത്പ 4:8). ആദ്യകുടുംബംമുതൽ നിഷ്കളങ്കരക്തം ദൈവത്തോടു നിലവിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. പൈതങ്ങളായ വിശുദ്ധർ ഈ നീണ്ട നിരയിൽ ചേരുന്നു; മിശിഹായ്ക്കു പകരം മരിച്ച ആദ്യത്തവർ അവരാണ്.
ദൈവം ഇത് എന്തുകൊണ്ട് അനുവദിക്കുന്നു? നമുക്കു പൂർണമായ ഉത്തരമില്ല. പക്ഷേ പിറവിത്തിരുനാൾ പറയുന്നു: ദൈവം സഹനത്തിൽനിന്ന് അകന്നുനിന്നില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെടുന്ന ഒരു ലോകത്തിലേക്ക് അവൻ വന്നു; അവനും കൊല്ലപ്പെടാനിരുന്നു. സഹിക്കുന്ന നിഷ്കളങ്കരോടൊപ്പം അവനുണ്ട്.
വിശ്വാസത്തെപ്രതി സഹിച്ചവരെക്കുറിച്ച് ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: അവർ കല്ലെറിയപ്പെട്ടു, ഈർച്ചവാളാൽ അറുക്കപ്പെട്ടു, വാളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; ലോകം അവർക്കു യോഗ്യമായിരുന്നില്ല (ഹെബ്രാ 11:37–38). പൈതങ്ങളായ വിശുദ്ധർക്കു സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; പക്ഷേ അവരുടെ ജീവൻ മിശിഹായ്ക്കു സാക്ഷ്യം നൽകി.
ഇന്നു കേരളസഭ തിരുബാലസഖ്യദിനം ആചരിക്കുന്നു: കുട്ടികൾ മറ്റു കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇന്നത്തെ നിഷ്കളങ്കരെ ഓർക്കാം: ഗർഭച്ഛിദ്രത്തിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഗർഭസ്ഥശിശുക്കൾ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ, കടത്തപ്പെടുന്നവർ, പട്ടിണിയിലുള്ളവർ, യുദ്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർ. ഹേറോദേസ് ഇന്നും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ജെറമിയാ ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകുന്നു: നിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചു പ്രത്യാശയുണ്ട് എന്നു കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു (ജറെ 31:17). നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലെയും ഇടവകകളിലെയും കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കാം; ഗർഭസ്ഥശിശുക്കളുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാം; ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന കുട്ടികളെ പിന്തുണയ്ക്കാം. ഒരു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു ദുഃഖിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നു നിങ്ങളുടെ പ്രത്യേക ദിവസമാണ്! ദുഃഖിതരും വിശക്കുന്നവരും അപകടത്തിലുമായ കുട്ടികൾക്കായി പ്രാർഥിക്കൂ; അവരെ സഹായിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും പങ്കുവയ്ക്കൂ.
കർത്താവായ ഈശോയേ, കുഞ്ഞിപ്പൈതങ്ങൾ അങ്ങേക്കു പകരം മരിച്ചു. ഇന്നത്തെ എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും, ജനിക്കാനിരിക്കുന്നവരെയും സഹിക്കുന്നവരെയും, സംരക്ഷിക്കണമേ; കരയുന്ന ഓരോ അമ്മയെയും ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മറ്റു കുഞ്ഞുങ്ങളോട് ഉദാരരാക്കണമേ. ആമേൻ.
പിറവിത്തിരുനാളിന്റെ ആനന്ദത്തിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ ബേത്ലെഹെമിന്റെ കണ്ണീർ വരുന്നു. ബൈബിളിൽ ഉടനീളം നീളുന്ന നിരപരാധരക്തത്തിന്റെ ഒരു വരയാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ വരയ്ക്കുന്നത്. കോപത്തെ കീഴടക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത ഒരുവൻ സഹോദരനെ കൊല്ലുന്ന ആദ്യകൊലപാതകം ഉൽപത്തി കാണിക്കുന്നു. റാഹേലിന്റെ വിലാപം കേൾക്കുന്ന ജറെമിയാ, അവരുടെ മക്കൾ തിരിച്ചുവരുമെന്ന ദൈവവാഗ്ദാനം അറിയിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പീഡ സഹിച്ചവരെ, ലോകത്തിനു യോഗ്യതയില്ലാതിരുന്നവരെ, ഹെബ്രായർ ഓർമിക്കുന്നു. ഭയന്നുപോയ ഒരു രാജാവ് തേടിയ ശിശു രക്ഷപെടുമ്പോൾ ബേത്ലെഹെമിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വധിക്കപ്പെടുന്നത് മത്തായി കാണിക്കുന്നു. രക്തം, വിലാപം, പ്രത്യാശ: ഇവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ആദ്യമാതാപിതാക്കൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് അകന്നത് ഉൽപത്തി മൂന്നാം അധ്യായം പറഞ്ഞു. തോട്ടത്തിനു പുറത്ത് പിന്നെ എന്തു സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് നാലാം അധ്യായം കാണിക്കുന്നു: ദൈവത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽനിന്നു പാപം സഹോദരനോടുള്ള ബന്ധത്തിലേക്കു കടക്കുന്നു. കഥ ചെറുതും അലങ്കാരമില്ലാത്തതുമാണ്. 1–11 വാക്യങ്ങളിൽ സഹോദരൻ എന്ന വാക്ക് ഏഴു പ്രാവശ്യം മുഴങ്ങുന്നു.
പേരുകൾക്കും അർഥമുണ്ടാകാം. ആബേൽ (ഹീബ്രുവിൽ ഹേബെൽ) എന്നാൽ ശ്വാസം, ആവി. കടന്നുപോകുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കാൻ സഭാപ്രസംഗകൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഹ്രസ്വമാണ്; കഥയിൽ അദ്ദേഹം ഒരു വാക്കും പറയുന്നുമില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇതു കായേനെ അത്യധികം കോപിപ്പിച്ചു. അവന്റെ മുഖം കറുത്തു.” (4:5)
മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുറിവ് അസൂയയാണ്. അവന്റെ ഹൃദയം ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് മുഖം പറയുന്നു.
“ഉചിതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ നീയും സ്വീകാര്യനാവുകയില്ലേ? നല്ലതുചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ പാപം വാതിൽക്കൽത്തന്നെ പതിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് ഓർക്കണം. അതു നിന്നിൽ താത്പര്യം വച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അതിനെ കീഴടക്കണം.” (4:7)
ദൈവം കായേനെ തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. കുറ്റകൃത്യത്തിനുമുമ്പ് അവിടുന്ന് അവനോടു സംസാരിക്കുന്നു, ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു, രക്ഷാമാർഗം കാണിക്കുന്നു. ഈ വാക്യത്തിന്റെ ഹീബ്രു ദുഷ്കരമാണെങ്കിലും പ്രധാന അർഥം വ്യക്തമാണ്: ഒന്നും ഇതുവരെ തീരുമാനമായിട്ടില്ല.
“ഒരു ദിവസം കായേൻ തന്റെ സഹോദരൻ ആബേലിനോടു പറഞ്ഞു: നമുക്കു വയലിലേക്കു പോകാം.” (4:8)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. സാധാരണ ഹീബ്രു പാഠത്തിൽ കായേൻ സഹോദരനോടു പറഞ്ഞു എന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ; വാക്കുകൾ ഇല്ല. നമുക്കു വയലിലേക്കു പോകാം എന്ന വാക്കുകൾ ഗ്രീക്ക്, സുറിയാനി എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള പുരാതന വിവർത്തനങ്ങളിൽനിന്നാണ്; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും അവ ചേർത്തിരിക്കുന്നു. അടുത്ത വരിയിൽ ഒരു സഹോദരൻ മരിച്ചുകിടക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിരപരാധരക്തം ചിന്തപ്പെട്ടവരുടെ നിരയിൽ ആദ്യത്തെയാളായി ഈശോതന്നെ ആബേലിന്റെ പേരു പറയുന്നു (മത്തായി 23:35). ആബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായവയാണ് മിശിഹായുടെ രക്തം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഹെബ്രായർ പറയുന്നു (12:24): ആബേലിന്റെ രക്തം നീതിക്കുവേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നു; മിശിഹായുടേത് കരുണയ്ക്കുവേണ്ടി. ഉദ്ഭവപാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങളായ കോപവും അസൂയയും ഈ കഥയിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 2259). വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ ജീവന്റെ സുവിശേഷം എന്ന ചാക്രികലേഖനം ആരംഭിക്കുന്നതുതന്നെ കായേനെയും ആബേലിനെയും കുറിച്ചുള്ള ദീർഘധ്യാനത്തോടെയാണ് (ഖണ്ഡിക 7–9). ഹൃദയശുദ്ധിയാലാണ് ആബേലിന്റെ കാഴ്ച സ്വീകാര്യമായതെന്ന്, പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനത്തിൽ സുറിയാനി ആചാര്യനായ അഫ്രഹാത്ത് പറയുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ജറെമിയാ 30–31 അധ്യായങ്ങൾ സമാശ്വാസത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥം എന്നു വിളിക്കപ്പെടാറുണ്ട്; ഇരുണ്ട ഒരു പുസ്തകത്തിലെ തിളക്കമുള്ള ഭാഗം. ബി.സി. 587-ലെ ജറുസലെമിന്റെ പതനത്തിലൂടെ കടന്നുപോയവനാണ് പ്രവാചകൻ. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലേറെ മുമ്പുതന്നെ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളെ അസ്സീറിയാ കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
ജറുസലെമിനു വടക്ക് ഏതാനും മൈൽ അകലെ, ബെഞ്ചമിൻ ദേശത്താണ് റാമാ. പ്രവാസികളെ ചങ്ങലയിൽ അവിടെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയതായി ജറെമിയാ പറയുന്നു (ജറെമിയാ 40:1). യാക്കോബിന്റെ പ്രിയപത്നിയായ റാഹേൽ ജോസഫിന്റെയും ബെഞ്ചമിന്റെയും അമ്മയാണ്; അങ്ങനെ വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളുടെ മുത്തശ്ശി. അവർ മരിച്ചിട്ടു നാളേറെയായി. നഷ്ടപ്പെട്ട സന്തതികളെ ഓർത്ത് അവർ കല്ലറയിൽനിന്നു കരയുന്നതായി പ്രവാചകൻ സങ്കല്പിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“റാഹേൽ തന്റെ മക്കളെച്ചൊല്ലി വിലപിക്കുന്നു. അവളുടെ മക്കളിൽ ആരും അവശേഷിക്കാത്തതിനാൽ അവൾക്ക് ആശ്വാസംകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല.” (31:15)
എളുപ്പമുള്ള വാക്കുകളില്ലാതെ ഒരമ്മയെ കരയാൻ ബൈബിൾ അനുവദിക്കുന്നു. ഈ ദുഃഖത്തിന് വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മാന്യത നൽകുന്നു.
“കരച്ചിൽ നിർത്തി കണ്ണീർ തുടയ്ക്കൂ. നിന്റെ യാതനകൾക്കു പ്രതിഫലം ലഭിക്കും; ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തുനിന്ന് അവർ തിരികെ വരും” (31:16)
ക്രൂരതയില്ലാതെ കരച്ചിൽ നിർത്തൂ എന്നു പറയാൻ ദൈവത്തിനേ കഴിയൂ; കാരണം മക്കളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ അവിടുത്തേക്കു മാത്രമേ സാധിക്കൂ.
“നിന്റെ മക്കൾ സ്വദേശത്തേക്കു തിരിച്ചുവരും” (31:17)
ഇതേ അധ്യായത്തിൽ പിന്നീട് പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ വാഗ്ദാനം വരുന്നു (31:31–34).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഇന്നു മത്തായി വാക്യം 15 ഉദ്ധരിച്ച് അവിടെ നിർത്തുന്നു. ജറെമിയാ അറിയുന്ന വായനക്കാരൻ അതിനുശേഷം വരുന്ന മടക്കത്തിന്റെ വാഗ്ദാനവും കേൾക്കുന്നു. അതിനാൽ സുവിശേഷത്തിന്റെ മൗനം നിരാശയല്ല. മക്കൾക്കുവേണ്ടി കരയുകയും മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മയായി യഹൂദപാരമ്പര്യവും റാഹേലിനെ നെഞ്ചിലേറ്റിയിട്ടുണ്ട്; അവരുടെ യാചന ദൈവത്തെ അലിയിച്ചതായി വിലാപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മിദ്രാഷിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ഭാഗം പറയുന്നു (ആശയം). എല്ലാ റാഹേലുമാർക്കുമുള്ള അന്തിമമറുപടി, ക്രൈസ്തവർക്ക്, ഉത്ഥാനമാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്തായ നാമാവലിയാണ് ഹെബ്രായർ 11. പ്രത്യാശിക്കുന്നവയുടെ ഉറപ്പും കാണാത്തവയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യവുമാണ് വിശ്വാസം എന്ന നിർവചനത്തോടെ (11:1) ആരംഭിച്ച്, ആബേൽ (11:4) മുതൽ അബ്രാഹത്തിലൂടെയും മോശയിലൂടെയും അതു മുന്നേറുന്നു. വാക്യം 32-ൽ, സമയം പോരാ എന്നു പറഞ്ഞ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് വേഗം കൂട്ടുന്നു.
ഇതിനകം പീഡ അനുഭവിച്ച, തളർന്ന ക്രൈസ്തവരാണ് വായനക്കാർ (10:32–34). വിജയത്തിലും പരാജയത്തിലും ഒരുപോലെ ദൈവജനം എന്നും വിശ്വാസത്താലാണ് നടന്നതെന്ന് ഈ അധ്യായം അവരോടു പറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർ വിശ്വാസത്തിലൂടെ രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കി; നീതി നടപ്പാക്കി; വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; സിംഹങ്ങളുടെ വായകൾ പൂട്ടി;” (11:33)
സിംഹങ്ങൾ ദാനിയേലിനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (ദാനിയേൽ 6). അടുത്ത വാക്യത്തിലെ അഗ്നി, മൂന്നു യുവാക്കളെയും (ദാനിയേൽ 3).
“മെച്ചപ്പെട്ട പുനരുത്ഥാനം പ്രാപിക്കാൻവേണ്ടി പീഡയിൽ നിന്നു രക്ഷപെടാൻ അവർ കൂട്ടാക്കിയില്ല.” (11:35)
മരണത്തിനപ്പുറത്തേക്കാണ് ഇവിടെ വിശ്വാസം നോക്കുന്നത്. നിറവേറിക്കാണാത്ത ഒരു വാഗ്ദാനത്തിലാണ് അവരുടെ ധൈര്യം അടിയുറച്ചത്.
“ചിലരെ കല്ലെറിഞ്ഞു; ചിലരെ വിചാരണ ചെയ്തു; ചിലർ രണ്ടായി വെട്ടി മുറിക്കപ്പെട്ടു; ചിലർ വാളുകൊണ്ട് വധിക്കപ്പെട്ടു.” (11:37)
യഹോയാദായുടെ മകനായ സഖറിയാ ദേവാലയാങ്കണത്തിൽ കല്ലെറിയപ്പെട്ടു (2 ദിനവൃത്താന്തം 24:20–22). ഏശയ്യാ രണ്ടായി വെട്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് പഴയ ഒരു യഹൂദപാരമ്പര്യം പറയുന്നു. പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ചില പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഒരു ക്രിയ കൂടുതലുണ്ട്; പി.ഒ.സി.യിലെ വിചാരണ ചെയ്തു എന്നത് അത്തരമൊരു പാഠത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; അതില്ലാത്ത പ്രതികളെയാണ് എൻ.ആർ.എസ്.വി. പിന്തുടരുന്നത്.
“അവരെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള യോഗ്യത ലോകത്തിനില്ലായിരുന്നു.” (11:38)
അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒരു തലകീഴ്മറിച്ചിൽ. ലോകം അവരെ വിലയില്ലാത്തവരെന്നു വിധിച്ച് ഓടിച്ചുവിട്ടു. ലോകത്തിനാണ് അവരെ ലഭിക്കാൻ യോഗ്യതയില്ലാതിരുന്നത് എന്നാണ് ദൈവത്തിന്റെ വിധി.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പൂർവികരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകീർത്തനമായി ഹെബ്രായർ 11-നെ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 147); സാക്ഷികളുടെ ഈ വലിയ സമൂഹത്തിലേക്കു നോക്കാൻ അതു നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു (ഹെബ്രായർ 12:1; CCC 165). വിശ്വാസസത്യത്തിനു നൽകുന്ന പരമമായ സാക്ഷ്യമാണ് രക്തസാക്ഷിത്വം (CCC 2473). ഈ തിരുനാളിൽ, ബേത്ലെഹെമിലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഈ നീണ്ട നിരയിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏതൊരു എതിരാളിയെയും ഹേറോദേസ് ഭയപ്പെട്ടു. യഹൂദരുടെ രാജാവിനെയാണ് ജ്ഞാനികൾ അന്വേഷിച്ചത് (2:2); റോമിൽനിന്ന് അയാൾക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനപ്പേരായിരുന്നു അത്. അവർ മടങ്ങിവരാതിരുന്നപ്പോൾ അയാൾ പ്രവർത്തിച്ചു.
മറ്റൊരു പുരാതന എഴുത്തുകാരനും ഈ സംഭവം രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ബേത്ലെഹെം ചെറിയ സ്ഥലമായിരുന്നു; കുട്ടികളുടെ എണ്ണം അത്ര വലുതാകാനിടയില്ലെന്ന്, ഒരുപക്ഷേ ഇരുപതോളം, പല പണ്ഡിതരും കണക്കാക്കുന്നു. ജോസേഫൂസ് ഇതു പറയുന്നില്ലെങ്കിലും, ഭാര്യ മറിയാമ്നെയെയും സ്വന്തം മൂന്നു മക്കളെയും വധിച്ച ഹേറോദേസിനെയാണ് അദ്ദേഹം വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. ആ ചിത്രത്തിന് ഈ സംഭവം ചേരും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഈജിപ്തിൽനിന്നു ഞാൻ എന്റെ പുത്രനെ വിളിച്ചു” (2:15)
ഹോസിയാ 11:1 ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. തന്റെ ജനത്തിന്റെ ചരിത്രം മുഴുവൻ തന്നിൽ സംഗ്രഹിക്കുന്ന യഥാർഥപുത്രനായി മത്തായി ഈശോയെ കാണുന്നു.
“ജ്ഞാനികൾ തന്നെ കബളിപ്പിച്ചെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഹേറോദേസ് രോഷാകുലനായി.” (2:16)
മത്തായിയുടെ വാക്കുകൾ ലളിതവും സംയമിതവുമാണ്. അദ്ദേഹം രംഗം വർണിക്കുന്നില്ല; കാര്യം പറയുക മാത്രം ചെയ്യുന്നു.
“ഇങ്ങനെ, ജറെമിയാപ്രവാചകൻ വഴി അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടതു പൂർത്തിയായി:” (2:17)
2:15-ൽ പൂർത്തിയാകാനാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത് എന്നാണ് എഴുതിയത്. ഇവിടെ മത്തായി പ്രയോഗം മാറ്റുന്നു; ഈ തിന്മ ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചതാണെന്ന സൂചന ഒഴിവാക്കുന്നു എന്ന് പലരും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
“വലിയ കരച്ചിലും മുറവിളിയും. റാഹേൽ സന്താനങ്ങളെക്കുറിച്ചു കരയുന്നു. അവളെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തുക അസാധ്യം.” (2:18)
ബേത്ലെഹെമിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണ് റാഹേലിന്റെ കല്ലറ എന്നു പാരമ്പര്യം കരുതി (ഉൽപത്തി 35:19). ബേത്ലെഹെമിലെ അമ്മമാർ ഇസ്രായേലിന്റെ അമ്മയോടൊപ്പം അവരുടെ ദുഃഖത്തിൽ ചേരുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പ്രകാശത്തിനെതിരായ അന്ധകാരത്തിന്റെ എതിർപ്പാണ് ഈ സംഭവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതെന്നും മിശിഹായുടെ സ്വന്തമായവർ അവിടുത്തെ പീഡനത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 530). ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സഭ രക്തസാക്ഷികളായി ആദരിക്കുന്നു. കർത്താവ് ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തനിക്കുമുമ്പേ തന്റെ രാജ്യത്തിലേക്ക് അയച്ചു എന്ന് വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് പറയുന്നു (ആശയം). ഈ തിരുനാളിൽ റോമൻ യാമപ്രാർഥന വായിക്കുന്ന ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ, കാർത്തേജിലെ വിശുദ്ധ ക്വോദ്‌വുൾത്‌ദേവൂസ് പറയുന്നു: അറിയാതെതന്നെ ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി മരിക്കുന്നു; ദൈവകൃപ അവർക്കു കിരീടം നൽകുന്നു (ആശയം). ദുർബലരിൽ ദുർബലരുടെ സംരക്ഷണംകൂടിയാണ് ഈ തിരുനാൾ: ഓരോ മനുഷ്യജീവനും ആരംഭംമുതൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം (CCC 2270; ജീവന്റെ സുവിശേഷം).
മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി മരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കാത്ത ശിശുക്കൾ എങ്ങനെ രക്തസാക്ഷികളാകും?
രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റെ കിരീടം പ്രധാനമായും ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മിശിഹായ്ക്കു പകരവും മിശിഹാ നിമിത്തവുമാണ് മരിച്ചത്. മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിക്കാതെ മിശിഹായെപ്രതി മരിക്കുന്നവർ, അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടിയും അവിടുത്തോടുകൂടെയുമുള്ള മരണത്താൽ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ് സഭയുടെ ഉറച്ച ബോധ്യം (CCC 1258). ആദ്യകാലങ്ങൾമുതൽ സഭ കുഞ്ഞിപ്പൈതങ്ങളെ ആദരിക്കുന്നു.
മറ്റു കുടുംബങ്ങളെ മുന്നറിയിക്കാതെ യൗസേപ്പിനെ മാത്രം ദൈവം എന്തിനു മുന്നറിയിച്ചു?
സുവിശേഷം ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല; ഇത് എളുപ്പമാണെന്ന് ഒരാളും നടിക്കരുത്. ഇവിടെ തിന്മ വരുന്നത് ഹേറോദേസിൽനിന്നാണ്; ദൈവത്തിൽനിന്നല്ല. സിദ്ധാന്തംകൊണ്ടല്ല ബൈബിളിൽ ദൈവം സഹനത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നത്; അവിടുന്ന് അതിനുള്ളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുകയാണ്. ഇന്നു രക്ഷപെടുന്ന ശിശു കാൽവരിയിൽനിന്നു രക്ഷപെടുകയില്ല. തിന്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് ക്രൈസ്തവവിശ്വാസം മുഴുവൻകൊണ്ടേ ഉത്തരം പറയാനാവൂ എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; അതു കുരിശിലേക്കും ഉത്ഥാനത്തിലേക്കും വിരൽചൂണ്ടുന്നു (CCC 309, 272).
മാമ്മോദീസാ കൂടാതെയോ ജനിക്കുംമുമ്പോ മരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാര്യമോ?
എല്ലാവരും രക്ഷപ്പെടണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കരുണയ്ക്കും കുഞ്ഞുങ്ങളോടുള്ള ഈശോയുടെ സ്നേഹത്തിനുമാണ് സഭ അവരെ ഭരമേൽപിക്കുന്നത്; അവർക്കും ഒരു രക്ഷാമാർഗമുണ്ടെന്നു പ്രത്യാശിക്കാൻ ഇതു നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു (CCC 1261).
കേരളത്തിൽ കുഞ്ഞിപ്പൈതങ്ങളുടെ തിരുനാളായ ഈ ദിവസം തിരുബാലസഖ്യദിനമായും ആചരിക്കുന്നു. കുട്ടികൾ മറ്റു കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാനും പങ്കുവയ്ക്കാനുമായി ബിഷപ് ചാൾസ് ദെ ഫോർബിൻ-ജാൻസൻ 1843-ൽ ഫ്രാൻസിൽ സ്ഥാപിച്ചതാണ് തിരുബാലസഖ്യം; ഇത് ഒരു പൊന്തിഫിക്കൽ മിഷൻ സംഘടനയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഒരു ചെറിയ നാണയം നൽകുന്ന സീറോ മലബാർ കുട്ടി യഥാർഥത്തിൽ ഹേറോദേസിനെതിരെയാണ് നിൽക്കുന്നത്. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഇന്നു സഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ നമുക്ക് ഓർക്കാം: ഗർഭസ്ഥശിശുക്കൾ, പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ, കടത്തപ്പെടുന്നവർ, വിശക്കുന്നവർ, യുദ്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർ. കുഞ്ഞിനെ സംസ്കരിക്കേണ്ടിവന്ന മാതാപിതാക്കളെയും ഓർക്കാം: റാഹേലിന്റെ സ്വരവും റാഹേലിനുള്ള വാഗ്ദാനവും ബൈബിൾ അവർക്കു നൽകുന്നു.