29 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ അന്വേഷിച്ചത്? ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?” ലൂക്കാ 2:49
പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ ഈശോ ദേവാലയത്തിൽ തങ്ങുന്നു; മറിയവും യൗസേപ്പും മൂന്നു ദിവസം വേദനയോടെ അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ അവിടുന്നു മറുപടി പറയുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?” ബാലനായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ തന്റെ പിതാവ് ആരാണെന്ന് അവിടുന്ന് അറിയുന്നു. പിന്നെ അവരോടൊപ്പം നസറത്തിലേക്കു പോയി അവർക്കു വിധേയനായി ജ്ഞാനത്തിലും പ്രീതിയിലും വളരുന്നു.
ക്രൈസ്തവകുടുംബജീവിതത്തിന്റെയും സമൂഹജീവിതത്തിന്റെയും നിയമം പൗലോസ് നൽകുന്നു: പരസ്പരം ഭാരം വഹിക്കുവിൻ; അങ്ങനെ മിശിഹായുടെ നിയമം നിറവേറ്റുവിൻ… നന്മ ചെയ്യുന്നതിൽ നമുക്കു മടുപ്പു തോന്നാതിരിക്കട്ടെ… എല്ലാവർക്കും നന്മ ചെയ്യാം (ഗലാത്തിയാ 6:2, 9–10). നസറത്തിലെ ഭവനം അത്തരമൊരിടമായിരുന്നു: വഹിക്കുന്ന സ്നേഹം, കാത്തിരിക്കുന്ന ക്ഷമ, വളരുന്ന അനുസരണം.
വിഷയം: “എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ.”
ദേവാലയത്തിൽ കണ്ടെത്തലും പരസ്പരം ഭാരം വഹിക്കുന്നതിന്റെ നിയമവും.
“ബാലനായ സാമുവലാകട്ടെ കർത്താവിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിൽ വളർന്നുവന്നു.” 1 സാമുവൽ 2:26
“യേശു ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിലും വളർന്നുവന്നു.” ലൂക്കാ 2:52
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കുക.
“കർത്താവിൽ പൂർണഹൃദയത്തോടെ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുക; സ്വന്തം ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിക്കുകയുമരുത്.” സുഭാഷിതങ്ങൾ 3:5
“നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ അന്വേഷിച്ചത്? ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?” ലൂക്കാ 2:49
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ദേവാലയം സന്ദർശിക്കുക.
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവു തരുന്ന രാജ്യത്തു നീ ദീർഘകാലം ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടതിനു നിന്റെ പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ബഹുമാനിക്കുക.” പുറപ്പാട് 20:12
“പിന്നെ അവൻ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട് നസറത്തിൽ വന്ന്, അവർക്ക് വിധേയനായി ജീവിച്ചു.” ലൂക്കാ 2:51
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു കുടുംബാംഗത്തിനുവേണ്ടി ഒരു ഭാരം വഹിക്കുക.
ഈശോ പിതാവിന്റേതാണ്; ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.
നമുക്ക് അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കാം; പരസ്പരം വഹിക്കാം.
തീരുമാനം: പുതുവർഷത്തിനുമുമ്പു കുടുംബമൊന്നിച്ചു പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, പൗലോസ് ഗലാത്തിയാക്കാരോടു പറയുന്നു: പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിക്കുവിൻ; അങ്ങനെ മിശിഹായുടെ നിയമം നിങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കും (ഗലാ 6:2). ക്രൈസ്തവജീവിതം ഒറ്റയ്ക്കു ജീവിക്കുന്നതല്ല. നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരും ഭാരമുള്ള എന്തെങ്കിലും ചുമക്കുന്നു; മറ്റൊരാളുടെ ചുമടു താങ്ങാൻ ഓരോരുത്തരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പൗലോസ് പ്രായോഗികമായി പറയുന്നു: ആരെങ്കിലും ഒരു തെറ്റിൽ അകപ്പെട്ടാൽ ആത്മാവിനെ സ്വീകരിച്ച നിങ്ങൾ സൗമ്യതയുടെ ആത്മാവിൽ അവനെ നേരെയാക്കുവിൻ; നിങ്ങളും പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ (ഗലാ 6:1). തിരുത്തൽ സൗമ്യവും വിനീതവുമായിരിക്കണം.
അവൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: നന്മ ചെയ്യുന്നതിൽ നമുക്കു മടുപ്പു തോന്നാതിരിക്കട്ടെ; തളർന്നുപോകാതിരുന്നാൽ തക്കസമയത്തു നാം കൊയ്യും. അതിനാൽ അവസരം ലഭിക്കുമ്പോഴെല്ലാം എല്ലാവർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് വിശ്വാസകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവർക്കും, നന്മ ചെയ്യാം (ഗലാ 6:9–10).
സുവിശേഷത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ള ഈശോ ദേവാലയത്തിൽ തങ്ങുന്നു. മറിയവും യൗസേപ്പും മൂന്നു ദിവസം ആകുലതയോടെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവനെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ മറിയം പറയുന്നു: നിന്റെ പിതാവും ഞാനും വ്യാകുലതയോടെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഈശോ മറുപടി പറയുന്നു: ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലായിരിക്കേണ്ടതാണെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ? (ലൂക്കാ 2:48–49).
തിരുക്കുടുംബംപോലും ആകുലതയും തെറ്റിദ്ധാരണയും അനുഭവിച്ചു. മറിയത്തിനു പൂർണമായി മനസ്സിലായില്ല; എങ്കിലും ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവൾ ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു. പിന്നെ ഈശോ അവരോടൊപ്പം നസ്രത്തിലേക്കു പോയി അവർക്കു വിധേയനായി ജീവിച്ചു; ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും വളർന്നു (ലൂക്കാ 2:51–52).
ഇന്ന് അനേകം മാതാപിതാക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ട മക്കളെ ആകുലതയോടെ അന്വേഷിക്കുന്നു: വിശ്വാസത്തിൽ, അടിമത്തത്തിൽ, ദുഷിച്ച കൂട്ടുകെട്ടിൽ, വിദേശത്തു ദൂരെ. പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിക്കാം: ഈ കുടുംബങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം, അവരെ പിന്തുണയ്ക്കാം, ഒരിക്കലും മടുക്കാതിരിക്കാം. മനസ്സിലാകാത്തപ്പോഴും സംഗ്രഹിക്കാനും ധ്യാനിക്കാനും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാൻ മറിയത്തോടു യാചിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ വീട്ടിൽ മറിയത്തെയും യൗസേപ്പിനെയും അനുസരിച്ചു. പരാതി പറയാതെ ഇന്ന് മാതാപിതാക്കളെ സഹായിക്കൂ!
കർത്താവായ ഈശോയേ, പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ അങ്ങു കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; നസറത്തിൽ അനുസരണത്തോടെ ജീവിച്ചു. പരസ്പരം ഭാരം വഹിക്കാനും ജ്ഞാനത്തിലും കൃപയിലും വളരാനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.
പരസ്പരം ഭാരം വഹിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെ പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു; അത്തരം സ്നേഹം പഠിക്കുന്ന ഭവനം ലൂക്കാ കാണിച്ചുതരുന്നു. തന്റെ പിതാവ് ആരെന്നു പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ ഈശോ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; പിന്നെ നസറത്തിലേക്കു പോയി അനുസരണത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. യഥാകാലം ഫലം നൽകുന്ന ക്ഷമയുള്ള അനുദിനവിശ്വസ്തതയെക്കുറിച്ചാണ് രണ്ടു വായനകളും പറയുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
വിജാതീയക്രൈസ്തവർ പരിച്ഛേദനം സ്വീകരിച്ച് നിയമം പാലിക്കണമെന്നു ചിലർ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതിനാൽ, അതീവ ആകുലതയോടെയാണ് ഗലാത്തിയായിലെ സഭകൾക്കു പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. ജഡത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെയും ആത്മാവിന്റെ ഫലത്തെയും അദ്ദേഹം താരതമ്യം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു (5:16–26). സമൂഹത്തിൽ ഒരാൾ വീഴുമ്പോൾ ആത്മാവിലുള്ള ജീവിതം എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്ന് ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“സഹോദരരേ, ഒരുവൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റിലകപ്പെട്ടാൽ ആത്മീയരായ നിങ്ങൾ സൗമ്യതയോടെ അവനെ വീണ്ടെടുക്കുവിൻ.” (6:1)
ആത്മാവ് ഉള്ളവന്റെ അടയാളം കളങ്കമില്ലെന്ന അഹങ്കാരമല്ല, വീണവനോടുള്ള സൗമ്യതയാണ്. നിങ്ങളും പ്രലോഭിതരാകാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ എന്ന മുന്നറിയിപ്പും പിന്നാലെയുണ്ട്.
“പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമം പൂർത്തിയാക്കുവിൻ.” (6:2)
“നൻമ ചെയ്യുന്നതിൽ നമുക്കു മടുപ്പുതോന്നാതിരിക്കട്ടെ. എന്തെന്നാൽ, നമുക്കു മടുപ്പുതോന്നാതിരുന്നാൽ യഥാകാലം വിളവെടുക്കാം.” (6:9)
വിതയ്ക്കുന്ന ദിവസം വിതക്കാരൻ കൊയ്ത്തു കാണുന്നില്ല. നല്ല മനുഷ്യരും തളരുമെന്ന് പൗലോസിന് അറിയാം; അവർക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു വാഗ്ദാനം നൽകുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പുതിയ നിയമത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെ നിയമം എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം വിളിക്കുന്നു (CCC 1972); സഹോദരനെ തിരുത്തുന്നതു സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് (CCC 1829). ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം ഒരു ധ്യാനം എഴുതിയ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാരം വഹിക്കുന്നതുപോലെ സുഹൃത്തിനെ പരീക്ഷിക്കുന്ന മറ്റൊന്നില്ലെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു (ആശയം). ഇടവകയ്ക്കും ഭവനത്തിനും ഇതൊരു ലളിതമായ നിയമമാണ്: ആദ്യം സഹായിക്കുക, പിന്നെ സംസാരിക്കുക.
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോയുടെ ശൈശവത്തിനും പരസ്യജീവിതത്തിനും ഇടയിലുള്ള വർഷങ്ങളിൽനിന്ന് സുവിശേഷങ്ങൾ പറയുന്ന ഏക സംഭവമാണിത്. വർഷത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം തിരുനാളുകൾക്ക് പുരുഷന്മാർ പോകണമെന്ന് നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു (നിയമാവർത്തനം 16:16); യൗസേപ്പും മറിയവും എല്ലാ വർഷവും പോയിരുന്നു എന്ന് ലൂക്കാ കുറിക്കുന്നു. നസറത്തിൽനിന്നു ജറുസലെമിലേക്ക് ഏതാനും ദിവസത്തെ യാത്രയുണ്ട്. ബന്ധുക്കളും അയൽക്കാരും ഒന്നിച്ചാണ് ആളുകൾ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നത്; ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ നടന്നിട്ടും അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കാതിരുന്നതിന്റെ കാരണം അതാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം അവർ അവനെ ദേവാലയത്തിൽ കണ്ടെത്തി.” (2:46)
അവിടുന്ന് ആദ്യം കേൾക്കുന്നു. മറ്റ് അന്വേഷകർ അവിടുത്തെ തേടുകയും അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ എവിടെയെന്നു കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉയിർപ്പുദിനത്തെ (24:7, 46) മൂന്നു ദിവസങ്ങൾ എന്ന പ്രയോഗം ഓർമിപ്പിച്ചേക്കാം.
“മകനേ, നീ ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ത്? നിന്റെ പിതാവും ഞാനും ഉത്കണ്ഠയോടെ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു.” (2:48)
ഒരമ്മയുടെ സത്യസന്ധമായ ചോദ്യം. ഭർത്താവിനോടുള്ള ആദരവിനാൽ മറിയം യൗസേപ്പിന്റെ പേര് ആദ്യം പറയുന്നുവെന്നും യഥാർഥ വിവാഹബന്ധം നിമിത്തം യൗസേപ്പ് പിതാവ് എന്നു ശരിയായി വിളിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ കുറിക്കുന്നു (ആശയം).
“നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ അന്വേഷിച്ചത്? ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനായിരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ?” (2:49)
നിന്റെ പിതാവ് എന്നു മറിയം; എന്റെ പിതാവ് എന്ന് ഈശോ. ലൂക്കായിലെ അവിടുത്തെ ആദ്യവാക്കുകൾ പിതാവിനെ വിളിക്കുന്നു; കുരിശിലെ അവസാനവാക്കുകളും അങ്ങനെതന്നെ (23:46). ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെക്കുറിക്കാൻ ലൂക്കാ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദെയ് എന്ന വാക്കാണ് ഇവിടെയുള്ളത്.
“പിന്നെ അവൻ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ട് നസറത്തിൽ വന്ന്, അവർക്ക് വിധേയനായി ജീവിച്ചു. അവന്റെ അമ്മ ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു.” (2:51)
അവർക്കു മനസ്സിലായില്ല (50); എങ്കിലും മനസ്സിലാകാത്തത് മറിയം സൂക്ഷിക്കുന്നു. എല്ലാ വിശ്വാസത്തിനും അതൊരു മാതൃകയാണ്.
“യേശു ജ്ഞാനത്തിലും പ്രായത്തിലും ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിലും വളർന്നുവന്നു.” (2:52)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മറഞ്ഞ വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷങ്ങളുടെ മൗനം ഭഞ്ജിക്കുന്ന ഏക സംഭവമാണ് ദേവാലയത്തിലെ കണ്ടെത്തലെന്നും ദൈവപുത്രത്വത്തിൽനിന്ന് ഉറവെടുക്കുന്ന ദൗത്യത്തിനായുള്ള ഈശോയുടെ സമ്പൂർണസമർപ്പണത്തിന്റെ ഒരു നോട്ടം അതു നൽകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 534). മറിയത്തോടും യൗസേപ്പിനോടുമുള്ള അവിടുത്തെ അനുസരണം പിതാവിനോടുള്ള അനുസരണത്തിന്റെ കാലത്തിലുള്ള പ്രതിരൂപമാണ് (CCC 532). ഈശോ മാനുഷികജ്ഞാനത്തിൽ യഥാർഥത്തിൽ വളർന്നു; ഒപ്പം അവിടുത്തെ മനുഷ്യമനസ്സ് പിതാവിനെ അതുല്യമായി അറിയുകയും ചെയ്തിരുന്നു (CCC 472–473).
ജറുസലെമിൽ തങ്ങിയതിലൂടെ ബാലനായ ഈശോ മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിക്കാതിരുന്നോ?
സുവിശേഷം ഇതിനെ ഒരു കുറ്റമായി കാണുന്നില്ല. പിതാവിനോടുള്ള ഉന്നതമായ അനുസരണത്താലാണ് അവിടുന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്; ഉടനെ വീട്ടിലേക്കു പോയി അവർക്കു വിധേയനായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏറ്റവും നല്ല കുടുംബബന്ധങ്ങളും ദൈവവിളിയെ സേവിക്കുന്നവയാണെന്നും ദൈവവിളി മാതാപിതാക്കൾക്കു ദുഃഖം വരുത്തിയേക്കാമെന്നും ഈ സംഭവം കാണിക്കുന്നു. ഈശോ പാപമില്ലാത്തവനായിരുന്നു (ഹെബ്രായർ 4:15).