28 ഡിസംബർ 2026 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റി എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്? ദാവീദിന്റെ, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.” മത്തായി 22:42
യൽദോയ്ക്കു മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം, രാജാവും കവിയും പ്രവാചകനുമായിത്തീർന്ന ബേത്ലെഹെമിലെ ഇടയബാലനായ ദാവീദിനെ സഭ ഓർക്കുന്നു. എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന ഭവനവും സിംഹാസനവും ദൈവം അവനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ ജനിച്ച യേശു ഫരിസേയരോടു ചോദിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റി എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്?” അവർ മറുപടി പറയുന്നു: “ദാവീദിന്റെ.” പിന്നെ ദാവീദ് ക്രിസ്തുവിനെ “എന്റെ കർത്താവ്” എന്നു വിളിക്കുന്ന സങ്കീർത്തനം 110 അവിടുന്ന് ഉദ്ധരിക്കുന്നു. അവൻ എങ്ങനെ ദാവീദിന്റെ പുത്രനും ദാവീദിന്റെ കർത്താവുമാകും? ദാവീദിന്റെ സന്താനമായിത്തീർന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപുത്രനാണെങ്കിൽ മാത്രം. യൽദോയുടെ രഹസ്യം ആ ചോദ്യത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വിശ്വാസത്തിന്റെ വീരന്മാരുടെ പട്ടിക ഹെബ്രായലേഖനം നൽകുന്നു; അവരിൽ ദാവീദുമുണ്ട്; “അവർ വിശ്വാസത്തിലൂടെ രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കി; നീതി നടപ്പാക്കി; വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; സിംഹങ്ങളുടെ വായകൾ പൂട്ടി.” മറ്റുചിലർ പരിഹാസവും ബന്ധനവും മരണവും സഹിച്ചു. “വിശ്വാസംമൂലം ഇവരെല്ലാം അംഗീകാരം പ്രാപിച്ചെങ്കിലും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു പ്രാപിച്ചില്ല”: അവർ ക്രിസ്തുവിനായും നമുക്കായും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബേത്ലെഹെമിലെ ശിശു അവരുടെ എല്ലാ പ്രത്യാശകളും നിറവേറ്റുന്നു.
വിഷയം: “അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്?”
ദാവീദും ക്രിസ്തുവും.
“നിന്റെ കുടുംബവും രാജത്വവും എന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥിരമായിരിക്കും. നിന്റെ സിംഹാസനം എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” 2 സാമുവൽ 7:16
“നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റി എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്? ദാവീദിന്റെ, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.” മത്തായി 22:42
ജീവിതത്തിൽ: നിങ്ങളോടുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിച്ചതിനു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“കർത്താവ് എന്റെ കർത്താവിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദപീഠമാക്കുവോളം നീ എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തിരിക്കുക.” സങ്കീർത്തനം 110:1
“ദാവീദ് അവനെ കർത്താവേ എന്നുവിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ അവന്റെ പുത്രനാകുന്നതെങ്ങനെ?” മത്തായി 22:45
ജീവിതത്തിൽ: പുൽക്കൂടിനു മുമ്പിൽ ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവായി ആരാധിക്കുക.
“ദാവീദ് പ്രതിവചിച്ചു: വാളും കുന്തവും ചാട്ടുളിയുമായി നീ എന്നെ നേരിടാൻ വരുന്നു. ഞാനാകട്ടെ നീ നിന്ദിച്ച ഇസ്രായേൽസേനകളുടെ ദൈവമായ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിലാണ് വരുന്നത്.” 1 സാമുവൽ 17:45
“അവർ വിശ്വാസത്തിലൂടെ രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കി; നീതി നടപ്പാക്കി; വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; സിംഹങ്ങളുടെ വായകൾ പൂട്ടി;” ഹെബ്രായർ 11:33
ജീവിതത്തിൽ: വലിയ ഒരു പ്രയാസം കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.
ദാവീദിന്റെ പ്രത്യാശ ബേത്ലെഹെമിൽ നിറവേറി.
ദാവീദിന്റെ പുത്രനിൽ നമ്മുടെ വിശ്വാസം ഉറയ്ക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: യൽദോക്കാലത്ത് എല്ലാ ദിവസവും ഒരു സങ്കീർത്തനം പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, രാജാവും പ്രവാചകനുമായ ദാവീദിനെ ഇന്നു നമ്മുടെ സഭ ഓർക്കുന്നു. വിശ്വാസവീരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഹെബ്രായലേഖനം അവനെ എണ്ണുന്നു: ഗിദെയോൻ, ബാറാക്ക്, സാംസൺ, ജെഫ്താ, ദാവീദ്, സാമുവൽ, പ്രവാചകന്മാർ; വിശ്വാസത്താൽ അവർ രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കി, നീതി നടത്തി, വാഗ്ദാനങ്ങൾ പ്രാപിച്ചു (ഹെബ്രാ 11:32–33).
സഹിച്ചവരെയും ലേഖനം ഓർക്കുന്നു: അവർ കല്ലെറിയപ്പെട്ടു, ഈർച്ചവാളാൽ അറുക്കപ്പെട്ടു, വാളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു; ആട്ടിൻതോലും കോലാട്ടിൻതോലും ധരിച്ച് ദാരിദ്ര്യത്തിലും പീഡനത്തിലും അലഞ്ഞുനടന്നു; ലോകം അവർക്കു യോഗ്യമായിരുന്നില്ല (ഹെബ്രാ 11:37–38). ഈ ലോകത്തിൽ വിശ്വാസം എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തോടൊത്ത് എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നു.
ദാവീദ് വലിയ പാപിയും വലിയ പശ്ചാത്താപിയുമായിരുന്നു. വ്യഭിചാരവും കൊലപാതകവും ചെയ്തു; എങ്കിലും നാഥാൻ പ്രവാചകൻ അവനെ നേരിട്ടപ്പോൾ പൂർണഹൃദയത്തോടെ പശ്ചാത്തപിച്ചു. അവന്റെ പശ്ചാത്താപസങ്കീർത്തനമായ അമ്പത്തൊന്നാം സങ്കീർത്തനം സഭ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു അവന്റെ വംശത്തിൽനിന്നു വരുമെന്നു ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു ഫരിസേയരോടു ചോദിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു നിങ്ങൾ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്? അവർ ഉത്തരം നൽകുന്നു: ദാവീദിന്റെ. യേശു ചോദിക്കുന്നു: അങ്ങനെയെങ്കിൽ ദാവീദ് ആത്മാവിനാൽ അവനെ കർത്താവ് എന്നു വിളിക്കുന്നത് എങ്ങനെ? (മത്താ 22:42–43). ക്രിസ്തു ദാവീദിന്റെ പുത്രനാണ്; ദാവീദിന്റെ കർത്താവുമാണ്: യഥാർഥ മനുഷ്യനും യഥാർഥ ദൈവവും.
യൽദോയിലെ ശിശു ദാവീദിന്റെ പുത്രനായി ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ ജനിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവൻ ദാവീദിന്റെയും നമ്മുടെയും കർത്താവാണ്. ദാവീദിനോടുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ അവനിൽ നിറവേറുന്നു.
ദാവീദിന്റെ വിശ്വാസവും പശ്ചാത്താപവും അവനിൽനിന്നു പഠിക്കാം. വീഴുമ്പോൾ ഒളിക്കാതെ അനുതാപഹൃദയത്തോടെ ദൈവത്തിലേക്കു മടങ്ങാം: ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ കാരുണ്യത്തിനൊത്ത് എന്നോടു കരുണ തോന്നണമേ (സങ്കീ 51:1). ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ബേത്ലെഹെമിലെ ഒരു ഇടയബാലൻ ദാവീദ് രാജാവായി. ബേത്‌ലെഹെമിൽത്തന്നെ ജനിച്ച യേശു നമ്മുടെ രാജാവും ഇടയനുമാണ്!
ദാവീദിന്റെ പുത്രനും ദാവീദിന്റെ കർത്താവുമായ കർത്താവായ യേശുവേ, പിതാക്കന്മാർക്കു നൽകിയ എല്ലാ വാഗ്ദാനങ്ങളും അങ്ങു നിറവേറ്റുന്നു. ദാവീദിന്റെ വിശ്വാസവും പ്രാർഥനയോടുള്ള സ്നേഹവും ഞങ്ങൾക്കു തരണമേ; അങ്ങു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതെല്ലാം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരായി കാക്കണമേ. ആമേൻ.
രാജാവും പ്രവാചകനുമായ ദാവീദിന്റെ പേരാണ് ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ ശീർഷകത്തിലുള്ളത്; രണ്ടു വായനകളും അവനെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു. വാഗ്ദാനം പ്രാപിക്കാതെ വിശ്വാസത്തിൽ ജീവിച്ചവരുടെ നീണ്ട നിരയിൽ ഹെബ്രായലേഖനം ദാവീദിനെ നിർത്തുന്നു. മത്തായിയിൽ, ക്രിസ്തു എങ്ങനെ ദാവീദിന്റെ പുത്രനും ദാവീദിന്റെ കർത്താവുമാകും എന്നു യേശു ചോദിക്കുന്നു. യൽദോ കഴിഞ്ഞ് മൂന്നു ദിവസമാകുമ്പോൾ, ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തിൽ പിറന്ന ബേത്ലെഹെമിലെ ശിശുവിലേക്കാണ് ആ ചോദ്യം നേരേ വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ആബേൽ മുതലുള്ള വിശ്വാസികളുടെ മഹത്തായ നിരയാണ് ഹെബ്രായർ 11. ന്യായാധിപന്മാരിലും രാജാക്കന്മാരിലും എത്തുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തരെക്കുറിച്ചും പറയാൻ സമയം പോരാ എന്നു പ്രസംഗകൻ കാണുന്നു. അതിനാൽ ഏതാനും പേരുകളും പിന്നെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഒരു നിരയും പറയുന്നു; തിരുവെഴുത്ത് അറിയുന്നവർക്ക് കഥകൾ സ്വയം പൂരിപ്പിക്കാം. ഈ സാക്ഷികൾ നമ്മെ വലയം ചെയ്യുന്ന, യേശു നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ നാഥനും പൂർത്തീകരിക്കുന്നവനുമായി നിൽക്കുന്ന 12:1–2-ലേക്കുള്ള ഒരുക്കമാണ് ഈ അധ്യായം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കൂടുതലായി എന്താണു ഞാൻ പറയേണ്ടത്? ഗിദയോൻ, ബാറക്, സാംസൺ, ജഫ്താ, ദാവീദ്, സാമുവൽ ഇവരെക്കുറിച്ചും പ്രവാചകൻമാരെക്കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കാൻ സമയംപോരാ.” (11:32)
ഈ നിരയിൽ വലിയ കുറവുകളുള്ളവരുമുണ്ട്; ദാവീദിന്റെ പാപം തിരുവെഴുത്ത് മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല (2 സാമുവൽ 11–12). ഈ നിര ആദരിക്കുന്നത് ദൈവത്തിലുള്ള ആശ്രയത്തെയാണ്: കാത്തുസൂക്ഷിച്ചതോ വീണ്ടെടുത്തതോ ആയ ആശ്രയം.
“അവർ വിശ്വാസത്തിലൂടെ രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കി; നീതി നടപ്പാക്കി; വാഗ്ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു; സിംഹങ്ങളുടെ വായകൾ പൂട്ടി;” (11:33)
ദാവീദിന് ഓരോ വാക്കും ഇണങ്ങുന്നു: അദ്ദേഹം രാജ്യങ്ങളെ കീഴടക്കി (2 സാമുവൽ 8), ജനത്തിനു നീതി നടപ്പാക്കി (2 സാമുവൽ 8:15), നിലനിൽക്കുന്ന ഭവനത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം സ്വീകരിച്ചു (2 സാമുവൽ 7). സിംഹങ്ങൾ ഗുഹയിലെ ദാനിയേലിനെ (ദാനിയേൽ 6:22) ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; ദാവീദിനെയും സാംസണെയും കൂടി.
“ചിലർ മരണം വരെ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ടു. മെച്ചപ്പെട്ട പുനരുത്ഥാനം പ്രാപിക്കാൻവേണ്ടി പീഡയിൽ നിന്നു രക്ഷപെടാൻ അവർ കൂട്ടാക്കിയില്ല.” (11:35)
മക്കബായകാലത്തെ പീഡനത്തിലെ രക്തസാക്ഷികളായ എലെയാസറും ഏഴു സഹോദരന്മാരും ആയിരിക്കാം ഇത് (2 മക്കബായർ 6–7). മുപ്പത്തിയേഴാം വാക്യത്തിലെ “രണ്ടായി വെട്ടി മുറിക്കപ്പെട്ടു” എന്നത് ഏശയ്യായുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു യഹൂദപാരമ്പര്യം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്: ആ വാക്യത്തിലെ പട്ടികയിൽ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ മറ്റൊരു വാക്കുകൂടിയുണ്ട്; പി.ഒ.സി.യിലെ “ചിലരെ വിചാരണ ചെയ്തു” എന്നത് അതാണ്. എൻ.ആർ.എസ്.വി. അത് ഒഴിവാക്കുന്നു.
“വിശ്വാസംമൂലം ഇവരെല്ലാം അംഗീകാരം പ്രാപിച്ചെങ്കിലും വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതു പ്രാപിച്ചില്ല. കാരണം, നമ്മെക്കൂടാതെ അവർ പരിപൂർണരാക്കപ്പെടരുത് എന്നു കണ്ട് ദൈവം നമുക്കായി കുറെക്കൂടെ ശ്രേഷ്ഠമായവ നേരത്തെ കണ്ടുവച്ചിരുന്നു.” (11:39–40)
ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പും പിമ്പുമുള്ള ദൈവജനം വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരേ ജനമാണ്; ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പഴയനിയമം വിശ്വാസസാക്ഷികളാൽ സമ്പന്നമാണെന്നും, ദൈവം മുൻകൂട്ടി കണ്ട ശ്രേഷ്ഠമായത് അവിടുത്തെ പുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കാനുള്ള കൃപയാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 147). ഈ സാക്ഷിസമൂഹത്തിലേക്കു നോക്കാൻ അതു നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (CCC 165). ദാവീദിനെ “ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിനിണങ്ങിയ” രാജാവായും, ജനത്തിനുവേണ്ടിയും അവരുടെ നാമത്തിലും പ്രാർഥിക്കുന്ന ഇടയനായും അതു വിളിക്കുന്നു (CCC 2579).
പശ്ചാത്തലം.
പീഡാനുഭവത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസാനദിവസങ്ങളിൽ നാം ജറുസലെമിലാണ്. സീസറിനുള്ള നികുതി, പുനരുത്ഥാനം, ഏറ്റവും വലിയ കല്പന എന്നിവയെക്കുറിച്ചു ദേവാലയത്തിൽവച്ച് യേശുവിനോടു ചോദിച്ചുകഴിഞ്ഞു (22:15–40). ഇപ്പോൾ യേശു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു. 2 സാമുവൽ 7:12–16-ലെ ദൈവവാഗ്ദാനത്തിന്റെയും ഏശയ്യാ 11:1 പോലുള്ള വചനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു രാജാവിനെ ഇസ്രായേലിലെ അനേകർ പ്രത്യാശിച്ചിരുന്നു; പ്രതീക്ഷിച്ച ഉത്തരംതന്നെ ഫരിസേയർ നൽകുന്നു. യേശു അതു നിഷേധിക്കുന്നില്ല; അതു മുഴുവൻ ഉത്തരമല്ലെന്നു കാണിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റി എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്?” (22:42)
സുവിശേഷത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചോദ്യമാണിത്; ഓരോ വായനക്കാരന്റെയും മുമ്പിൽ അതു നിൽക്കുന്നു.
“കർത്താവ് എന്റെ കർത്താവിനോടരുളിച്ചെയ്തു: ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദങ്ങൾക്കു കീഴിലാക്കുവോളം നീ എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഉപവിഷ്ടനാവുക.” (22:44)
പുതിയനിയമത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകയോ പ്രതിധ്വനിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന പഴയനിയമവചനമാണ് സങ്കീർത്തനം 110. അപ്പൻ മകനെ “കർത്താവേ” എന്നു വിളിക്കാത്ത ഒരു സമൂഹത്തിൽ ഈ ചോദ്യത്തിനു യഥാർഥ ശക്തിയുണ്ട്.
“ദാവീദ് അവനെ കർത്താവേ എന്നുവിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ അവന്റെ പുത്രനാകുന്നതെങ്ങനെ?” (22:45)
ഉത്തരം വാക്കുകളിൽ നൽകുന്നില്ല. മത്തായിയുടെ വായനക്കാരന് അത് ഇതിനകം അറിയാം: അവിടുന്ന് ദാവീദിന്റെ പുത്രനാണ് (1:1), “ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ” എന്നതുമാണ് (1:23). ജനനത്താൽ ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ; ദൈവപുത്രനെന്ന നിലയിൽ ദാവീദിന്റെ കർത്താവ്. റോമാ 1:3–4 താരതമ്യം ചെയ്യുക.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സങ്കീർത്തനം 110-ന്റെ അർഥത്തെക്കുറിച്ചു ഫരിസേയരുമായി തർക്കിക്കുമ്പോൾ “കർത്താവ്” എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് യേശു ഒളിവായി തനിക്കുതന്നെ ചാർത്തുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 447). പിതാവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്തെ ഉപവേശനം ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭമാണെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 663–664). ഈ വചനം വിരൽചൂണ്ടുന്ന രഹസ്യം സഭാപിതാക്കന്മാരും പിന്നീട് കാൽസിഡൻ കൗൺസിലും പഠിപ്പിച്ചു: ഒരേ വ്യക്തി, സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനും.
സങ്കീർത്തനം 110 യഥാർഥത്തിൽ ദാവീദ് എഴുതിയതാണോ?
ദാവീദിന്റേത് എന്നാണ് തലക്കെട്ട്; യേശുവിന്റെ കാലത്ത് അതായിരുന്നു പൊതുവായ ധാരണ. ഇരുകൂട്ടരും അംഗീകരിച്ചിരുന്ന ആ ധാരണയിൽനിന്നാണ് യേശുവിന്റെ വാദം ആരംഭിക്കുന്നത്. ദാവീദിന്റെ പേരിനു ചുറ്റും കാലക്രമത്തിൽ വളർന്നതാണ് സങ്കീർത്തനപ്പുസ്തകം എന്ന് ഇന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. പാഠത്തിന്റെ ചരിത്രം എന്തായാലും, നിവേശിതവും ക്രിസ്തുവിൽ പൂർത്തിയായതുമായ വചനമായി സഭ സങ്കീർത്തനം 110 വായിക്കുന്നു; യേശു ഉന്നയിക്കുന്ന കാര്യവും അതുതന്നെ.
മലങ്കര സഭയിൽ ദാവീദിന്റെ സ്വരം ഒരിക്കലും അകലെയല്ല; സഭയുടെ അനുദിന പ്രാർഥനയിലും ആരാധനയിലും ഉടനീളം സങ്കീർത്തനങ്ങളുണ്ട്. യൽദോയുടെ ഈ ആഴ്ചയിൽ അവിടുത്തെ ഓർമിക്കുക എന്നാൽ, ശിശുവിനെ ബേത്ലെഹെമിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന വാഗ്ദാനം ഓർമിക്കുക എന്നതാണ്.