ഈശോയുടെ തിരുനാമം (നമ്മുടെ കർത്താവിന്റെ പരിച്ഛേദനം) · പുതുവത്സരദിനം

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന ഉൽപത്തി 17:1–14 · ദൈവം അബ്രാമിന്റെ പേരു മാറ്റുകയും പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ ഉടമ്പടി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു
• രണ്ടാം വായന ഏശയ്യാ 43:1–7 · ഞാൻ നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു; നീ എന്റേതാണ്
• ലേഖനം ഫിലിപ്പി 2:5–11 · എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം
• സുവിശേഷം മത്തായി 1:18–25; ലൂക്കാ 2:21 · അവന് ഈശോ എന്നു പേരിട്ടു

ഇന്നത്തെ വചനം

“അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” മത്തായി 1:21

വചനവിചിന്തനം

ജനനത്തിനുശേഷം എട്ടാം ദിവസം ശിശുവിന്റെ പരിച്ഛേദനം നടന്നു; ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനുമുമ്പ് ദൂതൻ നിർദേശിച്ചിരുന്നതുപോലെ അവന് ഈശോ എന്നു പേരിട്ടു. ഈ തിരുനാമത്തിരുനാളോടെയാണ് സീറോ മലബാർ സഭ കലണ്ടർ വർഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒന്നാം വായനയിൽ ദൈവം അബ്രാമിന്റെ പേര് അബ്രാഹം എന്നു മാറ്റുകയും ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു; പുതിയ പേര് പുതിയ ദൗത്യമാണ്. ഏശയ്യാവഴി ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടു പറയുന്നു: ഞാൻ നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു; നീ എന്റേതാണ്. ബൈബിളിൽ പേരുകൾ വെറും അടയാളങ്ങളല്ല; ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരാൾ ആരാണെന്ന് അവ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈശോ (യേഷുവാ) എന്ന പേരിന്റെ അർഥം ‘കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു’ എന്നാണ്. ദൂതൻ ജോസഫിനോട് അതു വിശദീകരിക്കുന്നു: അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കും. ഫിലിപ്പിയർക്കുള്ള ലേഖനത്തിലെ ഗീതം പൗലോസ് പാടുന്നു: പുത്രൻ തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി, ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, കുരിശുമരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി. അതിനാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി; എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകി; ഈശോയുടെ നാമത്തിനു മുൻപിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങണം. ഉന്നതനാമത്തിലേക്കുള്ള വഴി എളിമയിലൂടെയും കുരിശിലൂടെയുമായിരുന്നു.

ഇന്ന് പിറവിക്കാലത്തിലെ അവസാന വെള്ളിയാഴ്ചയുമാണ്; പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ ദൈവമാതൃത്വം അന്ന് ഓർമിക്കുന്നു. ശിശുവിനു മനുഷ്യശരീരം നൽകിയവൾ ദൈവമാതാവാണ്; സഭയുടെ ആരംഭത്തിൽ ശ്ലീഹന്മാരോടൊപ്പം അവൾ പ്രാർഥനയിൽ നിൽക്കുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 1:14). പുതുവർഷം തുറക്കുമ്പോൾ, രക്ഷയുള്ള നാമം സഭ നമ്മുടെ അധരങ്ങളിൽ വയ്ക്കുന്നു; തന്റെ പുത്രനോടു നമ്മെ ചേർത്തുനിർത്തുന്ന അമ്മയെ നമ്മുടെ കണ്മുൻപിലും.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.”

വർഷാരംഭത്തിൽ തിരുനാമം: പേരുചൊല്ലി വിളിക്കപ്പെട്ടവർ, രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർ, ഉയർത്തപ്പെട്ടവൻ.

1. പേരുചൊല്ലി വിളിക്കപ്പെട്ടവർ

• അബ്രാം അബ്രാഹമാകുന്നു.
• പുതിയ പേര്, പുതിയ ദൗത്യം.
• മാമ്മോദീസായിൽ നമുക്കു പേരു ലഭിച്ചു.

“യാക്കോബേ, നിന്നെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ഇസ്രായേലേ, നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ എൻേറതാണ്.” ഏശയ്യാ 43:1

“ശിശുവിന്റെ പരിച്ഛേദനത്തിനുള്ള എട്ടാംദിവസം ആയപ്പോൾ, അവൻ ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനുമുമ്പ്, ദൂതൻ നിർദേശിച്ചിരുന്ന, യേശു എന്ന പേര് അവനു നൽകി.” ലൂക്കാ 2:21

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ മാമ്മോദീസാപ്പേരിന്റെ അർഥം പഠിച്ച് അതിനായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.

2. കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു

• യേഷുവാ: കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു.
• അവൻ ആദ്യം പാപത്തിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുന്നു.
• എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളിലും അവനെ വിളിക്കുക.

“കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവർ രക്ഷപ്രാപിക്കും. കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ, സീയോൻ പർവതത്തിലും ജറുസലെമിലും രക്ഷപെടുന്നവരുണ്ടാകും. കർത്താവ് വിളിക്കുന്നവർ അതിജീവിക്കും.” ജോയേൽ 2:32

“അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” മത്തായി 1:21

ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷം എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ഈശോ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.

3. എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം

• അവൻ തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി.
• കുരിശുവരെ അനുസരണമുള്ളവൻ.
• എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും.

“ഞാൻ ശപഥം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാത്തനീതിയുടെ വാക്ക് എന്നിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും എന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കും; എല്ലാ നാവും ശപഥം ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 45:23

“ആകയാൽ, ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി. എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഇത്, യേശുവിന്റെ നാമത്തിനു മു മ്പിൽ സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലുമുള്ള സകലരും മുട്ടുകൾ മടക്കുന്നതിനും,” ഫിലിപ്പി 2:9–10

ജീവിതത്തിൽ: കർത്താവിന്റെ നാമം ഒരിക്കലും അലക്ഷ്യമായി ഉപയോഗിക്കരുത്; അതു കേൾക്കുമ്പോൾ തല കുനിക്കുക.

രക്ഷിക്കുന്ന നാമത്തോടെ വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു.

ദൈവമാതാവായ മറിയത്തോടൊപ്പം ഈ നാമം ഓരോ ദിവസത്തിലേക്കും നമുക്കു കൊണ്ടുപോകാം.

തീരുമാനം: ഇന്നു രാത്രി കുടുംബമൊന്നിച്ച് പുതുവർഷം ഈശോയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം · ദിവസത്തെ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, എല്ലാവർക്കും അനുഗൃഹീതമായ പുതുവത്സരം. വർഷത്തിന്റെ ഈ ആദ്യദിനത്തിൽ സഭ ആരംഭിക്കുന്നതു നമ്മുടെ പദ്ധതികളോടെയല്ല, ഒരു നാമത്തോടെയാണ്: ഈശോയുടെ തിരുനാമം. ജനിച്ച് എട്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശിശുവിനു പരിച്ഛേദനം നടത്തി; ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനുമുമ്പ് ദൂതൻ നിർദേശിച്ച ഈശോ എന്ന പേരു നൽകി (ലൂക്കാ 2:21).

ബൈബിളിൽ ഒരു പേര് ഒരിക്കലും വെറുമൊരു അടയാളമല്ല. ഒന്നാം വായനയിൽ ദൈവം അബ്രാമിന്റെ പേര് ജനതകളുടെ പിതാവ് എന്നർഥമുള്ള അബ്രാഹം എന്നു മാറ്റുകയും അവന് ഉടമ്പടി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു (ഉൽപ 17:5). ഏശയ്യാവഴി അവിടുന്നു തന്റെ ജനത്തോടു പറയുന്നു: ഞാൻ നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു; നീ എന്റേതാണ് (ഏശ 43:1). മാമ്മോദീസായിൽ നാം ഓരോരുത്തരും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം നിന്നെ ഒരു സംഖ്യയായല്ല, പേരുചൊല്ലിയാണ് അറിയുന്നത്.

ഈശോ എന്ന പേരിന്റെ അർഥം കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ്. ദൂതൻ ജോസഫിനോടു പറയുന്നു: നീ അവന് ഈശോ എന്നു പേരിടണം; എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കും (മത്താ 1:21). പുതുവർഷത്തിൽനിന്നു നമ്മൾ പലതും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകാം: ആരോഗ്യം, ജോലി, മക്കളുടെ വിജയം. എന്നാൽ മറ്റെല്ലാ ദുഃഖങ്ങളുടെയും വേരായ പാപത്തിൽനിന്നു നമ്മെ രക്ഷിക്കാനാണ് ഈശോ ആദ്യം വരുന്നത്.

ഈ നാമം എങ്ങനെ നേടിയെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു. മിശിഹാ ഈശോ തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി, ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി, കുരിശുമരണംവരെ അനുസരണമുള്ളവനായി. അതിനാൽ ദൈവം അവനെ അത്യധികം ഉയർത്തി; എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം നൽകി (ഫിലി 2:7–9). മഹത്വത്തിലേക്കുള്ള വഴി എളിമയുടെ വഴിയാണ്.

ഇന്ന് പിറവിക്കാലത്തിലെ അവസാന വെള്ളിയാഴ്ചയുമാണ്; നമ്മുടെ സഭ പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ ദൈവമാതൃത്വം ഓർമിക്കുന്ന ദിവസം. ഈശോയ്ക്കു മനുഷ്യശരീരം നൽകിയവൾ യഥാർഥത്തിൽ ദൈവമാതാവാണ്; ശ്ലീഹന്മാരോടൊപ്പം അവൾ പ്രാർഥനയിൽ നിൽക്കുന്നു (അപ്പ 1:14). അവളോടൊപ്പം നമുക്ക് ഈ വർഷം ആരംഭിക്കാം.

അതുകൊണ്ട് ലളിതമായ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാം: എല്ലാ ദിവസവും ഈശോയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുക. ദൈവപുത്രനായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ. സന്തോഷത്തിലും ദുരിതത്തിലും ഈ നാമം നമ്മുടെ അധരങ്ങളിലുണ്ടെങ്കിൽ ഈ വർഷം അനുഗൃഹീതമാകും. ആമേൻ.

പ്രസംഗരൂപം 2 · രക്ഷിക്കുന്ന നാമം

എട്ടാം ദിവസം ഉണ്ണിക്ക് ഈശോ എന്ന പേരു ലഭിച്ചു; കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ് അതിന്റെ അർഥം. ആ നാമം വിളിച്ചുകൊണ്ട് നാം വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു.

1. സ്വർഗത്തിൽനിന്നു നൽകപ്പെട്ട നാമം

• ജനനത്തിനുമുമ്പേ ദൂതൻ അതു തിരഞ്ഞെടുത്തു (മത്താ 1:21).
• മറിയവും യൗസേപ്പും അനുസരിച്ചു.
• അവിടുത്തെ നാമം അവിടുത്തെ ദൗത്യം പറയുന്നു.

📖 ഏശയ്യാ 43:1

📖 ലൂക്കാ 2:21

ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ മാമ്മോദീസാപ്പേരിന്റെ അർഥം പഠിക്കുക.

2. എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കുമുപരിയായ നാമം

• അവിടുന്നു കുരിശോളം തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തി.
• ദൈവം അവിടുത്തെ ഉയർത്തി.
• എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും.

📖 ഏശയ്യാ 45:22–23

📖 ഫിലിപ്പി 2:9–11

ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഈശോയുടെ നാമം ഉച്ചരിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം ശിരസ്സു നമിക്കുക.

3. മറ്റൊരു നാമമില്ല

• ഈശോയുടെ നാമത്തിൽ പത്രോസ് സുഖപ്പെടുത്തുന്നു.
• മറ്റാരിലും രക്ഷയില്ല.
• അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു വർഷം.

📖 ജോയേൽ 2:32

📖 അപ്പ. പ്രവ. 4:12

ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷം എല്ലാ ദിവസവും ഈശോയുടെ നാമത്തോടെ ആരംഭിക്കുക.

പുതുവർഷത്തിനുള്ള നമ്മുടെ കർമപദ്ധതിയാണ് ഈശോയുടെ നാമം: ദൈവം രക്ഷിക്കുന്നു.

ഈ വർഷം എന്തു കൊണ്ടുവന്നാലും അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ നാം അതിനെ നേരിടും.

തീരുമാനം: ഈ വർഷം എല്ലാ ദിവസവും ഈശോയുടെ നാമം വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, എല്ലാവർക്കും അനുഗൃഹീതമായ പുതുവർഷം. ജനനത്തിന്റെ എട്ടാം ദിവസം ഉണ്ണി പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ഗർഭംധരിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ ദൂതൻ നൽകിയ ഈശോ എന്ന പേര് അവനു നൽകപ്പെട്ടു (ലൂക്കാ 2:21). കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ് ആ പേരിന്റെ അർഥം. ദൈവംതന്നെ അതു തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ബൈബിളിൽ പേര് ഒരു ദൗത്യമാണ്. ദൂതൻ യൗസേപ്പിനോടു പറഞ്ഞു: അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു മോചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ നീ അവന് ഈശോ എന്നു പേരിടണം (മത്താ 1:21). ഈശോയുടെ നാമം ഉച്ചരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അവിടുന്ന് എന്തിനു വന്നുവെന്നു നാം ഏറ്റുപറയുന്നു.

ഈശോ കുരിശോളം തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയതിനാൽ, ഈശോയുടെ നാമത്തിനു മുമ്പിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങേണ്ടതിന്, ദൈവം അവിടുത്തേക്ക് എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കുമുപരിയായ നാമം നൽകിയെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു (ഫിലി 2:9–10). അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുത്തെ നാമം കേൾക്കുമ്പോൾ നാം ശിരസ്സു നമിക്കുന്നത്.

ആലോചനാസംഘത്തിന്റെ മുമ്പിൽനിന്നുകൊണ്ട് പത്രോസ് പറഞ്ഞു: മറ്റാരിലും രക്ഷയില്ല; നാം രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് ആകാശത്തിനു കീഴിൽ മനുഷ്യരുടെയിടയിൽ മറ്റൊരു നാമവും നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ല (അപ്പ 4:12). ഈ വർഷം എന്തു കൊണ്ടുവരുമെന്നു നമുക്കറിയില്ല. എന്നാൽ ഏതു നാമത്തിലാണ് അതിനെ നേരിടേണ്ടതെന്നു നമുക്കറിയാം.

അതുകൊണ്ട് സഭ ആരംഭിക്കുന്നതുപോലെ നമുക്കും വർഷം ആരംഭിക്കാം: ഈശോയുടെ നാമത്തിൽ. രാവിലെ നമ്മുടെ അധരങ്ങളിലെ ആദ്യവാക്കും രാത്രിയിലെ അവസാനവാക്കും അതായിരിക്കട്ടെ. ഈ വർഷം മുഴുവൻ കർത്താവ് അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും കാത്തുകൊള്ളുകയും ചെയ്യട്ടെ. ആമേൻ.

പ്രസംഗരൂപം 3 · ദൈവമാതാവായ മറിയവും വരാനിരിക്കുന്ന വർഷവും

431-ൽ എഫേസോസ് സൂനഹദോസ് മറിയത്തെ തെയോതോക്കോസ്, ദൈവമാതാവ്, എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. വർഷത്തിന്റെ ആദ്യദിനം അവൾക്കും അവളുടെ പുത്രനുമുള്ളതാണ്.

1. ദൈവമാതാവ്

• ഒരു മനുഷ്യന്റെ മാത്രം അമ്മയല്ല.
• അവൾ പ്രസവിച്ച പുത്രൻ ദൈവമാണ്.
• മറിയത്തെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് എഫേസോസ് മിശിഹായെ സംരക്ഷിച്ചു.

📖 ഏശയ്യാ 7:14

📖 ഗലാത്തിയാ 4:4–5

ജീവിതത്തിൽ: ദൈവമാതാവ് എന്ന വാക്കുകൾ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്നു നന്മനിറഞ്ഞ മറിയമേ സാവധാനം ചൊല്ലുക.

2. അവൾ സംഗ്രഹിച്ചു ധ്യാനിച്ചു

• ഇടയന്മാരുടെ വിവരണം.
• മറിയം അതു ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
• ദൈവപ്രവൃത്തികൾ ഓർക്കുന്ന ഹൃദയം.

📖 സങ്കീർത്തനം 77:11–12

📖 ലൂക്കാ 2:19

ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷം എല്ലാ രാത്രിയിലും അന്നു ദൈവം ചെയ്ത ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക.

3. പുത്രനിൽ മക്കൾ

• സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതൻ.
• നാം മക്കളാകേണ്ടതിന്.
• ആബ്ബാ, പിതാവേ.

📖 സംഖ്യ 6:24–26

📖 ഗലാത്തിയാ 4:6–7

ജീവിതത്തിൽ: ഈ വർഷത്തേക്കു നിന്റെ കുടുംബത്തെ മറിയത്തിന്റെ സംരക്ഷണയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുക.

ദൈവമാതാവായ മറിയം നമ്മുടെയും അമ്മയാണ്.

ദൈവപ്രവൃത്തികൾ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അവളോടൊപ്പം നാം വർഷം ആരംഭിക്കുന്നു.

തീരുമാനം: ഈ വർഷം ഞാൻ ദൈവമാതാവായ മറിയത്തിനു ഭരമേല്പിക്കും; എല്ലാ രാത്രിയിലും നന്ദി പറയുന്ന ഒരു ശീലം പാലിക്കും.

പ്രിയരേ, ഇന്നു സഭ മറിയത്തെ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥാനപ്പേരുചൊല്ലി അഭിവാദനം ചെയ്യുന്നു: ദൈവമാതാവ്. 431-ൽ എഫേസോസിൽ സമ്മേളിച്ച മെത്രാന്മാർ ഈ സ്ഥാനപ്പേരിനെ സംരക്ഷിച്ചു; കാരണം, അവൾ പ്രസവിച്ച ശിശു പിന്നീടു ദൈവമായിത്തീർന്ന ഒരു മനുഷ്യനല്ല, മനുഷ്യനായിത്തീർന്ന നിത്യദൈവപുത്രനാണ്. മറിയത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നത് ഈശോയുടെ സത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

പൗലോസ് പറയുന്നു: കാലസമ്പൂർണത വന്നപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ അയച്ചു; അവൻ സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജാതനായി (ഗലാ 4:4). ദൈവം ശൂന്യതയിൽനിന്നല്ല നമ്മുടെയിടയിലേക്കു വന്നത്; ഒരു അമ്മയിലൂടെ, ഒരു കുടുംബത്തിലൂടെ, ഒരു ജനത്തിലൂടെയാണ്.

താൻ കണ്ടതിനെക്കുറിച്ച് ഇടയന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ മറിയം ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സംഗ്രഹിച്ചു ധ്യാനിച്ചു (ലൂക്കാ 2:19). എല്ലാം അവൾക്കു മനസ്സിലായില്ല; എങ്കിലും അവൾ അതു സൂക്ഷിക്കുകയും പ്രാർഥനയിൽ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു വർഷം ജീവിക്കാൻ നല്ലൊരു വഴിയാണിത്.

പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: നിങ്ങൾ മക്കളായതുകൊണ്ട് ആബ്ബാ, പിതാവേ എന്നു വിളിക്കുന്ന തന്റെ പുത്രന്റെ ആത്മാവിനെ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു (ഗലാ 4:6). മറിയത്തിന്റെ പുത്രനിലൂടെ നാം ദൈവമക്കളാകുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അവളോടൊപ്പം നമുക്കു വർഷം ആരംഭിക്കാം. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളാൻ ദൈവമാതാവായ മറിയത്തോടു യാചിക്കാം; ദൈവം ചെയ്തതു ദിവസവും ധ്യാനിക്കാൻ അവളിൽനിന്നു പഠിക്കാം. കർത്താവു നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും കാത്തുകൊള്ളുകയും സമാധാനം നൽകുകയും ചെയ്യട്ടെ. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്ന് ഈശോയുടെ പേരിന്റെ തിരുനാളാണ്! ഈശോ എന്ന പേരിന്റെ അർഥം ദൈവം നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ്. എല്ലാ ദിവസവും സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ പേരു പറയാം.

നിന്റെ പേരിന്റെ അർഥം നിനക്കറിയാമോ? ഇന്നു രാത്രി അപ്പച്ചനോടും അമ്മച്ചിയോടും ചോദിക്കുക; നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചതിനു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.

പ്രാർഥന

കർത്താവായ ഈശോയേ, ‘കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു’ എന്നാണ് അങ്ങയുടെ നാമത്തിന്റെ അർഥം. ഈ പുതുവർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ അങ്ങയുടെ തിരുനാമത്തിനു മുൻപിൽ ഞങ്ങൾ ശിരസ്സു നമിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ നാമം ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതണമേ; ഞങ്ങളെ പാപങ്ങളിൽനിന്നു രക്ഷിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ അമ്മയായ ദൈവമാതാവിന്റെ മേലങ്കിക്കീഴിൽ ഈ വർഷം മുഴുവൻ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുമൊപ്പം അങ്ങേക്ക് ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

ഒരു പേരോടെയാണ് സഭ പുതുവത്സരം തുടങ്ങുന്നത്. ജനനത്തിനുശേഷം എട്ടാം ദിവസം ശിശുവിനു പരിച്ഛേദനം നടക്കുന്നു, അവിടുത്തേക്ക് പേരു ലഭിക്കുന്നു. ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരു പേരിന്റെ അർഥമെന്താണ് എന്നാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ ചോദിക്കുന്നത്. ഉൽപത്തിയിൽ ദൈവം അബ്രാമിനു പുതിയ പേരും ശരീരത്തിൽ ഒരു അടയാളവും നൽകുന്നു. ഏശയ്യായിൽ, പ്രവാസത്തിലായിരിക്കുന്ന ജനത്തോട് താൻ അവരെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു. ഫിലിപ്പിയിൽ, തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിയവന് എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം ലഭിക്കുന്നു. മത്തായിയിലും ലൂക്കായിലും, യൗസേപ്പിനോടുള്ള ദൂതന്റെ വാക്കും എട്ടാം ദിവസത്തെ കർമവും ഒന്നിക്കുന്നു: അവിടുന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനായതുകൊണ്ട് ഈശോ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു മനുഷ്യനു നൽകിയ പേരിൽനിന്ന്, സകല മുട്ടുകളും മടങ്ങുന്ന നാമത്തിലേക്കാണ് ഈ വഴി നീളുന്നത്. താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: ഉടമ്പടി, പേരുചൊല്ലി വിളിക്കൽ, ശൂന്യനാക്കൽ, ഈശോ.

ഉൽപത്തി 17:1–14 · പുതിയ പേരും ശരീരത്തിലെ അടയാളവും

പശ്ചാത്തലം.

ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ അബ്രാം നേരത്തേ കേട്ടിട്ടുണ്ട് (ഉൽപത്തി 12; 15). ഹാഗാർവഴി സ്വന്തം രീതിയിൽ അവ നേടിയെടുക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചുകഴിഞ്ഞു (ഉൽപത്തി 16). ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതു വയസ്സായി; സാറായിൽനിന്ന് ഒരു മകൻ ഇനിയും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. വഴിമുട്ടിയ ആ അവസ്ഥയിലേക്കാണ് ദൈവം വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നത്. നാടും ദേവാലയവും നഷ്ടപ്പെട്ട ജനം പരിച്ഛേദനത്തെയും സാബത്തിനെയും തങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളായി മുറുകെപ്പിടിച്ച പ്രവാസകാലത്തോടടുത്ത്, പുരോഹിതവൃത്തങ്ങളിലാണ് ഈ അധ്യായത്തിന് ഇന്നത്തെ രൂപം ലഭിച്ചതെന്ന് പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.

ഘടന.

• 1–2: ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, തന്റെ മുമ്പാകെ നടക്കാൻ അബ്രാമിനെ വിളിക്കുന്നു.
• 3–8: ഉടമ്പടിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ പങ്ക്: അനേകം ജനതകൾ, പുതിയ പേര്, രാജാക്കന്മാർ, ദേശം, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും എന്ന വാക്ക്.
• 9–14: ഉടമ്പടിയിൽ അബ്രാഹത്തിന്റെ പങ്ക്: എട്ടാം ദിവസത്തെ പരിച്ഛേദനം, വീട്ടിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാർക്കും.
• ¶ ഉടമ്പടി എന്ന വാക്ക് ഈ പതിനാലു വാക്യങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു. ഈ ഭാഗത്തെ മുഴുവൻ കോർത്തിണക്കുന്ന ചരട് അതാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ബെറീത്ത് (bərît), ഉടമ്പടി: വാഗ്ദാനങ്ങളും കടമകളുമുള്ള ഗൗരവമേറിയ ബന്ധം. ഇവിടെ അതു സ്ഥാപിക്കുന്നതു ദൈവമാണ്. ഇസ്രായേൽ അതു സമ്പാദിക്കുന്നില്ല; പാലിക്കുന്നതേയുള്ളു.
• ഏൽ ഷദ്ദായ് (’ēl šadday), സർവശക്തനായ ദൈവം: ദൈവത്തിന്റെ പുരാതനമായ ഒരു നാമം. ഷദ്ദായ് എന്നതിന്റെ കൃത്യമായ അർഥം ഉറപ്പില്ല. സർവശക്തൻ എന്നതു പരമ്പരാഗതമായ പരിഭാഷയാണ്. ഈ സന്ദർഭത്തിന് അതു നന്നായി ചേരുന്നു: വൃദ്ധനും വൃദ്ധയ്ക്കും സാധിക്കാത്തതാണ് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്.
• അബ്രാം / അബ്രാഹം (’abrām / ’abrāhām), പുതിയ പേര്: അബ്രാം എന്നതിന് ഉന്നതനായ പിതാവ് എന്ന് അർഥമെടുക്കാം. പുതിയ പേരിനെ അതിന്റെ ശബ്ദംകൊണ്ടാണ് വിശദീകരിക്കുന്നത്: അബ് ഹമോൻ, ജനസഞ്ചയത്തിന്റെ പിതാവ്. ഇതു കൃത്യമായ വ്യുത്പത്തിയല്ല, ശബ്ദംകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രയോഗമാണ്. ദൗത്യം തുടങ്ങേണ്ട കുഞ്ഞു ജനിക്കുംമുമ്പേ അബ്രാഹം അതു പേരിൽ വഹിക്കുന്നു.
• ഓത്ത് (’ôt), അടയാളം: മഴവില്ലിനും (ഉൽപത്തി 9:13) സാബത്തിനും (പുറപ്പാട് 31:13) ഉപയോഗിക്കുന്ന അതേ വാക്ക്. ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന ദൃശ്യമായ ഒന്നാണ് അടയാളം.

വാക്യാനുസൃതം.

“സർവശക്തനായ ദൈവമാണ് ഞാൻ; എന്റെ മുമ്പിൽ വ്യാപരിക്കുക; കുറ്റമറ്റവനായി വർത്തിക്കുക.” (17:1)

കുറ്റമറ്റവൻ എന്നതിന്റെ മൂലപദമായ താമീം എന്ന വാക്കിനു സമ്പൂർണൻ, വിഭജിക്കപ്പെടാത്തവൻ എന്നാണ് അർഥം. കളങ്കമില്ലാത്ത ഒരു രേഖയല്ല, പൂർണഹൃദയമാണ് ദൈവം അബ്രാഹത്തോടു ചോദിക്കുന്നത്.

“ഇനിമേൽ നീ അബ്രാം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുകയില്ല. നിന്റെ പേര് അബ്രാഹം എന്നായിരിക്കും. ഞാൻ നിന്നെ അനവധി ജനതകളുടെ പിതാവാക്കിയിരിക്കുന്നു.” (17:5)

ഇനിയും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കാര്യം, നടന്നുകഴിഞ്ഞതുപോലെയാണ് ദൈവം പറയുന്നത്. അവിടുത്തെ വാഗ്ദാനം നിറവേറിയതിനു തുല്യമാണ്.

“ഞാൻ എന്നേക്കും നിനക്കും നിന്റെ സന്തതികൾക്കും ദൈവമായിരിക്കും.” (17:7)

ഉടമ്പടിയുടെ കേന്ദ്രം ഇതാണ്. ദേശവും സന്തതികളും ദാനങ്ങളാണ്; എന്നാൽ ഏറ്റവും വലിയ ദാനം ദൈവംതന്നെയാണ്.

“നിങ്ങൾ അഗ്രചർമ്മം ഛേദിക്കണം. ഞാനും നിങ്ങളുമായുള്ള ഉടമ്പടിയുടെ അടയാളമായിരിക്കും അത്.” (17:11)

അടയാളം വീടിനെ മുഴുവൻ തൊടുന്നു: ഒന്നും തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയാത്ത എട്ടു ദിവസം പ്രായമായ കുഞ്ഞിനെയും പരദേശിയിൽനിന്നു വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയ അടിമയെയും (17:12). ഉടമ്പടിയിലെ അംഗത്വം ദൈവത്തിന്റെ ദാനത്തോടെ തുടങ്ങുന്നു; അതു രക്തബന്ധത്തെക്കാൾ വിശാലവുമാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ചിതറിപ്പോയ മനുഷ്യവംശത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടാനുള്ള ദൈവപദ്ധതിയാണ് അബ്രാഹത്തിന്റെ വിളിയിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നത് (CCC 59). വിശ്വാസത്താൽ ലഭിച്ച നീതിയുടെ മുദ്രയായിട്ടാണ് അബ്രാഹം പരിച്ഛേദനമെന്ന അടയാളം സ്വീകരിച്ചതെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 4:11). ദൈവപുത്രന്റെ പരിച്ഛേദനം അവിടുന്ന് അബ്രാഹത്തിന്റെ സന്തതികളിൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതിന്റെ അടയാളമാണെന്നും, അതുവഴി ഉടമ്പടിയുടെ ജനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവിടുന്ന് നിയമത്തിനു വിധേയനാകുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഈ അടയാളം മിശിഹായുടെ പരിച്ഛേദനമായ മാമ്മോദീസായുടെ മുന്നോടിയുമാണ് (CCC 527; കൊളോസോസ് 2:11–12). ഈ അടയാളം ഇന്നും വിശുദ്ധമായി കരുതുന്ന യഹൂദജനത്തെ സഭ ആദരിക്കുന്നു; കാരണം, ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നില്ല (റോമാ 11:29; CCC 839).

ഏശയ്യാ 43:1–7 · ഞാൻ നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു

പശ്ചാത്തലം.

ഏശയ്യാ 40–55 അധ്യായങ്ങൾ ബാബിലോണിലെ യഹൂദപ്രവാസികളോടാണു സംസാരിക്കുന്നത്. നാടും രാജാവും ദേവാലയവും നഷ്ടപ്പെട്ട അവർ, ദൈവം തങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചെന്നു കരുതുന്നു. തൊട്ടുമുമ്പുള്ള അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നത് ഇസ്രായേലിന്റെ അന്ധതയിലും ശിക്ഷയുടെ അഗ്നിയിലുമാണ് (42:24–25). അതിനുശേഷമാണ് ഈ വാക്കുകൾ വരുന്നത്. പഴയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ആർദ്രമായ വാക്കുകളിൽ ചിലതാണ് ഇവ.

ഘടന.

• 1: ഇസ്രായേലിനെ സൃഷ്ടിച്ചു രൂപപ്പെടുത്തിയ ദൈവം പറയുന്നു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ.
• 2–3: വെള്ളത്തിലൂടെയും അഗ്നിയിലൂടെയും ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും.
• 3–4: ഇസ്രായേൽ അവിടുത്തേക്ക് എത്ര വിലപ്പെട്ടതാണ്.
• 5–7: രണ്ടാമതും ഭയപ്പെടേണ്ടാ എന്ന വാക്ക്: ചിതറിപ്പോയ മക്കൾ എല്ലാ ദിക്കിൽനിന്നും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഗാഅൽ (gā’al), വീണ്ടെടുക്കുക: അടിമത്തത്തിൽ വിൽക്കപ്പെട്ട ബന്ധുവിനെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട കുടുംബസ്വത്തിനെയോ വിലകൊടുത്തു തിരികെ വാങ്ങുന്ന അടുത്ത ബന്ധുവാണ് ഗോഏൽ (ലേവ്യർ 25). ഇസ്രായേലിന്റെ ഉറ്റബന്ധുവിനെപ്പോലെയാണ് ദൈവം ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്. പി.ഒ.സി. ബൈബിൾ ഇവിടെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു.
• കാറാതി ബെഷിംഖാ (qārā’tî bəšimkā), നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു: ഒരാളെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നത് അയാളെ അറിയുന്നതും സ്വന്തമാക്കുന്നതുമാണ്. സൈറസിനോടും (45:3–4) നക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും (40:26) സമാനമായ വാക്കുകളുണ്ട്. താൻ സൃഷ്ടിച്ചവയെ ദൈവം ഓരോന്നായി അറിയുന്നു.
• യാക്കാർ (yāqar), വിലപ്പെട്ട: അമൂല്യവസ്തുക്കളെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന വാക്ക്. നീ എനിക്കു വിലപ്പെട്ടവനാണ് എന്നതാണ് ദൈവം ചെയ്യുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും കാരണം. അതു വിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള പ്രതിഫലമല്ല; ഇസ്രായേൽ അന്ധനാണെന്ന് അവിടുന്നു പറഞ്ഞിട്ട് അധികനേരമായിട്ടില്ല.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്നെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.” (43:1)

നീ എന്റേതാണ് എന്ന് ഈ വാക്യം തുടർന്നു പറയുന്നു. ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ഹൃദയം അതാണ്. പ്രവാസം അതിനെ റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല.

“സമുദ്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെയുണ്ടായിരിക്കും.” (43:2)

പുറപ്പാടിലെ കടലിനെയും ജോർദാനെയും ഇത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. വെള്ളവും തീയും ഉണ്ടാവുകയില്ല എന്നല്ല, അവിടെ ഞാൻ ഉണ്ടാകും എന്നാണ് ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം.

“എന്റെ നാമത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവരുമായ എല്ലാവരെയും കൊണ്ടുവരുവിൻ.” (43:7)

ദൈവത്തിന്റെ നാമം വഹിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തിലാണ് വാഗ്ദാനം അവസാനിക്കുന്നത്. അത് എത്രത്തോളം പോകും എന്ന് ഇന്നത്തെ തിരുനാൾ കാണിക്കുന്നു: ആ നാമം മനുഷ്യശരീരത്തിൽത്തന്നെ വഹിക്കപ്പെടും.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്കുകൾ ഓരോ വിശ്വാസിക്കും ബാധകമാക്കുന്നു: ദൈവം ഓരോരുത്തരെയും പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു (CCC 2158). ഓരോരുത്തരുടെയും പേര് വിശുദ്ധമാണ്; മാമ്മോദീസായിൽ ക്രൈസ്തവൻ സഭയിൽ തന്റെ പേരു സ്വീകരിക്കുന്നു (CCC 2156, 2158). വെള്ളത്തിലൂടെയും തീയിലൂടെയുമുള്ള ഈ കടന്നുപോകൽ, മാമ്മോദീസായെയും പരീക്ഷകളെയുംകുറിച്ചുള്ള വാക്കായി ക്രൈസ്തവർക്ക് എളുപ്പം കേൾക്കാം: നദി ഒഴിവാക്കിത്തരുകയല്ല, അതിലൂടെ നമ്മോടൊപ്പം കടന്നുപോകുകയാണ് കർത്താവ്.

ഫിലിപ്പി 2:5–11 · എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും ഉപരിയായ നാമം

പശ്ചാത്തലം.

മക്കെദോനിയായിലെ റോമൻ കോളനിയായ ഫിലിപ്പിയിലെ ക്രൈസ്തവർക്ക് (നടപടി 16:12) തടവറയിൽനിന്നാണ് (1:13) പൗലോസ് എഴുതുന്നത്. അദ്ദേഹം ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്ന സമൂഹമാണത്. അവരുടെ ഇടയിൽ തർക്കങ്ങളും മത്സരങ്ങളുമുണ്ട് (2:3; 4:2). അവരെ സുഖപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹം ഒരു നിയമം നൽകുകയല്ല, മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുകയാണ്. 6–11 വാക്യങ്ങൾ പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്ന ആദിമ ക്രൈസ്തവഗീതമാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; അദ്ദേഹംതന്നെ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും മിശിഹായുടെ ദൈവത്വത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

ഘടന.

• 5: വിളി: ഇതേ മനോഭാവം ഉണ്ടായിരിക്കുക.
• 6–8: ഇറക്കത്തിന്റെ വഴി: ദൈവരൂപം, ശൂന്യനാക്കൽ, ദാസരൂപം, മനുഷ്യസാദൃശ്യം, അനുസരണം, മരണം, കുരിശ്.
• 9–11: കയറ്റത്തിന്റെ വഴി: ദൈവം അവിടുത്തെ ഉയർത്തി നാമം നൽകുന്നു; സൃഷ്ടികളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏറ്റുപറയുന്നു.
• ¶ ആദ്യഭാഗത്തു പ്രവർത്തിക്കുന്നതു മിശിഹായാണ്; രണ്ടാംഭാഗത്ത് പിതാവായ ദൈവവും. വഴിത്തിരിവ്, ആകയാൽ എന്ന വാക്കാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• മോർഫേ തെയൂ (morphē theou), ദൈവത്തിന്റെ രൂപം: ബാഹ്യമായ കാഴ്ച മാത്രമല്ല; അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ ആരാണ് എന്നതിലേക്കാണ് രൂപം എന്ന വാക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. അവിടുന്ന് യഥാർഥത്തിൽ ആയിത്തീർന്ന ദാസരൂപത്തിനും ഇതേ വാക്കാണ്.
• ഹർപാഗ്മോസ് (harpagmos), നിലനിർത്തേണ്ട ഒരു കാര്യം: പുതിയനിയമത്തിൽ ഇവിടെ മാത്രം കാണുന്ന വാക്ക്; അതിന്റെ കൃത്യമായ അർഥത്തെക്കുറിച്ചു ചർച്ചയുണ്ട്. സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി കൈക്കലാക്കേണ്ടതോ മുറുകെപ്പിടിക്കേണ്ടതോ ആയ ഒന്നിനെയാണ് അതു കുറിക്കുന്നത്. ദൈവവുമായുള്ള സമാനത പുത്രൻ തനിക്കുവേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചില്ല.
• എക്കെനോസെൻ (ekenōsen), തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി: ഈ ക്രിയയിൽനിന്നാണ് കെനോസിസ് എന്ന വാക്ക്. അവിടുന്ന് ദൈവമല്ലാതായില്ല. താൻ മുമ്പ് ആയിരുന്നിട്ടില്ലാത്തത്, അതായത് എളിയ അവസ്ഥയിലുള്ള നമ്മുടെ സ്വഭാവം, സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവിടുന്ന് സ്വയം ശൂന്യനാക്കിയത്.
• കീരിയോസ് (kyrios), കർത്താവ്: ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമം ദൈവനാമത്തെ സാധാരണ വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന വാക്ക്. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ, ഈശോമിശിഹാ കർത്താവാണ് എന്നു പറയുന്നത് അവിടുത്തേക്ക് ദൈവത്തിന്റെ നാമം നൽകലാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും അവൻ ദൈവവുമായുള്ള സമാനത നിലനിർത്തേണ്ട ഒരു കാര്യമായി പരിഗണിച്ചില്ല;” (2:6)

“തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കിക്കൊണ്ട് ദാസന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യരുടെ സാദൃശ്യത്തിൽ ആയിത്തീർന്ന്,” (2:7)

റോമൻ ലോകത്തിൽ അടിമയ്ക്കു സ്വന്തം ജീവന്റെമേൽ അവകാശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ചക്രവർത്തിമാർ ദൈവികബഹുമതികൾ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു; യഥാർഥത്തിൽ ദൈവത്തിനു സമനായ ഇവൻ എതിർദിശയിലേക്കു പോകുന്നു.

“മരണംവരെ അതേ കുരിശുമരണം വരെ അനുസരണമുള്ളവനായി” (2:8)

റോമൻ കോളനിയായ ഫിലിപ്പിയിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു, അടിമകൾക്കും വിപ്ലവകാരികൾക്കുമുള്ള മരണമാണതെന്ന്. ഇറക്കത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ബിന്ദു അതാണ്.

“ഇത്, യേശുവിന്റെ നാമത്തിനു” (2:10)

ഈ വാക്യം തുടർന്നു പറയുന്നു: സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലുമുള്ള സകലരും മുട്ടുകൾ മടക്കും. ദൈവംതന്നെ പറയുന്ന ഏശയ്യാ 45:23-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയാണിത്: എന്റെ മുമ്പിൽ എല്ലാ മുട്ടുകളും മടങ്ങും. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രം പറഞ്ഞിരുന്നത് പൗലോസ് ഇപ്പോൾ ക്രൂശിതനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; അതും പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി (2:11).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ ഗീതമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 461). യഥാർഥ ദൈവമായിരിക്കുന്നതു നിർത്താതെയാണ് പുത്രൻ യഥാർഥ മനുഷ്യനായതെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 464, 469). ഉത്ഥാനത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട നാമമായി ഇതിനെ കാണുന്നു (CCC 434); ഈശോയുടെ നാമമാണ് ക്രൈസ്തവപ്രാർഥനയുടെ ഹൃദയം എന്നും പറയുന്നു (CCC 435). ഈ ശൂന്യനാക്കൽ, ശക്തിയുടെ പരാജയമല്ല, കരുണയുടെ കുനിയലാണെന്ന് വിശുദ്ധ മഹാനായ ലെയോ ഫ്ലാവിയനുള്ള കത്തിൽ പറയുന്നു (ആശയം). ഫിലിപ്പിയരെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം വാദിക്കുന്നു: പുത്രന്റെ മഹത്വം സ്വഭാവത്താൽ അവിടുത്തേതായിരുന്നു, കൈക്കലാക്കിയതല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് അവിടുത്തേക്ക് അതു മാറ്റിവയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് (ആശയം).

മത്തായി 1:18–25; ലൂക്കാ 2:21 · അദ്ദേഹം ശിശുവിന് പേരിട്ടു

പശ്ചാത്തലം.

മറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവായ യൗസേപ്പിൽ അവസാനിക്കുന്ന വംശാവലി (1:16) മത്തായി ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. പ്രശ്നം വ്യക്തമാണ്: വംശാവലി യൗസേപ്പിലൂടെയാണ് പോകുന്നത്; എന്നാൽ ശിശു യൗസേപ്പിന്റേതല്ല. പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ഉരുവായ ദൈവപുത്രനായ ഈശോ, തന്നെ പേരിട്ടു സ്വന്തമായി സ്വീകരിക്കുന്ന യൗസേപ്പിലൂടെ ദാവീദിന്റെ പുത്രനുമാകുന്നത് എങ്ങനെയെന്ന് 18–25 വാക്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

അക്കാലത്ത് വിവാഹനിശ്ചയം കെട്ടുറപ്പുള്ള ഒരു ബന്ധമായിരുന്നു; ഒരുമിച്ചു താമസിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് സാധാരണ ഏതാനും മാസങ്ങൾ അതു നീണ്ടുനിന്നു. വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ പുരുഷനെ ഭർത്താവ് എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു; വിവാഹമോചനത്തിലൂടെ മാത്രമേ ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനാകുമായിരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ടാണ് മറിയത്തെ രഹസ്യമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ യൗസേപ്പ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.

ലൂക്കായുടെ ഒറ്റ വാക്യം (2:21) ആ കർമം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. സ്നാപകയോഹന്നാനെപ്പോലെ (ലൂക്കാ 1:59) നിയമം പറയുന്നതനുസരിച്ച് (ലേവ്യർ 12:3) ശിശുവിന് എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദനം നടത്തി പേരിടുന്നു. മത്തായി പേരിനെക്കുറിച്ചും ലൂക്കാ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു; തിരുനാൾ അവയെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു.

ഘടന.

• 18–19: മറിയം ഗർഭിണിയായി കാണപ്പെടുന്നു; നീതിമാനായ യൗസേപ്പ് തീരുമാനമെടുക്കുന്നു.
• 20–21: സ്വപ്നത്തിൽ ദൂതൻ: മറിയത്തെ സ്വീകരിക്കുക, പേരിടുക.
• 22–23: പ്രവാചകന്റെ വാക്ക് (ഏശയ്യാ 7:14).
• 24–25: ഒരു വാക്കും പറയാതെ യൗസേപ്പ് അനുസരിക്കുന്നു.
• ലൂക്കാ 2:21: എട്ടാം ദിവസം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• യേഷുവാ / ഈയേസൂസ് (Yēšûa‘ / Iēsous), ഈശോ: കർത്താവു രക്ഷിക്കുന്നു എന്നർഥമുള്ള യഹോഷുവ എന്ന പേരിന്റെ ഹ്രസ്വരൂപമാണ് യേഷുവാ. അക്കാലത്തെ സാധാരണ പേരായിരുന്നു അത്. ഈ ശിശുവിൽ മാത്രമാണ് അതു പൂർണമായി സത്യമാകുന്നത്: ദൈവംതന്നെ നേരിട്ടു രക്ഷിക്കുന്നു (CCC 430, 432).
• ദിക്കായിയോസ് (dikaios), നീതിമാൻ: ദൈവനിയമത്തോടു വിശ്വസ്തൻ; ഇവിടെ കരുണയുള്ളവനും. മറിയത്തെ അപമാനിതയാക്കാൻ യൗസേപ്പിന്റെ നീതി അനുവദിക്കുന്നില്ല.
• എമ്മാനുവേൽ (Emmanouēl), ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ: മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം ഈ പേരോടെ തുടങ്ങുന്നു; ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട് എന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു (28:20). സുവിശേഷം മുഴുവൻ ഇവ രണ്ടിനുമിടയിലാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. നീ അവന് യേശു എന്നുപേരിടണം. എന്തെന്നാൽ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കും.” (1:21)

പേരിടുന്നതു പിതാവായിരുന്നതിനാൽ, ദൂതൻ യൗസേപ്പിന് ഒരു പിതാവിന്റെ കടമ നൽകുന്നു. പേരിടുന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹം ശിശുവിനെ ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ ചേർക്കുന്നു (CCC 437). ഇവിടെ അറിയിക്കുന്നത് പാപങ്ങളിൽനിന്നുള്ള രക്ഷയാണ്; റോമിൽനിന്നുള്ള മോചനമല്ല ആദ്യത്തേത്.

“കന്യക ഗർഭംധരിച്ച് ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും.” (1:22)

ഏശയ്യാ 7:14-ന്റെ ഹീബ്രുവിൽ അൽമാ, യുവതി എന്നാണ്; മത്തായി ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് വിവർത്തനത്തിൽ പാർഥെനോസ്, കന്യക എന്നും. മത്തായി ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെതന്നെ സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്നു: മാനുഷികപിതാവില്ലാതെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാലാണ് ശിശു ഉരുവായത് (CCC 496–497). പി.ഒ.സി.യിൽ ഈ വരി വാക്യം 22-ലാണ്.

“ജോസഫ് നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്, കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ കൽപിച്ചതുപോലെ” (1:24)

യൗസേപ്പിന്റെ ഒരു വാക്കുപോലും മത്തായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുസരണമാണ്.

“അവൻ ശിശുവിന് യേശു എന്നു പേരിട്ടു.” (1:25)

“അവൻ ഗർഭത്തിൽ ഉരുവാകുന്നതിനുമുമ്പ്, ദൂതൻ നിർദേശിച്ചിരുന്ന, യേശു എന്ന പേര് അവനു നൽകി.” (ലൂക്കാ 2:21)

ശിശു അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ വരുന്നതിനുമുമ്പേ പേര് ദൈവത്തിൽനിന്നു വന്നു. ആരംഭംമുതലേ അതു ദാനവും ദൗത്യവുമാണ്.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

ഉത്തമഗീതത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ ക്ലെയർവോയിലെ വിശുദ്ധ ബർണാർദ്, ഈശോയുടെ നാമത്തെ വായിൽ തേനും ചെവിയിൽ സംഗീതവും ഹൃദയത്തിൽ ആനന്ദവും എന്നു വിളിക്കുന്നു (ആശയം). ഈ ഒരു നാമം എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു; സീനായിലും സിറിയയിലും ആഥോസ് മലയിലും കൈമാറിവന്ന നാമജപത്തെക്കുറിച്ചും അതു പറയുന്നു: ദൈവപുത്രനായ കർത്താവീശോമിശിഹായേ, പാപികളായ ഞങ്ങളുടെമേൽ കരുണയായിരിക്കണമേ (CCC 2666–2668). മറിയത്തിന്റെ കന്യാത്വം യഥാർഥവും നിത്യവുമാണെന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 499–501).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ദൈവപുത്രന് എന്തിനാണ് പരിച്ഛേദനം?

അവിടുത്തേക്ക് ശുദ്ധീകരണം ആവശ്യമായിരുന്നതുകൊണ്ടല്ല. ഈ കർമത്തിലൂടെ അവിടുന്ന് തന്റെ ജനമായ ഇസ്രായേലിൽ പ്രവേശിച്ചു; സ്ത്രീയിൽനിന്നു ജനിച്ച്, നിയമത്തിനു വിധേയനായി (ഗലാത്തിയാ 4:4). അവിടുത്തെ അനുസരണത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ അടയാളവും മാമ്മോദീസായുടെ മുന്നോടിയുമാണത് (CCC 527).

ഉൽപത്തി അതിനെ ശാശ്വതമായ ഉടമ്പടി എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ, ക്രൈസ്തവർ എന്തുകൊണ്ട് പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്നില്ല?

ആദിമ ക്രൈസ്തവർ ഈ ചോദ്യം നേരിട്ടു; വിജാതീയരായ വിശ്വാസികൾ അതിനു കടപ്പെട്ടവരല്ലെന്ന് ശ്ലീഹന്മാർ ജറുസലെമിൽ തീരുമാനിച്ചു (നടപടി 15). മിശിഹായിൽ പ്രവേശനത്തിന്റെ അടയാളം മാമ്മോദീസായാണ് (കൊളോസോസ് 2:11–12). യഹൂദജനത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയോടുള്ള അനാദരമല്ല ഇത്: അവരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല (CCC 121, 839).

പുത്രനെ പ്രസവിക്കുന്നതുവരെ എന്ന വാക്കിന്റെ (മത്തായി 1:25) അർഥം, മറിയവും യൗസേപ്പും പിന്നീടു ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിച്ചു എന്നാണോ?

അല്ല. ഗ്രീക്കിലെ വരെ എന്ന വാക്ക് ഒരു ഘട്ടംവരെ സംഭവിച്ചതു പറയുന്നു; അതിനുശേഷം എന്തുണ്ടായി എന്നു പറയുന്നില്ല. ശിശു യൗസേപ്പിന്റേതല്ല എന്നു വ്യക്തമാക്കുകയാണ് ഇവിടെ മത്തായിയുടെ ലക്ഷ്യം. യുഗാന്ത്യംവരെ എന്ന 28:20-ലെ വാക്കു നോക്കുക: അതിനുശേഷം കർത്താവ് നമ്മെ വിട്ടുപോകും എന്ന് അതിന് അർഥമില്ല. ഹെൽവിദിയൂസിനെതിരെ വിശുദ്ധ ജെറോം ഇങ്ങനെ വാദിച്ചു; മറിയത്തിന്റെ നിത്യകന്യാത്വം സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 499–501).

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

സുറിയാനിയിലെ ഈശോ എന്ന രൂപത്തിലൂടെയാണ് നമുക്ക് ഈ പേരു ലഭിച്ചത്. നമ്മുടെ കർത്താവ് സംസാരിച്ച ഭാഷകളുടെ കുടുംബമായ അരമായയുടെ ഒരു വകഭേദമാണ് സുറിയാനി. അതിനാൽ ഈശോ എന്നു വിളിക്കുന്ന സീറോ മലബാർ വിശ്വാസി, അവിടുത്തെ അമ്മ ഉപയോഗിച്ച ശബ്ദത്തോട് അടുത്തുനിൽക്കുകയാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ ലാക്കുമാറാ ഗീതം ഈ പേരു ചൊല്ലി അവിടുത്തെ വിളിക്കുന്നു: സകലത്തിന്റെയും നാഥാ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; ഈശോമിശിഹായേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു. പുതിയ വർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, നാം പ്രത്യാശിക്കുന്നതെല്ലാം ഈ ഒരു നാമത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർക്കാം.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• അബ്രാഹത്തിന് ദൈവം ദൗത്യം നൽകിയത് പേരിലാണ്. എന്റെ മാമ്മോദീസാപ്പേര് നൽകിയവർക്ക് അതിന്റെ അർഥം എന്തായിരുന്നു? ഇന്ന് അത് എനിക്ക് എന്ത് അർഥമാക്കാം?
• ഏശയ്യാ 43 വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത് വെള്ളത്തിലും തീയിലുമുള്ള ദൈവസാന്നിധ്യമാണ്, അവയിൽനിന്നുള്ള ഒഴിവല്ല. ഈ വർഷം ഞാൻ കൂടെയുണ്ട് എന്ന വാക്ക് എനിക്ക് എവിടെയാണ് കേൾക്കേണ്ടത്?
• കലഹങ്ങൾ സുഖപ്പെടുത്താനാണ് ഫിലിപ്പി 2 എഴുതിയത്. എന്റെ അവകാശങ്ങൾ മുറുകെപ്പിടിക്കാത്ത മിശിഹായുടെ വഴി ഏതു ബന്ധത്തിലാണ് എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്?
• ഈ വർഷം, ദിവസത്തെ ജോലിയിലും ദിവസത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ഈശോയുടെ നാമം എന്റെ കുടുംബത്തിൽ കൂടുതൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടാൻ എന്തു ചെയ്യാം?