8 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“പുല്ലു കരിയുന്നു; പുഷ്പം വാടുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” ഏശയ്യാ 40:8
ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മിശിഹായെ അറിയിച്ച വലിയ സാക്ഷികളെ സഭ ബഹുമാനിക്കുന്നു. ജോർദാനിൽ ഈശോയുടെമേൽ സ്വർഗം തുറക്കുന്നതു കണ്ട സ്നാപകയോഹന്നാനാണ് ആദ്യത്തേത്. അവന്റെ ദൗത്യം ഏശയ്യാ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കാൻ വിളിച്ചുപറയുന്ന ഒരു സ്വരം; അങ്ങനെ കർത്താവിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടും, മർത്യരെല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് അതു ദർശിക്കും. പിസീദിയായിലെ അന്ത്യോക്യായിലുള്ള സിനഗോഗിൽ ഈജിപ്തുമുതൽ ദാവീദുവരെയുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം മുഴുവൻ പൗലോസ് വിവരിക്കുന്നു; പിന്നെ മുന്നോടിയുടെ പേരു പറയുന്നു: ഈശോയുടെ ആഗമനത്തിനുമുൻപ് യോഹന്നാൻ ഇസ്രായേലിലെ ജനത്തോടു മുഴുവൻ അനുതാപത്തിന്റെ സ്നാനം പ്രസംഗിച്ചു. യോഹന്നാൻതന്നെ പറഞ്ഞു: ഞാൻ അവനല്ല; എനിക്കുശേഷം ഒരുവൻ വരുന്നു; അവന്റെ പാദരക്ഷ അഴിക്കാൻപോലും ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.
തന്റെ സാക്ഷ്യത്തിനു യോഹന്നാൻ ജീവൻകൊണ്ടു വില കൊടുത്തു. സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ നീ സ്വന്തമാക്കുന്നതു നിഷിദ്ധമാണ് എന്ന് അവൻ ഹേറോദേസിനോടു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു. യോഹന്നാൻ നീതിമാനും വിശുദ്ധനുമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നതുകൊണ്ട് ഹേറോദേസ് അവനെ ഭയപ്പെട്ടു; അവന്റെ വാക്കുകൾ സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്കുകപോലും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഒരു ജന്മദിനവിരുന്നിൽ, തന്റെ ശപഥത്തെപ്രതിയും അതിഥികളെ വിചാരിച്ചും, കാരാഗൃഹത്തിൽ അവന്റെ തല വെട്ടാൻ അവൻ ഒരു സേവകനെ അയച്ചു. ഹേറോദേസിന്റെ അധികാരം പുല്ലുപോലെ കരിഞ്ഞുപോയി; യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം ഇന്നും സംസാരിക്കുന്നു. പുല്ലു കരിയുന്നു, പുഷ്പം വാടുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും. ഈശോമിശിഹായെപ്രതി താനും തടവുകാരനായ പൗലോസ്, ഇത്തരം സാക്ഷ്യം എന്താണു പണിതുയർത്തുന്നതെന്നു കാണിക്കുന്നു: അന്യർ വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമായിത്തീരുന്ന ഒരു ഭവനം; ശ്ലീഹന്മാരും പ്രവാചകന്മാരുമാകുന്ന അടിത്തറമേൽ പണിതുയർത്തപ്പെട്ടത്; അതിന്റെ മൂലക്കല്ല് മിശിഹാതന്നെ. പ്രവാചകന്മാരിൽ അവസാനത്തവനായ യോഹന്നാൻ ആ അടിത്തറയുടെ ഭാഗമാണ്. അവൻ നമുക്കു മുൻപിൽ വയ്ക്കുന്ന ചോദ്യം ലളിതമാണ്: എന്തു വില കൊടുക്കേണ്ടിവന്നാലും ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ സത്യം പറയുമോ?
വിഷയം: “പുല്ലു കരിയുന്നു; പുഷ്പം വാടുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.”
സ്നാപകയോഹന്നാൻ: സ്വരം, സാക്ഷി, രക്തസാക്ഷി.
“ഒരു സ്വരം ഉയരുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുവിൻ. വിജനപ്രദേശത്ത് നമ്മുടെ ദൈവത്തിന് വിശാലവീഥി ഒരുക്കുവിൻ.” ഏശയ്യാ 40:3
“അവന്റെ ആഗമനത്തിനുമുമ്പ് യോഹന്നാൻ ഇസ്രായേലിലെ എല്ലാ ജനതയോടും അനുതാപത്തിന്റെ ജ്ഞാനസ്നാനം പ്രസംഗിച്ചു.” അപ്പ. പ്രവ. 13:24
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കാര്യം നേരേയാക്കുക: ഒരു കുമ്പസാരം, ഒരു ക്ഷമാപണം, വീട്ടേണ്ട ഒരു കടം.
“രാജാക്കൻമാരുടെ മുൻപിലും ഞാൻ അങ്ങയുടെ കൽപനകളെപ്പറ്റി സംസാരിക്കും; ഞാൻ ലജ്ജിതനാവുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 119:46
“യോഹന്നാൻ ഹേറോദേസിനോടു പറഞ്ഞു: സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ നീ സ്വന്തമാക്കുന്നതു നിഷിദ്ധമാണ്.” മർക്കോസ് 6:18
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു കഠിനസത്യം സൗമ്യമായും സ്നേഹത്തോടെയും പറയുക.
“പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിച്ചുകളഞ്ഞകല്ല്മൂലക്കല്ലായിത്തീർന്നു.” സങ്കീർത്തനം 118:22
“ഇനിമേൽ നിങ്ങൾ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല; വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്. അപ്പസ്തോലൻമാരും പ്രവാചക ൻമാരുമാകുന്ന അടിത്തറമേൽ പണിതുയർത്തപ്പെട്ടവരാണ് നിങ്ങൾ; ഈ അടിത്തറയുടെ മൂലക്കല്ല് ക്രിസ്തുവാണ്.” എഫേസോസ് 2:19–20
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ ദിവസവും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സഭയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
ഹേറോദേസിന്റെ അധികാരം കരിഞ്ഞുപോയി; യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം ഇന്നും സംസാരിക്കുന്നു.
സ്നേഹത്തോടെ സത്യം; മിശിഹായാകുന്ന മൂലക്കല്ലിന്മേൽ പണിതുയർത്തപ്പെട്ട്.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഒരു കഠിനസത്യം സൗമ്യമായും സ്നേഹത്തോടെയും പറയുക.
പ്രിയരേ, ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മിശിഹായുടെ സാക്ഷികളെ സഭ ഓർമിക്കുന്നു. ജോർദാനിൽ സ്വർഗം തുറക്കുന്നതു കണ്ട സ്നാപകയോഹന്നാനെ ഇന്നു നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഏറെക്കാലം മുൻപേ ഏശയ്യാ ഒരു സ്വരം കേട്ടിരുന്നു: മരുഭൂമിയിൽ കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുവിൻ (ഏശ 40:3). ആ സ്വരമായിരുന്നു യോഹന്നാൻ.
അന്ത്യോക്യായിൽ ഈജിപ്തുമുതൽ ദാവീദ് രാജാവുവരെയുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം പറഞ്ഞിട്ട് പൗലോസ് പറയുന്നു: ഈശോയുടെ ആഗമനത്തിനുമുൻപ് യോഹന്നാൻ ജനത്തോടു മുഴുവൻ അനുതാപത്തിന്റെ സ്നാനം പ്രസംഗിച്ചു. യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ അവനല്ല; എനിക്കുശേഷം ഒരുവൻ വരുന്നു; അവന്റെ പാദരക്ഷ അഴിക്കാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല (അപ്പ. പ്രവ. 13:24–25). തന്നിൽനിന്നു മാറി മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നതാണ് യോഹന്നാന്റെ മഹത്വം.
യോഹന്നാൻ ഹേറോദേസിനോടു പറഞ്ഞു: സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ നീ സ്വന്തമാക്കുന്നതു നിഷിദ്ധമാണ് (മർക്കോ 6:18). യോഹന്നാൻ നീതിമാനും വിശുദ്ധനുമാണെന്നു ഹേറോദേസിന് അറിയാമായിരുന്നു; അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ അവന് ഇഷ്ടവുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ജന്മദിനവിരുന്നിൽ, മൂഢമായ ഒരു ശപഥം പാലിക്കാനും അതിഥികളുടെ മുൻപിൽ മാനം കാക്കാനുംവേണ്ടി, കാരാഗൃഹത്തിൽവച്ച് യോഹന്നാന്റെ തല വെട്ടിച്ചു. സ്നേഹത്തോടെ പറയുന്ന സത്യത്തിനു വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടിവരാം.
ഹേറോദേസിന്റെ അധികാരം ഇന്ന് എവിടെ? പുല്ലു കരിയുന്നു, പുഷ്പം വാടുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും (ഏശ 40:8). മിശിഹായെപ്രതി തടവുകാരനായി എഴുതുന്ന പൗലോസ് പറയുന്നു: ശ്ലീഹന്മാരും പ്രവാചകന്മാരുമാകുന്ന അടിത്തറമേൽ പണിതുയർത്തപ്പെട്ടവരാണു നാം; അതിന്റെ മൂലക്കല്ല് മിശിഹാതന്നെ (എഫേ 2:20). രക്തംകൊണ്ടു മുദ്രവച്ച യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം ആ അടിത്തറയുടെ ഭാഗമാണ്.
എപ്പോഴും മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടാൻ യോഹന്നാന്റെ എളിമയ്ക്കും സ്നേഹത്തോടെ സത്യം പറയാൻ അവന്റെ ധൈര്യത്തിനുംവേണ്ടി നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി ഇന്നു തടവിലാക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സ്നാപകയോഹന്നാൻ വളരെ ധീരനായിരുന്നു. അപകടമായിരുന്നിട്ടും അവൻ രാജാവിനോടു സത്യം പറഞ്ഞു. ദയയോടെയും ധൈര്യത്തോടെയും നമുക്ക് എപ്പോഴും സത്യം പറയാം.
ദൈവമേ, അങ്ങയുടെ പുത്രനു വഴിയൊരുക്കാനും മരണംവരെ സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കാനും അങ്ങു സ്നാപകയോഹന്നാനെ അയച്ചു. എപ്പോഴും മിശിഹായിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടാൻ അവന്റെ എളിമയും സ്നേഹത്തോടെ സത്യം പറയാൻ അവന്റെ ധൈര്യവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; അങ്ങയുടെ എല്ലാ വിശുദ്ധരോടുമൊപ്പം ഞങ്ങളെയും അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലമായി പണിതുയർത്തണമേ. ഞങ്ങളുടെ കർത്താവായ മിശിഹാവഴി. ആമേൻ.
ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മിശിഹായെ ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തിയ വലിയ സാക്ഷികളെ സഭ ആദരിക്കുന്നു; അവരിൽ ഒന്നാമൻ സ്നാപകയോഹന്നാനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ഓരോ വശമാണ് ഓരോ വായനയും കാണിക്കുന്നത്. സുവിശേഷങ്ങൾ യോഹന്നാനിൽ കേൾക്കുന്ന മരുഭൂമിയിലെ സ്വരം ഏശയ്യാ നൽകുന്നു. ഒരു സിനഗോഗിൽ പ്രസംഗിക്കുന്ന പൗലോസ് ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ വഴിത്തിരിവിൽ യോഹന്നാനെ നിർത്തുന്നു. തടവിലായ പൗലോസിന്റെ സ്വരത്തിൽ, ഇത്തരം സാക്ഷ്യം എന്തു പണിതുയർത്തുന്നു എന്ന് എഫേസോസ് കാണിക്കുന്നു: ശ്ലീഹന്മാരും പ്രവാചകരും അടിത്തറയും മിശിഹാ മൂലക്കല്ലുമായ ഒരു ഭവനം. അതിന്റെ വില മർക്കോസ് പറയുന്നു: കാരാഗൃഹം, വിരുന്ന്, വാൾ, കല്ലറ. സ്വരത്തിൽനിന്നു ചരിത്രത്തിലേക്കും ഭവനത്തിലേക്കും രക്തസാക്ഷിയിലേക്കും നീളുന്ന ഈ വായനകളുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ മൂന്നാണ്: വചനം, സാക്ഷ്യം, അടിത്തറ.
പശ്ചാത്തലം.
സമാശ്വാസത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഏശയ്യായുടെ 40–55 അധ്യായങ്ങൾ, ബാബിലോണിൽ പ്രവാസത്തിൽ കഴിയുന്ന ജനത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു; സൈറസ് അവർക്കു മടങ്ങിപ്പോകാൻ അനുവാദം നൽകുന്നതിനു (ബി.സി. 539) മുൻപുള്ള കാലമാണത്. ഏശയ്യായുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽപ്പെട്ട, പ്രവാസകാലത്തെ ഒരു പ്രവാചകനാണ് ഈ അരുളപ്പാടുകൾ നൽകിയതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; സഭ ഇവയെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരേ പുസ്തകമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. സാമ്രാജ്യം ശാശ്വതമെന്നും വാഗ്ദാനം മരിച്ചെന്നും തോന്നുന്ന കാലം. ഈ എട്ടു വാക്യങ്ങൾ പുതിയൊരു സന്ദേശത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്: ശിക്ഷ തീർന്നു; ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്കു വരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളുടെ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ആശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ, എന്റെ ജനത്തെ സമാശ്വസിപ്പിക്കുവിൻ!” (40:1)
“എന്റെ ജനം”, “നിങ്ങളുടെ ദൈവം”: ഇവ ഉടമ്പടിയുടെ വാക്കുകളാണ്. പ്രവാസം അവയെ റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല.
“മരുഭൂമിയിൽ കർത്താവിനു വഴിയൊരുക്കുവിൻ. വിജനപ്രദേശത്ത് നമ്മുടെ ദൈവത്തിന് വിശാലവീഥി ഒരുക്കുവിൻ.” (40:3)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഹീബ്രുവിൽ, വഴി ഒരുക്കേണ്ടതു മരുഭൂമിയിലാണ്. ഗ്രീക്ക് പഴയനിയമം, സ്വരംതന്നെ മരുഭൂമിയിലാണെന്നും വായിക്കാവുന്ന വിധത്തിലാണ്; സുവിശേഷങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നത് ഈ രൂപമാണ് (മർക്കോസ് 1:3; യോഹന്നാൻ 1:23). മരുഭൂമിയിൽ പ്രസംഗിക്കുന്ന യോഹന്നാന് അതു നന്നായി ചേരുന്നു. ബാബിലോണിലെ വലിയ ഘോഷയാത്രാവീഥികളാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം; എന്നാൽ ഈ വീഥി തോറ്റുപോയ ഒരു ജനത്തിന്റെ ദൈവത്തിനുള്ളതാണ്.
“ജഡം തൃണം മാത്രം; അതിന്റെ സൗന്ദര്യം വയലിലെ പുഷ്പംപോലെ ക്ഷണികവും!” (40:6)
പ്രവാചകന്റെ ആദ്യപ്രതികരണം നിരാശയാണ്: വാടിപ്പോകുന്ന സൃഷ്ടികളെപ്പറ്റി എന്തു പറയാൻ? ശക്തന്മാരും ഇതിൽപ്പെടും. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ ഹേറോദേസും പുല്ലുതന്നെ.
“പുല്ലു കരിയുന്നു; പുഷ്പം വാടുന്നു; നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കും.” (40:8)
ഇതാണ് ഈ വായനയുടെ കേന്ദ്രം. 1 പത്രോസ് 1:24–25 ഇത് ഉദ്ധരിച്ച്, നമ്മോടു പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ട സുവിശേഷമാണ് ഈ വചനമെന്നു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ മരിക്കുന്നു, ഹേറോദേസിന്റെ ഭരണം അവസാനിക്കുന്നു; യോഹന്നാൻ ശുശ്രൂഷിച്ച വചനം നിലനിൽക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നാലു സുവിശേഷങ്ങളും ഈ ഭാഗം സ്നാപകയോഹന്നാനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു (മത്തായി 3:3; മർക്കോസ് 1:3; ലൂക്കാ 3:4–6; യോഹന്നാൻ 1:23). കർത്താവിന്റെ തൊട്ടുമുന്നോടിയും പ്രവാചകരിൽ അവസാനത്തവനുമായ യോഹന്നാൻ തന്റെ പ്രസംഗത്താലും മാനസാന്തരത്തിന്റെ മാമ്മോദീസായാലും ഒടുവിൽ രക്തസാക്ഷിത്വത്താലും മിശിഹായ്ക്കു സാക്ഷ്യം നൽകുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 523; 719-ഉം കാണുക). യോഹന്നാൻ കടന്നുപോകുന്ന സ്വരവും മിശിഹാ നിലനിൽക്കുന്ന വചനവുമാണെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയാറുണ്ട് (ആശയം). തന്നെക്കാൾ വലിയ വചനത്തെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന സ്വരം: ഓരോ പ്രസംഗകന്റെയും മതാധ്യാപകന്റെയും സ്ഥാനം അതാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
ഒന്നാം പ്രേഷിതയാത്രയിൽ പൗലോസും ബാർണബാസും ഏഷ്യാമൈനറിന്റെ തെക്കുള്ള പിസീദിയായിലെ അന്ത്യോക്യായിൽ എത്തുന്നു; സിറിയായിലെ വലിയ അന്ത്യോക്യായല്ല ഇത്. സാബത്തുദിവസം അവർ സിനഗോഗിൽ പോകുന്നു. നിയമവും പ്രവാചകരും വായിച്ചശേഷം, ഉദ്ബോധനവചനം വല്ലതുമുണ്ടെങ്കിൽ പറയാൻ അധികാരികൾ അവരെ ക്ഷണിക്കുന്നു (13:15). പൗലോസിന്റെ നീണ്ട പ്രസംഗങ്ങളിൽ ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികൾ ആദ്യം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഇതാണ്. ഒരു യഹൂദനായി, സഹയഹൂദരോടും ഭക്തരായ വിജാതീയരോടും അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നു; അവരെ “സഹോദരരേ” എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ വാഗ്ദാനം “നമ്മുടെ” ചരിത്രമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവിടുന്നു നാൽപതു വർഷത്തോളം മരുഭൂമിയിൽ അവരോടു ക്ഷമാപൂർവം പെരുമാറി.” (13:18)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഇവിടെ ഗ്രീക്ക് കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഒരക്ഷരത്തിൽ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. ഒരു പാഠമനുസരിച്ചു ദൈവം അവരെ “സഹിച്ചു”; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും അതു പിന്തുടരുന്നു. മറ്റേ പാഠമനുസരിച്ച്, കുഞ്ഞിനെ വഹിക്കുന്ന പോറ്റമ്മയെപ്പോലെ അവിടുന്ന് അവരെ “പരിപാലിച്ചു” (നിയമാവർത്തനം 1:31 കാണുക). മരുഭൂമിയിലെ ദൈവത്തെപ്പറ്റി രണ്ടും സത്യമാണ്.
“ഇവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ഇസ്രായേലിനു” (13:23)
മുൻപു പറഞ്ഞ ചരിത്രം മുഴുവൻ ഇവിടേക്കാണു നയിക്കുന്നത്: ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽനിന്നു ദൈവം ഈശോയെ രക്ഷകനായി ഉയർത്തി. വാഗ്ദാനത്തോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയാണ് ഈ പ്രസംഗത്തിന്റെ നൂൽ.
“അവന്റെ ആഗമനത്തിനുമുമ്പ് യോഹന്നാൻ ഇസ്രായേലിലെ എല്ലാ ജനതയോടും അനുതാപത്തിന്റെ ജ്ഞാനസ്നാനം പ്രസംഗിച്ചു.” (13:24)
ഗലീലിയിൽനിന്ന് ഏറെ അകലെ, മരണത്തിനു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും യോഹന്നാൻ ക്രൈസ്തവസന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈശോയെക്കുറിച്ചുള്ള സഭയുടെ പ്രസംഗം ആരംഭിക്കുന്നത് യോഹന്നാന്റെ സ്നാനത്തിൽനിന്നാണ് (നടപടി 1:22; 10:37).
“ഞാൻ ആരെന്നാണ് നിങ്ങളുടെ സങ്കൽപം? ഞാൻ അവനല്ല; എന്നാൽ ഇതാ, എനിക്കുശേഷം ഒരുവൻ വരുന്നു. അവന്റെ പാദരക്ഷ അഴിക്കാൻ ഞാൻ യോഗ്യനല്ല.” (13:25)
ചെരിപ്പഴിക്കുന്നത് അടിമയുടെ ജോലിയായിരുന്നു. താൻ ആരല്ല എന്ന് അറിയുന്നതിലാണ് യോഹന്നാന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വവും (യോഹന്നാൻ 1:20 കാണുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവപുത്രന്റെ ആഗമനം നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ ഒരുക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, വഴിയൊരുക്കിയവരിൽ അവസാനത്തവനായ യോഹന്നാൻ ആ ഒരുക്കത്തെ തന്നിൽ സംഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 522–523). പൗലോസിന്റെ പ്രസംഗം സഭയുടെ പ്രബോധനത്തിനു മാതൃകയാണ്: അത് ഒരു ആശയത്തിൽനിന്നല്ല, ദൈവം ഒരു ജനത്തോടു വിശ്വസ്തത പാലിച്ച ചരിത്രത്തിൽനിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ആ ജനത്തെ സഭ ഇന്നും ആദരിക്കുന്നു; ശരീരപ്രകാരം മിശിഹാ അവരിൽനിന്നാണല്ലോ (റോമാ 9:4–5; CCC 839).
പശ്ചാത്തലം.
തടവിൽനിന്ന് പൗലോസിന്റെ പേരിലാണ് ഈ ലേഖനം വരുന്നത് (3:1). അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഒരു അടുത്ത ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമത്തിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൗലോസ്തന്നെ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും. ഏതായാലും സഭ ഇതിനെ ദൈവനിവേശിതവചനമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. മിശിഹായിൽ യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒന്നാകുന്നതാണ് ലേഖനത്തിന്റെ വലിയ വിഷയം. രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനവും മൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭവും ഈ വായന കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: ആദ്യം ഭവനം, പിന്നെ അതിനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്ന തടവുകാരൻ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഇനിമേൽ നിങ്ങൾ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല; വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്.” (2:19)
നിയമപരമായ ഒരു പദവിയിൽനിന്നു കുടുംബത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റമാണിത്. അന്യനെ സഹിക്കാം; കുടുംബാംഗത്തിനോ, മേശയ്ക്കരികെ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്.
“ഈ അടിത്തറയുടെ മൂലക്കല്ല് ക്രിസ്തുവാണ്.” (2:20)
ഇവിടെ പ്രവാചകർ എന്നതു മിക്കവാറും ആദിമസഭയിലെ പ്രവാചകരാണ്; കാരണം, 3:5 ശ്ലീഹന്മാരോടൊപ്പം അവരെ, ഇപ്പോൾ വെളിപാടു ലഭിച്ചവരായി പറയുന്നു. എങ്കിലും പഴയ പ്രവാചകരിൽ അവസാനത്തവനായ യോഹന്നാനാണ് ഈ അടിത്തറയ്ക്കുള്ള നിലം ഒരുക്കിയത്.
“വിജാതീയരായ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി യേശുക്രിസ്തുവിനെപ്രതി തടവുകാരനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന” (3:1)
ലേഖനത്തിലെ തടവുകാരൻ ഇന്നു സുവിശേഷത്തിലെ തടവുകാരന്റെ അരികെ നിൽക്കുന്നു. കാരാഗൃഹം ഈ പണി മുടക്കുന്നില്ല; പലപ്പോഴും അതിനു സഹായകമാകുന്നു.
“വിജാതീയർ കൂട്ടവകാശികളും ഒരേ ശരീരത്തിന്റെ അംഗങ്ങളും സുവിശേഷത്തിലൂടെ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഭാഗഭാക്കുകളുമാണ്.” (3:6)
നേരത്തേ നൽകപ്പെട്ട വാഗ്ദാനത്തോടു വിജാതീയർ ചേരുകയാണ്. അത് ആദ്യം സ്വീകരിച്ചവരുടെ സ്ഥാനത്ത് അവർ കയറുന്നില്ല.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ ഭാഗത്തെ ചിത്രങ്ങൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു: ശ്ലീഹന്മാരുടെമേൽ നിൽക്കുന്നതും മിശിഹാ കല്ലായിരിക്കുന്നതുമായ ദൈവത്തിന്റെ കെട്ടിടമാണ് സഭ (CCC 756); ആ സഭ ഇന്നും ശ്ലീഹന്മാരുടെ അടിത്തറമേൽ നിലകൊള്ളുന്നു (CCC 857). യഹൂദരിൽനിന്നും വിജാതീയരിൽനിന്നും മിശിഹായിൽ വിളിച്ചുകൂട്ടിയ ഒരേ ജനമാണു സഭയെന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 9). സഭ ശ്ലൈഹികമാണ് എന്നു പറയുമ്പോൾ, നമ്മുടെ വിശ്വാസം വായുവിൽ നിൽക്കുന്നതല്ല എന്നാണ് അർഥം; ജീവൻ നൽകിയ സാക്ഷികളുടെമേലാണ് അതു നിലകൊള്ളുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയയ്ക്കുന്നതിനും (6:7–13) അവർ മടങ്ങിവരുന്നതിനും (6:30) ഇടയിലാണ് മർക്കോസ് ഈ കഥ വയ്ക്കുന്നത്. ശിഷ്യന്മാർ പ്രസംഗിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ, ഒരു പ്രസംഗകന് എന്തു സംഭവിക്കാം എന്നു നാം കേൾക്കുന്നു. മർക്കോസിൽ ഈശോയെ നേരിട്ടു കുറിച്ചല്ലാത്ത ഒരേയൊരു കഥയാണിത്. ഈശോയെപ്പറ്റി കേട്ട്, യോഹന്നാൻ മടങ്ങിവന്നെന്നു ഹേറോദേസ് ഭയപ്പെടുമ്പോൾ, പിന്നിലേക്കു നോക്കിയാണ് ഇതു പറയുന്നത്.
ഇവിടത്തെ “ഹേറോദേസ് രാജാവ്” മഹാനായ ഹേറോദേസിന്റെ മകൻ ഹേറോദേസ് അന്തിപ്പാസാണ്. ഗലീലിയുടെയും പെരെയായുടെയും സാമന്തൻ (ടെട്രാർക്ക്) എന്ന സ്ഥാനമേ റോം അവനു നൽകിയിരുന്നുള്ളൂ (മത്തായി 14:1 കാണുക). യഹൂദചരിത്രകാരനായ ജോസേഫൂസും യോഹന്നാന്റെ മരണം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ജനത്തിന്മേൽ യോഹന്നാനുള്ള സ്വാധീനം ഹേറോദേസ് ഭയപ്പെട്ടുവെന്നും, ചാവുകടലിനു കിഴക്കുള്ള മക്കേറൂസ് കോട്ടയിൽവച്ച് അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചുവെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ഒരേ സംഭവത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ് ഇവ; പരസ്പരം ഒഴിവാക്കണമെന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യോഹന്നാൻ ഹേറോദേസിനോടു പറഞ്ഞു: സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ നീ സ്വന്തമാക്കുന്നതു നിഷിദ്ധമാണ്.” (6:18)
ഗ്രീക്ക് ക്രിയ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ഇതു പലവട്ടം പറഞ്ഞിരുന്നു എന്നാണ്. നിയമം ഈ വിവാഹം വിലക്കിയിരുന്നു (ലേവ്യർ 18:16; 20:21). ഭരണാധികാരിക്കുവേണ്ടി ദൈവവചനത്തിന്റെ മൂർച്ച യോഹന്നാൻ കുറച്ചില്ല.
“അവന്റെ വാക്കുകൾ അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ പറയുന്നതെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്കുമായിരുന്നു.” (6:20)
വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഹൃദയത്തിന്റെ ശക്തമായ ചിത്രം: നല്ല പ്രസംഗകനെ വർഷങ്ങളോളം ആസ്വദിച്ചിട്ടും ഒരാൾ മാറാതിരിക്കാം.
“നീ എന്തു തന്നെ ചോദിച്ചാലും, എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതിപോലും ഞാൻ നിനക്കു തരും.” (6:23)
എസ്തേർ 5:3-ന്റെ പ്രതിധ്വനി. ഇതിൽ ഒരു വിരോധാഭാസമുണ്ട്: കൊടുക്കാൻ ഹേറോദേസിനു സ്വന്തമായി രാജ്യമില്ല. രാജപദവി ആവശ്യപ്പെട്ടതിനുശേഷം റോം അവനെ നാടുകടത്തിയെന്നു ജോസേഫൂസ് പറയുന്നു.
“രാജാവ് അതീവ ദുഃഖിതനായി. എങ്കിലും, തന്റെ ശപഥത്തെപ്രതിയും അതിഥികളെ വിചാരിച്ചും അവളുടെ ആഗ്രഹം നിരസിക്കാൻ അവനു തോന്നിയില്ല.” (6:26)
തിന്മ ചെയ്യുന്നതിനെക്കാൾ അവൻ ഭയപ്പെടുന്നതു മാനം പോകുന്നതിനെയാണ്. പടയാളികളുള്ള മനുഷ്യനെ ഭരിക്കുന്നത് വിരുന്നുകാർ എന്തു കരുതും എന്ന ചിന്തയാണ്.
“ഈ വിവരം” (6:29)
ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിക്കുന്നു. അദ്ഭുതമില്ലാതെ കഥ അവസാനിക്കുന്നു. എങ്കിലും ദൈവം പരാജയപ്പെട്ടു എന്ന സൂചനയില്ല; ഈശോയ്ക്ക് എന്തു വരാനിരിക്കുന്നുവെന്നും അവിടുത്തെ കല്ലറയ്ക്കുശേഷം എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നും വായനക്കാരന് അറിയാം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തിന്മയോടു വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാതെ സത്യത്തിനും നീതിക്കും സാക്ഷ്യമായി ജീവൻ നൽകിയവരിൽ വിശുദ്ധ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ യോഹന്നാനെ എണ്ണുന്നു; അങ്ങനെ മരണത്തിലും അദ്ദേഹം മിശിഹായുടെ മുന്നോടിയായി (വേരിത്താത്തിസ് സ്പ്ലെൻദോർ 91). വിശ്വാസത്തിന്റെ സത്യത്തിനുള്ള പരമസാക്ഷ്യമാണു രക്തസാക്ഷിത്വമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2473). മിശിഹായെ തള്ളിപ്പറയാൻ യോഹന്നാനോട് ആരും ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല; നീതിക്കും സത്യത്തിനുംവേണ്ടിയാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചത്; മിശിഹാതന്നെയാണ് സത്യം, അതിനാൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചതു മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് എന്നു വിശുദ്ധ ബീഡ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു (ആശയം).
ജോസേഫൂസ് ഹേറോദിയായുടെ ആദ്യഭർത്താവിനെ ഹേറോദേസ് എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ മർക്കോസ് പീലിപ്പോസ് എന്നു വിളിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
ഇതൊരു യഥാർഥ പ്രശ്നമാണ്. ജോസേഫൂസ് പറയുന്ന പീലിപ്പോസ് ഹേറോദിയായുടെ മകളായ സലോമിയുടെ ഭർത്താവാണ്. ആ മനുഷ്യന് രണ്ടു പേരുകളുമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു ചിലരും, പേരുകൾ ആവർത്തിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളെ മർക്കോസിന്റെ പാരമ്പര്യം മാറിപ്പറഞ്ഞു എന്നു മറ്റു ചിലരും കരുതുന്നു. ദൈവനിയമത്തിനുള്ള യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യം എന്ന കഥയുടെ കാതലിനെ ഇതു ബാധിക്കുന്നില്ല.
ശപഥം തന്നെ ബന്ധിക്കുന്നതായി ഹേറോദേസിനു തോന്നിയത് എന്തുകൊണ്ട്?
മർക്കോസ് ഇതിനെ ഭക്തിയായല്ല, ദൗർബല്യമായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ശപഥംകൊണ്ട് ഒരു വലിയ തെറ്റു ശരിയാകുന്നില്ല. “അതിഥികളെ വിചാരിച്ചും” എന്ന വാക്കുകളിൽ അവന്റെ യഥാർഥ ഉദ്ദേശ്യം വെളിപ്പെടുന്നു.
നൃത്തം ചെയ്ത പെൺകുട്ടി ആരായിരുന്നു?
“അവന്റെ മകൾ ഹേറോദിയാ” എന്നു ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും “ഹേറോദിയായുടെ മകൾ” എന്നു മറ്റു ചിലതും പറയുന്നു; പി.ഒ.സി.യിൽ “അവളുടെ മകൾ” എന്നാണ്. ഹേറോദിയായുടെ മകളുടെ പേരു സലോമി എന്നു ജോസേഫൂസ് പറയുന്നു; ആ പേരു പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തിൽനിന്ന് എടുത്തതാണ്. മർക്കോസ് പേരു പറയുന്നില്ല.
സീറോ മലബാർ പഞ്ചാംഗത്തിൽ ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകൾ കർത്താവിന്റെ സാക്ഷികൾക്കുള്ളതാണ്. യോഹന്നാൻ ഒന്നാമനായി വരുന്നതു തികച്ചും ഉചിതം: സഭ ഇപ്പോൾ ആഘോഷിച്ച ജോർദാനിൽവച്ച്, ആത്മാവ് കർത്താവിന്റെമേൽ ഇറങ്ങിവരുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു (യോഹന്നാൻ 1:32). തോമാശ്ലീഹായുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ പണിയപ്പെട്ട നമ്മുടെ സഭയോട് എഫേസോസിലെ വായന നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു: ഒരാൾ വലിയ വില കൊടുത്ത് സത്യം പറയാൻ വന്നതുകൊണ്ടാണു നാം ഈ ഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളായത്. ഇന്നു നാം അർപ്പിക്കുന്ന വിശുദ്ധ കുർബാന, യോഹന്നാൻ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച ഏകബലിയോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ചേർക്കുന്നു.