13 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“കാരണം, അവൻ നമ്മുടെ സമാധാന മാണ്. ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” എഫേസോസ് 2:14
തങ്ങൾ എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്ന് ഓർക്കാൻ എഫേസോസിലെ വിജാതീയക്രൈസ്തവരോടു പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ഒരിക്കൽ അവർ മിശിഹായെ കൂടാതെ, ഇസ്രായേലിന്റെ പൗരസമൂഹത്തിന് അന്യരായി, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഉടമ്പടികൾക്ക് അപരിചിതരായി, പ്രത്യാശയില്ലാതെ, ലോകത്തിൽ ദൈവമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സുവിശേഷം ഈ തീരങ്ങളിൽ എത്തുന്നതിനു മുൻപ് നമ്മുടെ പൂർവികരുടെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ഒരിക്കൽ വിദൂരസ്ഥരായിരുന്നവർ മിശിഹായുടെ രക്തംവഴി സമീപസ്ഥരായിരിക്കുന്നു; കാരണം അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമാണ്; ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിച്ചു; ശത്രുതയുടെ മതിൽ തകർത്തു. ജറുസലെം ദേവാലയത്തിൽ ഒരു കൽമതിൽ വിജാതീയരെ ഉൾമുറ്റങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തിയിരുന്നു. കുരിശിൽ മിശിഹാ അത്തരം എല്ലാ മതിലുകളും തകർത്തു; ഇരുകൂട്ടരുടെയും സ്ഥാനത്ത് തന്നിൽ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാൻ. അതുകൊണ്ടു പൗലോസ് ഉപസംഹരിക്കുന്നു: ഇനിമേൽ നിങ്ങൾ അന്യരോ പരദേശികളോ അല്ല; വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്.
ഈ ഏകഭവനത്തെ ആരു പരിപാലിക്കും? സുവിശേഷത്തിൽ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് തടാകക്കരയിൽവച്ച് ശിമയോൻ പത്രോസിനോടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചോദിക്കുന്നു: യോഹന്നാന്റെ പുത്രനായ ശിമയോനേ, നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? സ്നേഹത്തിന്റെ ഓരോ ഉത്തരത്തിനും ശേഷമാണ് അവൻ ദൗത്യം ഏല്പിക്കുന്നത്: എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ മേയ്ക്കുക, എന്റെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കുക, എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുക. അജഗണം ഒരിക്കലും പത്രോസിന്റെ സ്വന്തമാകുന്നില്ല; ‘എന്റെ ആടുകൾ’ എന്നുതന്നെയാണ് ഈശോ അവയെ വിളിക്കുന്നത്. അവയെ പരിപാലിക്കാനുള്ള ഒന്നാമത്തെ യോഗ്യത കഴിവോ സ്ഥാനമോ അല്ല, മിശിഹായോടുള്ള സ്നേഹമാണ്. ഇതു നമ്മെ ഓരോരുത്തരെയും സ്പർശിക്കുന്നു: മക്കളെ വിശ്വാസത്തിൽ പോഷിപ്പിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ, അധ്യാപകർ, മതാധ്യാപകർ, വൈദികർ, മെത്രാന്മാർ, പത്രോസിന്റെ പിൻഗാമി. പിന്നെ ഈശോ ഏറ്റവും കഠിനമായ വാക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: എന്നെ അനുഗമിക്കുക. ഇടയനോടുള്ള സ്നേഹം ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ നൽകുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നു; റോമിൽ പത്രോസ് അങ്ങനെ ചെയ്തു.
വിഷയം: “അവൻ നമ്മുടെ സമാധാന മാണ്.”
വിദൂരസ്ഥരെയും സമീപസ്ഥരെയും മിശിഹാ ഒരു ഭവനമായി ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു; തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഇടയന്മാരെ അത് ഏല്പിക്കുന്നു.
“കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സമാധാനം! ദൂരസ്ഥർക്കും സമീപ സ്ഥർക്കും സമാധാനം! ഞാൻ അവനെ സുഖപ്പെടുത്തും.” ഏശയ്യാ 57:19
“എന്നാൽ, ഒരിക്കൽ വിദൂരസ്ഥരായിരുന്ന നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിൽ അവന്റെ രക്തംവഴി സമീപസ്ഥരായിരിക്കുന്നു.” എഫേസോസ് 2:13
ജീവിതത്തിൽ: നമ്മുടെ നാട്ടിലെത്തിയ വിശ്വാസമെന്ന ദാനത്തിനായി ഈ ആഴ്ച ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“എന്തെന്നാൽ, നമുക്ക് ഒരു ശിശു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുത്രൻ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആധിപത്യം അവന്റെ ചുമലിലായിരിക്കും; വിസ്മയനീയനായ ഉപദേഷ്ടാവ്, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യനായ പിതാവ്, സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവ് എന്ന് അവൻ വിളിക്കപ്പെടും.” ഏശയ്യാ 9:6
“കാരണം, അവൻ നമ്മുടെ സമാധാന മാണ്. ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” എഫേസോസ് 2:14
ജീവിതത്തിൽ: ഒരു മതിൽ പൊളിക്കുക: നീ അകറ്റിനിർത്തിയ ഒരാളോടു സംസാരിക്കുക.
“ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ തന്നെ എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കും. ഞാൻ അവയ്ക്കു വിശ്രമസ്ഥലം നൽകും.” എസെക്കിയേൽ 34:15
“രണ്ടാം പ്രാവശ്യവും അവൻ ചോദിച്ചു: യോഹന്നാന്റെ പുത്രനായ ശിമയോനെ, നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? അവൻ പറഞ്ഞു: ഉവ്വ് കർത്താവേ, ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നീ അറിയുന്നുവല്ലോ. അവൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ മേയിക്കുക.” യോഹന്നാൻ 21:16
ജീവിതത്തിൽ: മാർപാപ്പായ്ക്കും നമ്മുടെ മേജർ ആർച്ചുബിഷപ്പിനും നിന്റെ വികാരിയച്ചനുംവേണ്ടി എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥിക്കുക.
മിശിഹായിൽ ആരും അന്യരല്ല.
ഇടയനോടുള്ള സ്നേഹം അജഗണത്തോടുള്ള കരുതലായി മാറുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച പുതുതായി വന്ന ഒരാളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുക; എല്ലാ ദിവസവും നമ്മുടെ ഇടയന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, ഓർക്കാൻ പൗലോസ് നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: ഒരിക്കൽ നാം വിദൂരസ്ഥരായിരുന്നു; വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ഉടമ്പടികൾക്ക് അപരിചിതർ, പ്രത്യാശയില്ലാത്തവർ, ലോകത്തിൽ ദൈവമില്ലാത്തവർ (എഫേ 2:12). നമ്മുടെ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ നമ്മുടെ പൂർവികർക്കു സുവിശേഷം ലഭിച്ചതു തോമാശ്ലീഹായിൽനിന്നാണ്. മിശിഹാ നമ്മെ തേടിവന്നു.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, പൗലോസ് പറയുന്നു, ഒരിക്കൽ വിദൂരസ്ഥരായിരുന്ന നിങ്ങൾ മിശിഹായുടെ രക്തംവഴി സമീപസ്ഥരായിരിക്കുന്നു; അവൻ നമ്മുടെ സമാധാനമാണ്; അവൻ ശത്രുതയുടെ മതിൽ തകർത്തു (എഫേ 2:13–14). മിശിഹായിൽ ആരും വിദേശിയല്ല. നാം വിശുദ്ധരുടെ സഹപൗരരും ദൈവഭവനത്തിലെ അംഗങ്ങളുമാണ് (എഫേ 2:19).
ഈ ഭവനത്തെ ആരു പരിപാലിക്കും? ഉത്ഥിതനായ ഈശോ പത്രോസിനോടു മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചോദിക്കുന്നു: നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? ഓരോ പ്രാവശ്യവും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: എന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കുക (യോഹ 21:15–17). ഒരു ദൗത്യം നൽകുന്നതിനു മുൻപ് അവൻ പത്രോസിന്റെ സ്നേഹം ചോദിക്കുന്നു.
നമുക്കോരോരുത്തർക്കും മേയ്ക്കാൻ ആടുകളുണ്ട്: നമ്മുടെ മക്കൾ, വിദ്യാർഥികൾ, രോഗികൾ, ഇടവകയിലെ പുതിയ കുടുംബം. മിശിഹായോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്രതി നമുക്ക് അവരെ ശുശ്രൂഷിക്കാം; ഇനിയും നമ്മെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്ന മതിലുകൾ തകർക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ പത്രോസിനോടു ചോദിച്ചു: നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ? എങ്കിൽ എന്റെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കുക. നിങ്ങൾക്കും ഈശോയുടെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കാം: ക്ലാസിൽ പുതുതായി വന്ന കുട്ടിയുടെ കൂട്ടുകാരനാകുക!
കർത്താവായ ഈശോയേ, അങ്ങു ഞങ്ങളുടെ സമാധാനമാണ്. വിദൂരസ്ഥരായിരുന്നവരെ അങ്ങയുടെ രക്തത്താൽ അങ്ങു സമീപസ്ഥരാക്കി; ഞങ്ങളെ ഭിന്നിപ്പിക്കുന്ന മതിലുകൾ തകർത്തു. മറ്റുള്ളവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന, അങ്ങയുടെ ഭവനത്തിലെ ഒരംഗമാക്കി എന്നെ മാറ്റണമേ; അങ്ങയുടെ ആടുകളെ പരിപാലിക്കുന്നതിൽ പ്രകടമാകുന്ന സ്നേഹം എനിക്കു നൽകണമേ. ആമേൻ.
അകലെയായിരുന്നവരെ അടുത്തു കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണു രണ്ടു വായനകളും. എഫേസോസിൽ, വാഗ്ദാനങ്ങൾക്ക് അപരിചിതരായിരുന്ന വിജാതീയർ മിശിഹായുടെ രക്തത്താൽ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു; ഒരു മതിൽ വീഴുന്നു. കടൽത്തീരത്ത്, തന്നെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ സ്നേഹിതനെ ഉത്ഥിതനായ കർത്താവ് വീണ്ടെടുക്കുന്നു; പ്രധാനപ്പെട്ട ഏക ചോദ്യം മൂന്നുവട്ടം ചോദിച്ചുകൊണ്ട്. മതിലിന്റെ തന്റെ വശത്തുമാത്രം നിൽക്കാത്ത ദൈവത്തെ ദനഹാ കാണിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
മിശിഹായിൽ യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒന്നാകുന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ വലിയ വിഷയം. (രചയിതാവിനെപ്പറ്റി: ഒരു അടുത്ത ശിഷ്യൻ പൗലോസിന്റെ നാമത്തിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; പൗലോസ്തന്നെ എഴുതിയതാണെന്നു മറ്റു ചിലരും.) വിജാതീയവിശ്വാസികളോട്, ഒരിക്കൽ തങ്ങൾ എത്ര അകലെയായിരുന്നുവെന്ന് ഓർക്കാൻ ലേഖകൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: അവരെ ലജ്ജിപ്പിക്കാനല്ല, നന്ദിയുള്ളവരാക്കാനാണ്. ഇസ്രായേലിനെ ഇവിടെ ആദരവോടെയാണു വിവരിക്കുന്നത്: ഉടമ്പടികളും വാഗ്ദാനവും പ്രത്യാശയും ദൈവവും അവർക്കുണ്ട്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്നാൽ, ഒരിക്കൽ വിദൂരസ്ഥരായിരുന്ന നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിൽ അവന്റെ രക്തംവഴി സമീപസ്ഥരായിരിക്കുന്നു.” (2:13)
“എന്നാൽ ഇപ്പോൾ”: ഇതാണ് ഈ ഭാഗത്തിന്റെ വിജാഗിരി. “വിദൂരസ്ഥർ”, “സമീപസ്ഥർ” എന്ന വാക്കുകൾ ഏശയ്യാ 57:19-ൽനിന്നാണ്; 2:17 അതു പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുന്നു.
“ഇരുകൂട്ടരെയും അവൻ ഒന്നിപ്പിക്കുകയും ശത്രുതയുടെ മതിലുകൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തു.” (2:14)
വീഴുന്ന മതിൽ ശത്രുതയാണ്. ഒരു ജനത്തെയും മായ്ക്കുന്നില്ല: യഹൂദരും വിജാതീയരും ഒരുപോലെ മിശിഹായിൽ അനുരഞ്ജിതരാകുന്നു.
“കൽപനകളുടെയും ചട്ടങ്ങളുടെയും ആധിപത്യം അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കി.” (2:15)
ദൈവത്തിന്റെ ധാർമികനിയമം അവസാനിച്ചു എന്ന് ഇതിന് അർഥമില്ല (മത്തായി 5:17; റോമാ 7:12 കാണുക). യഹൂദരെയും വിജാതീയരെയും വേർതിരിക്കുന്ന തടസ്സമെന്ന നിലയിലുള്ള നിയമത്തെപ്പറ്റിയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. തുടർന്നുവരുന്ന “പുതിയ മനുഷ്യൻ” (2:16) മിശിഹായും അവനിലുള്ള നമ്മളുമാണ്.
“അവനിലൂടെ ഒരേ ആത്മാവിൽ ഇരുകൂട്ടർക്കും പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.” (2:18)
പിതാവ്, പുത്രൻ, ആത്മാവ്: ഒരു ചെറിയ വാക്യത്തിൽ ത്രിത്വം മുഴുവൻ. പ്രാർഥനതന്നെ സമാധാനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
യഹൂദജനത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: നമ്മുടെ സമാധാനമായ മിശിഹാ കുരിശിലൂടെ യഹൂദരെയും വിജാതീയരെയും അനുരഞ്ജിപ്പിച്ച് ഇരുകൂട്ടരെയും തന്നിൽ ഒന്നാക്കി (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തേ 4). ആ നല്ല ഒലിവുമരത്തിന്റെ വേരിൽനിന്നാണു സഭ പോഷണം സ്വീകരിക്കുന്നതെന്നും, യഹൂദർ ദൈവത്തിനു പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തുടരുന്നുവെന്നും ഇതേ രേഖ പറയുന്നു. ലോകസമാധാനം “നമ്മുടെ സമാധാനമായ” മിശിഹായുടെ സമാധാനത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായയും ഫലവുമാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2305). അതിനാൽ ഒരു അയൽക്കാരനെയും മതിലിനപ്പുറത്തുള്ളവനായി സഭയ്ക്കു കാണാനാവില്ല.
പശ്ചാത്തലം.
യോഹന്നാൻ 20 ഒരു സമാപനംപോലെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത് (20:30–31). അതിനാൽ സുവിശേഷകനോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വൃത്തത്തിലുള്ളവരോ ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായം അധികം താമസിയാതെ കൂട്ടിച്ചേർത്തതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഉത്ഥാനത്തിനുശേഷം ഗലീലിക്കടലാണു രംഗം. ശിഷ്യന്മാർ മീൻപിടിത്തത്തിലേക്കു മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; കരിക്കനലിനരികെ ഈശോ അവർക്കു പ്രാതൽ നൽകി. പുതിയനിയമത്തിൽ മറ്റൊരിടത്തേ അത്തരം കനൽത്തീയുള്ളൂ: കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ പത്രോസ് തീകാഞ്ഞു നിന്ന ഇടം (18:18).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യോഹന്നാന്റെ പുത്രനായ ശിമയോനെ, നീ ഇവരെക്കാൾ അധികമായി എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ?” (21:15)
“പാറ” എന്ന് അർഥമുള്ള പത്രോസ് എന്ന പേരല്ല, ജനനനാമമാണ് ഈശോ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ജീവൻ അർപ്പിക്കുമെന്ന് പത്രോസ് ഒരിക്കൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു (13:37). ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം വീമ്പു പറയുന്നില്ല; ഈശോയ്ക്ക് അറിയാവുന്നതിൽ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നു.
“കർത്താവേ, നീ എല്ലാം അറിയുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും നീ അറിയുന്നു.” (21:17)
പത്രോസിന്റെ വേദനയാണ് സൗഖ്യത്തിന്റെ ആരംഭം. സ്വന്തം ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇനി ആശ്രയിക്കുന്നില്ല; താൻ തള്ളിപ്പറഞ്ഞവന്റെ അറിവിലാണ് ആശ്രയം. (പി.ഒ.സി.യിൽ ആടുകൾ, കുഞ്ഞാടുകൾ എന്നിവയുടെ ക്രമം ഗ്രീക്കിലെ ക്രമത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്; അർഥം ഒന്നുതന്നെ.)
“പ്രായമാകുമ്പോൾ നീ നിന്റെ കൈകൾ നീട്ടുകയും മറ്റൊരുവൻ നിന്റെ അര മുറുക്കുകയും നീ ആഗ്രഹിക്കാത്തിടത്തേക്കു നിന്നെ കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്യും.” (21:18)
പാരമ്പര്യം നീറോയുടെ കാലത്തു റോമിൽ സ്ഥാപിക്കുന്ന പത്രോസിന്റെ കുരിശുമരണമായി തെർത്തുല്യൻ ഇതിനെ വായിക്കുന്നു (ആശയം). പത്രോസിന്റെ മരണം ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുമെന്ന് അടുത്ത വാക്യം പറയുന്നു.
“എന്നെ അനുഗമിക്കുക” (21:19)
ആദ്യത്തെ വിളി (മർക്കോസ് 1:17) പരാജയത്തിനുശേഷം വീണ്ടും നൽകപ്പെടുന്നു. പരീക്ഷണകാലമില്ല; അതേ ക്ഷണംമാത്രം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പത്രോസിനു നൽകപ്പെട്ടതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളിൽ തുടരുന്നതുമായ ഇടയസ്ഥാനം ഈ വാക്കുകളിൽ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 553; 881). മൂന്നുവട്ടത്തെ തള്ളിപ്പറച്ചിലിനുള്ള മറുപടിയാണ് മൂന്നുവട്ടത്തെ ഏറ്റുപറച്ചിലെന്നും, കർത്താവിന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ മേയിക്കുന്നതു സ്നേഹത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷയാണെന്നും വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം). സഭയിലെ എല്ലാ അധികാരവും ഈ ചോദ്യംകൊണ്ടാണ് അളക്കപ്പെടുന്നത്. പരാജയപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനോടാണ് അതു ചോദിക്കുന്നത്; സ്നേഹത്തിന്റെ മറുപടിക്കു പിന്നാലെയാണ് ദൗത്യം വരുന്നത്.
“അഗാപ്പെ”യും “ഫിലിയ”യും ഇവിടെ ഉയർന്ന സ്നേഹവും താഴ്ന്ന സ്നേഹവുമാണോ?
ഈ വായന പരിചിതവും പലപ്പോഴും പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്; ചില സഭാപിതാക്കന്മാർ ഈ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എന്നാൽ പുത്രനോടുള്ള പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിനും (3:35; 5:20) മറ്റു സ്നേഹങ്ങൾക്കും യോഹന്നാൻ രണ്ടു ക്രിയകളും ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പല പണ്ഡിതരും ഇതിൽ സംശയിക്കുന്നു. മൂന്നു ചോദ്യങ്ങളിലും പത്രോസിന്റെ വിനയത്തിലുമാണു കാതൽ എന്നു പറയുന്നതാണു സുരക്ഷിതം.