14 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് അവനെ എതിർക്കുവിൻ. ലോകമെങ്ങുമുള്ള നിങ്ങളുടെ സഹോദരരിൽനിന്ന് ഇതേ സഹനം തന്നെ ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നെന്ന് അറിയുകയും ചെയ്യുവിൻ;” 1 പത്രോസ് 5:9
ദീർഘമായ ഒരു പഠിപ്പിക്കൽദിവസത്തിന്റെ സന്ധ്യയിൽ ഈശോ ശിഷ്യന്മാരോടു പറയുന്നു: നമുക്ക് അക്കരയ്ക്കു പോകാം. തടാകത്തിൽ വലിയ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടാകുന്നു; തിരമാലകൾ വഞ്ചിയിലേക്ക് ആഞ്ഞടിക്കുന്നു; ഈശോയാകട്ടെ അമരത്തു തലയണവച്ച് ഉറങ്ങുന്നു. ഭയന്ന ശിഷ്യന്മാർ അവനെ ഉണർത്തുന്നു: ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നു; നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ? അവൻ എഴുന്നേറ്റ് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ടു കടലിനോടു പറയുന്നു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. പിന്നെ സഭയുടെ എല്ലാ കാലത്തോടുമുള്ള ചോദ്യം: നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങൾക്കു വിശ്വാസമില്ലേ? ശിഷ്യന്മാർ അത്ഭുതപ്പെടുന്നു: ഇവൻ ആരാണ്! കാറ്റും കടലും പോലും ഇവനെ അനുസരിക്കുന്നല്ലോ. ഇതു യഥാർഥ ദനഹായാണ്: അവരുടെ വഞ്ചിയിൽ ഉറങ്ങുന്നവൻ സൃഷ്ടിയുടെ നാഥനാണ്; കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കുകയും തിരമാലകളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സങ്കീർത്തനത്തിലെ ദൈവം (സങ്കീ 107:29).
ആ വഞ്ചിയിലുണ്ടായിരുന്ന പത്രോസ് പിന്നീട് പീഡനം നേരിടുന്ന ക്രൈസ്തവർക്ക് എഴുതുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏല്പിക്കുവിൻ; അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവാണ്. നീ ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ എന്ന ശിഷ്യരുടെ നിലവിളിക്ക് ഇതാ ഉത്തരം: അവിടുന്നു ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. എങ്കിലും പത്രോസ് യാഥാർഥ്യബോധമുള്ളവനാണ്: നിങ്ങളുടെ ശത്രുവായ പിശാച് അലറുന്ന സിംഹത്തെപ്പോലെ ആരെ വിഴുങ്ങണമെന്ന് അന്വേഷിച്ചു ചുറ്റിനടക്കുന്നു; വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന് അവനെ എതിർക്കുവിൻ. ഈ വചനം ജീവിച്ച വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തെ ഇന്നു ഭാരതസഭ ബഹുമാനിക്കുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്തിന്റെ സേവനത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായ നീലകണ്ഠപിള്ള 1745-ൽ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ച് ലാസർ, അഥവാ ദേവസഹായം, എന്ന പേരു സ്വീകരിച്ചു. മാമ്മോദീസായ്ക്കുശേഷം ആരെയും തൊട്ടുകൂടാത്തവനായി കാണാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു. വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട് പട്ടണങ്ങളിലൂടെ കൊണ്ടുനടക്കപ്പെട്ടു; ഏകദേശം മൂന്നു വർഷം ചങ്ങലയിൽ കിടന്നു; 1752-ൽ ആരുവാമൊഴിയിൽ വെടിയേറ്റു മരിച്ചു. ഭൂമിയിൽ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയില്ല; എങ്കിലും മിശിഹാ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഞ്ചിയിലുണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം തളർന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമയുടെ ഒന്നാം വായന അതു പറയുന്നു: അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരുകയില്ല.
വിഷയം: “നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങൾക്കു വിശ്വാസമില്ലേ?”
കൊടുങ്കാറ്റിലെ മിശിഹാ, ദൈവത്തിന്റെ കരുതൽ, വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തിന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
“അവിടുന്നു കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമാക്കി; തിരമാലകൾ ശമിച്ചു.” സങ്കീർത്തനം 107:29
“അവൻ ഉണർന്ന് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കാറ്റു ശമിച്ചു; പ്രശാന്തത ഉണ്ടായി.” മർക്കോസ് 4:39
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനു പേരിട്ട് അത് ഈശോയുടെ അടുത്തേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
“നിന്റെ ഭാരം കർത്താവിനെ ഏൽപിക്കുക,അവിടുന്നു നിന്നെതാങ്ങിക്കൊള്ളും; നീതിമാൻ കുലുങ്ങാൻ അവിടുന്നുസമ്മതിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 55:22
“നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏൽപിക്കുവിൻ. അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവാണ്.” 1 പത്രോസ് 5:7
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഓരോ രാത്രിയും ഒരു ആകുലത കർത്താവിനെ ഏല്പിക്കുക.
“അതിനാൽ, ദൈവമായ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ ഞാൻ സീയോനിൽ ഒരു കല്ല്, ശോധനചെയ്ത കല്ല്, അടിസ്ഥാനമായി ഇടുന്നു; വിലയുറ്റ മൂലക്കല്ല് ഉറപ്പുള്ള അടിസ്ഥാനമായി ഇട്ടിരിക്കുന്നു; വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ചഞ്ചല ചിത്തനാവുകയില്ല.” ഏശയ്യാ 28:16
“ഇതാ! തട്ടിവീഴ്ത്തുന്ന കല്ലും ഇടർച്ചയ്ക്കുള്ള പാറയും സീയോനിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കു ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരുകയില്ല എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” റോമാ 9:33
ജീവിതത്തിൽ: വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുക.
കാറ്റിന്റെയും കടലിന്റെയും നാഥൻ നമ്മുടെ വഞ്ചിയിലുണ്ട്.
കൊടുങ്കാറ്റിലും വിശ്വാസത്തിന് ഉറച്ചുനിൽക്കാനാകുമെന്നു വിശുദ്ധ ദേവസഹായം കാണിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച ഓരോ രാത്രിയും നിന്റെ ആകുലതകൾ ഈശോയെ ഏല്പിക്കുക; വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്നവർക്കായി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയരേ, സന്ധ്യയ്ക്കു ശിഷ്യന്മാർ തടാകം കടക്കുമ്പോൾ ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടാകുന്നു; തിരമാലകൾ വഞ്ചിയിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കുന്നു. ഈശോ തലയണവച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. അവർ അവനെ ഉണർത്തുന്നു: ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നു; നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ? (മർക്കോ 4:38).
ഈശോ എഴുന്നേറ്റ് കടലിനോടു പറയുന്നു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. പ്രശാന്തതയുണ്ടാകുന്നു. പിന്നെ അവൻ ചോദിക്കുന്നു: നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങൾക്കു വിശ്വാസമില്ലേ? (മർക്കോ 4:39–40). ശിഷ്യന്മാർ ദനഹായുടെ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: കാറ്റും കടലും പോലും അനുസരിക്കുന്ന ഇവൻ ആരാണ്?
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആ വഞ്ചിയിലുണ്ടായിരുന്ന പത്രോസ് എഴുതുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏല്പിക്കുവിൻ; അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവാണ് (1 പത്രോ 5:7). അവൻ മുന്നറിയിപ്പും നൽകുന്നു: പിശാച് അലറുന്ന സിംഹത്തെപ്പോലെ ചുറ്റിനടക്കുന്നു; വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന് അവനെ എതിർക്കുവിൻ (1 പത്രോ 5:8–9).
ഇന്നു നാം വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. മാമ്മോദീസായ്ക്കുശേഷം അദ്ദേഹം മിശിഹായെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞില്ല. ഏകദേശം മൂന്നു വർഷം ചങ്ങലയിൽ കിടന്നു; 1752-ൽ ആരുവാമൊഴിയിൽ ജീവൻ നൽകി. അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയില്ല; എങ്കിലും മിശിഹാ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വഞ്ചിയിലുണ്ടായിരുന്നു.
നമ്മുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവായ കർത്താവിനെ നമ്മുടെ ആകുലതകൾ ഏല്പിക്കാം; വിശ്വാസത്തിൽ നമ്മെ ഉറപ്പിക്കാൻ വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തോടു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരിക്കൽ ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടായി; ശിഷ്യന്മാർ പേടിച്ചു. പക്ഷേ ഈശോ പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കടൽ ശാന്തമായി! പേടി തോന്നുമ്പോൾ പറയുക: ഈശോയേ, അങ്ങ് എന്റെ വഞ്ചിയിലുണ്ട്. ഞാൻ അങ്ങയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു!
കർത്താവായ ഈശോയേ, വഞ്ചിയിൽ ഉറങ്ങിയ അങ്ങ് എഴുന്നേറ്റ് കാറ്റിനോടും കടലിനോടും ആജ്ഞാപിച്ചു. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഉയരുമ്പോൾ, അങ്ങ് എന്റെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവായതിനാൽ, എന്റെ ഉത്കണ്ഠകളെല്ലാം അങ്ങയെ ഏല്പിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. ചങ്ങലയിലും മരണത്തിലും വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ, ലജ്ജ കൂടാതെ അങ്ങയെ ഏറ്റുപറയുന്നതിൽ എന്നെ ഉറപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.
ഇന്നത്തെ വായനകൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിലാണ്. ഭയന്ന ശിഷ്യന്മാർ നിറഞ്ഞ വഞ്ചിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന കർത്താവിനെ അവർ വിളിച്ചുണർത്തുന്നു: നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ? വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം പത്രോസിന്റെ നാമത്തിലുള്ള ലേഖനം മറുപടി പറയുന്നു: അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവാണ്. സമ്മർദത്തിൽ കഴിയുന്ന ക്രൈസ്തവരോടു വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന് എതിർക്കാൻ അതു പറയുന്നു. ആ വാക്കുകൾ അവസാനംവരെ ജീവിച്ച നമ്മുടെ മണ്ണിന്റെ പുത്രനായ വിശുദ്ധ ദേവസഹായത്തെ ഇന്നു ഭാരതസഭ ആദരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏഷ്യാമൈനറിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ക്രൈസ്തവർക്കാണ് (1:1) ഈ ലേഖനം; വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ അപവാദവും ശത്രുതയും സഹിച്ചിരുന്ന “പ്രവാസികൾ”. സഹായിയായി സിൽവാനോസിന്റെ പേരു പറയുന്നു (5:12); റോമിന്റെ പരിചിതമായ മറുപേരായ “ബാബിലോണി”ൽനിന്ന് ആശംസകൾ അറിയിക്കുന്നു (5:13). സിൽവാനോസിലൂടെ പത്രോസ് എഴുതിയതാണെന്നു ചില പണ്ഡിതരും, മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം കൈമാറിക്കൊണ്ട് ഒരു ശിഷ്യൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമത്തിൽ എഴുതിയതാണെന്നു പലരും കരുതുന്നു. സഭ ഇതിനെ ദൈവവചനമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിനും ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കുമുള്ള ഉപദേശമായി, ലേഖനത്തിന്റെ സമാപനത്തിലാണ് ഈ വായന.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ദൈവം അഹങ്കാരികളെ എതിർക്കുകയും വിനയമുള്ളവർക്കു കൃപനൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.” (5:5)
സുഭാഷിതങ്ങൾ 3:34-ന്റെ ഗ്രീക്കിൽനിന്നുള്ള ഉദ്ധരണി; യാക്കോബ് 4:6-ലും ഇതു കാണാം. കൃപ അകത്തേക്കു വരുന്ന വഴിയാണു വിനയം.
“നിങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠകളെല്ലാം അവിടുത്തെ ഏൽപിക്കുവിൻ. അവിടുന്നു നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധാലുവാണ്.” (5:6)
മൂലഭാഷയിലെ ക്രിയ ശക്തമാണ്: കഴുതക്കുട്ടിയുടെ പുറത്തു മേലങ്കികൾ ഇടുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്ക് (ലൂക്കാ 19:35). ഉത്കണ്ഠ സൂക്ഷിക്കേണ്ടതല്ല, എറിഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടതാണ്. പി.ഒ.സി.യിൽ ഈ വാക്കുകൾ ആറാം വാക്യത്തോടു ചേർന്നാണ്.
“നിങ്ങളുടെ ശത്രുവായ പിശാച് അലറുന്ന സിംഹത്തെപ്പോലെ, ആരെ വിഴുങ്ങണമെന്ന് അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടു ചുറ്റിനടക്കുന്നു.” (5:8)
ക്രൈസ്തവർ മൃഗങ്ങൾക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയ റോമൻ ലോകത്ത് ഈ ചിത്രത്തിനു മൂർച്ചയുണ്ട്. ഉപദേശം ഉണർവാണ്; പരിഭ്രാന്തിയല്ല.
“വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നുകൊണ്ട് അവനെ എതിർക്കുവിൻ.” (5:9)
മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി ആരും ഒറ്റയ്ക്കല്ല സഹിക്കുന്നത്. അത് അറിയുന്നതുതന്നെ ഒരുതരം ശക്തിയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവപരിപാലനയെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഏഴാം വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: പിതാവിൽ മക്കളുടെ ആശ്രയം വയ്ക്കാൻ മിശിഹാ ക്ഷണിക്കുന്നു; വിശുദ്ധ പത്രോസ് അത് ആവർത്തിക്കുന്നു (CCC 322). പിശാചിന്റെ ശക്തി അനന്തമല്ലെന്നും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പണിതുയർത്തലിനെ അവനു തടയാനാവില്ലെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 395). വിവേകമുള്ള ക്രൈസ്തവജീവിതത്തിനു രണ്ടും ആവശ്യമാണ്: മൗഢ്യമില്ലാത്ത ആശ്രയം, ഭയമില്ലാത്ത ഉണർവ്.
പശ്ചാത്തലം.
വഞ്ചിയിലിരുന്ന് ഉപമകൾ പഠിപ്പിച്ചു പകൽ കഴിഞ്ഞു (4:1). സന്ധ്യയ്ക്ക് അവർ മറുകരയിലേക്ക്, തടാകത്തിന്റെ വിജാതീയവശത്തേക്ക് (5:1), പോകുന്നു. പെട്ടെന്നുള്ള കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കു ഗലീലിക്കടൽ പേരുകേട്ടതാണ്. എന്നാൽ ബൈബിളിൽ കടൽ കാലാവസ്ഥയെക്കാൾ വലുതാണ്: ദൈവത്തിനുമാത്രം കീഴടക്കാവുന്ന അരാജകത്വത്തിന്റെ ചിത്രമാണത് (സങ്കീർത്തനം 89:9; 107:29). കൊടുങ്കാറ്റിൽ കപ്പലിൽ ഉറങ്ങുന്ന യോനായെയും ഈ കഥ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (യോനാ 1:4–6). ഇവിടെ ഉറങ്ങുന്നതു കർത്താവുതന്നെ.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഗുരോ, ഞങ്ങൾ നശിക്കാൻ പോകുന്നു. നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ?” (4:38)
തലയണയും ഈ പരുഷമായ ചോദ്യവും മർക്കോസിൽ മാത്രമാണ്. ഈശോയുടെ ഉറക്കത്തിൽ അവിടുത്തെ യഥാർഥ മനുഷ്യത്വവും, ഈ ചോദ്യത്തിൽ നമ്മുടെ പ്രാർഥനകളും നാം കാണുന്നു.
“അവൻ ഉണർന്ന് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കാറ്റു ശമിച്ചു; പ്രശാന്തത ഉണ്ടായി.” (4:39)
“വലിയ കൊടുങ്കാറ്റി”നു (4:37) നേർവിപരീതമായി, ഗ്രീക്കിൽ ഇവിടെ “വലിയ ശാന്തത” എന്നാണ്. സങ്കീർത്തനങ്ങളിൽ ദൈവത്തിനുമാത്രം സാധ്യമായത് ഈശോ ഒരു വാക്കുകൊണ്ടു ചെയ്യുന്നു.
“നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങൾക്കു വിശ്വാസമില്ലേ?” (4:40)
ആദ്യം കടലിനെ ശാന്തമാക്കിയിട്ടാണ് അവരോടു സംസാരിക്കുന്നത്. ഉള്ളിലെ ഭയമാണു യഥാർഥ കൊടുങ്കാറ്റ്.
“ഇവൻ ആരാണ്! കാറ്റും കടലും പോലും ഇവനെ അനുസരിക്കുന്നല്ലോ!” (4:41)
ഇതാണ് മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ ചോദ്യം; വായനക്കാരൻ ഉത്തരം പറയണം. ദനഹായുടെയും ചോദ്യം ഇതുതന്നെ.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ലോകത്തിലെ തിരമാലകളിൽ ഉലയുന്ന സഭയുടെ ചിത്രം ഈ ചെറുവഞ്ചിയിൽ തെർത്തുല്യൻ കണ്ടു; വിശുദ്ധരുടെ പ്രാർഥന ഉണർത്തുന്നതുവരെ കർത്താവ് ക്ഷമയോടെ ഉറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു (ആശയം). ഹൃദയത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റ് ഉയരുമ്പോൾ മിശിഹാ അവിടെ ഉറങ്ങുകയാണ്, കാരണം വിശ്വാസം ഉറങ്ങിപ്പോയി; അവിടുത്തെ ഉണർത്തുക, എല്ലാം ശാന്തമാകും എന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ തന്റെ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു (ആശയം). ശാന്തമായ കാലാവസ്ഥ സഭ ഒരിക്കലും വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടില്ല; അവിടുന്ന് വഞ്ചിയിലുണ്ട് എന്നതാണ് സഭയുടെ വാഗ്ദാനം.
കൊടുങ്കാറ്റു വരുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഈശോ ഉറങ്ങിയത് എന്തിന്?
മർക്കോസ് കാരണം പറയുന്നില്ല. നീണ്ട പഠിപ്പിക്കലിനുശേഷം അവിടുന്ന് ക്ഷീണിതനായിരുന്നിരിക്കാം. യഥാർഥ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെയും പിതാവിലുള്ള പൂർണ ആശ്രയത്തിന്റെയും ചിത്രമാണിത്. ഈ രംഗത്തിൽ സഭാപിതാക്കന്മാർ രണ്ടു സ്വഭാവങ്ങളും കണ്ടു: മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ അവിടുന്ന് ഉറങ്ങുന്നു; ദൈവമെന്ന നിലയിൽ കടലിനോടു കല്പിക്കുന്നു.
നീലകണ്ഠപിള്ള എന്ന പേരിൽ ജനിച്ച വിശുദ്ധ ദേവസഹായം തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്തെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. 1745-ൽ മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ ലാസർ എന്നു പേരെടുത്തു; അതാണ് “ദൈവം എന്റെ സഹായം” എന്ന് അർഥമുള്ള ദേവസഹായം. ആരെയും തൊട്ടുകൂടാത്തവരായി കാണാതെ, എല്ലാവരെയും തുല്യരായി അദ്ദേഹം കണ്ടു. അറസ്റ്റുചെയ്യപ്പെട്ട്, ഏതാണ്ടു മൂന്നു വർഷം ചങ്ങലയിൽ കഴിഞ്ഞശേഷം, 1752-ൽ ആരൽവായ്മൊഴിയിൽ വെടിയേറ്റു മരിച്ചു. 2022 മേയ് 15-നു ഫ്രാൻസിസ് മാർപാപ്പ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു; വിശുദ്ധപദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ ഭാരതീയ അല്മായനാണ് അദ്ദേഹം. കോട്ടാറിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കബറിടം. കയ്പില്ലാതെയാണു സഭ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തെ ആദരിക്കുന്നത്; വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പല ദേശങ്ങളിലും സഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയും, അവരോടു തെറ്റു ചെയ്തവർക്കുവേണ്ടിയും ഇന്ന് സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു.