16 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ആ കയാൽ വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നും കേൾവി ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രസംഗത്തിൽനിന്നുമാണ്.” റോമാ 10:17
കഫർണാമിലെ സിനഗോഗിൽ ആളുകൾ ഈശോയുടെ പ്രബോധനത്തിൽ വിസ്മയഭരിതരാകുന്നു; കാരണം നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ല, അധികാരമുള്ളവനെപ്പോലെയാണ് അവൻ പഠിപ്പിച്ചത്. നിയമജ്ഞർ തങ്ങൾക്കു മുൻപുള്ള ഗുരുക്കന്മാരെ ഉദ്ധരിച്ചു; ഈശോയാകട്ടെ, പറയുന്നതു നിറവേറ്റുന്ന വചനത്തിന്റെ ഉടമയായി സംസാരിക്കുന്നു. അശുദ്ധാത്മാവുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ അലറുന്നു: നസറായനായ ഈശോയേ, നീ എന്തിനു ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നു? ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാനാണോ നീ വന്നിരിക്കുന്നത്? നീ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയാം, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധൻ. ഈശോ അവനെ ശാസിക്കുന്നു: നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുക; അവനെ വിട്ടു പുറത്തുവരുക. ആ മനുഷ്യൻ മോചിതനാകുന്നു. ജനം ചോദിക്കുന്നു: ഇതെന്ത്? അധികാരത്തോടെയുള്ള പുതിയ പ്രബോധനമോ? ഈശോയുടെ വചനം വെറും ഉപദേശമല്ല, ശക്തിയാണെന്നു ദനഹായിൽ നാം കാണുന്നു: അതു തിന്മയെ പുറത്താക്കുകയും മനുഷ്യരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ വചനം എല്ലാ ജനതകളിലും എങ്ങനെ എത്തുന്നുവെന്നു പൗലോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: മനുഷ്യൻ ഹൃദയംകൊണ്ടു വിശ്വസിക്കുകയും അങ്ങനെ നീതീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; അധരംകൊണ്ട് ഏറ്റുപറയുകയും അങ്ങനെ രക്ഷപ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവരും രക്ഷപ്രാപിക്കും. എന്നാൽ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത കർത്താവിനെ ആർക്കും വിളിച്ചപേക്ഷിക്കാനാവില്ല. പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു: അയയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ പ്രസംഗിക്കും? ഏശയ്യായുടെ വാക്കുകളിൽ ഉത്തരം നൽകുന്നു: സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവരുടെ പാദങ്ങൾ എത്ര സുന്ദരം! പിന്നെ എല്ലാം ചുരുക്കിപ്പറയുന്നു: വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നും കേൾവി മിശിഹായെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രസംഗത്തിൽനിന്നുമാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസവും കേൾവിയിലൂടെയാണു വന്നത്; അയയ്ക്കപ്പെട്ട ശ്ലീഹന്മാരിലൂടെ, മിഷനറിമാരിലൂടെ, മാതാപിതാക്കളിലൂടെ, മതാധ്യാപകരിലൂടെ. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഊഴമാണ്: മിശിഹായ്ക്കുവേണ്ടി വായ് തുറക്കാൻ, അയയ്ക്കപ്പെടുന്നവരെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ, സുവിശേഷം വഹിക്കുന്ന പാദങ്ങളാകാൻ.
വിഷയം: “വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നും കേൾവി ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രസംഗത്തിൽനിന്നുമാണ്.”
അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന വചനവും അതു വഹിക്കുന്ന സന്ദേശവാഹകരും.
“എന്റെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വാക്കും അങ്ങനെതന്നെ. ഫലരഹിതമായി അതു തിരിച്ചുവരില്ല; എന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അതു നിറവേറ്റും; ഞാൻ ഏൽപ്പിക്കുന്ന കാര്യം വിജയപ്രദമായി ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 55:11
“അവന്റെ പ്രബോധനത്തിൽ അവർ വിസ്മയഭരിതരായി. കാരണം, നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ല, അധികാര മുളളവനെപ്പോലെയാണ് അവൻ പഠിപ്പിച്ചത്.” മർക്കോസ് 1:22
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും അന്നത്തെ സുവിശേഷം വായിക്കുക.
“ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ മേൽ ഉണ്ട്. പീഡിതരെ സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുന്നതിന് അവിടുന്ന് എന്നെ അഭിഷേകംചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ഏശയ്യാ 61:1
“യേശു അവനെ ശാസിച്ചു: നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുക; അവനെ വിട്ടു നീ പുറത്തുവരുക. അശുദ്ധാത്മാവ് അവനെ തള്ളിവീഴ്ത്തിയിട്ട് ഉച്ചസ്വരത്തിൽ അലറിക്കൊണ്ടു പുറത്തുവന്നു.” മർക്കോസ് 1:25–26
ജീവിതത്തിൽ: ഇനിയും നിന്നെ ബന്ധിക്കുന്നതെന്തും കുമ്പസാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“അയയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ പ്രസംഗിക്കും? സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവരുടെ പാദങ്ങൾ എത്ര സുന്ദരം! എന്നാണല്ലോ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.” റോമാ 10:15
ജീവിതത്തിൽ: ഈ മാസം ഒരു മിഷനറിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുക.
മോചിപ്പിക്കാനും സൗഖ്യമാക്കാനും ഈശോയുടെ വചനത്തിന് അധികാരമുണ്ട്.
വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നാണ്; സംസാരിക്കാൻ നാം അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഈശോ നിനക്ക് ആരാണെന്ന് ഈ ആഴ്ച ഒരാളോടു സൗമ്യമായി പറയുക.
പ്രിയരേ, കഫർണാമിലെ സിനഗോഗിൽ ആളുകൾ വിസ്മയഭരിതരായി: നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ല, അധികാരമുള്ളവനെപ്പോലെയാണ് ഈശോ പഠിപ്പിച്ചത് (മർക്കോ 1:22). അവന്റെ വചനം വിശദീകരിക്കുക മാത്രമല്ല, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അശുദ്ധാത്മാവുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ അലറുന്നു: നീ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയാം, ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധൻ. ഈശോ പറയുന്നു: നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുക; അവനെ വിട്ടു പുറത്തുവരുക. ആ മനുഷ്യൻ മോചിതനാകുന്നു (മർക്കോ 1:24–25). തിന്മ അതിന്റെ യജമാനനെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ജനം ചോദിക്കുന്നു: ഇതെന്ത്? അധികാരത്തോടെയുള്ള പുതിയ പ്രബോധനമോ?
ഈ വചനം നമ്മിൽ എങ്ങനെ എത്തുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവരും രക്ഷപ്രാപിക്കും. എന്നാൽ കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവനെ അവർ എങ്ങനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും? പ്രസംഗകനില്ലാതെ എങ്ങനെ കേൾക്കും? അതുകൊണ്ടു വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നാണ് (റോമാ 10:13–14, 17).
ആരെങ്കിലും അയയ്ക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് നമുക്കു വിശ്വാസം ലഭിച്ചത്: ഒരു ശ്ലീഹാ, ഒരു മിഷനറി, ഒരു വല്യമ്മച്ചി, ഒരു മതാധ്യാപകൻ. ഇപ്പോൾ അയയ്ക്കപ്പെടുന്നതു നാമാണ്. നമുക്കു ഹൃദയംകൊണ്ടു വിശ്വസിക്കാം, അധരംകൊണ്ട് ഏറ്റുപറയാം; നമ്മുടെ പാദങ്ങൾ സുവിശേഷം വഹിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോയുടെ വാക്കുകൾ അത്ര ശക്തമാണ്; ദുഷ്ടാത്മാക്കൾപോലും അവനെ അനുസരിക്കുന്നു! ഒരിക്കൽ ആരോ നിന്നോട് ഈശോയെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞു. ഈ ആഴ്ച നിനക്ക് ഒരു കൂട്ടുകാരനോടു പറയാം: ഈശോ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു!
ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധനായ കർത്താവായ ഈശോയേ, അങ്ങ് അധികാരത്തോടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ വചനം എല്ലാ തിന്മയെയും പുറത്താക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ വചനം എന്റെ ഹൃദയത്തിലും അധരങ്ങളിലും വസിക്കട്ടെ; എന്നെ ബന്ധിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിൽനിന്നും എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ സുവിശേഷം മറ്റുള്ളവരിലേക്കു വഹിക്കുന്നതിൽ എന്റെ പാദങ്ങളെ സുന്ദരമാക്കണമേ. ആമേൻ.
എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്ന ഒരു വചനത്തെക്കുറിച്ചാണ് രണ്ടു വായനകളും. വിശ്വാസം ഒരാളിലേക്ക് എത്തുന്ന കണ്ണികൾ പൗലോസ് എണ്ണുന്നു: ഒരാൾ അയയ്ക്കപ്പെടുന്നു, ഒരാൾ പ്രസംഗിക്കുന്നു, ഒരാൾ കേൾക്കുന്നു, ഒരാൾ വിശ്വസിച്ചു കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നു. കഫർണാമിൽ ജനം ആ വചനം ആദ്യമായി ഈശോയുടെ നാവിൽനിന്നു കേൾക്കുന്നു; അശുദ്ധാത്മാവുപോലും അത് അനുസരിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ഈ ദനഹാക്കാലത്ത് കർത്താവ് വെളിപ്പെടുന്നത് അവിടുത്തെ വാക്കുകളിലൂടെയാണ്.
പശ്ചാത്തലം.
സ്വന്തം ജനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലോസിന്റെ ദീർഘവും വേദനനിറഞ്ഞതുമായ ചിന്തയാണ് റോമാ 9–11: ഇസ്രായേലിലെ പലരും സ്വീകരിക്കാതിരിക്കെ സുവിശേഷം എങ്ങനെ എല്ലാവർക്കുമുള്ളതാകും? അവരുടെ “ദൈവതീക്ഷ്ണത”യെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം സ്നേഹത്തോടെയാണ് എഴുതുന്നത് (10:1–2). ഈ വാദത്തിന്റെ നടുവിലാണ് ഇന്നത്തെ വായന. അതിന്റെ ഒടുവിലെ ചോദ്യങ്ങൾ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലേക്കു നീളുന്നു; ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നും (11:1) ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളും വിളിയും പിൻവലിക്കപ്പെടാത്തവയാണെന്നും (11:29) അവിടെ അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യഹൂദനും ഗ്രീക്കുകാരനും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ഒരുവൻ തന്നെയാണ് എല്ലാവരുടെയും കർത്താവ്.” (10:12)
പാപത്തെക്കുറിച്ചും പൗലോസ് ഇതേ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (3:22–23). തുല്യത പൂർണമാണ്: എല്ലാവർക്കും കരുണ വേണം; അത് എല്ലാവർക്കും നൽകപ്പെടുന്നു.
“അയയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ പ്രസംഗിക്കും? സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവരുടെ പാദങ്ങൾ എത്ര സുന്ദരം!” (10:15)
ദൈവത്തിന്റെ വിജയവാർത്തയുമായി ജറുസലെമിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്ന ദൂതനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏശയ്യാ 52:7 ആണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. പൊടിപിടിച്ച്, ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ കിടക്കുന്ന പാദങ്ങളെ, ആ യാത്ര നടത്തിയതിനാൽ, സുന്ദരം എന്ന് ഇവിടെ വിളിക്കുന്നു.
“വിശ്വാസം കേൾവിയിൽനിന്നും കേൾവി ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രസംഗത്തിൽനിന്നുമാണ്.” (10:17)
വിശ്വാസത്തിന് ഒരു ചരിത്രമുണ്ട് എന്നാണ് ഈ വാക്യത്തിന്റെ ലളിതമായ പാഠം. ആരോ നമ്മോടു പറഞ്ഞു. അയയ്ക്കപ്പെട്ടു സംസാരിച്ച അനേകരുടെ നീണ്ട നിരയുടെ അറ്റത്താണ് നാം ഓരോരുത്തരും നിൽക്കുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭയിൽ അഭിഷിക്ത ശുശ്രൂഷ എന്തുകൊണ്ട് എന്നു വിശദീകരിക്കാൻ മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു: സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാനുള്ള നിയോഗം ആർക്കും സ്വയം എടുക്കാനാവില്ല; അയയ്ക്കപ്പെടണം (CCC 875). എല്ലാവരും രക്ഷപ്രാപിക്കണം എന്ന ദൈവഹിതത്തിൽനിന്നാണ് സഭയുടെ ദൗത്യം ഒഴുകുന്നതെന്നും (CCC 851), യഹൂദജനവുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി പിൻവലിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും (CCC 839) അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോയുടെ ആദ്യത്തെ പരസ്യപ്രവൃത്തിയാണിത്; നാലു മുക്കുവരെ വിളിച്ചതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ (1:16–20). ഗലീലിക്കടലിന്റെ വടക്കേ തീരത്തെ മത്സ്യബന്ധനപട്ടണമായ കഫർണാം അവിടുത്തെ പ്രവർത്തനകേന്ദ്രമായി (2:1). നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും കേൾക്കാൻ സമൂഹം സാബത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്ന ഇടമാണ് സിനഗോഗ്; സന്ദർശകനായ ഒരു ഗുരുവിനെ സംസാരിക്കാൻ ക്ഷണിക്കാമായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവന്റെ പ്രബോധനത്തിൽ അവർ വിസ്മയഭരിതരായി.” (1:22)
അവിടുന്ന് എന്താണു പഠിപ്പിച്ചതെന്നു മർക്കോസ് ഇനിയും പറയുന്നില്ല. ഈശോയുടെ വാക്കിനെക്കുറിച്ചു നാം ആദ്യം അറിയുന്നത് അതിന്റെ ഫലമാണ്.
“നസറായനായ യേശുവേ, നീ എന്തിന് ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടുന്നു? ഞങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാനാണോ നീ വന്നിരിക്കുന്നത്?” (1:24)
“ഞങ്ങൾ” എന്ന വാക്കു ശ്രദ്ധിക്കുക. ഈ ഗുരുവിന്റെ വരവിന്റെ അർഥം തിന്മ തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോയെ പരസ്യമായി ആദ്യം പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ ശത്രുവാണ്.
“യേശു അവനെ ശാസിച്ചു: നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുക; അവനെ വിട്ടു നീ പുറത്തുവരുക.” (1:25)
ഇവിടെ അനുഷ്ഠാനമില്ല, നീണ്ട മന്ത്രമില്ല. ഒരു വാക്കു മാത്രം. ആ മനുഷ്യനെ കുറ്റം വിധിക്കുന്നില്ല; അവനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
“അശുദ്ധാത്മാക്കളോടുപോലും അവൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു; അവ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” (1:27)
പ്രബോധനത്തെയും ബാധയൊഴിക്കലിനെയും ജനം ചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു: പഠിപ്പിക്കുന്ന വചനംതന്നെയാണ് സ്വതന്ത്രമാക്കുന്ന വചനവും. “ഇതെന്ത്?” എന്ന ചോദ്യം മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തെ മുഴുവൻ മുന്നോട്ടു നയിക്കും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ലാതെ ഈശോ പഠിപ്പിച്ചതിൽ ജനം അദ്ഭുതപ്പെട്ടു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (CCC 581). അവിടുന്ന് പിശാചുക്കളെ പുറത്താക്കുന്നത് രാജ്യത്തിന്റെ ആഗമനത്തെയും “ഈ ലോകത്തിന്റെ അധികാരി”യുടെ പരാജയത്തെയും വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു (CCC 550). മാമ്മോദീസായിലെ പ്രാർഥനകളിൽ ഈശോയുടെ നാമത്തിലും അധികാരത്തിലും സഭ ഈ പ്രവൃത്തി തുടരുന്നു (CCC 1673).
“നിയമജ്ഞരെപ്പോലെയല്ല” എന്നതിന്, ഇസ്രായേലിലെ ഗുരുക്കന്മാരെ ഈശോ നിന്ദിച്ചു എന്നാണോ അർഥം?
അല്ല. പഠിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു രീതികളെ തമ്മിൽ മർക്കോസ് താരതമ്യം ചെയ്യുകയാണ്; ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെ വിധിക്കുകയല്ല. മർക്കോസ് 12:34-ൽ ഈശോ ഒരു നിയമജ്ഞനെ പ്രശംസിക്കുന്നു; രാജ്യത്തിനായി പരിശീലനം ലഭിച്ച നിയമജ്ഞരെക്കുറിച്ചു മത്തായി പറയുന്നു (13:52). സംസാരിക്കുന്നത് ആര് എന്നതിലാണ് വ്യത്യാസം: സ്വന്തം വാക്കിന് അധികാരമുള്ളവൻ.