17 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“നിങ്ങളുടെ വാർധക്യംവരെയും ഞാൻ അങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. നിങ്ങൾക്കു നര ബാധിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 46:4
ആരാണ് ആരെ ചുമക്കുന്നത്? ഇതാണ് ഈ ഞായറാഴ്ചയുടെ ചോദ്യം. പിറുപിറുക്കുന്ന ജനത്തെക്കൊണ്ടു തളർന്ന മോശ ദൈവത്തോടു നിലവിളിക്കുന്നു: “ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ താങ്ങാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല; അത് എന്റെ കഴിവിനതീതമാണ്.” മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ധാത്രി എന്നപോലെ ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ മാറിൽ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകണമോ എന്നുപോലും അവൻ ചോദിക്കുന്നു. ദൈവം അവനെ ശകാരിക്കുന്നില്ല. മോശയുടെമേലുള്ള ചൈതന്യത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഭാഗം എഴുപതു ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കു പകർന്നുകൊടുക്കുന്നു; ഇനി ഭാരം അവൻ ഒറ്റയ്ക്കു ചുമക്കേണ്ടാ, അവരും കൂടെ വഹിക്കും.
ബാബിലോണിൽനിന്നുള്ള ഒരു ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് ഏശയ്യാ മറുപടി നൽകുന്നത്. ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ ദേവന്മാരുടെ പ്രതിമകൾ തെരുവുകളിലൂടെ എഴുന്നള്ളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രവാചകൻ കാണുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്: ബേൽ മുട്ടുമടക്കുന്നു, നെബോ കുമ്പിടുന്നു; തളർന്ന മൃഗങ്ങളുടെ പുറത്തു കയറ്റിയ ഭാരങ്ങൾ; ചുമക്കപ്പെടേണ്ടവയും ആരെയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവയുമായ വിഗ്രഹങ്ങൾ. ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവം നേരേ മറിച്ചാണ്. ഗർഭത്തിലും ജനനശേഷവും അവിടുന്നു തന്റെ ജനത്തെ വഹിച്ചു; ഇനിയും അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: “നിങ്ങൾക്കു നര ബാധിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.” അതുകൊണ്ടാണ് ലോകം മുഴുവനെയും അവിടുന്നു വിളിക്കുന്നത്: “ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളേ, എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷപെടുക.”
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ വരുന്നതു കണ്ട് സ്നാപകയോഹന്നാൻ വിളിച്ചുപറയുന്നു: “ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” ഒരു മോശയ്ക്കും ചുമക്കാനാവാത്ത ഭാരം, ലോകത്തിന്റെ പാപം, ഈ കുഞ്ഞാട് ഉയർത്തിയെടുത്തു നീക്കിക്കളയുന്നു. ആത്മാവ് ഇറങ്ങിവന്ന് അവന്റെമേൽ ആവസിച്ചതു താൻ കണ്ടുവെന്നും ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണെന്നും യോഹന്നാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യം ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: ദൈവജനത്തിന് ഒരു സാബത്തുവിശ്രമം ബാക്കിയുണ്ട്; അതിന്റെ വാതിൽ ഇന്നു തുറന്നിരിക്കുന്നു. നാളെ നാം മൂന്നുനോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു. സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ട് നമ്മെത്തന്നെ ചുമക്കാനല്ല നാം ഉപവസിക്കുന്നത്; നമ്മുടെ ഭാരം അതു വഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞാടിനെ ഏല്പിക്കാനും അവിടുത്തെ വിശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനുമാണ്.
വിഷയം: “ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.”
ആരാണ് ആരെ ചുമക്കുന്നത്? മോശയ്ക്കോ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കോ കഴിയില്ല; ദൈവം ചുമക്കുന്നു; കുഞ്ഞാട് ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്നു.
“ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ താങ്ങാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല; അത് എന്റെ കഴിവിനതീതമാണ്.” സംഖ്യ 11:14
“പരസ്പരം ഭാരങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമം പൂർത്തിയാക്കുവിൻ.” ഗലാത്തിയാ 6:2
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ആരുടെയെങ്കിലും ഭാരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ചുമക്കുക.
“നിങ്ങളുടെ വാർധക്യംവരെയും ഞാൻ അങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. നിങ്ങൾക്കു നര ബാധിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.” ഏശയ്യാ 46:4
“അധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം.” മത്തായി 11:28
ജീവിതത്തിൽ: നീ ചുമന്നുനടക്കുന്ന ഒരു വിഗ്രഹത്തിനു പേരിട്ട് നോമ്പുകാലത്ത് അതു താഴെവയ്ക്കുക.
“അവൻ മർദിക്കപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും അവൻ ഉരിയാടിയില്ല; കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയും രോമം കത്രിക്കുന്നവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ചെമ്മരിയാടിനെപ്പോലെയും അവൻ മൗനം പാലിച്ചു.” ഏശയ്യാ 53:7
“ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” യോഹന്നാൻ 1:29
ജീവിതത്തിൽ: മൂന്നുനോമ്പിനിടെ നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക.
“നിങ്ങൾ ഇന്ന് അവിടുത്തെ സ്വരം ശ്രവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! മെരീബായിൽ, മരുഭൂമിയിലെ മാസ്സായിൽ, ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾ ഹൃദയം കഠിനമാക്കരുത്.” സങ്കീർത്തനം 95:7–8
“അതിനാൽ, ദൈവജനത്തിന് ഒരു സാബത്തുവിശ്രമം ലഭിക്കാനിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നവൻ അവിടുത്തെപ്പോലെ തന്റെ ജോലിയിൽ നിന്നു വിരമിക്കുന്നു.” ഹെബ്രായർ 4:9–10
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തോടും കുടുംബത്തോടുമൊപ്പം ഞായറാഴ്ച വിശ്രമദിനമായി ആചരിക്കുക.
വിഗ്രഹങ്ങളെ ആളുകൾ ചുമക്കുന്നു; സത്യദൈവം നമ്മെ ചുമക്കുന്നു.
കുഞ്ഞാട് നമ്മുടെ പാപം നീക്കി നമ്മെ തന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
തീരുമാനം: ഭാരങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ ഏല്പിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ആഴ്ച മൂന്നുനോമ്പ് വിശ്വസ്തതയോടെ ആചരിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ആരാണ് ആരെ ചുമക്കുന്നത് എന്ന് ഇന്നത്തെ വായനകൾ ചോദിക്കുന്നു. മോശ തളർന്നിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തെച്ചൊല്ലി ജനം പിറുപിറുക്കുന്നു; അവൻ ദൈവത്തോടു നിലവിളിക്കുന്നു: ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ താങ്ങാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല (സംഖ്യ 11:14). അനേകം മാതാപിതാക്കൾക്കും വൈദികർക്കും രോഗീശുശ്രൂഷകർക്കും ആ പ്രാർഥന പരിചിതമാണ്.
ദൈവം മോശയെ ശകാരിക്കുന്നില്ല. അവന്റെമേലുള്ള ചൈതന്യത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഭാഗം എഴുപതു ശ്രേഷ്ഠന്മാരിലേക്കു പകരുന്നു; ജനത്തിന്റെ ചുമതല അവരും അവനോടൊപ്പം വഹിക്കും (സംഖ്യ 11:17). നമ്മുടെ തളർച്ചയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി അവിടുത്തെ ആത്മാവും ഭാരം പങ്കിടാനുള്ള സഹോദരങ്ങളുമാണ്.
ഏശയ്യാ ശക്തമായ ഒരു ചിത്രം നൽകുന്നു. ബാബിലോണിൽ ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ ബേലിന്റെയും നെബോയുടെയും പ്രതിമകൾ തെരുവുകളിലൂടെ എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നു. തളർന്ന മൃഗങ്ങളുടെ പുറത്ത് കുനിഞ്ഞും കുമ്പിട്ടും അവ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നതു പ്രവാചകൻ കാണുന്നു: ചുമക്കപ്പെടേണ്ടവയും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവയുമായ ദേവന്മാർ. അപ്പോൾ ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടു പറയുന്നു: ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും (ഏശ 46:4). വിഗ്രഹങ്ങളെ ആളുകൾ ചുമക്കുന്നു. സത്യദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ചുമക്കുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോയെ കണ്ട് സ്നാപകയോഹന്നാൻ വിളിച്ചുപറയുന്നു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് (യോഹ 1:29). എല്ലാറ്റിലും വലിയ ഭാരമായ ലോകത്തിന്റെ പാപം ഒരു മോശയ്ക്കും ചുമക്കാനാവില്ലായിരുന്നു. കുഞ്ഞാട് അത് ഉയർത്തിയെടുത്ത് കുരിശിലേക്കു ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
യാത്ര എവിടെ അവസാനിക്കുന്നുവെന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: ദൈവജനത്തിന് ഒരു സാബത്തുവിശ്രമം ലഭിക്കാനിരിക്കുന്നു (ഹെബ്രാ 4:9). ഒപ്പം ഒരു മുന്നറിയിപ്പും: ഇന്ന് അവിടുത്തെ സ്വരം കേൾക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഹൃദയം കഠിനമാക്കരുത്. നാളെ നാം മൂന്നുനോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പൂർവികർ വലിയ ഭക്തിയോടെ അത് ആചരിച്ചു; അനേകർ ഇന്നും കുറവിലങ്ങാട്ടേക്കും മറ്റു പള്ളികളിലേക്കും തീർഥാടനം നടത്തുന്നു.
ഇന്നത്തെ വായനകളുടെ ചൈതന്യത്തിൽ നമുക്ക് അത് ആചരിക്കാം. നാം ചുമന്നുനടക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളെ താഴെവയ്ക്കാം. മറ്റൊരാളുടെ ഭാരം പങ്കിടാം. പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന കുഞ്ഞാടിനെ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ഏല്പിക്കാം. നര ബാധിക്കുമ്പോഴും നമ്മെ വഹിക്കുമെന്ന് അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ അവിടുന്നു നമ്മെ ചുമക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, സ്നാപകയോഹന്നാൻ ഈശോയെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു പറഞ്ഞു: ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്! ഈശോ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ നീക്കിക്കളയുന്നു.
ക്ഷീണമോ സങ്കടമോ തോന്നുമ്പോൾ ഓർക്കുക: ഞാൻ നിന്നെ ചുമക്കും എന്നു ദൈവം പറയുന്നു. നാളെ മൂന്നുനോമ്പ് തുടങ്ങുന്നു. ഈശോയ്ക്കുവേണ്ടി നിനക്ക് എന്തു ചെറിയ കാര്യം വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കാനാകും?
ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവേ, ഗർഭംമുതൽ അങ്ങയുടെ ജനത്തെ അങ്ങു വഹിച്ചു; വാർധക്യംവരെ വഹിക്കുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ഞങ്ങളുടെ ഭാരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു താങ്ങാനാവാത്തപ്പോൾ അങ്ങയുടെ ആത്മാവിനെയും അവ പങ്കുവയ്ക്കാൻ കൂട്ടുകാരെയും നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ കുഞ്ഞാട് ഞങ്ങളുടെ പാപം നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നുവല്ലോ. നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം കഠിനമാക്കാതെ, അങ്ങു ഞങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയ വിശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ആര് ആരെ വഹിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ ഞായറാഴ്ചയുടെ ചോദ്യം. ജനം തനിക്കു ഭാരമാണെന്നു മരുഭൂമിയിൽ മോശ നിലവിളിക്കുന്നു; ദൈവം തന്റെ ചൈതന്യം എഴുപതു ശ്രേഷ്ഠന്മാരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ബാബിലോണിലെ ദേവന്മാരെ ഏശയ്യായിൽ തളർന്ന മൃഗങ്ങളുടെമേൽ കയറ്റുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തോടു പറയുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും.” “ഇന്ന്” ദൈവം തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന വിശ്രമത്തിലേക്ക് ഹെബ്രായലേഖനം വിരൽചൂണ്ടുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ, മറ്റാർക്കും ഉയർത്താനാവാത്ത ഭാരം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടിനെ യോഹന്നാൻ കാണുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: ഭാരം, വിശ്രമം, കുഞ്ഞാട്. നാളെ മൂന്നുനോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു; ആരുടെ ശക്തിയിലാണ് നാം അതു നോക്കുന്നതെന്ന് ഈ വായനകൾ പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേൽ സീനായ് വിട്ട് മരുഭൂമിയിലാണ്. ഈജിപ്തിലെ ഭക്ഷണത്തെ ഓർത്തു ജനം കരയുന്നു: മത്സ്യം, വെള്ളരി, മത്തൻ, ഉള്ളി, വെളുത്തുള്ളി (11:4–6). ദൈവം കോപിച്ചിരിക്കുന്നു; മോശ തളർച്ചയുടെ അറ്റത്ത് എത്തുന്നു. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും തുറന്ന പ്രാർഥനകളിൽ ഒന്നാണിത്. ദൈവം രണ്ടു വിധത്തിൽ മറുപടി നൽകുന്നു: മോശയ്ക്കു സഹായം ലഭിക്കും; ജനത്തിനു മാംസം ലഭിക്കും, അതും ഒരു ശിക്ഷയായിത്തീരുംവിധം (11:31–34).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ താങ്ങാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല; അത് എന്റെ കഴിവിനതീതമാണ്.” (11:14)
ഇത് അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള മാതാപിതാക്കൾക്കും വൈദികർക്കും പരിചാരകർക്കുംവേണ്ടി വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം ഈ വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി വയ്യ എന്ന സത്യസന്ധമായ ഏറ്റുപറച്ചിൽതന്നെ ഒരു പ്രാർഥനയാണ്.
“ഇപ്രകാരമാണ് അവിടുന്ന് എന്നോടു വർത്തിക്കുന്നതെങ്കിൽ, കൃപ തോന്നി എന്നെ ഉടനെ കൊന്നുകളയണം.” (11:15)
ഏലിയായും (1 രാജാക്കന്മാർ 19:4) യോനായും (യോനാ 4:3) ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെ പ്രാർഥിക്കും. അവരിൽ ആരെയും ദൈവം വാക്കിന്മേൽ പിടിക്കുന്നില്ല. വേദനയുടെ നിലവിളിയായി അവിടുന്ന് അതു കേൾക്കുന്നു.
“നിന്റെ മേലുള്ള ചൈതന്യത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഭാഗം അവരിലേക്കു ഞാൻ പകരും. ജനത്തിന്റെ ചുമതല നിന്നോടൊപ്പം അവരും വഹിക്കും;” (11:17)
ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി ജനത്തെ നീക്കുന്നില്ല; ഭാരം പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. ദൈവജനത്തിലെ നേതൃത്വം തുടക്കംമുതലേ പങ്കുവയ്ക്കപ്പെടുന്നതാണ്; അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം കഴിവു മാത്രമല്ല, ആത്മാവാണ്.
“നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്ന കർത്താവിനെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും” (11:20)
ഇവിടെ പറയുന്ന കുറ്റം വിശപ്പല്ല; കർത്താവ് തങ്ങളുടെ നടുവിലുണ്ട് എന്ന കാര്യം മറന്നതാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അഹറോന്റെ പൗരോഹിത്യത്തോടും ലേവ്യരുടെ ശുശ്രൂഷയോടുമൊപ്പം എഴുപതു ശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ നിയമനത്തിലും പുതിയ ഉടമ്പടിയിലെ അഭിഷിക്ത ശുശ്രൂഷയുടെ മുന്നോടി സഭയുടെ ആരാധനക്രമം കാണുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1541). ഈശോയും എഴുപതുപേരെ, ലൂക്കായുടെ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ എഴുപത്തിരണ്ടുപേരെ, അയയ്ക്കുന്നു (ലൂക്കാ 10:1). ദൈവസന്നിധിയിൽ മധ്യസ്ഥപ്രാർഥന സത്യസന്ധമാകാം എന്നും മോശയിൽനിന്നു സഭ പഠിക്കുന്നു (CCC 2574–2577).
പശ്ചാത്തലം.
പേർഷ്യയിലെ കോറെഷ് (സൈറസ്) ഉയർന്നുവരുന്ന കാലത്ത് (45:1-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു പറയുന്നു), ബി.സി. 539-ൽ ബാബിലോൺ വീഴുന്നതിനുമുമ്പ്, ബാബിലോണിലെ യഹൂദപ്രവാസികളോടാണ് ഈ അധ്യായങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത്. മർദൂക്കിന്റെ സ്ഥാനപ്പേരായ ബേൽ ബാബിലോണിലെ പ്രധാനദേവനും, നെബോ (നാബു) അവന്റെ മകനുമായിരുന്നു. പുതുവത്സരത്തിരുനാളിൽ ഇവരുടെ പ്രതിമകൾ വലിയ ഘോഷയാത്രയായി കൊണ്ടുപോയിരുന്നു; നെബുക്കദ്നേസർ പോലുള്ള രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകളിൽ നെബോയുടെ പേരുണ്ട്. തോറ്റുപോയ ഒരു ജനത്തിന് ആ കാഴ്ച ഭീമമായിരുന്നിരിക്കണം.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വ്യർഥമായിട്ടല്ല, അധിവാസയോഗ്യമായിത്തന്നെ അവിടുന്ന് അതു സൃഷ്ടിച്ചു.” (45:18)
“ഭൂമിയുടെ അതിർത്തികളേ, എന്നിലേക്കു തിരിഞ്ഞു രക്ഷപെടുക. ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവം ഇല്ല.” (45:22)
തടവിലായ ഒരു ജനത്തോടു പറയുന്ന അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ. പ്രവാസികളുടെ ദൈവം ലോകത്തിനു മുഴുവൻ, അവരെ തടവിലാക്കിയവർക്കും, രക്ഷ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
“എല്ലാവരും എന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുമടക്കും; എല്ലാ നാവും ശപഥം ചെയ്യും.” (45:23)
പൗലോസ് ഈ വാക്കുകൾ ഈശോയെക്കുറിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നു (ഫിലിപ്പി 2:10–11; റോമാ 14:11). കർത്താവ് തന്നെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ പറയുന്നത് സഭ മിശിഹായെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.
“ബേൽ മുട്ടുമടക്കുന്നു; നെബോ കുമ്പിടുന്നു; അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾ കന്നുകാലികളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയുംമേൽ വച്ചിരിക്കുന്നു.” (46:1)
ഇതു പ്രവാചകന്റെ ചിത്രമാണ്, സംഭവവിവരണമല്ല: ബാബിലോൺ പിടിച്ചടക്കിയപ്പോൾ കോറെഷ് യഥാർഥത്തിൽ മർദൂക്കിനെ ആദരിച്ചു. വിഗ്രഹങ്ങൾ എന്താണെന്നതാണു കാര്യം: അവയെ വഹിക്കണം; അവയ്ക്ക് ആരെയും വഹിക്കാനാവില്ല.
“നിങ്ങളുടെ വാർധക്യംവരെയും ഞാൻ അങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. നിങ്ങൾക്കു നര ബാധിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; നിങ്ങളെ വഹിക്കും; ചുമലിലേറ്റി രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.” (46:4)
ഹീബ്രുവിൽ “ഞാൻ” ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിനുമാത്രമല്ല, അവസാനത്തിനുമുള്ള വാഗ്ദാനമാണിത്. കുഞ്ഞിനോടു പറയുന്ന അമ്മയെപ്പോലെയാണ് ദൈവം ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത് (49:15 താരതമ്യം ചെയ്യുക).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഏകദൈവത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ സാക്ഷ്യമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഏശയ്യാ 45:22–24 ഉദ്ധരിക്കുന്നു; ഫിലിപ്പിയിലെ ഗീതം ഈ വാക്കുകൾ ഈശോയോടു ചേർക്കുന്നതും കാണിക്കുന്നു (CCC 201). ദൈവത്തിന്റെ വാത്സല്യം പിതൃത്വത്തിന്റെ എന്നപോലെ മാതൃത്വത്തിന്റെ ചിത്രത്തിലും പ്രകടിപ്പിക്കാമെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 239).
പശ്ചാത്തലം.
ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയാത്ത ഹെബ്രായലേഖനം, ഒരുപക്ഷേ യഹൂദപശ്ചാത്തലമുള്ള തളർന്ന ക്രൈസ്തവരോടുള്ള ഒരു പ്രസംഗമാണ്. ദേശത്തു പ്രവേശിക്കാത്ത മരുഭൂമിയിലെ തലമുറയെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന സങ്കീർത്തനം 95 പ്രസംഗകൻ 3:7–11-ൽ ഉദ്ധരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ദൈവത്തിന്റെ “വിശ്രമം” യഥാർഥത്തിൽ എന്താണെന്ന് ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനം 95:11-ഉം ഉൽപത്തി 2:2-ഉം ചേർത്തുവയ്ക്കുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവർക്കെന്നതുപോലെതന്നെയാണ് നമുക്കും സുവിശേഷം ലഭിച്ചത്. … അവർക്കു പ്രയോജനപ്പെട്ടില്ല; കാരണം, അവർ അതു വിശ്വസിച്ചില്ല.” (4:2)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ ഇവിടെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഒരു കൂട്ടം, കേട്ടവരോടു വിശ്വാസത്താൽ ഒന്നിക്കാത്തവരെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു (എൻ.ആർ.എസ്.വി. ഇതു പിന്തുടരുന്നു); മറ്റൊന്ന്, കേൾക്കുന്നവരിൽ വിശ്വാസത്തോടു ചേരാത്ത സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു. പി.ഒ.സി. ലളിതമായ അർഥം നൽകുന്നു: അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. ഏതായാലും പ്രവർത്തിക്കാൻ വചനത്തിനു വിശ്വാസം വേണം.
“തന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ശേഷം ഏഴാം ദിവസം ദൈവം വിശ്രമിച്ചു.” (4:4)
ഉൽപത്തി 2:2. ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമം ക്ഷീണമല്ല; തന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ പൂർത്തീകരണവും ആനന്ദവുമാണ്. ഇതാണ് അവിടുന്ന് പങ്കുവയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
“ജോഷ്വ അവർക്കു വിശ്രമം കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ, പിന്നീട്, ദൈവം മറ്റൊരു ദിവസത്തെപ്പറ്റി പറയുമായിരുന്നില്ല.” (4:8)
ഗ്രീക്കിൽ ജോഷ്വയുടെ പേര് ഈയേസൂസ് ആണ്; ഈശോയുടെ പേരുതന്നെ. ആദ്യശ്രോതാക്കൾ ഇതു ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കും: ആദ്യത്തെ ജോഷ്വ ദേശത്തേക്കു നയിച്ചു; രണ്ടാമൻ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
“അതിനാൽ, ദൈവജനത്തിന് ഒരു സാബത്തുവിശ്രമം ലഭിക്കാനിരിക്കുന്നു.” (4:9)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഭാഗ്യജീവിതത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി “ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം” മതബോധനഗ്രന്ഥം എടുത്തുപറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 4:7–11; CCC 1720). മിശിഹായുടെ ഞായർ സാബത്തിന്റെ ആത്മീയസത്യം പൂർത്തിയാക്കുകയും നമ്മുടെ നിത്യവിശ്രമത്തെ വിളിച്ചറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2175). അങ്ങയിൽ വിശ്രമിക്കുംവരെ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം അസ്വസ്ഥമാണ് എന്നു ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ ആരംഭിക്കുന്നത്; നിത്യസാബത്തിന്റെ അതേ ദർശനത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹം ദൈവത്തിന്റെ നഗരം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതും (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസാ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം നേരിട്ടു വിവരിക്കുന്നില്ല. താൻ കണ്ടതു പറയുന്ന സ്നാപകന്റെ സാക്ഷ്യമാണ് അതു നൽകുന്നത്. “അടുത്ത ദിവസം” എന്ന വാക്കുകൾ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന സുവിശേഷത്തിന്റെ ആദ്യ ആഴ്ചയിലാണ് ഈ ഭാഗം (1:29, 35, 43). താൻ മിശിഹാ അല്ലെന്നു പുരോഹിതന്മാരോടും ലേവ്യരോടും യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (1:19–27). ഇപ്പോൾ തന്റെ നേരേ വരുന്നവനിലേക്ക് അദ്ദേഹം വിരൽചൂണ്ടുന്നു. ദനഹായുടെ കേന്ദ്രം അവിടുന്നാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അടുത്ത ദിവസം യേശു തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്.” (1:29)
മോശയ്ക്കു ജനത്തെ വഹിക്കാനായില്ല. ആർക്കും വഹിക്കാനാവാത്തത് കുഞ്ഞാടു വഹിക്കുന്നു: ജനത്തിന്റെ പരാതികൾ മാത്രമല്ല, ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ പാപം.
“ഞാനും ഇവനെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.” (1:31)
ഈശോയെ ഇസ്രായേലിനു വെളിപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ് യോഹന്നാന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ മുഴുവൻ ലക്ഷ്യം: അതാണ് ദനഹാ. താൻ അവിടുത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നു പ്രവാചകൻ രണ്ടുവട്ടം പറയുന്നു (31, 33); ആ അറിവ് ഒരു ദാനമായാണ് അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചത്.
“ആത്മാവ് പ്രാവിനെപ്പോലെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് അവന്റെ മേൽ ആവസിക്കുന്നത് താൻ കണ്ടു എന്നു യോഹന്നാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.” (1:32)
ഈ പ്രാവ് സൃഷ്ടിയിലെ ജലത്തിന്മേലുള്ള ആത്മാവിനെയോ (ഉൽപത്തി 1:2) പ്രളയത്തിനുശേഷമുള്ള നോഹയുടെ പ്രാവിനെയോ ഓർമിപ്പിച്ചേക്കാം. യോഹന്നാൻ അതു വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.
“ഞാൻ അതു കാണുകയും ഇവൻ ദൈവപുത്രനാണ് എന്നു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” (1:34)
പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. മിക്ക കൈയെഴുത്തുപ്രതികളും “ദൈവപുത്രൻ” എന്നു വായിക്കുന്നു; എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും അതു പിന്തുടരുന്നു. ചില പുരാതന സാക്ഷ്യങ്ങൾ “ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്തവൻ” എന്നു വായിക്കുന്നു. മറ്റു സുവിശേഷങ്ങളിൽ മാമ്മോദീസാവേളയിൽ പിതാവു പറയുന്നതിനോടു രണ്ടു സ്ഥാനപ്പേരുകളും യോജിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മൗനമായി കൊലയ്ക്കു നയിക്കപ്പെടുന്ന സഹനദാസനും ഇസ്രായേലിന്റെ രക്ഷയുടെ പ്രതീകമായ പെസഹാക്കുഞ്ഞാടും ഈശോതന്നെയാണെന്ന് യോഹന്നാന്റെ ഈ സ്ഥാനപ്പേര് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 608). ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസാ, ദൈവത്തിന്റെ സഹനദാസൻ എന്ന ദൗത്യത്തിന്റെ തുടക്കമാണെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 536). ഈ വാക്യം വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ അലക്സാണ്ഡ്രിയായിലെ വിശുദ്ധ സിറിൾ പറയുന്നു: ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ മുഴുവൻ പിതാവായ ദൈവത്തിനു നേടിക്കൊടുക്കാൻ ഒരേയൊരു കുഞ്ഞാട് എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരിച്ചു (ആശയം).
മോശയെപ്പോലെ ദൈവത്തോടു പരാതി പറയുന്നതു തെറ്റാണോ?
അല്ല. സങ്കീർത്തനങ്ങളും പ്രവാചകന്മാരും ഇത്തരം പ്രാർഥനകൾകൊണ്ടു നിറഞ്ഞതാണ്; ശാസിക്കാതെ സഹായംകൊണ്ടാണ് ദൈവം മോശയ്ക്കു മറുപടി നൽകുന്നത്. ജനം ചെയ്തതു വ്യത്യസ്തമാണ്: അവർ ദൈവത്തിനു പുറംതിരിഞ്ഞ് അവിടുത്തേക്കെതിരേ പരാതിപ്പെട്ടു; മോശ ദൈവത്തിനു നേരേ മുഖംതിരിച്ച് അവിടുത്തോടു പരാതി പറയുന്നു (CCC 2574–2577 കാണുക).
ഹെബ്രായലേഖനം അനുസരിച്ച് യഹൂദർക്കു ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമം നഷ്ടപ്പെട്ടോ?
ഇല്ല. മുന്നറിയിപ്പ് മരുഭൂമിയിലെ ഒരു തലമുറയെക്കുറിച്ചാണ്; അതു പറയുന്നതു ക്രൈസ്തവശ്രോതാക്കളോടുമാണ്: “നാം ഭയപ്പെടണം” (4:1). അതേ അപകടം സഭയിലും പ്രസംഗകൻ കാണുന്നു. ദൈവം ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കാത്ത ഇസ്രായേലുമായുള്ള ഉടമ്പടിയെ സഭ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839).
ലോകത്തിന്റെ പാപം ഈശോ നീക്കുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴും പാപം?
കുഞ്ഞാടിന്റെ ബലി പൂർണമാണ്; അതിന്റെ ശക്തി ഓരോ പാപിയിലും എത്തുന്നു. എന്നാൽ അത് ആരെയും നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല. വിശ്വാസത്തിലൂടെയും മാമ്മോദീസായിലൂടെയും അനുതാപത്തിലൂടെയും നാം അതു സ്വീകരിക്കുന്നു; അവസാനംവരെ നമ്മിൽ പോരാട്ടം തുടരുന്നു (CCC 1426, 1264). അതുകൊണ്ടാണ് നാം നോമ്പുനോക്കുകയും പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യുന്നത്.
നാളെ മൂന്നുനോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പേർഷ്യയിലെ ഒരു മഹാമാരി ജനത്തിന്റെ ഉപവാസത്തിനും പ്രാർഥനയ്ക്കും ശേഷം അവസാനിച്ചതു മുതൽ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യം ഇത് ആചരിച്ചുപോരുന്നു. യോനായുടെ കടൽയാത്രയെ അനുസ്മരിക്കുന്ന കപ്പൽപ്രദക്ഷിണത്തോടെ കുറവിലങ്ങാട് മൂന്നുനോമ്പ് കേരളത്തിൽ ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ദനഹാക്കാലത്തെ ഈ ഞായറാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാന നോമ്പിനെ ശരിയായ വെളിച്ചത്തിൽ നിർത്തുന്നു: സ്വന്തം ശക്തികൊണ്ടു നമ്മെത്തന്നെ വഹിക്കാനല്ല നാം നോമ്പുനോക്കുന്നത്; നമ്മുടെ ഭാരം അതു വഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞാടിനെ ഏൽപിക്കാനാണ്. കുട്ടികൾക്കും പ്രായമായവർക്കും യോജിച്ച രീതിയിൽ നോമ്പ് ആചരിക്കാനും സ്വന്തം രൂപതയുടെ നിർദേശങ്ങൾ പാലിക്കാനും വൈദികരും മതാധ്യാപകരും കുടുംബങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കാം. സഭൈക്യവാരവും നാളെ ആരംഭിക്കുന്നു.