18 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ്. ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ കരവേലയാണ്.” ഏശയ്യാ 64:8
നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസമായ മൂന്നുനോമ്പ് ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. ഒരു മഹാമാരിയുടെ കാലത്ത് പൗരസ്ത്യസഭ ഉപവസിച്ച് ദൈവകാരുണ്യത്തിനായി യാചിച്ചതിൽനിന്നാണ് ഇതിന്റെ തുടക്കം. അത്തരമൊരു പ്രാർഥനയ്ക്കുള്ള വാക്കുകൾ ഒന്നാം വായന നമുക്കു തരുന്നു. പ്രവാസത്തിൽനിന്നു മടങ്ങിയ ജനം തകർന്ന നഗരം കണ്ടു നിലവിളിക്കുന്നു: “ആകാശം പിളർന്ന് ഇറങ്ങി വരണമേ!” അവർ ഒന്നും മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല: തങ്ങളുടെ സത്പ്രവൃത്തികൾപോലും മലിനവസ്ത്രംപോലെയാണ്; ഇലപോലെ തങ്ങൾ കൊഴിയുന്നു. എങ്കിലും ഒരു സത്യം അവർ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു: “എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ്.” അവർ യാചിക്കുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ തിൻമകൾ എന്നേക്കും ഓർമിക്കരുതേ! ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ ജനമാണെന്നു സ്മരിക്കണമേ!” വയലുകൾ ശൂന്യമായാലും പ്രാർഥന നിർത്താത്ത വിശ്വാസം ഹബക്കുക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഞാൻ കർത്താവിൽ ആനന്ദിക്കും.
രാജാക്കന്മാർക്കും ഭരണാധികാരികൾക്കുംപോലും വേണ്ടി, എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി, അപേക്ഷകളും യാചനകളും മാധ്യസ്ഥ്യപ്രാർഥനകളും കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രങ്ങളും അർപ്പിക്കണമെന്നു പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു; കാരണം, “എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.” ഇതുതന്നെയാണ് നിനിവേക്കാരുടെ യാചനാനോമ്പ്: ലോകം മുഴുവനുംവേണ്ടി സഭ പ്രാർഥിക്കുന്നു. എന്നാൽ കരുണ നിഷേധിക്കുന്നവന്റെ കരുണയ്ക്കായുള്ള പ്രാർഥന പൊള്ളയാണെന്ന് ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. പതിനായിരം താലന്തിന്റെ കടം ഇളച്ചുകിട്ടിയ സേവകൻ നൂറു ദനാറയ്ക്കുവേണ്ടി സഹസേവകന്റെ കഴുത്തിനു പിടിക്കുന്നു. യജമാനൻ ചോദിക്കുന്നു: “ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ?” സഹോദരനോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കാത്തവരോട് സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. നമ്മുടെ നോമ്പ് ക്ഷമയോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. സഭൈക്യവാരവും ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു: തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഓർക്കരുതേ എന്നു ദൈവത്തോടു യാചിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾ പരസ്പരം ക്ഷമിക്കാൻ പഠിക്കണം.
വിഷയം: “എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്;”
നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം ആരംഭിക്കുന്നു: കാരുണ്യത്തിനായുള്ള പ്രാർഥന, എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥന, പരസ്പരമുള്ള കരുണ.
“എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ്. ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ കരവേലയാണ്.” ഏശയ്യാ 64:8
“എന്നാൽ, പരമമായ ശക്തി ദൈവത്തിൻേറതാണ്, ഞങ്ങളുടേതല്ല എന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഈ നിധി മൺപാത്രങ്ങളിലാണ് ഞങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്.” 2 കോറിന്തോസ് 4:7
ജീവിതത്തിൽ: ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിലെ കളിമണ്ണായി, കഴിയുന്നത്ര പൂർണമായി മൂന്നുനോമ്പ് ആചരിക്കുക.
“ഞാൻ നിങ്ങളെ അടിമകളായി അയച്ചിരിക്കുന്ന നഗരങ്ങളുടെ സമാധാനത്തിനായിയത്നിക്കുവിൻ; അവയ്ക്കുവേണ്ടി കർത്താവിനോടു പ്രാർഥിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമം അവയുടെ ക്ഷേമത്തെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്.” ജറെമിയാ 29:7
“ഇത് ഉത്തമവും നമ്മുടെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ സ്വീകാര്യവുമത്രേ. എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.” 1 തിമോത്തേയോസ് 2:3–4
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിന്റെ ഓരോ ദിവസവും നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനും നേതാക്കൾക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“അയൽക്കാരന്റെ തിൻമകൾ ക്ഷമിച്ചാൽ നീ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾനിന്റെ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കപ്പെടും.” പ്രഭാഷകൻ 28:2
“ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ?” മത്തായി 18:33
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പ് അവസാനിക്കുംമുൻപ് ഒരാളോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുക.
നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയുള്ള കാരുണ്യയാചനയാണ്.
കരുണ യാചിക്കുന്ന നാം കരുണ കാണിക്കണം.
തീരുമാനം: മൂന്നുനോമ്പിനിടെ നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക; കുമ്പസാരിക്കുംമുൻപ് ക്ഷമിക്കുക.
പ്രിയരേ, നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസമായ മൂന്നുനോമ്പ് ഇന്നു നാം ആരംഭിക്കുന്നു. ഒരു മഹാമാരിയുടെ കാലത്ത് ജനം ഉപവസിച്ച് ദൈവകാരുണ്യത്തിനായി യാചിച്ചപ്പോഴാണ് നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യസഭ ആദ്യമായി ഇത് ആചരിച്ചത്. ആ പ്രാർഥനയ്ക്കുള്ള വാക്കുകൾ ഒന്നാം വായന നമുക്കു തരുന്നു.
പ്രവാസത്തിൽനിന്നു മടങ്ങിയ ജനം തകർന്ന നഗരം കണ്ടു നിലവിളിക്കുന്നു: കർത്താവേ, ആകാശം പിളർന്ന് ഇറങ്ങിവരണമേ! അവർ ഏറ്റുപറയുന്നു: ഞങ്ങളുടെ സത്പ്രവൃത്തികൾ മലിനവസ്ത്രംപോലെയാണ്; ഇലപോലെ ഞങ്ങൾ കൊഴിയുന്നു. പിന്നെ ഒരു വഴിത്തിരിവ്: എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ് (ഏശ 64:8). കുശവന്റെ കൈയിൽത്തന്നെ ഇരുന്നാൽ ഉടഞ്ഞ പാത്രവും വീണ്ടും മെനഞ്ഞെടുക്കപ്പെടും.
അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കാതെയും വയലുകൾ വിളയാതെയും ഇരിക്കുമ്പോഴും ദൈവത്തിൽ ആനന്ദിക്കാൻ ഹബക്കുക്ക് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ രാജാക്കന്മാർക്കും അധികാരികൾക്കും എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കണമെന്നു പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (1 തിമോ 2:4). ലോകം മുഴുവനുംവേണ്ടി സഭ മുഴുവനും പ്രാർഥിക്കുന്നതാണ് ഈ നോമ്പ്.
എന്നാൽ ഈശോ കഠിനമായ ഒരു ഉപമ പറയുന്നു. ഒരിക്കലും വീട്ടാനാവാത്ത കടം ഇളച്ചുകിട്ടിയ സേവകൻ ചെറിയൊരു തുകയ്ക്കുവേണ്ടി സഹസേവകന്റെ കഴുത്തു ഞെരിക്കുന്നു. യജമാനൻ ചോദിക്കുന്നു: ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ? (മത്താ 18:33). നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ഓർക്കരുതേ എന്നു ദൈവത്തോടു യാചിക്കുന്ന നമുക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങളുടെ പട്ടിക സൂക്ഷിക്കാനാവില്ല.
സഭൈക്യവാരവും ഇന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലും ഇടവകകളിലും വിഭജിതരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കിടയിലും നമ്മുടെ നോമ്പ് ക്ഷമയോടെ ആരംഭിക്കട്ടെ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു രാജാവ് ഒരാളുടെ വലിയ കടം ഇളച്ചുകൊടുത്തു; പക്ഷേ അയാൾ കൂട്ടുകാരന്റെ ചെറിയ കടം ക്ഷമിച്ചില്ല. ദൈവം നമ്മോടു ക്ഷമിക്കുന്നതുപോലെ നാമും ക്ഷമിക്കണമെന്ന് ഈശോ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആരോടെങ്കിലും സോറി പറയാനോ ക്ഷമിക്കാനോ ഉണ്ടോ?
കരുണാമയനായ പിതാവേ, ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ്. നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ തിന്മകൾ എന്നേക്കും ഓർമിക്കരുതേ. എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷമ ലഭിച്ചതുപോലെ ക്ഷമിക്കുന്ന ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ കാരുണ്യത്തിൽ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികളെയും ഒന്നാക്കണമേ. ആമേൻ.
ഇന്നു മൂന്നുനോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു. നാശക്കൂമ്പാരത്തിൽനിന്നു ദൈവത്തെ വിളിക്കുന്ന ജനത്തിന്റെ ശബ്ദമാണ് നാം ആദ്യം കേൾക്കുന്നത്: “കർത്താവേ, ആകാശം പിളർന്ന് ഇറങ്ങി വരണമേ!” എല്ലാം പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ ആശ്രയത്തോടെ ഹബക്കുക്ക് മറുപടി പറയുന്നു: “എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കും.” “എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണ”മെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനാൽ, തിമോത്തേയോസിനുള്ള ഒന്നാം ലേഖനം നോമ്പിനെ പുറത്തേക്കു തിരിക്കുന്നു: എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയിലേക്ക്. എല്ലാ കരുണയുടെയും വ്യവസ്ഥ ഈശോ പറയുന്നു: ക്ഷമിക്കപ്പെട്ട സേവകൻ ക്ഷമിക്കണം. നോമ്പിന്റെ ആദ്യപാഠം ഇതാണ്: നാം കരുണ യാചിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ നമുക്കു തരാനുള്ളത് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യാ 63:7–64:12 ഒരു നീണ്ട വിലാപപ്രാർഥനയാണ്. ഏശയ്യായുടെ ഈ അവസാന അധ്യായങ്ങൾ (56–66) പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനുശേഷമുള്ളവയാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; അന്നു ജറുസലെം ദരിദ്രമായിരുന്നു, ദേവാലയം തകർന്നുകിടക്കുകയോ ഉയർന്നുതുടങ്ങുകയോ ആയിരുന്നു. ഈ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ, അഗ്നിക്കിരയായ “വിശുദ്ധവും മനോഹരവുമായ ആലയ”ത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു (64:11). ഹീബ്രു ബൈബിളിൽ വാക്യസംഖ്യ ഒന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്; ഇവിടത്തെ 64:1 അവിടെ 63:19 ആണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവേ, ആകാശം പിളർന്ന് ഇറങ്ങി വരണമേ! അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പർവതങ്ങൾ വിറകൊള്ളട്ടെ!” (64:1)
സീനായ് ഓർമിച്ച്, അതു വീണ്ടും സംഭവിക്കാൻ ജനം യാചിക്കുന്നു. ഇതാണ് നോമ്പിന്റെ ആഗ്രഹം: ചുറ്റുപാടുകളുടെ മാറ്റമല്ല ആദ്യം, ദൈവത്തിന്റെതന്നെ വരവ്.
“അങ്ങ് കോപിച്ചു; കാരണം, ഞങ്ങൾ പാപംചെയ്തു.” (64:5)
ഈ വാക്യത്തിന്റെ ഹീബ്രു പാഠം പ്രസിദ്ധമാംവിധം ദുർഗ്രഹമാണ്; വിവർത്തനങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്; പി.ഒ.സി.യും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും ഇവിടെ ഒരുപോലെയല്ല. ദൈവത്തിന്റെ മൗനവും നമ്മുടെ പാപവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തോടു പ്രാർഥന സത്യസന്ധമായി മല്ലിടുന്നു.
“ഇലപോലെ ഞങ്ങൾ കൊഴിയുന്നു. കാറ്റെന്നപോലെ, ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പറപ്പിച്ചുകളയുന്നു.” (64:6)
“എന്നാലും, കർത്താവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; ഞങ്ങൾ കളിമണ്ണും അങ്ങ് കുശവനുമാണ്.” (64:8)
“എന്നാലും” എന്ന വാക്കിലാണ് പ്രാർഥന മുഴുവൻ തിരിയുന്നത്. വസ്തുതകൾ ഒന്നും മാറിയിട്ടില്ല. ജനം ആരെ നോക്കുന്നു എന്നതാണ് മാറിയത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും തന്റെ ജനവുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്തവനും എന്ന നിലയിൽ ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തെ “പിതാവ്” എന്നു വിളിച്ചു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 238). യഥാർഥ മാനസാന്തരം ഹൃദയത്തിന്റെ തിരിയലായി ആരംഭിക്കുന്നു; വീണ്ടും തുടങ്ങാനുള്ള ശക്തി നൽകുന്നതു ദൈവമാണ് (CCC 1431–1432). “കണ്ണു കാണാത്തതിനെ”ക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ നാലാം വാക്യത്തിന്റെ ഭാഷ പൗലോസ് സ്വീകരിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 2:9).
പശ്ചാത്തലം.
ബാബിലോൺ ഉയർന്നുവന്ന ബി.സി. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലാണ് ഹബക്കുക്കിനെ സാധാരണ കാലഗണന ചെയ്യുന്നത്. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ അനീതിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ദൈവത്തോടു തർക്കിക്കുന്നു; 2:4-ൽ നീതിമാൻ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും എന്ന വലിയ വചനം ലഭിക്കുന്നു. മൂന്നാം അധ്യായം സ്വന്തം ശീർഷകവും സംഗീതസൂചനകളുമുള്ള ഒരു സങ്കീർത്തനമാണ് (3:1, 19). പുറപ്പാടിലെന്നപോലെ തന്റെ ജനത്തെ രക്ഷിക്കാൻ യോദ്ധാവായി വരുന്ന ദൈവത്തെ അതു ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അത്തിവൃക്ഷം പൂക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, മുന്തിരിയിൽ ഫലങ്ങളില്ലെങ്കിലും, ഒലിവുമരത്തിൽ കായ്കൾ ഇല്ലാതായാലും വയലുകളിൽ ധാന്യം വിളയുന്നില്ലെങ്കിലും ആട്ടിൻകൂട്ടം ആലയിൽ അറ്റുപോയാലും കന്നുകാലികൾ തൊഴുത്തിൽ ഇല്ലാതായാലും ഞാൻ കർത്താവിൽ ആനന്ദിക്കും.” (3:17)
ഒരു പുരാതന കൃഷിയിടത്തിലെ ആഹാരത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയുന്നു; എല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മഹാമാരിയോ ആക്രമണമോ ഒന്നും ബാക്കിവയ്ക്കാത്തപ്പോൾ ഇങ്ങനെയായിരിക്കും.
“എന്റെ രക്ഷകനായ ദൈവത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കും.” (3:18)
ഇവിടെ ആനന്ദം സംഭവങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്ന വികാരമല്ല; ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു തീരുമാനമാണ്. ലൂക്കാ 1:47-ലെ മറിയത്തിന്റെ ഗീതത്തിന് സമാനമായ ഒരു സ്വരമുണ്ട്.
“കർത്താവായ ദൈവമാണ് എന്റെ ബലം.” (3:19)
ഈ ചിത്രം സങ്കീർത്തനം 18:33-ലും കാണാം. വിറച്ചുനിന്ന മനുഷ്യൻ (3:16) ഇപ്പോൾ ഉന്നതങ്ങളിൽ നടക്കുന്നു; ചുറ്റും ഒന്നും മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ദൈവത്തിന്റെ നഗരം എന്ന കൃതിയിൽ (18.32) ഈ ഗീതത്തെ മിശിഹായെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനമായി വായിക്കുന്നു (ആശയം). പ്രത്യാശ നമ്മെ നിരാശയിൽനിന്നു കാക്കുന്നു എന്നും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേളകളിൽ താങ്ങുന്നു എന്നും (CCC 1818), പരീക്ഷകളിലും അതു സന്തോഷം നൽകുന്നു എന്നും (CCC 1820) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
സഭാജീവിതത്തിനുള്ള നിർദേശങ്ങളാണ് ഈ ലേഖനം. പാരമ്പര്യം പൗലോസിനെ ഗ്രന്ഥകർത്താവായി പറയുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ നാമത്തിൽ എഴുതിയ ഒരു ശിഷ്യനിൽനിന്നാണ് ഇതെന്ന് ഇന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; മറ്റു ചിലർ പൗലോസുതന്നെയാണ് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് എന്നതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ഏതായാലും ദൈവനിവേശിതമായ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. വിജാതീയ ഭരണാധികാരികളുടെ കീഴിലെ ചെറിയ ന്യൂനപക്ഷമായിരുന്നു ക്രൈസ്തവർ; ആർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ അവരോടു പറയുന്നുവോ ആ “രാജാക്കന്മാർ” അവരെ പീഡിപ്പിച്ചവരും ആകാമായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി … മാധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനകളും ഉപകാരസ്മരണകളും അർപ്പിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആദ്യമേ ആഹ്വനം ചെയ്യുന്നു.” (2:1)
ഈ ഭാഗത്ത് “എല്ലാവർക്കും” എന്ന വാക്ക് ആവർത്തിക്കുന്നു: എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി പ്രാർഥന, എല്ലാവരുടെയും രക്ഷ, എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മോചനമൂല്യം. സഭയുടെ പ്രാർഥനയ്ക്കു പുറത്ത് ആരുമില്ല.
“എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും സത്യം അറിയണമെന്നും ആണ് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.” (2:4)
മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവഹിതം ഏറ്റവും വ്യക്തമാക്കുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ ഒന്ന്. ഇസ്രായേലിനു പുറത്തുള്ള നിനിവേക്കാരുടെ നോമ്പും അതേ ഹിതം കാണിക്കുന്നു.
“ദൈവത്തിനും മനുഷ്യർക്കും മധ്യസ്ഥനായി ഒരുവനെയുള്ളു: മനുഷ്യനായ യേശുക്രിസ്തു.” (2:5)
“മനുഷ്യൻ” എന്ന വാക്കിന് ഊന്നലുണ്ട്. നമ്മിലൊരാളായി, വിടവിന്റെ നമ്മുടെ വശത്തുനിന്നാണ് അവിടുന്ന് മധ്യസ്ഥനാകുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മിശിഹായാണ് “ഏക മധ്യസ്ഥൻ” എന്നും (CCC 618), എല്ലാവരും രക്ഷപ്രാപിക്കണം എന്ന ദൈവഹിതത്തിൽനിന്നാണ് സഭയുടെ ദൗത്യം എന്നും (CCC 851), ക്രൈസ്തവ മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയ്ക്ക് അതിരുകളില്ലെന്നും, നമ്മെ ദ്രോഹിക്കുന്നവർപോലും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്നും (CCC 2635–2636) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെയും വിശുദ്ധരുടെയും പ്രാർഥന മിശിഹായുടെ ഏകമധ്യസ്ഥതയെ കുറയ്ക്കുന്നില്ല, അതിനെ ആശ്രയിച്ചുനിന്ന് അതിന്റെ ശക്തി കാണിക്കുന്നു എന്നു രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 60).
പശ്ചാത്തലം.
സഭാജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഭാഷണമാണ് മത്തായി 18. എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം, ഏഴുപ്രാവശ്യമോ എന്നു പത്രോസ് ചോദിച്ചുകഴിഞ്ഞു. എഴുപത്തേഴു പ്രാവശ്യം എന്ന് ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നു (18:21–22). എന്തുകൊണ്ടെന്നു പത്രോസിനു മനസ്സിലാകാനാണ്, മത്തായിയിൽ മാത്രമുള്ള ഈ ഉപമ അവിടുന്ന് പറയുന്നത്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവനെ വിട്ടയയ്ക്കുകയും കടം ഇളച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.” (18:27)
“അവൻ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ, തനിക്കു നൂറു ദനാറ നൽകാനുണ്ടായിരുന്ന … സഹസേവകരിലൊരുവനെ കണ്ടുമുട്ടി.” (18:28)
നൂറു ദനാറ ഏകദേശം മൂന്നു മാസത്തെ കൂലിയാണ്; ഒരു ദരിദ്രന് അതു ചെറിയ കാര്യമല്ല. ഒന്നാമത്തേതിനോടു താരതമ്യം ചെയ്താൽ അത് ഏതാണ്ട് ഒന്നുമല്ല. രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ അവൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾതന്നെയാണ് സഹസേവകനും പറയുന്നത് (26, 29). അതാണ് കാര്യം.
“ഞാൻ നിന്നോടു കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ നീയും നിന്റെ സഹസേവകനോടു കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലേ?” (18:33)
ഉപമ മുഴുവൻ ഈ ഒറ്റ ചോദ്യത്തിലുണ്ട്. കർത്തൃപ്രാർഥനയിലെ അതേ “പോലെ”യാണിത് (മത്തായി 6:12).
“നിങ്ങൾ സഹോദരനോടു ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവ് നിങ്ങളോടും ഇതുപോലെതന്നെ പ്രവർത്തിക്കും.” (18:35)
ഇത് ഉപമയുടെ ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്; ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവവിവരണമല്ല. സഹോദരനുനേരേ അടഞ്ഞ ഹൃദയം, തനിക്ക് ആവശ്യമായ കരുണയ്ക്കുനേരേയും അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നാണ് അതു പറയുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സഭാകൂട്ടായ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള കർത്താവിന്റെ പ്രബോധനത്തിന്റെ മകുടമാണ് ഈ ഉപമ എന്നും, “ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലാണ്” എല്ലാം കെട്ടപ്പെടുകയും അഴിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2843). ദ്രോഹം തോന്നാതിരിക്കാനോ മറക്കാനോ നമുക്കു കഴിയില്ലെങ്കിലും, പരിശുദ്ധാത്മാവിനു സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്ന ഹൃദയം മുറിവിനെ കരുണയാക്കി മാറ്റുന്നു (CCC 2843). മറ്റുള്ളവർക്കുനേരേ കഠിനമാക്കിയ ഹൃദയത്തിൽ ദൈവകരുണയ്ക്ക് എത്താനാവില്ല (CCC 2840).
ഈ മൂന്നു ദിവസം നാം എന്തിനു നോമ്പുനോക്കുന്നു?
നിനിവേക്കാർ ചെയ്തതുതന്നെ സഭ ചെയ്യുന്നു: എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് തിന്മയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞ് കരുണ യാചിക്കുന്നു. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പേർഷ്യയിലെ ഒരു മഹാമാരി ജനത്തിന്റെ ഉപവാസത്തിനും പ്രാർഥനയ്ക്കും ശേഷം അവസാനിച്ചതിൽനിന്നാണ് പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ ഇതിന്റെ തുടക്കം. വലിയ നോമ്പിനുള്ള ഒരുക്കവും സഭയുടെ അനുതാപത്തിലെ പങ്കാളിത്തവുമാണിത് (CCC 1438).
മിശിഹാ മാത്രമാണ് മധ്യസ്ഥനെങ്കിൽ വിശുദ്ധരോടു പ്രാർഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നത് എന്തിന്?
മിശിഹായുടെ ഏകമധ്യസ്ഥത അതിൽ നമ്മുടെ പങ്കാളിത്തത്തെ ഒഴിവാക്കുന്നില്ല. തനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ പൗലോസ് സഭകളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ (റോമാ 15:30), ഒരു സ്നേഹിതനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെയാണ് വിശുദ്ധരോട് അപേക്ഷിക്കുന്നതും. എല്ലാ മാധ്യസ്ഥ്യവും മിശിഹായിൽനിന്ന് ഒഴുകി അവിടുത്തേക്കുതന്നെ മടങ്ങുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 60, 62; CCC 970).
എന്നെ തുടർന്നും ദ്രോഹിക്കുന്നയാളോടു ക്ഷമിച്ച് ഞാൻ അപകടത്തിൽ തുടരണോ?
ക്ഷമിക്കുക എന്നാൽ ചെയ്തതിനെ അംഗീകരിക്കുകയല്ല; നീതിയുടെയോ സംരക്ഷണത്തിന്റെയോ ആവശ്യം അത് ഇല്ലാതാക്കുന്നുമില്ല. അപകടത്തിൽനിന്നു മാറിനിൽക്കാം, ചിലപ്പോൾ മാറിനിൽക്കുകയും വേണം; എങ്കിലും ദ്രോഹിച്ചയാൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാം. ക്ഷമ പലപ്പോഴും സമയമെടുക്കുന്ന കൃപയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. നല്ല ഒരു വൈദികനോ ഉപദേശകനോ സഹായിക്കാനാകും.
മാർത്തോമ്മാ നസ്രാണികൾ ഏറ്റവും വിലമതിക്കുന്ന നോമ്പുകളിൽ ഒന്നാണ് മൂന്നുനോമ്പ്, നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം. നമ്മുടെ ദേവാലയങ്ങൾ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നിറയുന്നു; കുറവിലങ്ങാട്ടേക്കു തീർഥാടകർ ധാരാളമായി എത്തുന്നു. സഭ ആവശ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ, സ്വന്തം രൂപതയുടെ നിർദേശങ്ങളനുസരിച്ച് ഇതു നോക്കുക; അതിനോടൊപ്പം പ്രാർഥനയും കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളും ചേരട്ടെ. ഇന്നു സഭൈക്യവാരത്തിന്റെ ആദ്യദിവസവുമാണ്. “എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി” പ്രാർഥിക്കുക എന്ന വചനം നേരിട്ടു ബാധകമാണ്: മറ്റു സഭകളിലെ ക്രൈസ്തവ സഹോദരങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും രാഷ്ട്രനേതാക്കൾക്കുവേണ്ടിയും, പല നാടുകളിലും സഹിക്കുന്നവർക്കും അവരെ ദ്രോഹിച്ചവർക്കുംവേണ്ടിയും നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു.