19 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“ആ ചുങ്കക്കാരനാകട്ടെ, ദൂരെനിന്നു സ്വർഗത്തിലേക്കു കണ്ണുകൾ ഉയർത്താൻ പോലും ധൈര്യപ്പെടാതെ, മാറത്തടിച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ എന്നു പ്രാർഥിച്ചു.” ലൂക്കാ 18:13
നോമ്പിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം, യഥാർഥ ഉപവാസം എങ്ങനെയിരിക്കണമെന്നു വായനകൾ കാണിച്ചുതരുന്നു. മിസ്പായിൽ സാമുവൽ ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നു: “പൂർണഹൃദയത്തോടെ നിങ്ങൾ കർത്താവിങ്കലേക്കു തിരിയേണ്ടതിന് അന്യദേവൻമാരെയും അസ്താർത്തെദേവതകളെയും ബഹിഷ്കരിക്കണം.” ജനം വെള്ളം കോരി കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ പകരുന്നു; ആ ദിവസം മുഴുവൻ ഉപവസിക്കുന്നു; തങ്ങൾ കർത്താവിനെതിരായി പാപം ചെയ്തുപോയെന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നു. ഫിലിസ്ത്യർ ആക്രമിക്കാൻ വരുമ്പോൾ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിരന്തരം പ്രാർഥിക്കണമേ എന്ന് അവർ സാമുവലിനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു; അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു; കർത്താവ് അവന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കുന്നു. പ്രാർഥന കേൾക്കപ്പെടാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഏശയ്യാ വിശദീകരിക്കുന്നു: “രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം കർത്താവിന്റെ കരം കുറുകിപ്പോയിട്ടില്ല. കേൾക്കാനാവാത്തവിധം അവിടുത്തെ കാതുകൾക്കു മാന്ദ്യം സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. നിന്റെ അകൃത്യങ്ങൾ നിന്നെയും ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ അകറ്റിയിരിക്കുന്നു;” ആ മതിലുകൾ ഇടിച്ചുനീക്കുന്ന ജോലിയാണ് ഉപവാസം.
പിന്നെ പ്രാർഥിക്കുന്ന രണ്ടു മനുഷ്യരെ ഈശോ കാണിക്കുന്നു. ഫരിസേയൻ ഗൗരവമുള്ള ഒരു മതഭക്തനാണ്: ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുപ്രാവശ്യം അവൻ ഉപവസിക്കുന്നു; സമ്പാദിക്കുന്നതിന്റെയെല്ലാം ദശാംശം കൊടുക്കുന്നു. എന്നാൽ തന്നെത്തന്നെ മറ്റുള്ളവരോടും ആ ചുങ്കക്കാരനോടും താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടാണ് അവന്റെ പ്രാർഥന. ചുങ്കക്കാരനോ, ദൂരെ നിന്ന് ഇത്രമാത്രം പറയുന്നു: ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ. നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവനായി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്നത് അവനാണ്; “തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്നവൻ താഴ്ത്തപ്പെടും; തന്നെത്തന്നെതാഴ്ത്തുന്നവൻ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” ഇത്തരം എളിമയുടെ ഫലം പൗലോസ് കാണിച്ചുതരുന്നു: നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളെ സജീവബലിയായി സമർപ്പിക്കുന്നു; മനസ്സിന്റെ നവീകരണംവഴി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു; ഉചിതമായതിലധികം നമ്മെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാതിരിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു; കാരണം, “നാം പലരാണെങ്കിലും ക്രിസ്തുവിൽ ഏകശരീരമാണ്.” നമ്മെ അഹങ്കാരികളാക്കുന്ന നോമ്പ് ഫരിസേയന്റെ നോമ്പാണ്; നമ്മെ എളിമയുള്ളവരും മറ്റുള്ളവരോട് ഒന്നായവരുമാക്കുന്ന നോമ്പാണ് ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഈ സഭൈക്യവാരത്തിൽ ചുങ്കക്കാരന്റെ പ്രാർഥന വിഭജിതരായ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പ്രാർഥനകൂടിയാണ്.
വിഷയം: “ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ”
ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്ന ഉപവാസം: പൂർണഹൃദയം, ഇടിച്ചുനീക്കിയ മതിലുകൾ, എളിമയുള്ള പ്രാർഥന.
“പൂർണഹൃദയത്തോടെ നിങ്ങൾ കർത്താവിങ്കലേക്കു തിരിയേണ്ടതിന് അന്യദേവൻമാരെയും അസ്താർത്തെദേവതകളെയും ബഹിഷ്കരിക്കണം. നിങ്ങളെ പൂർണമായി ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുവിൻ. അവിടുത്തെമാത്രം ആരാധിക്കുവിൻ.” 1 സാമുവൽ 7:3
“ദൈവത്തോടു ചേർന്നുനിൽക്കുവിൻ; അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടും ചേർന്നുനിൽക്കും. പാപികളേ, നിങ്ങൾ കരങ്ങൾ ശുചിയാക്കുവിൻ. സന്ദിഗ്ധമനസ്കരേ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ശുചിയാക്കുവിൻ.” യാക്കോബ് 4:8
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പുകാലത്ത് ഒരു വിഗ്രഹം നീക്കിക്കളയുക.
“രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം കർത്താവിന്റെ കരം കുറുകിപ്പോയിട്ടില്ല. കേൾക്കാനാവാത്തവിധം അവിടുത്തെ കാതുകൾക്കു മാന്ദ്യം സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. നിന്റെ അകൃത്യങ്ങൾ നിന്നെയും ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ അകറ്റിയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപങ്ങൾ അവിടുത്തെ മുഖം നിന്നിൽനിന്നു മറച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവിടുന്ന് നിന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കുന്നില്ല.” ഏശയ്യാ 59:1–2
“നിങ്ങൾ ഈലോകത്തിന് അനുരൂപരാകരുത്; പ്രത്യുത, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ നവീകരണംവഴി രൂപാന്തരപ്പെടുവിൻ. ദൈവഹിതം എന്തെന്നും, നല്ലതും പ്രീതിജനകവും പരിപൂർണവുമായത് എന്തെന്നും വിവേചിച്ചറിയാൻ അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു സാധിക്കും.” റോമാ 12:2
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി മനസ്സാക്ഷി പരിശോധിച്ച് മതിലുകൾക്കു പേരിടുക.
“ഉരുകിയ മനസ്സാണു ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമായ ബലി; ദൈവമേ, നുറുങ്ങിയ ഹൃദയത്തെ അങ്ങു നിരസിക്കുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 51:17
“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവൻ ആ ഫരിസേയനെക്കാൾ നീതികരിക്കപ്പെട്ടവനായി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. എന്തെന്നാൽ, തന്നെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്നവൻ താഴ്ത്തപ്പെടും; തന്നെത്തന്നെതാഴ്ത്തുന്നവൻ ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” ലൂക്കാ 18:14
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു പലപ്രാവശ്യം ചുങ്കക്കാരന്റെ പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.
നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ പണിത മതിലുകൾ ഉപവാസം ഇടിച്ചുനീക്കുന്നു.
ദൈവം സ്വീകരിക്കുന്ന ഉപവാസം എളിമയുള്ളതും നമ്മെ മറ്റുള്ളവരോട് ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച നിന്റെ ഉപവാസത്തെക്കുറിച്ച് ആരോടും പറയാതെ ദൈവത്തോടു മാത്രം പറയുക.
പ്രിയരേ, നോമ്പിന്റെ ഈ രണ്ടാം ദിവസം വായനകൾ ചോദിക്കുന്നു: ഏതുതരം ഉപവാസമാണ് ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നത്? മിസ്പായിൽ സാമുവൽ ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നു: പൂർണഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിങ്കലേക്കു തിരിയാൻ അന്യദേവന്മാരെ ബഹിഷ്കരിക്കുവിൻ (1 സാമു 7:3). ജനം കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വെള്ളം പകരുന്നു, ഉപവസിക്കുന്നു, ഏറ്റുപറയുന്നു: ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെതിരായി പാപം ചെയ്തുപോയി. സാമുവൽ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു; കർത്താവ് ഉത്തരം നൽകുന്നു.
ദൈവം കേൾക്കുന്നില്ലെന്നു പരാതിപ്പെടുന്നവരോട് ഏശയ്യാ പറയുന്നു: രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം കർത്താവിന്റെ കരം കുറുകിപ്പോയിട്ടില്ല; നിന്റെ അകൃത്യങ്ങളാണ് നിന്നെയും ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ അകറ്റിയിരിക്കുന്നത് (ഏശ 59:1–2). ആ മതിലുകൾ ഓരോ കല്ലായി ഇടിച്ചുനീക്കുന്ന ജോലിയാണ് ഉപവാസം.
പിന്നെ പ്രാർഥിക്കുന്ന രണ്ടുപേരെക്കുറിച്ച് ഈശോ പറയുന്നു. ഫരിസേയൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടുപ്രാവശ്യം ഉപവസിക്കുന്നു; സമ്പാദിക്കുന്നതിന്റെയെല്ലാം ദശാംശം കൊടുക്കുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ പ്രാർഥന തന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെയാണ്; ചുങ്കക്കാരനെ അവൻ നിന്ദിക്കുന്നു. ചുങ്കക്കാരൻ ദൂരെനിന്ന് മാറത്തടിച്ചു പറയുന്നു: ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ (ലൂക്കാ 18:13). നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവനായി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയത് ഇവനാണെന്ന് ഈശോ പറയുന്നു.
ശ്രദ്ധിക്കുക: ഫരിസേയനും ഉപവസിച്ചു. ഉപവാസമല്ല പ്രശ്നം; അഹങ്കാരമാണ്. നാം പലരാണെങ്കിലും മിശിഹായിൽ ഏകശരീരമായതിനാൽ ഉചിതമായതിലധികം നമ്മെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കരുതെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു (റോമാ 12:3, 5). മറ്റുള്ളവരെ താഴ്ത്തിക്കാണാൻ ഇടയാക്കുന്ന നോമ്പ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം തെറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ഈ സഭൈക്യവാരത്തിൽ നമുക്കുവേണ്ടിയും എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുംവേണ്ടിയും ചുങ്കക്കാരന്റെ പ്രാർഥന ചൊല്ലാം: ദൈവമേ, പാപികളായ ഞങ്ങളിൽ കനിയണമേ; ഞങ്ങളെ ഒന്നാക്കണമേ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരാൾ ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ എത്ര നല്ലവനാണ്! മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു: ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ. ഈശോയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് രണ്ടാമത്തെ പ്രാർഥനയാണ്. ഇന്നു നമുക്കും അതു ചൊല്ലാം: ഈശോയേ, എന്നിൽ കനിയണമേ.
ദൈവമായ കർത്താവേ, രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം അങ്ങയുടെ കരം കുറുകിപ്പോയിട്ടില്ല. ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കും അങ്ങേക്കുമിടയിൽ ഉയർത്തിയ മതിലുകൾ നീക്കിക്കളയണമേ. ഉപവസിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ കാക്കണമേ; ചുങ്കക്കാരന്റെ ഹൃദയം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; മനസ്സിന്റെ നവീകരണംവഴി ഞങ്ങളെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി മിശിഹായിൽ ഏകശരീരമാക്കണമേ. ദൈവമേ, പാപികളായ ഞങ്ങളിൽ കനിയണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം വായനകൾ പാപത്തെയും മടങ്ങിവരവിന്റെ വഴിയെയും സത്യസന്ധമായി നോക്കുന്നു. സാമുവൽ ഇസ്രായേലിനെ മിസ്പായിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു; അവർ ഉപവസിച്ച്, “ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തുപോയി” എന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നു; ഒരാളുടെ പ്രാർഥന തങ്ങൾക്കും തങ്ങളുടെ ഭയത്തിനും ഇടയിൽ നിൽക്കുന്നതായി കാണുന്നു. ദൈവം ബധിരനെന്നു തോന്നുന്നതിന്റെ കാരണം ഏശയ്യാ പറയുന്നു: കുറ്റം അവിടുത്തെ കാതിനല്ല, നാം പണിത മതിലുകളിലാണ്. അനുതാപം എന്തിനുവേണ്ടിയെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: ശരീരങ്ങളെ സജീവബലിയായി സമർപ്പിക്കാനും ഉള്ളിൽനിന്നു പുതുതാകാനും. ദേവാലയത്തിലെ രണ്ടു മനുഷ്യരോടെ ഈശോ ദിവസം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു; സമർപ്പിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ മാത്രം നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഫിലിസ്ത്യർ പിടിച്ചെടുത്ത ഉടമ്പടിയുടെ പേടകം മടക്കിക്കിട്ടി; ഏകദേശം ഇരുപതു വർഷം അതു കിരിയാത്ത്‌യെയാരിമിൽ ആയിരുന്നു; ഈ കാലത്ത് ഇസ്രായേൽ മുഴുവൻ കർത്താവിനെ ഓർത്തു വിലപിച്ചു (7:2). ന്യായാധിപന്മാരിൽ അവസാനത്തെയാളും പ്രവാചകനുമാണ് സാമുവൽ. കുട്ടിക്കാലംമുതൽ അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു. ജറുസലെമിനു വടക്ക് ബെഞ്ചമിൻ മലനാട്ടിലെ മിസ്പാ ഇസ്രായേൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരുന്ന ഒരിടമായിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അവിടുത്തെമാത്രം ആരാധിക്കുവിൻ. ഫിലിസ്ത്യരുടെ കരങ്ങളിൽനിന്ന് അവിടുന്നു നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും.” (7:3)
ക്രമം പ്രധാനമാണ്. ജനത്തിനു വേണ്ടതു രക്ഷയാണ്; സാമുവൽ ആദ്യം പറയുന്നതു ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ചാണ്.
“ഞങ്ങൾ കർത്താവിനെതിരായി പാപം ചെയ്തുപോയി എന്ന് അവർ ഏറ്റുപറഞ്ഞു.” (7:6)
ജലം പകരുന്ന ഈ കർമം പഴയനിയമത്തിൽ മറ്റെങ്ങുമില്ല; അതിന്റെ കൃത്യമായ അർഥം ഉറപ്പില്ല. ദുഃഖത്തെയോ പകർന്നൊഴിച്ച ഹൃദയത്തെയോ അതു സൂചിപ്പിച്ചേക്കാം (വിലാപങ്ങൾ 2:19 താരതമ്യം ചെയ്യുക). ഏറ്റുപറച്ചിൽ ലളിതമാണ്: ഒഴികഴിവില്ലാത്ത ഒരൊറ്റ വാക്യം.
“ഫിലിസ്ത്യരിൽനിന്നു തങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നതിനു ദൈവമായ കർത്താവിനോട് നിരന്തരം പ്രാർഥിക്കണമേ എന്ന് അവർ സാമുവലിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.” (7:8)
അനുതാപം അപകടം നീക്കിയിട്ടില്ല; അവർ തിരിഞ്ഞ നിമിഷത്തിലാണ് അതു വന്നത്. എങ്കിലും എവിടെ നോക്കണമെന്ന് ഇപ്പോൾ അവർക്ക് അറിയാം.
“അവൻ ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി കർത്താവിനോടു പ്രാർഥിച്ചു. അവിടുന്ന് അവന്റെ പ്രാർഥന ശ്രവിച്ചു.” (7:9)
ആട്ടിൻകുട്ടിയും മധ്യസ്ഥനും ഒന്നിച്ചുപോകുന്നു. ഞായറാഴ്ചത്തെ സുവിശേഷം ക്രൈസ്തവവായനക്കാരൻ ഓർക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടുതന്നെയാണ് നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നതും (ഹെബ്രായർ 7:25).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
അമ്മ ഹന്നായിൽനിന്നും ഏലിയിൽനിന്നും സാമുവൽ പ്രാർഥിക്കാൻ പഠിച്ചതും, പിന്നീട് മധ്യസ്ഥപ്രാർഥനയുടെ വില അറിഞ്ഞതും മതബോധനഗ്രന്ഥം വിവരിക്കുന്നു: നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാതിരുന്ന് കർത്താവിനോടു പാപം ചെയ്യാൻ എനിക്ക് ഇടവരാതിരിക്കട്ടെ (CCC 2578; 1 സാമുവൽ 12:23). ആന്തരിക മാനസാന്തരം ഉപവാസം, പ്രാർഥന തുടങ്ങിയ ദൃശ്യമായ അടയാളങ്ങളിൽ പ്രകടമാകുന്നു എന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1430, 1434).
പശ്ചാത്തലം.
ഈ അധ്യായങ്ങൾ പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനുശേഷമുള്ളവയാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ജനം നാട്ടിലെത്തി; എന്നാൽ വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറിയതായി തോന്നുന്നില്ല. ഉപവാസത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല (58:3). ദൈവത്തിന്റെ കരമല്ല പ്രശ്നം എന്നു പ്രവാചകൻ മറുപടി നൽകുന്നു. ഈ കുറ്റാരോപണത്തിനുശേഷം, ജനത്തിന്റെ സ്വന്തം സ്വരത്തിലുള്ള ഏറ്റുപറച്ചിലിലേക്കും (59:9–15) സീയോനിലേക്ക് ഒരു വിമോചകൻ വരും എന്ന വാഗ്ദാനത്തിലേക്കും (59:20) അധ്യായം നീങ്ങുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“രക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം കർത്താവിന്റെ കരം കുറുകിപ്പോയിട്ടില്ല. കേൾക്കാനാവാത്തവിധം അവിടുത്തെ കാതുകൾക്കു മാന്ദ്യം സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.” (59:1)
പ്രാർഥന പലപ്പോഴും ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയാണിത്: എന്തുകൊണ്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല? കുറ്റം ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗത്തല്ല.
“നിന്റെ അകൃത്യങ്ങൾ നിന്നെയും ദൈവത്തെയും തമ്മിൽ അകറ്റിയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപങ്ങൾ അവിടുത്തെ മുഖം നിന്നിൽനിന്നു മറച്ചിരിക്കുന്നു.” (59:2)
പ്രവാചകൻ സ്വന്തം സമൂഹത്തോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഈ വാക്കുകൾ നമുക്കുള്ളതാണ്; അദ്ദേഹം പുറത്തുള്ളവരെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നില്ല. ദൈവം അകന്നുപോയിട്ടില്ല. മതിൽ നമ്മുടേതാണ്; അതു വീഴാം.
“അവർ അണലിമുട്ടയിൻമേൽ അടയിരിക്കുകയും ചിലന്തിവല നെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.” (59:5)
ദുഷ്ടപദ്ധതികളെ, മരണം വിരിയിക്കുന്ന മുട്ടകളോടും ധരിക്കാനാവാത്ത വലകളോടും ഉപമിക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെ തിരക്കിട്ട ജോലികൊണ്ട് ആരെയും ഉടുപ്പിക്കാനാവില്ല (59:6).
“സമാധാനത്തിന്റെ മാർഗം അവർക്ക് അജ്ഞാതമാണ്. അവരുടെ വഴികളിൽ നീതി അശേഷമില്ല.” (59:8)
യഹൂദനും വിജാതീയനും ഒരുപോലെ കൃപ ആവശ്യമുള്ള മനുഷ്യരാശിയെ വിവരിക്കുമ്പോൾ 7–8 വാക്യങ്ങൾ പൗലോസ് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (റോമാ 3:15–17).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പാപം സർവോപരി ദൈവത്തിനെതിരായ അപരാധവും അവിടുത്തോടുള്ള കൂട്ടായ്മയുടെ ഭഞ്ജനവുമാണെന്നും സഭയുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയെ അതു മുറിപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1440). അനുരഞ്ജനകൂദാശയിലാണ് ആ മതിൽ വീഴുന്നത്: “ദൈവവുമായി രമ്യതപ്പെടുവിൻ” (CCC 1442). പൗലോസ് ഈ ഭാഗം ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി, കൃപയാൽ നാം നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന സുവിശേഷത്തിലേക്കു നേരിട്ടു നയിക്കുന്നു (റോമാ 3:24).
പശ്ചാത്തലം.
ദൈവം ചെയ്തതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പതിനൊന്ന് അധ്യായങ്ങൾക്കുശേഷം, നാം എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്നതിലേക്കു പൗലോസ് തിരിയുന്നു. ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ “ആകയാൽ” ലേഖനത്തെ ഒന്നിച്ചുനിർത്തുന്നു: ക്രൈസ്തവജീവിതം, ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞ ദൈവകാരുണ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയാണ്. 12–15 അധ്യായങ്ങൾ ലേഖനത്തിന്റെ ധാർമികഭാഗമാണ്. യഹൂദരും വിജാതീയരും അംഗങ്ങളായ റോമിലെ സമൂഹത്തിന് ഒരു ശരീരമായി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആകയാൽ സഹോദരരേ, ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: നിങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ വിശുദ്ധവും ദൈവത്തിനു പ്രീതികരവുമായ സജീവബലിയായി സമർപ്പിക്കുവിൻ.” (12:1)
ദേവാലയത്തിലെ മൃഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ മരിച്ചിരുന്നു. ഈ ബലി ജീവിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ദിവസവും തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുന്നു. ആത്മാവു മാത്രമല്ല, ശരീരവും ആരാധനയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ നോമ്പു പറയുന്നതും ഇതാണ്.
“നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ നവീകരണംവഴി രൂപാന്തരപ്പെടുവിൻ.” (12:2)
പുറത്തുനിന്ന് ഒരു സമ്മർദവും ഉള്ളിൽനിന്ന് ഒരു മാറ്റവുമുണ്ട്. അതിന്റെ ഫലം വിവേചനമാണ്: ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ദൈവം എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നറിയുക.
“അതുപോലെ, നാം പലരാണെങ്കിലും ക്രിസ്തുവിൽ ഏകശരീരമാണ്. എല്ലാവരും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട അവയവങ്ങളുമാണ്.” (12:5)
നാം എല്ലാവരും മിശിഹായുടേതാണ് എന്നതിൽ അധികമാണ് അവസാന വാക്കുകൾ. നാം പരസ്പരം അവകാശപ്പെട്ടവരാണ്.
“കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ പ്രസന്നതയോടെയും പ്രവർത്തിക്കട്ടെ.” (12:8)
വാടിയ മുഖത്തോടെ നൽകുന്ന കരുണ പൂർണമായി കരുണയല്ല. മ്ലാനതയില്ലാതെ ചെയ്യേണ്ട നോമ്പിന് ഈ അവസാന വാക്കു യോജിക്കുന്നു (മത്തായി 6:16).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് ധാർമികജീവിതം ആത്മീയാരാധനയാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2031); പ്രാർഥനയാൽ ദൈവഹിതം വിവേചിച്ചറിയാമെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2826). പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനങ്ങൾ സഭയെ പണിതുയർത്താനുള്ളതാണ് (CCC 799–801). ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം ചോദിക്കുന്നു: ശരീരം എങ്ങനെ ബലിയാകും? കണ്ണു തിന്മ നോക്കാതിരിക്കട്ടെ, അതു ബലിയാണ്; നാവു നിന്ദ്യമായതു സംസാരിക്കാതിരിക്കട്ടെ, അത് അർപ്പണമാണ്; കൈ തെറ്റു ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ, അതു ദഹനബലിയാണ് (ആശയം; റോമാക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസംഗം 20).
പശ്ചാത്തലം.
കഥയ്ക്കുമുമ്പുതന്നെ ലൂക്കാ അതിന്റെ ലക്ഷ്യം പറയുന്നു: തങ്ങൾ നീതിമാന്മാരാണെന്ന ധാരണയിൽ മറ്റുള്ളവരെ പുച്ഛിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയാണിത്. ആർക്കും, ആദ്യം ക്രൈസ്തവവായനക്കാരനും, ഉള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ് ഇത്. അനുദിനജീവിതത്തിൽ നിയമം പാലിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ആദരണീയരായ അല്മായരായിരുന്നു ഫരിസേയർ; ഈ മനുഷ്യനാണ് പ്രാർഥനയുടെ മാതൃക എന്ന് ആദ്യശ്രോതാക്കൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കും. അധിനിവേശശക്തിക്കായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ചുങ്കക്കാരെ പൊതുവേ സത്യസന്ധതയില്ലാത്തവരായി നിന്ദിച്ചിരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഫരിസേയൻ നിന്നുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പ്രാർഥിച്ചു: ദൈവമേ, ഞാൻ നിനക്കു നന്ദി പറയുന്നു.” (18:11)
നിന്നു പ്രാർഥിക്കുന്നതു പതിവായിരുന്നു. നല്ല പ്രാർഥനപോലെ അവൻ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നുണ്ട്; എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല. മിക്ക വാക്യങ്ങളിലും ക്രിയയുടെ കർത്താവ് “ഞാൻ” ആണ്. കരുണ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് അവൻ കാണുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് അവൻ അതു ചോദിക്കുന്നുമില്ല.
“ഞാൻ ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉപവസിക്കുന്നു. ഞാൻ സമ്പാദിക്കുന്ന സകലത്തിന്റെയും ദശാംശം കൊടുക്കുന്നു.” (18:12)
പാപപരിഹാരദിനത്തിൽ മാത്രമേ ഉപവാസം നിയമം നിർബന്ധമാക്കിയിരുന്നുള്ളൂ. ആവശ്യപ്പെട്ടതിലും വളരെ കൂടുതൽ അവൻ ചെയ്യുന്നു; അവ നല്ലതുമാണ്. നോമ്പുദിവസങ്ങളിൽ ഇതു ശ്രദ്ധിക്കണം: നോമ്പുനോക്കിയിട്ടും മാറ്റമില്ലാതെ വീട്ടിലേക്കു പോകാൻ കഴിയും.
“ആ ചുങ്കക്കാരനാകട്ടെ, ദൂരെനിന്നു സ്വർഗത്തിലേക്കു കണ്ണുകൾ ഉയർത്താൻ പോലും ധൈര്യപ്പെടാതെ, മാറത്തടിച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവമേ, പാപിയായ എന്നിൽ കനിയണമേ എന്നു പ്രാർഥിച്ചു.” (18:13)
പട്ടികയില്ല, താരതമ്യമില്ല, വാഗ്ദാനങ്ങളില്ല. താൻ മാത്രമാണ് പാപി എന്നപോലെ ഗ്രീക്കിൽ “ആ പാപി” എന്നാണ്. അവൻ ദൂരെ നിൽക്കുന്നു; എങ്കിലും അടുത്തെത്തുന്നത് അവനാണ്.
“ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഇവൻ ആ ഫരിസേയനെക്കാൾ നീതികരിക്കപ്പെട്ടവനായി വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി.” (18:14)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പ്രാർഥിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ എളിമയെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ഉപമ എന്നും, ചുങ്കക്കാരന്റെ പ്രാർഥന “കീരിയേ എലെയിസോൻ” ആയി സഭ സ്വന്തമാക്കുന്നു എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2613; 2559 കാണുക). പൗരസ്ത്യസഭകളിലെ ഈശോനാമജപത്തിന്റെ വേരും ഈ പ്രാർഥനയാണ് (CCC 2667). പല ഫരിസേയരും ഈശോയോട് അടുപ്പമുള്ളവരായിരുന്നു എന്നും ചിലർ അവിടുത്തേക്ക് അപകടത്തെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പു നൽകി എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു (CCC 575). ഈ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു: ഫരിസേയൻ വൈദ്യന്റെ അടുത്തുവന്ന് ആരോഗ്യമുള്ള അവയവങ്ങൾ മാത്രം കാണിച്ചു; ചുങ്കക്കാരൻ തന്റെ മുറിവുകൾ കാണിച്ചു (ആശയം).
ഉപവാസവും ദശാംശവും വിലയില്ലാത്തതാണെന്നാണോ ഈ ഉപമയുടെ അർഥം?
അല്ല. ശിഷ്യർ ഉപവസിക്കണമെന്നും നൽകണമെന്നും ഈശോതന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു (മത്തായി 6:3, 16). ഫരിസേയന്റെ കുറ്റം ഉപവാസമല്ല, പുച്ഛമാണ്. നമ്മെ എളിയവരും കാരുണ്യമുള്ളവരും ആക്കുമ്പോഴാണ് നോമ്പിനു വില.
ഈ ഉപമ യഹൂദജനത്തിനോ യഹൂദമതത്തിനോ എതിരേയുള്ള ആക്രമണമാണോ?
അല്ല. രണ്ടുപേരും ദേവാലയത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്ന യഹൂദരാണ്; ദൈവകരുണ അന്വേഷിക്കുകയും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇടമാണ് ദേവാലയം. ഫരിസേയർ ഒരു മോശം മതത്തിന്റെ പ്രതീകമല്ല. സഭയിലെ അംഗങ്ങൾക്കുതന്നെയാണ് ഈ മുന്നറിയിപ്പ് (CCC 575, 597).
സാധാരണക്കാർക്ക് “സജീവബലി” എന്നതിന്റെ അർഥം എന്ത്?
കർഷകന്റെ അധ്വാനം, അമ്മയുടെ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രി, രോഗിയുടെ വേദന, ഒരു ഗുമസ്തന്റെ സത്യസന്ധത: ഇവയെല്ലാം അർപ്പിക്കാം. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ ഇവ മിശിഹായുടെ ഏകബലിയോടു ചേരുന്നു (CCC 901, 1368).
മൂന്നുനോമ്പിന്റെ ഈ മധ്യദിവസത്തിൽ ചുങ്കക്കാരന്റെ പ്രാർഥന സഭയുടെ മനോഭാവത്തിനു നന്നായി യോജിക്കുന്നു. കരുണയ്ക്കായുള്ള നിലവിളി നമ്മുടെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. കഴിയുമെങ്കിൽ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നല്ല ഒരു കുമ്പസാരം നടത്തുക. പൗലോസ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനോടു ശരീരത്തിന്റെ നോമ്പു ചേരട്ടെ: നവീകരിക്കപ്പെടുന്ന മനസ്സ്, മിശിഹായുടെ ശരീരത്തിലെ സ്ഥാനം, പ്രസന്നതയോടെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ദാനങ്ങൾ. രോഗംമൂലം നോമ്പുനോക്കാൻ കഴിയാത്തവരെ പ്രാർഥനയിൽ ഓർക്കുന്നതും, വിശപ്പ് സ്വന്തം തീരുമാനമല്ലാത്തവരെ സഹായിക്കുന്നതും നല്ലതാണ്.