20 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“തങ്ങളുടെ ദുഷ്ട തയിൽനിന്ന് അവർ പിൻതിരിഞ്ഞു എന്നു കണ്ട് ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി; അവരുടെമേൽ അയയ്ക്കുമെന്നു പറഞ്ഞതിൻമ അയച്ചില്ല.” യോനാ 3:10
നോമ്പിന്റെ അവസാനദിവസം ഈ നോമ്പിനു പേരു നൽകിയ കഥതന്നെ നാം വായിക്കുന്നു. ചെറിയൊരു മുന്നറിയിപ്പുമായി യോനാ മഹാനഗരത്തിലേക്കു നടക്കുന്നു: ഇനി നാൽപതു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ നിനിവേ നശിപ്പിക്കപ്പെടും! അപ്പോൾ “നിനെവേയിലെ ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവർ ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു. വലിയവരും ചെറിയവരും ഒന്നുപോലെ ചാക്കുടുത്തു.” രാജാവ് സിംഹാസനം വിട്ട് ചാരത്തിലിരുന്ന് പറയുന്നു: ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി തന്റെ ക്രോധം പിൻവലിച്ചേക്കാം; നാം നശിക്കാതിരുന്നേക്കാം. അവർ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞതു കണ്ട് ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി. ജറുസലെമിലെ അതേ രംഗം ജോയേൽ കാണിക്കുന്നു: “സീയോനിൽ കാഹളം മുഴക്കുവിൻ, ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ, മഹാസഭ വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ,” പ്രായമായവരെയും കുട്ടികളെയും മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുക്കളെയുംപോലും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവിൻ; പുരോഹിതന്മാർ പൂമുഖത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും മധ്യേനിന്നു കരഞ്ഞു പ്രാർഥിക്കട്ടെ: “കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ജനത്തെ ശിക്ഷിക്കരുതേ!” അപ്പോൾ കർത്താവ് തന്റെ ദേശത്തെപ്രതി തീക്ഷ്ണതയുള്ളവനായി, തന്റെ ജനത്തോടു കനിഞ്ഞു. ഇതാണ് മൂന്നുനോമ്പ്: കുഞ്ഞുങ്ങളും മുതിർന്നവരുമെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ബലിപീഠത്തിനു മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു ജനം.
എല്ലാം ദൈവകാരുണ്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു പറയാൻ പൗലോസ് കുശവന്റെ ചിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു; ഇസ്രായേലിൽനിന്നു മാത്രമല്ല വിജാതീയരിൽനിന്നും അവിടുന്നു കരുണയുടെ പാത്രങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു: “എന്റെ ജനമല്ലാത്തവരെ എന്റെ ജനം എന്ന് ഞാൻ വിളിക്കും;” അനുതപിച്ച വിജാതീയനഗരമായ നിനിവേ അതിന്റെ ആദ്യകാല അടയാളമായിരുന്നു. നമ്മുടെ നോമ്പ് ഒരു പ്രദർശനമായി അവസാനിക്കാതിരിക്കാൻ ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു: മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാൻവേണ്ടി സത്കർമങ്ങൾ ചെയ്യരുത്. ധർമം കൊടുക്കുമ്പോൾ വലത്തുകൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടത്തുകൈ അറിയരുത്; “രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന നിന്റെ പിതാവ് നിനക്കു പ്രതിഫലം നൽകും.” കേരളത്തിൽ ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെയും ഇന്നു നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു വഹിക്കുന്ന നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു. തടവിലായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ രഹസ്യമായി ശക്തിപ്പെടുത്തിയ ഒരു സൈനികോദ്യോഗസ്ഥനായാണ് പാരമ്പര്യം അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നത്; പിന്നീട് അദ്ദേഹം രക്തംകൊണ്ട് പരസ്യമായി മിശിഹായെ ഏറ്റുപറഞ്ഞു. രഹസ്യമായി ചെയ്യുന്ന കാരുണ്യവും ഭയമില്ലാതെ ഏറ്റുപറയുന്ന വിശ്വാസവുംകൊണ്ട് നമ്മുടെ നോമ്പ് അവസാനിക്കട്ടെ.
വിഷയം: “ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി; അവരുടെമേൽ അയയ്ക്കുമെന്നു പറഞ്ഞതിൻമ അയച്ചില്ല.”
നിനിവേക്കാരുടെ ഉപവാസം അവസാനിക്കുന്നു: ഒരു ജനം മുഴുവൻ തിരിയുന്നു, ദൈവം കനിയുന്നു, കാരുണ്യം രഹസ്യത്തിൽ ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
“സീയോനിൽ കാഹളം മുഴക്കുവിൻ, ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ, മഹാസഭ വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ, ജനത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവിൻ, സമൂഹത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കുവിൻ. ശ്രേഷ്ഠൻമാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ, കുട്ടികളെയും മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുക്കളെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുവിൻ. മണവാളൻ തന്റെ മണവറയും, മണവാട്ടി തന്റെ ഉറക്കറയും വിട്ടു പുറത്തുവരട്ടെ!” ജോയേൽ 2:15–16
“നീ ധർമദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അതു രഹസ്യമായിരിക്കേണ്ടതിന് നിന്റെ വലത്തുകൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടത്തുകൈ അറിയാതിരിക്കട്ടെ. രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന നിന്റെ പിതാവ് നിനക്കു പ്രതിഫലം നൽകും.” മത്തായി 6:3–4
ജീവിതത്തിൽ: ഉപവാസംകൊണ്ടു ലാഭിച്ചത് രഹസ്യമായി കൊടുക്കുക.
“തങ്ങളുടെ ദുഷ്ട തയിൽനിന്ന് അവർ പിൻതിരിഞ്ഞു എന്നു കണ്ട് ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി; അവരുടെമേൽ അയയ്ക്കുമെന്നു പറഞ്ഞതിൻമ അയച്ചില്ല.” യോനാ 3:10
“നിനെവേനിവാസികൾ വിധിദിവസം ഈ തലമുറയോടൊത്ത് എഴുന്നേറ്റ് ഇതിനെ കുറ്റം വിധിക്കും. എന്തെന്നാൽ, യോനായുടെ പ്രസംഗം കേട്ട് അവർ അനുതപിച്ചു. ഇതാ, ഇവിടെ യോനായെക്കാൾ വലിയവൻ!” മത്തായി 12:41
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പ് അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക പാപത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിയുക.
“ഞാൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ വ്യർഥമായി അധ്വാനിച്ചു; എന്റെ ശക്തി വ്യർഥമായും നിഷ്ഫലമായും ചെലവഴിച്ചു. എങ്കിലും എന്റെ അവകാശം കർത്താവിലും പ്രതിഫലം ദൈവത്തിലുമാണ്.” ഏശയ്യാ 49:4
“മനുഷ്യരുടെ മുമ്പിൽ എന്നെ ഏറ്റുപറയുന്നവനെ എന്റെ സ്വർഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാനും ഏറ്റുപറയും.” മത്തായി 10:32
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച നിന്റെ വിശ്വാസം മറച്ചുവയ്ക്കരുത്.
ദൈവം നിനിവേയോടു കനിഞ്ഞു; നമ്മോടും അവിടുന്നു കനിയുന്നു.
രഹസ്യത്തിലെ കാരുണ്യത്തോടും ഭയമില്ലാത്ത വിശ്വാസത്തോടുംകൂടെ നോമ്പ് അവസാനിപ്പിക്കുക.
തീരുമാനം: ആവശ്യത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്കായുള്ള രഹസ്യമായ ഒരു ഉപവിപ്രവൃത്തിയോടെ നോമ്പു മുറിക്കുക.
പ്രിയരേ, നമ്മുടെ നോമ്പിന്റെ അവസാനദിവസം അതിനു പേരു നൽകിയ കഥ നാം വായിക്കുന്നു. യോനാ നിനിവേയിലേക്കു നടന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്നു: ഇനി നാൽപതു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ നിനിവേ നശിപ്പിക്കപ്പെടും! നിനിവേയിലെ ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു; ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു; വലിയവരും ചെറിയവരും ഒന്നുപോലെ ചാക്കുടുത്തു (യോനാ 3:5).
രാജാവ് സിംഹാസനം വിട്ട് ചാരത്തിലിരിക്കുന്നു. ദൈവം മനസ്സുമാറ്റിയേക്കാം എന്ന് അവൻ പറയുന്നു. അവർ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞതു കണ്ട് ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി; പറഞ്ഞിരുന്ന അനർഥം അയച്ചില്ല (യോനാ 3:10). ജോയേലും ഇതുതന്നെ കാണിക്കുന്നു: കാഹളം മുഴക്കുവിൻ, ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ, ശിശുക്കളെപ്പോലും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുവിൻ; പുരോഹിതന്മാർ ബലിപീഠത്തിങ്കൽ കരഞ്ഞു പ്രാർഥിക്കട്ടെ: കർത്താവേ, അങ്ങയുടെ ജനത്തെ ശിക്ഷിക്കരുതേ. കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തോടു കനിഞ്ഞു (ജോയേൽ 2:15–18).
എല്ലാ ജനതകളിൽനിന്നും ദൈവം കരുണയുടെ പാത്രങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നുവെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: എന്റെ ജനമല്ലാത്തവരെ എന്റെ ജനം എന്നു ഞാൻ വിളിക്കും (റോമാ 9:25). നിനിവേ ഒരു വിജാതീയനഗരമായിരുന്നു; എന്നിട്ടും ദൈവം അതിനോടു കനിഞ്ഞു. ആരും അവിടുത്തെ കാരുണ്യത്തിനു പുറത്തല്ല.
അവസാനം നോമ്പു നശിപ്പിക്കരുതെന്ന് ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കാൻവേണ്ടി സത്കർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കരുത്. ധർമം കൊടുക്കുമ്പോൾ വലത്തുകൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടത്തുകൈ അറിയാതിരിക്കട്ടെ; രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന നിന്റെ പിതാവ് നിനക്കു പ്രതിഫലം നൽകും (മത്താ 6:1–4). ഉപവാസംകൊണ്ടു ലാഭിച്ചതു നമുക്കു നിശ്ശബ്ദമായി കൊടുക്കാം.
ഇന്നു വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെ ബഹുമാനിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു വഹിക്കുന്ന നമ്മുടെ മെത്രാന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പടയാളികൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം നിശ്ശബ്ദമായി മിശിഹായെ സേവിച്ചു; സമയമായപ്പോൾ ഭയമില്ലാതെ പരസ്യമായി അവനെ ഏറ്റുപറഞ്ഞു. നമുക്കും ഈ നോമ്പ് അങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കാം: രഹസ്യത്തിൽ കാരുണ്യം, ഭയമില്ലാത്ത വിശ്വാസം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, രാജാവും കൊച്ചുകുട്ടികളുമടക്കം നിനിവേ നഗരം മുഴുവൻ ദൈവത്തോടു സോറി പറഞ്ഞു; ദൈവം അവരോടു ക്ഷമിച്ചു! ഇന്ന് ആരോടും പറയാതെ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യുക. ദൈവം മാത്രം അത് അറിയും.
കരുണാമയനായ ദൈവമേ, നിനിവേ ഉപവസിച്ച് തിന്മയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങു കനിഞ്ഞു; പറഞ്ഞിരുന്ന അനർഥം അയച്ചില്ല. ഈ മൂന്നു ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം അങ്ങയുടെ ജനത്തെ കടാക്ഷിക്കണമേ; കർത്താവേ, ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കരുതേ; അങ്ങയുടെ കരുണയുടെ പാത്രങ്ങളാക്കണമേ. രഹസ്യത്തിൽ നന്മ ചെയ്യാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ; വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ അങ്ങയുടെ നാമം ഏറ്റുപറയുന്നതിൽ ഞങ്ങളെ ധീരരാക്കണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പിന്റെ അവസാന ദിവസം, അതിനു പേരു നൽകിയ കഥ നാം വായിക്കുന്നു. പ്രായമായവർമുതൽ മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുക്കൾവരെ ജനത്തെ മുഴുവൻ ബലിപീഠത്തിലേക്കു ജോയേൽ വിളിക്കുന്നു. ചെറിയൊരു മുന്നറിയിപ്പുമായി യോനാ നിനിവേയിലേക്കു നടക്കുന്നു; ഒരു മഹാനഗരം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു. എല്ലാം ദൈവകരുണയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കുശവന്റെ ചിത്രത്തിലൂടെ പൗലോസ് പറയുന്നു; യഹൂദരിൽനിന്നു മാത്രമല്ല, വിജാതീയരിൽനിന്നും ആ കരുണ മനുഷ്യരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ഏറ്റവും നല്ല നോമ്പുപോലും ഒരു പ്രകടനമായി അവസാനിക്കാമെന്ന് ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: ഒരുമിച്ച്, ആർക്കറിയാം?, രഹസ്യത്തിൽ. ഇന്നു വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെയും നാം അനുസ്മരിക്കുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ജോയേലിന്റെ കാലം കൃത്യമായി നമുക്ക് അറിയില്ല; പലരും അദ്ദേഹത്തെ പ്രവാസാനന്തരകാലത്തു കാണുന്നു. ദേശം മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ച വെട്ടുക്കിളിബാധയോടെയാണ് ഗ്രന്ഥം ആരംഭിക്കുന്നത് (1:4); കർത്താവിന്റെ ദിവസത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് അതിൽ അദ്ദേഹം കാണുന്നു. “പൂർണഹൃദയത്തോടെ എന്റെ അടുത്തേക്കു മടങ്ങിവരുവിൻ” എന്നു ദൈവംതന്നെ 2:12–14-ൽ വിളിക്കുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്ന ഇന്നത്തെ വായന, ഒരു ദേശീയ അനുതാപദിനത്തിന്റെ പ്രായോഗിക ക്രമമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കുട്ടികളെയും മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുക്കളെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുവിൻ. മണവാളൻ തന്റെ മണവറയും, മണവാട്ടി തന്റെ ഉറക്കറയും വിട്ടു പുറത്തുവരട്ടെ!” (2:16)
മറ്റെല്ലാ കടമകളിൽനിന്നും ഒഴിവുള്ളവരെയും വിളിക്കുന്നു: നവദമ്പതികളെയും (നിയമാവർത്തനം 24:5 താരതമ്യം ചെയ്യുക), ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്ത ശിശുക്കളെയും. പാപവും അനുതാപവും സമൂഹത്തെ മുഴുവൻ സംബന്ധിക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് മൂന്നുനോമ്പ് കുടുംബങ്ങളെ മുഴുവൻ ദേവാലയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നത്.
“പൂമുഖത്തിനും ബലിപീഠത്തിനും മധ്യേനിന്നു കരഞ്ഞുകൊണ്ടു പ്രാർഥിക്കട്ടെ:” (2:17)
ദേവാലയാങ്കണത്തിൽ പുരോഹിതന്മാർ നിന്നിരുന്ന ഇടമാണിത്. ബലിപീഠത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകരാണ് ജനത്തിന്റെ കണ്ണീരിനു തുടക്കമിടുന്നത്. കരയാത്ത പുരോഹിതർക്കു നോമ്പിനെ നയിക്കാനാവില്ല.
“അപ്പോൾ, കർത്താവ് തന്റെ ദേശത്തെപ്രതി അസഹിഷ്ണുവാകുകയും തന്റെ ജനത്തോടു കാരുണ്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.” (2:18)
ഈ വാക്യത്തിലാണ് ഗ്രന്ഥം തിരിയുന്നത്. ആജ്ഞകളുടെ ക്രിയകളെല്ലാം മുമ്പേ വന്നു; ഇപ്പോൾ ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇവിടംമുതൽ അവസാനംവരെ ഗ്രന്ഥം വാഗ്ദാനമാണ്; ആത്മാവിന്റെ വർഷിക്കലും അതിൽപ്പെടുന്നു (2:28–29; നടപടി 2:17).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പ്രവാചകന്മാരുടെയും ഈശോയുടെയും വിളി ഒന്നാമതായി ഹൃദയമാനസാന്തരത്തെയാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്, ചാക്കുവസ്ത്രവും ചാരവും പോലുള്ള ബാഹ്യപ്രവൃത്തികളെയല്ല എന്നു പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം ജോയേൽ 2:12–13 എടുത്തുപറയുന്നു (CCC 1430). ആന്തരിക അനുതാപം പ്രധാനമായും ഉപവാസം, പ്രാർഥന, ദാനധർമം എന്നിവയിൽ പ്രകടമാകുന്നു (CCC 1434). സഭയുടെ അനുതാപകാലങ്ങൾ പരിഹാരാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ തീവ്രനിമിഷങ്ങളാണ് (CCC 1438).
പശ്ചാത്തലം.
പ്രവാചകഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് യോനായുടെ ഗ്രന്ഥമെങ്കിലും, അത് അരുളപ്പാടുകളുടെ ശേഖരമല്ല, ഒരു പ്രവാചകനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയാണ്. പല കത്തോലിക്കാപണ്ഡിതരും ഇതിനെ ദൈവനിവേശിതമായ ഒരു ഉപദേശകഥയായി വായിക്കുന്നു; മറ്റു ചിലർ ചരിത്രമായും. ഏതായാലും അതിന്റെ സന്ദേശം നിലനിൽക്കുന്നു; ഈശോതന്നെ അതിനെ അടയാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു (മത്തായി 12:39–41; ലൂക്കാ 11:29–32). ബി.സി. 722-ൽ വടക്കൻ ഇസ്രായേൽ രാജ്യത്തെ നശിപ്പിച്ച അസ്സീറിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനമായിരുന്നു നിനിവേ. അവിടേക്കു പ്രവാചകനെ അയയ്ക്കുക എന്നാൽ സ്വന്തം ജനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഭയങ്കരനായ ശത്രുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയയ്ക്കുക എന്നാണ്. ഓടിപ്പോയ യോനാ വീണ്ടും കരയ്ക്ക് എറിയപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ അരുളപ്പാട് “വീണ്ടും” വരുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“യോനായ്ക്കു വീണ്ടും കർത്താവിന്റെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി.” (3:1)
യോനായുടെ പാപം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിളി റദ്ദാക്കിയില്ല. നിനിവേയ്ക്കു രണ്ടാമതൊരു അവസരം നൽകുന്ന ദൈവം യോനായ്ക്ക് അതു നൽകിക്കഴിഞ്ഞു.
“നാൽപതു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ …” (3:4)
ഹീബ്രുവിൽ ഈ പ്രസംഗം അഞ്ചു വാക്കുകളാണ്. അതു ദൈവത്തെയോ അനുതാപത്തെയോ പരാമർശിക്കുകപോലും ചെയ്യുന്നില്ല. ഇവിടത്തെ ക്രിയയ്ക്ക് “മറിച്ചിടപ്പെടുക” എന്നും അർഥമുണ്ട്; സോദോമിനെക്കുറിച്ചും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (ഉൽപത്തി 19:25). മാനസാന്തരത്താൽ നിനിവേ യഥാർഥത്തിൽ മറിച്ചിടപ്പെടുന്നു. പാഠഭേദത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഗ്രീക്ക് സെപ്ത്വജിന്റ് ഇവിടെ “മൂന്നു ദിവസം” എന്നു വായിക്കുന്നു; ഹീബ്രുവും എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യും “നാൽപത്” എന്നും.
“നിനെവേയിലെ ജനങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവർ ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു. വലിയവരും ചെറിയവരും ഒന്നുപോലെ ചാക്കുടുത്തു.” (3:5)
തുടക്കം ജനത്തിൽനിന്നാണ്; അതിനുശേഷമേ വാർത്ത രാജാവിലെത്തുന്നുള്ളൂ (6). മാനസാന്തരം താഴെനിന്നു മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
“അവൻ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് രാജകീയവസ്ത്രം മാറ്റി ചാക്കുടുത്ത് ചാരത്തിൽ ഇരുന്നു.” (3:6)
ഓടിപ്പോയ യോനായിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ഏറ്റവും ശക്തമായ നഗരത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി മണ്ണിലിരിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങൾപോലും നോമ്പുനോക്കണം (7–8); അതു ഹാസ്യവും ഗൗരവവുമാണ്; പാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങളിൽ സൃഷ്ടി മുഴുവൻ പങ്കുചേരുന്നു.
“അവർ പിൻതിരിഞ്ഞു എന്നു കണ്ട് ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി;” (3:10)
ദൈവം ആദ്യം നോക്കുന്നത് ചാക്കുവസ്ത്രമല്ല. അവർ തങ്ങളുടെ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞു എന്നതാണ് അവിടുന്ന് കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് കൽപനയിൽ അവരുടെ അക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയുന്നത് (8). ഇതാണ് യഥാർഥ നോമ്പ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
നിനിവേക്കാർ വിധിദിവസം എഴുന്നേൽക്കും എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു (മത്തായി 12:41); തന്റെ ഉത്ഥാനത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടിയപ്പോൾ യോനായുടെ അടയാളത്തെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു എന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു (CCC 994). സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ നിനിവേയുടെ കഥ ഈ നോമ്പിൽ പണ്ടുമുതലേ പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നു; നിനിവേയുടെ അനുതാപത്തെക്കുറിച്ച് മാർ അപ്രേമിന്റേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന നീണ്ട പദ്യപ്രസംഗങ്ങളുമുണ്ട്.
പശ്ചാത്തലം.
ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ചിന്തയുടെ നടുവിലാണ് പൗലോസ് (റോമാ 9–11). ദൈവമാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെങ്കിൽ അവിടുന്ന് എന്തിനു കുറ്റപ്പെടുത്തണം? അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടിയാണ് ഈ വായന; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലേഖനങ്ങളിലെ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്ന്. എല്ലാവരോടുമുള്ള കരുണയിൽ അവസാനിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനംവരെ (11:32) ഇതു വായിക്കണം. കുശവന്റെ ചിത്രം പഴയതാണ്: ഏശയ്യാ 29:16; 45:9; ജറെമിയാ 18:1–6; ജ്ഞാനം 15:7.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നീ എന്തിനാണ് എന്നെ ഈ വിധത്തിൽ നിർമിച്ചത് എന്നു പാത്രം കുശവനോടു ചോദിക്കുമോ?” (9:20)
വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സത്യസന്ധമായ പ്രാർഥനയെ പൗലോസ് വിലക്കുന്നില്ല. പുറത്തുനിന്നു ദൈവത്തെ വിധിക്കാമെന്ന അവകാശവാദത്തെയാണ് അദ്ദേഹം തള്ളുന്നത്.
“ദൈവം തന്റെ ക്രോധം വെളിവാക്കാനും ശക്തി അറിയിക്കാനും ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് … വലിയ ക്ഷമ കാണിച്ചെങ്കിൽ അതിലെന്ത്?” (9:22)
“വലിയ ക്ഷമ” ശ്രദ്ധിക്കുക. നിനിവേയോടു കാണിച്ച ക്ഷമയാണിത്. പൗലോസ് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുകയാണ്; ചിലരെ നരകത്തിനായി ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന ഒരു തത്വം സ്ഥാപിക്കുകയല്ല. ആരെയും നരകത്തിനായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ല എന്നു സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1037).
“യഹൂദരിൽനിന്നു മാത്രമല്ല, വിജാതീയരിൽനിന്നുകൂടിയും വിളിക്കപ്പെട്ട നമ്മളും ആ പാത്രങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.” (9:24)
ഈ ഭാഗത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാതൽ ഇതാണ്. ദൈവകരുണ ആരും കരുതിയതിലും വിശാലമാണ്. നിനിവേക്കാർ അതിന്റെ ആദ്യകാല അടയാളമായിരുന്നു.
“എന്റെ ജനമല്ലാത്തവരെ എന്റെ ജനം എന്ന് ഞാൻ വിളിക്കും;” (9:25)
അവിശ്വസ്തതയ്ക്കുശേഷം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ചാണ് ഹോസിയാ (2:23) ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്. പൗലോസ് അതു വിജാതീയർക്കും ബാധകമാക്കുന്നു: എല്ലാവർക്കും ഒരേ കരുണ.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആരെയും നരകത്തിനായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ലെന്നും, ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ബോധപൂർവമായ അകൽച്ചയിൽനിന്നു മാത്രമാണ് അതു സംഭവിക്കുന്നതെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1037). ദൈവത്തിന്റെ നിത്യപദ്ധതിയിൽ അവിടുത്തെ കൃപയോടുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വതന്ത്രമായ പ്രത്യുത്തരം ഉൾപ്പെടുന്നു (CCC 600). യഹൂദജനവുമായുള്ള സഭയുടെ ബന്ധം അനന്യമാണ്; ഉടമ്പടികൾ അവരുടേതാണ്; ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങൾ പിൻവലിക്കപ്പെടാത്തവയാണ് (CCC 839; നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4).
പശ്ചാത്തലം.
ബാഹ്യമായ നിയമത്തെക്കാൾ ആഴമുള്ള നീതി ഗിരിപ്രഭാഷണം പഠിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞു (മത്തായി 5). യഹൂദഭക്തിയുടെ മൂന്നു വലിയ പ്രവൃത്തികൾ, ദാനധർമം, പ്രാർഥന, ഉപവാസം, ആറാം അധ്യായം എടുക്കുന്നു; ഓരോന്നിനും ഒരേ ക്രമം നൽകുന്നു: കാണപ്പെടാനായി ചെയ്യരുത്; പിതാവ് രഹസ്യത്തിൽ കാണുന്നു. മൂന്നിൽ ഒന്നാമത്തേതാണ് ഇന്നത്തെ വായന. ശിഷ്യർ ഇവ ചെയ്യുമെന്ന് ഈശോ സ്വാഭാവികമായി കരുതുന്നു: “ഭിക്ഷകൊടുക്കുമ്പോൾ” എന്നാണ് അവിടുന്ന് പറയുന്നത്, “കൊടുക്കുകയാണെങ്കിൽ” എന്നല്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മറ്റുളളവരെ കാണിക്കാൻവേണ്ടി അവരുടെ മുമ്പിൽവച്ചു നിങ്ങളുടെ സത്കർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ.” (6:1)
ഇത് “നിങ്ങളുടെ പ്രകാശം പ്രകാശിക്കട്ടെ” (5:16) എന്നതിന് എതിരല്ല. അവിടെ ലക്ഷ്യം മറ്റുള്ളവർ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്; ഇവിടെ സ്വന്തം മഹത്വവും. കാണപ്പെടേണ്ടത് ആര് എന്നതാണു ചോദ്യം.
“നീ ഭിക്ഷകൊടുക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുമ്പിൽ കാഹളം മുഴക്കരുത്.” (6:2)
യഥാർഥത്തിൽ കാഹളം ഊതിയിരുന്നതിനു തെളിവില്ല; ഈശോയ്ക്കു പ്രിയപ്പെട്ട തരത്തിലുള്ള ഒരു ചിത്രമാണിത്. ഇന്നത്തെ കാഹളം ഒരു ഫലകമോ സംഭാവനക്കാരുടെ പട്ടികയോ ഫോണിലെ ഒരു കുറിപ്പോ ആകാം.
“നിന്റെ വലത്തുകൈ ചെയ്യുന്നത് ഇടത്തുകൈ അറിയാതിരിക്കട്ടെ.” (6:3)
അക്ഷരാർഥത്തിൽ ഇത് അസാധ്യമാണ്; അതാണ് കാര്യം. സ്വയംപോലും അതു മറന്നുകളയുക.
“രഹസ്യങ്ങൾ അറിയുന്ന നിന്റെ പിതാവ് നിനക്കു പ്രതിഫലം നൽകും.” (6:4)
പിൽക്കാല കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ “പരസ്യമായി” എന്നു ചേർക്കുന്നു; നല്ല സാക്ഷ്യങ്ങളിൽ ആ വാക്കില്ല. രഹസ്യം ശൂന്യമല്ല; ഒരാൾ നോക്കുന്നുണ്ട്. ക്രൈസ്തവരഹസ്യജീവിതം മുഴുവൻ ഇതിലാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്: പിതാവ് കാണുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദാനധർമം, പ്രാർഥന, ഉപവാസം എന്നിവ “രഹസ്യത്തിൽ കാണുന്ന പിതാവിങ്കലേക്കു” തിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പുതിയനിയമം ഇവ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1969); ആന്തരിക അനുതാപം ഇവയിൽ പ്രകടമാകുന്നു എന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1434). പ്രാർഥനയും ഉപവാസവും കരുണയും മൂന്നാണെങ്കിലും ഒന്നാണെന്നും പരസ്പരം ജീവൻ നൽകുന്നവയാണെന്നും വിശുദ്ധ പീറ്റർ ക്രിസോലോഗസ് പ്രസംഗിക്കുന്നു: ഉപവാസം പ്രാർഥനയുടെ ആത്മാവാണ്; കരുണ ഉപവാസത്തിന്റെ ജീവരക്തമാണ് (ആശയം; പ്രസംഗം 43).
നിനിവേയുടെ അനുതാപം നിലനിന്നോ?
ബി.സി. 612-ൽ നിനിവേ ബാബിലോണിയർക്കും മേദിയർക്കും കീഴടങ്ങി (നാഹും കാണുക). യോനായുടെ ഗ്രന്ഥം ഇതു നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഓരോ ജനതയുടെയും അനുതാപം ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അതു ഉടനെ കേൾക്കുന്നു എന്നതാണ് അതിന്റെ കാര്യം. ഓരോ തലമുറയും സ്വയം തിരിയണം.
ചിലരെ നശിക്കാനായി ദൈവം സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നാണോ റോമാ 9-ന്റെ അർഥം?
അല്ല. ആരെയും നരകത്തിനായി ദൈവം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ല (CCC 1037); എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു (1 തിമോത്തേയോസ് 2:4). വിജാതീയരോടും ഇസ്രായേലിനോടും കരുണ കാണിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് പൗലോസിന്റെ ചോദ്യം. എല്ലാവരോടും കരുണ കാണിക്കേണ്ടതിന് എന്ന വാക്കുകളിലാണ് അത് അവസാനിക്കുന്നത് (റോമാ 11:32).
ഞാൻ കൊടുക്കുന്നത് ആരും ഒരിക്കലും അറിയരുതെന്നാണോ?
ചിലപ്പോൾ നല്ല പ്രവൃത്തി കാണപ്പെടും; സഭയുടെ പരസ്യമായ കാരുണ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾപോലെ അതു കാണപ്പെടുകയും വേണം. ആരുടെ മഹത്വം ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നതാണു ചോദ്യം. കഴിയുന്നിടത്തോളം സ്വന്തം കൊടുക്കൽ രഹസ്യമായിരിക്കട്ടെ; അതു ദരിദ്രർക്കും പിതാവിനുംവേണ്ടിയാകട്ടെ.
മൂന്നുനോമ്പ് ഇന്ന് അവസാനിക്കുന്നു; നാളെ നാം നന്ദി പറയുന്നു. നിനിവേയെപ്പോലെ, സഭ ഒരു ജനമായി നോമ്പുനോക്കി. ഇന്നു മൂന്നാം കൂദാശക്രമം ഉപയോഗിക്കുന്നുവെന്ന് കലണ്ടർ കുറിക്കുന്നു; വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ മറ്റു വായനകളും നൽകുന്നു. തടവിലായ ക്രൈസ്തവരെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും മിശിഹായ്ക്കായി ജീവൻ നൽകുകയും ചെയ്ത റോമൻ പടയാളിയായി പാരമ്പര്യം സെബസ്ത്യാനോസിനെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ അദ്ദേഹം ഏറെ പ്രിയങ്കരനാണ്; നമ്മുടെ ചില മെത്രാന്മാർ ഉൾപ്പെടെ അനേകർ ഈ പേരു വഹിക്കുന്നു. രഹസ്യത്തിൽ ചെയ്യുന്ന കരുണയോടെയും ഭയമില്ലാതെ ഏറ്റുപറയുന്ന വിശ്വാസത്തോടെയും ഈ നോമ്പ് അവസാനിക്കട്ടെ; പല നാടുകളിലും വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി സഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയും അവരെ ദ്രോഹിച്ചവർക്കുംവേണ്ടിയും നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം.