20 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലബാർ റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.” യോനാ 2:2
മൂന്നാം ദിവസം ആഴങ്ങളിൽനിന്നു പ്രാർഥിക്കുന്ന യോനായെ നാം കേൾക്കുന്നു. വലിയ മത്സ്യം വിഴുങ്ങിയ അവൻ, കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, തലയിൽ കടൽപ്പായൽ ചുറ്റിയ നിലയിലും നിരാശപ്പെടുന്നില്ല: എന്റെ ദുരിതത്തിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. ജീവൻ എന്നിൽനിന്നു ചോർന്നുപോയപ്പോൾ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഓർത്തു; എന്റെ പ്രാർഥന അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിലെത്തി. മൂന്നാം ദിവസം മത്സ്യം അവനെ കരയിലേക്കു ഛർദിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ മരണത്തിലേക്കുള്ള ഇറക്കവും ഉയിർപ്പും, നമ്മുടെ മാമ്മോദീസായും, സഭാപിതാക്കന്മാർ ഇവിടെ കണ്ടു: വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി പുതുജീവനിലേക്കു കയറുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ ജറുസലേമിലെ ഒരു ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് ആളുകൾ യേശുവിനോടു പറയുന്നു; അവൻ മറുപടി പറയുന്നു: മരിച്ചവർ നിങ്ങളെക്കാൾ വലിയ പാപികളായിരുന്നുവെന്നു കരുതരുത്; നിങ്ങൾ അനുതപിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അതുപോലെ നശിക്കും. അനുതാപം മറ്റുള്ളവർക്കുള്ളതല്ല; എനിക്കുള്ളതാണ്, ഇപ്പോൾത്തന്നെ. പൗലോസ് പറയുന്നു: നിങ്ങളെല്ലാവരും പ്രകാശത്തിന്റെയും പകലിന്റെയും മക്കളാണ്; നമുക്ക് ഉണർന്നിരിക്കുകയും സുബോധമുള്ളവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യാം. സീസറിനെക്കാൾ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കുകയും അവനുവേണ്ടി രണ്ടുതവണ മരണത്തെ നേരിടുകയും ചെയ്ത പടയാളിയായ വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെ ഇന്നു സഭ ബഹുമാനിക്കുന്നു. യോനാ ആഴങ്ങളിൽ പ്രാർഥിച്ചു; സെബസ്ത്യാനോസ് അമ്പുകൾക്കു മുൻപിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. ദൈവത്തിനു കേൾക്കാനാവാത്ത ഒരു ആഴവുമില്ലെന്ന് ഇരുവരും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
വിഷയം: “എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.”
ആഴങ്ങളിൽനിന്നുള്ള പ്രാർഥന, അനുതാപത്തിലേക്കുള്ള വിളി, വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ ധൈര്യം.
“കർത്താവേ, അഗാധത്തിൽനിന്നു ഞാൻ അങ്ങയെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നു. കർത്താവേ, എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ! ചെവി ചായിച്ച് എന്റെ യാചനകളുടെസ്വരം ശ്രവിക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 130:1–2
“അങ്ങനെ, അവന്റെ മരണത്തോടു നമ്മെ ഐക്യപ്പെടുത്തിയ ജ്ഞാനസ്നാനത്താൽ നാം അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തു മരിച്ചതിനുശേഷം പിതാവിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ് അവനോടൊത്തു സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.” റോമാ 6:4
ജീവിതത്തിൽ: ഇന്നു രാത്രി പ്രാർഥനയിൽ നിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമുള്ള വിഷമം ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.
“എനിക്കെതിരായി നിങ്ങൾ ചെയ്ത അതിക്രമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ. ഒരു പുതിയ ഹൃദയവും പുതിയചൈതന്യവും നേടുവിൻ. ഇസ്രായേൽഭവനമേ, നിങ്ങൾ എന്തിനു മരിക്കണം?” എസെക്കിയേൽ 18:31
“അല്ല എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു. പശ്ചാത്തപിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അതുപോലെ നശിക്കും.” ലൂക്കാ 13:3
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പ് അവസാനിക്കുംമുൻപ് കുമ്പസാരിക്കുക.
“കർത്താവ് എന്റെ പ്രകാശവും രക്ഷയുമാണ്, ഞാൻ ആരെ ഭയപ്പെടണം? കർത്താവ് എന്റെ ജീവിതത്തിനു കോട്ടയാണ്, ഞാൻ ആരെ പേടിക്കണം?” സങ്കീർത്തനം 27:1
“ശരീരത്തെ കൊല്ലുകയും ആത്മാവിനെ കൊല്ലാൻ കഴിവില്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടേണ്ടാ, മറിച്ച്, ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും നരകത്തിനിരയാക്കാൻ കഴിയുന്നവനെ ഭയപ്പെടുവിൻ.” മത്തായി 10:28
ജീവിതത്തിൽ: ജോലിസ്ഥലത്തോ വിദ്യാലയത്തിലോ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.
ദൈവത്തിനു കേൾക്കാനാവാത്ത ഒരു ആഴവുമില്ല.
ഇപ്പോൾ അനുതപിക്കുക; പ്രകാശത്തിന്റെ മക്കളായി ജീവിക്കുക.
തീരുമാനം: നോമ്പ് അവസാനിക്കുംമുൻപ് നല്ലൊരു കുമ്പസാരം നടത്തുക.
പ്രിയരേ, മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നു പ്രാർഥിക്കുന്ന യോനായെ ഇന്നു നാം കേൾക്കുന്നു. കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, തലയിൽ പായൽ ചുറ്റിയ നിലയിൽ, അവൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു: എന്റെ ദുരിതത്തിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി (യോനാ 2:2).
ദൈവത്തിനു നമ്മെ കേൾക്കാനാവാത്ത ഒരു ആഴവുമില്ല. മൂന്നാം ദിവസം മത്സ്യം യോനായെ കരയിലെത്തിച്ചു. യേശുവിന്റെ മരണവും ഉയിർപ്പും നമ്മുടെ മാമ്മോദീസായും സഭാപിതാക്കന്മാർ ഇവിടെ കണ്ടു.
സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പറയുന്നു: നിങ്ങൾ അനുതപിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും നശിക്കും (ലൂക്കാ 13:3). അനുതാപം മറ്റുള്ളവർക്കുള്ളതാണെന്നു നാം പലപ്പോഴും കരുതുന്നു. അത് എനിക്കുള്ളതാണ്, ഇപ്പോൾ എന്നു യേശു പറയുന്നു. പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: നിങ്ങളെല്ലാവരും പ്രകാശത്തിന്റെയും പകലിന്റെയും മക്കളാണ് (1 തെസ 5:5).
സീസറിനെക്കാൾ ക്രിസ്തുവിനെ സേവിക്കുകയും മരണത്തെ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്ത വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെ ഇന്നു നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു. നോമ്പിന്റെ ഈ അവസാനദിവസം നമുക്ക് ആഴങ്ങളിൽനിന്നു പ്രാർഥിക്കാം; സത്യസന്ധമായി അനുതപിക്കാം; ഉറച്ചുനിൽക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു വലിയ മത്സ്യത്തിന്റെ ഉള്ളിൽനിന്ന് യോനാ ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിച്ചു; ദൈവം അവനെ കേട്ടു! നാം എവിടെയായിരുന്നാലും ദൈവം നമ്മെ കേൾക്കുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവേ, മത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്ന് അങ്ങു യോനായെ കേൾക്കുകയും മൂന്നാം ദിവസം അവനെ കരയിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങളുടെ ദുരിതത്തിൽ ഞങ്ങളെ കേൾക്കണമേ; യഥാർഥ അനുതാപം നൽകണമേ; വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിന്റെ പ്രാർഥനയാൽ ഞങ്ങളെ പ്രകാശത്തിന്റെ ധീരരായ മക്കളാക്കണമേ. ആമേൻ.
നോമ്പിന്റെ മൂന്നാം ദിവസം നാം യോനായോടൊപ്പം കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ദുരന്തങ്ങളെ അവരുടെ പാപത്തിന്റെ തെളിവായി കാണാൻ ഏവൻഗേലിയോനിൽ യേശു വിസമ്മതിക്കുന്നു; ചോദ്യം അവിടുന്ന് നമ്മിലേക്കുതന്നെ തിരിക്കുന്നു. “പ്രകാശത്തിന്റെ മക്കൾ” എന്നു ലേഖനം (1 തെസലോനിക്കാ 5:1–11) നമ്മെ വിളിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെയും ഇന്നു നാം ആദരിക്കുന്നു. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരം, ഓർക്കുക, പശ്ചാത്തപിക്കുക: ഇവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
യോനാ കടലിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടു; കർത്താവ് ഒരു വലിയ മത്സ്യത്തെ നിയോഗിച്ചു (1:17; ഹീബ്രു ബൈബിളിൽ ഈ വാക്യം 2:1 ആണ്; അതിനാൽ അവിടെ സങ്കീർത്തനത്തിന്റെ വാക്യസംഖ്യ ഒന്നു കൂടുതലാണ്). ഇരുവശത്തും ഓരോ ആഖ്യാനവാക്യമുള്ള ഒരു കൃതജ്ഞതാസങ്കീർത്തനമാണ് ഈ അധ്യായം. അതിന്റെ ഭാഷ മുഴുവൻ സങ്കീർത്തനഗ്രന്ഥത്തോട് അടുത്തുനിൽക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിൽ പരിചിതമായ ഒരു സങ്കീർത്തനം കഥാകാരൻ ഇവിടെ ചേർത്തതാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ആ പരിചിതശൈലിയിൽ രചിച്ചതാകാം എന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“എന്റെ കഷ്ടതയിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു. അവിടുന്ന് എനിക്ക് ഉത്തരമരുളി. പാതാളത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്നു ഞാൻ നിലവിളിച്ചു; അവിടുന്ന് എന്റെ നിലവിളി കേട്ടു.” (2:2)
മത്സ്യത്തിനുള്ളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം ഭൂതകാലത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു. രക്ഷ പൂർത്തിയാകുംമുമ്പുള്ള കൃതജ്ഞതാഗാനമാണിത്. ഇരുട്ടിൽനിന്നു നന്ദി പറയുന്നതാണ് വിശ്വാസം.
“അങ്ങയുടെ തിരമാലകൾ എന്റെ മുകളിലൂടെ കടന്നുപോയി.” (2:3)
ഈ വാക്കുകൾ സങ്കീർത്തനം 42:7-ന്റെ പ്രതിധ്വനിയാണ്. ഏറ്റവും മോശമായ മണിക്കൂറിൽ, ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനയിൽ പഠിച്ച വാക്കുകളിലാണ് യോനാ പ്രാർഥിക്കുന്നത്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ പഠിച്ചവർക്ക്, വാക്കുകൾ കിട്ടാത്തപ്പോഴും വാക്കുകളുണ്ട്.
“ഞാൻ കർത്താവിനെ ഓർത്തു. എന്റെ പ്രാർഥന അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ, അങ്ങയുടെ വിശുദ്ധ മന്ദിരത്തിൽ, എത്തി.” (2:7)
ദൈവസന്നിധിയിൽനിന്ന് ഓടിയ യോനാ (1:3), ആഴത്തിൽനിന്നുപോലും തന്റെ പ്രാർഥന ആ സന്നിധിയിൽ എത്തുന്നതായി ഇവിടെ കണ്ടെത്തുന്നു. ദൈവത്തിനു കേൾക്കാനാവാത്ത ആഴമില്ല.
“എന്നാൽ, ഞാൻ കൃതജ്ഞതാസ്തോത്രങ്ങളാലാപിച്ച് അങ്ങേക്കു ബലി അർപ്പിക്കും. ഞാൻ എന്റെ നേർച്ചകൾ നിറവേറ്റും. കർത്താവിൽനിന്നാണ് രക്ഷ.” (2:9)
നാവികർ നേരത്തേ ബലിയർപ്പിക്കുകയും നേർച്ചനേരുകയും ചെയ്തു (1:16). പ്രവാചകൻ ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഒപ്പമെത്തുന്നു.
“കർത്താവ് മത്സ്യത്തോടു കൽപിച്ചു. അതു യോനായെ കരയിലേക്കു ഛർദിച്ചിട്ടു.” (2:10)
ദൈവം പ്രവാചകനോടു സംസാരിച്ചു; അദ്ദേഹം അനുസരിച്ചില്ല. ദൈവം മത്സ്യത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു; അത് ഉടൻ അനുസരിക്കുന്നു. ഇവിടെയും കഥാകാരന്റെ നർമം കാണാം.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മരിച്ചവരുടെ ഇടയിലേക്കുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ ഇറക്കവും ഉയിർപ്പും സഭാപിതാക്കന്മാർ ഈ അധ്യായത്തിൽ കണ്ടു. വി. സിറിൾ (ജറുസലെം) തന്റെ മതബോധനപ്രസംഗങ്ങളിൽ (14, ആശയം) ഇവ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു: യോനാ മത്സ്യത്തിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടു; ക്രിസ്തു സ്വമനസ്സാ മരണത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. എല്ലാ മനുഷ്യരെയുംപോലെ യേശു മരണം അനുഭവിച്ചു എന്നും രക്ഷകനായി മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 632–633). വെള്ളത്തിലേക്കുള്ള ഇറക്കവും പുതുജീവനിലേക്കുള്ള കയറ്റവുമായ മാമ്മോദീസായും പിതാക്കന്മാർ ഈ അധ്യായത്തിൽ വായിച്ചു (റോമാ 6:4; CCC 1214).
പശ്ചാത്തലം.
ജറുസലെമിലേക്കുള്ള വഴിയിലാണ് യേശു. ഈ കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വായിക്കാനും സമയമുള്ളപ്പോൾ കണക്കു തീർക്കാനും അവിടുന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തോട് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ (12:54–59). ചിലർ ഒരു കൊലയുടെ വാർത്തയുമായി വരുന്നു. ഈ സംഭവത്തിന്റെ ഏക ഉറവിടം ലൂക്കായാണ്; എന്നാൽ ജോസേഫൂസും മറ്റ് എഴുത്തുകാരും പീലാത്തോസിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നതനുസരിച്ച് ഇതു വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമില്ല. ജറുസലെമിന്റെ തെക്ക്, അതേ പേരിലുള്ള കുളത്തിനടുത്തായിരുന്നു സിലോഹാ ഗോപുരം; അതിന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചു കൂടുതലൊന്നും നമുക്ക് അറിയില്ല. ഒരു വർഷംകൂടി ലഭിക്കുന്ന ഫലമില്ലാത്ത അത്തിമരത്തിന്റെ ഉപമ തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്നു (13:6–9).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഗലീലിയക്കാരായ ഏതാനും പേരുടെ ബലികളിൽ അവരുടെ രക്തംകൂടി പീലാത്തോസ് കലർത്തിയ വിവരം, ആ സമയത്ത് അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ചിലർ അവനെ അറിയിച്ചു” (13:1)
ആരാധനയ്ക്കിടയിലാണ്, ഒരുപക്ഷേ ദേവാലയത്തിൽവച്ചാണ്, കൊല നടന്നത്. ഗലീലിക്കാരനായ യേശു പീലാത്തോസിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തുമെന്നോ ഇരകളെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും പറയുമെന്നോ അവർ കരുതിയിരിക്കാം. അവിടുന്ന് രണ്ടും ചെയ്യുന്നില്ല.
“ഇവയെല്ലാം അനുഭവിച്ചതുകൊണ്ട് അവർ മറ്റെല്ലാ ഗലീലിയക്കാരെയുംകാൾ കൂടുതൽ പാപികളായിരുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ കരുതുന്നുവോ?” (13:2)
സുഖകരമായ ഒരു ധാരണ യേശു എടുത്തുകളയുന്നു: അർഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് മറ്റുള്ളവർക്കു ദുരന്തം വരുന്നത് എന്ന ധാരണ. യോഹന്നാൻ 9:3 താരതമ്യം ചെയ്യുക.
“അല്ല എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു. പശ്ചാത്തപിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും അതുപോലെ നശിക്കും.” (13:3)
ചോദ്യം തിരിച്ചുവിടുന്നു. യഥാർഥ പ്രശ്നം അവരുടെ പാപമല്ല, നമ്മുടേതാണ്. ജീവിതം ചെറുതാണെന്നും തിരിയാനുള്ള സമയം ഇന്നാണെന്നും ഓരോ വാർത്തയും ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
“സിലോഹായിലെ ഗോപുരം ഇടിഞ്ഞുവീണു കൊല്ലപ്പെട്ട ആ പതിനെട്ടു പേർ,” (13:4)
ആദ്യത്തേത് ഒരു കുറ്റകൃത്യം, ഇതൊരു അപകടം. നാം ചിന്തിക്കാവുന്ന എല്ലാ പെട്ടെന്നുള്ള മരണങ്ങളും ഇവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
തിന്മയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിന് എളുപ്പത്തിലുള്ള ഒരു ഉത്തരവും മതിയാകില്ലെന്നും ക്രൈസ്തവവിശ്വാസം മുഴുവനുമാണ് അതിനുള്ള ഉത്തരമെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 309). ജീവിതം മുഴുവൻ സമൂലമായി ദൈവത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവിടുന്നതും പൂർണഹൃദയത്തോടെ അവിടുത്തെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുന്നതുമാണ് ആന്തരിക അനുതാപം എന്ന് അതു വിവരിക്കുന്നു (CCC 1431). അതിനാൽ യേശു ഇവിടെ ദുരന്തങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല; അവ ഇരകളുടെമേലുള്ള വിധിയായി കാണുന്നതു വിലക്കുന്നു. സമയമുള്ളപ്പോൾ തിരിയാനും സഹിക്കുന്നവരെ സഹായിക്കാനുമുള്ള വിളിയായി അവയെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വെള്ളപ്പൊക്കമോ ഭൂകമ്പമോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവിടത്തെ ജനങ്ങളെ ദൈവം ശിക്ഷിക്കുകയാണോ?
സഹിക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച് ഈ നിഗമനത്തിൽ എത്തരുതെന്ന് യേശു വ്യക്തമായി പറയുന്നു. നിരപരാധികളുടെ സഹനം അതിനായിത്തന്നെ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പല ദേശങ്ങളിലും സഹിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർഥനയും സഹായവുമാണ് ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങൾക്കു നമ്മുടെ മറുപടി. ഈ സംഭവം എന്റെ ജീവിതത്തോട് എന്തു പറയുന്നു എന്നു നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ചോദിക്കാം. അതുതന്നെയാണ് യേശു ഇവിടെ ചോദിക്കുന്നതും.
വിശുദ്ധ സെബസ്ത്യാനോസിനെ സഭ ഇന്ന് ആദരിക്കുന്നു. ആദിമകാലംമുതൽ റോം അദ്ദേഹത്തെ രക്തസാക്ഷിയായി സ്മരിച്ചു. അമ്പുകളുടെയും, അവയെ അതിജീവിച്ചശേഷം ദണ്ഡുകൊണ്ടുള്ള മരണത്തിന്റെയും കഥ പിൽക്കാലത്തെ ഒരു വിവരണത്തിൽനിന്നാണ്; ചരിത്രകാരന്മാർ അതു ജാഗ്രതയോടെയാണു വായിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെയും യോനായുടെയും കഥകൾ ഇവിടെ സന്ധിക്കുന്നു: ഒരു ആഴവും ആപത്തും നമ്മെ ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിനു പുറത്താക്കുന്നില്ല. സഭൈക്യവാരം തുടരുന്നു. ഇതു നോമ്പിന്റെ മൂന്നാം ദിവസമാണ്; നാളെ നോമ്പിന്റെ സമാപനം.