22 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“നിങ്ങൾക്കുക്രിസ്തുവിൽ പതിനായിരം ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ പിതാക്കൻമാർ അധികമില്ല. സുവിശേഷപ്രസംഗം വഴി യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങൾക്കു ജൻമം നൽകിയ തു ഞാനാണ്.” 1 കോറിന്തോസ് 4:15
ദനഹാക്കാലത്തെ മൂന്നാം വെള്ളിയാഴ്ച, സദ്വാർത്ത എല്ലാ ദേശങ്ങളിലും എത്തിച്ച നാലു സുവിശേഷകരെ, മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്കാ, യോഹന്നാൻ എന്നിവരെ, സഭ ബഹുമാനിക്കുന്നു. സുവിശേഷം എന്താണെന്ന് വായനകൾ കാണിക്കുന്നു: ദൈവം തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണത്. കർമേൽ മലയിൽ യാക്കോബിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ഗോത്രങ്ങളുടെ എണ്ണമനുസരിച്ച് പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൊണ്ട് ഏലിയാ തകർന്ന ബലിപീഠം പുതുക്കിപ്പണിയുന്നു; ബലിവസ്തുവിനെ വെള്ളത്തിൽ കുതിർക്കുന്നു; പ്രാർഥിക്കുന്നു: “കർത്താവേ, എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ! അങ്ങ് മാത്രമാണു ദൈവമെന്നും അങ്ങ് ഇവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നെന്നും അവർ അറിയുന്നതിന് എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ!” അഗ്നി ഇറങ്ങുന്നു; ജനം മുഴുവൻ സാഷ്ടാംഗം വീണ് വിളിച്ചുപറയുന്നു: “കർത്താവുതന്നെ ദൈവം! കർത്താവുതന്നെ ദൈവം!” ഇതാണ് ദനഹാ: സത്യദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടൽ. ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികളിൽ അതേ ദൈവം ശ്ലീഹന്മാരുടെ കരങ്ങൾവഴി അനേകം അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു; പത്രോസ് കടന്നുപോകുമ്പോൾ അവന്റെ നിഴലെങ്കിലും വീഴാൻ ആളുകൾ രോഗികളെ തെരുവീഥികളിൽ കിടത്തുന്നു.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കുന്നു; സെബദിയുടെ പുത്രൻ യാക്കോബും അവന്റെ സഹോദരൻ യോഹന്നാനും, തോമായും ചുങ്കക്കാരനായ മത്തായിയും അവരിലുണ്ട്. അവൻ അവരെ അയയ്ക്കുന്നു: “പോകുമ്പോൾ, സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രസംഗിക്കുവിൻ.” ഒപ്പം പറയുന്നു: “ദാനമായി നിങ്ങൾക്കു കിട്ടി; ദാനമായിത്തന്നെ കൊടുക്കുവിൻ.” പന്ത്രണ്ടുപേർ വാക്കുകൊണ്ടു ചെയ്തത് സുവിശേഷകർ എഴുത്തിലൂടെ ചെയ്തു: മത്തായിയും യോഹന്നാനും പന്ത്രണ്ടുപേരിൽനിന്ന്, മർക്കോസും ലൂക്കായും പത്രോസിന്റെയും പൗലോസിന്റെയും വൃന്ദത്തിൽനിന്ന്. അതിന് എന്തു വില കൊടുക്കേണ്ടിവന്നുവെന്ന് പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാരോടു പറയുന്നു: മിശിഹായെപ്രതി ഞങ്ങൾ ഭോഷന്മാർ; വിശന്നും വസ്ത്രമില്ലാതെയും വീടില്ലാതെയും നിന്ദിക്കപ്പെട്ടും കഴിയുന്നവർ. എങ്കിലും സുവിശേഷപ്രസംഗംവഴി അവൻ അവർക്കു പിതാവായി. തങ്ങളുടെ നാലു ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ സുവിശേഷകർ നമുക്കും വിശ്വാസത്തിലെ പിതാക്കന്മാരാണ്. തോമാശ്ലീഹാ ആദ്യം പ്രസംഗിച്ച വിശ്വാസം നൂറ്റാണ്ടുകളായി കേരളത്തിൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും വായിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സുവിശേഷങ്ങളാലാണ്.
വിഷയം: “സുവിശേഷപ്രസംഗം വഴി യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങൾക്കു ജൻമം നൽകിയ തു ഞാനാണ്.”
നാലു സുവിശേഷകർ: വെളിപ്പെട്ട ദൈവം, അയയ്ക്കപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടുപേർ, വിശ്വാസത്തിലെ പിതാക്കന്മാർ.
“ഇതു കണ്ടു ജനം സാഷ്ടാംഗം വീണ് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: കർത്താവുതന്നെ ദൈവം! കർത്താവുതന്നെ ദൈവം!” 1 രാജാക്കന്മാർ 18:39
“എന്നാൽ, ഇവതന്നെയും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, യേശു ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തുവാണെന്നു നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതിനും അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുക നിമിത്തം നിങ്ങൾക്ക് അവന്റെ നാമത്തിൽ ജീവൻ ഉണ്ടാകുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ്.” യോഹന്നാൻ 20:31
ജീവിതത്തിൽ: സുവിശേഷങ്ങൾക്കായും അവ കേരളത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നവർക്കായും ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക.
“സദ്വാർത്ത അറിയിക്കുകയും സമാധാനം വിളംബരം ചെയ്യുകയും രക്ഷയുടെ സന്ദേശം പ്രഘോഷിക്കുകയും സീയോനോടു നിന്റെ ദൈവം ഭരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നവന്റെ പാദം മലമുകളിൽ എത്ര മനോഹരമാണ്!” ഏശയ്യാ 52:7
“പോകുമ്പോൾ, സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രസംഗിക്കുവിൻ. രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുകയും മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും കുഷ്ഠരോഗികളെ ശുദ്ധരാക്കുകയും പിശാചുക്കളെ ബഹിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ. ദാനമായി നിങ്ങൾക്കു കിട്ടി; ദാനമായിത്തന്നെ കൊടുക്കുവിൻ.” മത്തായി 10:7–8
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരാളുമായി സൗജന്യമായി സുവിശേഷം പങ്കുവയ്ക്കുക.
“അങ്ങയുടെ വചനങ്ങൾ കണ്ടെണ്ടത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ അവ ഭക്ഷിച്ചു; അവ എനിക്ക് ആനന്ദാമൃതമായി; എന്റെ ഹൃദയത്തിനു സന്തോഷവും. എന്തെന്നാൽ, സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ നാമമാണല്ലോ വഹിക്കുന്നത്.” ജറെമിയാ 15:16
“നിങ്ങൾക്കുക്രിസ്തുവിൽ പതിനായിരം ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ പിതാക്കൻമാർ അധികമില്ല. സുവിശേഷപ്രസംഗം വഴി യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിങ്ങൾക്കു ജൻമം നൽകിയ തു ഞാനാണ്.” 1 കോറിന്തോസ് 4:15
ജീവിതത്തിൽ: എല്ലാ ദിവസവും ഒരു സുവിശേഷാധ്യായം വായിക്കുക.
ശ്ലീഹന്മാർ പ്രസംഗിച്ചതു സുവിശേഷകർ എഴുതി.
സുവിശേഷത്തിലൂടെ അവർ നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിലെ പിതാക്കന്മാരാണ്; നാം അതു കൈമാറണം.
തീരുമാനം: ജനുവരിയുടെ ബാക്കി ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു സുവിശേഷാധ്യായം വായിക്കുക.
പ്രിയരേ, ദനഹാക്കാലത്തെ മൂന്നാം വെള്ളിയാഴ്ച നാലു സുവിശേഷകരെ നാം ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഒന്നാം വായന നമ്മെ കർമേൽ മലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൊണ്ട് ഏലിയാ കർത്താവിന്റെ തകർന്ന ബലിപീഠം പുതുക്കിപ്പണിയുന്നു; ബലിവസ്തുവിന്മേൽ മൂന്നുപ്രാവശ്യം വെള്ളമൊഴിക്കുന്നു; പ്രാർഥിക്കുന്നു: കർത്താവേ, അങ്ങുമാത്രമാണു ദൈവമെന്ന് ഈ ജനം അറിയാൻ എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ. അഗ്നി ഇറങ്ങുന്നു; ജനം വിളിച്ചുപറയുന്നു: കർത്താവുതന്നെ ദൈവം (1 രാജാ 18:39).
ദനഹാ എന്നാൽ വെളിപ്പെടലാണ്: ദൈവം തന്നെത്തന്നെ കാണിക്കുന്നത്. ശ്ലീഹന്മാരുടെ നടപടികളിൽ അവിടുന്ന് വീണ്ടും തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: ശ്ലീഹന്മാരുടെ കരങ്ങൾവഴി വളരെ അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും സംഭവിക്കുന്നു; പത്രോസിന്റെ നിഴലെങ്കിലും വീഴുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ആളുകൾ രോഗികളെ തെരുവീഥികളിൽ കിടത്തുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 5:12–15).
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ച് അയയ്ക്കുന്നു: പോകുമ്പോൾ, സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രസംഗിക്കുവിൻ. ദാനമായി നിങ്ങൾക്കു കിട്ടി; ദാനമായിത്തന്നെ കൊടുക്കുവിൻ (മത്താ 10:7–8). മത്തായിയും യോഹന്നാനും അവരിലുണ്ടായിരുന്നു. മർക്കോസും ലൂക്കായും പത്രോസിൽനിന്നും പൗലോസിൽനിന്നും പഠിച്ചു. സദ്വാർത്ത നമ്മിലെത്താൻ ശ്ലീഹന്മാർ പ്രസംഗിച്ചതു സുവിശേഷകർ എഴുതിവച്ചു.
അത് എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. പൗലോസ് പറയുന്നു: മിശിഹായെപ്രതി ഞങ്ങൾ ഭോഷന്മാർ; വിശന്നും വസ്ത്രമില്ലാതെയും വീടില്ലാതെയും കഴിയുന്നവർ. എങ്കിലും അവൻ പറയുന്നു: സുവിശേഷപ്രസംഗംവഴി ഈശോമിശിഹായിൽ നിങ്ങൾക്കു ജന്മം നൽകിയതു ഞാനാണ് (1 കോറി 4:15). ഓരോ പ്രാവശ്യവും സുവിശേഷം തുറക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസത്തിലെ ഈ പിതാക്കന്മാർ നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു. ഈ മാസം നമുക്ക് ഒരു സുവിശേഷം വായിക്കാം; ദാനമായി ലഭിച്ചതു ദാനമായിത്തന്നെ കൈമാറാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, മത്തായിയും മർക്കോസും ലൂക്കായും യോഹന്നാനും നമുക്കുവേണ്ടി ഈശോയുടെ കഥ എഴുതിവച്ചു! ഈശോ പറഞ്ഞു: ദാനമായി കിട്ടി; ദാനമായിത്തന്നെ കൊടുക്കുവിൻ. ഇന്ന് ഒരു കൂട്ടുകാരനുമായി എന്തെങ്കിലും പങ്കുവയ്ക്കുക; എല്ലാ ദിവസവും സുവിശേഷത്തിൽനിന്ന് അല്പം വായിക്കുക.
കർത്താവായ ഈശോയേ, സ്വർഗരാജ്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു പ്രഘോഷിക്കാൻ അങ്ങു പന്ത്രണ്ടുപേരെ അയച്ചു; നാലു സുവിശേഷകരിലൂടെ അങ്ങയുടെ സുവിശേഷം ഞങ്ങളിലെത്തി. അങ്ങയുടെ ആത്മാവിന്റെ അഗ്നി ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇറങ്ങട്ടെ; അങ്ങയുടെ ജനത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളും പറയട്ടെ: കർത്താവുതന്നെ ദൈവം. ദാനമായി ലഭിച്ചതു ദാനമായിത്തന്നെ സന്തോഷത്തോടെ കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ. ആമേൻ.
ദനഹാക്കാലത്തെ ഈ വെള്ളിയാഴ്ച മത്തായി, മർക്കോസ്, ലൂക്കാ, യോഹന്നാൻ എന്നീ സുവിശേഷകരെ സഭ ഓർക്കുന്നു. അവരുടെ ദൗത്യം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് നാലു വായനകളും കാണിച്ചുതരുന്നു: ദൈവം തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ചാഞ്ചാടിനിൽക്കുന്ന ഒരു ജനം ദൈവത്തെ അറിയാൻ കാർമൽമലയിൽ ഏലിയാ പ്രാർഥിക്കുന്നു; അഗ്നി മറുപടി നൽകുന്നു. അതേ ദൈവം ജറുസലെമിലെ രോഗികൾക്കിടയിൽ ശ്ലീഹന്മാർവഴി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നതിന്റെ വില എന്താണെന്ന് പൗലോസ് കോറിന്തോസുകാരോടു പറയുന്നു; സുവിശേഷംവഴി താൻ അവർക്കു പിതാവായി എന്നും. മത്തായിയിൽ ഈശോ പന്ത്രണ്ടുപേരെ പേരെടുത്തു വിളിച്ച് വെറുംകൈയോടെ അയയ്ക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേർ വാക്കുകൊണ്ടു ചെയ്തത് സുവിശേഷകർ എഴുത്തുകൊണ്ടു ചെയ്തു. അറിയുക, അയയ്ക്കുക, ദാനമായി എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ബി.സി. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഉത്തരരാജ്യമായ ഇസ്രായേലിലാണ് ഈ സംഭവം. ആഹാബ് രാജാവും ജസെബെൽ രാജ്ഞിയും ബാൽ ആരാധന പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു (16:31–33). കൊടുങ്കാറ്റിന്റെയും മഴയുടെയും ദേവനായാണ് ബാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതിനാൽ ഏലിയാ അറിയിച്ച വരൾച്ച (17:1) ബാലിനെ അവന്റെ സ്വന്തം മണ്ഡലത്തിൽത്തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുകയായിരുന്നു. കാർമൽമലയിൽ ഏലിയാ ചോദ്യം നേരിട്ടു വയ്ക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ എത്രനാൾ രണ്ടു വഞ്ചിയിൽ കാൽവയ്ക്കും?” (18:21). ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ ദിവസം മുഴുവൻ നിലവിളിച്ചിട്ടും ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായില്ല (18:29). ഇപ്പോൾ ഏലിയായുടെ ഊഴമാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“കർത്താവിന്റെ തകർന്നുകിടന്നിരുന്ന ബലിപീഠം അവൻ കേടുപോക്കി.” (18:30)
എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുംമുമ്പ് അദ്ദേഹം കേടുപോക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടു കല്ലുകൾ (വാക്യം 31) ശ്രദ്ധേയമാണ്: രാജ്യം പിളർന്നിട്ട് ഏറെക്കാലമായി, ഏലിയാ നിൽക്കുന്നത് ഉത്തരദേശത്തും. എന്നിട്ടും യാക്കോബിന്റെ കുടുംബം മുഴുവനുംവേണ്ടിയാണ്, ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടിയാണ്, അദ്ദേഹം പണിയുന്നത്.
“കർത്താവേ, എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ! അങ്ങ് മാത്രമാണു ദൈവമെന്നും അങ്ങ് ഇവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നെന്നും അവർ അറിയുന്നതിന് എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ!” (18:37)
മറ്റുള്ളവരുടെ ഒരു ദിവസത്തെ നിലവിളിക്കുശേഷം ഈ പ്രാർഥന എത്ര ഹ്രസ്വമാണ്! താൻ ശരിയാണെന്നു തെളിയിക്കപ്പെടണമെന്ന് ഏലിയാ ചോദിക്കുന്നില്ല. ജനം ദൈവത്തെ അറിയണം എന്നേ ചോദിക്കുന്നുള്ളൂ. അവരുടെ മടങ്ങിവരവുപോലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം കാണുന്നു.
“ഉടനെ കർത്താവിൽ നിന്ന് അഗ്നി ഇറങ്ങി ബലിവസ്തുവും വിറകും കല്ലും മണ്ണും ദഹിപ്പിക്കുകയും ചാലിലെ വെള്ളം വറ്റിക്കുകയും ചെയ്തു.” (18:38)
വരൾച്ചയുടെ കാലത്ത് ഒഴിച്ച വെള്ളം ഏതു കൗശലവും അസാധ്യമാക്കി. കല്ലും വെള്ളവുമടക്കം ബലിപീഠത്തിലുള്ളതെല്ലാം അഗ്നി ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
“കർത്താവുതന്നെ ദൈവം! കർത്താവുതന്നെ ദൈവം!” (18:39)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പഴയനിയമത്തിലെ മഹത്തായ പ്രാർഥനകളിൽ ഒന്നായി മതബോധനഗ്രന്ഥം ഇതിനെ കാണുന്നു. “എന്റെ പ്രാർഥന കേൾക്കണമേ” എന്ന ഏലിയായുടെ യാചന പൗരസ്ത്യ ആരാധനക്രമങ്ങൾ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ റൂഹാക്ഷണപ്രാർഥനയിൽ ആവർത്തിക്കുന്നുവെന്നും അതു കുറിക്കുന്നു (CCC 2583). പ്രാർഥന കേൾക്കപ്പെട്ട, നമ്മെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായി യാക്കോബിന്റെ ലേഖനം അദ്ദേഹത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു (യാക്കോബ് 5:17). “അഗ്നിപോലെ” പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പ്രവാചകൻ എന്ന് പ്രഭാഷകൻ അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കുന്നു (പ്രഭാഷകൻ 48:1). മാർ അപ്രേമിന് ഈ ഭാഷ ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു: പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ ഉദരത്തിലും ജോർദാനിലും നമ്മുടെ മാമ്മോദീസായിലും അപ്പത്തിലും പാനപാത്രത്തിലും അഗ്നിയും ആത്മാവുമുണ്ട് (വിശ്വാസഗീതങ്ങൾ 10, ആശയം). അതുകൊണ്ടാണ് ഈ വായന ദനഹാക്കാലത്തിനു യോജിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലം.
ആദ്യസമൂഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ലൂക്കാ നൽകുന്ന ചെറുസംഗ്രഹങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണിത് (2:42–47; 4:32–35 നോക്കുക). അധികാരികൾ ശ്ലീഹന്മാർക്ക് നേരത്തേ താക്കീതു നൽകിയിരുന്നു (4:18). അനനിയാസിന്റെയും സഫീറായുടെയും ഗൗരവമേറിയ സംഭവം ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ (5:1–11). മറ്റുള്ളവർ ആരും അവരോടു ചേരാൻ ധൈര്യപ്പെടാത്തതിന്റെ (വാക്യം 13) കാരണം അതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദേവാലയാങ്കണത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തെ സ്തംഭനിരയായ സോളമന്റെ മണ്ഡപത്തിലാണ് വിശ്വാസികൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നത് (3:11; യോഹന്നാൻ 10:23). സ്വന്തം ദേവാലയത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുന്ന യഹൂദരാണ് അവർ ഇപ്പോഴും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അപ്പസ്തോലൻമാരുടെ കരങ്ങൾവഴി ജനമധ്യത്തിൽ വളരെ അടയാളങ്ങളും അദ്ഭുതങ്ങളും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” (5:12)
കരങ്ങൾ അവരുടേതാണ്; ശക്തി അവരുടേതല്ല. ഗ്രീക്കിലെ “കരങ്ങൾവഴി” എന്ന രൂപം പി.ഒ.സി. അതേപടി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
“അവന്റെ നിഴലെങ്കിലും അവരിൽ ഏതാനും പേരുടെമേൽ പതിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.” (5:15)
നിഴലിനു ശക്തിയുണ്ടെന്ന് ലൂക്കാ പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല. ഈശോയുടെ മേലങ്കിയുടെ വിളുമ്പിന്റെയും (മർക്കോസ് 6:56) പിന്നീട് പൗലോസിന്റെ തൂവാലകളുടെയും (നടപടി 19:12) കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, സാധാരണക്കാരുടെ വിശ്വാസം അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. സൃഷ്ടവസ്തുക്കളിലൂടെയും മനുഷ്യരിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കാൻ ദൈവം തിരുമനസ്സാകുന്നു. കൂദാശകളും ഇതേ സത്യത്തിലാണ് അടിയുറച്ചിരിക്കുന്നത്.
“എല്ലാവർക്കും രോഗശാന്തി ലഭിച്ചു.” (5:16)
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
രോഗികൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഈ ശുശ്രൂഷ സഭ തുടരുന്നു. തന്റെ നാമത്തിൽ സുഖപ്പെടുത്താൻ കർത്താവ് ശിഷ്യരെ അയയ്ക്കുന്നുവെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1506–1507). തീവ്രമായ പ്രാർഥനകൾപോലും എല്ലാ രോഗങ്ങളിൽനിന്നും സൗഖ്യം നേടിത്തരുന്നില്ല എന്ന് അതു സത്യസന്ധമായി പറയുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 1508). ഇന്നു സഭ ആദരിക്കുന്ന വിശുദ്ധ ലൂക്കാ ഈ ഗ്രന്ഥം തന്റെ രചനയുടെ രണ്ടാം ഭാഗമായി എഴുതി (നടപടി 1:1). ഈശോയുടെ കഥ സുവിശേഷത്തോടെ അവസാനിക്കാതെ സഭയിൽ തുടരുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.
പശ്ചാത്തലം.
അമ്പതുകളുടെ മധ്യത്തിൽ എഫേസോസിൽനിന്നാണ് പൗലോസ് കോറിന്തോസിലേക്ക് എഴുതുന്നത്. താൻ സ്ഥാപിച്ച സമൂഹം പ്രിയപ്പെട്ട പ്രബോധകരുടെ പേരിൽ ചേരികളായി പിളർന്നിരിക്കുന്നു (1:12; 3:4). തങ്ങൾ എല്ലാം നേടിക്കഴിഞ്ഞു എന്നു ചിലർ കരുതുന്നു (4:8). മൂർച്ചയുള്ള പരിഹാസത്തോടെയാണ് പൗലോസിന്റെ മറുപടി: നിങ്ങൾ രാജാക്കന്മാരാണെങ്കിൽ ശ്ലീഹന്മാർ ആരാണ്?
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി ഭോഷൻമാർ, നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിൽ ജ്ഞാനികൾ; ഞങ്ങൾ ബലഹീനൻമാർ, നിങ്ങൾ ബലവാൻമാർ;” (4:10)
ഇതു പരിഹാസമാണ്, സ്വയം സഹതാപമല്ല. നഗരം അളക്കുന്നതുപോലെയാണ് കോറിന്തോസുകാർ വിജയം അളക്കുന്നത്. കുരിശിന്റെ സന്ദേശം ഭോഷത്തംപോലെ തോന്നും എന്ന് പൗലോസ് നേരത്തേ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു (1:18).
“നിന്ദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു;” (4:12)
അധ്വാനജീവിതത്തിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഗിരിപ്രഭാഷണമാണിത്. സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അധ്വാനിക്കുന്നു എന്നും പൗലോസ് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. വിദ്യാസമ്പന്നരായ ഗ്രീക്കുകാർ പൊതുവേ താഴ്ത്തിക്കണ്ട കാര്യമായിരുന്നു അത്.
“എന്നാൽ പിതാക്കൻമാർ അധികമില്ല.” (4:15)
“മിശിഹാ ഈശോയിൽ”, “സുവിശേഷംവഴി” എന്നിവയാണ് ഈ പിതൃത്വത്തിന്റെ അതിരുകൾ. അദ്ദേഹം ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനം എടുക്കുന്നില്ല. മിശിഹായിൽനിന്നുള്ള ജീവൻ അദ്ദേഹത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.
“ആകയാൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ അനുകരിക്കണമെന്നു ഞാൻ അഭ്യർഥിക്കുന്നു.” (4:16)
ഇതിന്റെ അർഥം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഉപാധി പിന്നീട് അദ്ദേഹം ചേർക്കുന്നു: താൻ മിശിഹായെ അനുകരിക്കുന്നതുപോലെ (11:1).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാമ്മോദീസായും പ്രബോധനവുംവഴി ആത്മീയമായി ജന്മം നൽകിയവരെ മിശിഹായിലെ പിതാക്കന്മാരായി പരിപാലിക്കാൻ വൈദികരെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുമ്പോൾ രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 28). ഇന്ന് ഈ ഭാഗം സുവിശേഷകർക്കും ബാധകമാണ്. അവരും വിശ്വാസത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരാണ്. അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആദ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയവർ പലപ്പോഴും പൗലോസ് പറയുന്ന വിലതന്നെ കൊടുത്തു.
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയിലെ അഞ്ചു മഹാപ്രഭാഷണങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ ആരംഭമാണിത് (അധ്യായങ്ങൾ 5–7, 10, 13, 18, 24–25). തൊട്ടുമുമ്പ് ജനക്കൂട്ടത്തെ ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളെപ്പോലെ കണ്ട് വേലക്കാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാൻ ഈശോ ശിഷ്യരോടു പറയുന്നു (9:36–38). പ്രാർഥിക്കാൻ പറയപ്പെട്ടവർതന്നെ ഇപ്പോൾ ആ പ്രാർഥനയ്ക്കുള്ള ഉത്തരമായി മാറുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആ പന്ത്രണ്ട് അപ്പസ്തോലൻമാരുടെ പേരുകൾ: ഒന്നാമൻ പത്രോസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശിമയോൻ,” (10:2)
പന്ത്രണ്ട് എന്ന സംഖ്യ ഇസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: ഈശോ ഇസ്രായേലിനെ മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുകയാണ് (19:28). പട്ടികകളിൽ ഇവിടെമാത്രമാണ് മത്തായിയെ “ചുങ്കക്കാരൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നത് (10:3; മർക്കോസ് 3:18, ലൂക്കാ 6:15 എന്നിവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുക). അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലുള്ള സുവിശേഷം അദ്ദേഹം വന്ന വഴി മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല. തൊട്ടടുത്ത് നമ്മുടെ തോമാശ്ലീഹായുമുണ്ട്. പട്ടികകളിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്: മത്തായിയിലെ തദേവൂസിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ലൂക്കായിൽ യാക്കോബിന്റെ പുത്രനായ യൂദാസാണ്; മത്തായിയുടെ ചില കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ലെബ്ബേവൂസ് എന്നും.
“നിങ്ങൾ വിജാതീയരുടെയടുത്തേക്കു പോകരുത്; സമരിയാക്കാരുടെ പട്ടണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയുമരുത്.” (10:5)
ദൈവികപദ്ധതിയുടെ ക്രമമാണിത്: ആദ്യം ഇസ്രായേൽ (റോമാ 1:16 നോക്കുക). ഇതേ സുവിശേഷം അവസാനിക്കുന്നത് എല്ലാ ജനതകളെയും ശിഷ്യപ്പെടുത്തുക എന്ന കല്പനയോടെയാണ് (28:19). ഈ രണ്ടു കല്പനകൾക്കിടയിൽ വിജാതീയനായ ശതാധിപനും കാനാൻകാരിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട് (8:5–13; 15:21–28).
“ദാനമായി നിങ്ങൾക്കു കിട്ടി; ദാനമായിത്തന്നെ കൊടുക്കുവിൻ.” (10:8)
“നിങ്ങളുടെ അരപ്പട്ടയിൽ സ്വർണമോ വെള്ളിയോ ചെമ്പോ കരുതിവയ്ക്കരുത്.” (10:9)
ഭാരമില്ലാത്ത യാത്രതന്നെ ഒരു സന്ദേശമാണ്: ദൈവം നൽകും; സന്ദേശവാഹകൻ തന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവരെ ആശ്രയിക്കുന്നു. മർക്കോസ് വടിയും ചെരിപ്പും അനുവദിക്കുന്നുണ്ട് (മർക്കോസ് 6:8–9). അതിനാൽ മനോഭാവമാണ് പ്രധാനം; സാധനങ്ങളുടെ കൃത്യമായ പട്ടികയല്ല. പണം ചോദിക്കുന്ന സഞ്ചാരിയായ ശ്ലീഹാ വ്യാജപ്രവാചകനാണെന്ന് ആദിമസഭയുടെ ദിദാക്കെ എന്ന കൈപ്പുസ്തകം മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു (ദിദാക്കെ 11, ആശയം).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഇസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ പുതിയ ജറുസലെമിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലകൾ മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 765). ലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ സഭ മുഴുവൻ ശ്ലൈഹികമാണെന്നും അതു പറയുന്നു (CCC 863). സുവിശേഷകരെക്കുറിച്ച് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു: മിശിഹായുടെ കല്പനയനുസരിച്ച് ശ്ലീഹന്മാർ പ്രസംഗിച്ചതിനെ അവരും അവരുടെ സഹകാരികളും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ എഴുതി കൈമാറി (ദേയി വെർബും 18). സുവിശേഷങ്ങൾ വിശുദ്ധ ലിഖിതങ്ങളുടെ മുഴുവൻ ഹൃദയമാണെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 125). സഭയുടെ ആരാധനയിൽ അവയ്ക്ക് അതുല്യമായ സ്ഥാനം നൽകുന്നു (CCC 127). ഒരേ സുവിശേഷം എല്ലായിടത്തും എത്താൻ, നാലു സുവിശേഷങ്ങളെ നാലു കാറ്റുകളോടും ഭൂമിയുടെ നാലു ദിക്കുകളോടും വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസ് ഉപമിച്ചു (പാഷണ്ഡതകൾക്കെതിരേ 3.11, ആശയം).
പേരു പറയപ്പെടുന്ന നാലുപേർതന്നെയാണോ സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതിയത്?
നാലു സുവിശേഷങ്ങൾക്കും ശ്ലൈഹിക ഉദ്ഭവമുണ്ടെന്ന് സഭ ഉറച്ചു പഠിപ്പിക്കുന്നു (ദേയി വെർബും 18). പന്ത്രണ്ടുപേരിൽനിന്ന് മത്തായിയെയും യോഹന്നാനെയും, പത്രോസിന്റെയും പൗലോസിന്റെയും വലയത്തിൽനിന്ന് മർക്കോസിനെയും ലൂക്കായെയും പുരാതന പാരമ്പര്യം പേരെടുത്തു പറയുന്നു. ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അന്തിമരൂപത്തിൽ ശിഷ്യർക്കും സമൂഹങ്ങൾക്കും പങ്കുണ്ടെന്ന് ഇന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഈശോ ചെയ്തതും പഠിപ്പിച്ചതും ആത്മാവിന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ അവ വിശ്വസ്തതയോടെ കൈമാറുന്നു എന്നതാണ് സഭയുടെ മുഖ്യശ്രദ്ധ (ദേയി വെർബും 11, 19).
“ഭൂമിയിൽ ആരെയും നിങ്ങൾ പിതാവെന്നു വിളിക്കരുത്” (മത്തായി 23:9) എന്ന് ഈശോ പറയുന്നു. പിന്നെ വൈദികരെ എന്തിനാണ് “അച്ചൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നത്?
ദൈവത്തിനുമാത്രം അവകാശപ്പെട്ട ബഹുമാനം സ്വന്തമാക്കുന്നതിനെതിരേയാണ് ഈശോ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നത്. സുവിശേഷംവഴി താൻ പിതാവായി എന്ന് ഇതേ പുതിയനിയമത്തിൽ പൗലോസ് എഴുതുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 4:15). പിതാവിൽനിന്നു വരുന്നതിന്റെ ചാലാണ് ആത്മീയപിതാവ്; ഒരിക്കലും അവിടുത്തെ എതിരാളിയല്ല.
പത്രോസിന്റെ നിഴൽ യഥാർഥത്തിൽ ആളുകളെ സുഖപ്പെടുത്തിയോ?
ജനം എന്താണ് ആഗ്രഹിച്ചതെന്നും രോഗികൾ സുഖപ്പെട്ടുവെന്നും ലൂക്കാ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. നിഴലിനു സ്വന്തമായി ശക്തിയുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നില്ല. സുഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവാണ്. അവിടുന്നു ശ്ലീഹന്മാരിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ജനത്തിന്റെ ലളിതമായ വിശ്വാസത്തെ കണ്ടുമുട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാക്ഷികളുടെ ഒരു നിരയാണ് ദനഹാക്കാലത്തെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ നാം ഓർക്കുന്നത്: ഈ വർഷത്തെ നമ്മുടെ കലണ്ടറിൽ സ്നാപകയോഹന്നാൻ, പത്രോസും പൗലോസും, സുവിശേഷകർ, സ്തേഫാനോസ്. മാർത്തോമായുടെ പാരമ്പര്യത്തിലൂടെ വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച നാം ഇന്ന് പന്ത്രണ്ടുപേരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരു കേൾക്കുന്നു. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും സുവിശേഷം കേൾക്കുന്നു. സുവിശേഷവായനയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുമ്പോൾ, വലിയ വില കൊടുത്ത് ഇവർ കൈമാറിയ വാക്കുകളുടെ മുമ്പിലാണ് നാം നിൽക്കുന്നത്.