ദനഹാക്കാലം നാലാം ഞായർ

വായനകൾ

• ഒന്നാം വായന സംഖ്യ 11:23–35 · കർത്താവിന്റെ ശക്തിക്കു പരിധിയില്ല
• രണ്ടാം വായന ഏശയ്യാ 46:5–13 · സിയോനു രക്ഷയും ഇസ്രായേലിനു മഹത്വവും
• ലേഖനം ഹെബ്രായർ 7:23–28 · രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ള നിത്യപുരോഹിതനായ മിശിഹാ
• സുവിശേഷം യോഹന്നാൻ 2:1–11 (ദീർഘരൂപം 1:43–2:11) · കാനായിൽ ഈശോ തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

ഇന്നത്തെ വചനം

“യേശു തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനുപ്രവർത്തിച്ച അടയാളങ്ങളുടെ ആരംഭമാണ്, ഗലീലിയിലെ കാനായിൽ ചെയ്ത ഈ അദ്ഭുതം. അവന്റെ ശിഷ്യൻമാർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.” യോഹന്നാൻ 2:11

വചനവിചിന്തനം

മിശിഹായുടെ വെളിപാടിന്റെ കാലമാണ് ദനഹാ. ജ്ഞാനികളെ നയിച്ച നക്ഷത്രം, യോർദാനിലെ സ്വരവും പ്രാവും, കാനായിലെ വീഞ്ഞ്: ഈ മൂന്നു വെളിപാടുകളെ സഭ പണ്ടുമുതലേ ഒരുമിച്ചു ധ്യാനിക്കുന്നു. ഇന്നു നാം മൂന്നാമത്തേതു വായിക്കുന്നു. അതിനു മുൻപ് ഒന്നാം വായന നിലമൊരുക്കുന്നു. ഇത്രയധികം ജനത്തിന് എങ്ങനെ ഭക്ഷണം നൽകുമെന്നു മരുഭൂമിയിൽ മോശ സംശയിക്കുമ്പോൾ കർത്താവു ചോദിക്കുന്നു: “എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?” മോശയുടെമേലുണ്ടായിരുന്ന ചൈതന്യം എഴുപതു നേതാക്കന്മാരുമായി ദൈവം പങ്കുവയ്ക്കുന്നു; പാളയത്തിൽത്തന്നെ കഴിഞ്ഞ എൽദാദും മെദാദുംപോലും പ്രവചിക്കുന്നു. അവരെ വിലക്കണമെന്നു ജോഷ്വ പറയുമ്പോൾ മോശയുടെ മറുപടി ഇതാണ്: “കർത്താവിന്റെ ജനം മുഴുവൻ പ്രവാചകൻമാരാവുകയും അവിടുന്നു തന്റെ ആത്മാവിനെ അവർക്കു നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആശിക്കുന്നു.” പിന്നെ കാടപ്പക്ഷികൾ വരുന്നു, ശേഖരിക്കാവുന്നതിലധികം. എന്നാൽ ജനം ആർത്തിയോടെ അവയെ കൈയടക്കുന്നു; ആ സ്ഥലത്തിന് അത്യാഗ്രഹികളുടെ ശവക്കുഴി എന്ന പേരു വീഴുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങൾ നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കാം; ആർത്തിയോടെ തട്ടിയെടുക്കാം. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നമ്മുടേതാണ്.

ചുമലിലേറ്റി കൊണ്ടുനടക്കേണ്ടിവരുന്ന, വച്ചിടത്തുനിന്ന് അനങ്ങാത്ത, കേണപേക്ഷിക്കുന്നവനു മറുപടി നൽകാത്ത വിഗ്രഹങ്ങളെ ഏശയ്യാ പരിഹസിക്കുന്നു. ജീവിക്കുന്ന ദൈവം നേരേ മറിച്ചാണ്: അവിടുന്നു തന്റെ ജനത്തെ ചുമക്കുന്നു. “ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരുവനില്ല. ഞാൻ തന്നെ ദൈവം, എന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ല.” അവിടുന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: “ഞാൻ സിയോനു രക്ഷയും ഇസ്രായേലിനു മഹത്വവും നൽകും.” കാനായിൽ ആ മഹത്വം വെളിപ്പെടുന്നത് ഏറ്റവും സാധാരണമായ ഒരിടത്താണ്: വീഞ്ഞു തീർന്നുപോയ ഒരു ഗ്രാമീണ കല്യാണവീട്ടിൽ. ആദ്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഈശോയുടെ അമ്മയാണ്. അവൾ ലളിതമായി പറയുന്നു: “അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല.” തന്റെ സമയം ഇനിയും ആയിട്ടില്ലെന്ന് ഈശോ പറഞ്ഞിട്ടും അവൾ തർക്കിക്കുന്നില്ല; പരിചാരകരുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് അവൾ പറയുന്നു: “അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ.” യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള ആറു കൽഭരണികൾ വക്കോളം വെള്ളം നിറയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ആ വെള്ളം വീഞ്ഞാകുന്നു, അതും മേൽത്തരം വീഞ്ഞ്. കലവറക്കാരൻ മണവാളനോടു പറയുന്നു: “നീ നല്ല വീഞ്ഞ് ഇതുവരെയും സൂക്ഷിച്ചുവച്ചുവല്ലോ.” ഈശോ തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തി; ശിഷ്യന്മാർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.

ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ഹെബ്രായലേഖനം വിശദീകരിക്കുന്നു. പഴയ ഉടമ്പടിയിലെ പുരോഹിതന്മാർ അനേകരായിരുന്നു; മരണം അവരുടെ ശുശ്രൂഷ മുറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മിശിഹായാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു: “തന്നിലൂടെ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നവരെ പൂർണമായി രക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിവുണ്ട്. എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനായ അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.” അവൻ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരിക്കൽ എന്നേക്കുമായി ബലിയർപ്പിച്ചു. ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ കൽഭരണികളിൽ ഇപ്പോൾ പുതിയ ഒന്നു നിറയുന്നു: വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്ന ഒരു കർമമല്ല, മണവാളന്റെ സ്വയംദാനംതന്നെ. കാനായ്ക്കു തൊട്ടുമുൻപ്, സംശയിച്ചുനിന്ന നഥാനയേലിനോടു പീലിപ്പോസ് പറഞ്ഞു: വന്നു കാണുക! ഈശോ അവനു വാഗ്ദാനം നൽകി: ഇതിനെക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നീ കാണും. ആ വലിയ കാര്യം, അന്ന് ഇനിയും വന്നിട്ടില്ലാതിരുന്ന ആ സമയമാണ്: പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ യഥാർഥ വീഞ്ഞ് ഒഴുകിയ കുരിശ്. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയും ആ സമയം നമുക്കായി സന്നിഹിതമാക്കുന്നു.

പ്രസംഗരൂപരേഖ

വിഷയം: “അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ.”

മിശിഹാ തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ പരിധിയില്ലാത്ത ശക്തി, ചുമക്കുന്ന ദൈവം, നല്ല വീഞ്ഞ്, നിത്യപുരോഹിതൻ.

1. കർത്താവിന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?

• മോശയുടെ സംശയം.
• പങ്കുവയ്ക്കപ്പെട്ട ആത്മാവ്.
• ആർത്തിയുടെ ശവക്കുഴി.

“കർത്താവു മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ? എന്റെ വാക്കു നിറവേറുമോ ഇല്ലയോ എന്നു നീ കാണും.” സംഖ്യ 11:23

“യേശു പറഞ്ഞു: അത്തിമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നെ കണ്ടു എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് നീ എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, അല്ലേ? എന്നാൽ ഇതിനെക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നീ കാണും.” യോഹന്നാൻ 1:50

ജീവിതത്തിൽ: അസാധ്യമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം ഇന്നു പ്രാർഥനയിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ വയ്ക്കുക.

2. ചുമക്കുന്ന ദൈവം

• ചുമലിലേറ്റുന്ന വിഗ്രഹങ്ങൾ.
• അവിടുത്തെപ്പോലെ ആരുമില്ല.
• അകലെയല്ലാത്ത രക്ഷ.

“പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുവിൻ, ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരുവനില്ല. ഞാൻ തന്നെ ദൈവം, എന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ല.” ഏശയ്യാ 46:9

“നഥാനയേൽ പറഞ്ഞു: റബ്ബീ, അങ്ങു ദൈവപുത്രനാണ്; ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവാണ്.” യോഹന്നാൻ 1:49

ജീവിതത്തിൽ: നീ ചുമന്നുനടക്കുന്ന ഒരു വിഗ്രഹത്തിനു പേരിട്ട് അത് ഇറക്കിവയ്ക്കുക.

3. അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ

• അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല.
• മറിയം പരിചാരകരുടെ നേരേ തിരിയുന്നു.
• വക്കോളം നിറഞ്ഞ ഭരണികൾ.

“ഈജിപ്തിലെല്ലാം ക്ഷാമമായപ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഫറവോയുടെയടുക്കൽ ആഹാരത്തിന് അപേക്ഷിച്ചു. അവൻ ഈജിപ്തുകാരോടു പറഞ്ഞു: ജോസഫിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെല്ലുക, അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.” ഉൽപത്തി 41:55

“അവന്റെ അമ്മ പരിചാരകരോടു പറഞ്ഞു: അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ.” യോഹന്നാൻ 2:5

ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച സുവിശേഷത്തിലെ വ്യക്തമായ ഒരു വാക്ക് അനുസരിക്കുക.

4. ഇതുവരെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച നല്ല വീഞ്ഞ്

• അനേകം പുരോഹിതന്മാർ, ഏക പുരോഹിതൻ.
• ഒരിക്കൽ എന്നേക്കുമായി.
• അവൻ എപ്പോഴും മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.

“കർത്താവു ശപഥംചെയ്തു: മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ക്രമമനുസരിച്ചു നീ എന്നേക്കും പുരോഹിതനാകുന്നു, അതിനു മാറ്റമുണ്ടാവുകയില്ല.” സങ്കീർത്തനം 110:4

“തന്നിലൂടെ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നവരെ പൂർണമായി രക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിവുണ്ട്. എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനായ അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.” ഹെബ്രായർ 7:25

ജീവിതത്തിൽ: മണവാളന്റെ നല്ല വീഞ്ഞായി ഈ ഞായറാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുക.

പരിധിയില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള ദൈവം ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ, കാനായിൽ, തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

തീർന്നുപോയത് അവിടുത്തോടു പറയുക; അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുക.

തീരുമാനം: ഈ ആഴ്ച എല്ലാ സന്ധ്യയ്ക്കും നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഒരു ആവശ്യം ഈശോയോടു പറയുക.

സമ്പൂർണ പ്രസംഗം

പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ദനഹായിൽ മിശിഹാ വെളിപ്പെടുന്നു; ഇന്ന് ഒരു കല്യാണവീട്ടിൽ. എന്നാൽ ആദ്യം നാം മരുഭൂമിയിലെ മോശയെ കേൾക്കുന്നു: ഇത്രയധികം പേർക്ക് എങ്ങനെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കും? ദൈവം ചോദിക്കുന്നു: എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ? അവിടുന്നു തന്റെ ആത്മാവിനെ നേതാക്കന്മാരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുന്നു, കാടപ്പക്ഷികളെ അയയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ജനം ആർത്തിയോടെ അവയെ തട്ടിയെടുക്കുന്നു; ആ സ്ഥലം ആർത്തിയുടെ ശവക്കുഴിയായി.

വിഗ്രഹങ്ങളും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഏശയ്യാ പറഞ്ഞുതരുന്നു. വിഗ്രഹങ്ങളെ ചുമലിലേറ്റി കൊണ്ടുനടക്കണം; അവ മറുപടി പറയുന്നില്ല. ജീവിക്കുന്ന ദൈവമോ തന്റെ ജനത്തെ ചുമക്കുന്നു; അവിടുന്നു പറയുന്നു: ഞാൻ തന്നെ ദൈവം, എന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ല (ഏശ 46:9).

കാനായിൽ വീഞ്ഞു തീരുന്നു. മറിയം അതു ശ്രദ്ധിച്ച് മകനോടു പറയുന്നു: അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല (യോഹ 2:3). എന്നിട്ട്, ഇന്നും നമ്മോടു പറയുന്ന ആ വാക്ക് അവൾ പരിചാരകരോടു പറയുന്നു: അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ (യോഹ 2:5).

പരിചാരകർ ആറു കൽഭരണികൾ വക്കോളം വെള്ളം നിറയ്ക്കുന്നു. ഈശോ അതു വീഞ്ഞാക്കുന്നു, ഇതുവരെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച ഏറ്റവും നല്ല വീഞ്ഞ്. യോഹന്നാൻ പറയുന്നു: അവൻ തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തി; ശിഷ്യന്മാർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു (യോഹ 2:11).

മിശിഹാ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്ന പുരോഹിതനാണെന്നും നമുക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കാൻ എപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നുവെന്നും ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രാ 7:25). ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ഭരണികളിൽ പുതിയ ഒന്നു നിറയുന്നു: അവന്റെ സ്വയംസമർപ്പണം; ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും അതു സന്നിഹിതമാകുന്നു.

അതിനാൽ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ തീർന്നുപോയത് ഈശോയോടു പറയാം; അവിടുത്തെ ദാനങ്ങൾ ആർത്തിയോടെയല്ല, നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കാം; അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യാം. നല്ല വീഞ്ഞ് ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നു. ആമേൻ.

കുട്ടികൾക്കായി

കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഒരു കല്യാണത്തിനിടെ വീഞ്ഞു തീർന്നുപോയി; മറിയം അത് ഈശോയോടു പറഞ്ഞു. ഈശോ വെള്ളം ഏറ്റവും നല്ല വീഞ്ഞാക്കി!

നിന്റെ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടെങ്കിൽ ഈശോയോടു പറയുക; അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുക.

പ്രാർഥന

കർത്താവായ ഈശോമിശിഹായേ, കാനായിൽ അങ്ങ് അങ്ങയുടെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ഒഴിഞ്ഞ ഭരണികൾ നല്ല വീഞ്ഞുകൊണ്ടു നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ആർത്തിയിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ദാനങ്ങൾ നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങു പറയുന്നതു ചെയ്യാൻ ഞങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്ന അങ്ങയുടെ അമ്മയുടെ പ്രാർഥനയാൽ ഞങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങളെ അങ്ങയുടെ ആനന്ദംകൊണ്ടു നിറയ്ക്കണമേ. ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി എപ്പോഴും മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്ന നിത്യപുരോഹിതനായ അങ്ങ് സ്വർഗത്തിലെ കല്യാണവിരുന്നിലേക്കു ഞങ്ങളെ നയിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

വചനവ്യാഖ്യാനം (Exegesis)

വായനകൾ, ഒരേ പാഠമായി

കർത്താവിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലാണ് ദനഹാക്കാലം ആഘോഷിക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം കാനായിലെ ആദ്യത്തെ അടയാളമാണ്; അവിടെ അവിടുന്നു തന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തി. മറ്റു വായനകൾ അതിനു വഴിയൊരുക്കുന്നു. “എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?” എന്ന് മരുഭൂമിയിൽ ദൈവം മോശയോടു ചോദിക്കുന്നു. ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തവരിലേക്കുപോലും അവിടുന്നു തന്റെ ആത്മാവിനെ പങ്കുവയ്ക്കുന്നു. പക്ഷേ, കാടപ്പക്ഷികൾ എന്ന ദാനം ജനം അത്യാർത്തിയോടെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു. ഏശയ്യായിൽ വിഗ്രഹങ്ങളെ ചുമലിൽ വഹിക്കേണ്ടിവരുന്നു; സത്യദൈവമോ സംസാരിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ഹെബ്രായർ കാണിച്ചുതരുന്നു: എന്നേക്കും ജീവിച്ചിരുന്ന് മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്ന പുരോഹിതൻ. കാനായിൽ ഒരമ്മ ഒരാവശ്യം കണ്ടറിഞ്ഞ് പരിചാരകരോട് അനുസരിക്കാൻ പറയുന്നു; ആറു കൽഭരണികളിലെ വെള്ളം വീഞ്ഞാകുന്നു. അത്യാർത്തിയിൽനിന്നു സമൃദ്ധിയിലേക്കാണ് ഈ വരി നീളുന്നത്. ആത്മാവ്, മഹത്വം, അടയാളം എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.

സംഖ്യ 11:23–35 · എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?

പശ്ചാത്തലം.

ഇസ്രായേൽ സീനായ് വിട്ട് യാത്രയിലാണ്. മന്നാകൊണ്ടു മടുത്ത ജനം ഈജിപ്തിലെ ഭക്ഷണത്തിനായി കൊതിക്കുന്നു (11:4–6). മോശ തളർന്നുപോകുന്നു: “ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ താങ്ങാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല” (11:14). ദൈവം രണ്ടു വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നു: എഴുപതു നേതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാരം പങ്കിടും; ജനത്തിന് ഇറച്ചി ലഭിക്കും. അത് എങ്ങനെ എന്ന് മോശയ്ക്കു കാണാനാവുന്നില്ല (11:21–22). ദൈവത്തിന്റെ മറുപടിയോടെയാണ് ഇന്നത്തെ വായന ആരംഭിക്കുന്നത്.

ഘടന.

• 23: ദൈവത്തിന്റെ ചോദ്യം.
• 24–25: കൂടാരത്തിനരികെ എഴുപതുപേർക്ക് ആത്മാവിന്റെ പങ്കു ലഭിക്കുന്നു.
• 26–30: എൽദാദും മെദാദും പാളയത്തിൽ പ്രവചിക്കുന്നു; ജോഷ്വ എതിർക്കുന്നു; മോശ മറുപടി പറയുന്നു.
• 31–32: കാറ്റ് കാടപ്പക്ഷികളെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
• 33–35: മഹാമാരി; കിബ്രോത്ത് ഹത്താവ എന്ന സ്ഥലപ്പേര്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഹയദ് യാഹ്‌വേ തിക്സാർ (hăyad YHWH tiqṣār), കർത്താവിന്റെ കൈ ചെറുതാണോ?: ഹീബ്രുവിലെ ജീവസ്സുറ്റ ചിത്രമാണിത്; പി.ഒ.സി. അതു സൂക്ഷിക്കുന്നു: “എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?” ഇതേ ചിത്രം ഏശയ്യാ 50:2-ലും 59:1-ലും വീണ്ടും വരുന്നു.
• റൂആഹ് (rûaḥ), ആത്മാവ്, കാറ്റ്: ഇരുപത്തഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ ആത്മാവിനും മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ കാറ്റിനും ഒരേ ഹീബ്രു വാക്കാണ്. നേതാക്കളെ നിറയ്ക്കുന്ന ശ്വാസംതന്നെ കാടപ്പക്ഷികളെ കൊണ്ടുവരുന്നു. രണ്ടും കർത്താവിൽനിന്നാണ്.
• കിബ്രോത്ത് ഹത്താവ (qibrôt hatta’ăwâ), അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ കല്ലറകൾ: അധ്യായം ആരംഭിച്ച അതേ കൊതിയാണ് ഈ വാക്ക് (11:4). വിശപ്പല്ല പാപം. ദൈവം ആവശ്യത്തിനു തരില്ല എന്നപോലെ ദാനം അത്യാർത്തിയോടെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നതാണ്.

വാക്യാനുസൃതം.

“എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ? എന്റെ വാക്കു നിറവേറുമോ ഇല്ലയോ എന്നു നീ കാണും.” (11:23)

ഇന്നത്തെ ഞായർ മുഴുവൻ ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയാണ്.

“അപ്പോൾ അവർ പ്രവചിച്ചു. പിന്നീട് അവർ പ്രവചിച്ചിട്ടില്ല.” (11:25)

പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ഇത് ഒരിക്കൽ മാത്രം സംഭവിച്ചു എന്നാണ് ഹീബ്രുവിന്റെ അർഥം; നേതാക്കൾക്ക് അധികാരം ലഭിച്ചതിന്റെ അടയാളം. അവർ പ്രവചനം നിറുത്തിയില്ല എന്നാണ് ലത്തീൻ വുൾഗാത്ത മനസ്സിലാക്കിയത്. ആധുനിക വിവർത്തനങ്ങൾ, എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി.യുമടക്കം, ആദ്യത്തെ അർഥം സ്വീകരിക്കുന്നു.

“കർത്താവിന്റെ ജനം മുഴുവൻ പ്രവാചകൻമാരാവുകയും അവിടുന്നു തന്റെ ആത്മാവിനെ അവർക്കു നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ആശിക്കുന്നു.” (11:29)

ജോഷ്വയുടെ വിശ്വസ്തത സത്യമാണ്; പക്ഷേ, അതിന് വലിപ്പം പോരാ. മോശ തനിക്കായി ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ആത്മാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്തല്ല. പാളയത്തിൽ തങ്ങിയെങ്കിലും എൽദാദും മെദാദും പട്ടികയിലുണ്ടായിരുന്നു (വാക്യം 26). പിന്നീട് യോഹന്നാനോട് ഈശോയും ഇതുപോലെ മറുപടി പറയുന്നു: “അവനെ തടയേണ്ടാ” (മർക്കോസ് 9:39).

“എന്നാൽ, ഇറച്ചി ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെത്തന്നെ കർത്താവിന്റെ കോപം ജനത്തിനെതിരേ ആളിക്കത്തി.” (11:33)

സങ്കീർത്തനം 78 ഈ സംഭവം പാടുന്നു (78:26–31). തിന്മയ്ക്കായി കൊതിക്കരുതെന്ന് ക്രൈസ്തവർക്കു മുന്നറിയിപ്പായി പൗലോസ് ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 10:6).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയുംമേൽ ദൈവം തന്റെ ആത്മാവിനെ വർഷിക്കുമെന്ന് പത്രോസ് പറയുന്ന പന്തക്കുസ്തായിൽ മോശയുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറുന്നു (നടപടി 2:17). ദൈവജനം മുഴുവൻ മിശിഹായുടെ പ്രവാചകദൗത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നുവെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 785; ലൂമെൻ ജെൻസിയം 12). വൈദികപട്ടത്തിനുള്ള ഒരു പുരാതന പ്രാർഥന ഈ എഴുപതു നേതാക്കളെ അനുസ്മരിക്കുന്നു (ശ്ലൈഹിക പാരമ്പര്യം, ആശയം). രണ്ടു സത്യങ്ങൾ ഈ ഭാഗം ഒന്നിച്ചു കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു: ദൈവം ചിലർക്ക് അധികാരം നൽകുന്നു; ആത്മാവ് അവരിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നുമില്ല.

ഏശയ്യാ 46:5–13 · ചുമക്കേണ്ടിവരുന്ന ദേവന്മാർ

പശ്ചാത്തലം.

ബി.സി. 539-നു മുമ്പ് ബാബിലോണിൽ പ്രവാസത്തിലായിരുന്ന യഹൂദരോടാണ് ഏശയ്യായുടെ ഈ ഭാഗം സംസാരിക്കുന്നത്. ബാബിലോണിന്റെ ദേവന്മാരെ വലിയ ഘോഷയാത്രകളിൽ നഗരത്തിലൂടെ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോയിരുന്നു. നമ്മുടെ വായനയ്ക്കു തൊട്ടുമുമ്പ്, മുഖ്യദേവന്മാരായ ബേലിനെയും നെബോയെയും അഭയാർഥികളെപ്പോലെ തളർന്ന മൃഗങ്ങളുടെമേൽ കയറ്റിയിരിക്കുന്നതായി പ്രവാചകൻ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (46:1–2). തുടർന്ന് കർത്താവ് ഇസ്രായേലിനോടു പറയുന്നു: “നിങ്ങൾക്കു നര ബാധിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ വഹിക്കും” (46:4). ഈ അന്തരമാണ് അധ്യായത്തിന്റെ ഹൃദയം: ബാബിലോൺ തന്റെ ദേവന്മാരെ ചുമക്കുന്നു; ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ ചുമക്കുന്നു.

ഘടന.

• 5: ദൈവത്തിന്റെ ചോദ്യം: ആരോടു നീ എന്നെ സാദൃശ്യപ്പെടുത്തും?
• 6–7: പരിഹാസം: സ്വർണം, സ്വർണപ്പണിക്കാരൻ, ചുമൽ, മൗനം.
• 8–11: ഓർക്കുവിൻ: വരാനിരിക്കുന്നതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നതു ദൈവംമാത്രം; അവിടുന്ന് ഒരു “ഹിംസ്രപക്ഷിയെ” വിളിക്കുന്നു.
• 12–13: കഠിനഹൃദയർക്കുപോലും അവിടുത്തെ രക്ഷ സമീപസ്ഥമാണ്.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ആയിത് (‘ayiṭ), ഹിംസ്രപക്ഷി: 44:28-ലും 45:1-ലും പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ, കിഴക്കുനിന്നു വന്ന് ബാബിലോൺ പിടിച്ചെടുത്ത, പേർഷ്യയിലെ സൈറസ് ആണ് ഇതെന്ന് മിക്ക വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു. തന്നെ അറിയാത്ത ഒരു വിദേശരാജാവിനെയും ദൈവത്തിന് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും.
• സെദാഖാ (ṣĕdāqâ), മോചനം: അക്ഷരാർഥത്തിൽ “നീതി”. ഈ പ്രവാചകനു ദൈവത്തിന്റെ നീതി രക്ഷിക്കാനുള്ള അവിടുത്തെ വിശ്വസ്തമായ പ്രവൃത്തിയാണ്. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ പി.ഒ.സി. “മോചനം” എന്നു ശരിയായി വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു.
• തിഫ്’എരെത്ത് (tip’eret), മഹത്വം: പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തിന്റെ അലങ്കാരമാണ്. തന്റെ മികവുകൊണ്ടല്ല ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നത്; ഇസ്രായേലിനെ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം തന്റെ മഹത്വം കാണിക്കുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“ഒരുവൻ കേണപേക്ഷിച്ചാൽ അത് ഉത്തരമരുളുകയോ ക്ളേശങ്ങളിൽനിന്ന് അവനെ രക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.” (46:7)

വച്ചിടത്ത് അതു നിൽക്കുന്നു. കേൾക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നേർവിപരീതം.

“പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുവിൻ, ഞാനാണു ദൈവം; ഞാനല്ലാതെ മറ്റൊരുവനില്ല. ഞാൻ തന്നെ ദൈവം, എന്നെപ്പോലെ മറ്റാരുമില്ല.” (46:9)

ഓർമയിലാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ വിശ്വാസം പണിതിരിക്കുന്നത്. ഇന്നു ശക്തമായി തോന്നുന്നതിനെ ആരാധിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല പ്രതിരോധം, ദൈവം ചെയ്തവ ഓർക്കുന്നതാണ്.

“ഞാൻ മോചനം ആസന്നമാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതു വിദൂരത്തല്ല. ഞാൻ രക്ഷ താമസിപ്പിക്കുകയില്ല. ഞാൻ സിയോനു രക്ഷയും ഇസ്രായേലിനു മഹത്വവും നൽകും.” (46:13)

ശിശുവായ ഈശോയെക്കുറിച്ചുള്ള ശിമയോന്റെ വാക്കുകൾ ഈ വാഗ്ദാനത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയാകാം: “വിജാതീയർക്കു വെളിപാടിന്റെ പ്രകാശവും അവിടുത്തെ ജനമായ ഇസ്രായേലിന്റെ മഹിമയും” (ലൂക്കാ 2:32). ദനഹാക്കാലത്തിനു ചേർന്ന വാക്യം.

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

വിഗ്രഹാരാധന പുറജാതീയ ആരാധനയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ലെന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അധികാരം, സുഖം, വംശം, പൂർവികർ, രാഷ്ട്രം, പണം തുടങ്ങി ഒരു സൃഷ്ടിയെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആദരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം അതു വിശ്വാസത്തിനുള്ള നിരന്തരപ്രലോഭനമായി തുടരുന്നു (CCC 2113). ഏശയ്യാ നൽകുന്ന പരീക്ഷ ഇന്നും ഫലിക്കും: ഞാൻ ആശ്രയിക്കുന്നത് എന്നെ ചുമക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ ഞാൻ അതിനെ ചുമക്കേണ്ടിവരുന്നുണ്ടോ?

ഹെബ്രായർ 7:23–28 · എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്ന പുരോഹിതൻ

പശ്ചാത്തലം.

ഹെബ്രായർ ഏഴാം അധ്യായം സങ്കീർത്തനം 110:4 വരിവരിയായി വായിക്കുകയാണ്: “നീ മെൽക്കിസെദേക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരം എന്നേക്കും പുരോഹിതനാകുന്നു”. മെൽക്കിസെദേക്ക് ലേവിയുടെ നിരയ്ക്കു പുറത്താണ്; വാഗ്ദാനം ദൈവത്തിന്റെ ശപഥത്തോടെയാണ് (7:20–22). ഇപ്പോൾ ഗ്രന്ഥകാരൻ തീർപ്പു പറയുന്നു: ഏതു തരം പുരോഹിതനാണ് നമുക്കുള്ളത്? ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല; വിശുദ്ധ പൗലോസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലാണ് സഭ ഇതു സ്വീകരിച്ചത്.

ഘടന.

• 23–24: മരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് പുരോഹിതന്മാർ അനേകം; ജീവിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഒരുവൻ.
• 25: അതിനാൽ അവിടുത്തേക്കു പൂർണമായി രക്ഷിക്കാനാകും; അവിടുന്നു മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.
• 26: അനുയോജ്യനായ പ്രധാനപുരോഹിതൻ.
• 27: ദിനംതോറുമുള്ള ബലികളില്ല; അവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചു.
• 28: നിയമം ബലഹീനരെ നിയോഗിക്കുന്നു; ശപഥം പുത്രനെ നിയോഗിക്കുന്നു.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• അപരാബാത്തോസ് (aparabatos), കൈമാറപ്പെടാത്തത്: നിലനിൽക്കുന്നത്, മറ്റൊരാൾക്കു കൈമാറാനാകാത്തത് എന്നീ രണ്ട് അർഥങ്ങളും ഇതിനുണ്ട്. അഹറോന്റെ സ്ഥാനം മരണത്തോടെ മകനിലേക്കു പോയി. മിശിഹായ്ക്കു പിൻഗാമിയില്ല; കാരണം, മരണംകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ആ സ്ഥാനം ഒഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
• എയിസ് തോ പാന്തെലെസ് (eis to panteles), പൂർണമായി: “പൂർണമായി” എന്നും (പി.ഒ.സി.) “എല്ലാക്കാലത്തേക്കും” എന്നും (എൻ.ആർ.എസ്.വി.) ഇതിന് അർഥമുണ്ട്. രണ്ടും അവിടുത്തെ സംബന്ധിച്ചു സത്യമാണ്.
• എന്തുങ്ഖാനെയിൻ (entynchanein), മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുക: മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി ഒരാളെ സമീപിക്കുക. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് സ്വർഗത്തിൽ വെറുതെയിരിക്കുന്നില്ല. അവിടുന്നു നമുക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്നു.
• എഫാപാക്സ് (ephapax), എന്നേക്കുമായി ഒരിക്കൽ: ബലി പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു; മറന്നുപോയതുകൊണ്ടല്ല, സമ്പൂർണമായതുകൊണ്ട്.

വാക്യാനുസൃതം.

“യേശുവാകട്ടെ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവന്റെ പൗരോഹിത്യം കൈമാറപ്പെടുന്നില്ല.” (7:24)

“തന്നിലൂടെ ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നവരെ പൂർണമായി രക്ഷിക്കാൻ അവനു കഴിവുണ്ട്. എന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനായ അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി മാധ്യസ്ഥ്യം വഹിക്കുന്നു.” (7:25)

ഈ ലേഖനത്തിലെ ഏറ്റവും ആശ്വാസകരമായ വാക്യമാകാമിത്. പിതാവിനു നിരസിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരാൾ ഈ നിമിഷം എനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു.

“അവൻ തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്നേക്കുമായി ഒരിക്കൽ ബലിയർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.” (7:27)

പുരോഹിതനും ബലിവസ്തുവും ഒരാൾതന്നെ. മുമ്പുള്ള ഒരു പുരോഹിതനും തന്നെത്തന്നെ അർപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; പിന്നീടുള്ള ആർക്കും മറ്റൊന്ന് അർപ്പിക്കേണ്ടതുമില്ല. പാപപരിഹാരദിനം വർഷത്തിലൊരിക്കലായിരുന്നിട്ടും “അനുദിനം” എന്നു പറയുന്നത് ബലിസമ്പ്രദായത്തെ മുഴുവനായി മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ്; “ഒരിക്കൽ” എന്നതുമായുള്ള അന്തരമാണ് ലക്ഷ്യം.

“എന്നാൽ, നിയമത്തിനു ശേഷം വന്ന ശപഥത്തിന്റെ വചനമാകട്ടെ എന്നേക്കും പരിപൂർണനാക്കപ്പെട്ട പുത്രനെ നിയോഗിക്കുന്നു.” (7:28)

“പരിപൂർണനാക്കപ്പെട്ട” എന്നതിന് അവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ പാപിയായിരുന്നു എന്ന് അർഥമില്ല. ഒരു സ്ഥാനത്തിനു യോഗ്യനാക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ഭാഷയാണത്; ഇവിടെ അനുസരണത്തിലൂടെയും സഹനത്തിലൂടെയും (2:10; 5:8–9 നോക്കുക).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

നമ്മുടെ പ്രധാനപുരോഹിതനായി മിശിഹാ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതിനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോഴും (CCC 662), എല്ലാ ക്രൈസ്തവ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമായ അവിടുത്തെ മാധ്യസ്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോഴും (CCC 2634) മതബോധനഗ്രന്ഥം ഈ ഭാഗം ഉദ്ധരിക്കുന്നു. മിശിഹാ മാത്രമാണ് യഥാർഥ പുരോഹിതൻ; മറ്റുള്ളവർ അവിടുത്തെ ശുശ്രൂഷകരാണ് (CCC 1545, വിശുദ്ധ തോമസ് അക്വീനാസിനെ ഉദ്ധരിച്ച്). വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുമ്പോൾ സഭ ആ ഏകബലിയോട് ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നില്ല; അതു സന്നിഹിതമാകുകയാണ് (CCC 1366–1367).

യോഹന്നാൻ 2:1–11 (ദീർഘരൂപം 1:43–2:11) · അടയാളങ്ങളുടെ ആരംഭം

പശ്ചാത്തലം.

ദീർഘരൂപത്തിൽ സുവിശേഷം പീലിപ്പോസിലും നഥാനയേലിലുമാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. “വന്നു കാണുക!” എന്ന് പീലിപ്പോസ് പറയുന്നു. “ഇതിനെക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നീ കാണും” എന്ന് ഈശോ നഥാനയേലിനു വാക്കു കൊടുക്കുന്നു (1:46, 50). ആ വലിയ കാര്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് കാനാ. ഗലീലിയിലെ ഒരു ഗ്രാമമായിരുന്നു കാനാ; നഥാനയേൽ അവിടത്തുകാരനും (21:2). “മൂന്നാം ദിവസം” (2:1) എന്നത്, സീനായിൽ കർത്താവ് മഹത്വത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ ദിവസത്തെ (പുറപ്പാട് 19:16) ഓർമിപ്പിക്കുന്നതായി പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു; ക്രൈസ്തവവായനക്കാരന് അത് ഉയിർപ്പിന്റെ ദിവസവുമാണ്.

ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ വിവാഹവിരുന്നു ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ടുനിൽക്കാമായിരുന്നു. വീഞ്ഞു തീർന്നുപോകുന്നത് കുടുംബത്തിനു വലിയ മാനക്കേടായിരുന്നു. ആതിഥേയരുടെ അഭിമാനമാണ് അപകടത്തിലായത്.

ഘടന.

• 1–2: പശ്ചാത്തലം: വിവാഹവിരുന്ന്, അവിടുത്തെ അമ്മ, ശിഷ്യന്മാർ.
• 3–5: ക്ഷാമം, സംഭാഷണം, പരിചാരകരോട് അമ്മയുടെ വാക്ക്.
• 6–8: ഭരണികൾ നിറയ്ക്കുന്നു, പകരുന്നു.
• 9–10: കലവറക്കാരൻ രുചിക്കുന്നു, മണവാളനെ വിളിക്കുന്നു.
• 11: യോഹന്നാന്റെ തീർപ്പ്: അടയാളം, മഹത്വം, വിശ്വാസം.

താക്കോൽവാക്കുകൾ.

• ഗുനായി (gynai), സ്ത്രീയേ: ഗ്രീക്കിൽ ഇതു മര്യാദകേടല്ല; എങ്കിലും മകൻ അമ്മയെ വിളിക്കുന്ന രീതിയുമല്ല. യോഹന്നാനിൽ ഈശോ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് ഇവിടെയും കുരിശിൽനിന്നുമാണ് (19:26). കാനായിലും കാൽവരിയിലും പരിശുദ്ധ അമ്മ കുടുംബാംഗം മാത്രമല്ല; ആ മണിക്കൂറിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അമ്മയ്ക്കു സ്ഥാനമുണ്ട്.
• ഹോറാ (hōra), സമയം, മണിക്കൂർ: യോഹന്നാനിൽ ഇത് കുരിശിന്റെയും മഹത്വീകരണത്തിന്റെയും മണിക്കൂറാണ് (12:23; 13:1; 17:1). കാനായിൽ അത് ആയിട്ടില്ല; എങ്കിലും അടയാളം അതിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.
• സേമെയ്യോൻ (sēmeion), അടയാളം: മറ്റു സുവിശേഷങ്ങൾ ശക്തമായ പ്രവൃത്തികൾ എന്നു വിളിക്കുന്നതിന് യോഹന്നാന്റെ വാക്ക്. ഈശോ ആരാണെന്ന് അടയാളം കാണിക്കുന്നു. കാനാ അടയാളങ്ങളുടെ “ആരംഭം” (അർഖേ) ആണ്; ഈ സുവിശേഷം തുടങ്ങുന്ന വാക്കുതന്നെ (1:1).
• ദോക്സാ (doxa), മഹത്വം: പഴയനിയമത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ഘനവും പ്രകാശിക്കുന്ന സാന്നിധ്യവും. വചനം നമ്മുടെയിടയിൽ വസിച്ചു, നാം അവിടുത്തെ മഹത്വം കണ്ടു (1:14). ഇവിടെ ഒരു കുടുംബാഘോഷത്തിൽ ചുരുക്കം ചിലർ അത് ആദ്യം കാണുന്നു.

വാക്യാനുസൃതം.

“അവിടെ വീഞ്ഞു തീർന്നുപോയപ്പോൾ യേശുവിന്റെ അമ്മ അവനോടു പറഞ്ഞു: അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല.” (2:3)

എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് മാതാവ് പുത്രനോടു പറയുന്നില്ല. ആവശ്യം മുന്നിൽ വയ്ക്കുന്നതേയുള്ളൂ. ക്രൈസ്തവ മാധ്യസ്ഥ്യത്തിന്റെ മാതൃകയാണിത്.

“സ്ത്രീയേ, എനിക്കും നിനക്കും എന്ത്? എന്റെ സമയം ഇനിയും ആയിട്ടില്ല.” (2:4)

“എനിക്കും നിനക്കും എന്ത്?” എന്നത് ന്യായാധിപന്മാർ 11:12-ലും 1 രാജാക്കന്മാർ 17:18-ലും കാണുന്ന ഒരു സെമിറ്റിക് ശൈലിയാണ്. അത് ഒരകലം കുറിക്കുന്നു; നിഷേധംതന്നെ ആകണമെന്നില്ല; കാരണം, അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവിടുന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കുടുംബത്തിന്റെ ആവശ്യം മാത്രമല്ല, പിതാവിന്റെ സമയമാണ് തന്റെ പ്രവൃത്തിയെ നിർണയിക്കുന്നത് എന്ന് അവിടുന്നു പറയുകയാണ്.

“അവന്റെ അമ്മ പരിചാരകരോടു പറഞ്ഞു: അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതു ചെയ്യുവിൻ.” (2:5)

ഈ സുവിശേഷത്തിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ വാക്കുകൾ. “കർത്താവു കൽപിച്ചതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ചെയ്തുകൊള്ളാം” എന്ന് സീനായിൽ ഇസ്രായേൽ പറഞ്ഞതിനെ അവ ഓർമിപ്പിക്കുന്നതായി പല വ്യാഖ്യാതാക്കളും കരുതുന്നു (പുറപ്പാട് 19:8). എല്ലാ മരിയഭക്തിയും ഇവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നു.

“യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണകർമത്തിനുള്ള വെള്ളം നിറയ്ക്കുന്ന ആറു കൽഭരണികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.” (2:6)

യഹൂദ ആചാരമനുസരിച്ച് കല്ലിന് അശുദ്ധി ബാധിക്കുമായിരുന്നില്ല; ഇത്തരം ഭരണികൾ പുരാവസ്തുഗവേഷകർ ആ ദേശത്തു കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആകെ ഏകദേശം 450 മുതൽ 700 വരെ ലിറ്റർ; വളരെ വലിയ അളവ്. മിശിഹായുടെ നാളുകളിൽ വീഞ്ഞിന്റെ സമൃദ്ധി പ്രവാചകന്മാർ മുൻകൂട്ടിപ്പറഞ്ഞിരുന്നു (ആമോസ് 9:13; ഏശയ്യാ 25:6). ഈശോ ഭരണികൾ ഉടയ്ക്കുന്നില്ല; അവ വക്കോളം നിറയ്ക്കുന്നു.

“എന്നാൽ, നീ നല്ല വീഞ്ഞ് ഇതുവരെയും സൂക്ഷിച്ചുവച്ചുവല്ലോ.” (2:10)

താൻ അറിയുന്നതിലും സത്യമാണ് കലവറക്കാരൻ പറയുന്നത്. ദൈവം ഏറ്റവും നല്ലത് ഇതുവരെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു.

“അവന്റെ ശിഷ്യൻമാർ അവനിൽ വിശ്വസിച്ചു.” (2:11)

കഥയുടെ മുഴുവൻ ലക്ഷ്യം ഇതാണ്. അതിഥികൾ എന്തു വിചാരിച്ചു എന്ന് ഒരു വാക്കുമില്ല. ശിഷ്യന്മാർ വിശ്വസിക്കുമ്പോഴാണ് അടയാളം പൂർണമാകുന്നത് (20:31 നോക്കുക).

സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.

കാനായിൽനിന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം മൂന്നു പാഠങ്ങൾ എടുക്കുന്നു. വിവാഹത്തിന്റെ നന്മയുടെ സ്ഥിരീകരണമാണിത് (CCC 1613). കുർബാനയുടെ അറിയിപ്പാണിത്: മിശിഹായുടെ രക്തമായിത്തീരുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ പുതിയ വീഞ്ഞ് (CCC 1335). കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹവിരുന്നിന്റെ അടയാളമായ ഒരു വിരുന്നിൽ മാതാവിന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യവും ഇതു കാണിക്കുന്നു (CCC 2618). അനുകമ്പ തോന്നി മാതാവ് തന്റെ മാധ്യസ്ഥ്യത്താൽ അടയാളങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിനു കാരണമായി എന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (ലൂമെൻ ജെൻസിയം 58).

ജറുസലെമിലെ വിശുദ്ധ സിറിൽ ഈ അദ്ഭുതത്തിൽനിന്ന് കുർബാനയിലേക്കു വാദിച്ചു: ഒരിക്കൽ വെള്ളം വീഞ്ഞാക്കിയവൻ വീഞ്ഞിനെ തന്റെ രക്തമാക്കുന്നുവെന്ന് എന്തുകൊണ്ടു വിശ്വസിച്ചുകൂടാ? (മിസ്റ്റഗോജിക്കൽ പ്രബോധനങ്ങൾ 4, ആശയം.) കാനായിൽ ഒരിക്കൽ ഇതു ചെയ്ത കർത്താവ് എല്ലാ വർഷവും മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങളിൽ ഇതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു; നാം അദ്ഭുതപ്പെടാതായിരിക്കുന്നു എന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ നിരീക്ഷിച്ചു (യോഹന്നാനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബന്ധങ്ങൾ 8, ആശയം).

ആളുകൾ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈശോ അമ്മയോട് അനാദരവു കാണിക്കുകയായിരുന്നോ?

അല്ല. മകനിൽനിന്ന് അസാധാരണമാണെങ്കിലും “സ്ത്രീയേ” എന്നത് ആദരവുള്ള സംബോധനയായിരുന്നു. പ്രിയശിഷ്യനെ അമ്മയെ ഏല്പിക്കുമ്പോൾ കുരിശിൽനിന്നും അവിടുന്ന് ഇതുതന്നെ വിളിക്കുന്നു (19:26). പരിശുദ്ധ അമ്മ പരിഭവിക്കുന്നില്ല; അമ്മ ചോദിച്ചത് അവിടുന്നു ചെയ്യുന്നു.

യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണകർമങ്ങളെ സുവിശേഷം താഴ്ത്തിക്കാണുന്നുണ്ടോ?

ഇല്ല. ഭരണികളെയും അവയുടെ ഉപയോഗത്തെയും യോഹന്നാൻ ശ്രദ്ധയോടെ കുറിക്കുന്നു. ഈശോയും അമ്മയും ശിഷ്യന്മാരും ഒരു യഹൂദവിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന യഹൂദരാണ്. ഇസ്രായേലിനോടു ദൈവം ചെയ്ത വാഗ്ദാനം പുതിയതും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നതുമായ വിധത്തിൽ പൂർണതയിലേക്കു വരുന്നു എന്നാണ് അടയാളം പറയുന്നത്. ദൈവം ഒരിക്കലും പിൻവലിക്കാത്ത ഇസ്രായേലിനോടുള്ള ഉടമ്പടിയെ സഭ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839).

മിശിഹാ മാത്രമാണ് പ്രധാനപുരോഹിതനെങ്കിൽ നമ്മുടെ വൈദികർ ആരാണ്?

അവിടുത്തെ ശുശ്രൂഷകരായി അവിടുത്തെ ഏകപൗരോഹിത്യത്തിൽ അവർ പങ്കുചേരുന്നു (CCC 1545). വൈദികൻ വിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കുമ്പോൾ അയാളിലൂടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് മിശിഹായാണ്. എതിരാളിയായ ഒരു പൗരോഹിത്യത്തെയും അവിടുത്തെ ബലിയോടു ചേർക്കുന്ന മറ്റൊരു ബലിയെയുമാണ് ഹെബ്രായർ ഒഴിവാക്കുന്നത്; അവിടുത്തെതന്നെ ശുശ്രൂഷകരെയല്ല.

സീറോ മലബാർ വായനക്കാരന്

ദനഹാ എന്ന വാക്കിന് ഉദയം, വെളിപ്പെടുത്തൽ എന്നാണ് അർഥം. സീറോ മലബാർ സഭയുടെ ഈ കാലത്ത് കർത്താവിന്റെ മഹത്വം ആദ്യം ജോർദാനിലും ഇപ്പോൾ കാനായിലും പ്രകാശിക്കുന്നു. ഓരോ വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും വീഞ്ഞിൽ അല്പം വെള്ളം ചേർക്കുന്നു; അതേ കുർബാനയിൽ കാഴ്ചവസ്തുക്കളുടെമേൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ വിളിച്ചിറക്കുന്നു. ഒരു വിവാഹം കുടുംബത്തിന് എന്താണെന്നും ആരെങ്കിലും ഒരു വാക്കു പറയുംമുമ്പേ ഒരമ്മ എത്ര കാണുന്നുവെന്നും കേരളത്തിലുള്ളവർക്ക് അറിയാം. ആ സാധാരണ അറിവിനെയാണ് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷം ബലിപീഠത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നത്.

പഠനത്തിനും പ്രബോധനത്തിനും

• “എന്റെ കൈക്കു നീളം കുറഞ്ഞുപോയോ?” എന്ന് ദൈവം മോശയോടു ചോദിക്കുന്നു. എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഏതു ഭാഗത്താണ് അങ്ങനെയാണെന്ന മട്ടിൽ ഞാൻ പെരുമാറുന്നത്?
• കൂട്ടത്തിനു പുറത്തുള്ളവരെ തടയാൻ ജോഷ്വ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്റെ ഇടവകയിൽ ആരുടെ കഴിവുകളെയാണ് സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ എനിക്കു പ്രയാസം?
• എന്നെ ചുമക്കുന്ന ദൈവത്തിനു പകരം, എനിക്കു ചുമക്കേണ്ടിവരുന്ന എന്തിലാണ് ഞാൻ ആശ്രയിക്കുന്നത്?
• “അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല” എന്നു മറിയം പറഞ്ഞു. എന്റെ കുടുംബത്തിലെയോ ഗ്രാമത്തിലെയോ ഏത് ആവശ്യമാണ് ഈ ആഴ്ച ഇതേ ലാളിത്യത്തോടെ എനിക്ക് ഈശോയുടെ മുമ്പിൽ വയ്ക്കാൻ കഴിയുക?