24 ജനുവരി 2027 · സീറോ മലങ്കര റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലബാർ റീത്ത് · English
“നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൻമാരെ ഓർക്കുവിൻ. അവരുടെ ജീവിതചര്യയുടെ ഫലം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ.” ഹെബ്രായർ 13:7
വലിയ നോമ്പിനു മുമ്പു മലങ്കരസഭ ഓർമയുടെ രണ്ടു ഞായറാഴ്ചകൾ ആചരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേതു മരിച്ച വൈദികരുടെ (സുറിയാനിയിൽ “കോഹ്നേ”) ഓർമയായ കോഹ്നേ ഞായറാണ്. നമുക്കു മാമ്മോദീസ നൽകുകയും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുകയും നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ മോചിക്കുകയും നമുക്കായി വി. കുർബാന അർപ്പിക്കുകയും നമ്മുടെ മരിച്ചവരെ സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്ത മെത്രാന്മാരെയും വൈദികരെയും നാം ഓർക്കുന്നു. ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: “നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൻമാരെ ഓർക്കുവിൻ. അവരുടെ ജീവിതചര്യയുടെ ഫലം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ.”
ഇസ്രായേലിന്റെ മഹാന്മാരായ ദാസരുടെ മരണം വായനകൾ അനുസ്മരിക്കുന്നു. ആദ്യപ്രധാനപുരോഹിതനായ അഹറോൻ ഹോർ മലയിൽ മരിക്കുന്നു; “മോശ അഹറോന്റെ വസ്ത്രം ഊരി അവന്റെ മകനായ എലെയാസറിനെ ധരിപ്പിച്ചു” (സംഖ്യ 20:28): പുരോഹിതൻ മരിച്ചാലും പൗരോഹിത്യം തുടരുന്നു. ജനത്തെ ദേശത്തേക്കു നയിച്ചശേഷം ജോഷ്വ മരിക്കുന്നു. “കർത്താവിനു ശുശ്രൂഷചെയ്യാനും പുരോഹിതധർമം അനുഷ്ഠിക്കാനും അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ തന്റെ ജനത്തെ ആശീർവദിക്കാനും” നിത്യഉടമ്പടിക്കായി അഭിഷിക്തനായ അഹറോനെ പ്രഭാഷകൻ ഓർക്കുന്നു (പ്രഭാ 45:15).
അപ്പസ്തോലപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പൗലോസ് എഫേസോസിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരോടു യാത്ര പറയുന്നു: “നിങ്ങളെയും അജഗണം മുഴുവനെയുംപറ്റി നിങ്ങൾ ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിൻ. കർത്താവു സ്വന്തം രക്തത്താൽ നേടിയെടുത്ത ദൈവത്തിന്റെ സഭയെ പരിപാലിക്കാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന അജപാലകരാണു നിങ്ങൾ.” “സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ കൊടുക്കുന്നതാണു ശ്രേയസ്കരം” എന്ന കർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹം അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ വൈദികനോടും ചോദിക്കപ്പെടാനിരിക്കുന്ന ചോദ്യം സുവിശേഷം ചോദിക്കുന്നു: “തന്റെ ഭവനത്തിലുള്ളവർക്ക് കൃത്യസമയത്തു ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ യജമാനൻ നിയോഗിച്ച വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരാണ്? യജമാനൻ വരുമ്പോൾ അപ്രകാരം ചെയ്യുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ഭൃത്യൻ ഭാഗ്യവാൻ.”
അവരെ വിളിച്ച കർത്താവ് അവരുടെ ബലഹീനതകൾ ക്ഷമിച്ച് “കൊള്ളാം, നല്ലവനായ ഭൃത്യാ” (ലൂക്കാ 19:17) എന്ന് അവരോടു പറയാൻ മരിച്ച വൈദികർക്കുവേണ്ടി ഇന്നു നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ വൈദികർക്കും പുതിയ ദൈവവിളികൾക്കുംവേണ്ടിയും നാം പ്രാർഥിക്കുന്നു. “യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്” (ഹെബ്രാ 13:8): വൈദികർ കടന്നുപോകുന്നു; ഏക പ്രധാനപുരോഹിതൻ നിലനിൽക്കുന്നു.
വിഷയം: “നമ്മെ ശുശ്രൂഷിച്ച വൈദികരെ അനുസ്മരിക്കൽ.”
കോഹ്നെ ഞായറാഴ്ച സഭ തന്റെ മരിച്ചുപോയ വൈദികരെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. അവർക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു, അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുന്നു, നമ്മുടെയിടയിൽ തുടരുന്ന പൗരോഹിത്യമെന്ന ദാനത്തെപ്പറ്റി ധ്യാനിക്കുന്നു.
“മോശ അഹറോന്റെ വസ്ത്രം ഊരി അവന്റെ മകനായ എലെയാസറിനെ ധരിപ്പിച്ചു. മലമുകളിൽവച്ച് അഹറോൻ മരിച്ചു.” സംഖ്യ 20:28
“ജനങ്ങളിൽനിന്നു ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന പ്രധാനപുരോഹിതൻ, ദൈവികകാര്യങ്ങൾക്കു നിയമിക്കപ്പെടുന്നതു പാപപരിഹാരത്തിനായി ബലികളും കാഴ്ചകളും അർപ്പിക്കാനാണ്.” ഹെബ്രായർ 5:1
ജീവിതത്തിൽ: നിനക്കു മാമ്മോദീസ നൽകിയ, ആദ്യകുർബാന നൽകിയ, വിവാഹം ആശീർവദിച്ച, പ്രിയപ്പെട്ടവരെ സംസ്കരിച്ച വൈദികരെ പേരുചൊല്ലി അനുസ്മരിക്കുക.
“മോശ അവനെ വിശുദ്ധതൈലംകൊണ്ട് അഭിഷേചിച്ചു നിയോഗിച്ചു; കർത്താവിനു ശുശ്രൂഷചെയ്യാനും പുരോഹിതധർമം അനുഷ്ഠിക്കാനും അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ തന്റെ ജനത്തെ ആശീർവദിക്കാനും വേണ്ടി.” പ്രഭാഷകൻ 45:15
“അവൻ പറഞ്ഞു: കൊള്ളാം, നല്ലവനായ ഭൃത്യാ, ചെറിയകാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തനായിരുന്നതുകൊണ്ട് പത്തു നഗരങ്ങളുടെമേൽ നീ അധികാരിയായിരിക്കും.” ലൂക്കാ 19:17
ജീവിതത്തിൽ: ഈ ആഴ്ച ഒരു വൈദികനു നന്ദിയുടെ ഒരു വാക്കുകൊണ്ടു പ്രോത്സാഹനം നൽകുക; ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഒരു വൈദികനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
“ദൈവഭക്തിയോടെ മരിക്കുന്നവർക്കായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന അമൂല്യ സമ്മാനത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പ്രത്യാശ പുലർത്തിയെങ്കിൽ അത് പാവനവും ഭക്തിപൂർണവുമായ ഒരു ചിന്തയാണ്. അതിനാൽ മരിച്ചവർക്ക്, പാപമോചനം ലഭിക്കുന്നതിന് അവൻ അവർക്കുവേണ്ടി പാപപരിഹാരകർമം അനുഷ്ഠിച്ചു.” 2 മക്കബായർ 12:45
“ഇപ്പോൾമുതൽ കർത്താവിൽ മൃതിയടയുന്നവർ അനുഗൃഹീതരാണ്. അതേ, തീർച്ചയായും. അവർ തങ്ങളുടെ അധ്വാനങ്ങളിൽനിന്നു വിരമിച്ചു സ്വസ്ഥരാകും; അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ അവരെ അനുഗമിക്കുന്നു എന്ന് ആത്മാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.” വെളിപാട് 14:13
ജീവിതത്തിൽ: മരിച്ചുപോയ ഒരു വൈദികനുവേണ്ടി ഒരു കുർബാന ചൊല്ലിക്കുകയോ ഒരു ജപമാല ചൊല്ലുകയോ ചെയ്യുക.
ഇന്നു നാം അനുസ്മരിക്കുന്ന വൈദികർ ക്രിസ്തു നമ്മുടെയിടയിൽ സന്നിഹിതനാകാൻ തങ്ങളുടെ ജീവിതം നൽകി.
അവർക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയാം, അവരുടെ നിത്യവിശ്രമത്തിനായി പ്രാർഥിക്കാം, നല്ലവരും വിശുദ്ധരുമായ വൈദികരെ തന്റെ സഭയിലേക്ക് അയയ്ക്കാൻ കർത്താവിനോടു പ്രാർഥിക്കാം.
തീരുമാനം: നിന്റെ ഇടവകസെമിത്തേരിയിലെ ഒരു വൈദികന്റെ കല്ലറ സന്ദർശിച്ച് അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, മരിച്ച വൈദികരെ നമ്മുടെ സഭ ഓർക്കുന്ന കോഹ്നേ ഞായറാണ് ഇന്ന്. നിന്റെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ വൈദികരെ ഒരു നിമിഷം ഓർക്കുക: നിനക്കു മാമ്മോദീസ നൽകിയയാൾ, ആദ്യകുർബാന നൽകിയയാൾ, നിന്റെ കുമ്പസാരം കേട്ടയാൾ, നിന്റെ വിവാഹം ആശീർവദിച്ചയാൾ, നിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ സംസ്കരിച്ചയാൾ. അവരിൽ പലരും ഇന്നു കർത്താവിനോടൊപ്പമാണ്.
ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു: “നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൻമാരെ ഓർക്കുവിൻ. അവരുടെ ജീവിതചര്യയുടെ ഫലം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ.” നന്ദിയോടെ നാം അവരെ ഓർക്കുന്നു. നമ്മെപ്പോലെ ബലഹീനതകളുള്ള മനുഷ്യരായിരുന്നു അവർ; എങ്കിലും അവരുടെ കരങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരവും രക്തവും തന്റെ പാപമോചനവും നമുക്കു നൽകി.
ആദ്യപ്രധാനപുരോഹിതനായ അഹറോൻ മരിച്ചതെങ്ങനെയെന്നും മോശ അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മകനായ എലെയാസറിനെ ധരിപ്പിച്ചതെങ്ങനെയെന്നും സംഖ്യാപുസ്തകത്തിൽനിന്നുള്ള വായന പറയുന്നു. പുരോഹിതൻ മരിക്കുന്നു; പൗരോഹിത്യം തുടരുന്നു. കാരണം “യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്”; അവിടുന്നാണ് ഏക നിത്യപ്രധാനപുരോഹിതൻ. സുവിശേഷം ഓരോ വൈദികനോടും ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: ദൈവഭവനത്തിനു കൃത്യസമയത്തു ഭക്ഷണം നൽകുന്ന വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യനായിരുന്നോ നീ?
“കൊള്ളാം, നല്ലവനായ ഭൃത്യാ” എന്നു കർത്താവ് അവരോടു പറയാൻ, മരിച്ച വൈദികർക്കുവേണ്ടി ഇന്ന് ഈ കുർബാന നമുക്ക് അർപ്പിക്കാം. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ വൈദികർക്കു നന്ദി പറയുകയും അവരെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം. നാം പോയശേഷം ഈ ബലിപീഠത്തിൽ നിൽക്കാൻ നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിൽനിന്നു പുതിയ വൈദികരെ ദൈവം വിളിക്കാൻ നമുക്കു പ്രാർഥിക്കാം. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, നിങ്ങൾക്കു മാമ്മോദീസ നൽകിയത് ആരാണ്? ഒരു വൈദികൻ! വി. കുർബാനയിൽ യേശുവിനെ നിങ്ങൾക്കു തരുന്നത് ആരാണ്? ഒരു വൈദികൻ!
മരിച്ച് യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്കു പോയ വൈദികരെ ഇന്നു നാം ഓർക്കുന്നു. അവർക്കായി ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുകയും അവർ സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷത്തിലായിരിക്കാൻ പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നമ്മുടെ ഇടവകവികാരിക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർഥിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ ഒരുനാൾ നിങ്ങളിൽ ഒരാളെ ദൈവം വൈദികനോ സിസ്റ്ററോ ആകാൻ വിളിക്കും! നമുക്കു പറയാം: “യേശുവേ, ഞങ്ങളുടെ വൈദികർക്കു നന്ദി!”
നിത്യപ്രധാനപുരോഹിതനായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, അങ്ങയുടെ ജനത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ച് വിശ്രമത്തിലേക്കു പോയ മെത്രാന്മാരെയും വൈദികരെയും ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ മുമ്പിൽ ഓർക്കുന്നു. അവരുടെ ബലഹീനതകൾ ക്ഷമിക്കണമേ; അവരുടെ അധ്വാനത്തിനു പ്രതിഫലം നൽകണമേ; അവർക്കു പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരിടം നൽകണമേ. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ വൈദികരെ വിശ്വസ്തരായി കാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ വിളവെടുപ്പിനു പുതിയ വേലക്കാരെ ഉയർത്തണമേ. ആമേൻ.
വലിയ നോമ്പിനുമുമ്പ് മലങ്കര സഭ ഓർമയുടെ രണ്ടു ഞായറുകൾ ആചരിക്കുന്നു: ഇന്ന് മരിച്ച വൈദികർ (കോഹ്നേ), അടുത്ത ഞായർ മരിച്ച വിശ്വാസികൾ. ദൈവദാസരുടെ കല്ലറയ്ക്കരികെ നിന്നുകൊണ്ട്, ഒരു പുരോഹിതൻ മരിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് അവശേഷിക്കുന്നത് എന്നാണ് ഇന്നത്തെ വായനകൾ ചോദിക്കുന്നത്. ഹോർമലയിൽ അഹറോൻ മരിക്കുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മകനു കൈമാറുന്നു (സംഖ്യ). നേതാക്കന്മാരെ ഓർക്കാനും അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കാനും ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു; കാരണം, “യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്”. യജമാനൻ വരുമ്പോൾ ജോലിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരെന്നു യേശു ചോദിക്കുന്നു.
ദിവസത്തിലെ മറ്റു വായനകളും ഇതേ വിഷയത്തിനു ചുറ്റുമാണ്. സന്ധ്യാ ഏവൻഗേലിയോനിൽ, ഏൽപിക്കപ്പെടുകയും കണക്കു ചോദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന നാണയങ്ങളുടെ ഉപമ (ലൂക്കാ 19:11–27). ജോഷ്വയുടെ മരണം ദേശത്തിന്റെ കഥ അടയ്ക്കുന്നു (ജോഷ്വ 24:29–33). നിത്യഉടമ്പടിക്കായി അഭിഷിക്തനായ അഹറോനെ പ്രഭാഷകൻ സ്തുതിക്കുന്നു (പ്രഭാഷകൻ 45:15–22). ദൈവദാസർക്ക് ഏശയ്യാ ആനന്ദം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (ഏശയ്യാ 65:13–16). എഫേസോസിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരോടു യാത്രപറയുന്ന പൗലോസ് അജഗണത്തെ കാത്തുകൊള്ളാൻ അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (അപ്പ. പ്രവ. 20:25–38). കൈമാറൽ, ഓർമ, വിശ്വസ്തരായി കാണപ്പെടൽ എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
നാൽപതു വർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തോട് അടുക്കുകയാണ് ഇസ്രായേൽ. ജനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധി വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ മോശയും അഹറോനും പരാജയപ്പെട്ട മെരീബാ ജലാശയത്തെക്കുറിച്ചും (20:2–13), കടന്നുപോകാൻ ഏദോം അനുവദിക്കാത്തതിനെക്കുറിച്ചും (20:14–21) ഇതേ അധ്യായം ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. പുറപ്പാടിന്റെ തലമുറ കടന്നുപോകാൻ തുടങ്ങുകയാണ്: മിറിയാം കാദെഷിൽ മരിച്ചു (20:1); അഹറോൻ ഇവിടെ മരിക്കുന്നു; മോശ ദേശം കണ്ടുകൊണ്ടു മരിക്കും (നിയമാവർത്തനം 34).
ലേവ്യർ 8-ൽ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അഭിഷിക്തനായ, പുറപ്പാട് 28-ൽ വിവരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച, ആദ്യത്തെ പ്രധാനപുരോഹിതനാണ് അഹറോൻ. പുറപ്പാടിനുശേഷം നാൽപതാം വർഷം, നൂറ്റിയിരുപത്തിമൂന്നാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു എന്നു സംഖ്യ 33:38–39 രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഹോർമല എവിടെയാണെന്നു കൃത്യമായി അറിയില്ല; “അഹറോന്റെ മല” എന്നർഥമുള്ള ജെബൽ ഹാറൂൻ എന്ന, പെട്രായ്ക്കടുത്തുള്ള കൊടുമുടിയിലേക്കാണ് ഒരു പഴയ പാരമ്പര്യം ചൂണ്ടുന്നത്. നിയമാവർത്തനം 10:6 അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം മൊസേറയിൽ എന്നു പറയുന്നു; യാത്രാമാർഗത്തിന്റെ ഒന്നിലധികം രേഖകൾ ഇസ്രായേൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അഹറോൻ തന്റെ പിതാക്കൻമാരോടു ചേരും. മെരീബാ ജലാശയത്തിങ്കൽവച്ചു നിങ്ങൾ എന്റെ കൽപനയെ ധിക്കരിച്ചതുകൊണ്ട്, ഇസ്രായേൽ ജനത്തിനു ഞാൻ നൽകുന്ന ദേശത്ത് അവൻ പ്രവേശിക്കുകയില്ല.” (20:24)
നാൽപതു വർഷം ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി മധ്യസ്ഥം വഹിച്ച പ്രധാനപുരോഹിതനും കരുണ ആവശ്യമുണ്ട്. ബൈബിൾ പുരോഹിതന്മാരെ വിഗ്രഹങ്ങളാക്കുന്നില്ല; നാമും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
“മോശ അഹറോന്റെ വസ്ത്രം ഊരി അവന്റെ മകനായ എലെയാസറിനെ ധരിപ്പിച്ചു.” (20:28)
താഴെനിന്നു ജനം നോക്കിനിൽക്കേ (വാക്യം 27), മലമുകളിൽ സഹോദരൻതന്നെയാണ് ഇതു ചെയ്യുന്നത്. മോശ ചെയ്തതിൽ ഏറ്റവും കഠിനമായ കാര്യങ്ങളിലൊന്നായിരിക്കാം ഇത്; അദ്ദേഹം അതു ചെയ്തു എന്നുമാത്രം ഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അഹറോൻ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ ഒരു ദിവസംപോലും നിലയ്ക്കുന്നില്ല.
“ഇസ്രായേൽ സമൂഹം മുഴുവൻ അവനെ ഓർത്തു മുപ്പതു ദിവസം ദുഃഖമാചരിച്ചു.” (20:29)
എലെയാസർ അഹറോന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ട് അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഇതേ മുപ്പതു ദിവസം ഇസ്രായേൽ മോശയെയും ഓർത്തു ദുഃഖിക്കും (നിയമാവർത്തനം 34:8). ഒരു പുരോഹിതനെ ഓർത്തുള്ള ദുഃഖം വിശ്വാസത്തിന്റെ യഥാർഥ ഭാഗമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ രംഗത്തിന്റെ ക്രൈസ്തവവായന ഹെബ്രായലേഖനം നൽകുന്നു: മരണം തടസ്സമായതിനാൽ പഴയ പുരോഹിതന്മാർ പലരായിരുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ അവിടുത്തെ പൗരോഹിത്യം മാറ്റമില്ലാത്തതാണ് (ഹെബ്രായർ 7:23–24). അഹറോന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരു ശരീരത്തിൽനിന്ന് അടുത്തതിലേക്കു കൈമാറേണ്ടിവന്നു; ക്രിസ്തുവിന്റെ പൗരോഹിത്യം കടന്നുപോകുന്നില്ല. അഹറോന്റെ പൗരോഹിത്യത്തെ ക്രിസ്തുവിന്റേതിന് ഒരുക്കുന്ന അടയാളമായി മതബോധനഗ്രന്ഥം കാണുന്നു (CCC 1539–1544); പട്ടം സ്വീകരിച്ചവർ അവിടുത്തെ ഏകപൗരോഹിത്യത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു എന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1545). ഒരു മെത്രാനോ വൈദികനോ മരിക്കുമ്പോൾ സഭ ആ മനുഷ്യനെ ഓർത്തു ദുഃഖിക്കുന്നു; ഏകപുരോഹിതൻ മറ്റൊരാളിലൂടെ ബലിപീഠത്തിൽ ശുശ്രൂഷ തുടരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
ഉയർന്ന വാദങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രായോഗികോപദേശത്തിലേക്ക് ഹെബ്രായലേഖനത്തിന്റെ അവസാന അധ്യായം തിരിയുന്നു. കേൾവിക്കാർ തളർന്നവരാണ്; അവരുടെ ആദ്യഗുരുക്കന്മാർ മരിച്ചുപോയതായി തോന്നുന്നു. ഗ്രന്ഥകർത്താവിന്റെ പേരു പറയുന്നില്ല. സഭാപാരമ്പര്യം ഇതിനെ വി. പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ എണ്ണുന്നു; ഇന്നത്തെ വായനക്രമവും അങ്ങനെതന്നെ; പൗലോസിന്റെ ഒരു സഹചാരിയോ ശിഷ്യനോ ആണ് ഇതെഴുതിയതെന്ന് കത്തോലിക്കർ ഉൾപ്പെടെ ഇന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ഏതായാലും നിവേശിത വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമായി സഭ ഇതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
“നേതാക്കന്മാർ” എന്ന വാക്ക് (7, 17 വാക്യങ്ങൾ) ഈ ഭാഗത്തിന് അതിരിടുന്നു. പാപപരിഹാരദിനമാണ് 11–13 വാക്യങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ; അന്ന് ബലിമൃഗങ്ങളുടെ ശരീരം പാളയത്തിനു പുറത്തു ദഹിപ്പിച്ചിരുന്നു (ലേവ്യർ 16:27).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളോടു ദൈവവചനം പ്രസംഗിച്ച നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൻമാരെ ഓർക്കുവിൻ. അവരുടെ ജീവിതചര്യയുടെ ഫലം കണക്കിലെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുവിൻ.” (13:7)
ഒരൊറ്റ വരിയിൽ ഇന്നത്തെ ഓർമ മുഴുവനുണ്ട്. നാം ഓർക്കുന്നു, അവരുടെ വഴിയുടെ അവസാനം നോക്കുന്നു, അനുകരിക്കുന്നു. അനുകരിക്കേണ്ടത് അവരുടെ വിശ്വാസമാണ്; കാരണം, നമ്മെപ്പോലെ വൈദികനും കുറവുകൾ ഉണ്ടാകാം.
“യേശുക്രിസ്തു ഇന്നലെയും ഇന്നും എന്നും ഒരേ ആൾതന്നെയാണ്.” (13:8)
വാക്യം 7-നു തൊട്ടുപിന്നാലെ വരുന്ന ഇത് പ്രത്യാശയുടെ കാരണം നൽകുന്നു. നേതാക്കന്മാർ മരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തു നിലനിൽക്കുന്നു. മരിച്ച വൈദികർ ഇന്നലെ പ്രസംഗിച്ച കർത്താവിനെത്തന്നെയാണ് നാം ഇന്നു സ്വീകരിക്കുന്നത്.
“നമുക്കൊരു ബലിപീഠമുണ്ട്. അതിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കാൻ കൂടാരത്തിൽ ശുശ്രൂഷചെയ്യുന്നവർക്ക് അവകാശമില്ല.” (13:10)
ഇതിന്റെ അർഥം ചർച്ചാവിഷയമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ബലിയുടെ സ്ഥലമായ കുരിശാണെന്നു ചില വ്യാഖ്യാതാക്കൾ കരുതുന്നു; ആ ബലി സ്വീകരിക്കുന്ന വി. കുർബാനയുടെ മേശയെയും ഇതിൽ കേൾക്കുന്നു എന്നു പല കത്തോലിക്കാ വ്യാഖ്യാതാക്കളും പറയുന്നു. സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിൽ രണ്ടും ഒന്നിച്ചാണ്.
“സ്വന്തം രക്തത്തിലൂടെ ജനത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കാൻ ക്രിസ്തുവും കവാടത്തിനു പുറത്തുവച്ചു പീഡനമേറ്റു; അവനുവേണ്ടി അവമാനം സഹിച്ചുകൊണ്ട് നമുക്കു പാളയത്തിനു പുറത്തിറങ്ങി അവന്റെ അടുത്തേക്കു പോകാം.” (13:12–13)
ഗോൽഗോഥാ നഗരമതിലിനു പുറത്തായിരുന്നു. അവിടുത്തെ അനുഗമിക്കുക എന്നാൽ അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി സുരക്ഷിതത്വം വിട്ടിറങ്ങുക എന്നാണ്. അവിടുത്തെ അവമാനത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ ക്രൈസ്തവരോടുള്ള ആഹ്വാനമാണിത്. ഇസ്രായേൽജനത്തെ ഇതു കുറ്റം വിധിക്കുന്നില്ല; അവിടുത്തെ മരണത്തിന് അവരെ ഒരു ജനമായി കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597).
“നൻമചെയ്യുന്നതിലും നിങ്ങൾക്കുള്ളവ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിലും ഉപേക്ഷ വരുത്തരുത്. അത്തരം ബലികൾ ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമാണ്.” (13:16)
ബലിപീഠവും ദാനധർമവും ഒന്നിച്ചു പോകുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ വാക്യത്തെ ആധാരമാക്കി, വി. കുർബാനയുടെ പേരുകളിലൊന്നായി “സ്തുതിയുടെ ബലി” എന്ന് മതബോധനഗ്രന്ഥം എണ്ണുന്നു (CCC 1330). വി. കുർബാന അതുതന്നെയാണ്: ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള സ്തുതിയുടെ സമർപ്പണം, നമുക്കുള്ളവയുടെ പങ്കുവയ്ക്കലിനോടു ചേർന്നത്. വിശ്വാസം പഠിപ്പിച്ചവരെ ആദരിക്കാനുള്ള സഭയുടെ ശ്രദ്ധയും വളരെ പുരാതനമാണ്; ആരാധനയിലെ മരിച്ച വൈദികരുടെ ഓർമ ഹെബ്രായർ 13:7-നെ പ്രാർഥനയായി മാറ്റുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
യുഗാന്ത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ അവസാന മഹാപ്രഭാഷണത്തിന്റെ (മത്തായി 24–25) ഭാഗമാണ് ഈ ഉപമ. നിങ്ങളും ഒരുങ്ങിയിരിക്കുവിൻ എന്ന മുന്നറിയിപ്പിനു (24:44) തൊട്ടുപിന്നാലെയാണിത്. ലൂക്കായിലെ സമാന്തരഭാഗത്ത്, ഉപമ ആർക്കുവേണ്ടിയാണെന്നു പത്രോസ് ചോദിക്കുന്നു (ലൂക്കാ 12:41–46); മറ്റുള്ളവരുടെ ചുമതല ലഭിച്ചവരിലേക്കാണ് അവിടെ മറുപടി പ്രത്യേകം ചൂണ്ടുന്നത്. കോഹ്നേ ഞായറിൽ സഭ തന്റെ വൈദികരെ ഓർത്ത് ഇതു കേൾക്കുന്നു; നമ്മിൽ ഓരോരുത്തർക്കുമുണ്ട് നോക്കാൻ ഒരു ഭവനം.
അക്കാലത്തെ വലിയ ഭവനങ്ങളിൽ വിശ്വസ്തനായ ഒരു അടിമയെ മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ നിയമിക്കുകയും യജമാനന്റെ വസ്തുക്കൾ ഏൽപിക്കുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നു. ഉടമ ഏറെക്കാലം അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ ആ അടിമയുടെ സ്വഭാവം പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വിശ്വസ്തനും വിവേകിയുമായ ഭൃത്യൻ ആരാണ്?” (24:45)
സഹഭൃത്യരുടെമേൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവൻ; അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഉയർത്തിമാറ്റപ്പെട്ടവനല്ല. വൈദികനെ സംബന്ധിച്ച്, ഭക്ഷണം വചനവും വി. കുർബാനയുമാണ്; സമയത്ത്, എല്ലാ സമയത്തും നൽകുന്നത്.
“യജമാനൻ വരുമ്പോൾ അപ്രകാരം ചെയ്യുന്നതായി കാണപ്പെടുന്ന ഭൃത്യൻ ഭാഗ്യവാൻ.” (24:46)
ഈ ഭാഗ്യം ജോലിയിൽ കാണപ്പെടുന്നതിനാണ്, തീയതി അറിയുന്നതിനല്ല.
“തന്റെ സഹഭൃത്യൻമാരെ മർദിക്കാനും മദ്യപൻമാരോടുകൂടെ ഭക്ഷിക്കാനും പാനം ചെയ്യാനും തുടങ്ങിയാൽ” (24:49)
അപകടം തുടങ്ങുന്നത് സ്വയം പറയുന്ന ഒരു വിചാരത്തിലാണ് (വാക്യം 48). താമസം, ഭവനത്തെ സ്വന്തമായി കാണാൻ നേതാക്കളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടു പരാജയങ്ങൾ: തന്റെ ചുമതലയിലുള്ളവരോടുള്ള കാഠിന്യവും സ്വാർഥസുഖവും. ചുമതലയിലുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കുന്നതിനെ കർത്താവ് വളരെ ഗൗരവമായി കാണുന്നു.
“അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും.” (24:51)
ഏൽപിക്കപ്പെട്ടതു ദുരുപയോഗിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയാണ് മത്തായിയുടെ ഏറ്റവും കഠിനമായ ഭാഷ. അധികാരമുള്ള എല്ലാവർക്കുമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണിത്; ചെറിയവർക്കു കർത്താവ് നൽകുന്ന സംരക്ഷണവുമാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
പട്ടത്വ പൗരോഹിത്യം ശുശ്രൂഷാപരമാണെന്നും, കൃത്യമായ അർഥത്തിൽ അത് ഒരു സേവനമാണെന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1551). നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ മെത്രാനാണ്, നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാൻ ക്രൈസ്തവനാണ് എന്ന് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ തന്റെ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു; രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ ഈ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (പ്രസംഗം 340; ലൂമെൻ ജെൻസിയും 32). ആത്മാക്കളുടെ പരിപാലനം കലകളുടെ കലയാണെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് മഹാനായ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗറി തന്റെ അജപാലനനിയമം തുടങ്ങുന്നത് (ആശയം). തങ്ങളും കണക്കു കൊടുക്കേണ്ടിവരുമെന്ന് അവരെല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്നു.
മരിച്ച വൈദികർക്കുവേണ്ടി നാം എന്തിനു പ്രാർഥിക്കണം? അവർ വിശുദ്ധരല്ലായിരുന്നോ?
അവർ ദൈവത്തെ ശുശ്രൂഷിച്ചവരാണ്; അഹറോനെപ്പോലെ കരുണ ആവശ്യമുള്ള പാപികളുമാണ്. ദൈവത്തെ കാണുംമുമ്പ് അവർ പൂർണമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ ആദ്യകാലംമുതൽ സഭ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിച്ചിട്ടുണ്ട് (2 മക്കബായർ 12:45; CCC 958, 1032); അവർക്കുവേണ്ടി വി. കുർബാന അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (CCC 1371). നമ്മുടെ പ്രാർഥന നന്ദിയുടെ ഒരു കടംവീട്ടലുമാണ്.
ഒരു വൈദികൻ പാപം ചെയ്താൽ, അദ്ദേഹം പരികർമം ചെയ്ത കൂദാശകൾ യഥാർഥമാണോ?
അതെ. ശുശ്രൂഷകന്റെ വ്യക്തിപരമായ വിശുദ്ധിയാലല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിയാലാണ് കൂദാശകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് (CCC 1128); ശുശ്രൂഷകന്റെ അയോഗ്യത ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ തടയുന്നില്ല (CCC 1584). മാനുഷികബലഹീനതയിൽനിന്ന് ശുശ്രൂഷകൻ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല; അവന്റെ കുറവുകൾ സഭയെ മുറിവേൽപിക്കാം (CCC 1550). അതുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പ് നിലനിൽക്കുന്നു. എങ്കിലും ദൈവജനം കൃപയില്ലാതെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
“പാളയത്തിനു പുറത്ത്” എന്നതിന്റെ അർഥം, യഹൂദമതത്തെ ക്രൈസ്തവർ വിലകെട്ടതായി ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നാണോ?
അല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ അവമാനത്തിൽ പങ്കുചേരാനാണ് ഹെബ്രായലേഖനം വിളിക്കുന്നത്; പഴയ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാദം പൂർത്തീകരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ദൈവം ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കാത്ത ഇസ്രായേലിന്റെ ഉടമ്പടിയെ സഭ ആദരിക്കുന്നു (CCC 121, 839); യേശുവിന്റെ മരണത്തിന് യഹൂദജനത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനെ നിരാകരിക്കുന്നു (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 4; CCC 597).
മലങ്കര സഭയുടെ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ, വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുംമുമ്പുള്ള നന്ദിയുടെയും മധ്യസ്ഥതയുടെയും പ്രവൃത്തിയാണ് കോഹ്നേ ഞായർ. ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ നിന്നവരെയും, മാമ്മോദീസാ നൽകുകയും പാപമോചനം നൽകുകയും നമ്മുടെ മരിച്ചവരെ സംസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തവരെയും സഭ ഓർക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇടവകയിലെയും കുടുംബത്തിലെയും വൈദികരുടെ പേരു പറയാനും, സാധിക്കുന്നിടത്ത് അവരുടെ കല്ലറകൾ സന്ദർശിക്കാനും, അവർക്കുവേണ്ടി വി. കുർബാന അർപ്പിക്കാനുമുള്ള ദിവസമാണിത്. അവർ വഹിച്ചത് ഇന്നു വഹിക്കുന്ന ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന വൈദികർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാനും, അതേ വിളി കേൾക്കാനിടയുള്ള യുവാക്കളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും ഇതേ ഞായർ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.