7 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത്” മത്തായി 4:4
ഈ ഞായറാഴ്ചയോടെ, കർത്താവിന്റെ പെസഹായിലേക്കു നയിക്കുന്ന അമ്പതു ദിവസങ്ങളായ വലിയ നോമ്പിലേക്കു സഭ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഉപവാസം എന്തിനാണെന്ന് ഒന്നാം വായന കാണിക്കുന്നു. സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയെച്ചൊല്ലിയുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ പാപത്തിനുശേഷം ഉടമ്പടി വീണ്ടും സ്വീകരിക്കാൻ മോശ സീനായ് മലയിൽ കയറുന്നു: “മോശ നാൽപതു പകലും നാൽപതു രാവും കർത്താവിനോടുകൂടെ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു. അവൻ ഭക്ഷിക്കുകയോ പാനംചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല. ഉടമ്പടിയുടെ വചനങ്ങളായ പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ അവൻ പലകകളിൽ എഴുതി.” അവൻ താഴേക്കു വരുമ്പോൾ “ദൈവവുമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ തന്റെ മുഖം തേജോമയമായി എന്നകാര്യം അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.” അടുത്തുവരാൻ ജനം ഭയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ അവൻ ഒരു മൂടുപടംകൊണ്ടു മുഖം മറയ്ക്കുന്നു; കർത്താവിനോടു സംസാരിക്കാൻ അകത്തു ചെല്ലുമ്പോൾ മാത്രം അതു മാറ്റുന്നു. ഉപവാസം ഒന്നാമതായി ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചല്ല. ദൈവത്തോടൊപ്പം അത്രയേറെ നേരം, അത്രയേറെ അടുത്ത്, ആയിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്; അങ്ങനെ അവിടുത്തെ പ്രകാശത്തിൽ ചിലതു നമ്മിൽ പ്രകാശിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു; പലപ്പോഴും നാം അറിയാതെതന്നെ.
ഉപവാസം ശൂന്യവുമാകാമെന്ന് ഏശയ്യാ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ജനം പരാതിപ്പെടുന്നു: ഞങ്ങൾ എന്തിന് ഉപവസിച്ചു? അങ്ങ് കാണുന്നില്ലല്ലോ! ദൈവം മറുപടി നൽകുന്നു: “എന്നാൽ, ഉപവസിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സ്വന്തം സുഖമാണു തേടുന്നത്. നിങ്ങളുടെ വേലക്കാരെ നിങ്ങൾ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.” പിന്നെ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം അവിടുന്നു വിവരിക്കുന്നു: “ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം? വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീക രിക്കുകയും നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്?” അപ്പോൾ മാത്രം: “അപ്പോൾ, നിന്റെ വെളിച്ചം പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിരിയും; നീ വേഗം സുഖം പ്രാപിക്കും;” വസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഷയിൽ പൗലോസ് ഇതേ ജീവിതപദ്ധതി നൽകുന്നു: “നിങ്ങളുടെ പഴയ ജീവിതരീതിയിൽനിന്നു രൂപംകൊണ്ട വഞ്ചനനിറഞ്ഞആസക്തികളാൽ കലുഷിതനായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിയുവിൻ. നിങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ചൈതന്യത്തിൽ നവീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. യഥാർഥമായ വിശുദ്ധിയിലും നീതിയിലും ദൈവത്തിന്റെ സാ ദൃശ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട പുതിയ മനുഷ്യനെ നിങ്ങൾ ധരിക്കുവിൻ.” വലിയ നോമ്പ് ഒരു വസ്ത്രം മാറലാണ്: പഴയ മനുഷ്യനെ ഊരിമാറ്റി മിശിഹായെ ധരിക്കുക.
സുവിശേഷത്തിൽ, “അനന്തരം, പിശാചിനാൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിന് യേശുവിനെ ആത്മാവു മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിച്ചു. യേശു നാൽപതു ദിനരാത്രങ്ങൾ ഉപവസിച്ചു. അപ്പോൾ അവനു വിശന്നു.” പ്രലോഭകൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വരുന്നു. കല്ലുകൾ അപ്പമാക്കുക: നിന്റെ ശക്തി സ്വന്തം വിശപ്പിനായി ഉപയോഗിക്കുക. ദേവാലയത്തിന്റെ മുകളിൽനിന്നു താഴേക്കു ചാടുക: ഒരു പ്രകടനത്തിലൂടെ ദൈവം തന്റെ കരുതൽ തെളിയിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുക. എന്നെ വീണു നമസ്കരിക്കുക: ലോകരാജ്യങ്ങളെ എളുപ്പവഴിയിൽ സ്വന്തമാക്കുക. ഓരോ പ്രാവശ്യവും ഇസ്രായേലിന്റെ മരുഭൂമിയിലെ നാല്പതു വർഷങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥമായ നിയമാവർത്തനത്തിലെ ദൈവവചനംകൊണ്ട് ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നു: “മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത്”; “നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കരുത്”; “നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ ആരാധിക്കണം; അവിടുത്തെ മാത്രമേ പൂജിക്കാവൂ”. ആദം തോട്ടത്തിലും ഇസ്രായേൽ മരുഭൂമിയിലും പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് പുതിയ ആദം ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; ദൂതന്മാർ വന്ന് അവനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു. നാം ഒറ്റയ്ക്കല്ല ഉപവസിക്കുന്നത്. അവനിലാണു നാം ഉപവസിക്കുന്നത്; അവന്റെ വിജയം നമ്മുടേതാകുന്നു. അതിനാൽ ഇന്നു രാത്രി, പേത്തുർത്തായിൽ, കുടുംബങ്ങൾ പരസ്പരം ക്ഷമിക്കട്ടെ; നാളെ പ്രാർഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും ദാനധർമത്തോടുംകൂടെ നമുക്ക് അമ്പതു ദിവസങ്ങൾ ആരംഭിക്കാം; ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ ഉത്ഥിതന്റെ പ്രകാശത്താൽ നമ്മുടെ മുഖങ്ങളും പ്രകാശിക്കാൻ.
വിഷയം: “മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല,”
വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു: ദൈവത്തോടൊപ്പം നാല്പതു ദിവസം, ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം, പ്രലോഭനത്തിന്മേലുള്ള വിജയം, പുതിയ മനുഷ്യൻ.
“മോശ നാൽപതു പകലും നാൽപതു രാവും കർത്താവിനോടുകൂടെ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു. അവൻ ഭക്ഷിക്കുകയോ പാനംചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല. ഉടമ്പടിയുടെ വചനങ്ങളായ പത്തു പ്രമാണങ്ങൾ അവൻ പലകകളിൽ എഴുതി.” പുറപ്പാട് 34:28
“കർത്താവിന്റെ മഹത്വം, കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ, മൂടുപടമണിയാത്ത മുഖത്തു പ്രതിഫലിക്കുന്ന നാമെല്ലാവരും അവിടുത്തെ സാദൃശ്യത്തിലേക്ക്, മഹത്വത്തിൽ നിന്നു മഹത്വത്തിലേക്ക്, രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇത് ആത്മാവായ കർത്താവിന്റെ ദാനമാണ്.” 2 കോറിന്തോസ് 3:18
ജീവിതത്തിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ എല്ലാ ദിവസവും പ്രാർഥനയ്ക്കായി ഒരു നിശ്ചിതസമയം മാറ്റിവയ്ക്കുക.
“അവിടുന്നു നിങ്ങളെ എളിമപ്പെടുത്തുകയും വിശപ്പറിയാൻ വിടുകയും നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കൻമാർക്കും അപരിചിതമായിരുന്ന മന്നാകൊണ്ട് നിങ്ങളെ സംതൃപ്തരാക്കുകയും ചെയ്തത്, അപ്പംകൊണ്ടുമാത്രമല്ല, കർത്താവിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണ്” നിയമാവർത്തനം 8:3
“അവൻ പ്രതിവചിച്ചു: മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” മത്തായി 4:4
ജീവിതത്തിൽ: വലിയ നോമ്പിലെ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു സുവിശേഷത്തിലെ ഒരു അധ്യായം വായിക്കുക.
“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം? വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ഭവനരഹിതനെ വീട്ടിൽ സ്വീക രിക്കുകയും നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്?” ഏശയ്യാ 58:6–7
“ലൗകിക സമ്പത്ത് ഉണ്ടായിരിക്കെ, ഒരുവൻ തന്റെ സഹോദരനെ സഹായമർഹിക്കുന്നവനായി കണ്ടിട്ടും അവനെതിരേ ഹൃദയം അടയ്ക്കുന്നെങ്കിൽ അവനിൽ ദൈവസ്നേഹം എങ്ങനെ കുടികൊള്ളും?” 1 യോഹന്നാൻ 3:17
ജീവിതത്തിൽ: ഉപവാസത്തിലൂടെ മിച്ചംവയ്ക്കുന്നത് ഒരു പെട്ടിയിൽ സൂക്ഷിച്ച് ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ ദരിദ്രർക്കു നൽകുക.
“ദൈവമേ, നിർമലമായ ഹൃദയം എന്നിൽ സൃഷ്ടിക്കണമേ! അചഞ്ചലമായ ഒരു നവചൈതന്യം എന്നിൽ നിക്ഷേപിക്കണമേ!” സങ്കീർത്തനം 51:10
“നിങ്ങളുടെ പഴയ ജീവിതരീതിയിൽനിന്നു രൂപംകൊണ്ട വഞ്ചനനിറഞ്ഞആസക്തികളാൽ കലുഷിതനായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിയുവിൻ. നിങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ചൈതന്യത്തിൽ നവീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. യഥാർഥമായ വിശുദ്ധിയിലും നീതിയിലും ദൈവത്തിന്റെ സാ ദൃശ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട പുതിയ മനുഷ്യനെ നിങ്ങൾ ധരിക്കുവിൻ.” എഫേസോസ് 4:22–24
ജീവിതത്തിൽ: ഈ അമ്പതു ദിവസങ്ങളിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ട പഴയ മനുഷ്യന്റെ ഒരു ശീലം കണ്ടെത്തുക.
വലിയ നോമ്പ് ദൈവത്തോടൊപ്പമുള്ള സമയമാണ്; നീതിയുടെയും പങ്കുവയ്ക്കലിന്റെയും ഉപവാസമാണ്; ഒരു വസ്ത്രം മാറലാണ്.
പ്രലോഭകനെ ജയിച്ച മിശിഹായിൽ നമുക്കും ജയിക്കാനാകും.
തീരുമാനം: ഇന്നു രാത്രി പേത്തുർത്തായിൽ അനുരഞ്ജനപ്പെടുക; നാളെ പ്രാർഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും ദാനധർമത്തോടുംകൂടെ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുക.
പ്രിയ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇന്നു നാം വലിയ നോമ്പിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. മോശ നാല്പതു പകലും നാല്പതു രാവും കർത്താവിനോടുകൂടെ ചെലവഴിച്ചു; അവൻ ഭക്ഷിക്കുകയോ പാനംചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല (പുറ 34:28). അവൻ താഴേക്കു വന്നപ്പോൾ ദൈവവുമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ അവന്റെ മുഖം തേജോമയമായിരുന്നു; അവൻ അത് അറിഞ്ഞതുപോലുമില്ല.
ഇതാണ് ഉപവാസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം: ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കുകയോ സഹിക്കുകയോ അല്ല ആദ്യം; ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക; അങ്ങനെ അവിടുത്തെ പ്രകാശം നമ്മിൽ പ്രകാശിച്ചുതുടങ്ങും.
ഉപവാസം ശൂന്യമാകാമെന്ന് ഏശയ്യാ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ആളുകൾ ഉപവസിക്കുകയും കലഹിക്കുകയും ചെയ്തു; ഉപവസിക്കുകയും വേലക്കാരെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ദൈവം പറയുന്നു: ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം? (ഏശ 58:6–7). അപ്പോൾ നിന്റെ വെളിച്ചം പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിരിയും.
പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിഞ്ഞ് ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട പുതിയ മനുഷ്യനെ ധരിക്കാൻ പൗലോസ് നമ്മോടു പറയുന്നു (എഫേ 4:22–24). വലിയ നോമ്പ് ഒരു വസ്ത്രം മാറലാണ്: പഴയ മനുഷ്യനെ ഊരിമാറ്റി മിശിഹായെ ധരിക്കുക.
സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ നാല്പതു ദിവസം ഉപവസിക്കുന്നു; മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു: അപ്പം, പ്രകടനം, അധികാരം. ഓരോ പ്രാവശ്യവും ദൈവവചനംകൊണ്ട് അവൻ മറുപടി നൽകുന്നു: മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത് (മത്താ 4:4). ആദവും ഇസ്രായേലും പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് അവൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
അവനിലാണു നാം ഉപവസിക്കുന്നത്; അവന്റെ വിജയം നമ്മുടേതാണ്. ഇന്നു രാത്രി, പേത്തുർത്തായിൽ, വീട്ടിൽ നമുക്കു പരസ്പരം ക്ഷമിക്കാം. നാളെമുതൽ കൂടുതൽ പ്രാർഥിക്കാം, കുറച്ചു ഭക്ഷിക്കാം, കൂടുതൽ കൊടുക്കാം, ദൈവവചനത്താൽ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടാം; ഉയിർപ്പുതിരുനാളിൽ നമ്മുടെ മുഖങ്ങളും പ്രകാശിക്കാൻ. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഈശോ നാല്പതു ദിവസം ഒന്നും കഴിച്ചില്ല; പിശാചു പ്രലോഭിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: അപ്പത്തെക്കാൾ പ്രധാനം ദൈവവചനമാണ്!
വലിയ നോമ്പിൽ എല്ലാ ദിവസവും ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു മധുരം ഉപേക്ഷിക്കുക; ഒരു പ്രാർഥന കൂടുതൽ ചൊല്ലുക.
മരുഭൂമിയിൽ നാല്പതു ദിവസം ഉപവസിക്കുകയും ദൈവവചനത്താൽ പ്രലോഭകനെ ജയിക്കുകയും ചെയ്ത കർത്താവീശോമിശിഹായേ, വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കിനുംവേണ്ടിയുള്ള വിശപ്പു നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ ഉപവാസം ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും വിശക്കുന്നവരുമായി ഞങ്ങളുടെ അപ്പം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ പഴയ മനുഷ്യനെ ഊരിമാറ്റി പുതിയ മനുഷ്യനെ ധരിപ്പിക്കണമേ; പിതാവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കാൻ ഞങ്ങളെ വിശ്വസ്തരായി കാക്കണമേ; അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിൽ അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്താൽ ഞങ്ങളുടെ മുഖങ്ങൾ പ്രകാശിക്കാൻ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ഈ ഞായറാഴ്ച സഭ വലിയ നോമ്പിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു; കർത്താവിന്റെ പെസഹായിലേക്കു നയിക്കുന്ന അമ്പതു ദിവസങ്ങളാണ് അത്. നോമ്പ് എന്തിനുവേണ്ടിയാണെന്ന് നാലു വായനകളും ഒന്നിച്ചു വിശദീകരിക്കുന്നു. മോശ നാൽപതു ദിവസം ദൈവത്തോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കുന്നു; അദ്ദേഹം അറിയാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം പ്രകാശിക്കുന്നു. നീതിയില്ലാത്ത ഉപവാസം ശൂന്യമാണെന്ന് ഏശയ്യാ മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം വിവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പഴയ മനുഷ്യനെ വസ്ത്രംപോലെ ഊരിമാറ്റി പുതിയ മനുഷ്യനെ ധരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പൗലോസ് പറയുന്നു. സുവിശേഷത്തിൽ, ആത്മാവു നയിക്കുന്ന ഈശോ മരുഭൂമിയിൽ നാൽപതു ദിവസം ഉപവസിച്ച് ദൈവവചനംകൊണ്ടു പ്രലോഭകനെ ജയിക്കുന്നു. പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖത്തുനിന്ന് പങ്കുവച്ച അപ്പത്തിലേക്കും പുതിയ വസ്ത്രത്തിലേക്കും വിജയത്തിലേക്കും വായനകൾ നീങ്ങുന്നു; അവയുടെ താക്കോൽവാക്കുകൾ ഇവയാണ്: സാന്നിധ്യം, നീതി, നവീകരണം, വചനം.
പശ്ചാത്തലം.
ജനം സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കി (പുറപ്പാട് 32); മോശ ആദ്യത്തെ പലകകൾ ഉടച്ചു (32:19); അദ്ദേഹം അവർക്കുവേണ്ടി യാചിച്ചു (32:30–32; 33:12–17). മുപ്പത്തിനാലാം അധ്യായത്തിൽ ദൈവം ഉടമ്പടി പുതുക്കുകയും പുതിയ പലകകൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കഥയുടെ സമാപനമാണ് ഇന്നത്തെ വായന. മരുഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപത്തിനുശേഷവും ദൈവം തന്റെ ജനത്തോടു സംസാരിക്കുന്നു; അവിടുത്തെ മഹത്വം ഇപ്പോൾ മധ്യസ്ഥന്റെ മുഖത്തു തെളിയുന്നു.
അന്നപാനീയങ്ങളില്ലാത്ത ഇതേ നാൽപതു ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചു നിയമാവർത്തനവും പറയുന്നു (നിയമാവർത്തനം 9:9, 18). ദൈവത്തിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും നേടിയെടുക്കാൻ മോശ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയല്ല അവ. ദൈവത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“മോശ നാൽപതു പകലും നാൽപതു രാവും കർത്താവിനോടുകൂടെ അവിടെ ചെലവഴിച്ചു. അവൻ ഭക്ഷിക്കുകയോ പാനംചെയ്യുകയോ ചെയ്തില്ല.” (34:28)
പരീക്ഷണത്തിന്റെയും ദൈവത്തെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതിന്റെയും കാലമാണു നാൽപത്. ഏലിയാ ഇതേ മലയിലേക്കു നാൽപതു ദിവസം നടക്കുന്നു (1 രാജാക്കന്മാർ 19:8); ഇന്നത്തെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ നാൽപതു ദിവസം ഉപവസിക്കുന്നു.
“ദൈവവുമായി സംസാരിച്ചതിനാൽ തന്റെ മുഖം തേജോമയമായി എന്നകാര്യം അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.” (34:29)
ഈ വായനയുടെ ഹൃദയമാണിത്. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞില്ല. താൻ പ്രകാശിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുന്ന വിശുദ്ധി മിക്കപ്പോഴും മറ്റെന്തോ ആണ്. ഉപവാസം മോശയെ ആത്മപ്രശംസയിലേക്കു നയിച്ചില്ല; മറ്റുള്ളവർക്കു കാണാവുന്ന ഒന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തു ശേഷിപ്പിച്ചു.
“സംസാരിച്ചു തീർന്നപ്പോൾ മോശ ഒരു മൂടുപടംകൊണ്ടു മുഖം മറച്ചു.” (34:33)
ദൈവത്തോടുള്ള അടുപ്പം മോശയെ ജനത്തിൽനിന്ന് അകറ്റുന്നില്ല. അദ്ദേഹം മടങ്ങിവരുന്നു, അവരെ അടുത്തു വിളിക്കുന്നു (31), വചനം കൈമാറുന്നു. മലയിൽ ലഭിച്ചത് അവർക്കുവേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഈ ഭാഗം വായിച്ചിട്ടു പൗലോസ് പറയുന്നു: കർത്താവിന്റെ മഹത്വം കണ്ണാടിയിലെന്നപോലെ മൂടുപടമണിയാത്ത മുഖത്തു പ്രതിഫലിക്കുന്ന നാമെല്ലാവരും അവിടുത്തെ സാദൃശ്യത്തിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് (2 കോറിന്തോസ് 3:18). രൂപാന്തരീകരണമലയിൽ ഈശോയുടെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങി (മത്തായി 17:2); മോശയും ഏലിയായും അവിടുത്തെ അരികിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാധ്യസ്ഥ്യത്തിനുള്ള ശക്തിയും ദൃഢനിശ്ചയവും ദൈവവുമായുള്ള ഈ ഗാഢബന്ധത്തിൽനിന്നാണ് മോശ നേടിയതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2577). ഇത്തരമൊരു അടുപ്പമാണ് വലിയ നോമ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം.
പശ്ചാത്തലം.
ഏശയ്യാ 56–66 അധ്യായങ്ങൾ പ്രവാസത്തിൽനിന്നുള്ള മടക്കത്തിനു ശേഷമുള്ള കാലത്തേതാണെന്ന് (ബി.സി. 538 മുതൽ) പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; സമൂഹം പുനർനിർമാണത്തിനായി ക്ലേശിക്കുന്ന കാലം. ജറുസലെമിന്റെ നാശത്തെ ഓർത്തുള്ള വിലാപോപവാസങ്ങൾ അവർ ആചരിച്ചിരുന്നു (സഖറിയാ 7:5). ജനം ഭക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു; എങ്കിലും സാമൂഹികമായ അനീതികൾ തുടർന്നു; ദൈവം എന്തുകൊണ്ടു പ്രതികരിക്കുന്നില്ല എന്ന് അവർ ചിന്തിച്ചു.
ഇസ്രായേലിന്റെ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തിനുള്ളിൽനിന്നുള്ള പ്രവാചകവെല്ലുവിളിയാണ് ഈ അധ്യായം. ഇസ്രായേൽ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച വാക്കുകളിലാണ് ആ ജനത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാർ സ്വന്തം ജനത്തോട് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചത്. ഈശോ ഇതേ വഴിയിൽ നിൽക്കുന്നു (മത്തായി 6:16–18); ഇതേ വെല്ലുവിളി ഇന്നു സഭയോടുമുള്ളതാണ്.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ഞങ്ങൾ എന്തിന് ഉപവസിച്ചു? അങ്ങ് കാണുന്നില്ലല്ലോ! ഞങ്ങൾ എന്തിനു ഞങ്ങളെത്തന്നെ എളിമപ്പെടുത്തി? അങ്ങ് അതു ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലല്ലോ! എന്നാൽ, ഉപവസിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സ്വന്തം സുഖമാണു തേടുന്നത്. നിങ്ങളുടെ വേലക്കാരെ നിങ്ങൾ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.” (58:3)
ദൈവത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടാനുള്ള മാർഗമായി അവർ ഉപവാസത്തെ കാണുന്നു. മറുപടി അവരുടെ നോട്ടത്തെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അധ്വാനിക്കുന്നവരിലേക്കു തിരിക്കുന്നു.
“ദുഷ്ടതയുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിക്കുകയും നുകത്തിന്റെ കയറുകൾ അഴിക്കുകയും മർദിതരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും എല്ലാ നുകങ്ങളും ഒടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസം?” (58:6)
മോചനത്തിന്റെ നാലു ക്രിയകൾ. ഒരാളുടെ അധ്വാനം ബലമായി കൈക്കലാക്കുന്നതിന്റെ ചിത്രമാണ് നുകം. മറ്റൊരാളുടെ ഭാരം അതേപടി വിടുന്ന ഉപവാസം ഇനിയും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഉപവാസമായിട്ടില്ല.
“വിശക്കുന്നവനുമായി ആഹാരം പങ്കുവയ്ക്കുകയും … നഗ്നനെ ഉടുപ്പിക്കുകയും സ്വന്തക്കാരിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത്?” (58:7)
നോമ്പിൽ ഞാൻ കഴിക്കാത്തത് ആർക്കോ ഉള്ളതാണ്. ഈ പട്ടിക മത്തായി 25:35–36-നോട് എത്ര അടുത്താണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക.
“അപ്പോൾ, നിന്റെ വെളിച്ചം പ്രഭാതംപോലെ പൊട്ടിവിരിയും; നീ വേഗം സുഖം പ്രാപിക്കും;” (58:8)
മറ്റുള്ളവരുടെ മുറിവുകൾ നോക്കുന്നവൻ തന്റെ മുറിവു സുഖപ്പെട്ടതായി കാണുന്നു. “കാണണമേ” എന്നു ദൈവത്തോട് ഇനി ചോദിക്കേണ്ടതില്ല: നീ പ്രാർഥിച്ചാൽ കർത്താവ് ഉത്തരമരുളും (9).
“വിശക്കുന്നവർക്ക് ഉദാരമായി ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയും പീഡിതർക്കു സംതൃപ്തി നൽകുകയും ചെയ്താൽ നിന്റെ പ്രകാശം അന്ധകാരത്തിൽ ഉദിക്കും. നിന്റെ ഇരുണ്ടവേളകൾ മധ്യാഹ്നം പോലെയാകും.” (58:10)
8-ൽ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പ്രകാശംകൊണ്ടുതന്നെ വായന അവസാനിക്കുന്നു. പ്രകാശമാണ് നോമ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം; അതു വരുന്നതു വിശക്കുന്നവരിലൂടെയാണ്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ഉപവാസം, പ്രാർഥന, ദാനധർമം എന്നീ മൂന്നു പ്രായശ്ചിത്തരൂപങ്ങൾക്കാണ് വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും സഭാപിതാക്കന്മാരും പ്രത്യേകം ഊന്നൽ നൽകുന്നതെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 1434); നോമ്പുകാലത്തെ സഭയുടെ പ്രായശ്ചിത്താനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ തീവ്രമായ സമയമായി അതു പേരെടുത്തു പറയുന്നു (CCC 1438). ഉപവാസം പ്രാർഥനയുടെ ആത്മാവും, കാരുണ്യം ഉപവാസത്തിന്റെ ജീവരക്തവുമാണെന്നും, ഈ മൂന്നും ഒന്നാണെന്നും വേർപെടുത്താനാവില്ലെന്നും വിശുദ്ധ പീറ്റർ ക്രിസോലോഗസ് പറയുന്നു (ആശയം). നീ ഉപവസിക്കുന്നുണ്ടോ? പ്രവൃത്തികളാൽ അതു തെളിയിക്കുക എന്നും, കണ്ണുകളും ചെവികളും കൈകളും കാലുകളും ഉപവസിക്കട്ടെ എന്നും വിശുദ്ധ ജോൺ ക്രിസോസ്തോം പറയുന്നു (ആശയം).
പശ്ചാത്തലം.
കാരാഗൃഹത്തിൽനിന്നു പൗലോസ് എഴുതിയതായാണ് ഈ ലേഖനം സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് (3:1; 4:1). അത് അദ്ദേഹത്തിന്റേതുതന്നെ എന്നു പലരും കരുതുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബോധനം സമാഹരിച്ച ഒരു ശിഷ്യൻ രചിച്ചതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. മിശിഹായിൽ ദൈവം എന്തു ചെയ്തു എന്ന് 1–3 അധ്യായങ്ങൾ പറയുന്നു. അതു സ്വീകരിച്ചവർ എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്ന് 4:1 മുതൽ പറയുന്നു.
വിജാതീയരിൽനിന്നു വിശ്വാസത്തിലേക്കു വന്നവരാണ് വായനക്കാർ. “വിജാതീയരെപ്പോലെ ജീവിക്കരുത്” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവർ ഉപേക്ഷിച്ചുപോന്ന ജീവിതത്തിലേക്കു മടങ്ങരുത് എന്നാണ് അർഥം. സഭയ്ക്കു പുറത്തുള്ള എല്ലാവരെയുംകുറിച്ചോ ഇതരമതസ്ഥരായ നമ്മുടെ അയൽക്കാരെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള വിധിയല്ല അത്. ഇതരമതങ്ങളിൽ സത്യവും വിശുദ്ധവുമായ ഒന്നിനെയും സഭ നിരാകരിക്കുന്നില്ല (നോസ്ത്ര ഏത്താത്തെ 2).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“പക്ഷേ, ഇതല്ല നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു പഠിച്ചത്.” (4:20)
അസാധാരണമായ ഒരു പ്രയോഗം: ഒരു വിഷയം പഠിക്കുന്നതുപോലെ മിശിഹായെക്കുറിച്ചു പഠിച്ചു എന്നല്ല. ക്രൈസ്തവനാകുക എന്നാൽ ഒരു വ്യക്തിയെ പഠിക്കുകയാണ്; ആ പാഠം ജീവിതരീതിയിൽ തെളിയുന്നു.
“… കലുഷിതനായ പഴയ മനുഷ്യനെ ദൂരെയെറിയുവിൻ.” (4:22)
ഒരു ദുശ്ശീലം മാത്രമല്ല, ഒരു ജീവിതരീതി മുഴുവനുമാണ് “പഴയ മനുഷ്യൻ”. അതിന്റെ ആസക്തികൾ ഏറെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
“നിങ്ങൾ മനസ്സിന്റെ ചൈതന്യത്തിൽ നവീകരിക്കപ്പെടട്ടെ.” (4:23)
വലിയ നോമ്പ് വയറിന്റെ കാര്യം മാത്രമല്ല. നോക്കുന്ന രീതിയാണ് മാറുന്നത്.
“യഥാർഥമായ വിശുദ്ധിയിലും നീതിയിലും … പുതിയ മനുഷ്യനെ നിങ്ങൾ ധരിക്കുവിൻ.” (4:24)
ദൈവത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ “സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട” പുതിയ മനുഷ്യൻ എന്നാണ് വാക്യം പറയുന്നത്; ഉൽപത്തി 1-ലെന്നപോലെ, ദൈവത്തിനു മാത്രം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതാണ് അത്. പുതിയ മനുഷ്യൻ സ്വയംനവീകരണമല്ല; ദൈവം നൽകുന്ന പുതിയ സൃഷ്ടിയാണ്. അതു ധരിക്കാനാണ് നാം ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നത്.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
മാമ്മോദീസായിലെ വെള്ളവസ്ത്രം, മാമ്മോദീസാ സ്വീകരിച്ചയാൾ മിശിഹായെ ധരിച്ചു എന്നതിന്റെ അടയാളമാണെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 1243); പഴയ മനുഷ്യനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പുതിയ മനുഷ്യനെ ധരിക്കാൻ ക്രൈസ്തവൻ പരിശ്രമിക്കണമെന്നു പറയുമ്പോൾ അത് ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 1473). ക്രൈസ്തവൻ എപ്പോഴും ചെയ്യേണ്ടതു നോമ്പുകാലത്തു കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടും ഭക്തിയോടുംകൂടെ ചെയ്യണം എന്ന് നോമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിലെ പ്രസംഗത്തിൽ മഹാനായ വിശുദ്ധ ലെയോ പറയുന്നു (ആശയം). മാമ്മോദീസായുടെ അനുസ്മരണമോ അതിനുള്ള ഒരുക്കമോ, പിന്നെ പ്രായശ്ചിത്തവും: ഇവയാണ് ഈ കാലത്തിന്റെ രണ്ടു സവിശേഷതകളെന്ന് രണ്ടാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിൽ പറയുന്നു (സാക്രോസാങ്തും കൊൺചീലിയും 109).
പശ്ചാത്തലം.
ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ എന്ന് സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള സ്വരം പറഞ്ഞതിനു (3:17) തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ രംഗം. പിശാചിന്റെ ആദ്യവാക്കുകൾ അതിനെത്തന്നെയാണു ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്: നീ ദൈവപുത്രനാണെങ്കിൽ. ഈശോയെ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കുന്നതു പിശാചല്ല, ആത്മാവാണ്.
മരുഭൂമിയിലെ ഇസ്രായേലിനെ, ദൈവത്തിന്റെ “ആദ്യജാതനെ” (പുറപ്പാട് 4:22; മത്തായി 2:15-ൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹോസിയാ 11:1) ഈ രംഗം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. നാൽപതു വർഷം ഇസ്രായേൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; ജനത്തെ എളിമപ്പെടുത്താനും പരീക്ഷിക്കാനുമാണ് ദൈവം അവരെ നയിച്ചതെന്നു നിയമാവർത്തനം 8:2 പറയുന്നു. മോശ ആ കാലത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിക്കുന്ന നിയമാവർത്തനം 6–8 അധ്യായങ്ങളിൽനിന്നാണ് മൂന്നു പ്രലോഭനങ്ങൾക്കും ഈശോ മറുപടി നൽകുന്നത്. തന്റെ ജനത്തിന്റെ കഥ അവരിലൊരാളായി ഉള്ളിൽനിന്ന് അവിടുന്നു വീണ്ടും ജീവിക്കുകയും വിശ്വസ്തനായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മത്തായിയുടെ ക്രമം ഒരു മലയിൽ അവസാനിക്കുന്നു; ലൂക്കായുടേത് ദേവാലയത്തിലും (ലൂക്കാ 4:1–13).
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“അനന്തരം, പിശാചിനാൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിന് യേശുവിനെ ആത്മാവു മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിച്ചു.” (4:1)
മാമ്മോദീസായിൽ അവിടുത്തെമേൽ ഇറങ്ങിവന്ന അതേ ആത്മാവാണ് ഇവിടെ നയിക്കുന്നത്. പ്രലോഭനം ദൈവം അകന്നുപോയതിന്റെ അടയാളമല്ല.
“യേശു നാൽപതു ദിനരാത്രങ്ങൾ ഉപവസിച്ചു. അപ്പോൾ അവനു വിശന്നു.” (4:2)
മോശയെക്കുറിച്ചെന്നപോലെ (പുറപ്പാട് 34:28) രാത്രികളും മത്തായി പറയുന്നു. വിശപ്പ് അദ്ദേഹം മറച്ചുവയ്ക്കുന്നില്ല. ദൈവപുത്രൻ യഥാർഥ മനുഷ്യനാണ്; അവിടുത്തെ യഥാർഥ ആവശ്യത്തിന്റെ നിമിഷത്തിലാണ് പ്രലോഭനം.
“മനുഷ്യൻ അപ്പംകൊണ്ടു മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ഓരോ വാക്കുകൊണ്ടുമാണു ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (4:4)
അപ്പമല്ല പ്രശ്നം; ഈശോ താമസിയാതെ അതു വർധിപ്പിക്കും (14:13–21). സ്വന്തം ശക്തി തനിക്കുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കാനുള്ളതാണ് പ്രലോഭനം. മന്നായാൽ ഇസ്രായേൽ ജീവിച്ചതുപോലെ പിതാവു നൽകുന്നതുകൊണ്ട് അവിടുന്നു ജീവിക്കും.
“നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ പരീക്ഷിക്കരുത് എന്നുകൂടി എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (4:7)
അദ്ഭുതക്കാഴ്ചയിലൂടെ ദൈവത്തെ നിർബന്ധിക്കുന്നത് ആശ്രയമല്ല, അതിന്റെ വിപരീതമാണ്. സങ്കീർത്തനം 91-ന്റെ യഥാർഥ കാതലായ ശാന്തമായ ആശ്രയമാണ് പിശാച് വിട്ടുകളയുന്നത്.
“സാത്താനേ, ദൂരെപ്പോവുക; എന്തെന്നാൽ, നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിനെ ആരാധിക്കണം; അവിടുത്തെ മാത്രമേ പൂജിക്കാവൂ എന്ന് എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (4:10)
ഒരു ആരാധനയ്ക്കുപകരം എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുമാണ് പ്രലോഭകൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാനം ഒരു മലയിൽവച്ച് ഈശോ പറയും: സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുള്ള എല്ലാ അധികാരവും എനിക്കു നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (28:18). അതു വരുന്നതു പിതാവിൽനിന്നാണ്, കുരിശിലൂടെയാണ്.
“അപ്പോൾ പിശാച് അവനെ വിട്ടുപോയി. ദൈവദൂതൻമാർ അടുത്തുവന്ന് അവനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.” (4:11)
വാക്യം 6-ൽ പിശാച് ആവശ്യപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച സഹായംതന്നെ, ആവശ്യപ്പെടാതിരുന്നപ്പോൾ ഇപ്പോൾ നൽകപ്പെടുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ആദ്യത്തെ ആദം പ്രലോഭനത്തിനു കീഴടങ്ങിയിടത്ത് വിശ്വസ്തനായി നിന്ന പുതിയ ആദമാണ് ഈശോ എന്നും, അവിടുന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവവിളി പൂർണമായി നിറവേറ്റുന്നു എന്നും മതബോധനഗ്രന്ഥം വിശദീകരിക്കുന്നു (CCC 539). വലിയ നോമ്പിലൂടെ ഓരോ വർഷവും മരുഭൂമിയിലെ ഈശോയുടെ രഹസ്യത്തോടു സഭ തന്നെത്തന്നെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു (CCC 540). പ്രാർഥനയിലൂടെയാണ് ഈ വിജയം സാധ്യമാകുന്നത് (CCC 2849). മിശിഹാ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നമ്മെ തന്നോട് ഒന്നാക്കി; അതുകൊണ്ട് അവിടുന്നിൽ നീ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, അവിടുന്നിൽ നീ ജയിക്കുന്നു എന്ന് സങ്കീർത്തനവ്യാഖ്യാനത്തിൽ വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പറയുന്നു (ആശയം).
ചില ചിത്രങ്ങളിലും ശില്പങ്ങളിലും മോശയ്ക്കു കൊമ്പുള്ളത് എന്തുകൊണ്ട്?
പുറപ്പാട് 34:29-ൽ “പ്രകാശിച്ചു” എന്നതിന്റെ ഹീബ്രു ക്രിയയ്ക്ക് “കൊമ്പ്” എന്ന വാക്കുമായി ബന്ധമുണ്ട്; വിശുദ്ധ ജെറോമിന്റെ ലത്തീൻ വിവർത്തനം അതിനെ “കൊമ്പുള്ള” എന്നാക്കി. കലാകാരന്മാർ അതു പിന്തുടർന്നു. വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം പറയുന്നതു പ്രകാശത്തെക്കുറിച്ചാണ്. മൂലഭാഷാപഠനത്തെ സഭ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടെന്ന് ഇതു കാണിക്കുന്നു (ദേയി വെർബും 22).
പാപമില്ലാത്ത ഈശോ എങ്ങനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടു?
പ്രലോഭനം പാപമല്ല. പുറമേനിന്ന് പിശാചാൽ ഈശോ യഥാർഥത്തിൽ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അവിടുത്തേക്കു യഥാർഥത്തിൽ വിശന്നു; എങ്കിലും അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും സമ്മതിച്ചില്ല. ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നമ്മെപ്പോലെതന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണ് അവിടുന്ന് എന്നു ഹെബ്രായലേഖനം പറയുന്നു (ഹെബ്രായർ 4:15). അതുകൊണ്ടാണ് പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവിടുത്തേക്കു നമ്മെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുന്നത് (CCC 540).
വലിയ നോമ്പ് ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമാണോ?
ഭക്ഷണത്തിൽനിന്നുള്ള ഉപവാസം അതിന്റെ യഥാർഥ ഭാഗമാണ്; ഓരോ രൂപതയും നൽകുന്ന നിയമങ്ങൾ സഭയ്ക്കുണ്ട്; രോഗികളോടും വളരെ പ്രായമായവരോടും ചെറിയ കുട്ടികളോടും ഒരേ രീതിയിലുള്ള ഉപവാസം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രാർഥനയോടും ദാനധർമത്തോടും അനുരഞ്ജനത്തോടും നീതിയോടുംകൂടെ വേണം ഉപവാസം എന്ന് ഏശയ്യാ 58-ഉം സഭാപിതാക്കന്മാരും നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തെ മാറ്റാത്ത ഉപവാസം അതിന്റെ ലക്ഷ്യം കാണുന്നില്ല.
സീറോ മലബാർ സഭയിൽ വലിയ നോമ്പ്, സൗമാ റമ്പാ, ഈ ഞായറാഴ്ചമുതൽ എണ്ണുന്ന അമ്പതു ദിവസത്തെ നോമ്പാണ്; ഉപവാസം നാളെ, തിങ്കളാഴ്ച, ആരംഭിക്കുന്നു. ഉപവാസത്തിന്റെയും മാംസവർജനത്തിന്റെയും ആ ദിവസം പല ഇടവകകളിലും ചാരം ആശീർവദിക്കുന്നു. ഇന്നു രാത്രി പേത്തുർത്തായാണ്, നോമ്പിന്റെ പടിവാതിൽ; അനുരഞ്ജനത്തിന്റെയും ലളിതമായ ഒരു അവസാനവിരുന്നിന്റെയും സമയമായി നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ അത് ആചരിക്കുന്നു. സ്വന്തക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഏശയ്യായുടെ വാക്കിന് (58:7) ഈ സന്ധ്യയിൽ മൂർച്ചയുണ്ട്: പഴയ വഴക്കുകൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ട വീട്ടിൽ നോമ്പു നന്നായി ആരംഭിക്കുന്നു. മരുഭൂമിയിൽ ജയിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ നാവിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന വചനംകൊണ്ടും തന്റെ ശരീരരക്തങ്ങൾകൊണ്ടും നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മിശിഹായോടൊപ്പമാണ് ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നാം പ്രാർഥിക്കുന്നത്.