8 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: ലത്തീൻ റീത്ത് · സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · English
“കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” മത്തായി 5:24
വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ പേത്തുർത്താ ഞായറായിരുന്നു. അവസാനിപ്പിക്കുക, പിന്തിരിയുക എന്നെല്ലാമാണ് ആ സുറിയാനി വാക്കിന്റെ അർഥം; സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണത്തിന്റെയും ആഘോഷങ്ങളുടെയും ദിനങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുവെന്നാണ് അതു സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്നു സഭയുടെ കലണ്ടർ വിശദീകരിക്കുന്നു. പല സീറോ മലബാർ ഭവനങ്ങളിലും പേത്തുർത്താ സന്ധ്യ ഇന്നും കുടുംബം ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വിരുന്നാണ്; ഈസ്റ്റർ വരെ മത്സ്യമാംസാദികളോടുള്ള യാത്രപറച്ചിൽ. പഴയ മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനി കുടുംബങ്ങളിൽ ഇറച്ചി പാകം ചെയ്ത പാത്രങ്ങൾ അന്നു രാത്രി ഉരച്ചു കഴുകി, നോമ്പു തീരുംവരെ മാറ്റിവച്ചിരുന്നു. പേത്തുർത്താ മുതൽ ഈസ്റ്റർ വരെ എണ്ണുന്നതിനാലാകാം, മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈ കാലത്തെ അമ്പതു നോമ്പ് എന്നു വിളിച്ചുപോന്നത്. ഇന്ന്, ഒന്നാം തിങ്കളാഴ്ച, സഭ വിഭൂതി എന്ന അനുതാപശുശ്രൂഷ ആചരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഓശാന ഞായറിൽ ആശീർവദിച്ചു സൂക്ഷിച്ച കുരുത്തോല കത്തിച്ചാണ് പരമ്പരാഗതമായി ചാരം ഒരുക്കുന്നത്. ആ ചാരംകൊണ്ടു വൈദികൻ നമ്മുടെ നെറ്റിയിൽ കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്നു; ആദാമിനോടു പറഞ്ഞ വാക്ക് ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്: “നീ പൊടിയാണ്, പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും.” ഇന്ന് ഉപവാസവും മാംസവർജനവും പാലിക്കണമെന്നും നോമ്പുകാലം മുഴുവൻ മാംസവർജനം ഉചിതമാണെന്നും കലണ്ടർ നിർദേശിക്കുന്നു.
ബൈബിളിന്റെ ആദ്യപേജുകൊണ്ടാണ് സഭ വലിയ നോമ്പ് തുടങ്ങുന്നത് എന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്. ആദിയിൽ ഭൂമി രൂപരഹിതവും ശൂന്യവുമായിരുന്നു; ആഴത്തിനു മുകളിൽ അന്ധകാരം. ആ ഇരുട്ടിലേക്കു ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു: “ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ. വെളിച്ചം ഉണ്ടായി.” നല്ലതെന്നു ദൈവം കണ്ടു എന്ന വാക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു. ശരീരത്തോടോ ലോകത്തിലെ നല്ല വസ്തുക്കളോടോ ഉള്ള വെറുപ്പല്ല നോമ്പ്; നമ്മിലെ ശൂന്യതയുടെയും ഇരുട്ടിന്റെയും മേൽ ദൈവവചനം വീണ്ടും മുഴങ്ങുകയാണ്, ക്രമവും വെളിച്ചവും നൽകിക്കൊണ്ട്. ഇന്നു നാം നിൽക്കുന്നിടത്താണ് ജോഷ്വയും നിൽക്കുന്നത്: ഒരു നദിയുടെ തീരത്ത്. മോശ മരിച്ചു; മുൻപിൽ ജോർദാൻ. ദൈവം പറയുന്നു: “ശക്തനും ധീരനുമായിരിക്കണമെന്നും ഭയപ്പെടുകയോ പരിഭ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്നും നിന്നോടു ഞാൻ കൽപിച്ചിട്ടില്ലയോ? നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് നീ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” കടന്നുപോകാൻ ഒരു മാർഗവും അവിടുന്നു നൽകുന്നു: നിയമഗ്രന്ഥം നിന്റെ നാവിൽനിന്നു മാറരുത്; രാവും പകലും അതു ധ്യാനിക്കണം. മനുഷ്യവംശത്തിന് എവിടെയാണു തെറ്റിയതെന്നു പൗലോസ് പറയുന്നു: “അവർ ദൈവത്തിന്റെ സത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് വ്യാജം സ്വീകരിച്ചു. അവർ സ്രഷ്ടാവിലുമുപരി സൃഷ്ടിയെ ആരാധിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്തു.” സൃഷ്ടിയെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തു തിരികെ വയ്ക്കുകയാണ് നോമ്പ്; സ്രഷ്ടാവ് വീണ്ടും ഒന്നാമനാകാൻ. പൗലോസിനു ലജ്ജയില്ല: “സുവിശേഷത്തെപ്പറ്റി ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവർക്കും, ആദ്യം യഹൂദർക്കും പിന്നീടു ഗ്രീക്കുകാർക്കും, അതു രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദൈവശക്തിയാണ്.”
സുവിശേഷത്തിൽ, നിയമം അസാധുവാക്കാനല്ല, പൂർത്തിയാക്കാനാണു താൻ വന്നതെന്ന് ഈശോ പറയുന്നു; നിയമത്തെ അവൻ ഹൃദയത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. കൊലപാതകം മാത്രമല്ല, കോപവും അധിക്ഷേപവും വിധിക്കപ്പെടും. പിന്നെ എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനിക്കും പരിചിതമായ ഒരു രംഗം അവൻ വിവരിക്കുന്നു: “നീ ബലിപീഠത്തിൽ കാഴ്ചയർപ്പിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സഹോദരന് നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും വിരോധം ഉണ്ടെന്ന് അവിടെവച്ച് ഓർത്താൽ, കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” അതുകൊണ്ടാണ് വിഭൂതി അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ അനുതാപശുശ്രൂഷയാകുന്നത്. നെറ്റിയിലെ ചാരവും വീട്ടിലെ സമാധാനവും ഒന്നിച്ചുപോകേണ്ടതാണ്. മീനും ഇറച്ചിയും ഉപേക്ഷിക്കുകയും ഒരു വഴക്ക് ജീവനോടെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നോമ്പിന് കാര്യത്തിന്റെ ഹൃദയം നഷ്ടമായി. ഏഴ് ആഴ്ചകൾ മുൻപിലുണ്ട്: പൊടിയാണെന്നറിയുന്ന പൊടി, ഇരുട്ടിലേക്കു ദൈവം സംസാരിക്കുന്ന വെളിച്ചം, നദി കടക്കാനുള്ള ധൈര്യം, നമ്മുടെ ആദ്യചുവടിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ.
വിഷയം: “കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.”
വിഭൂതിയുടെ ചാരം, സൃഷ്ടിയിലെ ആദ്യവെളിച്ചം, ജോഷ്വയുടെ ധൈര്യം, ബലിപീഠത്തിനു മുൻപിൽ ഈശോ ആവശ്യപ്പെടുന്ന സമാധാനം.
“മണ്ണിൽനിന്ന് എടുക്കപ്പെട്ട നീ, മണ്ണിനോടു ചേരുന്നതുവരെ, നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുകൊണ്ടു ഭക്ഷണം സമ്പാദിക്കും. നീ പൊടിയാണ്, പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും.” ഉൽപത്തി 3:19
“അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: സ്വീകാര്യമായ സമയത്ത് ഞാൻ നിന്റെ പ്രാർഥന കേട്ടു. രക്ഷയുടെ ദിവസത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതാ, ഇപ്പോൾ സ്വീകാര്യമായ സമയം. ഇതാ, ഇപ്പോൾ രക്ഷയുടെ ദിവസം.” 2 കോറിന്തോസ് 6:2
ജീവിതത്തിൽ: എന്തിൽനിന്നാണു നോമ്പെടുക്കുന്നതെന്ന് ഇന്ന് എഴുതി ബൈബിളിൽ സൂക്ഷിക്കുക.
“ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ. വെളിച്ചം ഉണ്ടായി.” ഉൽപത്തി 1:3
“ക്രിസ്തുവിൽ ആയിരിക്കുന്നവൻ പുതിയ സൃഷ്ടിയാണ്. പഴയതു കടന്നുപോയി. ഇതാ, പുതിയതു വന്നുകഴിഞ്ഞു.” 2 കോറിന്തോസ് 5:17
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുണ്ട ഒരു കോണിലേക്ക് അവിടുത്തെ വെളിച്ചം അരുളിച്ചെയ്യാൻ ഈ ആഴ്ച എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുക.
“സഹോദരർ ഏകമനസ്സായി ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്നത് എത്ര വിശിഷ്ടവുംസന്തോഷപ്രദവുമാണ്!” സങ്കീർത്തനം 133:1
“കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” മത്തായി 5:24
ജീവിതത്തിൽ: ഞായറാഴ്ചയ്ക്കു മുൻപ് അകന്നുകഴിയുന്ന ഒരാളിലേക്ക് ആദ്യചുവടു വയ്ക്കുക.
ചാരത്തോടും വെളിച്ചത്തോടുംകൂടെ വലിയ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു: നാം പൊടിയാണ്; ദൈവം നമ്മുടെമേൽ വീണ്ടും വചനം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.
ശക്തരും ധീരരുമായിരിക്കുക; നോമ്പിന്റെ ആദ്യഫലം സമാധാനമായിരിക്കട്ടെ.
തീരുമാനം: ഞായറാഴ്ച വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുന്നതിനുമുൻപ് ഒരാളോടു രമ്യതപ്പെടുക.
പ്രിയരേ, ഇന്നു രാവിലെ ചാരം നമ്മുടെ നെറ്റിയിൽ അടയാളം പതിച്ചു. ആദ്യപാപത്തെയും അതിന്റെ വിധിയെയും ആ വാക്കുകൾ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: നീ പൊടിയാണ്, പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും (ഉൽപ 3:19). ഇന്നലെ പേത്തുർത്തായായിരുന്നു; വിരുന്നു കഴിഞ്ഞു, അമ്പതു നോമ്പ് ആരംഭിച്ചു.
എന്നാൽ ബൈബിളിന്റെ ആദ്യപേജാണ് ഇന്നു സഭ നമുക്കു നൽകുന്നത്. ഇരുട്ടിലേക്കു ദൈവം സംസാരിക്കുന്നു: വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ (ഉൽപ 1:3). താൻ സൃഷ്ടിച്ചതിലേക്കു നോക്കി അതു നല്ലതെന്ന് അവിടുന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുന്നു. നോമ്പ് ദൈവത്തിന്റെ ദാനങ്ങളെ നിന്ദിക്കുന്നില്ല; നമ്മെ പുതുതായി സൃഷ്ടിക്കാൻ ദൈവത്തിന് ഇടം നൽകുകയാണ്.
ജോർദാൻതീരത്തെ ജോഷ്വയെപ്പോലെ നാമും ഒരു കടന്നുപോകലിന്റെ വക്കിലാണ്. ദൈവം നമ്മോടും പറയുന്നു: ശക്തനും ധീരനുമായിരിക്കുക; ഭയപ്പെടുകയോ പരിഭ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്; നീ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിന്നോടുകൂടെയുണ്ട് (ജോഷ്വ 1:9). രാവും പകലും ധ്യാനിക്കാൻ തന്റെ വചനവും അവിടുന്നു നമുക്കു നൽകുന്നു.
ഈശോ കാര്യത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കു പോകുന്നു: ബലിപീഠത്തിങ്കൽവച്ച് നിന്റെ സഹോദരനു നിന്നോടു വിരോധമുണ്ടെന്ന് ഓർത്താൽ കാഴ്ച അവിടെ വച്ചിട്ടു പോകുക; ആദ്യം രമ്യതപ്പെടുക (മത്താ 5:24). നെറ്റിയിലെ ചാരം നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവരട്ടെ. അപ്പോൾ നമ്മുടെ നോമ്പ് ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമാകും. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഇന്നു വൈദികൻ നമ്മുടെ നെറ്റിയിൽ ചാരംകൊണ്ട് ഒരു കുരിശു വരച്ചു. അതിന്റെ അർഥം: ഞാൻ ഈശോയുടേതാണ്; ഞാൻ വീണ്ടും നന്നായി തുടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആരോടെങ്കിലും നിനക്കു സോറി പറയാനുണ്ടോ?
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, ഈ വിശുദ്ധ നോമ്പിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അങ്ങു ഞങ്ങളെ ചാരംകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ഞങ്ങൾ പൊടിയാണെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് അങ്ങയുടെ വെളിച്ചം അരുളിച്ചെയ്യണമേ; ഈ ദിനങ്ങൾ കടന്നുപോകാൻ ധൈര്യം നൽകണമേ; ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷമയ്ക്കായി കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ അങ്ങയുടെ ബലിപീഠത്തിലേക്കു കാഴ്ചയുമായി വരാൻ ഞങ്ങളെ അനുവദിക്കരുതേ. ഈ വലിയ നോമ്പ് ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും പുതിയ സൃഷ്ടിയുടെ കാലമാക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്ക് എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
ബൈബിളിന്റെ ഒന്നാം താളും ബലിപീഠത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വാക്കും കൊണ്ടാണ് വലിയ നോമ്പു തുറക്കുന്നത്. രൂപമില്ലാത്ത ഇരുട്ടിൽ ദൈവം തന്റെ വാക്കിനാൽ വെളിച്ചവും ക്രമവും വരുത്തുന്നതും താൻ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെ നല്ലതെന്നു വിളിക്കുന്നതും ഉൽപത്തി കാണിക്കുന്നു. ജോർദാന്റെ കരയിൽ നിൽക്കുന്ന ജോഷ്വ “ശക്തനും ധീരനുമായിരിക്കുക” എന്നു കേൾക്കുന്നു. സ്രഷ്ടാവിനു പകരം സൃഷ്ടിയെ സേവിച്ച പഴയ താളപ്പിഴ പൗലോസ് റോമാലേഖനത്തിൽ തുറന്നു പറയുന്നു. മത്തായിയിൽ ഈശോ കൽപനയെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറക്കുകയും ആരാധകനെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽനിന്ന് ആദ്യം രമ്യതപ്പെടാൻ പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നാം പൊടിയാണെന്നു വിഭൂതിയിലെ ചാരം പറയുന്നു; പൊടിയോടും ഇരുട്ടിനോടും ദൈവം എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഈ വായനകൾ പറയുന്നു. നല്ലത്, പൂർത്തിയാക്കുക, രമ്യതപ്പെടുക എന്നിവയാണ് ഇന്നത്തെ താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഒരു സിദ്ധാന്തംകൊണ്ടല്ല, ഏഴു ദിവസങ്ങളുടെ ആരാധനാസ്വഭാവമുള്ള ഒരു കാവ്യംകൊണ്ടാണ് ബൈബിൾ തുടങ്ങുന്നത്. ബി.സി. ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ബാബിലോണിലെ പ്രവാസകാലത്ത്, പുരോഹിതർക്കിടയിലാണ് ഈ താൾ അന്തിമരൂപം പ്രാപിച്ചതെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു. ജേതാക്കളുടെ വലിയ ക്ഷേത്രങ്ങളും നക്ഷത്രദേവന്മാരും ലോകം ഭരിക്കുന്നതായി തോന്നിയ കാലം. ബാബിലോണിയൻ സൃഷ്ടികഥ ദേവന്മാർ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധങ്ങൾ പറയുന്നു. ഉൽപത്തിയിൽ യുദ്ധമില്ല. ഏകദൈവം സംസാരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ വായന ആദ്യത്തെ നാലു ദിവസങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, ജീവജാലങ്ങൾ വരുംമുമ്പ് നിൽക്കുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“ആദിയിൽ ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു.” (1:1)
ദൈവത്തിനു മുമ്പ് ഒന്നുമില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നവയിൽനിന്നല്ല ദൈവം അവയെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് ഒരമ്മ മകനോടു പറയുന്ന 2 മക്കബായർ 7:28 ചേർത്താണ് സഭ ഈ താൾ മുഴുവൻ വായിക്കുന്നത്.
“ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ. വെളിച്ചം ഉണ്ടായി.” (1:3)
ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യപ്രവൃത്തി ഒരു വാക്കാണ്. വെളിച്ചത്തെ വിളിച്ചുവരുത്തിയ ദൈവംതന്നെ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പ്രകാശിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു പറയുമ്പോൾ പൗലോസ് ഈ വാക്യം ഓർക്കുന്നു (2 കോറിന്തോസ് 4:6). നോമ്പിന്റെ പ്രത്യാശ ഇതാണ്: നമ്മിലെ ഇരുണ്ട ഇടങ്ങളിലേക്കും അതേ വചനത്തിനു സംസാരിക്കാനാകും.
“ദൈവം രണ്ടു മഹാദീപങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.” (1:16)
സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നതിനുള്ള സാധാരണ ഹീബ്രുവാക്കുകൾ ഉൽപത്തി ഇവിടെ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല; അയൽഭാഷകളിൽ അവ ദേവന്മാരുടെ പേരുകൾകൂടിയായിരുന്നു. “വലുത്”, “ചെറുത്” എന്നു മാത്രം പറയുന്നു. സ്രഷ്ടാവു തൂക്കിയിട്ട വിളക്കുകളെ ആരാധിക്കാനുള്ളതല്ല. സ്രഷ്ടാവിലുമുപരി സൃഷ്ടിയെ ആരാധിച്ചു എന്ന ഇന്നത്തെ ലേഖനത്തിലെ പൗലോസിന്റെ പരാതിയും (റോമാ 1:25) ഇതേ മുന്നറിയിപ്പാണ്.
“അതു നല്ലതെന്നു ദൈവം കണ്ടു.” (1:18)
ലോകത്തോടുള്ള എല്ലാ നിന്ദയ്ക്കും ഈ പല്ലവി മറുപടിയാണ്. നാം നല്ല വസ്തുക്കളിൽനിന്നാണു നോമ്പെടുക്കുന്നത്, ചീത്തയായവയിൽനിന്നല്ല. ഭക്ഷണം ശത്രുവല്ല; അതു തന്നവൻ ആരെന്നു നോമ്പു പഠിപ്പിക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
സ്രഷ്ടാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ തിരുവെഴുത്ത് ആറു ദിവസങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായി പ്രതീകാത്മകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും (CCC 337) ദൈവവചനം ലോകത്തെ ശൂന്യതയിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോഴാണ് അത് ആരംഭിച്ചതെന്നും (CCC 338) മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു. ഓരോ സൃഷ്ടിയുടെയും ഉദ്ഭവത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ വചനവും ശ്വാസവും ഉണ്ടെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 703). ഈ ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചു പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ വിശുദ്ധ ബേസിൽ, ഒരു സുറിയാനിക്കാരനിൽനിന്നു താൻ കേട്ടത് പറയുന്നു: 1:2-ലെ ക്രിയ ആ ഭാഷയിൽ, ചിറകുകൾകൊണ്ടു മുട്ടകളെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്ന പക്ഷിയെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ആത്മാവ് ജലത്തിനു ജീവൻ നൽകുന്നു (ആശയം). സുറിയാനി ലോകം തുടക്കംമുതലേ ഈ താൾ സ്നേഹത്തോടെ വായിച്ചുപോരുന്നു.
പശ്ചാത്തലം.
മത്തായിയിലെ അഞ്ചു മഹാപ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതാണ് ഗിരിപ്രഭാഷണം. സുവിശേഷഭാഗ്യങ്ങൾക്കുശേഷം, 17–20 വാക്യങ്ങൾ അതിന്റെ അടിസ്ഥാനതത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: നിയമത്തെ പൂർത്തിയാക്കാനാണ് ഈശോ വന്നത്. തുടർന്ന്, “എന്നു നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ... എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു” എന്ന രൂപത്തിൽ ആറു താരതമ്യങ്ങൾ. ഇന്നത്തെ വായനയിൽ തത്വവും ഒന്നാമത്തെ താരതമ്യവുമുണ്ട്: കൊലപാതകവും കോപവും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നിങ്ങളുടെ നീതി നിയമജ്ഞരുടെയും ഫരിസേയരുടെയും നീതിയെ അതിശയിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ലെന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.” (5:20)
ഫരിസേയരിൽ പലരും നിയമത്തെ സ്നേഹിച്ച ആത്മാർഥതയുള്ള ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു. അവർ ചെയ്തതിലും കുറവല്ല, കൂടുതലാണ് ഈശോ ചോദിക്കുന്നത്: ഹൃദയത്തോളം എത്തുന്ന നന്മ. ഈ മുന്നറിയിപ്പ് സ്വന്തം ശിഷ്യന്മാരോടാണ്.
“എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സഹോദരനോടു കോപിക്കുന്നവൻ” (5:22)
പാഠത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു കുറിപ്പ്. ചില പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ “കാരണമില്ലാതെ” എന്നുകൂടിയുണ്ട്; അതില്ലാത്ത പ്രതികളെയാണ് എൻ.ആർ.എസ്.വി.യും പി.ഒ.സി. ബൈബിളും പിന്തുടരുന്നത്. ആ രക്ഷാമാർഗം ഇല്ലാതെ വാക്യത്തിനു മൂർച്ച കൂടുന്നു. ഗ്രീക്കിൽ റാക്കാ എന്നു കാണുന്ന വാക്ക്, “തലയിൽ ഒന്നുമില്ലാത്തവൻ” എന്ന മട്ടിലുള്ള ഒരു അരമായ നിന്ദാപദമാകാം. ആരെയും വിലയില്ലാത്തവനായി കാണരുത്.
“കാഴ്ചവസ്തു അവിടെ ബലിപീഠത്തിനു മുമ്പിൽ വച്ചിട്ട് പോയി സഹോദരനോടു രമ്യതപ്പെടുക; പിന്നെ വന്നു കാഴ്ചയർപ്പിക്കുക.” (5:24)
പരാതി ആർക്കാണെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക: നിനക്കു സഹോദരനോടല്ല, “നിന്റെ സഹോദരന് നിന്നോട്” (5:23). ഓർക്കുന്നവന്റേതാണ് ആദ്യചുവട്. ഈശോയെ ആദ്യം കേട്ട ഗലീലിക്കാർക്ക് ദേവാലയം ദിവസങ്ങളുടെ വഴിദൂരത്തായിരുന്നു; വീട്ടിൽ പോയി തിരിച്ചുവരുന്ന ഈ ചിത്രം മനഃപൂർവം ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്.
“അവസാനത്തെ ചില്ലിക്കാശും കൊടുത്തുവീട്ടുവോളം നീ അവിടെനിന്നു പുറത്തുവരുകയില്ലെന്നു സത്യമായി ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു.” (5:26)
“ചില്ലിക്കാശ്” കൊദ്രാന്തേസ് എന്ന വളരെ ചെറിയ റോമൻ നാണയമാണ്. തീർക്കാതെ വിട്ട വഴക്കിനു വില കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
കൊല്ലരുത് എന്ന കൽപനയോട് ഈശോ കോപവും വെറുപ്പും പ്രതികാരവും കൂടി വിലക്കുന്നുവെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം പറയുന്നു (CCC 2262). പ്രാർഥനയെക്കുറിച്ചുള്ള അവിടുത്തെ പ്രബോധനത്തിൽ, കാഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പുള്ള രമ്യതയെ ആദ്യകാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി എണ്ണുന്നു (CCC 2608). ഈശോയും നിയമവും എന്ന വിഷയത്തിന് CCC 577–582 കാണുക. വളരെ പഴയ ഒരു ക്രൈസ്തവരചനയായ ദിദാക്കെ (14:2) ഈ വാക്യം ഞായറാഴ്ചയിലെ ആരാധനയിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നു: ബലി അശുദ്ധമാകാതിരിക്കാൻ, വഴക്കുള്ള ആരും രമ്യതപ്പെടുംവരെ സമ്മേളനത്തിൽ ചേരരുത് (ആശയം).
ഉൽപത്തി ഒന്നാം അധ്യായം ശാസ്ത്രത്തിനു വിരുദ്ധമാണോ?
അല്ല. ആറു ദിവസങ്ങളെ പ്രതീകാത്മകമായ അവതരണമെന്നു മതബോധനഗ്രന്ഥം വിളിക്കുന്നു (CCC 337); ലോകത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രപഠനങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു (CCC 283–284). ലോകം ആരുണ്ടാക്കി, എന്തിനുണ്ടാക്കി, അതിന്റെ വില എന്ത് എന്നതിനാണ് ഉൽപത്തി ഉത്തരം പറയുന്നത്. തിരുവെഴുത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ചു ഭോഷത്തം പറയരുതെന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ പണ്ടേ ക്രൈസ്തവരെ താക്കീതു ചെയ്തു (ആശയം).
അനുതാപശുശ്രൂഷയായ വിഭൂതിയായി, ഉപവാസത്തോടും മാംസവർജനത്തോടുംകൂടെയാണ് ഈ ദിവസം കലണ്ടർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഓശാനയുടെ കുരുത്തോല കത്തിച്ചു പരമ്പരാഗതമായി ഒരുക്കുന്ന ചാരം, ആദാമിനോടു പറഞ്ഞ വാക്ക് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു: “നീ പൊടിയാണ്, പൊടിയിലേക്കുതന്നെ നീ മടങ്ങും” (ഉൽപത്തി 3:19). വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അനാഫൊറയ്ക്കു മുമ്പാണ് സമാധാനം കൈമാറുന്നത്; അങ്ങനെ, ബലിപീഠത്തെ സമീപിക്കുന്ന ഓരോ തവണയും ഈ സുവിശേഷം നാം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.