9 ഫെബ്രുവരി 2027 · സീറോ മലബാർ റീത്ത്
അനുദിന വചനം ആപ്പിൽ തുറക്കുകകൂടാതെ: സീറോ മലങ്കര റീത്ത് · ലത്തീൻ റീത്ത് · English
“അതോ, അവിടുത്തെനിസ്സീമമായ കരുണയും സഹിഷ്ണുതയും ക്ഷമയും നീ നിസ്സാരമാക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്? നിന്നെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലേ?” റോമാ 2:4
നാം പൊടിയാണെന്ന് ഇന്നലെ ചാരം നമ്മെ ഓർമിപ്പിച്ചു. പൊടികൊണ്ടു ദൈവം എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് ഉൽപത്തി കാണിച്ചുതരുന്നു. ആറാം ദിവസം ദൈവം പറയുന്നു: നമുക്കു നമ്മുടെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാം. “അങ്ങനെ ദൈവം തന്റെ ഛായയിൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിൽ അവിടുന്ന് അവനെ സൃഷ്ടിച്ചു; സ്ത്രീയും പുരുഷനുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.” പിന്നെ താൻ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം വളരെ നന്നായിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവിടുന്നു കാണുന്നു. രണ്ടാമത്തെ വിവരണം കൂടുതൽ ആർദ്രമാണ്: “ദൈവമായ കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ പൂഴികൊണ്ടു മനുഷ്യനെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ജീവന്റെ ശ്വാസം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്കു നിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ ജീവനുള്ളവനായിത്തീർന്നു.” വലിയ നോമ്പ് ഈ രണ്ടു സത്യങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചുപിടിക്കുന്നു: നാം പൊടിയാണ്; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസവും ഛായയും നാം വഹിക്കുന്നു. ശരീരത്തിനുള്ള ശിക്ഷയല്ല നോമ്പ്; ആത്മാവിനോടൊപ്പം ശരീരവും പ്രാർഥനയിൽ ചേരുകയാണ്, നമ്മിലെ ദൈവച്ഛായ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കാൻ. ജോർദാന്റെ തീരത്ത് ജനം ജോഷ്വയ്ക്കു നൽകുന്ന മറുപടി ഈ ഏഴ് ആഴ്ചകളിലേക്കു നമുക്കും സ്വന്തമാക്കാം: “നീ കൽപിക്കുന്നതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം; അയയ്ക്കുന്നിടത്തേക്കെല്ലാം ഞങ്ങൾ പോകാം.”
മറ്റുള്ളവരെ വേഗം കുറ്റംവിധിക്കുന്നവരിലേക്കു പൗലോസ് തിരിയുന്നു: “അല്ലയോ മനുഷ്യാ, നീ ആരുതന്നെ ആയാലും മറ്റൊരുവനെ വിധിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക്ന്യായീകരണമില്ല. അപരനെ വിധിക്കുമ്പോൾ, നീ നിന്നെത്തന്നെയാണു വിധിക്കുന്നത്. എന്തെന്നാൽ, വിധിക്കുന്ന നീയും അതേ കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.” പിന്നെ സൗമ്യവും ആഴത്തിൽ തുളച്ചുകയറുന്നതുമായ ഒരു ചോദ്യം: “അതോ, അവിടുത്തെനിസ്സീമമായ കരുണയും സഹിഷ്ണുതയും ക്ഷമയും നീ നിസ്സാരമാക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്? നിന്നെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലേ?” അനുതാപം ആരംഭിക്കുന്നതു ഭയത്തിലല്ല; ദൈവം നമ്മോട് എത്ര കരുണയുള്ളവനായിരുന്നുവെന്നു കണ്ടെത്തുമ്പോഴാണ്. ആ കരുണ മറ്റുള്ളവർക്കു കൈമാറാൻ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: “വലത്തുകരണത്തടിക്കുന്നവന് മറ്റേകരണം കൂടി കാണിച്ചുകൊടുക്കുക. നിന്നോടു വ്യവഹരിച്ച് നിന്റെ ഉടുപ്പു കരസ്ഥമാക്കാനുദ്യമിക്കുന്നവന് മേലങ്കികൂടി കൊടുക്കുക. ഒരുമൈൽ ദൂരംപോകാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നവനോടുകൂടെ രണ്ടു മൈൽ ദൂരം പോകുക. ചോദിക്കുന്നവനു കൊടുക്കുക.” രണ്ടാമത്തെ മൈലാണ് നോമ്പിന്റെ മൈൽ. കേരളത്തിലെ പല ഭവനങ്ങളിലും ഇടവകകളിലും നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവരുന്നത്, വാങ്ങാതിരുന്ന മീനിന്റെയും ഇറച്ചിയുടെയും വില, ദരിദ്രർക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു. കൊടുക്കാത്ത നോമ്പ് വെറുമൊരു ഭക്ഷണക്രമം മാത്രമാകും; കൊടുക്കുന്ന നോമ്പ് കരുണയായി മാറുന്നു, ആദ്യം നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്കു തിരികെ നയിച്ച അതേ കരുണ.
വിഷയം: “നിന്നെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലേ?”
ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസം വഹിക്കുന്ന പൊടി, ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ, രണ്ടാമത്തെ മൈലിന്റെ ഉദാരത.
“ദൈവമായ കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ പൂഴികൊണ്ടു മനുഷ്യനെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ജീവന്റെ ശ്വാസം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്കു നിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ ജീവനുള്ളവനായിത്തീർന്നു.” ഉൽപത്തി 2:7
“സമ്പൂർണജ്ഞാനം കൊണ്ടുസ്രഷ്ടാവിന്റെ പ്രതിച്ഛായയ്ക്കനുസൃതമായി നവീകരിക്കപ്പെടുന്ന പുതിയ മനുഷ്യനെ ധരിക്കുവിൻ.” കൊളോസോസ് 3:10
ജീവിതത്തിൽ: നിന്റെ ശരീരത്തിനും ജീവനും ഇന്നു ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുക; നോമ്പിൽ ഇവ രണ്ടും അവിടുത്തേക്കു സമർപ്പിക്കുക.
“നിങ്ങളുടെ ഹൃദയമാണ് വസ്ത്ര മല്ല കീറേണ്ടത്, നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവിങ്കലേക്കു മടങ്ങുവിൻ. എന്തെന്നാൽ, അവിടുന്ന് ഉദാരമതിയും കാരുണ്യവാനും ക്ഷമാശീലനും സ്നേഹസമ്പന്നനുമാണ്; ശിക്ഷ പിൻവലിക്കാൻ സദാ സന്ന ദ്ധനുമാണ് അവിടുന്ന്.” ജോയേൽ 2:13
“അതോ, അവിടുത്തെനിസ്സീമമായ കരുണയും സഹിഷ്ണുതയും ക്ഷമയും നീ നിസ്സാരമാക്കുകയാണോ ചെയ്യുന്നത്? നിന്നെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലേ?” റോമാ 2:4
ജീവിതത്തിൽ: മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിധിക്കു പകരം അയാൾക്കുവേണ്ടി ഒരു പ്രാർഥന ചൊല്ലുക.
“നിന്റെ ജനത്തോടു പകയോ പ്രതികാരമോ പാടില്ല. നിന്നെപ്പോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെയും സ്നേഹിക്കുക. ഞാനാണ് കർത്താവ്.” ലേവ്യർ 19:18
“ഒരുമൈൽ ദൂരംപോകാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നവനോടുകൂടെ രണ്ടു മൈൽ ദൂരം പോകുക.” മത്തായി 5:41
ജീവിതത്തിൽ: നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവന്നത് ഈ ആഴ്ച ദാനം ചെയ്യുക.
നാം പൊടിയാണ്; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസം വഹിക്കുന്ന പൊടി; ദൈവത്തിന്റെ കരുണ നമ്മെ വീട്ടിലേക്കു വിളിക്കുന്നു.
ഓരോ രണ്ടാം മൈലിലൂടെയും ആ കരുണ നമ്മിലൂടെ ഒഴുകട്ടെ.
തീരുമാനം: വലിയ നോമ്പു മുഴുവൻ ദരിദ്രർക്കായി വീട്ടിൽ ഒരു പെട്ടി സൂക്ഷിക്കുക.
പ്രിയരേ, നാം പൊടിയാണെന്ന് ഇന്നലെ നാം കേട്ടു. പൊടികൊണ്ടു ദൈവം എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഇന്ന് ഉൽപത്തി പറയുന്നു: ദൈവമായ കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ പൂഴികൊണ്ടു മനുഷ്യനെ രൂപപ്പെടുത്തി ജീവന്റെ ശ്വാസം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്കു നിശ്വസിച്ചു (ഉൽപ 2:7). നാം പൊടിയാണ്; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസവും ഛായയും നാം വഹിക്കുന്നു.
മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്നതിനെതിരേ പൗലോസ് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു; കാരണം, വിധിക്കുന്നവൻതന്നെ പലപ്പോഴും അതേ കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. അവൻ ചോദിക്കുന്നു: നിന്നെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുകയാണു ദൈവത്തിന്റെ കരുണയുടെ ലക്ഷ്യമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലേ? (റോമാ 2:4). ദൈവം നമ്മോടു ക്ഷമ കാണിച്ചു. വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചുവരാനുള്ള ക്ഷണമാണ് ആ ക്ഷമ.
ആ കരുണ കൈമാറാൻ ഈശോ നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു: മറ്റേ കരണംകൂടി കാണിച്ചുകൊടുക്കുക; മേലങ്കികൂടി കൊടുക്കുക; ഒരു മൈൽ പോകാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നവനോടുകൂടെ രണ്ടു മൈൽ പോകുക (മത്താ 5:41). ഇതു ബലഹീനതയല്ല; തിന്മയ്ക്കു തിന്മകൊണ്ടു മറുപടി നൽകാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്.
നമ്മുടെ നോമ്പ് ഉദാരമാകട്ടെ. നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവരുന്നതു നമുക്കു ദരിദ്രർക്കു നൽകാം. ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരാളോടൊപ്പം രണ്ടാമത്തെ മൈൽ നടക്കാം. അപ്പോൾ ദൈവച്ഛായ നമ്മിൽ വീണ്ടും പ്രകാശിക്കും. ആമേൻ.
കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ദൈവം നമ്മെ പൊടിയിൽനിന്നുണ്ടാക്കി സ്വന്തം ജീവൻ നമ്മിലേക്ക് ഊതി. അതുകൊണ്ടാണ് ഓരോ മനുഷ്യനും വിലപ്പെട്ടവനായിരിക്കുന്നത്! ആരും ആവശ്യപ്പെടാത്ത ഒരു അധികനന്മ ഇന്നു ചെയ്യുക.
കർത്താവീശോമിശിഹായേ, അങ്ങു ഞങ്ങളെ പൊടിയിൽനിന്നു രൂപപ്പെടുത്തി അങ്ങയുടെ ജീവൻ ഞങ്ങളിലേക്കു നിശ്വസിച്ചു; ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്യുമ്പോഴും ഞങ്ങളോടു ക്ഷമ കാണിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ കരുണയെ ഞങ്ങൾ നിസ്സാരമാക്കാതിരിക്കട്ടെ; അത് ഞങ്ങളെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കട്ടെ. മറ്റേ കരണം കാണിക്കാനും രണ്ടാമത്തെ മൈൽ നടക്കാനും സന്നദ്ധരായി, അങ്ങയെപ്പോലെ ഉദാരരാകാൻ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ നോമ്പിലൂടെ മിച്ചംവരുന്നതു ദരിദ്രർക്ക് അന്നമാകട്ടെ. ആമേൻ.
ഇന്നലത്തെ വായന നാലാം ദിവസത്തിൽ നിന്നു; ഇന്ന് ഉൽപത്തി ജീവജാലങ്ങളിലേക്കും, പൊടിയിൽനിന്നു രൂപംകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസം സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യനിലേക്കും എത്തുന്നു. രണ്ടാം വായനയിൽ ജനം ജോഷ്വയ്ക്ക് അനുസരണം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കരുതെന്നു പൗലോസ് റോമാലേഖനത്തിൽ താക്കീതു ചെയ്യുന്നു. പകരം വീട്ടാത്ത സ്നേഹം ഈശോ മത്തായിയിൽ ചോദിക്കുന്നു. പ്രധാന വായനകൾ രണ്ടും ഒന്നിക്കുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ ഛായ വഹിക്കുന്നവൻ തിന്മയ്ക്കു തിന്മകൊണ്ട് മറുപടി പറയുന്നില്ല; ആ ഛായയുടെ ഉടമയായ ദൈവവും അങ്ങനെതന്നെ. ഛായ, ശ്വാസം, രണ്ടാം മൈൽ എന്നിവയാണ് താക്കോൽവാക്കുകൾ.
പശ്ചാത്തലം.
ഏഴു ദിവസങ്ങളുടെ കാവ്യം ആറാം ദിവസം അതിന്റെ ഉച്ചിയിലും ഏഴാം ദിവസം അതിന്റെ വിശ്രമത്തിലും എത്തുന്നു. തുടർന്ന്, 2:4-ൽ രണ്ടാമതൊരു വിവരണം തുടങ്ങുന്നു. ശൈലിയിൽ അതു കൂടുതൽ പഴയതാണെന്നു പല പണ്ഡിതരും കരുതുന്നു; ഒരു കുശവനെപ്പോലെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ടു പണിയുന്ന ദൈവത്തെ അതു കാണിക്കുന്നു. രണ്ടും അടുത്തടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു; ഒന്നു പറയാത്തതു മറ്റേതു പറയുന്നു: സൃഷ്ടിയുടെ ശിഖരത്തിലെ മനുഷ്യന്റെ മഹത്വവും മണ്ണിനോടുള്ള അവന്റെ അടുപ്പവും.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“നമുക്കു നമ്മുടെ ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും…മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കാം.” (1:26)
ഗൗരവമേറിയ ആലോചനയുടെ ബഹുവചനമോ സ്വർഗീയസഭയോടു ദൈവം സംസാരിക്കുന്നതോ ആയി “നമുക്ക്” എന്നതിനെ പല പണ്ഡിതരും കാണുന്നു. പുതിയനിയമത്തോടു ചേർത്തു വായിച്ച പല പിതാക്കന്മാരും ഇവിടെ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ ആദ്യസൂചന കേട്ടു.
“അങ്ങനെ ദൈവം തന്റെ ഛായയിൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ഛായയിൽ അവിടുന്ന് അവനെ സൃഷ്ടിച്ചു; സ്ത്രീയും പുരുഷനുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.” (1:27)
“സൃഷ്ടിച്ചു” എന്ന ക്രിയ ഒറ്റ വാക്യത്തിൽ മൂന്നു തവണ വരുന്നു. സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഒരുപോലെ ദൈവച്ഛായ വഹിക്കുന്നു. എത്ര ദരിദ്രനോ രോഗിയോ നിന്ദിതനോ ആയാലും ഒരു മനുഷ്യനും ഈ വാക്യത്തിനു പുറത്തല്ല.
“താൻ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം വളരെ നന്നായിരിക്കുന്നുവെന്നു ദൈവം കണ്ടു.” (1:31)
ആദ്യമായി പല്ലവി “വളരെ” എന്നു പറയുന്നു. ശരീരവും “വളരെ നല്ലത്” എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഭാഗമാണ്. ക്രൈസ്തവ നോമ്പ് ഈ വാക്യത്തിൽനിന്നു തുടങ്ങുന്നു; ഒരിക്കലും അതിനെതിരാകുന്നില്ല.
“ദൈവമായ കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ പൂഴികൊണ്ടു മനുഷ്യനെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും ജീവന്റെ ശ്വാസം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്കു നിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു.” (2:7)
“രൂപപ്പെടുത്തുക” കുശവന്റെ വാക്കാണ് (ഏശയ്യാ 45:9 നോക്കുക). പൊടിയും ശ്വാസവും ഒരേ വാക്യത്തിൽ ഒന്നിച്ചു കിടക്കുന്നു. ഉയിർപ്പുദിവസം സന്ധ്യയിൽ ശിഷ്യരുടെമേൽ നിശ്വസിക്കുമ്പോൾ ഈശോ ഈ ചേഷ്ട ആവർത്തിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 20:22). ആദാമിനെ “അവസാനത്തെ ആദ”വുമായി പൗലോസ് താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു (1 കോറിന്തോസ് 15:45).
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദൈവച്ഛായയിലായതിനാൽ ഓരോ വ്യക്തിക്കും “ഒരു വസ്തു” അല്ല, “ഒരാൾ” ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വമുണ്ടെന്നും (CCC 357), മനുഷ്യൻ ശരീരവും ആത്മാവുമായ ഒരേ വ്യക്തിയാണെന്നും (CCC 362) മതബോധനഗ്രന്ഥം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയെ “കീഴടക്കുക” എന്നതു കാര്യസ്ഥരുടെ ദൈവവിളിയാണെന്ന് അതു പറയുന്നു (CCC 373); ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പാ ലൗദാത്തോ സിയിലും (67) അത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. പുത്രനും ആത്മാവുമാകുന്ന സ്വന്തം ഇരുകരങ്ങൾകൊണ്ടാണ് ദൈവം മനുഷ്യനെ മെനഞ്ഞതെന്ന വിശുദ്ധ ഇരണേവൂസിന്റെ വാക്കും അത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു (CCC 704).
പശ്ചാത്തലം.
ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലെ ആറു താരതമ്യങ്ങളിൽ അഞ്ചാമത്തേതാണിത്. “കണ്ണിനുപകരം കണ്ണ്” എന്ന നിയമം (പുറപ്പാട് 21:24; ലേവ്യർ 24:20) പ്രതികാരത്തിനുള്ള അനുമതിയായിരുന്നില്ല. അക്കാലത്ത് അതു പ്രതികാരത്തിനു പരിധി വച്ചു: ഒരു കണ്ണിന് ഒരു കണ്ണു മാത്രം, അതും കുടിപ്പകയിലല്ല, ന്യായാധിപന്റെ കൈയിൽ. ഈശോ അതിനുമപ്പുറം പോകുന്നു; ആ അവകാശവാദംതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശിഷ്യരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
ഘടന.
താക്കോൽവാക്കുകൾ.
വാക്യാനുസൃതം.
“വലത്തുകരണത്തടിക്കുന്നവന് മറ്റേകരണം കൂടി കാണിച്ചുകൊടുക്കുക.” (5:39)
വലത്തുകൈകൊണ്ട് വലത്തെ കരണത്ത് അടിക്കുന്നത് പുറംകൈകൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നും, അത് ആക്രമണത്തെക്കാൾ അപമാനമാണെന്നും പല പണ്ഡിതരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. തിരിച്ചടിക്കുന്നതുമല്ല, വെറുപ്പിൽ ചുരുങ്ങുന്നതുമല്ല ഈശോ ചോദിക്കുന്ന മറുപടി.
“ഒരുമൈൽ ദൂരംപോകാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നവനോടുകൂടെ രണ്ടു മൈൽ ദൂരം പോകുക.” (5:41)
ഒന്നാമത്തെ മൈൽ നിർബന്ധമാണ്. രണ്ടാമത്തേതു ദാനമാണ്; അതു മുഴുവൻ യാത്രയുടെയും അർഥം മാറ്റുന്നു. ശിഷ്യൻ ഇനി വെറും ഇരയല്ല, ശുശ്രൂഷകനാണ്.
“ചോദിക്കുന്നവനു കൊടുക്കുക.” (5:42)
ദാനധർമം നോമ്പിന്റെ കൂടെയുള്ളതാണ്. ഏറ്റവും നന്നായി എങ്ങനെ സഹായിക്കാം എന്ന എല്ലാ പ്രായോഗികചോദ്യങ്ങൾക്കും ഈ വാക്യം ഉത്തരം പറയുന്നില്ല; ഹൃദയത്തിന്റെ ഒഴികഴിവുകൾ അത് അടയ്ക്കുന്നു.
സഭ ഇതിനെ വായിക്കുന്ന വിധം.
ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കടമ ഈ പ്രബോധനം എടുത്തുകളയുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവർക്ക് ന്യായമായ പ്രതിരോധം ഗൗരവമേറിയ കടമപോലുമാകാമെന്ന് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2263–2265); കോപവും വെറുപ്പും പ്രതികാരവും ഈശോ വിലക്കുന്നുവെന്നും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നു (CCC 2262). അടിയേറ്റപ്പോൾ ഈശോതന്നെ, “എന്തിനു നീ എന്നെ അടിക്കുന്നു?” എന്നു ചോദിച്ചു (യോഹന്നാൻ 18:23). ഈ കൽപന പുറമേയുള്ള ചേഷ്ടയെ മാത്രമല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ സന്നദ്ധതയെ സംബന്ധിക്കുന്നതാണെന്ന് ഇതിൽനിന്നു വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ അനുമാനിക്കുന്നു (ആശയം). ഈ പ്രബോധനത്തിന്റെ കൊടുമുടി കുരിശാണ്.
ക്രൈസ്തവൻ ഉപദ്രവം മൗനമായി സഹിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥനാണോ?
അല്ല. പ്രതികാരം ഉപേക്ഷിക്കാനാണ് ഈശോ പറയുന്നത്; നിരപരാധികളെ സംരക്ഷണമില്ലാതെ വിടാനല്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, വീട്ടിൽ അക്രമം സഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്കു സുരക്ഷിതത്വവും സഹായവും തേടാം; തേടുകയും വേണം. ക്ഷമിക്കുക എന്നാൽ സത്യവും നീതിയും ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നല്ല.